Opinions

Vooral fantastisch bioscoopvermaak, maar ook echt vederlicht waarin men psychologisch een en ander probeert uit te diepen maar wel dusdanig clichématig dat het ook niet echt werkt. Deze film maakt twee uur indruk (dat begint al met de begin credits) maar is daarna ook direct weer vergeten. Er zit meer verhaal in dan in de eerste film. Dat geeft de film een zekere narratieve drive mee, je hoeft je geen moment te vervelen. Anderzijds gaf het de eerste film dan weer meer eigen smoel. Cruise is nog steeds uitstekend als lead en de romance is plezierig.

Niettemin, ga deze zien in de bios. De vliegscènes zijn simpelweg geweldig, zowel in beeld als geluid. Dit is echt een beleving van twee uur. Soms is dat ook voldoende. 3,5*.

Best aardig, en het plezier dat de film uitstraalt, de goede pacing en korte speelduur maken dat dit prima weg te kijken is. Sommige nummers zijn leuk (en vooral goed gezongen) en de danspasjes zijn prima. Ginger Rogers is daarnaast een verrukkelijke meid om te zien.

Wel zijn de dansen voor mij als leek net iets te veel van hetzelfde. Verder is vooral Astaire een matig acteur en al zijn grappen slaan dood, zoals wel meer goedbedoelde humor (dat met die steak). Ook is de film op momenten hopeloos verouderd. Niet alleen in techniek of acteerwerk maar ook gewoon in de kinderlijke naïviteit die dit soort oude films uit Tinseltown uitstralen. Een Astaire die ineens de paardenmenner is, dat gedoe in Venetië allemaal (jammer dat ze er echt een theaterdecor van hebben gemaakt (zag dit liever wat meer realistisch) et cetera. Wel voldoende uiteindelijk. 3,0*.

Mindere Hitchcock, maar nog niet de minste, die twijfelachtige eer gaat naar Torn Curtain - al dan niet toevallig ook een film rond de Koude Oorlog. Deze Topaz is zeker anderhalf uur nog best heel redelijk kijkvoer. Niet bijzonder en soms iets te kabbelend, maar het kijkt nog wel weg. Ook zitten er een aantal fraaie momenten in, vooral als die man wordt aangesproken bij dat hotel en je van een afstand toekijkt waardoor je niets hoort behalve het straatverkeer. Die scène houdt maar aan en dat is juist de kracht ervan.
Alleen dan de derde akte, die hangt er echt aan en trekt de hele film naar beneden. Verder is het acteerwerk maar matig en worden alle hoofdrollen vertolkt door een stel grijze muizen. Over het geheel is het gewoon een wat saaie bedoening. 2,0*.

Gemaakt aan het einde van de oorlog en het budget zal vast beperkt zijn. Gebaseerd op een toneelstuk en dat is te merken. Dit ding is echt heel duidelijk in drie akten gesplits en kent eigenlijk maar drie locaties: in het bos, in een soort tempel (vooral wat doeken) en op een open veld. Makkelijk op toneel uit te voeren, maar ook goedkoop op film te doen. Aan decors zal weinig aan kosten zijn geweest. Ook de hele setting verder met veel statische shots en vooral gepraat oogt in alles als toneel en dan specifiek het Noh-theater. Dat maakt dat de film vooral enorm duf is en haast doods. Die nar is weliswaar ook niet echt geweldig maar brengt wel wat leven in het geheel. Qua camerawerk probeert Kurosawa er nog wat van te maken maar heel bijzonder is het allemaal niet. Door de korte lengte valt de score nog wel mee want echt kans om je stierlijk te vervelen is er niet. 2,5*.

Bijzonder matige Hitchcock - de slechtste van hem die ik tot nu toe heb gezien.

Wat ik normaal zo goed aan de films van Hitch vind is het pure vermaak, maar ook het vaak perfecte tempo. Dat is talent, dat je weet hoe dat moet, maar in deze film is er weinig van te vinden. De film sleept maar voort, is onsamenhangend, wordt nergens echt leuk en heeft eigenlijk niets bijzonders. Andrews is volledig miscast in een thriller en Newman blijft nog wel geloofwaardig maar is te saai als leidende man.

En dan voelt het geheel zo oubollig aan. Typerend is ergens die eerste scène op de bood met Andrews en Newman tussen de lakens. Ik denk: congres, die gewoon van bil voor één keer. Maar uiteraard is het al een verloofd stel en blijven de lakens altijd tot boven de schouders. De decors - overduidelijk in de studio- zijn ook gewoon echt fake (in de oudere films viel dat minder op), het acteerwerk is wat houterig en de hele fut lijkt er ook gewoon uit. Ja, een heel enkel moment toont de klasse en het eerste halfuur verveelt nog niet, maar de grote regisseur van de jaren vijftig was wel over zijn hoogtepunt heen. 1,5*.

Mooi getekend maar ik vond er eerlijk gezegd geen drol aan. Vooral dat wat vreemde spirituele einde deed me echt niets, maar deze 80 minuten zijn er echt veel te veel om dit verhaal te vertellen en daarvoor zit te weinig vertelkracht. Echt wel knap gemaakt maar waar Father en Daughter van Dudok de Wit precies de juiste snaar raakte en wist dat 8 minuten voldoende was, daar sleept dit ding zich voort zonder me ook maar iets te doen. 2,0*.

Tja, na Verliefd of Ibiza wilde ik Nijenhuis toch de herkansing gunnen maar hij heeft hem niet gepakt. Deze Toscaanse Bruiloft is niet zo slecht of irritant als die Ibiza-versie van Costa maar heeft verder eigenlijk ook helemaal niks wat ook maar enigszins leuk is.

De muziek van Van Buuren is gelukkig weg en er komen af en toe leuke Italiaans klinkende tonen langs, en met de beelden van een warm gloeiend Toscane ziet de film er best heel fraai uit. Maar het is een prachtdecor voor personages van bordkarton en slechte dialogen. Het is allemaal zo tenenkrommend slecht met soapies die al niet kunnen acteren, laat staan domme teksten uitspreken dat het gewoonweg lachwekkend wordt.

Verder is de voorspelbaarheid zeer hoog, de gebeurtenissen niet leuk, die vrouw met de hond vervelend en wordt de film onnodig gerekt. Want na een halfuur had het klaar kunnen zijn, maar Nijenhuis kiest ervoor nog wel zijpaden te bewandelen voor het einde komt die je wist dat zou komen. Wat dat betreft is de film origineler dan veel Amerikaanse romcom-tegenhangers, die een veel strakker rechtlijniger pad nemen. En Jan Kooijemans is echt te glad, ook voor echtscheidingsadvocaat. Laat hem lekker in parfumreclames spelen - hij lijkt me daar oprecht geschikt voor- maar laat hem stoppen met acteren want geloofwaardig wordt hij nergens. Verder is het vooral weer meer bekende koppen zien dan dat je acteurs ziet die proberen zich in hun personage in te graven. Enkel Sophie van Oers lukt het enigszins.

Nee, dit is dus gewoon weer een rukfilm. Niet irritant, maar gewoon slecht ook met helemaal niks erbij. 1,0*

Matig. Vooral erg verouderd met die decors, kartonnen auto's en pakjes. Het is dat Verhoeven een enorme schwung aan de film geeft met voldoende vaart - de montage is gewoon goed- waardoor dat minder stoort, maar helemaal geweldig is het toch niet. Film zelf is aardig maar de laatste akte zakt het toch wat in met twist na twist. Goed gefilmd ook maar spannend, spectaculair of geweldig wordt het eigenlijk nergens. 2,5*.

Inhoudelijk niet boeiend en visueel ook weinig bijzonder. Het oogt wat goedkoop allemaal al merk je wel dat er echt nog wel nagedacht is over sfeer, belichting, positionering. Maar het bleef een wat kille film die op momentjes even interessant wordt maar al snel dan vaak niet meer. 1,5*.

Aardige film die ook wel wat gedateerd is, vooral in het acteerwerk en onderlinge relaties die weinig echt aanvoelen maar vooral gescript lijken te zijn - althans, dat is een beeld dat ik heb bij films van voor 1960 waar het altijd een gezellige boel is met zijn allen. Het doet weinig realistisch aan dat zo'n hoofdpersoon zo wordt betrokken bij een politiezaak. Maar allicht was dat echt die tijd, ik kan het me alleen niet voorstellen.

Vooral de regie valt op. Dat eerste shot, maar ook veel bijzondere camerahoeken, lekkere vlotte editing soms en veel muziekjes bij bepaalde personen. En visueel is het best mooi met veel diepzwarte schaduwen en als geheel op momenten ook echt sfeervol, zeker als er wat jazzy muziek bijkomt. Er is echt wel nagedacht over de film. Jammer dat het verhaal zelf niet veel voorstelt want dat boeide me nooit eigenlijk. Ik vind dit ook niet per se een film noir, daarvoor ontbreken toch te veel elementen, zowel inhoudelijk, visueel als qua sfeer. Het is wel een thriller met veel donkere fotografie, maar geen noir. Spannend wordt de film ook nergens, al hoeft dat ook niet per se. Nar boven afgerond 3,5*.

Ik heb weinig op deze film aan te merken, behalve dan dat de film ondanks de korte lengte toch af en toe begon te slepen en me niet constant geboeid hield (dat allicht aan de late avond lag en ik ook wel vermoeid was). Ergens nochtans vreemd, want dit is op punten wel een sterke film. Goede sfeer, in fotografie maar ook locaties zoals de vele barretjes en telefoonhokjes. Verder een fijne hoofdrol van iemand die volledig in control is en rustig blijft; een rol die deed me wat denken aan Philip Baker Hall in PTA's Hard Eight. En de plot is redelijk boeiend. Maar vooral: de film voelt aan als iets dat ik niet snel zie. Banale details zoals het nog aantrekken van pyjama', maar ook het tandenpoetsen daarvoor. Dat alles geeft deze film net dat beetje bijzondere. En nu ik zo alle punten langs ga is dit toch wel een goede film ondanks dat ik wat onrustig zat te kijken. 4,0.

Je vraagt je af of men wel wist dat er een camera op hen stond, vooral als ze zich steeds afvragen hoe ze iets in de media brengen, terwijl er toch gewoon een camera met microfoon hangt. Hilarisch hoogtepunt is de reactie op dat Facebook-bericht en ook de opmerkingen over de vorm van Gesink zijn sterk. Verder leuk eens dit allemaal van achter de coulissen zo te zien, al is dit in wezen een hele lange versie van de gemiddelde filmpjes die Jongkind voor de avondetappe maakt. Knap is wel dat hij het ruim 5 kwartier spannend houdt, enkel tegen het einde werd het allemaal iets teveel herhaling.

Verder hadden de stukjes waarin men tegen de camera praat niet gehoeven, enkel de observerende camera was genoeg geweest. Daarnaast zijn sommige scènes te snel gemonteerd. Denk aan de rustdag, ik wil best (graag zelfs) drie minuten kijken naar een mecanicien kijken die een ketting invet, maar nu zie je kort wat flitsen zonder dat het echt beklijft. Verder zijn Verhoeven en Zeman een leuk team zo samen, de één rustig die totaal niet serieus te nemen is als hij 'hop hop' roept, en de ander veel extraverter. 3,5*.

p.s. Het deed me af en toe denken aan de docu met Wouter Bos, alleen is deze met een veel positievere uitkomst op het eind, grappig om dat ook eens te zien.

Beetje een Hitchcock, qua thema ('the wrong man') en uitvoering (spionage maar niet gemaakt voor de spanning maar wel voor het vermaak). Visueel prima met veel luxueuze locaties en een prima look en veel plezier. Dit is haast klassiek Hollywood, ook als Depp rustig kan meekijken met de politie op de boot. Dat voelt aan als die gezellige ensembles uit een gemiddelde Bogart-film uit de jaren 40 en 50. Jolie is prima alleen Depp acteert wel heel onderkoeld. Gelukkig is dit niet een zoveelste typetje van hem, maar dit is wel het andere uiterste en ik kon er niet echt in meegaan. Het einde (dat Depp toch die persoon is) zie je wel van mijlenver aankomen trouwens, maar dat mag de pret niet drukken. 3,5*.

Vakkundig gemaakte film die er mooi uitziet, vooral sfeervol met beelden vol zeggingskracht en Boston komt er goed uit. Ook het verhaal is best oké. Maar het is ook een wat mat geheel waarin de regisseur Affleck duidelijk beter is dan de acteur Affleck en de film nooit echt gaat leven of sprankelen. Maar ook zijn relatie met Renner vond ik nergens geloofwaardig, Affleck is een te ander persoon dat zelfs het excuus dat je in zo'n buurt vanzelf in de criminaliteit glijdt voor mij niet werkt. Als regisseur doet hij verder weinig fout (al is de pacing niet altijd even goed) maar hij doet ook niets bijzonders. Die bankoverval aan het begin is best suf in beeld gezet en verder is het erg degelijk allemaal. Al met al wel prima kijkvoer lui vanaf de bank. 3,0*.

Herzien in de bioscoop. Mijn stem stamde nog uit 2007 en ik ben er vrij zeker van dat ik hem daarna nooit meer heb gezien en ik betwijfel zelfs of ik toen de film wel voor het laatst zag want in die periode heb ik geregeld stemmen een halfje lager of hoger gegeven vanuit mijn herinneringen en ten opzichte van elkaar voor een betere beoordeling.

Enfin, dit was een fijn weerzien hoor. De film is ook lekker kort maar ondanks die beperkte lengte weet Pixar heel veel leven te geven aan de personages en vooral het speelgoed. Een goed voorbeeld is dat tirannieke buurjochie dat ergens als een karikatuur wordt neergezet maar op één moment ook als kind (als hij de lancering een dag uitstelt en doet alsof hij dat omroept, daar is de vergelijking met Andy ook gemaakt en zo wordt ook Sid menselijk) waardoor hij toch heel echt aanvoelt. En geinig hoe juist de hoofdpersoon de jaloerse lichtjes kwaadaardige persoon is, dat is best gedurfd.

Visueel leuk gedaan en het viel me mee hoe goed de kwaliteit was. Ik had gedacht dat de film er na 30 jaar minder uit zou zien (ouderwetse animatie veroudert niet maar computeranimatie wel) maar dat viel reuze mee. 4,0*.

Fijn vervolg op het eerste deel. Meer actiegericht en voller en soms ook leuker (de personages kennen we dus nu kan je meer met hen doen), maar ook meer gericht op thema's zoals afscheid nemen. Dat zijn de beste delen met het verhaal van cowgirl Jessy als hoogtepunt (al waren de beelden genoeg, iets dat Pixar heel goed kon in die jaren, en had ze minder mogen praten erbij). En grappig hoe de wereld van speelgoed nog enorm wordt uitgebreid zo. Niet alleen met meer soorten speelgoed maar nu ook over speelgoed dat wordt afgedankt of in opslagdozen verdwijnt voor jaren of langer. Zo weet een vervolgfilm toch iets nieuws te brengen en dat zie je niet vaak (deel 3 deed dat nogmaals, pas het vierde deel werd minder op dat vlak).

De actie vond ik soms net te veel maar anderzijds, je hoeft je niet te vervelen 90 minuten lang en je vermaakt je uitstekend. Alleen jammer dat juist de kleinere delen nog veel mooier zijn en daardoor juist minder aanwezig. Ik had een magere voldoende staan van lang geleden maar de herziening beviel me een stuk meer. 4,0*

Laat ik vooral eerst zeggen dat de film er technisch geweldig uitziet. Met zoveel detail dat de film van zichzelf daar al mooi door wordt, want getekende films met detail hebben een bepaalde betoverende schoonheid, of dat nu Japanse anime is, of dus deze Toy Story. Al mag men wel qua esthetiek nog wat eraan doet, want an sich is het allemaal niet heel mooi.

Prima verhaaltje verder. Onnodig na het derde deel dat eigenlijk het verhaal mooi afrondde, maar leuk genoeg nog wel met enkele prima personages en een constante glimlach, al heb ik nooit echt heel hard moeten lachen. Het emotionele niveau van deel 3 wordt nergens gehaald, maar puur als popcornvermaak mag deze nog wel tellen. 3,5*.

Prima film die lekker wegkijkt en eigenlijk constant weet te vermaken. Ondanks het relatief hoge cijfer heb ik vooral op de inhoud nog wel kritiek. Zo is de voice-over (vast vanuit het boek zo) vervelend en zijn de beweegredenen nooit echt duidelijk (lees: geloofwaardig). Ook wordt de psychologie nooit heel zwaar uitgewerkt en ondanks de zware tocht verloopt alles heel soepel. Er gebeurt weleens wat, maar dat wordt al snel opgelost. Zo wordt veel aangestipt maar niet uitgediept waardoor de film niet echt beklijft.

Maar goed, de natuur is mooi (er wordt overigens filmisch weinig mee gedaan op enkele shots van bovenaf na) en Wasikowksa is fantastisch in haar rol met een hele fijne naturelle uitstraling waardoor ze toch best sympathiek oogt ondanks haar rol. En ik vind haar ook echt een heel mooi meisje om te zien en ze weet heel wat body mee te geven aan een toch kleine rol in veelal kleine gebaren en twee sterke scènes waarin er teveel mensen om haar heen zijn. En als gezegd, ik heb me twee uur gewoon uitstekend vermaakt door het heerlijke tempo, juiste opbouw en scènes die nooit te lang duren. 3,5*.

Denzel Washinton is een boeiende en bijzondere keuze. Deze hele film is typisch Brits, enorm stijf en degelijk. Ook wordt door iedereen op zo'n manier geacteerd, zonder leven, echt hun teksten oplepelend. En daar is dan Washington die swingt, leven in de prent brengt. Dit lijkt me een bewuste keuze en Washington is echt uitstekend, maar ik had liever wat meer leven in de hele prent gezien. Nu dacht ik na een minuut of 60 wel: duurt het nog lang - de film is echt kil en koud. Visueel soms wel mooi, al had dat zwart-witte soms nog verder doorgevoerd mogen worden, nog abstracter. Wel mooi met die vele close-ups en kale sets, mij lijkt het dat echt inspiratie is opgedaan in de jaren 20 (ook bij de Jeanne d'Arc-film). De film blijft wel naborrelen. 3,0*.

Informatief, maar wel vrij chaotisch verteld. Het bestaat vooral uit computerbeelden om de trein te tonen en wat zwart-wit opnames. Maar dan weer gaat het over een stukje van de trein, dan weer over de oorlog, dan weer over reizen. Met wat meer focus en opbouw had deze docu sterker kunnen zijn. Uiteindelijk gaat het ook vooral om het reizen en niet zozeer over de trein zelf. 2,5*.

Jaren geleden las ik al de novelle en die is erg fijn en ook geschikt voor deze film, een film die richting het einde beter en beter wordt. Visueel vaak prachtig met die belichting maar in het begin sleept de film ook wat vaak en lange gesprekken zijn weinig boeiend in beeld gebracht. Maar als er eenmaal en versnelling in de tijd komt en daarmee ook in de film wordt dat euvel verholpen. De film begint zelfs te ontroeren door een gevoel van nostalgie en melancholie over een man die ouder wordt in de wereld die vooruit gaat. Erg mooi in beeld gezet. Verder erg fijne onthaastingscinema die in het begin helaas te stroef loopt. 3,5*.

Best vermakelijk, maar glijdt weg aan het eind in ongeloofwaardigheid. Juist het begin is sterk, met een prima Washington en een redelijke Hawke. In dat begin gaat het ook nog gewoon om de echte Training Day en dat levert geinige scènes op en een stukje om als kijker over na te denken. Zijn de methoden van Washington wel zo slecht? (Ik denk van niet) Spijtig genoeg kan Hawke niet echt mee met zijn weinig geloofwaardige weerwoorden daarop. En het is jammer dat Denzel dus echt een halve schurk blijkt richting het einde toe, waarmee de makers je al een antwoord geven. Ook nemen de toevalligheden toe en wordt juist dat prima idee van de Training Day helemaal los gelaten. Wel is de sfeer fijn en je merkt dat de regisseur thuis is in de achterbuurten van L.A. en komt met vele fijne locaties. 3,0*.

Heel behoorlijk. Het begint als een misdaadthriller met een bijzonder prettige overval aan het begin. De film lijkt zich dan redelijk rechttoe te volgen, maar in het tweede deel komt de verwarring om in het derde deel met antwoorden te komen. Overigens deed mij dit bijzonder weinig en was het antwoord niet heel bevredigend. Wellicht komt het mede door de hippe stijl dat er afstand blijft. En dat is jammer, want zeker het eerste stuk is erg sterk. Daar helpen de acteurs ook bij. McAvoy en Cassel vind ik sowieso goede acteurs (en ze tonen het ook hier weer) maar ook Dawson laat zich zien. En meer dan dat, gladgeschoren en wel.

Maar het is verder wel Boyle die de film regisseert, en geen mislukkeling als Ritchie (met zijn misdaadfilmpjes - die had graag dit niveau eens willen bereiken). Boyle heeft talent en smaak. Boyle weet met schwung en snelheid de vaart erin te houden - met een lekkere bonkende score en fijne fotografie vol mooie kleurtjes. De film houdt net aan een voldoende, de look maakt het af. 3,5*

Matig en saai, vooral doordat het allemaal zo degelijk is. Want de film ziet er best fraai geschoten uit, er wordt redelijk geacteerd, het verhaal is best aardig (al wordt het op een gegeven moment van ongeloofwaardig) maar nergens ontstijgt het niveau de middelmaat. Het is allemaal wat traag ook, nooit spannend en er werd naar mijn idee te weinig uit het uitgangspunt gehaald. 1,5*, vooral door de verveling die toetrad.

Wel een vermakelijke film, vooral vanwege het onderwerp en niet zozeer omdat het een goede film is. Want dat is het overduidelijk niet. Leuk dat er een verhaal bij komt om het menselijke er in te houden (vast een idee van Spielberg) maar het komt niet uit de verf. Het ligt overigens niet aan LaBeouf, die laat zien te kunnen acteren en komisch prima is. Het ligt aan Megan Fox die behalve een goed stel billen verder niets laat zien. Waarom worden voor dit soort rollen altijd mooie vrouwen gecast, maar die niet kunnen acteren. Zo krijg je een verhaal dat iets kan zijn maar een beetje vervelend is tussen de actie door. En het gedeelte met de Kuweitsoldaten had net zo goed direct geschrapt kunnen worden. Het voegt werkelijk niets toe, zeker niet als we een vrouw met de baby aan de arm zien treuren. Hoe veel onoriginele en slechter wil je het hebben. Sowieso dat hele leger gedoe in de film komt over als een grote reclamespot. Zoiets als Top Gun, maar slechter.
Maar goed, het is voor de actie deze film, en daar is het wel beter mee gesteld. de aanval op de legerbasis is een stukje spanning en degelijk in elkaar gezette actie. Enkele andere scènes zijn aardig maar veel te druk en met verschrikkelijk snelle montage. Kan dat iets minder, dan hou je het overzicht wie nu eigenlijk met wie aan het vechten is. Als een shot langer duurt dan twee seconden is het al een stuk beter met enkele mooie shots (die straaljagers tussen wolkenkrabbers door). Verder is de CGI zeer overtuigend, een absoluut pluspunt.
Maar verder hou ik wel vragen over de inhoud. Als naast mijn huis twee van die transformers vechten ben ik snel weg, dan ben ik niet in kantoor nog aan het werk. Het is leuk voor het plaatje als Megatron en Prime erdoor heen zeilen, maar het slaat nergens op. En meer van dat soort ongein komt er in voor. Ook hoe de Autobots zichzelf nog beter maken als auto door gewoon te scannen. En waarom worden ze geen straaljagers als ze ergens snel moeten zijn. En hoe werd Megatron dit wel terwijl hij van voor de Oorlog bevroren was. Ik denk duidelijk te veel na, maar een goede film laat mij dat niet doen.
Enfin, heb me wel vermaakt, LaBeouf speelde prima en de CGI zag er goed uit. Megan Fox ook. 2*

Een animatiefilm maar wel duidelijk meer op kinderen gericht, meer zelfs dan de animatieserie uit de jaren 80. Deels visueel met die iets te blije gezichten (dat deel van het ontwerp van de bots vond ik echt graflelijk) maar ook omdat het verhaal van a tot z uit te tekenen is. Na 3 seconden weet je al wel dat die twee transformers ooit Optimus Prime en Megatron zullen zijn (hallo, die kleuren! - die gele robot die erbij komt is ook geen verrassing later) en dat de lieve leider tot een schurk blijkt is nu ook al vrij snel te verwachten. Als dat alles vervolgens uitkomt dan brengt de film dat alsof je verrast moet worden.

Niettemin, ik heb me best vermaakt. De actie zelf is soms wat chaotisch maar het tempo is dusdanig hoog en het stemmenwerk dusdanig prettig (energiek en met humor) dat de film echt voorbij vliegt. Transformers als concept vind ik ook leuk en sommige designs zijn wel vet gedaan. Geen wereldfilm, wel een stukje fijn vermaak. 3,0*.

Ik ken Transformers wel, maar deze serie niet. Dus ik had weinig affiniteit met de film en de verhaallijnen en de film interesseerde me, mede daardoor, maar matig. Helaas is het design lelijk, de animatie oogt goedkoop, stemmenwerk weinig verheffend en ook de actie wist me niet te boeien. Dan blijft er weinig over. Gelukkig duurde deze kort. 1,0*.

Na mijn recensie over het wanproduct dat de derde Transformer-film was, kreeg ik ook het verwijt dat ik die niet op groot scherm had gezien; ik zou daardoor niet optimaal kunnen hebben genieten van het perfecte geluid van Bay en de schoonheid van CGI. Onder het mom van ‘daar zullen ze me niet op pakken’ ben ik direct dan ook richting de bioscoop gereden toen ik tijd had. Geen IMAX, zoals ik eerst wilde (kon zo snel geen gaatje vinden naar Amsterdam te gaan), maar toch. Wel op groot beeld, wel met goed geluid, wel in 3D.

Ik had ook echt veel zin in de film, geen idee waarom. Allicht om de spanning voor Nederland-Costa Rica wat te verdrijven plus dat ik al drie weken lang geen film had gezien op één na. Dat maakt je hongerig, ondanks mijn bezwaren op voorhand tegen de regisseur Michael Bay. En ik ging echt met goede moed in de hoop dat het zowaar een aardig product zou worden. Het is alleen zo jammer aan vooroordelen dat ze altijd bevestigd worden.

Voor een verhaal hoef je de film niet te zien. Karakterontwikkeling et cetera, daar is Bay niet in geïnteresseerd. Dat hoeft ook niet, maar waarom dan zo een lange opbouw? Waarom Wahlberg in die rol? Waarom die vader-dochterrelatie zo uitwerken aan het begin? Waarom al die geldproblemen erbij? En dan steeds maar weer erop terugkomen dat dochterllief niet met haar vriendje samen mag zijn. Onpasselijk werd ik ervan. Het is gewoon bloedirritant, maar ook onnodig aangezien er verder op wat clichés na weinig mee wordt gedaan en de mensen altijd onnodig zijn binnen de wereld van Transformers. En laten we wel wezen, de reden van de Transformers in ballingschap slaat natuurlijk helemaal nergens op. Geen punt in de film dat ik dacht, ja volstrekt rationeel en geloofwaardig. En dat irriteert dus wel, 160 minuten lang die de film om onverklaarbare redenen duurt.

De acteurs zelf kunnen dan ook weinig met hun rollen. Wahlberg doet zijn best, maar heeft het materiaal niet. Bay is voor de vrouwelijke rol weer bij de plaatselijke fabriek van Mattel langs geweest voor een zoveelste variatie op Barbie: van plastic en zonder inhoud. Dat kan, maar neem dan eens een mooi meisje als leidende rol. En die vriend van Wahlberg zorgde echt voor bultjes op verkeerde plekken. Wat was ik blij dat die er binnen en halfuur al afging. Enkel Tucci als Peter Bosz was oprecht grappig en wist toch nog iets van body aan zijn rol te geven. Ver over the top, toch een mens, een heel knappe prestatie. Ook dat ene hele foute zinnetje ( Put your hands on my stick; she's got the best hands in town of iets in die trant) was leuk.

Blijft over de actie, waarvoor je zo een film wil zien. En ja, ook dat valt tegen. Bay is sowieso geen beste actieregisseur - met veel close-ups, een snelle montage (niet zo hyper als dat het wel eens was) en gewoon een onoverzichtelijke shots maakt hij er een chaotisch geheel van waar je als kijker nooit precies weet wat er gebeurt. Je hebt geen idee, dus echte spanning is er niet. Echt opwinding ook niet omdat er nauwelijks verbluffende shots inzitten die me van de stoel wegblazen, zelfs niet als half Hong Kong wordt gesloopt. Het beste was eigenlijk nog in het begin, in de ruimte boven Aarde en de invasie tijdens de tijd van de Dinosauriërs. Bay kon sowieso zijn camera nooit stil houden terwijl dat echt niet nodig is. Altijd beweegt dat ding. Dat kan goed uitpakken (Magnolia is een voorbeeld) maar dan heb je wel iemand nodig die weet hoe hij dat in een ritme en flow moet brengen. En dan al die slow-motions (ben ik sowieso geen fan van aangezien veel regisseurs niet weten hoe dat te gebruiken, het is eerder een gimmick geworden dan een vorm die de inhoud volgt), kikvorsstandpunten en heel slechte getimede montage; echt beter wordt het er niet op. Eénmaal nog probeert Bay wat anders, met een liedje tijdens de actie, maar ook dat faalt hopeloos, met wat muziek (kutmuziek overigens) en geluid van het strijdtoneel door elkaar zonder dat er echt een mooi betoverden sfeer ontstaat. Verder is de 3D niet lelijk, maar voegt ook verder niets toe en is soms zelfs irritant als er pluisjes door beeld komen (zonder 3D zou dat niet zo zijn geweest, dus onnodig). Alleen Cuarón heeft het tot nu toe begrepen wat je met 3D moet.

En ja natuurlijk, de CGI ziet er fantastisch uit. De Transformers zelf zien er ook overzichtelijker uit en hun transformaties lijken veel simpeler (en dus beter) dan in de vorige delen. Ook het geluid is goed, voor zover ik daar als leek wat van kan zeggen. Maar dat alles blijft niets meer dan ondersteuning. Het zorgt voor een versterking van de kijkervaring. Maar als die kijkervaring er niet is, dan is er ook niets te versterken en blijft het allemaal maar een hol geheel.

Optimus Prime zegt ergens tegen een schurk van dienst dat hij geen ziel heeft. Evengoed is dat over deze film te zeggen. 1,0* voor de film en een halfje extra voor Tucci. En de blockbuster van het jaar blijft Noah.

Michael Bay heeft prostaatklachten. Sommige mannen gaan motorrijden of kopen een Porsche, Michael Bay lost dit op met een portie aan vuur, lawaai en een hoop onzin. Helaas levert dit een zelferotiserend gedrocht van wansmaak op.

Waar de eerste Transformers nog een onschuldige actieknaller was, niet al te best, maar vermakelijk en goed te pruimen, was de tweede al een stuk minder. Die dalende lijn wordt nu verder doorgezet naar de diepste krochten die je maar kan bedenken. De hypermontage is er nog (zij het iets minder), robots lijken allemaal op elkaar, in wapens, uitrusting en uiterlijk. Zo zijn de goede tegen de slechte in het geheel niet uit elkaar te houden, en de actie is niet meer dan wat ontploffingen bij elkaar. De personen zijn van bordkarton en stereotiep, Emma Stone voegt slechts twee dingen toe, maar die zijn inhoudelijk minder van belang (al is ze nog beter dan die plastieken pop van een Megan Fox), Shia LaBeouf slaapwandelt door de film en die kleine robots zijn gewoonweg irritant.

De actie is ver, veels te ver over the top; het boeit je niet meer. Personages blijven toch wel leven, al vallen ze van tig kilometer hoogte. Het trucje met transformerende robots die mensen opvangen is één keer leuk, maar na de derde keer wordt het gewoon vervelend, ook al omdat het steeds dezelfde oplossing is. Logica in gevechten zit er in het geheel niet. Als Michael Bay wil dat Optimus wint, dan wint hij en slacht hij gerust vijf Cybertrons af in één aanval, een andere keer kan hij er nog geen twee tegelijk aan. Het is Bays universum, en hij is de ster. Vanaf 1/3 van de film is de hele film slechts één orgie van zinloos en smakeloos geweld, vol ontploffingen, zonder ook maar één bijzonder of mooi shot. Hoe krijg je het voor elkaar. Dan is er nog de muziek, een weinig smaakvolle slijmerige soundtrack en kitscherige songs, perfect voor Bay, maar tenenkrommend voor enige film (tenzij je juist die kitsch wil gebruiken).

Op een gegeven moment hoop je ook gewoon dat de Cybertrons winnen, de mensheid tot slaaf maakt en heerst tot het eind der tijden. Al was het maar omdat geen persoon zijn sores je wat kan schelen en het dan in ieder geval wel een verrassend eind zou zijn. Daarnaast zou deel IV een heel andere wending krijgen. Maar helaas.

Eerlijk is eerlijk, het eerste halfuur, met de maanlanding, was nog best te doen. Maar de rest was zo abominabel en dat ik ook enige waardering er niet voor kan geven. Ongelooflijk dat een cool concept als Transformers tot zo’n zuigfilm kan worden omgevormd. 0,5*, uit protest.

Nee dus. De eerste Transformers was zeer vermakelijk, al werd de echte actie om zeep geholpen door hypermontage en veels te druk camerawerk. Maar meeleven met personen kon nog, waardoor al het geweld ook meelevend werd. Dat is hier erg ver te zoeken.

Tsja, Michael Bay is niet de man van uitdieping van personen, en als hij het al laat proberen, zoals in deze prent, is het eerder ergelijk dan nodig en nuttig. Zo is de moeder tamelijk irritant (Will Ferrell in Elf, iemand?), is Megan Fox werkelijk totaal overbodig, is die huisgenoot van Sam niet nutteloos, maar verschrikkelijk uitgewerkt, zijn er irritante robotten, zijn er teveel shots van in slow-motion laagvligende legerheli's en alle gebruikelijke tegenwerkingen van meerderen zonder dat dit echt beter wordt uitgewerkt. Zo wil die meneer in pak iets kwijt over onze vrienden van de NETS, maar daar blijft het bij. uiteindelijk luistert men niet naar hem, laat hem uit het vliegtuig springen en men is gewoon optijd zonder problemen in de woestijn. Nergens wordt hier wat mee gedaan, of dat er enige kritiek komt op Amerika of bazen in het algemeen die het altijd beter schijnen te weten maar geen idee hebben wat er op de werkvloer speelt. Jammer.
Ook de humor van de film is een bedenkelijk niveau. Humor prima, af en toe een slechte grap: moet dan maar. Maar werkelijk, dit soort dijenkletsers de hele film door. A: wie heeft die bedacht, en B: wie heeft vooral toegestaan die toe te laten?

Dan is er natuurlijk de kritiek: het gaat om de actie. Tsja, wellicht wel. Maar als gezegd, ik vind het menselijke interessant, en dat maakt de actie niet tot een emotieloze effectenshow. Een auto die ontploft, het zal wel. De hele film zit vol met ontploffinge, robots die tegen elkaar vechten, en constant had ik het gevoel: het zal wel. En na een tijdje werd het gewoon te veel. Ook het camerawerk werkte niet mee. Gelukkig was die hypermontage verdwenen, maar die onrustige drukke constant bewegende camera maakt het ook niet heel duidelijk allemaal. Een typische scène vond ik het doden van Optimus. Je ziet vaag door de bomen hem wat vechten, en je ziet Sam hard lopen. Maar wel van zover dat je zijn angst of iets dergelijks nauwelijks ziet. Je ziet dus niets. Maak daar een keuze. Volg of Sam, of de robots, maar niet dit halfbakken werk. Volg enkel Sam van dichtbij, die ontsnapt (zoals later wel in dat woestijndorpje gebeurde) met de angst, en je hebt een levendige scène. Of laat 2 transformers vechten met een rennende Sam op de achtergrond, waardoor je voor actie kiest. Maar dus niet beide, waardoor het niets wordt.

Nee, meer dan 1* kan ik niet kwijt. Vooral omdat de 145 minuten nog redelijk snel voorbij gingen.