Opinions

Prima vervolg op een aardig eerste deel. Visueel is het een spektakel die je altijd van Disney-Pixar mag verwachten, soms echt met open mond zitten kijken. De wereldsteden zien er echt fingerlicking uit in 3D. Al moet ik wel zeggen dat de charme van het 1e deel niet helemaal terugkomt in deel 2, het stoffige Radiator Springs vond ik wel een leuke setting.

Verder zitten er veel leuke visuele een ober die een vlinderstrik op zijn nummerbord heeft. Die vertaling van de mensenwereld naar de autowereld is dan ook een leuke opzet voor de 2 films. Zo kan je ook leuke woordspelingen doen, zoals 'Ladies and Gentlecars' of the 'Big Bentley'. Daar ligt wat mij betreft ook de kracht in deze 2 films.

Qua opzet van het verhaal is het behoorlijk standaard en buitengewoon voorspelbaar. Het einde viel ook te raden vanaf minuut 1. Ook is de rol van Mater iets te groot. Zijn rol is leuk voor een bijrolletje, maar om er bijna 2 uur - wat overigens te lang is voor een animatie als dit - naar te moeten kijken is soms vervelend.

Voor de rest een prima animatie die zeker ook voor de kids prima te pruimen zal zijn.

3*

Verrassende film dat dankzij het dynamische camerawerk af en toe doodeng uit de hoeken komt. Bij de hoofdrolspeelster kan je je twijfels zetten, veel zegt ze niet en wat ze doet is ook niet altijd even logisch. Maar toch weet ze te overtuigen door haar non-verbale uitdrukkingen.
Af en toe is de film erg spannend, vooral omdat de camera als het ware gedurende de film over de rug van het meisje meekijkt. Hierdoor krijg je een aantal leuke shots die de spanning goed weergeven. Daarnaast is het buitenhuisje oud en stoffig, wat erg bijdraagt aan de sfeer. Vooral het eerste uur weet je niet wat je overkomt af en toe en zitten er een aantal goede scares in de film.

Des te jammer is het feit dat de film op het laatst uit de bocht vliegt en met de veelal gebruikte twist komt. Iets wat je eigenlijk al een beetje voelt aankomen hoe langer de film duurt en raarder de acties van het meisje zijn. Jammer, dat was toch wel enigszins voorspelbaar.

3,5* voor het eerste uur.

Alleraardigste film, maar op veel momenten is het vaak te klef, patriotisch(neem ik de film niet zo kwalijk vanwege tijdsperiode) en had ik het allemaal wat spannender verwacht. Het speelt zich teveel af in 1 setting, waar ik toch iets meer avontuur en de pracht van Casablanca had verwacht. Merkte vooral wel dat dit veel studiowerk was, waar ik dat bij bijvoorbeeld Citizen Kane niet had.

Heb wel genoten van de acteurs en natuurlijk van Bergman, wat een pure schoonheid was zij zeg. Dat hielp heel erg om door de film heen te komen. Ook veel dialogen waren wel aardig, zaten soms gevatte opmerkingen tussen en ik bespeurde her en der zelfs leuke humor.

Geslaagd, maar ben helaas niet betoverd.

3*

Ben het helemaal eens met namingway24 hierboven.

Case 39 is een typisch formulewerkje uit Hollywood, nergens is de film echt verassend, echt spannend en het belangrijkste: origineel. Ook door de trailer weet je eigenlijk hoe het eerste uur helemaal gaat. nergens zit er verassing en nergens wijkt de film van de standaard paden.
Er zitten ook veel onlogische dingen, 1 ding is bijvoorbeeld dat Zellweger na een paar dagen pas haar mobiele telefoon mist. Echt te belachelijk voor woorden.
Verder vond ik Zellweger eigenlijk ook een echte miscast, ze is weinig overtuigend en niet geschikt voor een horrorfilm.

Nee eigenlijk heeft de film niet veel te bieden, ik moet zeggen dat Jodelle Ferland wel fenomenaal is als lief klein meisje dat later in een super dreigend kind veranderd. Dit was echt verassend en zij zorgde er nog echt voor dat ik regelmatig met kippenvel in de biosstoel zat. Ook had de regisseur in de eerste helft van de film een paar geinige schrikmomentjes, die waren eigenlijk heftiger dan de momenten die echt spannend zouden moeten zijn richting het einde.

Ik blijf erg mild vanwege de sterke Jodelle Ferland, 2,5*

Visueel prachtige film, er worden leuke dingetjes gedaan met de camera en ook de "frozen seconds" zien er prachtig uit.

Cashback heeft verder een mooi, dromerige sfeer en her en der moest ik ook lachen.

Soms was het wel erg puberaal, een schetende opa die poseert is niet bepaald grappig. Maar gelukkig zijn dit kleine incidentjes die geen grote invloed hebben.

Het uiteindelijk standaard romcom verhaaltje is verder erg simplistisch en weinig verrassend, maar de visueel prachtige eindscene maakt Cashback een bovengemiddelde film.

4*

Ongeïnspireerd zooitje dat ondanks de (op het oog) hoge productiewaarde niet beter is dan veel b-meuk dat uit komt.

Grootste irritatiefactor is het dove meisje dat zich niet als een doof meisje gedraagt en veel te normaal praat voor een dove. Doven horen hun klanken niet, daarom praten/klinken die altijd raar. De hoofdrolspeelster in deze film had dat niet, waardoor het al helemaal ongeloofwaardig is.
Dialogen leken met haar leken gewoon op dialogen tussen twee normale mensen. Als het toegevoegde waarde had voor het plot zou ik het nog begrijpen, maar er wordt verder ook totaal niet terug gegrepen naar haar handicap.

Het verhaal is sowieso een zooitje, want haar love-interest dumpt haar ergens na een uurtje om vervolgens niet meer terug te keren. De film bestaat dus uit zaken die allemaal 0,0 waarde hebben voor het zeer ongeloofwaardige, maar bovenal ook saaie plot.

Grootste pluspunt zijn de momenten in de kelder, wanneer de bad guy de puppeteer uithangt met echte meisjes.

1,5*

Nou, Cast Away maar is herkeken en de film raakte me behoorlijk. Het begint lekker rustig en je leert het harde, maar ook rechtvaardige karakter van de weergaloze Tom Hanks kennen.
Daarna is het tijd voor de spectaculaire vliegtuigcrash met het gevolg dat we allemaal kennen.

Het eiland waar Tom Hanks beland ziet er fantastische en lekker tropisch uit. Een setting waar ik ook wel zou willen belanden, mocht ik stranden in zo'n zelfde geval (natuurlijk hoop ik dat het nooit gebeurd). De beelden zien er verder prachtig en vakkundig uit, vooral de scene bovenop de rots ziet er prachtig uit en kan wel een beetje eng zijn voor mensen met hoogtevrees.

Tom Hanks bouwt ontzettend veel sympathie op en is net zo onkundig in het alleen zijn op een eiland als de overgrote meerderheid van de mensen zou zijn.
Een vuurtje maken is niet simpel, kokosnoten zijn irritant om te openen, vissen vangen gaat niet gemakkelijk, je raakt wel gewond als je roekeloos langs die kliffen loopt etc.
Allemaal extreem realistische weergaven waardoor je nog meer binding krijgt met het personage Chuck Noland.

Ook Wilson de volleybal is een simpele, maar geniale vondst. Denk dat je iemand/iets moet hebben om tegen te praten als je zolang alleen op een eiland zit. Ook al is het een volleybal, je kan je ei kwijt en ik denk dat het erg veel oplucht als je zolang alleen zit op een eiland.

Bij de terugkomst duurt de film iets te lang, alleen ergerlijk wordt het niet, omdat Tom Hanks alweer een extreem meeleefbaar personage heeft vertolkt en de muziekscore het einde prachtig begeleidt.

4*

Cat Person is best een uniek films waarin komische momenten afgewisseld worden met een continue onderhuids spanning waarbij je de hele film het gevoel hebt dat er iets mis kan gaan. Dit is mede te danken aan het leuke spel van Emilia Jones (Margot) en de sociaal ongemakkelijke Nicholas Braun (de mooie naam Robert). Ondanks dat het een onwaarschijnlijk duo is geloof ik dat het een soort van aantrekkingskracht oproept. Ondertussen zorgen de vele worst case scenario's af en goe voor een luchtige ondertoon, maar wordt het niet te melig. Dit is wel belangrijk voor het einde van de film, want het toont ook de gevaren aan van als je in een bepaald denkpatroon komt die de huidige samenleving je meegeeft en je kans overreageren in situaties. In dat licht snap ik de acties van Margot wel weer. Maar het vraagt wel een behoorlijk stuk inlevingsvermogen want er zijn andere manieren om je minder onveilig te vielen die meer logisch aanvoelen (zoals zorgen dat je niet elke avond alleen naar huis loopt na werk). Ondertussen kan Robert ook aangeven hoe hij in de situatie staat en dat een verhaal altijd twee kanten heeft.

Uiteindelijk een mooi en heftig filmpje die richting het einde iets teveel over de top gaat. Maar wel eentje die ik vaker zou willen zien (ben stiekem wel gecharmeerd van Emilia Jones)

Redelijke film(s).

Ik vond het 1e verhaal wel goed, leuke verwijzingen, humor en leuk bedacht ook van dat roken, alleen bekroop mij meer het gevoel dat er meer in zat, misschien jammer dat het in een klein half uurtje moest allemaal?

3*

Het 2e verhaaltje kon me niet zo bekoren, liever een aantal jaar de cel in dan in principe dood gaan op zo'n klein richeltje van een paar cm(ach ja het blijft een film he). Gewoon net niet allemaal

2*

Aan het derde verhaaltje heb ik vroeger jeugdtrauma's over gehouden haha. Mijn hele muur was altijd afgedekt tegen de " trolletjes" .

Als ik er nu naar kijk vind ik hem wel redelijk, niet meer zo eng maar humoristisch.

Leuk om Drew zo jong te zien, al acteert ze nu beter uiteraard.

3*

Gemiddelde dus van zo rond de 3 sterren.

Niet slecht, maar zeker ook niet de beste films die ik heb gezien.

Wat een helse zit is deze film zeg, ondanks het leuke uitgangspunt en dus de leuke setting is de film totaal niet spannend en kan ik me nauwelijks concentreren op de film. Toch behoorlijk jammer voor een film die zich in donkere gangetjes afspeelt. Ook de killers zijn lachwekkend, een paar mongolen met een geitenmasker op
Beter geven ze die Pink ook een acteerverbod, haar rol sloeg weer helemaal nergens op en acteren kan ze al helemaal niet. Het camerawerk hielp de film ook totaal niet, die is compleet warrig, onoverzichtelijk en epilepsie opwekkend.

Behoorlijke boutfilm!! Ga zometeen definitief stemmen als de film is afgelopen, misschien dat het einde nog wat verrassends in petto heeft. Maar ik betwijfel dat ten zeerste!

edit: Haha, wat een achterlijk einde had de film. Alles blijkt in scene te zijn gezet a la The Game(1997) en kreeg je ook nog die achterlijke scheldkannonade die nergens op sloeg van Pink op het einde. Dat meisje in de hoofdrol doet dan ook weer zoiets achterlijks en slacht iedereen, inclusief haar zus af omdat ze staat te schelden.
Wat een buteinde, had het ook niet anders verwacht. De film is namelijk ook van zeer bedenkelijk niveau.

1*

Niet zo strak geregisseerd als de tv-serie en door de lengte voelt het ook aan als een (te) lang uitgesponnen aflevering van de serie.

Daar ligt de grootste kracht, maar tegelijkertijd ook de zwakte van deze documentaire. Het blijft een ontzettend boeiend fenomeen en het vermogen om te relativeren en de acties van de desbetreffende mensen(in dit geval Angela) te doorgronden is de grootste kracht van Nev en zijn crew. Er wordt niemand veroordeeld, juist omdat dit soort mensen zich vooral vanuit een sociaal zwakke omgeving proberen te ontsnappen in een digitale wereld waar ze iedereen kunnen zijn.

De zwakte is toch de langdradigheid. De tv-serie behandeld op een vlotte, maar duidelijke manier alle relaties en dat mis je toch vooral in deze film. Teveel oninteressante scènes volgen elkaar op en lijken enkel bedoelt om de tijd te vullen. Wanneer er effectief wordt geknipt krijg je een veel vlottere documentaire zonder dat je iets hebt gemist.

3,0*

Een vreemde keus van Aronofsky om opeens met dit te komen.

Caught Stealing is op het oog een misdaadkomedie en de eerste minuten krijg je ook het idee naar zo'n film te kijken. Er gebeuren best absurde dingen. Alleen echt luchtig wil het niet worden. Komt vooral doordat er best heftige dingen gebeuren waarbij Austin Butler's personage echt de meest heftige dingen meemaakt. Toch mist het de impact omdat Aronofsky een hoog tempo wil handhaven en in dat genre wil blijven hangen. Leuke film door het hele hoge tempo, maar het valt qua genre tussen wal en schip.

Grappig dat iedereen hetzelfde ervaart met deze matige film. Het begin is leuk en laat vooral ook de prachtige beelden van de ondergrondse grotten spreken. Eenmaal vast gekomen onder de grond gaat het snel bergafwaarts met de film. De parasieten zijn vervelend en worden naarmate het einde in zicht komt steeds meer onuitstaanbaar, hetzelfde geldt voor de personages waar je maar geen band mee kan creëren. Het einde op het terrasje (wtf ) slaat nergens op en is een afsluiter die past bij het laatste uur van de film.

2,0* voor het eerste half uur.

Beetje een tegenvallende film. Waar het sfeertje en de acteurs leuk zijn, is de humor een stuk minder en heb ik uiteindelijk weinig gelachen bij de film. Een beetje het geval van vlees noch vis.

2,5

Nummertje 2 op het PAC festival was Celda 211.
Een behoorlijk enerverende achtbaanrit in het gevangenisleven in Spanje. Er wordt veel geweld gebruikt in de film en een beetje bloed wordt ook niet geschuwd.
Waar je op een aanta momenten bang bent dat de film verzeild raakt in de clichés(walkie talkie moment) weet de regisseur de film toch nog een bepaalde draai aan de film te geven die behoorlijk zwaar op de maag ligt en bepaald niet alledaags is bij dit soort films.

Geen aanrader voor de happy end mensen. Wel een erg mooie film met een lekkere cast vol typetjes en een vlot+aangrijpend verhaal.

3,5*

Celeste and Jesse Forever is vooral een leuke karakterstudie van Celeste haar personage. Zij wordt behoorlijk indrukwekkend door de beeldschone Jones gespeeld en ondanks dat Samberg niet de screentime heeft die ik op voorhand had verwacht, vond ik de klik tussen de twee toch daadwerkelijk aanwezig. Zoals NW hierboven ook aangeeft zitten er een aantal momenten in de film die out of place aanvoelen en de authenticiteit van hun onderlinge relatie wel aantasten.

Toch voelt de film uiteindelijk wel oprecht aan en omzeilt het alle valkuilen van het romkom genre.

3,0*

Lekker coming of age jeugdfilmpje met een mooi zomers sfeertje, typische identiteitsproblemen waar jongeren mee te kampen hebben en een bloedmooie love interest Felicity Jones.

Ook het tijdsbeeld is fraai neergezet, doordat het nooit te typisch jaren 70 wordt. Verder aardig wat humor die de film lekker kijkbaar houden. Vooral de Fruitschaal scene is legendarisch.

3,5*

Mooi aangepakte roadmovie over de band tussen een verzuurde, oude vrouw en een jochie dat zijn moeder zojuist heeft verloren.

Dit levert mooi dialogen en situaties op, alleen moet ik zeggen dat ik ondanks de professionele aanpak niet helemaal gegrepen werd. Ik miste de x-factor in deze film.

3*

Behoorlijk zielloze film en dat is toch een grote misser.

Centurion lijkt maar niet tot leven te willen komen, een band met de hoofdrolspelers heb je eigenlijk niet en vooral de eerste drie kwartier is de film gewoon vaag, onlogisch en niet interessant qua verhaallijn. Pas daarna worden de contouren duidelijk, maar gaat de film in zo'n sneltrein tempo dat het eigenlijk al weer voorbij is voordat je er trek in hebt.

Dat werkt vaak als nadeel maar af en toe ook als voordeel. Het voordeel is dus dat je geen tijd hebt om bij al het waardeloze stil te staan, zodat de film lekker vlot wegkijkt. Ook de actie is behoorlijk grof en erg bloederig. Duidelijk een pluspunt en je ziet eraan af dat het geen Hollywood productie is. Alleen is het dan weer zo jammer dat het warrig is gefilmd bij de 1 op 1 gevechten.

Verhaaltechnisch behoorlijk waardeloos en oninteressant, de actie en de visuals houden het nog enigszins in leven. Hier had duidelijk meer ingezeten, maar doe mij dan maar the Eagle. Daar zat tenminste nog een beetje verhaal in, zij het standaard.

2*

Lijkt me toch vrij duidelijk? Ze las het bewijs dat Rabbit had meegenomen en walgde overduidelijk van de gruweldaad die haar man had gepleegd. Het is in principe gewoon een ordinaire moordenaar, hij liet het alleen zijn broer doen(huurmoord).

Dit bovenstaande gezegd maakt van Chained toch een vrij sterke film. Het bizarre uitgangspunt wordt koel uitgewerkt. Het maakt van Chained een verfrissend werkje in het martelgenre. Zonder echt ranzig te worden weet de film goed te shockeren dankzij de koelbloedige Bob, een eng personage die meesterlijk wordt neergezet door Vincent D'Onofrio. Hij komt niet heel intelligent over, maar weet wel exact wat hij doet. Ook al wordt hij gekweld door een verleden(misschien iets te nadrukkelijk aanwezig).
Het einde is daarbij ook nog eens bijzonder leuk uitgedacht en zorgt ervoor dat de film op een bevredigende(lees: perfecte) manier eindigt.

Natuurlijk is dit genre niet veel mensen weggelegd, veel mensen kunnen nou eenmaal niet tegen martelporno. Echter is het belangrijk dat een film goed in elkaar steekt, zodat je nog iets van het gemartel kan maken. Films zoals Grotesque(om maar iets te noemen) falen hierin en laten puur en alleen het gemartel zien zonder een goed verhaal erbij te vertellen, waardoor 80 minuten bijzonder lang lijken te duren.
Chained laat ook het psychologische aspect zien, wat een invloed het langdurig ontvoerd zijn(Stockholm Syndroom) heeft op de timide Rabbit, fraai gespeeld door Farren. Juist dit maakt van Chained een interessante film.

3,5*

The Change-up volgt natuurlijk een beproefd concept en het verhaal is uiteindelijk nog voorspelbaarder dan de uitslag van Ajax-Feyenoord.

Hiervoor hoef je de film dus totaal niet te kijken. Het gaat natuurlijk om de heerlijk schunnige humor die de twee charismatische hoofdrolspelers Bateman en Reynolds tentoon spreiden. Dit zorgt vooral in het begin van de film voor een aantal hilarische situaties. Ook wordt er totaal niet geschuwd voor het publiek, waar dit soort films meestal aardig braaf zijn zie je in the Change Up toch heerlijke over de top humor die dit genre normaal gesproken niet bevat. Zo krijg je veel schijt, mooie vrouwen en gelukkig ook tieten te zien. Daarnaast heb je ook nog is knotsgekke baby's die graag spelen met messen, mixers en hun hoofd graag tegen hun bed aan bonken. Helemaal mijn ding dus en niet voor de mensen die van subtiele humor houden.

Jammer dat richting het einde de zoetsappigheid regeert, maar qua humor slaagt de film enorm in zijn opzet en krijgt het dan ook een voldoende. Prima biosvoer!

3*

Prachtig drama dat helaas tegen het einde wat weg ebt.

Vooral het eerste kleine anderhalf uur is bijzonder aangrijpend. Het onrechtvaardigheidsgevoel wordt zo verrukkelijk in beeld gebracht. Zelden zoveel antipathie gehad tegen een aantal personages. Zeer overtuigend, de dokter die Jolie behandelde is behoorlijk creepy en de rol van Jones wordt echt zeer overtuigend gespeeld.

Dit zorgt voor zeer aangrijpende momenten en veel empathie voor de sterk acterende Jolie.

Daarom vond ik het eigenlijk een beetje jammer dat de laatste drie kwartier een beetje als een goed nieuws show aanvoelde en de nadruk niet meer 100% op Jolie lag. Op een gegeven moment is de rek er dan ook wel een beetje uit en voelt het een beetje te langdradig aan. Dit komt vooral omdat er geen verrassingen meer te vinden zijn.

Wat overblijft is een zeer degelijk drama dat je vaak bij de strot grijpt en zich afspeelt in een perfect, sfeervol weergegeven Los Angeles uit de jaren 20 en begin jaren 30.

Eastwood does it again!

Ruime 3,5*

Standaard actiefilmpje waarin niemand echt uitblinkt en het simpele(maar wel goed in elkaar gezette) plot is weinig opzienbarend, maar kan er net mee door. Statham voelde overigens wel zwaar als een miscast aan. Phillippe daarintegen deed het wel naar behoren.

2*

Best geinig en origineel filmpje. Reynolds is heerlijk in vorm, vindt hem sowieso altijd al wel een prima, charismatisch acteur. Het plot is ook vrij origineel en weet prima te boeien. Helaas was het soms iets te serieus, had het her en der wat luchtiger gewild, maar al met al was dit een prima film om te kijken. Ook de acties van Reynolds waren een beetje tijdrekkend vond ik, ik had mijn vrouw gelijk geconfronteerd met zulke fouten, maar dat ben ik ook maar he

Leuk vermaak voor een keertje, het zal denk ik niet al te lang blijven hangen.

3*

p.s. die dochter van Reynolds(Elisabeth Harnois) aan het begin en het einde van de film zag er uit.

Dit is wel het type SF film waar ik van houd en die ik wel vaker zal kijken. Het uitgangspunt is interessant en de vele stemmetjes van iedereens gedachte en vooral die van Tom Holland werken voor mij wel. Erg origineel en in mijn ogen ook humoristisch. Al snap ik wel dat dit voor de mensen die niet zo van flauwe humor houden op de zenuwen kan werken. Het plot is helaas erg simplistisch uitgewerkt en je vraagt je toch af hoe Holland en Ridley door de hele wildernis op de voet gevolgd kunnen worden.

Ach, prima vermaak voor tussendoor en het is ook weer eens fijn om films in de bioscoop te kunnen kijken.

3,0*

Ik vind em minder dan het origineel, beetje minder nostalgie...

De oempa loempa's zongen echt kutliedjes, ik wil oempa loempa doebiediedoooooo horen!!!!!!!

Ik had bij het kijken van deze film een beetje het gevoel alsof de scenes niet echt in elkaar overvloeiden.....zohup van de ene naar de andere kamer zonder echt verhaal of gevoel...niet echt chemie bij Johnny dep...

Toch wel een frisse kijk op het High School Genre, waarbij een nobody, ondanks zijn rijkdom een boel moet uithalen om populair te worden. Dit gebeurt veelal op een humoristische toon, waardoor de film wel grappiger is dan vele soortgenoten. Yelchin, Dennings en Downey JR weten het geheel uiteindelijk toch op te krikken, want de film krijgt uiteindelijk wel iets teveel last van de vele typetjes. Ook kreeg ik nou niet bepaald een 2007 gevoel bij deze film. Op de mobieltjes na leek het eerder een jaren 90 film. Dat had beter gedaan kunnen worden.

Geslaagd dankzij de humor en de hoofdrollen.

3,0*

Toch een typische Smith film, ondanks dat hij er ook veel gevoel in weet te leggen waardoor het inderdaad erg persoonlijk overkomt zoals Scorsese hier boven mij zegt. De dialogen zijn scherp zoals je gewend bent, maar tegelijkertijd nemen de personages ook niet de blad voor de mond, waardoor de dialogen werkelijk overal over kunnen gaan. Het middenstuk kakt weliswaar een beetje in, maar met de komst met de altijd geniale Jay and Silent Bob komt die grijns al weer snel op je gezicht.

De oude films van Smith blijven wat dat betreft om te smullen.

3,5*

Een heerlijke coming of age/autobiografie die gepaard gaat met prachtige beelden van de Mavericks.

Nergens wordt de film ongeloofwaardig, ook al gaat het verhaal niet echt de "diepte" in. Het zijn vooral de surfscènes die de show stelen en ervoor zorgen dat je meeleeft en de film een geloofwaardig karakter krijgt.

Dat ik daarna uiteindelijk Moriarty en de Mavericks heb gegoogeld zegt voor mij al voldoende, dat betekent dat de film voor mij geslaagd is.

3,5*

Weer een coming of age film. Dit keer niet uit de Netflix fabriek, maar een Amazon Prime exclusive.

Chemical Hearts is een leuk en vooral ook intieme film met een fijne Lily Reinhart en aan Austin Abrams die het ook prima doet. Het begin is nogal moeizaam en hoe ze met elkaar in aanraking komen komt nogal vergezocht over. Maar wanneer dat station eenmaal gepasseerd is krijg je met Chemical Hearts een uiterst sympathieke film ervoor in de plaats die binnen dit genre niet uit de bocht vliegt. De film kent een mooi subtiel einde en voelt gelukkig niet te klef aan met genreclichés, iets dat ik erg kan waarderen.

3,0*