Opinions

Hier kon ik helemaal niks mee. Beetje soapachtig leek het, niet de beste editing, en gewoon volstrekt oninteressant. Kleurrijk maar kitscherig en een vreselijk traag tempo (mede doordat niets boeiends gebeurt). Alleen een beetje die beelden daar van India en wat toeristen die langskomen zijn wel geinig en ik ben mild, dus 1,0*.

Drie kwartier uitstekend, met een perfect voor deze rol gecaste Smith die met speels gemak de film in zijn eentje (en met hond) draagt. Mooie beelden van een leeg New York waarbij het ontbreken van muziek juist de stilte hoorbaar maakt en zo de bevreemdende sfeer verstrekt. Helaas gaat de film daarna een iets anders afslag in die mij minder smaakte en dat desolate verlaat waardoor ik de film minder boeiend vond. Maar ja, eerlijk, die eerste drie kwartier waren zo sterk dat ik hier nog wel een goed cijfer aan geef, al vervolg m'n aandacht dat uur erna nogal eens. 3,5*.

De film duurt twee uur en er gebeurt vrij weinig, maar toch gaat dit ding opvallend soepel voorbij. Dat is knap en ook wel de grootste kracht. De film blijft altijd wel boeien. Echt heel origineel is het allemaal niet, noch qua verhaal, noch qua thema's nog qua visuals. Maar het is op momenten wel genietbaar en soms zelfs spannend. Verder prima geacteerd, vooral door Rugaard. Maar ook Byrne met haar altijd vriendelijke stem (en daardoor eng) doet het goed. Swank is iets te veel actrice en ster hier om echt te overtuigen. 3,5*.

Visueel erg fijn, vooral de grootstad en het dagelijkse leven, iets dat ik in animatie vaak al iets magisch vind hebben maar hier ziet dat alles er extra mooi uit. Ook opvallend maar tof kleurgebruik. Inhoudelijk ook wel interessant en enkele momentjes zijn wel mooi. Alleen: verder wist de film me niet echt te raken en richting het einde ging de film er wat te ver over met ook te veel drukte en geschreeuw. Dan gingen die 96 minuten ook best lang aanvoelen. 2,5*.

Wel aardig. Lynskey is, zoals hierboven al gezegd, af en toe te bleu en daardoor niet altijd even geloofwaardig in haar gedrag en doen en laten. En de film sleept af en toe een beetje. De laatste 10 minuten worden ook te veel gerekt. Maar zeker in het tweede deel juist als het geweld lekker lomp en hard wordt is de film best genietbaar en blijft er een positieve indruk achter. Dan past die rol van Lynskey juist er beter bij doordat de film zelf zich ook een beetje buiten de werkelijkheid plaatst en vooral op de lach wordt gemikt. 3,0*.

Matig. Dan mag ik nog wel waarderen dat de invalshoek van deze romcom eens anders is, en redelijk gespeend blijft van clichés, maar de uitwerking is dan weer belabberd. Het begint al met de speech op de bruiloft. Moet dat grappig zijn? Het is vooral irritant en pijnlijk onleuk, en dat niveau houdt de film hele tijd vol. Humor is niet grappig en de rest volstrekt oninteressant. En denk je, nu gaat het wel even lukken en kom ik in de film, dan ben je binnen een minuut de aandacht weer kwijt. Dodelijk voor een film, zeker als je iets moet hebben met de personage's.

Verder wel redelijk sfeervol gefotografeerd, af en toe goede muziek en Byrne speelt prima, maar dat kan de film niet redden. 1,5*.

Oei, heel erg matig dit. Vooral nooit spannend of eng, ook te weinig lekkere gore en de personages zijn volstrekt inwisselbaar, mede door het enorm vlakke spel. Visueel af en toe met een aardig shot maar dat was het ook wel. 1,0*.

Verrassend leuk op momenten, vooral door de chemie tussen Sandler en de sterke James. Sommige grappen zijn oprecht goed en het tempo is prima. Pas tegen het eind wordt de film wat nodeloos gerekt, een klein kwartiertje korter had de film veel goed gedaan. Zo'n typisch filmpje wat lekker wegkijkt vanaf de bank, maar meer ook niet, want visueel bijvoorbeeld zit er niets bijzonders bij. 3,0*.

Die twist halverwege is niet per se heel origineel maar hij was wel onverwacht. Erg leuk om dan te zien dat eventuele bovennatuurlijke krachten hele aardse oorsprong hebben. Daarna komen nog wat kleine twistjes maar geen van die vond ik heel overtuigend. Je voelt aan alles dat er wel enkele twisten nog komen en de personages in de film ergens wel een link hebben en geen één twist liet me van m'n stoel vallen.

Wat wel leuk is, is dat de sfeer zo anders is in het tweede deel van de film. De hele horror-sfeer is weg en er komt meer thriller voor terug, ik vond dat wel prettig. Acteerwerk is oké, visueel ook wel sfeervol en de locatie is prima. Uiteindelijk geen wereldschokkend product maar ik heb me prima vermaakt in de bios. 3,5*.

Wel beter dan het origineel, omdat die vooral heel erg amateuristisch leek -met de technieken van nu mag dat ook wel-, maar als film toch iets minder. De opbouw voelt traag aan maar eigenlijk is er geen eens sprake van een fatsoenlijke set-up. De verkrachting begint eigenlijk ook al vrij vlot. Geen spannende opbouw met een speedboot die steeds langs vaart, maar gelijk een avondscène waarin het meisje wordt overvallen in haar huis. Die hele scène wordt overigens wel nodeloos uitgerekt, met de totaal overbodige sheriff erbij en is ook niet heel extreem. Tot zover het slechte nieuws, want anders dan het origineel besluit Monroe hiervan een volbloed martelhorror van te maken. De wraak lijkt niet eens meer een hoofdrol te spelen, de martelingen des te meer. En die zijn best nog wel plezant om naar te kijken. Niet per se origineel (door elke schurk te pakken op de manier hoe zij werd vernederd is een geinige gimmick maar is een bekend fenomeen) maar wel goed uitgewerkt waar de pijn en wanhoop wel te voelen zijn. Vooral door dat tweede deel ben ik nog redelijk mild: 2,0*.

Aardig maar niet heel bijzonder. Sowieso op audiovisueel vlak is er niets interessants te ontdekken, maar ook inhoudelijk laat men steken vallen. Nu ken ik de situatie niet in Engeland, maar soms had ik het idee dat het allemaal wel heel extreem werd neergezet. Niet alleen hoe men bij de arbeidsbureaus werkt (met uiteraard één goedwillende medewerker die direct daarop wordt aangesproken) maar ook met een hoofdpersoon die niet weet hoe een computer werkt of die de prostitutie ingaat. Het is aan kafkaëske wereld die Loach toont, aleen maakte Kafka er een parabel van die zo absurd was dat je wist dat dit wel een aanklacht was maar ook niet als zodanig bestond. Loach laat ons dat wel zo lijken en weet nooit echt een keuze te maken tussen komedie en drama en daardoor een niet overtuigende mengvorm heeft gemaakt.

Wat de film redt is dat het beste goed wegkijkt, de sfeer prima is en vooral alle personen (Blake, Katie, de kinders, de buren van Blake) enorm sympathiek zijn waardoor je wel meeleeft. 3,0*.

Wat wilde men met deze film? De film focust zich vooral op het incident dat de hele tweede speelhelft in beslag neemt, maar een misdaadfilm lijkt me dit niet. Daarvoor zien we een korte samenvatting van Harding's leven. Maar een doorleefde film van iemand die alles op alles zet zoals Black Swan is dit niet. Daarvoor is het allemaal te vluchtig. Rags to riches? Ook niet echt, dat hangt er te veel bij op de achtergrond. Plus dat ze die 'riches' nooit heeft bereikt. Rise and fall? Mwoh. Het is ook zeker geen karakterschets geworden. Als geheel kijkt de film wel weg, maar het is ook zo'n onevenwichtig ding dat de film nergens kan excelleren. Dan speelt ook mee dat Robbie opzich wel gevoel in haar rol legt, maar veel te classy is voor deze rol en daarom nooit geloofwaardig wordt als white trash. Dan doet Janney dat oneindig maal beter. Ook die interviews tussen door werken voor mij niet. Want is dit soms een komedie?

Maar goed, de film ziet er mooi uit. Die jaren 80 komen tot leven in de kapsels en het meubilair. De muziek is erg lekker en de tracking shots fijn. Ik zie hier qua cameravoering wel wat invloed van Paul Thomas Anderson, al is het maar ook door het gebruik van Goobye Stranger. Ook de schaatsscènes zijn erg fraai geschoten in lange shots en knap en fijn gemonteerd. Dan even wordt de film gewoon een stuk beter. Leuk ook te zien dat men echt Hardings echte races hebben gekopiëerd, zoals het ook hoort eigenlijk. En als gezegd kijkt de film best goed weg, vervelen deed ik me niet. 3,0*.

200 minuten is lang. Ik kan me indenken dat lui vanaf de bank in enkele afleveringen dat nog wel te doen is, maar in de bioscoop kreeg ik na een goede twee uur toch wel een houten reet.
Deels ligt dat aan Nasr (waarbij ik altijd aan dit moet denken) die geen hele sterke rol speelt. Met de fijne Snijders heeft hij echt nog wel chemie, maar ik vind zijn vertolking te druk en schreeuwerig, en op momenten ook wat verwijfd. Je ziet hem acteren en niet echt die persoon Ischa zijn.
Visueel enorm degelijk en daardoor een tikje saai en op enkele momenten na is de regie ook al zo degelijk. Zo'n momentje war de regie wel goed is, is de laatste scène waar Snijders naar Limburg rijdt en Nasr soep kookt, die cross cutting werkt en is goed uitgevoerd. Ook het tijdsbeeld wordt heel behoorlijk neergezet. Maar als geheel is 200 minuten te veel voor hetgeen wordt verteld, en dan krijg je Nasr er ook nog bij. 2,0*.

Deze film is gewoon raar en ik vond er werkelijk geen drol aan. Ergens begint de film nog wel aardig hoor, maar uiteindelijk is allen dat meisje nog wel oké en de rest van de personages is gewoon vreemd. Ik kan daar niks mee. Visueel ook erg saai, soms zelfs lelijk en jammerlijk in 4:3 wat een extra benauwend effect geeft en de film was al niet bepaald een bad van gezelligheid. Dat eerste uur duurt al lang maar is nog enigszins te volgen, daarna houdt het op. Er zijn goede theorieën over maar tijdens het kijken zelf boeit me dat dan totaal niet. Een Mulholland Dr is zelfs op haar basisniveau bijvoorbeeld nog net te volgen en is daardoor wel genietbaar (ook om duizend-en-een andere zaken, maar goed). Deze film heeft me vooral verveeld en wist me ook niets maar echt niets anders te bieden. 0,5*.

Film begon nog best leuk maar verzandt al snel in een opeenvolging van weinig interessante maar ook eigenlijk totaal geen leuke of grappige scènes. Visueel soms nog wel aardig, maar niet erg consistent. Dan ineens weer een koud kleurenpalet, dan weer fijn warm. Erg apart. Wel een lekkere soundtrack en Jacobs doet het wel heel aardig. 1,5*.

Deze film heb ik heel lang geleden gezien en recent alle vervolgen eens bekeken die stuk voor stuk wel meer of minder goede elementen kennen maar geen van alle volledig overtuigen. Nu toch ook maar dit eerste deel herkeken en dit deel is duidelijk wel het beste. In wezen is welk vervolg een herhaling van dit deel. Er gebeurt iets en de drie hoofdifguren (vermakelijke personages, prima stemmenwerk) moeten vervolgens van a naar b waarbij ze onderweg allerlei avonturen beleven en andere beesten tegenkomen. Soms minder interessant, soms erg vermakelijk (met die dodo's).

Wat ook opvalt is dat de kwaliteit van de animatie met de huidige standaarden wel echt mager is met vooral weinig details, maar men maakt juist daar gebruik van door veel kale velden te tonen. Alleen al die eerste scène met een strakblauwe hemel en een strakwitte ijsplaat is een goed voorbeeld hiervan. Scrat is geinig alleen niet zo leuk als dat-ie in mijn herinnering was. Wel verhoogd naar 3,5*.

Pure troep. Niet dat deze reeks nu zo briljant is maar op een bepaald niveau nog wel met voldoende positieve punten. Dat is hier echt weg. Vooral visueel enorm goedkoop. De bekende personages zien er nog wel prima uit maar alle nieuws personages en de achtergronden? Die zijn heel goedkoop met weinig details. Alsof ze de animatie uit oude delen hebben hergebruikt voor de oude bekenden en de rest met een veel kleiner budget hebben gemaakt. Dat vloekt enorm. Verder een totaal niet-interessant verhaal, te druk en schreeuwerig soms en eigenlijk geen moment boeiend. 0,5*.

Dit sloeg echt helemaal nergens op, ook die stukken met Scrat in een ruimteschip (?!?!) zijn echt heel raar. Met Ice Age heeft dit allemaal weinig van doen alsof de inspiratie nu wel op was. En nog enige vorm van geloofwaardigheid is nu ook echt weg. En toch; de personages zijn wederom wel oké en het stemmenwerk blijftbehoorlijk en de film keek wel prima weg. Ook al boeide het overall verhaal (omdat dat nergens op sloeg) eigenlijk nergens. 2,5*.

Minste deel van de reeks tot nu toe. De vele bijfiguren weten niet echt te imponeren en sommige zijn zelfs irritant (de film is echt druk op momenten) en vooral de stukken op dat blok ijs zijn verre van boeiend. Visueel is wel te merken dat de kwaliteit echt beter wordt. Estethisch nog steeds niet echt super maar technisch al een heel pak beter. 2,0*.

Een beetje hetzelfde niveau als deel 2. De stukken van Scrat zijn nooit leuk maar het verhaal weet iets langer te boeien. Met de IJstijd heeft dit niets meer te maken (met die wereld in groene kleuren) en dat er dino's in voorkomen wilde ik eigenlijk niet echt geloven maar ik heb me ook niet echt verveeld. Alleen weet de film ook niets bijzonders te doen verder. 2,5*.

Net ietsje minder dan het eerste deel. Personages zijn wel aardig en het stemmenwerk is ook zeker in orde, maar Scrats stukken zijn al minder leuk en het verhaal overall is ook niet zo heel boeiend. Na een uurtje geloofde ik het allemaal wel. Visueel inmiddels echt wel verouderd, dat is toch het nadeel met computeranimatie. 2,5*.

Matig. De film begint niet onaardig en lijkt een wat klein verhaal in te gaan houden maar er wordt vanalles bij gehaald om maar de lengte te verlengen. Alleen, dat stoort allemaal. Overbodige ballast is het. Vooral omdat dat allemaal al een sis gedaan en nu weinig verheffend in beeld is gezet. Dan denk ik weer aan Duel van Spielberg hoe het ook kan. Neeson is nog wel oké en af en toe ziet dat ijs er mooi uit, maar vaker valt de lelijke cgi op. 1,5*.

Ik denk wel de minste Kurosawa uiteindelijk. Niet eens zozeer dat dit propaganda is. Dat boeit me weinig en K. pakt ook een behoorlijk positief onderwerp wat dat betreft. Wel dat dit ding als film nogal mislukt is. Zeker het eerste deel dat meer een documentaire moet voorstellen waarin personages precies dingen zeggen om informatie over te dragen. Volstrekt nep en matig geacteerd. Daarna voert het drama de boventoon maar de film komt dat eerste deel niet meer te boven. Kurosawa's composities zijn nog wel oké maar visueel zit er ook weinig boeiends in verder. 1,5*.

Geen idee wat Pawlikowski hier nu precies mee wil vertellen. Hij pakt ongelooflijk veel thema's, behandelt ze allemaal evenveel (en net te kort) en aan het eind denk je: oké? Niet dat de film echt onduidelijk is, en met de mooie pianoversie van Bach's Ich ruf zu dir, Herr Jesu Christ is het hoofdverhaal, het coming-of-age-gedeelte dus, wel helder. Maar ja, al die rest die er nog bijgehaald wordt. Ongetwijfeld dat de geboren Pool dit gewoon kwijt wil, maar dan is 80 minuten gewoon te kort om ze allemaal goed tot recht te laten komen.

Maar goed, de film ziet er wel schitterend uit met veel strakke en kale shots, mooi zwart-wit en twee hoofdrolspeelsters die prima in hun rol zitten. Ook verveelt de film nergens en intrigeert soms best. Verder is het sfeertje van Polen begin jaren 60 erg fijn. 3,5*.

Mooie Antonioni die qua tempo en toon weer doen denken aan zijn betere werk, maar ditmaal in de jaren 80. De film behandelt een beetje dezelfde thema's als die grote films van hem, maar waar bijvoorbeeld La Notte het vooral op wint is de emotionele impact. Die laatste was heel menselijk in zijn kilheid, deze Donna echter blijft wat afstandelijk richting mij als kijker. Dan kan ik heel veel positieve punten noemen, uiteindelijk grijpt de film me niet volledig. Ondanks het fijne tempo, interessante thematiek en leuke personages.

Visueel ziet het er prima uit. Mooie kleuren zonder kitscherig te worden waar een Almodóvar nogal eens last van heeft. Maar heel speciaal is het allemaal niet. Het tweede uur wordt visueel dan wel interessanter. Dat begint eigenlijk met die prachtige en hypnotiserende mist, maar ook wat daarna komt lijkt allemaal net iets beter doordacht. De subtiele bewegingen, mooie kadreringen en de sprekende kracht die de beelden en locaties hebben. Daarnaast zijn de twee seksscènes best fraai. De vele bijzondere shots die een La Notte had, die kent deze film overigens niet. Maar de 80s worden wel leuk neergezet met fijne muziek die heel precies is gekozen (ook alleen de instrumentale gedeelten) en de kleurrijke mode. 4,0*.

Qua sfeer wel oké maar ik vond deze film simpelweg niets aan. Personages konden me maar matig boeien, vooral omdat men constant hstering door beeld liep te springen en schreeuwen. Dan ben je mij al heel snel kwijt. Ook het wat rommelige begin hielp niet mee om in het vervolg nog echt geïnteresseerd te raken. De uiteindelijke conclusie zag ik niet per se aankomen maar blies me ook niet weg omdat ik zo'n idee wel vaker heb gezien. Geen idee of dat 21 jaar terug ook al zo was maar inmiddels is de film wel ingehaald door andere films.1,5*.

Vooral audiovisueel een geweldige ervaring. Ik vind het niet eens een goede film, als in dat het acteerwerk erg matig is alsof men soms nog denkt in het stille tijdperk te zitten. En ook technisch lijkt de film veel ouder en oogt wat goedkoop. Maar wat Klimov ermee doet is fantastisch. Een film die echt van moment naar moment gaat en zo word je als kijker meegetrokken de hypnotiserende gekte in, zoals dat ook bij Apocalypse Now gebeurde. Of dat nu die schoten zijn bij die koe op het grasveld, of de scène bij de schuurt die blijft duren, of het dansende meisjes, of dat shot heel subtiel waar je lijken achter een huisje ziet liggen. En dat met het geluid dat steeds vervreemder aandoet en je de film, de pijn, de oorlog echt voelt. Nauwelijks te beschrijven, maar je moet het beleven. 4,5*.

In potentie wel prima. Het idee is goed, en die toekomstwereld wordt op momenten ook leuk verbeeld met enkele sterke grappen (hoe hij de gevangenis verlaat bijvoorbeeld is erg geestig). Maar helaas ook is die wereld niet helemaal geloofwaardig genoeg om er volledig in mee te gaan en is het grappenniveau en de dichtheid ervan verder te laag om echt te overtuigen. 2,0*.

Jaren terug deed een goede maat van me (en zijn vader heet Stoffer en dat vind ik best geinig in deze context - en vrij gereformeerde man die ooit met die maat deze film heeft gekeken en al snel heeft afgezet) vaak een idioot na. Dat was op zo'n moment best geinig (we waren jong, dat zou ik nu niet meer snel grappig vinden). Maar goed, twee uur kijken naar zulke mensen is toch pakken minder leuk, interessant, grappig of boeiend.

Visueel erg lelijk. Bij Festen werkte deze stijl wel, hier niet. De stukjes met interviews tussendoor roepen eigenlijk om een soort docu, of desnoods scènes met verborgen camera en dan de reacties bekijken. Maar dat gebeurt niet. Een vrij vervelende film die maar duurt en duurt. Richting het einde wordt het zowaar wat interessanter als de groep uit elkaar valt en men toch liever een burgerleven leidt maar dat is slechts een deel van de film en slechts de conclusie terwijl daar het interessante juist begint. 1,5*.

Heel aardige film waar ik de ideeën net wat beter vind dan de uitwerking. Dit komt vooral doordat men iets meer kiest voor komedie dan drama. Dat maakt dat de film wel leuk is om te kijken, maar niet echt beklijft. Mastroianni vind ik een fijn acteur maar wel voor de meer ingetogen serieuze rollen - wat dat betreft was hij in het middelste kortfilmpje helemaal in zijn element. Maar als komisch acteur is hij toch minder. Loren doet het aardig maar zowel als actrice of als sensuele vrouw vind ik haar niet heel bijzonder.

Wel leuk om drie locaties te zien en vooral tussen de eerste en tweede zit een wereld van verschil, je zou niet geloven dat de verhalen in hetzelfde land spelen. Verder een paar aardige plaatjes, behoorlijk camerawerk, leuk om Piazza Navona te zien toen het nog geen toeristisch gebied was en vooral het eerste verhaal zegt meer over Italië dan de meest diepgravende boeken. Ergens geloof je wel dat dit redelijk waarheidsgetrouw is. Allicht wel iets geromantiseerd en aangedikt, maar als je je afvraagt waarom belastingheffing in Italië lastig is (en je als toerist altijd bonnetjes krijgt) en hoe men staat tegenover de overheid dan geeft die kortfilm een behoorlijk antwoord. 3,5*.