The Tragedy of Macbeth (2021)

Het verhaal van Macbeth in de handen van Joel Coen, uitzonderlijk zonder zijn broer Ethan. Nadat die had laten weten geen films meer te willen maken, heeft Joel toch al een mooie solo start. Na de epische versie uit 2015 door Justin Kurzel met Michael Fassbender is het nu aan Coen met Denzel Washington in een meer dramatische versie die visueel zeer verbluffend is. Met de woordenschat van Shakespeare, maar zeer sterk gebracht zodat het niet lijkt alsof je naar een theaterstuk aan het kijken bent. Ook qua decor en cinematografie zien we een mooie mix tussen theater (zonder dat je je in een theaterzaal waant) en een filmische droom. Heerlijk in zwart/wit wordt er gespeeld met licht en krijgen we een minimalisme in alle grootheid. Joel Coen heeft duidelijk de balans gevonden tussen theatrale traditie en een visuele vertaling naar het grote doek.

Beeldratio en zwart-wit onderstrepen de theater insteek die Coen hier kiest, ik vind het volstrekt logisch en ook perfect werken. Mooi met die strakke, soort minimalistisch-gotische decors en de scherpe contrasten. Sounddesign doet eveneens wat denken aan de theater wereld, het is recht voor z'n raap. Qua vormgeving valt er in mijn ogen eigenlijk niks aan te merken op deze film. Met de dialogen had ik wel wat moeite soms, hoewel het hanteren van de originele tekst als sfeerelement sowieso goed werkt. Het is Denzel Washington zelf die vanuit de strakke cadans van Shakespeares verzen toch een eigen leven kan geven aan zijn stem en teksten, wat des te meer opvalt binnen de rest van de cast. Enorm knap gedaan vond ik. Echt raken doet het me niet en voor de wat subtielere psychologische ontwikkeling is er te weinig ruimte, maar in mijn ogen is The tragedy of Macbeth een niet te missen film voor cinefielen.

Niet voor mij weggelegd. Als filmliefhebber zie ik heus wel dat dit een goed gemaakte film is met mooie shots en een ijzersterke cast. En als Coen fan wíl ik het ook goed vinden. Maar de film deed me helaas weinig tot niets. De toneelmatige vorm leidt af van de inhoud en de klassieke dialogen konden mijn aandacht ook niet vasthouden. Visueel dus wel sterk, al had ik liever een breedbeeld formaat gezien, vond deze aspect ratio weinig toegevoegde waarde hebben.