Opinions

Duidelijk een ander soort horror dan normaal met veel meer opbouw en weinig echt spanning. An sich wel leuk, dat sfeertje is in het begin ook goed getroffen. Alleen vond ik de film als geheel wat mak en zouteloos waardoor de film maar duurde en duurde en richting het einde vond ik de pay-off ook maar wat matigjes. Zo'n film die anders wil zijn en dat ook best is maar ook een beetje vlees noch vis is. 2,5*.

Ik ben wel enigszins een fan van de X-men, dus vermaken doe je je altijd wel, zeker met weer een uitskende Jackman als ons aller Wolverine, maar een heel goede film was dit niet.

De film begint echter ijzersterk. Vooral de begingenriek is prachtig in beeld gezet. In montage, kleurgebruik, muziek, soms shots die zo uit andere films lijken te zijn weggelopen, en heel duidelijk en bijzonder informatief. Dit niveau wordt niet vastgehouden. Deze originstory is de reden dat je vooral kijkt, maar vooral dat verhaal is minder interessant, of simpel gezegd: saai. Pas als de plot van de film zelf meer op gang komt, komt het tempo er pas weer in.

Dan de actie. Tja. Veel zit er niet in, en het is ook niet heel bijzonder. Geen mooi georchestreerde scènes (waar is Nightcrawler in het Witte Huis, half die scène zal al van betere kwaliteit zijn), geen originele actie. Je kijkt er naar en denkt, het zal wel. Nergens wordt het spannend. Je weet sowieso dat Wolverine het overleefd, en zichzelf repareert, je weet dat Sabretooth en Stryker blijven leven. Eigenlijk weet je teveel. Daarnaast, met hun superkrachten (te sterk soms vind ik, was bij X1 en X2 beter in balans, van alle mutanten te veel overigens) overleven ze veel. Dus spanning in actie is ver te zoeken. En de vele Deus-Ex-Machina's vergeet ik nog bijna op te noemen.

De rollen zijn verder allemaal heel behoorlijk. Jackman is goed, Schreiber is beangstigend en geeft prima weerwerk, Huston is uitstekdn als Stryker. Maar er zijn ook mindere rollen. Wat die Will.I.Am er tussen doet mag Joost weten. Hij kan weinig, en zijn rol voegt werkelijk niets toe. En de rol van Gambit voegt ook bijzonder weinig toe, al wordt deze wel prima vertolkt.

Wat een laatste punt was, dat ik wel goed vond, was het laten zien van de mutanten voor de X-men. Er is geen racismeverhaal als in andere films. Mogelijk simpelweg omdat ze nog veel in de luwte leefden. Of dat men het toen anders zag. (Wolverine en Sabretooth zitten gewoon in het leger) Als gekke circusartiesten leven ze nu, als boksers en als vreemdelingen. Vooral dat beeld was mooi. Voordat het echte racisme begon, toch al haast verstoten door de maatschappij. Maar nu veel minder in groepjes, maar als eenzame wezens.

En daarnaast, ik heb me toch vermaakt, en ben mild vandaag. Heel kleine voldoende dus.

2,5*

Eerst het grootste pluspunt, iets dat ik al in de trailer vond. Zo'n Rose Byrne (Moira in de film) vind ik niet per se aantrekkelijk, maar wat had ze een ongelooflijk goed kapsel in de film (zoals alle kapsels goed waren). Ze werd echt woest aantrekkelijk zo. Dat zegt verder niets over de film zelf, maar wat mij betreft krijgen ze er een Oscar voor.

Enfin, dit is geen goede film te noemen. Het is vooral dat dit een vier uur durende film is die is teruggebracht naar een magere tweeënhalf. Veel personages en gebeurtenissen die allemaal half half zijn afgewerkt. Scott en Jean? Een paar keer dat ze elkaar aankijken en als kijker moet je maar weten wat dat ooit gaat worden terwijl hier in deze film al veel mee gedaan had kunnen worden. En zo gaat dat de hele film door waarin men door de plot racet. Die scènes in het begin waarin de mutanten in dat kooigevecht zitten is sterk an sich, vooral de sfeer waarin zij toch een beetje in de onderwereld bevinden. Maar na die ene scène is ook dat al weer klaar. De Four Horsemen krijgen hun moment even aan het begin en zijn daarna niets dan pionnen die af en toe in beeld komen. Wat dat betreft is Alexandra Shipp een goede vervanger van Halle Berry als Storm, net zo saai. Zelfs Magneto zweeft er maar wat verloren bij. Nog erger is die ommekeer van hem door ineens Apocalypse aan te vallen. De vergelijking met Gohan en Cell die Nicholas maakt gaat dan ook mank, Vegeta kreeg in ieder geval nog heel wat screentime met zijn twijfel wat te doen, Magneto doet het gewoon. Ook anders dan de voorgaande film is de weinige sfeerzetting. Behoudens de kapsels en een enkel nieuwsbericht is er van de 80s niets te merken. Waar First Class en Days of Future Past heel goed zich wisten te situeren in hun tijd (respectievelijk de 60s en 70s), zowel in vorm als inhoud, faalt deze Apocalypse daar hevig in.

Maar hoewel het geen goede film is, is het wel uitstekend vermaak en een nog betere bioscoopervaring. Omdat de film zo snel gaat en de pacing sterk is, vliegen die 140 minuten voorbij. Ik verveelde me geen moment en zou ik vandaag weer moeten kijken, ik zou geen seconde twijfelen en zo weer gaan. Dan zijn het vooral losse scènes die de ervaring maken. Alleen al dat krachtige begint in Egypte dat erin knalt in samenspel met muziek, beeld, geluid. En zo zijn er meer scènes. Natuurlijk die met de Zevende van Beethoven en de raketlanceringen die als enige echt iets episch heeft. Ja, ook Quicksilver heeft een sterke scène met hele fijne muziek, al is het weinig origineel te noemen. Maar alle actiescènes hebben hun eigen intensiteit en ritme waardoor het binnen de film steeds verfrissend aanvoelt. Dan is Fassbender weer uitstekend op dreef en verbleekt McAvoy er een beetje bij, hoewel hij niet slecht is natuurlijk. Oscar Isaac doet zijn best maar krijgt eigenlijk te weinig te doen. De rest van de cast wisselt maar er is talent genoeg om met deze groep door te gaan.

Al met al een film die echt heel goed had kunnen zijn. De losse momenten heeft deze absoluut die film moeiteloos een voldoende geven, alleen veel te gehaast gebracht. 3,5*.

Op de weg terug naar huis in de trein – ik keek de film in Zwolle- viel m’n oog op een advertentie van de NS, met een chatgesprek tussen twee personen, bekenden van elkaar, waarin de één een vraag heeft en de ander het directe antwoord. Dit zijn van die typische dialogen die nooit in het echt voorkomen, maar hoogstens in reclames of je cursus Spaans om heel snel en op een speelde manier informatie over te dragen. In reclames is dit nog net acceptabel, in films is dit een dooddoener eerste klas en helaas kent deze film daar net iets te veel momenten van.

Het begint al met de monoloog van Professor X, zoals in wel elke film gebeurt, maar nu legt hij wel heel erg expliciet uit hoe de wereld is, terwijl we net een beeld van een verwoest New York zien; dat is iets wat je als kijker ook zelf had kunnen bedenken. Sommige voetbalcommentatoren hebben daar ook een handje van: precies zeggen wat ik ook kan zien. Alstublieft zeg, ik ben niet helemaal achterlijk. Maar ook heel veel dialogen daarna in de film voelen echt geschreven aan op de slechte manier, dus geen spitsvondige one liners (al zijn die er wel) maar vooral heel veel verklaringen en letterlijke uitingen van gevoelens. Als kijker word je alles voorgekauwd. Dat is toch wel een heel groot nadeel aan deze verder best erg fijne film.

Mijn verwachtingen waren hoog vooraf door het meedoen van regisseur Singer die het fantastische X2 ook regisseerde, en deels waren ze getemperd door wat lauwe reacties op de site die wel heel precies punten pakten die mij ook zouden kunnen tegenvallen. Nu ben ik geen fanboy van X-Men en al helemaal geen kenner van de strips, dus wat dat betreft maakt het verhaal me niet zoveel uit. Toch stoorde ook ik me aan wat fouten en dan bedoel ik nog niet eens het tijdreizen an sich waar ik op deze manier best in mee wilde gaan. Wel bleef ik met vragen zitten die niet direct werden opgelost (hoe Magneto ooit eerder is ontsnapt uit het Pentagon bijvoorbeeld, en meer van dat) al kan dat aan mijn kennisgebrek liggen. Verder had ik allicht nog veel meer willen zien (de film voelt heel kort aan) dan nu het geval is. Net te veel X-Men moeten het doen met een cameo.

Enfin, voor diegene die eerst mijn cijfer zag weet dat ik dus veel goed moet vinden na al dat negatieve. En dat is ook zo, en dat is vooral Singers verteltalent. Hij weet namelijk heel veel te vertellen in relatief korte tijd, maar pakt altijd de juiste momenten zonder dat het gehaast aanvoelt. Een Webb heeft dit in de beide Spider-Mans nog niet begrepen. Verder focust Singer zich op slechts vier mutanten. Hierdoor heb je in elk geval een aantal mutanten met uitdieping wat de film ook interessanter maakt en je als kijker laat meeleven. Bovendien voorkomt dit overkill. En hij wordt dan wel geholpen door een aantal acteurs die ook heel veel weten te maken van hun rol (vooral een ijzingwekkend goede Fassbender), het is toch de wisselwerking met Singer die het hem doet.

De sfeer verder is uitermate sterk, zowel in de kapotte wereld in de toekomst als de heerlijke seventies-sfeer van de stukken in het verleden, in kleding, kapsels, auto’s, 8mm-camera’s (dat is echt een prachtige toevoeging overigens) et cetera. Het is ook opvallend hoe kleur gebruikt wordt, zowel binnen de film (de toekomst is blauwig) als in vergelijking met de sixties in First Class die veel kleurrijker was. Ook zitten er enkele schitterende set pieces tussen, is het verhaal interessant, worden heel veel zinnige gezegd (alleen dus te letterlijk soms) en zit de actie puik in elkaar. Geen zielloze effectenshow waarin je merkt dat de afdeling van speciale effecten weer heeft overgewerkt, maar goed getimede en gedoseerde actie met een idee erachter, altijd overzichtelijk en effectief. Vooral die ene scène natuurlijk, al helpt de hele opbouw daartoe al ongelooflijk mee. En dit is dus eens weer schoolvoorbeeld hoe vertragingseffecten wel gebruikt kunnen worden, zowel passend in het verhaal als gewoon een leuke gimmick zonder dat dit steeds terugkeert of met tientallen zooms en cuts erin (Snyder, iemand?) maar wel met een lekker liedje als aankleding (dit deed Snyder dan wel weer goed in Watchmen).

Wat dus overblijft is een film die zeer vermakelijk is, met heel veel goeds, maar ook met een slecht geschreven script (helaas gaat de schrijver mee naar Apocalypse) en een aantal minpunten. Niet het epische stuk waarop ik stiekem hoopte, ook niet de berg drek die ik even vreesde. Tevens ligt de hele wereld van X-Men nu open met alle fouten uit vorige films er vakkundig uit gewerkt, zowel de toekomst (met het hele team compleet en Wolverine met amnesia en ongetwijfeld weer adamantium klauwen) als met de jonge garde ergens lekker in de eighties. 3,5*.

Zeer vermakelijke X-Men film, en stukken beter dan de Wolverine spin-off en The Last Stand. Natuurlijk, sommige mutante komen minder goed naar voren, sommige overgangen naar de evil side zijn nogal eenvoudig afgedaan, maar deze prent straalt veel plezier uit en is gewoon prima in elkaar gestoken.

De twee hoofdrolspeler zijn uitstekend gecast. Een wat kwadere Fassbender en een gladde galante Charles. Beide rollen zijn sterk vervuld, ook hun vriendschap is goed geacteerd. Want hé, zolang zijn ze niet samen al met al. Maar toch is het geloofwaardig. Dat is dan de kracht van de acteurs, niet van het script. De overige rollen zijn wisselend. Sebastian Shaw is goed weergegeven, evenals Mystique en Hank, maar andere mutanten zijn wat flets en vlakjes. Deels omdat ze weinig speeltijd hebben en omdat hun backstory minder belangrijk is, maar ook omdat de acteurs er niet meer van maken. Anderzijds, dit gaat natuurlijk om Prof. X en Magneto.

De aankleding is schitterend. Of het nu een barretje in warmgeel in Argentinië is, een grijs kampleven of een rood Rusland, alles komt even mooi over. Het lijkt allemaal net niet plaats te vinden in de realiteit, maar het maakt het des te mooier. Echt een retrolook zoals ook de laatste Indiana Jones op momenten had. Daarnaast is de actie goed georchestreerd en met strakke choreografie. Geen hypermontage, wel overzichtshots en altijd even helder wie waar nu is. Zo moet dat heren regisseurs, let even op!

Sommige cameo’s zijn mooi. Wolverine was briljant, maar ook een president Duncan uit Red Alert 2 in de War Room (bestaat die echt of komt die uit Dr. Strangelove?. Daarnaast veel mooie verwijzingen naar de latere X-Men en een leuk loopje met de geschiedenis. Niet altijd even goed, vooral verhaaltechnisch niet, maar wel zeer vermakelijk.

Ik sluit me aan bij enkele commentaren hierboven. Visueel spuuglelijke kitsch met al die kleuren. Afschuwelijke cgi en vreselijk acteerwerk; wat was Donnie Yen aan het doen? De film is al vrij traag en dat je geen moment met de film meekan (om bovengenoemde redenen) maakt het alleen maar erger. Al snel sloeg de verveling hard toe. Vanaf halverwege ben ik ook maar de krant gaan lezen met dit op de achtergrond, ik had niet echt meer het idee wat te missen en dit was niet uit te zitten. 0,5*.

Heel rommelig, en veels te lang. Enkele locaties zijn wel mooi en visueel is het sowieso aardig geschoten, maar ik heb me ook simpelweg nogal verveeld. Een enkele scène tussendoor gaat nog wel, maar al die scènes achter elkaar deed me weinig. Hoofdrollen ook weinig bijzonder en grappig wil het nergens worden. 1,5* en dan ben ik mild.

Nee, dit was helemaal niets voor mij en dat had ik al na een minuut of tien door. Daarna nog een lange zit (in een verder lege bioscoopzaal, dat wel). Actie voorbij de grens van geloofwaardigheid en dan houdt het snel op. Ook weinig bijzonder in beeld gezet en de hele film is vooral lawaaierig. Veelal ook matige hip-hop en andere elektronische muziek op de achtergrond, enkel die muziek bij dat feestje op de Filipijnen klonk nog wel aardig. Nergens grappig, en diegenen die grappig willen doen zijn vooral irritant (Becky). Sowieso matig acteerwerk, enkel Yen is nog wel oké. Nee, ik ik kon hier eigenlijk helemaal niets mee. Voor een heel resem aan mooie vrouwen dan nog 1,0*.