Opinions

Niet het succes waar ik op had gehoopt, dat vooral te danken is aan de enorme speelduur dat gepaard gaat met een extreem mager verhaaltje dat me nauwelijks wist te bekoren.

De aankleding van de film was gelukkig nog wel meer dan prima en een groot pluspunt waren ook de vele shots buiten. Geeft toch een avontuurlijker gevoel aan de film, in tegenstelling tot een film als Sword and the Sorcerer, The (1982), dat toch veel kleinschaliger en nepper aanvoelt. Het "epische" gevoel komt hier een stuk beter naar voren.

De muziek was wel wat overdreven bombastisch, af en toe een pauze daarin zou fijn zijn. Maar het hield maar niet op. De gevechten waren wisselend, soms erg knullig en nep, maar de gore zo af en toe hielden het nog net overeind.

Al met al een redelijk professioneel product, had het wat amateuristischer verwacht eigenlijk. Maar toch ook niet interessant genoeg om te boeien.

2,5*

Ondanks de vele negatieve kritieken heb ik me prima vermaakt met de film. Natuurlijk is het verhaal flinterdun en stelt het geen reet voor verder.

Maar Nispel weet dit en speelt hiermee en zorgt dan ook voor een film vol actie, bloed(!!!), mooie vrouwen en mooie omgevingen. Het feit dat je bijna geen adempauze krijgt en dat er nergens onnodig trage scenes in zitten maakt de film ook makkelijk kijkbaar en voor je het weet begint de aftiteling ook weer.

Gewoon een no-nonsense filmpje dat niet overbodig klef wilt zijn zoals vele andere epische films wel willen.

3*

Deze film voelde een beetje aan als een rip off, ondanks de andere sfeer leek het wel puur jatwerk van Battle Royale.

De actie is wel degelijk in beeld gebracht en zelfs "Stone Cold" Steve Austin was niet eens zo dramatisch.

Wat verder niet wegneemt dat het plot allemaal wel erg magertjes is, de bad guy z'n beweegredenen gigantisch ongeloofwaardig is.

Leuk voor een keer, maar ook niet vaker.

2,5*

Het duurde allemaal wel erg lang, waardoor de docu soms iets te repetitief aanvoelde. Maar het gegeven is interessant en het complete onvermogen van de baantjeszieke en resultaatgekke Amerikaanse politiekorpsen is shockerend om te zien.

Veel van dit soort documentaires laten toch maar zien dat poliekorpsen vol met mensen zitten en ook maar fouten maken (want dat is menselijk). Het is vooral verbazingwekkend dat er geen (functionerend) controlerend orgaan is dat kriktisch naar de werking kijkt, want zo komen onschuldige mensen aan hun eind in de gevangenis. Nu is Henry Lee Lucas natuurlijk niet volledig onschuldig, maar dit soort blinde vlekken bij politieagenten/rangers zorgen er wel voor dat de echte daders van gruwelijke misdrijven nog op straat rondlopen. Het is bespottelijk van wat ze hem in de schoenen hebben geschoven. Maar hee, zolang je baantje maar veilig is he. Gelukkig bestaat er tegenwoordig zoiets als DNA onderzoek en kunnen de meeste mensen alsnog opgepakt worden. En verhip, het zijn vaak ook nog mensen die voor andere misdrijven gevangen zitten. Je zou het niet verwachten.

Dat deze bovenstaande emoties loskomen is wel iets dat de documentaire oproept, maar ook heel goed in beeld brengt. Alleen daarom is het al het kijken waard!

3,5*

Het was lang wachten om deze film te zien. Vooral omdat er weer Aziatische webrips op het net circuleren en veel mensen al een mening over deze film hebben. Daardoor werd het wachten erg lastig, maar uiteindelijk ben ik beloond met een mooie bioscoopervaring.

Wan weet als geen ander hoe hij een ijzingwekkende sfeer moet zetten. De score is erg bijpassend en weet je af en toe flink te laten zweten in je stoel. Er zitten een aantal goede scares in, maar ik moet zeggen dat Wan je af en toe ook voor niets in spanning laat zitten. Er zitten een aantal leuke fucks in waar je een scare verwacht, maar hij juist het tegendeel laat gebeuren. Het einde is hier een mooi voorbeeld van. Je verwacht Annabelle in de spiegel te zien, maar toch gebeurt dit niet. Je zou op een gegeven moment wel een samensmelting van die twee verhaallijnen verwachten, maar Wan doet dit niet. Het blijft allemaal suggestief betreft de pop Annabelle en dat maakt het eng en vooral ook onvoorspelbaar.. Klasse! Verder nog veel leuke, kleine elementjes die de film toch wel een geheel eigen smoel geven, zoals het handje klap verstoppertje spelen.

Het spookhuisverhaal is op zichzelf niet erg origineel, maar door veel klassieke elementen bij elkaar te rapen en te blenden tot 1 geheel weet Wan nu met the Conjuring een ijzersterke, sfeervolle en vooral ook spannende spookhuisfilm te maken, met een exorcisme ritueel die vele andere films overtreft en niet verzandt in een melig gedoe.

4,0*

Op naar Insidious: Chapter 2!!

Na (de in mijn ogen) briljante The Conjuring 1 en 2 zijn er in dit universum een aantal middelmatige en een paar oké films uitgebracht. Dat is logisch, want alleen die eerste twee films zijn door James Wan geregisseerd. Dit is de eerste film sinds een tijdje weer die dezelfde naam draagt als de twee films waar het mee is begonnen, echter is James Wan niet meer als regisseur aan de film verbonden.

Dat valt te merken, want de film is lang niet zo eng, maar vooral kruipt de film te weinig onder je huid. Vaardigheden die James Wan tot in de puntjes beheerst, in mijn ogen ook de beste (Hollywood) horror regisseur van de laatste 15 jaar. Het zijn geen misselijke voetstappen waar Chaves in moet treden. Hij doet het verdienstelijk, maar hij mist die finesse. Die ultieme opbouw naar spannende momenten. In deze film is het allemaal ietwat voorspelbaar en voelt het op één ding na aan als één van die vele spin offs binnen dit universum. Waar het zich in onderscheid zijn Wilson en Farmiga, die de Warren's helemaal hebben toegeëigend en precies hetgeen laten zien wat er van ze gevraagd wordt. Zij weten de speurtocht naar de waarheid toch nog enigszins spannend te maken, al vond ik het einde niet heel boeiend.

Dan kan ik zelfs een mindere episode in een film waarin zij schitteren wel door de ogen zien. Echter kan deze nergens tippen aan de eerste twee films. Er zit nergens een memorabel horrorelement in de film. Niet dat dit een verplichting is, maar uit de eerste twee films kan ik al zo een paar episch enge scenes opnoemen. En dat is eigenlijk iets dat Wan telkens weer voor elkaar weet te flikken. Hier mis je echt een enge locatie waar mee gespeeld kan worden. Dat is toch een groot gemis, want er zitten genoeg enge landhuizen in deze film.

The Devil Made Me do It is helaas leuk voor een keer en zakt nergens door de ondergrens, maar doet niks wat ik nog niet eerder heb gezien en weet zich niet te onderscheiden van alle spin offs in het Conjuring universum.

Krappe 3,0*

In het begin werkt het mysterie prima, de maniertjes/trekjes van Gibson zijn ook erg geinig en levert gewoon het eerste uur een zeer vermakelijke film op. Jammer dat Donner het niet kort kan houden, want de film duurt gewoon meer dan een half uur te lang. Dit werkt vermoeiend en richting het einde wordt het plot ook niet meer zo interessant. Jammer!

Krappe 3,0*

De film vind ik moeilijk te plaatsen. Het verhaal is in de basis erg interessant en de film weet je ook de volledige speelduur erbij te houden. Toch vind ik de uiteindelijke intrige niet zo heel interessant en in de derde aktr niet heel sterk naar voren komen. De film leunt denk ik daarvoor ook iets teveel op de zoetsappige rol van Weisz.

Vermakelijk, maar ik zou toch eerder Cidade de Deus weer een keer opzetten.

3,0*

Contact heeft een erg interessant uitgangspunt en benut deze ook ten dele. De film vecht namelijk tegen langdradigheid en zoals hier eerder al werd gezegd komt het woordje TE vaak ter sprake. Het is soms te melodramatisch, te zoetsappig en te toevallig ook allemaal. Gelukkig weet Zemeckis het nog in een vermakelijk jasje te verpakken waardoor de lange speelduur makkelijk uit te zitten valt. Ook kan dit uitgangspunt voor een behoorlijke anti climax zorgen, maar ik denk dat juist het ingetogen karakter van het einde zorgt dat de film uiteindelijk niet uit de bocht vliegt. Puntje van kritiek is misschien wel dat de film af en toe veel tijd overslaat. Het lijkt me dat de immense bouwwerken veel tijd en moeite hebben gekost, maar dit proces wordt zomaar even over geslagen.

Uiteindelijk is Contact een heel pretentieuze film, maar slaagt het er slechts ten dele in om de verwachtingen in te lossen.

3,0*

Niet de meest overtuigende film, maar het geeft wel een interessante blik achter de schermen van een besmettelijk virus dat zich razendsnel over de wereld verspreid. Echt diep gaat de film helaas niet doordat het kiest om meerdere mensen te volgen, maar het is wel interessant om te zien hoe iedereen zoiets op zijn of eigen manier beleeft.

Doordat er voor deze manier is gekozen om de ramp te laten zien krijgt de topcast helaas niet de mogelijkheid om hun volle potentie uit de rollen te halen. Ondanks dat iedereen zeer sterk overkomt mis je helaas ook de echte emotie en spanning die bij zo'n uitbraak horen.

Er had meer ingezeten en Contagion is bij vlagen ook interessant, maar het is net een gevalletje van teveel willen in te weinig tijd. Dit is meer mini serie waardig materiaal, want interessant is het zeker!

2,5*

Eens met simonvinkie!

Zeer sfeervolle film dat vooral met dit zonnige weer ook lekker wegkijkt. Het verhaaltje is best simpel, kon op wat momenten wat sterker. De manier waarop Cool Hand Luke in de gevangenis komt is gewoon suf en echte beweegredenen om te ontsnappen heeft ie ook niet. Best suf als je maar 2 jaar hoeft te zitten. Dat gedoe met die moeder is ook alleen maar onnodig sentiment wat er een beetje geforceerd uit ziet in de film en het christelijke moraaltje richting het einde hoeft er wat mij betreft niet in. Niet helemaal mijn ding.

Waar de film vooral op teert is de fantastische cast, Paul Newman en Kennedy zijn geweldig. Ook het prsonage van "the man with no eyes" is geweldig mysterieus uitgewerkt. Altijd lekker, dit soort typetjes.

Ook de ontsnappingspogingen zijn lekker humoristisch en de film heeft een aantal zeer sterke scenes te bieden (car wash, eieren, kuil graven, het cement leggen etc.)

Meer dan prima film, alleen ben bang dat ie niet heel lang blijft hangen. Daarvoor is het verhaal helaas niet bijzonder genoeg.

3,5*

Er scheelt technisch gezien een hoop aan de film en ook op het gebied van het plot is heel erg veel gemakzuchtig en van een basisniveau. Maar dat maakt niet uit, want de film heeft een groot hart en het is haast onmogelijk om niet met een gigantische glimlach te kijken. John Candy is super charmant en het Jamaicaanse bobsleeteam weet alle empathie op te roepen. Als je niet ontroert raakt bij het moment dat ze met de bobslee op hun schouders over de streep lopen, dan is er serieus iets mis met je! Soms heb je van dit soort films die op veel gebieden allesbehalve perfect zijn, maar een dusdanig groot hart hebben en zo onschuldig zijn dat je niet anders kan dan genieten van de film.

Cool Runnings is zo'n film!

3,0*

Cop Land is een lekker politiefilmpje waarin corruptie uiteraard een grote rol speelt. Qua verhaal is het allemaal niets bijzonders en kan je het allemaal netjes uit stippelen, maar doordat de makers een blik met bijzondere acteurs heeft open getrokken blijft het allemaal ruim voldoende. Het is vooral knap dat Stallone zich staande weet te houden tussen de acteerkanonnen en een prima antiheld speelt.

3,0*

Niet heel erg sterk, komt vooral omdat het plot niet grappig genoeg is en de film 20 minuten te lang duurt. Dit zorgt voor enkele saaie momenten richting het einde, waarbij de langdradigheid de film behoorlijk nekt. Daarbij is Morgan ook nog is een vervelend typetje.

Positief is Willis, zoals gewoonlijk kan hij weinig verkeerd doen. Ook William Scott heeft een erg leuke rol en zorgt wat mij betreft voor een aantal hoogtepunten.

Overigens is dat niet genoeg om deze te lange film te redden.

2*

Couples Retreat heeft inderdaad veel potentie, maar haalt daar gewoon te weinig uit. De film heeft hier en daar zijn leuke kanten, onder andere de yoga les bijvoorbeeld. Maar de film duurt eigenlijk te lang en er zitten gewoon teveel serieuze/niet leuke momenten in, waardoor deze film toch niet meer dan een gemiddelde simpele komedie is.

De tropische locatie en de leuke vrouwelijke hoofdrollen zorgen er overigens wel voor dat je de film lekker kan uitzitten, ben benieuwd of dit ook zo was geweest als er een andere setting was voor de film. Leuk om een keer te zien, maar meer ook niet.

2,5*

Ik ben redelijk goed bekend Ik heb Irena's Kinderen in de kast liggen en in Krakau kom je bij een tocht door de joodse wijk (aanrader!) ook langs de grote muurschildering als eerbetoon aan Sendler. Een nobele vrouw die in west-Europa een beetje onderbelicht is en dus weinig bekendheid geniet. Dat is jammer, want we moeten het hier met een niet meer dan oké tv-film doen over haar acties tijdens WOII in de joodse ghetto.

De film wordt er in anderhalf uur doorheen geknald. Dit betekent dus dat je oppervlakkige personages hebt en dat de gevoelens en onderlinge relaties veelal niet echt aanvoelen, dit komt mede door het vreemde accent dat de Engelstalige cast opzet. Dat klinkt werkelijk voor geen meter. Het enige dat dit soort films echt authentiek maakt is als er gewoon in de originele taal wordt gesproken, of dat er niet zo overdreven met accenten wordt omgegaan. Het is anderszijds in een tv productie ook logisch dat ze niet door heel Europa allerlei mensen kunnen gaan screenen, maar het werkt gewoon niet in het voordeel van de film. Doordat alles zo gehaast moet, voelt de film een beetje aan als een checklist van dingen die getoond moeten worden. Dit wordt even lekker dik aangezet met extreem dramatische muziek en "heftige" beelden. Daar gaat het een beetje fout. Ik wil zelf graag bepalen of de film emoties bij moet oproepen of niet. Door overmatig gebruik van een zeer aanwezige score proberen de makers die emoties voor de kijker op te roepen. Ik was daar bij deze film totaal niet gevoelig voor. Bij een gebrek aan een vlot lopend verhaal is die keuze misschien begrijpelijk, maar ook dat maakt de film uiteraard niet beter.

Zodoende is de film wel een enorme mixed bag. Het voelt op zich best degelijk aan visueel gezien. De ghetto voelt smerig en je hebt echt het idee dat ze daar daadwerkelijk waren. De aankleding is verder ook prima. Daar heb ik weinig op aan te merken. Het is vooral een brak script en een mager budget dat de film geforceerd emotioneel doet overkomen en het een nieuwe Schindler's List probeert te zijn, terwijl het nog niet eens de veters mag strikken. Het effectbejag is overduidelijk aanwezig en ik begrijp dat mensen hier gevoelig voor kunnen zijn, gezien het thema. Maar ik prik hier doorheen en kon eigenlijk enkel genieten van de mooie aankleding van de film.

Nu maar hopen dat Irena Sendler nog een mooie A-productie krijgt als eerbetoon aan haar daden.

2,5*

Woow, blijkbaar al vanaf de lente illegaal te downloaden als ik alle stemmen en reacties van de mensen hier boven me zie. Helaas zal dat releasetechnisch ongetwijfeld met Corona te maken hebben. Vooral als je het edit berichtje van Kappeuter bekijkt.

Vanochtend in de bios gezien en het is gewoon een fijne spionagethriller. Het is vooral een film dat het moet hebben van sterk geacteerde personages. En met Cumberbatch heb je een goede hoofdrol. Hij kan simpelweg niet slecht acteren en de gehele cast draagt bij aan vooral een erg sfeervolle film. Ik kan ook enorm waarderen dat de Sovjets gewoon Russisch praten. Dat komt het authentieke gevoel wel ten goede. The Courier is verder wel erg traag en het duurt even voordat er wat spanning inkomt. Maar het werkt voor dit type film en dit genre, ook al doet de film niks gewaagds, behalve dat het onoverkomelijk is dat het voor een aantal mensen niet goed afloopt. Je moet ervan houden en het is natuurlijk altijd interessant om dit soort geschiedenis zaken terug te zien komen in films. Het is voor mij weer extra verdieping die ik op de middelbare school kan gebruiken bij dit onderwerp.

3,0*

Er zit zoveel meer potentie in de film dan dat eruit wordt gehaald, zo is het uitgangspunt best interessant en levert dat vooral het eerste half uur best een mysterieus filmpje op. Helaas ligt de clou veel te erg voor de hand en verdwijnt de spanning na een half uur doordat het hele verloop van het plot voorgekauwd wordt.
Het einde is behoorlijk suf en dat gevecht tussen de 2 heren sloeg nergens op. Hoe komt die Chase in godsnaam zo sterk(?) dat hij zelfs Caleb in Super Saiyan level 2 mode makkelijk aankon. Kreeg al de hele tijd een Dragon Ball Z gevoel met dat geneuzel over evolueren naar een volgende niveau en vervolgens bestoken ze elkaar ook nog is met suffe energie balletjes de hele tijd.



2*

Cowboys & Aliens serieus gebracht?? Oké, het is geen komedie, maar er zitten zoveel droge momenten/dialogen in de film, ik kan de film echt niet serieus nemen vanwege die flauwigheid. Er werd een hoop afgelachen in de bios, al zaten er wel weer typische blockbuster grapjes in. Toen ik zag dat er iets van 5 mensen aan de screenplay hadden gewerkt kreeg ik zelf ook al wel door dat het niet heel veel soeps zou worden.

Het resultaat is dus licht tegenvallend, het begin is allemaal aardig en de mysterie vind ik ook fijn, net zoals de cowboys en dat leuke dorpjes. Maar wanneer de aliens een te prominente rol innemen in de film begint het toch in elkaar te zakken. De aliens zijn wat dat betreft eigenlijk niet interessant genoeg binnen deze film. IK kreeg een gevoel van inspiratieloosheid over hoe je de aliens op een passende manier in deze film kon stoppen. Uiteindelijk toch iets te simpel en de aliens hadden ook geen identiteit waardoor de film begon in te kakken richting het einde. De film duurt ook gewoon een half uur te lang.

Gelukkig kan Favreau prima een film maken en houden de acteurs en de luchtigheid + het originele idee(met een mindere uitwerking) van de film de boel nog prima staande.

3*

Poeff, uiteindelijk toch een film die iets zwaarder op de maag ligt dan verwacht. Dit is de derde film met Maria Valverde in de hoofdrol die ik zie achter elkaar aan zie( Rey de la Montaña, El (2007) en Melissa P. (2005) ) . Ondanks dat ze een grote neus heeft blijft ze een uitstraling hebben die mij erg bevalt. Erg mooi en leuk meisje dat ook straalt op het scherm en op een natuurlijke wijze acteert.
Dat je dan nog een leuke Eva Green in de film hebt is natuurlijk ook erg fijn. Sowieso is de gehele setting opzich wel aardig, een meisjesschool is altijd wel reden voor een aardige film.

Sowieso is de hele film wel mooi gemaakt, veel mooie visuele hoogstandjes die toch de moeite waard zijn. Vooral het nachtelijke zwemmen met de meisjes is erg betoverend gefilmd. De muziek past er allemaal ook erg goed bij, al is het soms wel iets te overheersend.

Zo is dat hier ook het geval, alleen i.t.t. andere soortgelijke films is het toch een met een neerslachtig toontje. Het toont vooral de degeneratie van de mens(Eva Green) aan en hoe het gemanipuleer uiteindelijk de ondergang betekent voor Maria Valverde's personage. Iets wat ik eigenlijk niet had verwacht, dus de impact was des te groter. Het levert echt een gevoel van onrecht op en ik kon er echt kwaad om worden. Missie geslaagd dus.

Film liet me behoorlijk beroerd achter, erg ontroerend!

3,5*

Zoals er al eerder is vermeld, ik schrok nogal toen ik hem hier bij nieuw in de bios zag, heb de film vorige zomer al gezien.

Wat ik er nog van kan herinneren is dat een een leuke hyperactieve film is met enkele goede scenes( o.a. met zn vriendin op straat:-)), dat het verhaal een beetje zwakjes was en verder niet meer dan goed.

3 sterretjes dus

Aja weet met Crawl het maximale te halen uit een minimale setting. Al krijg je genoeg shots te zien waaruit een redelijk groot budget blijkt. Bij nader inzien is het budget niet eens zo heel hoog: 13,5 miljoen dollar. Had zelf zo rond de 30/40 miljoen verwacht.
Qua originaliteit valt het allemaal reuze mee en ik was hier gevoelsmatig ook op ingespeeld. Ik bedoel, wat verwacht je anders met deze premise?
Ik hoopte een kat en muisspelletje te zien tussen de alligators en de goed acterende Scodelario. Die kreeg ik dan ook. Af en toe was het flink schrikken en werd de adrelanine flink door mijn lichaam gepompt. Daarnaast komt er nog een lekker zooitje bloed bij kijken waar ik ook af en toe bij weg moest kijken. Brekende armen met uitstekende botten zijn altijd goor, maar moeilijk om naar te kijken.
Scodelario legt een goed gewicht in haar rol en ondanks het geringe materiaal weet zij samen met Pepper een goede chemie te creëren. Ik geloofde hen en dat is knap omdat veel afhankelijk is van hun onderlinge relatie.

Gewoon anderhalf uur puur vermaak. Niet meer van verwachten en dan komt het goed. De overgang naar de end credits zorgde nog voor een onverwachtse lach.

3,5*

Na een aantal positieve verhalen te hebben gehoord verheugde ik me heel erg op the Crazies. Helaas maakt de film het maar gedeeltelijk waar.

Laat ik beginnen met de sfeerschepping in de film, die is vooral in het begin heerlijk. Weirde acties van mensen in de film maken het echt een vreemd genot om naar te kijken. Vooral dat gedoe met die vrouw op dat fietsje was heerlijk. Ook de cast krijgt een eervolle vermelding, waar ik me vaak stoor aan slecht acteerwerk in horror flicks was dit hier niet zo, op wat ongeloofwaardige acties(kom ik zo op terug) na kon ik ze niet op slecht acteerwerk betrappen.

Ook het horrorelement is vooral in het begin van de film goed, het is lekker donker en er zitten een paar zenuwslopende momentjes in en een paar goede schrikmomenten.

Helaas verandert de film op een gegeven moment meer in een simplistisch actiefilmpje, de spanning verdwijnt, het verhaal wordt te duidelijk uitgelegd(ik zou het liever mysterieus houden, laat de verbeelding z'n werk doen zou ik zeggen) en er gebeurt niet zoveel noemenswaardigs. Helaas gaan de personages wat mij betreft ook onlogische dingen doen. Zoals het lopen en rijden midden op de weg, lekker onopvallend Of aan het einde als de 2 hoofdrolspelers midden in het restaurant voor grote ramen gaan zitten en de sherriff(Timothy Olyphant) 2x zijn vrouw(Radha Mitchell) alleen laat. Dit is wat mij betreft gewoon vragen om problemen, die er logischerwijs ook komen.

Verder een paar standaardmomentjes die je veel in horrorfilms vindt,(hoofdrolspelers die constant precies op het nippertje gered worden, je kan precies zien aankomen waar en wanneer).

Helaas is het verhaal ook niet heel sterk uitgewerkt, toch raar dat de media zo'n gigantische ramp toch kan verdoezelen met een "chemische fabriek die ontploft is". Normaal gesproken komt de media overal achter, maar hier kan een hele legermacht naar een dorpje paraderen zonder dat ook maar 1 iemand het doorheeft. Laat ze eerst maar is bewijzen dat er een chemische fabriek stond of zo. Ach het lijkt misschien een groot kritiekpunt, het was echter een klein minpuntje.

Helaas niet zo'n goede film als dat ik had gehoopt, daarvoor was het hier en daar toch net even te standaard. Maar dankzij het sterke eerste deel van de film en de leuke sfeer,mooie plattelands dorpje setting, geinige soundtrack en een paar leuke schrikeffecten heb ik me toch nog wel aardig kunnen vermaken.

Twijfel tussen een 2,5 en een 3... kom hier later nog op terug.

edit: 2,5*

Mooi drama dat eigenlijk vooral overeind wordt gehouden door de prima acterende Bridges en de aanstekelijke muziek. Normaal niet mijn genre, maar het past perfect binnen de film. Qua verhaalverloop weinig bijzonders gezien en Gyllenhaal's rol vond ik ook niet altijd overtuigend en kon wel beter uitgewerkt worden. Wat toch een euvel van de film is.

Typisch voorbeeld van een one man show.

3*

Crazy Rich Asians is een standaard romcommetje, verpakt in een Aziatisch sausje. Het vriendje van de hoofdrolspeelster blijkt eigenlijk schatrijk te zijn en bij een bezoekje in Singapore voor een bruiloft moet zij opboksen tegen al deze vooroordelen en het feit dat zij maar van simpele komaf is. Het is vooral een Amerikaanse kijk op dit hele gebeuren en je ziet ook zo'n beetje elke Aziatische acteur die op dit moment hot is voorbij komen in Crazy Rich Asians. Dit soort type films zijn momenteel hot. Of het nou om vrouwen in films, donkere mensen of in dit geval Aziaten gaat, er is blijkbaar een uitlaatklep nodig.

De film moet het verder hebben van de vrolijke vibe en de aanstekelijke Wu in de hoofdrol. Ik geloof de relatie die zij met Golding heeft volkomen, want ze hebben een goede chemie samen en ik voel de liefde die ze voor elkaar hebben wanneer ze elkaar in de ogen kijken. Al vraag ik me af of zij weet wat Google is, aangezien ze na een jaar nog steeds niks van hem afweet.

Deze chemie zorgt ervoor dat de film kijkbaar blijft, want het is af en toe een wat te lange zit en er zitten onnodige uitstapjes in naar personages die helemaal niks betekenen voor het plot.

Krappe 3,0*

Dit is juist het grootste cliché van wat er had kunnen gebeuren, zo'n romance tussen de twee was juist niet realistisch geweest vanwege het te grote leeftijdsverschil.

Verder moet ik zeggen dat vooral in het begin de film erg grappig was met als uitschieter de dialoog op werk.
"You're getting a divorce?
Yeah
Amy heard you crying in the bathroom, we all thought it was cancer
Oooh
Thank god man
Just my relationship
Hahahaha
Thank god
Divorce
I'm so lucky
You are
I'm have to go pick out furniture now
Okay, You go for it
It could have been cancer buddy
Everyone, it's just divorce
Thanks, it feels good"


Wat dat betreft is de film wel redelijk uniek in dit genre en weet het op veel momenten verfrissend uit de hoek te komen. Carrell is redelijk sympathiek, Gosling is ideaal als womanizer en de verdere bijrollen zijn ook erg leuk, vooral de puberzoon is erg geinig. Het verhaal is tot ruim een half uur voor het einde lekker fris en vlot geschreven en weet middels de humor te overtuigen.

Jammer dat tegenwoordig romantische komedies persé rond de 2 uur moeten duren, want dat kan dit genre gewoon niet aan(enkele uitzonderingen daargelaten). Richting het einde krijg je de gebruikelijke moralistische prietpraat met als dieptepunt de speech van Carrell en zijn zoon op de examen uitreiking. Dit soort momenten gaan mijn tenen altijd krom van staan en komen altijd bijzonder geforceerd over. Uiteindelijk landt iedereen op z'n voetjes en is enkel de tuinscene in het laatste half uur nog echt de moeite waard.

3*

Mijn god, wat is dit een rotzooi. Ik heb er gewoon geen woorden voor hoe slecht deze troep is. Er staat horror in de filmbeschrijving hierboven, maar waar de horrorelementen zijn is me een raadsel.

Resultaat: je kijkt anderhalf uur lang naar doelloos geneuzel van waardeloze acteurs. Lijkt wel een extreem slechte versie van een soapserie.

De fouten zijn ook niet te tellen, de geluidsdichte kamer is niet geluidsdicht. Het feest boven in het huis speelt zich op een heel andere locatie af dan het huis en ga zo maar door. Veel achterlijke fouten.

Voor de rest hoef je geen weerwolf te verwachten, toch raar gezien het een weerwolf film betreft. Wel zie je een acteur met een vampierenbitje in zijn mond en zie je ergens richting het einde een zwarte hond, wat volgens mij een weerwolf voor moet stellen.

Houd het hier ook maar bij, want dit is gewoon diep en diep triest. Zelden zulke saaie, slechte en bovenal ook nietszeggende bagger gezien.

Cronenberg heeft een tijdje niks uitgebracht en wanneer een nieuwe film in de bios komt en maar 3 voorstellingen heeft in Noord-Nederland in een maand tijd, dan weet je dat je gewoon 1 van die 3 moet kijken. En als zo'n obscure film als dit al 111 stemmen heeft op MM dan weet je dat Cronenberg toch nog steeds een grote naam is.

Ik ging volkomen blind de film in, behalve dat ik wist dat dit weer iets meer body horror is zoals zijn vroegere werken. Wat dat betreft lijkt hij met Crimes of the Century inderdaad terug te grijpen naar zijn oudere werken. Dit houdt in dat je echt de meest weirde dingen op je scherm getoverd krijgt. Daarin is Cronenberg dan ook een meester. Het creëren van een unieke dystopische wereld die grauw en juist ook erg noir oogt.

Ondanks dat de film ongetwijfeld diepere lagen kent en een soort van kritiek lijkt te geven op de waanzinnig domme kunstwereld, kan je de film prima volgen. Er zit veel expositie in de film en de personages leggen allemaal best veel uit. Daardoor valt er verder niet veel te ontdekken. Daardoor lijk je juist meer onder de indruk te moeten zijn van de vele bizarre settings en het publiek dat op een voyeuristische manier de haast seksuele chirurgische ingrepen zit te bestuderen.

Het werkt allemaal alleen eerder op de lachspieren dan dat het je moet doen laten nadenken. Het seksuele aspect kan beter uitgelicht worden en de personages zijn soms zo overdreven serieus en typetjes dat je soms niet meer weet wat Cronenberg nou allemaal wil bereiken bij jou als kijker.

Het is wederom een lastige film om te beoordelen. Het is vreemd, het is ziek, het is bizar om mensen te zien waggelen in glibberige Xenomorph skelet achtige stoelen en tegelijkertijd is de film bloedserieus en zijn de dialogen net te voorgekauwd om me helemaal van mijn stoel te laten blazen.

Een gulden middenweg dus.

3,0*

Heb deze in 2015 in de bios gezien, maar nooit op gestemd. Een goede reden om de film nog eens terug te kijken, ook omdat de film me niet echt bij is gebleven.

Del Toro bouwt voornamelijk op sfeer in Crimson Peak. Felle kleuren, grootste sets, mooie aankleding (kostuums) en sfeervolle muziek. Qua verhaal is het net allemaal te basic, je prikt al vrij rap door het verhaal heen en alles gaat soms net even te gehaast om er veel diepgang in te krijgen. Echt spannend wil de film ook niet worden. Stiekem vond ik de setting in Buffalo, NY ook leuker dan het creepy landhuis in Engeland. Niet dat dat slecht was, maar meer omdat het mysterie in een 19e eeuws Amerika mij net even meer deed.

Al met al niet verkeerd, maar het blijft te weinig beklijven om echt van een topper te kunnen spreken.

3,0*

Geweldige film met veel humor en een portie knotsgekke personages. Zoals Dropout al aangeeft heb ik genoten van Dadan, wat een heerlijke vent zeg. Pitbull...Terrier en Money Money Money, must be funny, in a rich man's world

Doe daarbij nog een vermakelijke gipsy setting, knotsgekke situaties, een zeer aanstekelijke muziekscore(dvd menu=geniaal) en je hebt een klein pareltje te pakken.

4*