Opinions

Het concept van Mimic blijft erg leuk en het nachtelijke (ondergrondse) New York geeft altijd zo'n lekker smerig gevoel. Guillermo del Toro weet qua sfeersetting een prima film neer te zetten. Qua plot houdt het na een uurtje wel op en slaat de verveling iets toe. Daarbij komt ook nog eens dat er iets teveel matige eind jaren 90 CGI in de film zit. Dit doorstaat de tand des tijds niet heel goed.

Er zit veel potentie in Mimic en ik beleef hier enig sentiment aan, maar het schiet net tekort op de bovengenoemde vlakken.

2,5*

Ik ben niet bekend met de Minecraft lore, dus veel dingen gingen aan me voorbij, zoals de after credit scene. Maar toch was de film prima te kijken. Ik had al vrij rap door dat ik niet de doelgroep ben van deze film, die overduidelijk op de jongere tieners is gericht. Alles wordt lekker (te) simpel gebracht en de hele film heeft een hoog tempo. De humor is soms ook erg kinderlijk, maar ik kon een aantal extreme dad jokes wel waarderen. Dat het plot verder een letterlijke kopie is van de Warcraft film en zelfs de hoofd antagonist een 1 op 1 kopie lijkt en die kids echt niet kunnen acteren kan ik allemaal door de vingers zien omdat er wel overduidelijk lol is gemaakt tijdens het filmen.

Minority Report is in zijn uitgangspunt een zeer origineel en vermakelijke film, dat overigens prima is uitgevoerd door Spielberg.

De futuristische setting ziet er fenomenaal uit, maar nooit te overdreven(op de snelwegen na). Er worden leuke dingen gedaan met het toekomstbeeld, zoals de gepersonaliseerde billboards door middel van oogscans. Erg mooi en de uitstraling van de film geeft het net dat extra zetje. Dat Spielberg altijd weer de muziek van Williams gebruikt is wel noemenswaardig, het geeft zijn films toch altijd net dat beetje uitstraling meer mee t.o.v. andere films.

Tom Cruise is wel aardig in zijn rol, al heb ik het idee dat dit soort films ook zijn plafond zijn. Weinig variatie en veelal hetzelfde geroep in zijn films. De rest vult het allemaal ook prima in.

Alleen het verhaal was niet altijd even sterk, waar de eerste ruim 90 minuten gewoon bijzonder sterk was zakte het niveau het laatste half uur een beetje in elkaar. De climax was wel aardig, maar je kon het aan zien komen omdat er nog veel speeltijd over was. Wat volgt is een hoop gelul wat eigenlijk ook in een half uurtje minder verteld had kunnen worden. Ook de verplichte happy end doet het niet helemaal goed, maar het blijft een blockbuster...dus weinig verrassingen verder.

Zeer leuk Hollywood vermaak van Spielberg, maar heb betere films van hem gezien.

3,5*

In het kader van een wekelijkse poepfilm heb ik dit keer maar Minotaur erin gegooid.

Waar ik in het begin nog dacht dat de film wel aardig was en het eigenlijk ook niet eens zo bedroevend slecht was, is het tweede deel van de film toch een grote sof.

Er gebeurt niets anders dan kansloos heen en weer geren door de grotten. Achtervolgt door een lelijke Minotaur en slechte dialogen die volgen houd je een bijzonder zwak filmpje over.

De rol van Hauer is trouwens ook behoorlijk te verwaarlozen.

1*

Had hem extreem zoetsappig en ouderwets verwacht, maar de film was prima te pruimen. De karakters zijn stuk voor stuk erg aandoenlijk en het verhaal van een Kerstman die in Macy's klanten naar andere winkels stuurt is buiten het feit dat het erg origineel is ook nog is erg vermakelijk/grappig.
Daarnaast kon ik mijn glimlach niet onderdrukken toen ik dat stukje van Sinterklaas kapoentje zag. Ondanks dat het Nederlands niet al te best is blijft het erg aandoenlijk om zoiets in een Hollywood klassieker te zien.

Verhaal loopt verder volgens het boekje af en is soms iets te klef, maar tegelijkertijd levert dit wel het ultieme kerstgevoel op.

Dikke 3,5*

Een wat kiddy variant t.o.v. the Huntsman variant die in dezelfde periode verscheen. De aankleding is prachtig en Lily Collins is op haar mooist wanneer ze in haar blauwe outfit mag gaan stralen. De film is erg vermakelijk, maar mist uiteindelijk wel een spanningsboog om echt te overtuigen.

De luchtige toon is goed, maar uiteindelijk mis je toch wat actie. Ondanks de vele kritieken vind ik Roberts als bitch wel erg goed, maar mist de film ook in het verhaal een beetje een punch. De opbouw is wel goed, maar richting het einde wordt het allemaal wat stuurloos en eindigt het met een totaal uit de toon vallend Bollywood segment.

2,5*

Nou, de film ook maar gekeken en eerlijk gezegd viel ie me een beetje tegen. Sutherland en de andere bijrollen zijn niet zo geweldig en de film kent teveel zwakke momentjes.

Overigens moet ik wel zeggen dat ik de eerste drie kwartier wel sterk vindt, de sfeer wordt er door Aja prima ingebracht en laat er geen gras over groeien met de schrikelementen. Lekker spannend eerste gedeelte, ook mede dankzij de creepy soundtrack.

Echter is het middenstuk van de film veel te langdradig en ontaard de film in een standaard speurtochtje naar wat er is gebeurd in het verleden. Ik heb echt sterk het gevoel dat ik dit al wel tig keer eerder heb gezien. Toch jammer bij een film met een sterk uitgangspunt als Mirrors.

Ook over de climax heb ik gemixte gevoelens, de spanning kwam een beetje terug toen Michael uit het bed van z'n moeke was verdwenen en de scenes in het het huis met de natte vloer zijn redelijk spannend. Alleen wat volgt als de verschijning uit de spiegels fysiek wordt is een beetje saai. Ook weer iets wat we al wel vaker hebben gezien, een vrouw dat overgenomen wordt door een demoon.
Gelukkig is de eindscene wel weer behoorlijk sfeervol en vind ik het idee dat Sutherland nu vast zit in de andere wereld wel leuk uitgewerkt.

Een film met 2 gezichten, aan de ene kant behoorlijk sfeervol en eng. Alleen het matige acteerwerk, het langdradige middenstuk plus een suffe finale maken dit een gemiddelde film die niet erg lang blijft hangen bij mij.

Tegenvallend, gezien het goede gemiddelde!

2,5*

Qua tijdsperiode weet Damski een meer dan prima beeld te schetsen. Je wordt lekker meegezogen in die fifties vibe en de aankleding van de film en haar personages zijn erg leuk. De dames zijn een lust voor het oog en de film heeft zo zijn aandoenlijke momenten. Je moet echter wel een fan van dit genre zijn om er optimaal van te kunnen genieten, want de twee jongens in de hoofdrol kunnen absoluut niet acteren en het verhaal is wat onsamenhangend en heel erg fragmentarisch. Alsof Damski niet wist hoe hij er een leuke film van kon maken met sympathieke personages. Vooral in de karakteruitdieping mist deze regisseur toch echt de kwaliteiten om van dit simpele uitgangspunt een onderscheidende film te maken.

3,0* (eigenlijk een halfje teveel, maar ik ben een sucker voor dit coming-of-age genre op een eighties high school).

The Misecudation of Cameron Post is een aardige karakterschets geworden van een meisje dat ongewild in een therapiecentrum terugkomt om homofilie te "genezen". Het is schrijnend om te zien hoe mensen op deze wereld nog steeds denken dat dit een ziekte is dat te genezen valt. In dat opzicht wordt er een goed beeld gegeven over hoe deze lui erover denken. Soms worden de personages wel heel dik aangezet, maar ik denk dat dit best realistisch kan zijn. Deze denkwijzen zijn nou eenmaal extreem en niet meer van deze tijd, dan valt het gelijk uit de toon en kan het heel erg stereotyperend overkomen. Verder is de film niet wereldschokkend, volgen er geen verrassingen in het plot en blijft alles redelijk zoet en klein. De film was nog beter geworden als het verder de diepte in ging en wellicht wat zwaarder op de maag had gelegen.

Nu is het vooral een interessante kleine film geworden.

3,5*

Samen met La Barca de film herzien gisteren.

Blijft toch een klassieker en een van de beste King verfilmingen die er is.

Dit komt natuurlijk vooral door de werkelijk waar geniale Kathy Bathes, wat zet zij hier een ongelooflijk knappe psycho rol neer. Ze weet haar emoties zo goed af te wisselen, op het ene moment is het een slijmbal en kan het niet zoet genoeg. Opeens heeft ze een moodswitch en wordt ze helemaal gek in haar kop, denk niet dat iemand anders deze rol met verve op zich had kunnen nemen.

Wat mij betreft dik terecht die Academy Award!

Naast Bathes verbloemen de prestaties van de anderen natuurlijk heel erg, maar Caan vind ik ook erg goed spelen. Zelden zie je in een film iemand zo heerlijk het spelletje meespelen. Allemaal erg logisch, maar vooral ook heel sympathiek. Tel daarbij een aantal droge opmerkingen op(wanneer hij voor het eerst in de rolstoel zit) en je hebt gewoon een heerlijk koppeltje in de hoofdrol.

Het verhaal is verder oersimpel, maar dat lijkt me ook niet echt van belang in Misery. Het gaat puur om de vertolkingen en de spanning.

Film met een heel hoog herzieningswaarde en altijd bij me is blijven hangen!

4*->4,5*

Verrassend leuk eigenlijk nog.

Ik had me totaal niets voorgesteld bij deze film, gewoon lekker als tussendoortje. Nou daar is de film ook perfect voor.

De hoofdrolspeler is sympathiek en vooral in het begin lekker over de top preuts. Ook die lezing met z'n vriendin is echt grappig.

De beste vriend is een beetje wisselvallig, soms wel een beetje te dom eigenlijk. Het levert uiteindelijk wel leuke situaties op.

De film zit verder vol maffe personages, bijvoorbeeld de brandweermannen, Horsedick.MPEG en de geile lesbiennes in de auto. Freakin Hilarious!!!

De lijn die het verhaal volgt is ook duidelijk en verveelt niet snel, aan het einde in de Playboy Mansion wordt de film wel weer erg voorspelbaar en volgt het de bekende paden, maar nog steeds met een lekkere portie humor.

1 van de leukere films in dit genre die ik de laatste tijd heb gezien!

3*

Je kan ook de hele serie van Chuck Norris kopen bij winkels.

Zit in zo'n foeilelijke box, net als de American Ninja serie van Michael Dudikoff.

Maarja, wie wil gedrochten als dit uberhaupt nog (her)kijken.

Chuck Norris is 1 van de slechtste acteurs die op deze aardbol heeft rondgelopen.

Ook in Missing in Action is het weer om te janken.

Kan er verder vrij weinig positieve dingen over zeggen.

Alleen mensen aanraden om deze boutfilm niet te kijken!

Op het oog een leuke science fiction film met een behoorlijke a-cast en een interessant gegeven. Dat wordt aardig uitgewerkt(ondanks de matige special effects) tot aan het laatste half uur, waarin de verzandt in een slappe National Geographic achtige documentaire waarin het hele ontstaan van de aarde even uitgelegd moet worden. Mijn tanden springen bijna uit mijn mond zo zoet wordt het.

Jammer, het begon allemaal zo aardig.

2,5*

De tand des tijds wordt niet helemaal doorstaan. Het komt vooral door dat gevoel dat ik soms naar een serie zit te kijken. De soundtrack is legendarisch, maar toch werkt het soms tegen de film. Wanneer het wordt ingezet halverwege de film krijg je toch een beetje dat cheesy gevoel. Er zit te weinig variatie in.

Het einde in de Kanaaltunnel gaat ook veel te ver als je het vergelijkt met het spannende begin en de heist eerder in de film.

Het voelt verder erg jaren 90 aan, wat zeker zijn charmes heeft. Maar het voelt uiteindelijk toch een beetje klein en simpel aan vergeleken met de huidige standaard. De twistjes doen me uiteindelijk ook niet zoveel als dat de film vroeger met me deed. Sommige dingen zagen er ook niet best uit, met als dieptepunt het autoritje van Ethan Hunt en Max.

Vermakelijk, maar bij de herziening vermoed ik dat de films na 2010 me veel beter zullen bekoren.

3,0*

De film wordt flink gehyped en ik snap dat volkomen. Het verhaal is vergezocht en flink over de top, maar niet wat we nog niet eerder hadden gezien in deze films. Dus complete nonsens, maar het voelt wel geloofwaardig en je gaat er volledig in mee. Waar films in de Fast and the Furious reeks dom en melig worden, blijft de balans in een reeks als dit gewoon nog erg goed en houdt het geloofwaardig.
Dan kom je natuurlijk uit op de actie. Die is weer overweldigend. En met alles heb je continu in je achterhoofd dat Cruise het allemaal zelf doet. Dat geeft een extra dimensie aan de actie en maakt het des te intenser. Ondanks dat de film wellicht wat kleinschaliger voelt dan Fallout, werkt zo'n laatste scene in de treinwagons waar ze bungelen dan wel prima. Dat gezegd hebbende vind ik Dead Reckoning Part One in alles ook net even een tikkeltje minder dan Fallout. Ondanks wat briljante scenes, vooral die in dat smalle steegje, merk je toch dat de grootse stunts in Fallout die in deze film met gemak overtreffen. De stunt met de motor is vergelijkbaar met de Halo Jump in Fallout, de briljante auto achtervolging vergelijkbaar met Parijs. Dan kom je in Fallout nog de enkelbreker bij het springen tussen gebouwen en de helicopter scene, die je in tweeën kan splitsen. De eerste waarin hij aan de helicopter hangt en zich laat vallen en natuurlijk dat hij zelf allerlei kurketrekkers en zo doet in de helicopter. Het voelt allemaal wat meer next level aan en hier toch een beetje toned down. Kan wellicht met Covid te maken hebben gehad, maar het is wel duidelijk merkbaar tijdens de film.

Het is zeker niet slecht, maar het voelt net even iets minder spectaculair, maar dan vergelijk je een 10 met een 8,5 in dit geval. Nog steeds erg goed.

Een goede eerste deel van een afsluiter die ook op een manier afsluit dat je ermee kan leven. En niet zomaar de film laat eindigen zoals Fast X, Dune of een Spider-Verse. Het einde geeft meer voldoening zoals een Empire Strikes Back of een LOTR: The Two Towers. Hierdoor kan ik nog prima wachten, en dat gaat natuurlijk gebeuren met de huidige stakingen.

Meneer Bird kan het beter bij animatiefilms houden, want zijn poging om van Mission: Impossible Ghost Protocol een soort van luchtige actiefilm te maken, faalt echt hopeloos.

Het gaat eigenlijk al vrij snel mis met de film. Het verhaal is te stompzinnig voor woorden en er worden vanuit het niets allemaal gebeurtenissen verzonnen die zich blijkbaar tussen het derde en vierde deel hebben afgespeeld. Zo wordt er op een verschrikkelijke manier een aantal keer soapachtige elementen geïntroduceerd in de film. Dat werkt eerder in op de lachspieren, dan de emoties. Daarnaast zijn de momenten die voor een lach moeten zorgen weer zo tenenkrommend slecht dat ik er spontaan kramp aanvallen van kreeg.

Ik heb bovendien zelden zo'n mislukte casting gezien als die van Simon Pegg in deze film. Hij past totaal niet binnen deze setting en zijn pogingen tot leuke one-liners en grappig bedoelde dialogen zijn gewoon zo slecht dat je dit niet anders kan beschouwen dan een wanhopige poging van Tom Cruise en de regisseur om humor in de film te gooien. Een voorbeeld van zo'n slechte scene is die infiltratie in het Kremlin, wanneer Pegg even tegen Cruise moet zeggen hoe erg hij het wel niet vond van zijn vrouw en vervolgens afgeleid raakt.

Sorry maar, grotere vormen van amateurisme tijdens een top geheime missie met professionals zijn er eigenlijk niet binnen dit genre. Zo kent MI4 nog tal van andere situaties waarin Pegg geforceerd de grappige nerd moet uithangen. Nog enkele dieptepunten zijn bijvoorbeeld de botergeile Indiase prins. Dit zijn onnodige sequenties die de film bijzonder langdradig maken.

Het verhaal verder is erg simplistisch en kent eigenlijk geen enkele vorm van creativiteit. Het bevat een thema dat al wel 100x eerder is uitgevoerd in andere(lees: betere) films. Ook de bad guy is maar een sufkut. Dieptepunt is het eindgevecht tussen Tom Cruise en de bad guy.

Dan kan je zeggen dat het verhaal hier niet meer doet dan dienen als kapstok voor de special effects. Toegegeven, die zijn natuurlijk behoorlijk vet en nog wel van enige entertainmentwaarde. Al zijn de stunts soms zo ongeloofwaardig en over de top uitgewerkt dat dit op een gegeven moment ook tegen gaat staan. Dan heb je verder nog een aantal gadgets die de moeite waard zijn en wel een leuke toevoeging hebben.

Toch eindigt de film weer in mineur dankzij belachelijke soapelementen. Dit heeft de film niet nodig. Aan de ene kant willen ze een hersenloze actiefilm maken, maar zo nu en dan lijkt MI4 meer op een soap.

Ik krijg spontaan zin in het eerste deel, een film die in mijn herinnering compleet anders is dan de stompzinnige drie vervolgen.

1,5*

p.s. de film duurt idioot lang. Ik wens de mensen veel succes met wakker blijven!

Na het succes van deel 1 kon een vervolg niet uitblijven. Deze film is in 2001 uitgekomen en zo voelt de film ook. De score is echt tegenkrommend en een product uit die tijd... De muziek die er tijdens het bergbeklimmen van Cruise aan het begin onder wordt gezet... Brrr... Maar ook de look van Cruise zelf met z'n lange haren. Het is allemaal erg lelijk en de actie voelt ook gedateerd aan. Het is veel gerace en het geknok op het einde duurt me ook veel te lang, al voelt de actie zelf minder cheesy aan. Het verhaal is ook niet zo interessant en uiteindelijk kon ik mijn aandacht er maar moeilijk bijhouden. Ik heb deze film destijds ook al bewust overgeslagen... En nu begrijp ik ook waarom..

2,0*

Weer een vooruitgang.

Je merkt aan deel 3 dat we weer een aantal jaren verder zijn en richting het huidige tijdperk van actiefilms gaan. Abrams heeft een professionele film gemaakt met goede actiescènes en een bijbehorende score die veel overtuigender ogen dan deel 2. Het verhaal past wat meer bij de huidige tijd en voelt minder goedkoop aan. Al is het elke film wel weer even afwachten met welk schatje Ethan Hunt nu weer heeft... Het is geen James Bond, ik geloof het gewoon niet.

Het is gelukkig net even wat overtuigender en oogt minder gedateerd dan de eerste twee films. Ik zat ook meer in het verhaal dan in deel 2. Al voegen de komische elementen in de vorm van Pegg niks toe.

Het kan in mijn ogen nog wel wat gestileerder en van die auto achtervolgingen zoals ze meer dan tien jaar geleden gefilmd werden loop ik nog steeds niet warm. Doe dan maar die vette actie zoals op brug in deze film.

Ik mis alleen nog een echt overtuigende bad guy in de film.

Ik heb de verwachting dat het vanaf Ghost Protocol vermakelijker wordt,ondanks mijn slechte eerste kijkervaring in 2011.

3,0*

Best een sfeervol prentje dat een beetje geweld niet schuwt. Af en toe komt de rassenscheiding en de handelingen van de KKK schokkend over. Het is dus lastig dat Mississippi Burning je niet ongeroerd laat. Tel daarbij het sterke spel op van Hackman en Dafoe en je raast zo door die dikke 120 minuten heen.

Het enige wat wel jammer is dat ondanks de goede opbouw de film op het eind een beetje te gehaast door het script heen schiet, waardoor je de binding met het verhaal, die zorgvuldig is opgebouwd het eerste anderhalf uur langzamerhand verliest.

3,5*

The Mist is zo'n film waar ik goede herinneringen aan koester, want ik heb de film in 2007 voor het eerst gezien in zo'n typische drive-in bioscoop in Amerika. Erg leuk om meegemaakt te hebben en een ideale film voor in de auto. Het verhaal is lekker klassiek King. Een klein stadje ergens in Amerika (waarschijnlijk Maine), normale dorpelingen die de hoofdrol spelen in het verhaal en een mysterieus sausje dat zorgt voor een onderhuidse spanning. De dynamiek in een groep dat met zo'n situatie omgaat is ook interessant. De onderlinge vetes tussen de mensen worden in zo'n situatie uitvergroot en je kan je tijdens de film ook lekker ergeren aan zo'n religie gekkie. Normaal zou ik dat als negatief beschouwen, maar doordat zij haar verdiende loon krijgt, vind ik het juist een sterk punt. Ik kan me nog herinneren dat iedereen in de auto zat te juichen toen het gebeurde.
Verde
Dat de CGI de tand des tijds absoluut niet doorstaat is een klein smetje op de film, maar het heeft meer te bieden waardoor ik het geen storende factor vond. Verder zijn de acteurs wel oké, maar geen bijzonderheden verder. Het was wel leuk om een paar personages uit the Walking Dead voorbij te zien komen. Je weet dan gelijk hoe Darabont daaraan is gekomen.
Waar de film boven een gemiddeld King verhaal uit weet te stijgen is het einde. Normaal wordt er een einde aan gebrabbeld en voelt deze vaak een beetje cheesy aan. Maar het schokkende einde en de uitzichtloosheid waar Jane's personage mee denkt te kampen is schrijnend en snijd door je ziel. Toch een van de sterkste eindes in een King verfilming die ik ken.

Uiteindelijk gewoon een sterke King verfilming van Darabont en eentje die ik lang zal koesteren uit sentimenteel oogpunt.

4,0*

Sympathieke jeugdfilm, die tegelijkertijd ook voor de ouderen onder ons prima te verteren valt. Dit komt mede dankzij de heerlijke, jonge cast en de vele inhoudelijke thema's die goed vallen(ziektes, opgroeien, vriendschappen, uit elkaar gaan, seksualiteit) en elkaar allemaal op de juiste manier aflossen.

Daardoor wordt Mitt Liv Som Hund een tedere film die ondanks de zware onderwerpen ook wel weer luchtig aan voelt.

Tel daarbij het prachtige ouderwetse dorpje in de natuur waar het zich afspeelt en je hebt in principe een prima film die voor jong en oud prima te verteren valt., ondanks het ietwat mindere begin van de film.

Dikke 3,5*

Moby Dick is een film die me wel enigzins heeft verrast, de film ziet er visueel namelijk dik in orde uit. Nergens had ik het gevoel dat er vanaf een set geacteerd werd en regelmatig word je bediend met mooie shots van de varende boten.

Ook de walvissen vielen me 100% mee, ik had echt bordkartonnen beesten verwacht. Hierboven wordt beweerd dat ze levende walvissen hebben gebruikt, maar de bronnen voor deze uitspraken blijven schuldig tot nu toe. Maar zelfs Moby Dick ziet er indrukwekkend uit. Het grote, witte monster ziet er (vooral voor die tijd) erg realistisch uit en is behoorlijk angstaanjagend.

Helaas ben ik ondanks het prachtige visuele aspect niet overdonderd door de film.

Ondanks de haast prachtige sprookjesachtige manier van vertellen is de film behoorlijk langdradig. Er zitten echt een HE-LE-BOEL dialogen in tussen een paar van die vissersboeren die nergens over gaan. Veel geneuzel over god en het lijkt op veel momenten te erg op een Shakespeare uitvoering. Vooral de rol van Peck lijkt haast wel een wandelende gedichtenbundel uit de naam van god.

Gelukkig maakt de film het op het einde nog goed met een episch gevecht tussen Moby Dick en Ahab.

Toch jammer, ziet de film er is bijzonder fraai uit, is de inhoud weer onder de maat waardoor ik tot de conclusie kom dat dit een gemiste kans is.

2,5*

Mooi geacteerde en een sfeervol portret van de jaren 50 en de leefwijze in de periode. Echter kent Newell het woord subtiliteit niet en dat levert uiteindelijk ook een boel lompe scenes op waarbij je het moraal echt door je strot heen geduwd krijgt. Dit genre kent wel betere films, zoals Dead Poets Society dus.

2,5*

Ik kan wel genieten van dit soort films. Logica kan je gewoon overboord gooien en de film gaat gewoon heerlijk over de top met de ene na de andere onzinnige situatie. Ik heb een aantal keren goed moeten lachen en om dat op het oog prachtige huis langzamerhand in een complete ramp te zien veranderen is in mijn ogen hilarisch.

Waar ik denk dat mensen tegenaan lopen is dat de toon bij een film als the Money Pit anders is dan een flauwe film als the Naked Gun bijvoorbeeld. Die film ademt gewoon in alles die dommigheid uit. Van de poster tot aan de end credits. Terwijl een film als the Money Pit dit niet heeft. Het oogt heel erg eighties en de muziek is er ook naar. En zelfs de eerste aantal minuten van de film denk je gewoon naar een "normale" eighties komedie te gaan kijken. Het is die toon die er denk ik voor zorgt dat mensen de onzin die in deze film plaatsvindt niet kunnen waarderen. Misschien had Richard Benjamin die onzin nog meer moeten omarmen, zodat de film ook wat consistenter oogt in wat het uiteindelijk wil bereiken.

Desalniettemin heb ik er wel van kunnen genieten.

3,0*

Moneyball is een prachtige performance driven film, met een sublieme hoofdrol van Brad Pitt. Ik zou er niet raar van opkijken dat hij uiteindelijk met een Oscar weg zou lopen, al heb ik wel andere persoonlijke favorieten. De film legt de nadruk vooral op de zaken rondom het "moneyball" heen en blinkt daar dan ook in uit.

Het daadwerkelijk goed in beeld brengen van de getalletjes en het gevolg op het veld is wat zwakker uitgewerkt. Iets wat ik eigenlijk wel noodzakelijk acht in een film met dit onderwerp. Waarom werkt die vernieuwende methode bijvoorbeeld zo goed op het veld? Dat is toch iets wat je uiteindelijk wel mist in de film.

Voor de rest niet meer dan degelijk en vooral een film dat goed inspeelt op je gevoel. Ik heb ook geen last gehad van de vrij lange speelduur.

3,5*

Monkey Shines is een film met veel potentie, maar uiteindelijk door de behoorlijke langdradigheid verliest het zijn charmes en eindigt het in een teleurstellende climax in het huis. Het kon me toen al niet meer zo veel interesseren. Hier had echt meer ingezeten. Een kortere speelduur had hierbij zeker geholpen. En iets minder lompigheid ook.

2,5*

Toch een flinke verrassing dit. Ben blind de film in gegaan in de veronderstelling niet meer dan een degelijke horrorfilm te zien met een bezeten aap. Ik had door de dialogen al vrij rap door dat dit een luchtige film is. Maar ook door de grappige en vlotte kills. Kreeg zelfs Final Destination vibes. Je weet dat de personages op grappige en ranzige manieren dood zouden gaan, maar in the Monkey is het wat directer. De kills zijn lekker bloedig en grappig, maar je ziet goed dat er op de PG rating gelet moet worden. De kills komen wel goed in beeld, maar de camera blijft nooit te lang hangen waardoor je echt weg moet kijken van de ranzigheid. In tegenstelling tot een bepaalde zuurpruim hierboven werkt dit juist goed bij the Monkey. Wat vooral blijft hangen is de humor en de grappige kills waarbij je nooit hoeft weg te draaien. Ondanks dat het in potentie heel goor is. Maar je ziet ook net weer genoeg dat het niet alleen aan de verbeelding overgelaten hoeft te worden. Ik zag wat mij betreft meer dan genoeg met de brievenbus of het zwembad. Wanneer je puur voor alleen de ranzigheid gaat probeer je een ander effect bij het publiek los te krijgen dan hetgeen de zaal waar ik vanmiddag in zat en iedereen zichtbaar genoot.

Echt pure fun. Dat het verhaal wat hakkerig is en bepaalde personages heel willekeurig aanvoelen (Elijah Wood) neem ik dan voor lief. Daar is deze film niet voor bedoelt. Dat past ook totaal niet bij de toon. Ook fijn dat zo'n film je niets overdadig probeert uit te leggen. Gewoon prima.

Ga dit vooral zien als je van leuke en ranzige kills houdt met een goede balans tussen precies genoeg te zien en teveel. Verwacht geen expliciete beelden waar je heel lang naar de ranzigheid moet gluren. Gewoon pure fun.

Alweer een bijzonder sterke animatie van Miyazaki, dit keer een stuk minder kindvriendelijk omdat soms de ledematen je om de oren vliegen. Kan ik voor een keer wel waarderen, ondanks dat je er toch even van opkijkt.

Ook komen de vele bekende rare figuren weer tevoorschijn en vraag je jezelf toch af waar soms die inspiratie vandaan gehaald wordt. Echt heel mooi!

Qua verhaal is het behoorlijk simpel, je kan het met veel films vergelijken. Maar de fantasievolle, epische uitwerking zorgt er net zoals de andere films van Miyazaki voor dat je altijd weer iets leuks/nieuws ziet.

Vooral het einde is een visueel festijn!

4*

Hier wil ik ook geen woorden meer aan vuil maken... er moet een verbod komen op deze film en niemand zou er ooit meer over mogen praten. Ontiechlijke rotzooi, waardeloze cinematografie, extreem waardeloze cast, neppe monsters en die computer geanimeerde helicopter was het allerergste.

Dik verdiende halve ster!

Ik vind het niets aan. De worstel gevechten worden chaotisch en slecht in beeld gebracht, de humor is ver te zoeken en het geschreeuw van enkele bekende worstel iconen in de tussenstukjes word je doof van., Jimmy Hart in het bijzonder.

Je vraagt je dan ook gedurende de film af waarom ze zo weinig hebben gedaan met een op het oog geinig uitgangspunt

Monster Brawl heeft dan ook niets te bieden, de gevechten zijn saai, inspiratieloos en alles wat daartussen zit is onnodige en ongrappige beeldvulling.

0,5*