Opinions

Voor mijn gevoel niet eens zo slecht.
Als ik eerlijk mag zijn heb ik toch wel een paar keer gelachen bij deze film.

De grap met de doos( he's got a great package, doelende op zijn spieren, maar met een doos aan komen lopen), het homo kussen ipv 'stoere' handdruk, het i will survive huppeltje richting het slagveld.

Verder verzuipt de film wel in veel grappen en slaat hij teveel door met de grappen.
Voorbeeld: de idols scene bij die grote put...de 1e keer is de grap leuk, maar als hij in de oneindigheid doorgaat slaat hij gewoon dood.
Hier heeft de film wel vaker last van. Ze konden zelfs geen goede "your mama" grappen bedenken.

Slecht, maar zeker niet zo slecht als sommigen zeggen.

2 sterren

Meer van hetzelfde na deel 1,maar ik kan hier prima mee overweg. De eerste 90 minuten zijn leuk en anders dan deel 1, maar dat laatste half uur voelt ongeinspireerd aan en als een kopie van deel 1. De cgi stoorde me niet, de humor paste in mijn straatje (dat peppersoray moment zou mij ook kunnen overkomen haha) en de cast is gewoon oké. Verder een hoop clichés en personages die telkens rare keuzes maken. Maar na alle shit die de film krijgt was dit precies even waar ik aan toe was.

De film belooft precies wat je vooraf verwacht van dit type film. Veel stereotypjes, clichés, matig acteerwerk (al heeft Statham wel charisma), veel flauwe momenten die af en toe aanslaan, veel vermakelijke onzin en actie. Het enige dat vooral blijft wringen is - zoals eerder ook al gezegd- is de PG-13 rating. De film had er meer uit kunnen halen als de ledematen in de rondte zouden vliegen, er waren veel momenten voor.

Dit is typisch zo'n vermakelijk onzin filmpje die ik wel vaker zou willen zien.

3,0*

Behoorlijk tenenkrommend Asylumwerkje weer hoor, werkelijkwaar alles is gewoon slecht aan deze film. Die Mary Lambert is de laatste jaren toch wel erg de weg kwijt.

Waar ik eerder nog wel is kon genieten van het stupide plot in een syfy werkje kon ik dat hier totaal niet. Ik bedoel, alligators steroïden toedienen zodat ze groter en sterker worden om die gigantische slangen(waardoor zijn ze allemaal zo groot?) aan te kunnen slaat natuurlijk nergens op. Je snapt natuurlijk dat dit allemaal volkomen fout gaat, wat niet meer dan logisch is. Al zou je eerder verwachten dat ze breder zouden worden ipv 20x zo groot.

Verder heb ik een beetje een hekel aan de technische kant van dit soort megamonster filmpjes uit de Asylum stal. Iedere keer als zo'n actiemoment komt met zo'n groot gevalletje gaan ze lekker met die camera schudden en ziet alles er ontzettend vaag uit. Volgens mij een poging om de Nintendo 64 special effects te verhullen van de monsters. Die zien er natuurlijk belabberd uit. Het gras en water beweegt niet eens als ze er doorheen bewegen en het allerleukste is natuurlijk dat gemaaide gras midden in de natuur van de Everglades. Dat ben ik niet tegengekomen toen ik daar was i.i.g.
Verder een boel crappy dialogen die gruwelijk saai zijn om te volgen en gevechten die er slecht uit blijven zien. Teveel slechte dingen om op te noemen eigenlijk.

Another worthless Asylum productje. Kijk ik toch nog liever naar Sharktopus. Alleen aan te raden met heel veel bier in de smiezen. Vooral het laatste ellende kwartier.

0,5*

Beetje doorsnee animatiefilmpje uit de Dreamworks stallen. Het gegeven is erg leuk en af en toe worden er ook leuke dingen mee gedaan. De woordgrappen op de achtergrond blijven het leukst(Welcome to Metro City Prison for the Criminally Gifted )

Maar over de algehele lijn krijg ik toch het idee dat er meer uit te halen viel, vooral qua grappen.

Legt het afgetekend tegen Despicable Me. Al blijft de amusementswaarde wel groot van dit soort filmpjes.

3*

Nou, heb de film ook gezien nadat ik bij Eline in haar stemlijstje had gespit(ik ben ook een stalker, al heet ik nog net geen Josh ).
Ben het ook eens met de mensen hier, de film is toch wisselend van niveau. Echt goed kan ik de film helaas nergens noemen, daarvoor blijft het soms te oppervlakkig. Ook stoorde ik me de hele tijd aan die video gesprekken, je gaat me niet vertellen dat die mensen alleen via video gesprekken communiceren. Haalt toch wel een stukje realisme weg. Ook vraag ik me af wie de camera bediende op het feestje aan het begin van de film.
Ook is de film niet spannend genoeg en laat het acteerwerk soms te wensen over, vooral die ouders zijn af en toe tenenkrommend slecht. Ook die nieuwsbulletins en vooral die reconstructie zijn echt om te janken zo slecht, niet normaal meer. Dan heb je ook nog is een "making of" van zo'n reconstructie, hoe verzin je het. Ik zie het al gebeuren bij Peter R. de Vries of opsporing verzocht....

Toch heeft de film een redelijke impact op mij achter gelaten. Dat komt vooral omdat de naïviteit van die jonge en vooral ook mooie meisjes toch schrijnend naar voren komt. Dat kan je onrealistisch noemen, maar zo gaat het helaas ook in het echte leven. Jonge meisjes laten zich verleiden en uiteindelijk in de val lokken door ziekelijke geesten. Dat is wel weer een sterk punt van de film dat op een redelijk schokkende manier de laatste 20/30 minuten naar voren komt.

Al moet ik ook weer zeggen dat ik het idee uiteindelijk schokkender vindt dan de daadwerkelijke beelden. 15 minuten naar een gravende kerel kijken is nou niet mijn idee van kijkers geïnteresseerd achter die beeldbuis houden. Het wordt eerder saai en vervelend dan dat het echt schokkend blijft. Zoiets kan wel wat ingekort worden wat mij betreft.

Goed kan ik de film uiteindelijk niet noemen, maar om de 1 of andere reden raakt het onderwerp je toch en dat is uiteindelijk wat de regisseur ook voor ogen heeft gehad.

3 kleine sterretjes.

Al een tijdje had ik deze op mijn lijstje staan en eigenlijk ben ik de film compleet vergeten. Totdat ik El Rey de la Montana zag en Valverde daar ook zag schitteren.

Ik besloot om deze film ook maar op te gaan zetten en ik moet zeggen dat hij me flink beviel. Valverde is een erg mooie meid en de film zit ook vol met sensuele scenes met haar. Erg fraai allemaal en een mooie, goede actrice.

Verder een hoop standaard meisjes gedoe dat echter in een iets aparter jasje. De weg naar volwassenheid zit vol ruzies, steeds perverser wordende seks en de gebruikelijke tienerproblemen.

Soms wat onevenwichtig en gemakkelijk, maar op andere momenten behoorlijk sympathiek dankzij dit zware thema.

Erg leuk.

3,5*

Prachtig stukje cinema, met een intelligent script. Memento volgt niet zoals andere films de bekende paden. Alles is vrij origineel en de film begint ook op het einde. Naarmate de film verder vordert vallen de puzzelstukjes op een mooie en soms ook grappige manier in elkaar.

Dit gecombineerd met een niet al te lange speelduur in het mysterygenre maakt Memento toch een hele sterke film om te kijken.

4*

Geen idee wat ik hiermee aan moet. De film is overall gezien aardig onderhoudend en vind het voor 20 jaar oude special effects er wel aardig uitzien. Het verhaal doet prima zijn werk en de vaart zit ook prima in de film. Toch is de humor te weinig aanwezig, er kan veel meer mee gedaan worden. Ook de cast is niet altijd even overtuigend, vooral Hannah is soms tenenkrommend.

Tussendoortje waar de hand van Carpenter niet echt in te zien is.

2,5*

Netflix heeft er verstandig aan gedaan om er niet een langgerekte serie van te maken, maar toch mis ik hierdoor wel dat de docu echt "een body" heeft. Het kijkt lekker weg, de zaak is walgelijk en interessant.

De interviews met Nilsen zelf hebben alleen niet zo heel veel om het lijf, vooral omdat er toch een afstand zit tussen jou als kijker en Nilsen die af en toe wat vertelt. Als je het dan vergelijkt met de Bundy tapes, dan hadden die meer impact. Er zat een personality in de cel en daar wilde je meer over weten. Nilsen is maar een doodnormale man, wat het eigenlijk wel ijzingwekkend maakt, maar tegelijkertijd is hetgeen hij vertelt niet zo interessant en kan je hem ook moeilijk op zijn woorden geloven, waar hij zijn moeder en opa van allerlei dingen beticht.

Interessante case, vakkundig geschoten, maar de echte impact ontbreekt.

3,0*

Euhm ja.....

Men komt vooralsnog met stipt op nummer 1 binnen als raarste film van het jaar. In de eerste 80 a 90 minuten van de film zit je vooral naar een trage, maar erg suspensevolle film te kijken die, continu onder je huid weet te kruipen en bij vlagen echt doodeng is. Er zitten een aantal momenten in de film die een behoorlijk WTF gevoel bij je oproepen. En dit is best knap, want de film lijkt zich niet als een horrorfilm te presenteren als je naar de film kijkt. Maar dit is er natuurlijk wel één in de categorie van dat dit heel veel weerstand bij mensen kan oproepen, want niks is voorgekauwd en vooral de laatste twintig minuten gaat de film van werkelijk doodeng naar zo weird en onbegrijpelijk dat je redelijk verdoofd naar de aftiteling zit te kijken. Al moet ik wel zeggen dat het op een gegeven moment zo over de top werd dat ik de slappe lach begon te krijgen.
Een stuk of 6 keer een wedergeboorte zien uit een kut van een kerel of een andere opening op andere plekken van het lichaam is teveel van het goede en begon op een gegeven moment op mijn lachspieren te werken en dat lijkt me niet de bedoeling. Gelukkig kapte de film er net op tijd mee voordat ik in een slappe lach belandde waar ik niet meer uit kon komen.
Laat natuurlijk wel open: waar gaat deze film uiteindelijk in vredesnaam over? Het lijkt erop dat alle creepy dorpsgenoten een soort van geweten van Buckley's personage zijn en dat ze aan het einde van de film zich eindelijk niet meer schuldig voelt voor de zelfdoding van haar (ex-)partner. Deze verschijningen lijken een soort van manifestatie van zijn personage te zijn dat ze zich gezien willen voelen en dat zij zich schuldig voelt.
De film laat me alsnog met veel vragen achter, want het zijn uiteindelijk wel fysieke uitingen geweest, want alles wat zij heeft meegemaakt was fysiek zichtbaar voor haar vriendin die de ochtend later arriveerde. Het is dus geen raar mindcontrol spelletje geweest van dat godachtige figuur, het was allemaal echt. Betekent dit dus dat die dooie vriend nog steeds op de bank zit?.

Een film die je dus behoorlijk aan het denken zet. Maar vooralsnog niet de gevoelens bij me oproept om het helemaal uit te gaan graven. Wellicht dat zo'n YouTube kanaal als Looper zich eens op eindes van dit soort films moet focussen in plaats van die achterlijke ending explained filmpjes over films als Jurassic World of Top Gun.

Gelukkig kan ik alsnog heel erg van de horror genieten. Men is en blijft een unieke film die audiovisueel echt prachtige dingen doet en bij tijd en wijle echt angstaanjagend is. Maar misschien net te ver uit de bocht vliegt met de weirdness om volledig te overtuigen.

3,5*

Blijf na de zoveelste herziening gewoon op 3,5* staan.

De film is gewoon zeer vermakelijk, heeft een lekker origineel uitgangspunt, fantastische special effects, degelijke acteerprestaties van de cast(vooral de alien in het "Edgar" pak).

Hier en daar vind je wel de stereotype aliens e.d. die bepaalde culturen voorstelt en hadden ze meer met het verhaal kunnen doen. Het wordt echter nooit ergerlijk en het blijft lekker luchtig en hersenloos vermaak.

3,5*

p.s. die kleding van Will Smith is echt te FOUT in het begin van de film

Men in Black 3 is een vermakelijk vervolg op de twee eerste delen, waarbij je het gevoel krijgt dat ze nooit echt weg zijn geweest.

De humor is weer volop aanwezig, vooral het eerste half uur heeft het luchtige toontje de overhand en zal het vast daarmee ook een hoop nieuwe fans aan kunnen spreken. De creativiteit in de aliens is erg hoog(Andy Warhol ) en de bad guy Clement is zeer overtuigend en stoer. Voor de kenners van de eerste twee delen zitten er een aantal inside jokes in en geeft dat net het klein beetje extra's om het leuk te maken. Dit geldt ook op het verhaaltechnische punt, wat toch nog een klein beetje extra diepgang mee krijgt wanneer je de kennis uit de eerdere films meeneemt.

Er zitten veel leuke achtergrond grapjes in de film, let maar is op de alien Lady Gaga of de retro aliens wanneer Smith terug springt in de tijd.

De special effects zijn wisselvallig, van extreem mooi en creatief(time jumping) naar mwoah mwoah(ruimte shots). Het gigantische budget zie je er i.i.g. niet vanaf. Had het zelf zo rond de 80-100 miljoen max. ingeschat. Erg jammer. Het zal lastig worden om quitte te draaien met MiB3. Maar je merkt gelukkig wel dat het geen gemakzuchtige cash-in film is geworden.

Eigenlijk valt er weinig meer over te zeggen, het is net zoals de eerste twee delen ideaal biosvermaak. Luchtig, veel actie, charismatische acteurs en lekkere leipe aliens.

3,5*

Inmiddels twee films verder

Enfin, heb alle films op 4K gekocht en deel 1 was een verademing om terug te kijken. Ik had een grote hoop voor deel 2, maar je merkt eigenlijk dat de charme wat is verdwenen. Alles moest bigger and better, alleen beter is het niet geworden. Het is helaas een groot CGI festijn geworden. Vanaf het eerste moment dat Smith in beeld komt en in een metro avontuur belandt is het soms echt pijnlijk om naar te kijken, zo slecht is de CGI. Dan merk je pas dat het zuinige gebruik in deel 1 een stuk beter is. Gewoon doseren en het klein houden. Deze film lijdt helaas aan de sequelitus en dat is jammer.

Het plot an sich vind ik wel leuk geschreven en er zitten een aantal zeer leuke grappige momenten in, vooral dat alien volk in de kluisjes is hilarisch. Ook hoeft er niet een akward introductie in te zitten om dit universum goed op te bouwen, dat was in deel 1 toch wat zwakker.

Toch jammer dat het visueel niet helemaal overeind blijft staan. Dat had ik toch niet verwacht na deel 1. Dit wegdenkende, blijft het wel een leuke film om te zien en een tikkeltje minder dan deel 1.

3,0* blijft ook staan.

De laatste van de vier op 4K gekeken en ondanks dat iedereen de film afzeikt en de film ook lage beoordelingen krijgt, zit ik dit echt met plezier uit.

Het hele concept vind ik gewoon erg leuk en ondanks dat het plot voorspelbaar to the max is en bepaalde plotelementen geforceerd worden opgedrongen, vind ik het zelf nergens echt storend. Films als dit hoeven mij alleen een bak popcorn te serveren en ik moet echt dat gevoel van avontuur hebben. Wat dat betreft maakt MiB: International een goede keuze door het wat exotischer aan te pakken en meerdere locaties te bezoeken. Vond het er op schijfje ook niet verkeerd uitzien. Veel van de CGI vertaalt zich toch beter naar fysieke media op hoge kwaliteit dan wanneer je iets in de bioscoop ziet met slechte 3D effecten.

Het enige dat wel jammer is dat de noodzaak van de film ontbreekt. MiB 3 voelde als een film uit het hart met bekende personages. Ze weten in deze film er weinig van terug te brengen. Alleen O en de hond Frank mogen even aan paar zinnetjes zeggen, maar het voelt liefdeloos aan. Dat is ook het grootste probleem van de film en ik snap de negatieve recensies ook echt wel, maar dit type film heeft een soft spot in mijn hart en daardoor kan ik heel vergevingsgezind zijn.

3,0*

Had echt moeite om in de film te komen, maar op een gegeven moment betovert de film je en neemt het je mee op een zoet avontuur met ups and downs om het gevarieerd te houden. Daarnaast is het einde van de film ook nog is ontroerend. Ook erg fijn dat de cinema zelf centraal staat in deze film.

Iets anders dan dat ik gewend ben van Oosterse films, maar zeker goed te pruimen. Mooi filmnachtje op Nederland 2!

3,5*

Mental is mij vooral opgevallen door de mooie velle kleuren, het heeft allemaal iets typisch doordat de kleuren er af en toe van af spatten krijg je die vrolijke vibe van de film helemaal mee.

De personages zijn gelukkig allemaal lekker gek en je moet vooral niet een film binnen de realistische grenzen verwachten.

Toch wringt de schoen wel ergens in de film en dat ligt er toch aan dat ze ondanks een hoop gekke gedoe de film niet echt grappig wilt worden. Verder dan wat glimlachen kom je niet. Het script is niet venijnig geschreven en weet je niet te verrassen.

Ook duurt de film een tikkeltje te lang, ik heb er toch een grote moeite mee als dit soort vrolijke tussendoortjes uiteindelijk nog een half uur te lang doorgaan en er te graag een emotioneel feel good einde aan willen breien. Wat dat betreft voelt het net te geforceerd aan allemaal.

Al met al een deels geslaagde uitwerking.

2,5*

Redelijke horrorfilm.

De film begint redelijk clichematig, wanneer de beeldschone Jess, haar broertje Ben en haar ouders van de stad naar het platteland verhuizen.
Blijkbaar is het in Amerika normaal dat het huis nooit van tevoren wordt bekeken, alleen door de vader blijkbaar.
Ook neemt de vader een typische "Hollywood" beslissing door zomaar een vreemde man aan te nemen en bij hun laat slapen, hoe naïef kan je zijn. Uiteraard gaat dit ook fout op het einde van de film.
Het verhaaltje begint redelijk gemoedelijk en komt ietwat traag op gang.
Op een gegeven moment gaat ze de kelder in, dan weet je dat er wat gaat gebeuren. Ze ziet dus een dode kraai liggen, uiteraard gaat ze erin porren, want het is een horrorfilm. Redelijk voorspelbaar dus. Uiteindelijk vliegt de kraai weg waardoor je schrikt , ook voorspelbaar. Maar wel zo uitgewerkt dat je alsnog schrikt.
Dat is voor mij het grote verhaal van de film ook, hier en daar voorspelbaar, maar toch wel spannend.

Bijzonder effectief was voor mij de scene met Jess en Ben in de armen midden in de nacht. Ze hebben allebei blijkbaar wat gehoord en het moment dat ze van achter beslopen werden was echt spannend. Het moment dat Ben bijna gegrepen werd en Jess omdraaide was voor mij het hoogtepunt van de film! Heerlijk en toch onvoorspelbaar toen er niemand bleek te staan.

Typische horrorfilm is natuurlijk ook het moment dat Jess in het maïsveld staat en een gedaante om het hoekje van de schuur heen ziet gaan. Als je helemaal over de rooie bent van wat er is gebeurd en je bent bang, dan ga je echt achter zo'n gedaante aan de schuur in, om vervolgens gegrepen te worden. NIET dus!

Conclusie:
Ik vind het een wisselvallige film. De film had wel een uitstekende setting(platteland) met hier en daar echt spannende momenten. Alleen de voorspelbaarheid van het verhaal en het voor mij teleurstellende climax zorgen ervoor dat het geen topper is.

2,5*

Kon Sandler ook verassend goed hebben. Maar heb hem en ook Stiller wel vaker in wat serieuzere rollen gezien, dus zo erg verbaasd dat me ook weer niet dat ze ook iets anders kunnen. Wel jammer dat Sandler toch nog wel vaak flutrollen speelt in flauwe komedies.

The Meyerowitz Stories is iig een kurkdroge film met scherpe dialogen. Ondanks de flink serieuze toon heb ik vaak moeten lachen en zijn de typetjes van Sandler, Stiller en Hoffman erg hilarisch en goed weergegeven door deze acteurs. Die Maureen trok ik wel minder en ik vond het jammer dat die dochter niet wat meer screentime had. De film mikt daarnaast goed op de emoties van de kijker en just door het leuke spel van (bijna) iedereen werkt het ook meer dan prima!

3,0*

Tsja, na Public Enemies moest ik deze film ook maar gaan kijken he.

Vond het eigenlijk weer een tegenvaller. De film begon net zo oppervlakkig als Public Enemies. Geen kennismaking met de hoofdpersonages, waarbij ik toch de hele film weinig sympathie voor ze kan opbrengen.

Toegegeven, de film bevat enkele mooie plaatjes op een speedboot, bij een waterval en een vliegtuig in de lucht. Maar daar blijft het ook wel bij, om het nou weer allemaal geniaal te noemen zoals hierboven, beetje overdreven.

Verder had ik dezelfde irritaties als bij PE, warrig camera gebruik(vooral die laatste drugsuitwisselingscene)waar je toch weer duizelig van wordt en niks wijzer! Te onoverzichtelijk.

Volgens mij kickte Mann bij deze film er ook op om hele tijd onweer en bliksems in de verte te laten zien, ben het wel 4x tegen gekomen in de film of zo.

Ook irriteerde de speelduur mij lichtelijk, het duurde allemaal gewoon te lang. Voor wat er allemaal gebeurt is in de film kon je net zo goed een half uurtje minder gebruiken. Hier wordt je toch weer ongeduldig van.

Deze film is voor mij ook niets meer en niets minder dan een gemiddelde actiefilm. Daarvoor is het verhaal gewoon veel te standaard en kent het hele verloop van de film geen enkele verrassing.

Wat is hier eigenlijk Miami Vice aan? Behalve de locatie(niet dat ik veel typische Miami dingen heb gezien, ben er zelfs geweest).

Foxx en Farrell doen het redelijk, al blijft Foxx een beetje op de achtergrond de hele film. Het draaide meer om Farell, waardoor het Foxx zijn personage ook oppervlakkig bleef. Dat met z'n vriendin op het einde kon mij eigenlijk ook vrij weinig raken.

Al met al een redelijk teleurstellende film die ondanks de vele minpunten en de veel te lange speelduur toch leuk kan zijn om een keertje te kijken. Meer ook niet!

2,5*

De film komt heel traag op gang, je zit het eerste half uur echt te kijken, waar gaat dit nou heen en waar gaat het over?

De film moet het dan ook hebben van een uitstekend acterende Clooney.

Naarmate de film vordert komt er eindelijk wat meer lijn in het verhaal en wordt het makkelijker/leuker om te volgen. Al blijven heel veel personages weinig uitgediept, bijvoorbeeld dat hele familieprobleem van Clooney en de relatie met zijn zoon werkt gewoon niet, gewoon beeldvulling.

Helaas blijft het verder allemaal bij niet al te boeiende onderwerpen en loopt het allemaal volgens schema af.

Middelmatig.

2*

Ik heb geen nostalgische gevoelens naar de jaren 90 en wanneer ik een coming of age in dit tijdperk zie, dan krijg ik ook altijd zo'n deprimerend gevoel. Jonah Hill weet dit gevoel ook exact bloot te leggen in Mid90s.

Het voelt gewoon naar en uitzichtsloos... Er zit een beetje zo'n grijze toon over de film die dit gevoel benadrukt.

Verder is de film gewoon hard en compromisloos. Het is niet bedoelt om a la Stand by Me te zwijmelen naar vroeger, maar puur om een beeld te geven zoals die mensen daadwerkelijk zijn opgegroeid in de jaren 90. Het is verder erg traag en soms denk je ook echt, waar zit ik nou naar te kijken. Aan de andere kant benadrukt dit het bovenstaande ook weer.

Mid90s weet wat dat betreft precies het gevoel weer te geven zoals ik zelf ook over de jaren 90 denk.

3,0*

Leuke film die vooral lijkt te draaien om Jon Voight en Dustin Hoffman.

Het gegeven is wel aardig, hier en daar moest ik zelfs wel is lachen om de heerlijke Jon Voight. Die acteert echt prima als de onnozele cowboy Joe. Had in het begin wel moeite met Dustin Hoffman, een beetje te dik aangezet zijn personage. Vond het zelf wel erg geinig om deze twee heren zo jong te zien rondhuppelen. Het viel me ook vooral op hoe erg Angelina Jolie wel niet op dr papa lijkt. Maar dat terzijde...

Naar mate de film vorderde kwam ik meer erin en vond ik zijn personage ook beter worden. Het eindigde toch ook behoorlijk ontroerend en stijlvol. Iets wat ik qua beleving eerder wel een klein beetje miste in de film.

Heb me bovenal toch prima vermaakt!

3,5*

Zeer goede film, die het vooral van het laatste anderhalf uur moet hebben. Het eerste half uur is best lastig om doorheen te komen, de handelingen van een verder prima acterende Brad Davis zijn twijfelachtig. Ten eerste is dat smokkel gedoe gewoon achterlijk en het moment dat hij probeert te ontsnappen is eigenlijk het moment dat hij z´n vonnis tekent en dus in de gevangenis belandt.

Aan het begin in de gevangenis kreeg ik niet echt het gevoel dat het heel erg vertoeven was daarzo, maar naarmate de film voortduurde werd het erger en erger en kwam ik steeds meer in de film.

De drie Engels pratende heren (ook nog de prima Randy Quaid en John Hurt die het trio compleet maakten) werden voortdurend geteisterd door die vervelende bewaker en die gruwelijk irritante Rifki, prima vertolkt dus. Sowieso was het wel simpel, maar effectief uitgewerkt. Het Turks werd nooit ondertiteld en zo werd de sympathie voor de hoofdrolspeler ook meer en meer opgewekt. De degeneratie van Davis nadat hij in bij die gekken in "sectie 13" belandt is het allersterktste en dat uitte zich ook wel mooi in die bezoek scene van Davis zijn knappe vriendin hehe.

Vond het verder een sterke film, met een leuke soundtrack en kan het zeker aanraden.

4*

Woody Allen weet het weer te flikken om een flink sympathieke film te maken dat continu voor een glimlach op het gezicht zorgt.

Ten eerst is de film een onvervalste promotie voor de stad Parijs. Is dat erg? Nee, de plaatjes zijn zo fraai en aanstekelijk geschoten en de liefde voor de stad spat er werkelijk vanaf. Leuke steegjes, mooie kleding, mooie design van de kroegjes, huisjes en resturants maken de film leuk om te kijken. Daarnaast is ook de zeer aanstekelijke muziek die vanaf de openingcredits al door de speakers deunen opmerkelijk, die blijft lekker lang hangen. De cast doet prima zijn werk en de echte uitblinkers zijn natuurlijk de verscheidene bijrollen van enkele bekende acteurs/actrices om te smullen.

Ja, dit is een leuke film en Allen heeft een leuke, nostalgische ode aan Parijs gemaakt.

3,5*

Heb een beetje gemixte gevoelens overgehouden aan de film. Het begin vond ik niet zo sterk. Weinig spanning en de CGI zag er echt dramatisch uit, ondanks de lekkere gore bedoeling.

Naarmate de film vorderde werd het veel leuker, dat aparte sfeertje dat over de film heen hangt is best indrukwekkend en zelfs eng af en toe. Vinnie Jones heeft wat mij betreft zijn beste rol gespeeld tot nu toe. Lekker mysterieus, boos kijkend, geen tekst en behoorlijk beangstigend met die dikke hamer.

Van Bradley Cooper en zn vriendinnetje was ik minder onder de indruk, die hadden echt dialogen waar ik het liefst mijn kont mee afveeg in de wc, ze gingen soms echt helemaal nergens over. Ook hun handelingen waren niet altijd even geloofwaardig, wat toch wel irriteert soms. Te gemakkelijk... het einde haalde de mysterie helaas een beetje weg. Had het liever lekker simpel gehad, dat Vinnie Jones gewoon een moordende maniak is en meer niet.

Helaas wordt de volledige potentie er niet uit gehaald, jammer, want er zaten best aardige momenten in de film.

2,5*

Nou, ik heb de film vanmiddag gezien. Het is precies wat je van Emmerich mag verwachten. Heel veel heroïek en heel veel explosies. Een moment rust is er amper. Vanaf het begin tot eind zit je in een rollercoaster en weet daarom de vele gebreken te verbloemen. Je zit toch bijzonder gemakkelijk de film uit.

Afgaande op bovengaande berichten valt het met de Amerikaanse heroïek echt bijzonder mee. De heroïek voel je vooral op persoonlijk vlak met bijvoorbeeld het personage van Ed Skrein. Nergens wordt het "wij zijn Amerika, wij zijn de beste, machtigste en de Jappen zijn allemaal kwaadaardige wezens". Sterker nog, ik vind dat er bijzonder eervol met de situaties vanuit het Japanse perspectief wordt omgegaan. Nog veel meer dan ik van tevoren had verwacht. Nee, de film is bijzonder lomp op veel gebieden, maar op dit vlak heb ik het echt vele malen erger gezien in andere films.

Waar de film voor mij tegenvalt zijn toch de personages. In films als 2012, The Day After Tomorrow en Independence Day wordt je (hoe overdreven en ongeloofwaardig het ook is) toch meegenomen op een persoonlijk avontuur waar het redden van familie en vrienden centraal staat. Daardoor leef je mee met de personages (althans, dat is de bedoeling). In Midway weet Emmerich dit alleen succesvol uit te dragen met Skrein's personage. Woody Harrelson, Patrick Wilson, Luke Evans lopen er wat mij betreft net even te anoniem en onderbelicht bij. De rest van Skrein's team voelt me ook net even te anoniem aan. De film borrelt wat dat betreft teveel aan de oppervlakte. Niet dat ik het diepgaand had verwacht, maar Emmerich's opzet in eerder genoemde films slaagt net wat meer.

Verder props voor de special effects. De explosies zijn machtig mooi en de luchtgevechten voelen hyperrealistisch aan.

Midway levert daarom gewoon wat het van tevoren al beloofd: een rollercoaster rit vol actie en explosies. Iets waarvoor je graag naar de bios zou willen gaan.

3,0*

The Mighty is een ontroerende film die ook de juiste gevoelens weet te raken bij de kijker. Een groot pluspunt is dat melancholische muziekje dat zich continu afspeelt op het dvd menu. Deze weet voor en na de film bij de kijker nostalgische gevoelens op te roepen en gedurende de film raak je die ook niet kwijt.

Verder is dit een coming of age volgens het boekje. Twee verschillende types vullen elkaars sterke en zwakke punten aan, waardoor een hechte vriendschap ontstaat. Deze begint ietwat stroef, maar eindigt op een hele sterke manier.

Verwacht geen wereldschokkende wendingen, maar Henson en Culkin weten samen met een hoop bekende acteurs in de bijrol deze film naar een hoger niveau te tillen. Daarbij komt ook nog dat ik een zwak heb voor dit soort voice overs in een film die op een toon praten, waardoor je zelf haast ook terug gaat verlangen naar die goede oude tijd.

3,5*

Een van de betere Coens die ik heb gezien. Dat valt vooral te danken aan het fantastisch slim geschreven script en de zeer goede vertolking van de cast, met name van Gabriel Byrne die fantastische dialogen uit de mouwen schudt. De sfeervolle setting, de stijlvolle muziek(vooral de shoot-out bij Leo zijn huis was fantastisch) en een slim verloop van d film maken dit toch een zeer fijn filmpje om te kijken.

Niet alles valt in 1x te snappen, daarvoor zit er toch teveel dubbele bodems in en is het spelletje wat Tom speelt echt geniepig. Aan de andere kant verhoogt dit de herzieningswaarde en heb ik eigenlijk weer zin om deze film te kijken.

4*

Gezien de vele teleurstellende recensies is de film me juist nog meegevallen. Had een gezapige film met weinig grappen verwacht, maar ik werd slechts gedeeltelijk teleurgesteld. Het positieve is dat ik toch een aantal keren flink heb moeten lachen.

Seth MacFarlane heeft erg typische humor en aantal keren komt dit bijzonder goed naar voren in deze film. Er zitten een aantal leuke grappen in, de dialogen zijn soms om te smullen ,de cameo van Doc uit BttF is natuurlijk erg geestig en een aantal plotelementen zijn eigenlijk zo bizar dat ik alleen maar mijn duim omhoog kan doen.
Toch zakt het ietsjes in na ruim een uur en is de consistentie in de humor niet altijd even groot. Er had wat dat betreft nog wel meer MacFarlane humor in gekund en misschien ook wel gemoeten.

Al met al kan ik niet zeggen dat ik me niet heb vermaakt en zo gok ik dat deze in de toekomst nog wel eens gekeken zal worden.

3,0*