Opinions

Een leuke animatie die misschien wel te eng is voor de allerkleinsten onder ons.

Het 1e uur is voor mij het best, de animaties zijn prachtig, de karakters zijn niet al te bijzonder, maar wel goed, duidelijk en sympathiek neergezet. De stemmen heb ik ook allemaal niks op aan te merken, het paste allemaal goed bij elkaar.

De film heeft redelijk spannende momenten, kan wel begrijpen dat dit niet voor de allerkleinsten onder ons is.

Echter gooit het laatste gedeelte vd film roet in het eten voor mij, vanaf het moment dat je erachter komt wat het huis werkelijk is verdwijnt de spanning en het mysterieuze van de 1e helft vd film. Redelijke afknapper dus.

Wat rest is een leuke animatie film met een leuk en origineel uitgangspunt, alleen het laatste gedeelte is een beetje cliché en zwak uitgewerkt, waardoor je toch meer het gevoel krijgt dat het een gemiste kans is.

3*

Monster's Ball is een film die erg inconsistent is, waar wil het nou precies heen?
Het thema van de 1e drie kwartier vind ik erg aangrijpend, alleen er wordt veel te weinig mee gedaan. De zelfmoord van Thornton zijn zoon(Ledger) brengt daar bijvoorbeeld veel te weinig teweeg bij mij.
Zelfde geldt ook voor wat Berry allemaal overkomt, het is wel erg veel allemaal en ze lijkt dan ook snel uitgerouwd wat mij betreft.

Moet wel zeggen dat beide hoofdrollen prima vertolkt worden en dat de rol van Peter Boyle ook erg leuk is gedaan. Die zorgen er uiteindelijk wel voor dat ik nog tot het einde geboeid kon blijven kijken.

3*

Verschrikkelijk saaie 'monster' film met een romantische subplot(eigenlijk het hele plot) wat voor geen meter werkt. De 2 hoofdrolspelers vind ik maar niets en de verdieping van hun personages is ook behoorlijk saai. Je krijgt dus een film vol saaie dialogen, weinig spanning/dreiging en ook nog is te weinig actie.

Jammer, want ik houd normaal gesproken wel van post apocalyptische films. Alleen hier kreeg ik dat gevoel nauwelijks. Visueel stelt de film niet teleur, maar dat mag allemaal niet baten als het hele 'avontuur' je geen reet interesseert.

Heb het gevoel dat de regisseur van verschillende elementen een film wilt maken(meegaan in de hype?), een soort van combinatie tussen the Road en District 9. Maar dan nergens wordt het niveau van die 2 films gehaald.

1,5*

Dit zijn niet de beste films van Pixar. Deel 1 was al geen overtuigende animatie, University is dat ook niet.

De film is niet heel scherp qua humor en lijkt meer op een Buddy film. Er zitten genoeg grapjes in, maar buiten de slak om(trailer) zit er niet echt veel in dat blijft hangen. Moet wel gezegd worden dat de film er visueel wel fantastisch uit ziet. Sommige dingen zien er echt levensecht uit, de vooruitgang in animatie is een lust voor het oog.

Helaas moet je dan wel concluderen dat het allemaal wel uitbundiger had gekund, vooral omdat het een Monsters University betreft had het (creature) design wel over de top gemogen. Het oogte nog teveel als een normale universiteit, met alleen iets uitbundigere bewoners. Ook wordt er 0,0 gedaan met de rivaliserende universiteit, terwijl er wel 2x naar gerefereerd wordt in de film. Dit had voor wat meer spanning en oorlog kunnen zorgen om ook de oudere kijkers wat plezier te gunnen.

Nu blijft het bij een degelijke, maar vooral ook veilige Buddy film.

3,0*

Leuke film, inderdaad veel verwijzingen naar bekende SF films, Seth Rogen die op dreef is als BOB(heerlijk droog en DOM)....
Leuk hoe een aantal van die standaard situaties omgedraaid werden zeg maar....

vb. Jongen en meisje in de auto en de jongen dat zich gedraagt als een onzeker meisje en het meisje dat met de jongen wilt vrijen

Vond het alleen soms jammer dat er niet wat meer humor in zat, hadden ze naar mijn mening ietsje meer uit kunnen halen, vooral met de cast die goed op dreef is.

(ruim) 3,5 sterren!


( Blij dat ik dit soort films niet in het Nederlands hoef te zien, die Amerikaanse acteurs/actrices zijn veel leuker dan dat Nederlandse gebler altijd van die wannabe soapies)

De film viel toch lichtelijk tegen, zeker gezien het gemiddelde en de positieve verhalen. Het begon allemaal erg leuk. De introductie van de personages zijn leuk, hoe Monsters Inc. te werk gaat is behoorlijk briljant gevonden en de grappen komen her en der ook goed aan. De voice casting is ook goed, ipv hippe en jonge acteurs wordt er hier vooral gekozen voor de routine. Vooral Goodman zijn stem was erg fijn. Ook het schattigheids gehalte van het meisje Boo ligt bijzonder hoog.

Vooral hier scoort de film punten mee. Toch viel de 2e helft van de film me wat tegen. De film ontaardt op een gegeven moment in een weinig verheffend heen en weer ren gedoe tussen de hoofdrolspelers en de badguys.

Ook ontaardt het verhaal in een typisch Disney achtig einde. De creativiteit van de eerste helft mis ik een beetje, waardoor de film als een nachtkaarsje uitgaat.

Ik moet wel zeggen dat de aftiteling met de bloopers dan wel weer erg leuk gevonden is.

3*

Ook maar is de komedie klassieker van Monty Python gekeken, het was niet de klassieker die je van tevoren zou verwachten.

Toegegeven, het begin was hilarisch en de makers hadden mij flink tuk met de Zweedse ondertiteling, ik dacht serieus dat mijn pc hem aan het spacen was. De intro is verder erg grappig en het eerste kwartier was van een zeer hoog niveau qua grappen.

In het midden kakt het allemaal wat in, teveel saaie momentjes(met die geile nonnen bv, niet helemaal geslaagd) die het tempo uit de film halen.

Gelukkig komt het tegen het einde weer helemaal goed en zijn de absurd lange dialogen over nietige dingetjes weer helemaal terug zoals aan het begin vd film ook het geval is. Het einde was helaas wel iets te abrubt, waardoor ik niet helemaal een bevredigd gevoel had toen de film was afgelopen.

3,5*

Ik heb weinig meegekregen van deze film, dus ik ging al redelijk zonder verwachtingen de film in. Toch denk ik dat een groot aantal mensen wel teleurgesteld zijn in de veronderstelling een soort tweede Inglourious Basterds te hebben verwacht. Dat is the Monuments Men totaal niet. Dit is vooral een warme film die ondanks de setting toch eigenlijk vooral erg ingetogen is. Het is lastig om geen sympathie te krijgen voor dat stelletje goedzakken die gestolen kunst door de Duitsers proberen te achterhalen.

Wel maakt Clooney de fout door een beetje een vlees noch vis film te hebben gemaakt. De humor is af en toe leuk, maar uiteindelijk toch te sporadisch en zo lijdt de dramatische toon onder het luchtige gedeelte en gaat het nooit erg diep. Zo krijg je dus die ingetogen film met af en toe wat inkak momenten, maar wel met een bekende en erg sterke cast die de film ondanks een matig plot met gemak weten te dragen.

3,0*

Visueel een prachtige film en een erg sterke Rockwell in de hoofdrol. Qua thriller elementen had de film beter kunnen uitpakken, maar als drama erg geslaagd en vooral ook erg interessant. De rol van Spacey vond ik zelf eigenlijk niet storend, lijkt me eerder zeiken om het zeiken van een aantal mensen hier.

3,5*

Deze film is al anderhalf maand/2 maanden geleden uitgekomen en in Nederland huppelen we als enige achter de feiten aan, zonder aanwijsbare reden . Nadeel is wel dat deze film enorm is geflopt en iedereen hier al met flink lage verwachtingen naar de film toe gaan.

Dit resulteert (in combinatie met het mooie weer) dat ik de film in mijn eentje in zaal 1 van Pathé Groningen heb gekeken. Toch wel uniek. Ik heb vaak genoeg in kleinere zalen alleen gezeten met kleine films , maar deze privévoorstelling was dus in een zaal met 545 stoelen. Ik voel me vereerd!

En over de film zelf. Het is gewoon typisch Emmerich voer. Je moet er echt van houden. Andere mensen gaan graag naar een nieuwe standaard actiefilm van Michael Bay. Doe mij maar dit soort popcorn rampen/sci-fi spektakel. Qua genre leunt dit ook meer naar de Independence Days films dan naar zijn pure rampenfilms zoals 2012 of the Day after Tomorrow. Al voel je wel dat hier een combinatie van die films wordt gemaakt. Maar thematisch sluit het meer bij de eerstgenoemde aan.

Visueel een spektakel en niet teleurstellend. Qua plot ontzettend vergezocht, enorme pulp en uiteraard zit er altijd een verscheurd gezin in. De dialogen zijn te flauw voor woorden, maar ik had gelukkig zelf niet zoveel last van de automatische piloot waarop de acteurs volgens velen draaiden. Dus allemaal prima. De score is wel enorm inwisselbaar.

Moonfall doet uiteindelijk gewoon precies wat ik wil. Vette rampen die verwoestingen aanrichten, veel fraaie "wallpaper" shots, genoeg momenten in de ruimte en een strakke pacing. Alle onzin die erbij komt neem ik dan voor lief. Daar ga ik niet verrast of teleurgesteld over doen bij een Emmerich film. De climax zelf is misschien alleen niet zo heel bijzonder. Ik miste een sterk en emotioneel einde.

3,0*

Typisch Anderson materiaal dat over de gehele linie niet echt heel grappig wordt, maar ergens blijft dat vreemde sfeertje dat hij altijd weet te creëren wel boeien.

De eigen, kleurrijke stijl komt weer erg goed naar voren en de film is eigenlijk ook een aaneenschakeling van rare momenten.

Soms misschien iets te raar, want wat de basis kan vormen voor een uiteindelijk mooie coming of age film(jongetje en meisje rennen samen weg) loopt uiteindelijk iets teveel uit op een gekke verzameling van maffe eiland bewoners.

3,0*

Er is een reis naar Mars setting gebouwd om een redelijk flauw plotje dat niet zo heel veel voorstelt. De luchtigheid van het plot en de leuke acteurs houden de film kijkbaar. Ondanks dat de chemie tussen Condor en Sprouse niet meer dan oké was en dat het ruimteschip en Mars nooit echt lekker sci-fi overkwamen. Het is dan net wat te lichthartig om echt te imponeren. Daarvoor voelde het net teveel als een uit de klauwen gewassen schooltripje aan.

2,5*

Op basis van de grote shitstorm die deze film over zich heen krijgt was ik al voorbereid op de grootste bagger aller tijden. Dat viel gelukkig nog enigszins mee, maar om de film prima te noemen gaat me ook te ver.

De film lijkt inderdaad niet echt een doel te hebben. De vele zijplotjes dienen geen enkel nut en waren oorspronkelijk denk ik bedoeld als comic relief. Echter lijkt er in de film dusdanig veel geknipt te zijn dat je vooral geen idee hebt waarom die twee continu rondhuppelen in de film. De love interest is ook een beetje te willekeurig om te boeien en Morbius mist vooral een boeiende antagonist, want deze is voelt te gemaakt met de geforceerde omwenteling naar bad guy. Ook toevallig dat twee van die weesjes zich zo omhoog hebben weten te werken.

Dan kom je uit op het punt: waarom is deze film gemaakt? Voor de entertainment waarde kan je een belletje naar Joost doen, want hij mag het weten. Niemand zat ook op Morbius te wachten verder. Het draait verder natuurlijk om de centjes. Er zitten geforceerde post-credit scenes in de film die krampachtig de kijkers duidelijk proberen te maken dat dit toch echt wel om Spider-Man Universe draait hoor! En daar wil Sony natuurlijk verder mee cashen.

Dan kom ik toch aan bij de positieve punten, die er voor mij toch nog wel zijn. De film is door al het geknip heel erg vlot, laat nergens gras over groeien en heeft geen ellenlange speelduur. De visuele effecten zijn natuurlijk niet mind blowing, maar de audiovisuele trucjes over de gaven van Morbius komen goed naar voren en brengen toch enigszins niveau mee naar de film. Het plot is simpel en erg voorspelbaar, maar soms hoeft het ook allemaal niet zo moeilijk te zijn. En daar ben ik de film wel dankbaar voor, dat ze geen verwoede pogingen doen om meer uit de film te halen dan daadwerkelijk mogelijk is.

Over de bestaansrecht mag je oprecht twijfelen en de film mist overduidelijk een R-rating in de actie. Maar ik snap best dat de gemiddelde biosganger die niks geeft om filmkritieken en niet continu op MovieMeter zit zich hier toch mee zal vermaken.

2,5*

Eens met Eline, weinig verheffend verhaal met een standaard verloop. Echter straalt de enthousiaste McAdams erg veel uit en houdt ze de film samen met de rest van de bekende cast makkelijk overeind.

3*

Nadat recentelijk de nieuwe Percy Jackson in het young adult fantasy genre is uitgekomen is het amper een paar weken later de beurt aan the Mortal Instruments: City of Bones(wat overigens een nutteloze toevoeging is dat slechts naar een klein onderdeel van de film refereert).

Deze film is overduidelijk iets meer gericht op het vrouwelijke publiek vanwege het gezwijmel af en toe tussen de twee hoofdrolspelers. Dit buiten beschouwing gelaten bevalt de film prima. Er zit veel vaart in, de intro is erg vlot en het verzandt niet in tal van uitleggen die veel tijd in nemen. Hierdoor blijft de film uiteraard wel aan de oppervlakte borrelen en weet het nergens een onuitwisbare indruk te maken. Toch doen Lily Collins en consorten het erg leuk. Ook kent de film gezien dit genre genoeg momenten van actie en is de film gelukkig niet al te braaf in dit opzicht.

De film zelf speelt een beetje teveel leentjebuur bij bekende films en af en toe schieten de makers een beetje te veel door. Het is dan ook bijna onmogelijk om geen Star Wars flashbacks te krijgen qua incestueuze driehoeksverhoudingen in the Mortal Instruments.

Zo is the Mortal Instruments geen hoogvlieger, maar weet het in dit genre met gemak staande te houden.

3,0*

Nou Naomi Watts, ik kan je deze film echt aanraden.

Mother and Child was nummertje 1 op het PAC festival en ze begonnen gelijk met een bijzonder serieuze film.

De film begint echter bijzonder luchtig en meerdere malen ging de lachsalvo door de zaal heen. Veel leuke personages en her en der droge opmerkingen. Vooral de dialogen tussen Bening en Smits aan het begin ware om van te smullen. Heerlijk die sneren over en weer.

Daarbij komt dat het verhaal gaat over 3 verschillende situaties, waarvan de situatie van Bening en Wats toch de meeste empathie oplevert. Deze twee actrices zijn echt het schijnende middelpunt van de film en leveren echt een topprestatie. Wat mij betreft zijn ze ook op hun best binnen dit genre. Dan is het wat mij betreft een klein beetje jammer dat er relatief gezien weinig aandacht wordt geschonken aan het koppeltje Washington+Ramsey.

Na het luchtige eerste gedeelte van de film draait de film aardig, het wordt allemaal behoorlijk serieus en de personages krijgen een boel te verduren. Erg indrukwekkend en de samensmelting van het verhaal levert op het einde ontroerende momenten op. Ook krijgt het eerdere genoemde, redelijk oppervlakkige verhaallijn van Washington+Ramsey toch nog een passende staart.

Verder wil ik nog even de rest van de cast vermelden, er komen veel bekende gezichten langs. Iets wat je niet verwacht in een film als dit. Gelukkig blijven ze allemaal ingetogen en voelt niemand zich te groot voor hun rol. Mother and Child is wat mij betreft ook een film die gedragen wordt door de sublieme acteurs.

Mooie opening van het PAC Festival in ieder geval!

4*

Haha, wat kan de marketing toch misleidend zijn. De grootste boosdoener zal de trailer zijn, die een relatief straight forward psychologische thriller/horror pretendeert te zijn.
Voor iedereen die een hapklare film wilt en verwacht. GA NIET NAAR MOTHER! toe. Tijdens de voorstellingen liepen er 3 mensen de zaal uit.

En o, wat heb ik genoten van de film. Ik ben gedurende de film van de ene in de andere verbazing gevallen. De ene keer was het spannend, de andere keer gewoon hilarisch. De cameravoering werkt perfect in de film, het maakt de film erg intensief en tijd om adem te halen krijg je daardoor amper. De totaal hilarische sociale ongemakken (die twee jongeren die het huis verven, het zitten op de gootsteen, de moeilijke vragen van Pfeifer, de 2 broers, het moment van totale anarchie in de laatste 25 minuten waarbij er van alles gebeurt, waardoor je weet dat het niet meer echt kan zijn.) doen de mond open doen van verbazing en veel mensen zullen vast aanstoot nemen tegen de (op het oog) onzin die op het beeld getoverd werd.

Soms vind ik het jammer dat veel mensen niet verder kunnen kijken dan hun neus lang is en dan ook hapklare films willen zien en niets anders. Gelukkig draait Bella Donna's nog voor deze mensen. Aan de andere kant neem ik het ook niet kwalijk dat mensen het als pretentieuze onzin zien, zolang ze maar hun best willen doen voor een film. Dat mis ik ook in de groep met wie ik vandaag de film heb gekeken. Ook ik had geen flauw idee tijdens de film, maar ik geniet ervan wanneer een film mij overrompelt en mij totaal ontredderd in een stoel achterlaat. Laat een filmervaring een keer anders zijn en probeer je aan te passen wanneer een film niet voldoet aan je verwachtingen.

Ik heb er even over nagedacht en ik ben tot het volgende gekomen:
Javier Bardem is in dit geval een metafoor voor god en Jennifer Lawrence is moeder aarde (mother!), die op de aarde (het huis) past. Mother! is een aanklacht tegen de maatschappij, waarbij de totale vreemden het huis betreden en alles tot complete chaos en anarchie leidt, waarbij het huis gesloopt wordt, al dan niet omdat het huis ook prop en prop vol zit in het laatste gedeelte van de film.
Dit zie ik als de kwesties van overbevolking en dat de mensheid geen respect voor de aarde heeft. Er komt van alles voorbij; bommen, politiemensen, SWAT lui.......het laat ook de chaos van de mensheid in dit geval zien.
Moeder aarde geeft continu signalen dat het zo niet verder kan met de aarde, maar God lijkt niet te luisteren (kritiek op God?). Dit leidt dus tot al het bovenstaande. Maar God is wel erg vergevingsgezind en geeft iedereen een kans, wat Bardem's gedrag ook verklaart. Ondanks dat de mensheid de boel aan gorten slaat, vergeeft hij het ze telkens weer.
Op een gegeven moment gaat de aarde dood (het hart van het huis klopt niet meer), waardoor er eigenlijk weer plaats is voor wederopbouw(misschien ook symboliek voor de geschiedenis van onze aarde?). Het doodgaan van Lawrence, het nieuwe kristal dat eruit voortkomt en vervolgens weer een nieuwe moeder aarde die op hetzelfde moment wakker wordt als Jennifer Lawrence aan het begin van de film.

Mijn theorie is vast niet sluitend en ik zal vast het een en andere nog vergeten zijn om te vermelden, maar dit is wat ik er op dit moment van maak. Het doet mij in ieder geval wel de film begrijpen. En nu ik zo achter ook hoor dat Aronofsky dit in 5 dagen heeft geschreven omdat ie alle ellende op tv zag ben ik er haast van overtuigd dat ik hiermee wel in de goede richting zit.

Ik heb ervan genoten, ik laat het nog even lang sudderen. Wat Aronofsky in ieder geval heeft gedaan, is een film maken waarover gepraat wordt. Of het nou positief of negatief is. Het maakt veel los bij mensen. En dat is precies waar hij op gemikt heeft. Er gebeuren veel dingen in deze film die mensen pissig zullen maken, maar dat is precies het doel van de film. Het gaat er daarna om hoe je ermee omgaat.


4,5*

Mother's Day is echt zo'n typisch tussendoor werkje wat nergens echt weet te overtuigen, maar nergens ook slecht wordt. De good guys krijg je weinig sympathie voor door hun domme gedrag en hun constante geruzie(incl. slechte samenwerking) ook. Typische gevallen van boontje komt om zijn loontje af en toe. Toch een zwaktebod van het script/regisseur. Zo lastig lijkt het me nou ook weer niet om de good guys sympathiek over te laten komen. Aan de andere kant, je verwacht ook niet anders van een Saw-vervolgen regisseur.

De bad guys vond ik dan wel weer aardig. Lekkere psycho's waarbij vooral de Mornay zo'n lekker psychiatrisch patientje is die totaal niet spoort.

Verder alle clichés die dit genre kent die ook al door anderen zijn aangehaald. Dit houdt het niveau ook op gemiddeld. Nog wel een paar aardige gore momentjes, maar dat is het dan ook.

2,5*

Dankzij Google gelukkig nog bij deze filmpagina gekomen, want via de zoekmachine van MovieMeter kom ik met geen mogelijkheid bij deze film uit.

Mother/Android is geen bijzondere film in de opzet. Ja, het gegeven is aardig en biedt veel potentie voor een Terminator achtige dystopische setting. Echter zoomt de film veel in op het stelletje Moretz en Smith. Enigszins jammer, maar hun persoonlijke reis en de hectiek waar ze in belanden vind ik wel overtuigend. Juist omdat er veel valkuilen op de loer liggen om je te ergeren aan handelingen en de daaropvolgende situaties waarin ze terecht komen. Dat vond ik gelukkig meevallen.

Het smaakt verder naar meer. Wegens budgettaire redenen zullen er ongetwijfeld minder grootschalige scènes in hebben gezeten en is het tonen van de dystopische wereld misschien wat underwhelming zoals ze dat zo mooi in het Engels zeggen. Dus ik snap ook zeker dat mensen hier weinig mee kunnen. Tegelijkertijd vond ik de persoonlijke reis van de twee interessant genoeg om me te intrigeren. Dat is dus de reden waarom ik hier juist wel meer van zou willen zien.

3,5*

Eens met Bottleneck. Gisteren de film herzien en vooral het eerste uur vind ik de sfeer fantstisch en spannend. Het mysterie wordt lang geheim gehouden en de onthulling is helaas wel ietwat teleurstellend, maar een echte teleurstelling blijft gelukkig wel uit.

3*

Ach, dit is weer zo'n populaire film om te haten. Stiekem is dit toch wel weer erg fijne guilty pleasure uit de Farrelly stal.

Movie 43 kenmerkt zich ook als een typische Farrelly film, enkel dan wel ongegeneerd en met alle remmen los. Wat je in Movie 43 voorgeschoteld krijgt is te schaamteloos voor woorden en stiekem is dat eigenlijk best leuk als je van dit soort humor houdt. Dus wanneer je enigszins subtiel bent ingesteld lijkt het me logisch dat je hier niet om kan lachen, maar de verscheidene regisseurs toveren de meest genante situaties op het scherm. Poep, pies, seks, ongesteldheid, superhelden. Niets en niemand wordt gespaard. Daarom is het des te leuker dat we een hoop bekende gezichten zien en niet een stel b-acteurs. Heerlijk dat zij zich bijna kosteloos hebben laten misbruiken in deze film!

Uiteraard gaat Movie 43 gepaard met hits en misses. De misses zijn ook aanwezig in een aantal sketches, maar over het algemeen zijjn die ook nog wel vergezeld met een hoog "bizar" gehalte dat je zelfs op de slechte momenten afvraagt hoe ze in godsnaam met dit soort ideeën komen(Kate Winslet en Hugh Jackman). Dat is ook de algemene tendens van deze film: "hoe verzin je dit in godsnaam?" Ik vind helaas de rode draad die alle sketches aan elkaar verbindt niet erg grappig. Daar had wel meer in gezeten. Toch heb ik een aantal keer behoorlijk gelachen.

Zo is de Superhero Speeddating aanvankelijk niet heel grappig, maar is de climax toch erg hilarisch. Naomi Watts en Liev Schreiber zijn hilarisch als ouders die nogal een apart idee hebben bij het geven van thuisscholing. De remmen gaan compleet los bij de "truth or dare" blind date van Halle Berry en is Beezel in de aftiteling toch ook weer een bizarre afsluiting.

Ach, ik heb eigenlijk wel respect voor dit soort ongeremde werkjes. Je weet op voorhand dat de film unaniem neergesabbeld zal worden door de filmcritici, want die hebben nog nooit zo'n flauwe en melige film als dit gewaardeerd.

Daarom toch nog het lef hebben om dit te maken door alle schroom van je af gooien, een hoop grote filmsterren die zichzelf ook eens lekker voor schut zetten en lekker de grootste nonsens te verfilmen die ik in tijden heb gezien. Ik kan dit erg waarderen, eindelijk een keer wat anders dan al die politiek correcte zooi.

Zo slecht dat het erg leuk wordt

3,0*

Toch een redelijk grappige film.

Zitten veel leuke bijrollen in van o.a. Turturro en Buscemi. Ook de grappendichtheid is erg hoog en zitten dus veel lachmomentjes in.

Het script is niet bijster origineel en het laatste half uur is het op enkele grappen uitgezonderd wel heel erg feel good.

De liefdesrelatie tussen Ryder en Sandler komt ook niet helemaal goed door de verf, die was bijvoorbeeld veel leuker in 50 first dates met Barrymore en Sandler.

Opzich is deze film niet eens zo slecht, alleen dat laatste half uur en vooral die eindspeech knap ik tegenwoordig op af, dat kan wel beter in mijn mening.

Kleine onvoldoende

2,5*

Goed is wat anders dan een perfecte tien polgar. Ook ik ben een fan van Hayden, maar ik blijf wel realistisch ga niet als een gek 5* lopen uitdelen.

Ook hier is Hayden wel aardig, al heeft ze niet superveel screentime.

Het verhaal is wel aardig, niet zo bijzonder. Net als de rest van de film eigenlijk, nergens wordt het echt spannend, maar nergens wordt het ook echt slecht. Ook duurt de film 1 uur en 20 minuten, dus het wordt nergens te lang. Wel jammer dat hier overduidelijk geen budget in zit, daardoor krijg je niet veel variatie in de settings te zien. Iets wat ik met dit soort gehuchtjes vaak wel leuk vindt.

Eenhapscrackertje voor tussendoor, meer niet.

2,5*

Machtig mooie film die blijkbaar wel erg anoniem de revue is gepasseerd de afgelopen tijd. Erg jammer, want van dit soort films kan ik geen genoeg krijgen.

De film is behoorlijk ingewikkeld, je moet je aandacht er vooral in het begin wel even bijhouden. Als je eenmaal de rode draad een beetje door hebt wacht je een prachtig, emotioneel meesterwerkje dat op verscheidene manieren weet te ontroeren. Daarnaast is de film ook gewoon origineel en weet het met de leuke, frisse en spontane cast flink te overtuigen.

Tel daarbij tal van geniale visuele momenten(regendruppel, motors die uit het donker komen) en prachtig, pakkende muziek en je hebt een film die bijna op alle facetten erg hoog scoort.

Een film met een erg hoog herzieningsgehalte, waarbij je elke keer denk ik wel weer nieuwe dingen zult opvallen of momenten waarbij je de volgende keer nog meer wilt opletten. Films als dit liggen me wel, past wel een beetje in een straatje zoals Eternal Sunshine of the Spotless Mind(wel een compleet ander uitgangspunt, maar net zo freaky).

Moderne klassieker!

4,5*

Duidelijk een kinderfilm, want het plot is een beetje te absurd voor woorden en het moraal is ook niet heel logisch. Zo lijkt de New York Zoo in deze film wel op een criminele dierenhandel organisatie

Als je het onlogische opzij weet te zetten wacht je best een aardige komedie op, waarin Carrey geknipt is voor deze rol. Leuk om hem weer is in zo'n rol te zien en zijn charmes werken gewoon erg aanstekelijk. Een mooi voorbeeld hiervan is de slow-motion scène. Persoonlijk was het ook nog is een aangename verassing om Madeline Carroll in deze film te zien, na haar verrassende rol in de geweldige film Flipped is ze ook hier weer bijzonder aangenaam om tegenaan te kijken.

De penguins zijn bijzonder schattig en erg goed weergegeven. Knap staaltje CGI!

Hun gedrag is natuurlijk niet realistisch(het zijn net kleine mensjes met elk hun eigen overdreven karakteristiek). Wel levert het veel leuke momenten op en is de film in zijn geheel best kijkbaar.

Toch jammer dat het net wel even iets te kinderlijk is. Voor kinderen echter een absolute aanrader.

2,5*

Een ietwat lange film, maar door het broeierige, lome en landelijke sfeertje dat in zo'n typisch Amerikaans dorpje hangt komt goed over. De film heeft ietwat moeite met de spreiding van de aandacht, waardoor de film blijft hangen tussen een coming of age en een misdaadfilm.

De jongens, Mc Conaughey en Witherspoon doen het wel leuk en maken de film meer dan onderhoudend om naar te kijken.

3,0*

Een originele film die in het begin goed gebruikt maakt van de voice overs van de verschillende personages, die vooral helpen bij de sfeersetting en het gat opvullen van het gebrek aan een duidelijke sturing de eerste helft van de film. De tweede helft krijgt de film veel meer smoel en een duidelijke richting welke kant het opgaat. Een film die ontroert en op één scene (in de schuur) na niet teveel uit de bocht vliegt.

Een beetje ondergesneeuwd, maar zeker geen slechte film.

3,5*

Ik vind dit tot nu toe de leukste Almodovar die ik heb gezien(ben ze chronologisch aan het volgen). Dit komt mede dankzij het uiteraard weer zeer vreemde verhaal. Echter is het dit keer wel uitstekend uitgewerkt. De film betekende de doorbraak van Banderas, die echter volgens mij al 3 keer eerder met Almodovar heeft gewerkt in voorgaande films. De film bevat zoals gewoonlijk weer leuke typetjes en door de korte speelduur verveelt de film nergens.

Leuk!

3*

Meh-lan

Dat is het gevoel dat mij vooral bedruipt na het zien van Mulan: meh. Er zit veel potentie in dit type film en vanuit China zijn vooral in de jaren '00 veel films uitgekomen die dit genre beter invullen.
De potentie is er zeker en wat de film vooral helpt zijn de vele mooie omgevingen en het niet overmatig gebruiken van green screens. De aankleding is mooi en voor een Disney film valt de actie zeker te pruimen.

Waar de film vooral de mist in gaat is het hebben van een ziel. De film raast door het hele plot heen en van enige diepgang is amper sprake. Gemakzucht lijkt te overheersen, maar vooral het gevoel dat er hele scenes ontbreken. Bij het gevecht op de vlakte is dit pijnlijk zichtbaar als Mulan vanaf het ene op het andere moment opeens hoog op de berg achter de aanvallende partij is, terwijl ze een cut ervoor nog op de vlakte stond, honderden meters verderop en bovenal ook op lager gelegen gebied.
Ik zei ook dat de actie voor een Disney film prima is, maar daar is ook alles mee gezegd. Het had veel meer over de top gekund en eigenlijk krijg ik nergens het idee dat Mulan nou zo heel bijzonder is. Omarm het mystieke gedeelte van het plat in zijn geheel of helemaal niet. Nu komt het sporadisch naar voren, maar blijft de rest van de actie achterwege. Juist vreemd, omdat de draak uit het origineel ook is weggelaten, maar er vervolgens wel een CGI feniks komt opduiken en de heks ook allemaal rare trucjes kan, maar er verder niets mee wordt gedaan in de film. De keuzes zijn continu inconsistent.
Mulan kent daarnaast heel veel bordkartonnen personages, wat jammer is. In potentie zijn de personages leuk, maar door het haastige karakter van de film komt dit nooit goed tot uiting.
Ook stoort de boodschap van de film mij een beetje. Ik had het elders in een review al voorbij horen komen, maar mij viel het ook enorm op. Tuurlijk is het goed dat je voor jezelf moet opkomen en jezelf nooit moet verloochenen. maar de impact hiervan ontbreekt compleet omdat Mulan zelf geen ontwikkeling doormaakt. Ze heeft al haar krachten al. De film had er zoveel beter in gedaan als zij haar krachten ook had leren ontdekken met vallen en opstaan. Dit had er dan in het eindgevecht op een spectaculaire manier uit moeten komen. Nu kent de film amper een spanningsboog en achteraf gezien werkte het nergens naartoe omdat de heks heel makkelijk bekeerde en het gevecht met de bad guy ook geen spanningsboog kende. Wat een gemiste kans, want het komt totaal niet uit de verf.

Vermakelijk is het zeker en de film was echt niet moeilijk om uit te zitten, maar de film mist diepgang en er lijkt op veel momenten rigoureus in de film geknipt te zijn om de lengte onder de twee uur te krijgen. Maar dit is niet het enige probleem. De film zit vol gemiste kansen betreft het mystieke gedeelte en Mulan's gave en haar ontwikkeling hiervan. Dat iedereen verder Engels praat laat ik maar buiten beschouwing.

2,5*

p.s. de pitch meetings videos zijn altijd spot on over films
Disney's Live-Action Mulan Pitch Meeting - YouTube

Poeff, heb de film gelijk maar weer herkeken hehe, met en kameraad erbij. Nu vielen een heleboel dingen op zijn plaats voor mij en zat die kameraad met alle vragen waarmee ik eerst zat. Geweldig!
Ik moet zeggen dat deze film eigenlik wel dicht tegen perfectie aan zit. Zoveel subtiele hints die er verstopt zitten in de film, dit is een van de weinige films waar je echt goed bij moet nadenken, zo´n gigantisch doordacht script. Denk dat weinig mensen dit kunnen evenaren. Je kan de film nog wel tien keer kijken en elke keer weer wat nieuws ontdekken wat je eerder niet is opgevallen.
Om maar iets te noemen, in het begin zou je je haast storen aan dat overacting van Naomi Watts, aan het einde van de film kom je eigenlijk tot de conclusie dat dit expres is gedaan om maar aan te geven dat het een droom is en dat ze eigenlijk een ander beeld van zichzelf geeft in de droom als blij, vrolijk en onschuldig meisje. Dat is maar 1 van die kleine dingetjes.

Trouwens is de site die op de vorige pagina gelinkt is extreem handig om de film goed uit te zoeken. Het heeft mij in ieder geval wel geholpen. Ik link hem nog maar een keer: http://www.franksreelreviews.com/reviews/mdexplain.htm

Puntje erbij, van een 3,5 naar 4,5*