Opinions

Civil War stelt zeker niet teleur. Alex Garland maakt aparte films en dit is toch wel zijn meest toegankelijke film. Toch zorgt hij ervoor dat Civil War niet clichématig aanvoelt en omzeilt hij grotendeels door de invalshoek van de journalistiek de valkuil dat dit een Republikeins of Democraten product wordt. Californië en Texas die samen een alliantie vormen? Erg effectief om zulke tegenstrijdige staten in hetzelfde kamp te gooien.

De film is bij vlagen heftig en de actie dringt door tot in de poriën. Het sound design en de score helpen hier ook bij. Je zit continu op het puntje van je stoel en de onderhuidse spanning is altijd aanwezig. De totale anarchie en wetteloosheid die het groepjes journalisten meemaken op hun reis richting D.C. is ijzingwekkend. Dat is het mooie aan deze film. Het laat juist zien wat een burgeroorlog doet met mensen waarbij normen en waarden vervagen.
Dat de focus dan ook op het groepje van Dunst ligt kan ik ook prijzen waardoor je met ze meeleeft, zonder dat er een duidelijke antagonist in de film zit. De Winter Wonderland sequence toont dit perfect aan. De totale gekkigheid van de op hol geslagen samenleving.
Er zitten een paar plotelementjes in de film waarbij je gelijk al weet dat de puur voor de film erin zitten. Je weet natuurlijk gelijk dat als ze die vrienden in de auto tegenkomen dat ze eraan gaan.
Dat mag verder de pret niet drukken. Deze film gaat 100% aangeschaft worden.

Ik had het veel erger dan verwacht na alle vernietigende kritieken, het viel dus reuze mee. Maar echt uitmuntend is Clash of the Titans ook zeker NIET.

Als biosfilm is CotT wel geslaagd, de film dendert voorbij in een sneltrein vaart, er is heel veel actie en gelukkig worden de personages niet te erg uitgediept(zou afbraak doen aan het spektakel). De cast is wel aardig, maar niet indrukwekkend. Ben het wel eens met Sjoerdow hierboven, die Sam Worthington lijkt maar 1 ding te kunnen doen gezien zijn rollen.

Dan het grootste minpunt, het 3D. Wat was dit volkomen nutteloos zeg! Ten eerste wil ik het niet eens in 3D zien(het moet wel leuk blijven) en ten tweede viel het gewoon tegen. Ik deed regelmatig mijn (kut zittende) bril af en het beeld zag er gewoon praktisch hetzelfde uit. Nauwelijks wazigheid die je normaal wel hoort te hebben. Het enige wat wel in 3D was waren de ondertitels, maar daar doe ik het niet voor. Voor de rest waren de SE ook van wisselende kwaliteiten, waar ik het ene moment onder de indruk was, was ik het andere moment allesbehalve onder de indruk.

Clash of the Titans is gewoon wat het pretendeert te zijn, vermakelijk popcorn vermaak voor de in de bios. Maar meer ook niet voor een betere klassering. Jammer van het gemakzuchtige 3D gebeuren, dat deed wel afbraak aan de algehele filmervaring.

3*

Toch een ondergewaardeerd Brat Pack/High School filmpje hier op MovieMeter. Vooral qua humor scoort deze film hoog bij mij. Het eerste uur regelmatig in een deuk gelegen dankzij de zeer creatieve jongens op de school.

De acteurs maken er echt een dolle pret van wat mij betreft, Lowe is erg geinig, McCarthy is leuker dan in Pretty in Pink. Maar vooral Cusack zijn rol sprong er wel bovenuit als oor van alle studenten. Erg leuk om hem in zijn vroege werkjes te zien.

Bisset is de ideale jaren 80 MILF en het verhaal is ondanks dat het meerdere malen is verteld erg fris en geestig.

Het zorgt ook voor wat diepgang in de personages, al wordt het richting het einde wel een beetje te klef.

3,5*

Leuke cult-film die je echter niet te serieus moet nemen, anders kan je genoeg kritiekpunten vinden.

We kennen namelijk allemaal wel die films waarbij die slechte jeugd opeens een goede band krijgt met een leraar en iedereen vervolgens slaagt. Class of 1984 zoekt voor de verandering is de andere route en dat is een leuke stap! Vergeet het moment van spijt bij iedereen, wraak is de sleutel voor vermaak! Op het moment dat de leider van het tuig opeens een talent op de piano is denk je dat dit de ommekeer is, niets is minder waar!

Wat volgt is een leuke, maar ook schokkende film. Het kat en muis spelletje tussen de leraar en het groepje tuig is behoorlijk indrukwekkend en naarmate de climax nadert wordt het ook een stuk heftiger. Moet zeggen dat de leider van het tuig ook overtuigend is. Ondanks dat hij het normaalste eruit ziet heeft hij wel het meest verrotte en zieke karakter, erg goed neergezet!

Toch zijn er helaas wel wat kritiekpuntjes, voor de azijnzeikers zeg maar. Dat ligt vooral in het script, als ik zulke incidenten mee zou maken dan was ik natuurlijk al binnen een week weg van zo'n school. In dat opzicht is de leraar hier toch een beetje te trots naar mijn mening. De dialogen met z'n vrouw thuis waren natuurlijk ook crappy en het hele omgaan met haar situatie was natuurlijk ook voorspelbaar. Vanaf het moment dat zij in beeld kwam wist ik al dat zij verkracht zou gaan worden door de bende. Voor de rest veel naïviteit, zoals bv. de bewuste avond dat hij dat concert heeft. Waarom neemt hij z'n vrouw niet gewoon gelijk mee? Allemaal een beetje te voor de hand liggend.

Een film die zich ondanks een debiel plot wel heeft bewezen bij mij, voornamelijk door het meeslepende kat en muisspelletje.

3,5*

Kevin Smith heeft duidelijk dezelfde domme, droge humor als ik (en veel anderen).

Je moet er maar net van houden!

De scene dat Lord of the Rings belachelijk wordt gemaakt zorgde bij mij voor de terug spoel knop, omdat ik de 5 minuten erna nog steeds niet bij was gekomen van de slappe lach!!!

4,5*

sluit me aan bij de meeste mensen hier, de film was echt grappig, de grappen waren goed bedacht vond ik, maar het laatste half uur of zo was typische hollywood einde...vond het trouwens wel grappig dat ie vooruit spoelde en een dikke papzak bleek te zijn hahahahaha..te goed!

Beetje een tamme thriller, waar te weinig horror elementen in zitten en een plot wat vol gaten zit. Echt logisch wordt het nooit en het gebrek aan spanning levert toch een tamelijk saaie film op.

Had de film zelf overigens in de kliniek/slachthuis laten beginnen, de lange intro is een beetje onnodig en voegt eigenlijk weinig toe. Voor een beetje spanning en mysterieusheid zou mijn suggestie denk ik beter hebben gewerkt. Nu kon ik het plot al uitdenken tot een aardig endje.

Jammer, er had meer ingezeten en bij vlagen is het allemaal nog wel aardig met de mooie dames. Ook het einde had nog een leuk verrassinkje wat ik dan wel weer kon waarderen.

2*

Mooie en vreemde film.

Kubrick laat weer is zien wat een aparte filmmaker hij kan zijn.

Een pareltje uit de beginjaren 70.

De film begint apart, een bende jongens in de toekomst die wel heel beschaafd praten en moeilijke woorden gebruiken.

Leuk gedaan! Censuur past Kubrick zeker niet toe in deze film, overal penissen en naakte vrouwen als kunstobjecten.

Geweld wordt ook niet geschuwd, het laat de donkere kanten van de mens perfect zien!

Fascinerend, net als het verhaal. Leuk en origineel gevonden, al is het naar een boek verfilmd. Maar toch, je moet je er maar aan wagen.

De muziek is ook heel mooi, leuke klassieke nummers en Alex(hoofdpersonage) is helemaal gek van Ludwig Von....(Beethoven), heerlijke quotes vind je in de film over zijn muzieksmaak en de manier waarop het verteld wordt.

Ook mooi is de voice over van de film, hele tijd dat " your humble narrator". Vond het iedere keer mooi in de oren klinken.

Het verhaallijn was dermate fascinerend dat de dingen waar hij eerst van genoot, nu een helse pijn vormen waarvan hij moet kotsen. Raar, maar tegelijkertijd ook ontroerend.

Verder een nadeel van de film was voor mij dat het op een gegeven moment langdradig aanvoelde. De film nam te rustig de tijd om alles door te nemen, wat soms toch vervelend aanvoelde voor mij.

Op dit na is het gewoon een originele film in een heel vreemd jasje, met een originele en klassieke soundtrack.

I'm singing in the rain!!

4*

Alweer een mooie film van Spielberg, de man kan bij mij weinig fout doen( op een paar latere werkjes na).

Ook Close Encounters of the Third Kind is weer een typische Spielberg film. Het bevat een aanstekelijke score van Williams, het bevat her en der wat humor, de cast doet het degelijk(niet top), het verhaal is solide en wordt door Spielberg op zo'n manier gepresenteerd dat je de film ondanks het gebrek aan (echte) actie toch makkelijk weet uit te zitten.
Ook de special effects zijn fenomenaal, vooral voor 1977 begrippen. De ruimteschepen zien er fantastisch uit en vooral het laatste kwartier met het grote ruimteschip en de soort van tafelberg ziet er prachtig uit, ondersteund door de aanstekelijke score van Williams.

De film bevat vooral met de 1e encounter spannende momenten(2e encounter wanneer Barry verdwijnt) en naarmate de film vordert wordt het wel ietwat (te) sentimenteel, ook de aliens op het einde hebben een iets te hoog E.T. gehalte, misschien hadden ze dat wel achterwege kunnen laten. Ook vroeg ik me net als zoveel mensen hier af wat precies de rol van Truffaut in deze film is als Fransman, aangezien er alleen maar Amerikanen in voorkomen. Wat mij betreft niet meer dan beeldvulling.

Ik heb overigens de originele Theatrical Cut gekeken uit 1977. Ik ga zo aan de hand van de overzichtelijke poster(uit de 30th Anniversary Ultimate Edition box) even (extra) scenes uit de Special Edition uit 1981 en de Director's Cut uit 1998 bekijken. Even kijken of het echt wat toevoegt en kijken welke van de drie versies het beste is in mijn ogen.

Deze versie krijgt 4*

Edit: De special edition bevat een paar extra scenes(met dat gevonden schip in de woestijn. Dit vond ik wel leuker, daardoor leek het ook wereldwijd wat meer impact te hebben, ipv alleen Amerika. Het einde vond ik wel minder, het liet nog minder dan in de originele versie aan je fantasie over, Spielberg laat teveel zien. Het gedoe met het maken van die grote berg in de woonkamer is wat oppervlakkiger, waardoor het vertrekken van Roy's vrouw toch iets minder geslaagd lijkt. Hij lijkt minder gek wat resulteert in minder komische momentjes en wat vager.

Aan de ene kant heeft het wel iets, maar toch zijn er een paar belangrijke scenes weggelaten of zodanig veranderd dat het gehaal minder is. De director's cut lijkt meer op de originele bios versie, als ik eerlijk mag zijn kan ik weinig verschillen ontdekken. Iemand die het wel weet?

In Closing the Ring komt het drama maar deels op een goede manier naar voren.

Het uitgangspunt is interessant en komt deels op een goede manier naar voren. Vooral de momenten die zich in 1991 afspelen zijn interessant en weten dankzij de ervaren cast te overtuigen.

Helaas geldt dit niet voor de flashback structuur waarmee de film werkt. Het verleden krijgt eigenlijk te weinig tijd, waardoor je de diepgang behoorlijk mist. Daardoor werken helaas de beelden van het heden af en toe ook wat minder. Het helpt hierbij ook niet dat de jeugdige cast niet geheel overtuigend is, vooral de acteur die Teddy speelt bakt er maar weinig van. Gelukkig is Barton wel een schoonheid, maar heeft toch te weinig screentime uiteindelijk.

Als laatst ontspint zich in de film nog wat oninteressante zijplotjes die een bepaald gevoel probeert op te wekken, maar eigenlijk tegen zich keert. Dit gaat vooral om de rol van Jimmy, die het aan de stok krijgt met IRA en wat geheim agenten o.i.d.

Jammer, de film verzuipt uiteindelijk in potenties. Dit had allemaal voorkomen als het wat duidelijker en rechtlijniger gebracht zou worden zonder al te veel poespas. Meer verwacht ik niet bij een romantisch drama.

2,5*

CWACOM is een leuk tussendoortje, het ziet er werkelijkwaar prachtig uit en van het onderwerp zou je ook honger kunnen krijgen! Ook zitten er lekker veel grapjes in, waardoor het aangenaam blijft om te kijken.

Echter verzuipt de film op het laatst in de gebruikelijke sentimentjes voor de kids en wordt het ondanks de speelduur toch niet helemaal fijn om uit te kijken.

3*

Ik waardeer de originele insteek van deze film. Ook houd ik ervan als kinderen/tieners zelf op onderzoek uitgaan. Ik kom bij the Clovehitch Killer dus flink aan mijn trekken.
Ik was wel even bang dat het de verkeerde kant opging toen Tyler naar dat kamp zou gaan, maar gelukkig bleek dat dus een list te zijn om verder op onderzoek te gaan met Kassi, die me haast aan een jonge Kirsten Dunst deed denken. Ik zit nog wel een beetje in dubio of de spanning betreft de schuld van de vader wat langer uit had moeten blijven en de spanningsopbouw in die zoektocht wat gerekt had moeten worden. Maar door de opzet van de film kan ik dit wel waarderen.
Het einde is ook eentje die misschien niet bij iedereen goed valt. Ik vond het niet bijzonder storend, maar ik had zelf toch liever gezien dat de vader gearresteerd zou worden. Eigen rechter spelen ben ik niet zo'n voorstander van en ik denk op zulke momenten vooral dat de dader niet een emotioneel afscheid verdient en dat familieleden van slachtoffers een antwoord verdienen. Denkende dat een moordenaar van je kind nog steeds op vrije voeten rondloopt en elk moment een slachtoffer kan maken lijkt me toch verschrikkelijk. En de families enige vorm van gerechtigheid geven is toch wel ontzettend belangrijk. Dat ontneemt Tyler hier de families wel. Alleen om de reputatie van zijn gezin te redden?

Dit weerhoudt me toch van een hogere score, want de regie was lekker rustig en niet te nadrukkelijk aanwezig, waardoor ik het verhaal goed in me op kon nemen.

3,5*

De hoofdrolpersonen gedragen zich wat dat betreft ook niet onlogisch. Of je moet menselijk handelen onlogisch vinden. Ik vind de film extreem realistisch binnen het genre overkomen. De herziening met ossman beviel me dan ook nog steeds uitermate goed. De adrelanine wordt gedurende de film steeds meer opgepompt in mijn lichaam en de spanning is nog steeds te snijden op sommige punten. De overgang van het feestje naar de actie is overigens ook briljant. Heerlijke cinema!

Daarnaast helpt het grote budget ook erg in de film, de actie is extreem spectaculair in beeld gebracht. De ramp is mooi en chaotisch tegelijk. Precies zoals de mensen zich ook voelen. Favoriete scene blijft toch het moment dat het groepje vrienden langs de zijkant van de weg zit en door het midden van de weg komen knallende tanks en militairen langslopen. Geweldig geluid ook bij die scene.

Dit is net zoals mijn bioservaring nog steeds een briljant stukje handycam cinema. Ik denk wel de beste in zijn soort.

Die 4,5* blijven dik verdiend staan!

Leuke komedie.
Ondanks dat de film niet grappen op je afvuurt zitten er toch een aantal goede en geslaagde grappen en idiote dialogen in.
De rollen zijn ook leuk gecast en het is allemaal van een redelijk hoog niveau.

Ik heb de dvd met de in totaal drie verschillende eindes, uiteindelijk snap je dr geen biet meer van. Je krijgt ook te weinig hints in de film, dus die eindes zouden idd allemaal wel kunnen.
Jammer van dit minpunt in de voor de rest vermakelijke film

3,5*

Nou de film maar bekeken op NET 5, ondanks al die reclames.

Het is lastig om erin te komen, het voelt her en der wel gedateerd aan, vooral die mode is schrikbarend lelijk.

Gelukkig wordt de film steeds leuker, sympathieker en lijkt de prachtige Silverstone ook wat volwassener te worden.

Ook leuk om Rudd en Murhphy op deze leeftijd tegen te komen, wist helemaal niet dat zij toen ook al acteerden. Zat tegen het einde wel lekker in dit verhaaltje en ondanks alle voorspelbaarheid heb ik genoten van dit stukje sentiment.

3*

Jammer dat je aan het aantal stemmen en meningen ziet dat deze film al een tijdje illegaal te zien is. Want het is best een leuke en sfeervolle film die het verdient om geld op te brengen. Helaas zullen de zalen niet vol raken en blijft het vooral bij illegaal kijken.
Bij vlagen is Cobweb spannend. Niet zozeer dat de film echt eng is, maar meer omdat Carr en Caplan hun rollen echt creepy neerzetten. Ongetwijfeld het hoogtepunt van de film. Verder een onderhoudende horror die tot aan het eind een constant niveau hanteert en nergens uit de bocht vliegt. Wel valt met het einde in gedachte het gedrag van Carr en Caplan niet helemaal te verklaren. Je hebt al wel vrij rap door dat zij hun zoon eigenlijk willen beschermen, maar nergens komt dat in hoe ze hem behandelen goed tot uiting. Voor de rest zitten er wat slordigheden in die de film geen topper maken (het zusje is niet bovennatuurlijk, maar deuren gaan wel open en dicht alsof er een geest is), maar nergens zit het de kijkervaring in de weg.

Gewoon een leuke en stabiele horrorfilm die de liefhebber van het genre sowieso een keer moet hebben gezien.

Leuke komedie voor tussendoor maar meer ook niet eigenlijk.

Het idee van de film is fris en leuk, de uitwerking is ook goed gedaan.
De bejaarden spelen in mijn ogen de beste rollen van de film en komen allemaal zeer sympathiek over.
Daarintegen zijn de jongeren in de film en stuk minder, Steve Guttenberg speelt ook een slechte rol. Sowieso is zijn rol een beetje overbodig in deze film. Lijkt wel een beetje beeldvulling om de zwaar overbodige romance met die alien chick uit de beelden.

Daardoor kreeg je in de film ook een hoop overbodige scenes waarvan je denkt, dit hadden ze er net zo goed uit kunnen knippen.
De film leek dus een beetje te lang te duren. 1,5 uur was wel goed geweest.

Cocoon is verder een frisse en leuke komedie, met als hoogtepunten de leuke "bejaarden" en met Guttenberg en de soms langdradigheid als minpunten.

3*

In de basis is Coda een simpel coming of age filmpje. Het gaat over een meisje in een gezin dat graag haar dromen wilt najagen, maar door de omstandigheden moet ze een aantal drempels overwinnen om te komen op het punt dat haar dromen gerealiseerd zullen worden (of niet). Ondertussen loopt ze tegen haar eerste liefde aan, ietwat oppervlakkig in mijn ogen verder. Want wat vinden ze nou leuk aan elkaar? Het gaat dus vooral om de invulling van de details die de film net wat anders maakt dan normaal. Die drempels zijn de lasten die ze draagt als enige in een doof gezin en alle rompslomp die ze in die rol ervaart thuis en op school.
Coda is erg charmant en bevat veel kleurrijke personages waarbij het gevaar op de loer ligt dat ze te kolderiek worden. Maar Heder weet de balans goed te bewaren en houdt de film binnen de lijntjes. Met Emilia Jones in de hoofdrol heeft Coda een topper te pakken. Ze kan ontzettend naturel acteren en wanneer ze begint te zingen begin ik ook langzaam te smelten. Ze ziet er ook heel anders uit dan in Locke & Key. Ik kan deze simpele make up loze look ook wel waarderen. Haar familie bestaande uit echte dove mensen, zijn ook ontzettend charmant en grappig. Maar niet overdreven genoeg op karikaturen van zichzelf te worden. Enige miscasting vind ik haar duet partner en love interest, dat is een beetje een lulletje rozenwater. De film eindigt ook erg mooi en ik heb die auditie tot drie maal toe teruggekeken. Erg mooi geacteerd en gezongen.

Nergens bijzonder in de verhaalvertelling, maar o zo charmsnt en leuk uitgevoerd.

3,5*

Het uitgangspunt van Code 8 is interessant en leent zich ook voor een vermakelijke film. Dat gezegd hebbende, de tijd vliegt inderdaad bij het kijken van de film. Er zitten weinig rustmomenten in de film en dat is misschien maar goed ook. De film is echt niet vervelend om naar te kijken, maar het interessante uitgangspunt legt eigenlijk ook de zwakte van het plot bloot. Het is een uitgekauwd concept die we al in vele andere vormen gezien hebben, denk hierbij aan de Neil Blomkamp films. Het zijn de armen die onderdrukt worden door de rijken en daarmee genoodzaakt worden om naar andere middelen te grijpen (criminaliteit, rebellie) dan wat in hun karakter zit. De arme mensen kan je door aliens en in dit geval door superhelden vervangen. Het is alleen jammer dat het superhelden aspect amper tot z'n recht komt. Het voegt te weinig toe aan de film en de montage waarin hoofdrolspeler Amell met zijn krachten om leert te gaan, komt ook gehaast en onoprecht over. De hele film krijg je het idee dat dit hele plot ook gewoon zonder het superhelden gebeuren verteld had kunnen worden. Het geeft niet dat extra element dat de film laat onderscheiden van andere films in dit genre. De filmmakers willen daarvoor misschien teveel doen in te weinig gegeven tijd.

Hierdoor ontstijgt Code 8 de middelmaat niet. Het is een uitgekauwd concept waarbij te weinig wordt gedaan met het uitgangspunt van de superhelden die onderdrukt worden. Hierdoor is Code 8 een vlees noch vis film geworden.

2,5*

Degelijke film die teert op de goede acteerprestaties, de prachtig gefilmde omgevingen en de soms harde beelden i.c.m. de held die komt te overlijden, toch een dappere keuze plot technisch gezien. Qua verhaal is Cold Mountain misschien iets te geforceerd en had er aan het begin iets meer aandacht aan de romance tussen Law en Kidman kunnen worden besteed, want ik bleef daar de gehele film een beetje mijn twijfels aan houden. Daardoor uiteindelijk geen topper, want dit is uiteindelijk geen klein detail in een film met dit thema.

3,0*

Ik had me wel voorbereid op een indiefilmpje, dat houdt in dat ik de film wel redelijk zweverig had verwacht. Maar het ging me uiteindelijk allemaal iets te ver. De algehele sfeer is uiteindelijk toch veel te loom en het "mysterie" is uiteindelijk veel te zwak. Hierdoor verslapt de aandacht op de helft van de film en heb ik het ondanks de prachtige setting wel met moeite uit kunnen kijken.

2,5*

Waar the Collector naast de gore ook erg veel suspense kende, teert het tweede deel uit de reeks toch vooral op de gore en visuele flair. Dit levert een aardige horrorfilm op met enkele leuke ideeën, maar in het geheel toch niet verrassend genoeg. Een van de redenen is the Collector zelf, waar hij best een mysterieus figuur is in the Collector verdwijnt dit behoorlijk in dit vervolg. De mythe wordt teveel uitgebuit en het einde is ook nogal een sof. Dit in tegenstelling tot het behoorlijk sterke eerste deel, waar je toch ongemakkelijker de film uit zat.

The Collector was beter tot zijn recht gekomen als het bij één film was gebleven, wat dit deel uiteindelijk overbodig maakt. Desalniettemin is dit werkje alsnog wel beter dan de vele andere meuk die je tegenwoordig tegenkomt.

3,0*

Jezus wat een spannende film, van begin tot eind had de film mij en mn kameraad te pakken.
Het gegeven is simpel, maar o zo degelijk uitgewerkt. De spanning is constant voelbaar en het kat en muis spelletje tussen de hoofdrolspeler en de moordenaar(die lange tijd niet eens weet dat hij in het huis is) is werkelijkwaar fantastisch.
De traps zijn soms misschien te ingewikkeld, maar ik vond het allesbehalve storend. Ze waren lekker nasty en origineel. Zie ook vergelijkingen met de Saw reeks hier, nou sorry hoor. Maar op deel 1 na kan geen enkel Saw deel tegen deze film op, die moeten het alleen van de nasty traps hebben. Spanning daarintegen

Jammer dat het einde hier wel ietsje minder was, vroeg me toch af waar de ambulance tegen aan knalde waardoor het zo over de kop ging? Ook jammer dat de psycho er ook al zo snel kon zijn. Iemand een verklaring? Verder is het zeer positief dat de dader lekker geheimzinnig blijft, heerlijk eng personage(vooral met die enge ogen).

Een topper in het genre en zeker een aanrader

4*

In de basis zit het wel goed met deze film en ook qua uiterlijk komen ze vanwege het beperkte budget ook weg. Wat de film vooral hindert zijn de geforceerde dialogen en het gebrek aan empathie dat de film verder helemaal opwekt.

Geen complete ramp dus, maar echt goed kan je het ook niet noemen.

2,0*

Color out of Space komt wat moeizaam op gang en het duurt allemaal net even een kwartier te lang. Dit is een typisch anderhalf uur filmpje. Dat terzijde valt de magische sfeer die Stanley creëert me enorm op. Het mysterie wordt goed opgebouwd en eenmaal op gang gekomen eindigt de film op een lekkere gore manier. Je merkt wel dat het budget niet erg hoog is, want shots blijven niet lang bij de creaties hangen en er zitten wat opzichtige cgi shots in. Maar wat blijft hangen is de lol die deze film uitstraalt, de weirde shit die er gebeurt, het lef om risico's te nemen verhaaltechnisch en een heerlijke over de top rol van Cage die goed binnen de film past.

Blij dat ik dit op het grote scherm heb gezien met goed geluid, want af en toe was het echt waanzinnig om naar te kijken.

3,5*

Helaas een van de weinige niet toppers van Spielberg. Komt vooral door de enorme speelduur en de verschillende thema's/verhaallijnen die niet allemaal even goed lopen of altijd diep genoeg gaan. Hierdoor mis je soms toch wel een beetje gevoel, vooral met de kleine meisjes aan het begin van de film en de relatie tussen Shug en haar vader.

The Color Purple is wel gelikt tot in de puntjes, muziek zwelt op de juiste momenten aan. Verder een mooie, subtiele regie en vele mooie plaatjes van het plattelandsleven in Amerika. De cast is ook uitmuntend en het is erg mooi om een jonge Goldberg en Winsley in topvorm te zien.

Leuk, maar geen topper.

3*

Nogal een vreemde mix tussen een soort van flierefluitende indie filmpje en een monsterfilm a la Pacific Rim met een Kaiju die Seoul bedreigt.

De eerste pak em beet klein half uurtje kabbelt de film als een typische indie drama voort. Meisje vlucht uit de grote stad om zichzelf te vinden in haar thuisstad in the middle of nowhere.... Het bekende recept. Gelukkig werkt dit best aardig. Sudeikis is likeable en Hathaway loopt ook met een schattige pony rond. Net wanneer hier wat meer diepgang in lijkt te komen neemt de film een verrassende wending. Hathaway haar personage komt er (te makkelijk) achter dat de Kaiju haar bewegingen imiteert.
In het begin is dit uitgangspunt leuk, verfrissend en origineel. Het zorgt voor een schwung in de film waardoor de film je intrigeert.

Maar al snel hierna verliest de film het warme en menselijke karakter. Die avances tussen Hathaway en die apathisch vriend van Sudeikis die maar een beetje rond staat te lummelen en nooit ingrijpt... Tsja... Out of the blue. Ook Sudeikis zijn personage gaat een totaal onbegrijpelijke kant op. Van een likeable dude verandert hij een maniakale asshole. Echt een bizarre transitie die heel vreemd en dom aanvoelt.
De diepgang verdwijnt een beetje uit de film. Die leuke indiesfeer verdwijnt en het is vooral ruim een half uur aankijken tegen steeds meer onbegrijpelijke handelingen van de personages (die ex had ook weinig nut in de film). Alsof een Kaiju film perse een goed vs kwaad verhaal moet kennen.

Uiteindelijk een gewaagd experiment, maar ook een mislukte. Als deze film gewoon een indiefilm was zonder al die fantasymeuk, dan waren de personages een stuk beter uitgediept en zou de film ook leuker zijn geweest. Of er had vol op het Kaiju gebeuren ingezet moeten worden, zodat de geloofwaardigheid en de spanning daar ook meer in gezeten zou hebben. Nu krijgen beide elementen te weinig aandacht.

Colossal pakt van beide genres maar een half handje, waardoor de film ook als vlees noch vis aanvoelt. Leuk dat Vigalondo experimenteert, maar het werkt gewoon niet. De geloofwaardigheid van de personages is hiermee compleet ten onder gegaan.

2,5

Spurlock geeft ons een mooi kijkje in de keuken van de Comic Con en de vele uitbundige fans die dit fenomeen kent. De vele ups, maar ook de downs(de basis van het evenement, strips, verdwijnt steeds meer naar de achtergrond) zijn best interessant. Ondanks dat het verder geen wereldschokkende cinema is komt de docu wel oprecht over en zijn de commentaren van iedereen tussendoor ook leuk om te zien.

3,0*

Coming to America is een heerlijk stukje sentiment dat vooral het eerste half uur van de film bij vlagen hilarisch is, alleen die intro bij het wakker worden al..

Eenmaal in Amerika wordt de toon goed voortgezet en blijft de film erg komisch. Wanneer de romantiek zich wat nestelt in de film wordt het iets gezapiger en bovenal voorspelbaar.

Dit mag de pret echter niet drukken, want de enorme energie die Murphy en Hall in hun meerdere rollen leggen is bewonderingswaardig.

En dan te beseffen dat het niet best was tussen regisseur Landis en Murphy. Landis zat continu op Murphy te fitten en Murphy die Landis op dit moment totaal niet kon uitstaan. Dit vanwege Landis zijn rechtzaak betreft het dodelijke incident met twee onthoofdingen en een andere directe dode bij het filmen van Twilight Zone: The Movie (1983) (zie deze post voor meer info).

Nergens is dit zichtbaar in de film en is het toch stiekem wel een klassiekertje.

3,0 > 3,5*

Heerlijk zo'n ouderwetse actiefilm!
Zo worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt.
Alles aan deze film is te fout voor woorden dat het leuk wordt!

Van Arnie die boomstammen op z'n schouder tilt tot Arnie die in z'n eentje een heel leger neerknalt. Heerlijk en over the top.

De oneliners zijn ook te fout voor woorden, maar ze worden wel leuk op die manier.

Het eindgevecht is wel minder inderdaad(al is de kill wel mooi), maar hij lijkt me inderdaad een beetje teveel op the village people, zoals hierboven al mooi is gemeld.

3*