Opinions

In fysieke media wereld is er een grote hype rondom de nieuwe 4K steelbook release. Ik kon natuurlijk ook niet achterblijven en had hem ook in de pre-order besteld.

Een herziening na ruim een jaar of 20 en misschien nog wel langer geleden en je merkt eigenlijk dat de hype rondom deze film wat overdreven is. Net zoals het gemiddelde hier op MovieMeter. De film heeft weinig om het lijf en is eigenlijk wel zo basic dat het bij vlagen best saai is. En dat is vreemd, want er zit weinig vet op het bot in deze film. Toch mis je wel een bepaalde vorm van diepgang en werkt het hele concept van the Crow niet. Al schijnen er wel scenes zijn herschreven te na de dood van Lee, waarin er een soort van tussenwereld is tussen de dood en het leven. Wat dat betreft is de productie ook beschadigd.

. Met een goede opening met spanning en drama kan je de kijker gelijk in de film meetrekken. In plaats daarvan is de moord al gepleegd en voel je weinig voor Lee zijn personage. Door middel van flashbacks wordt er een poging gedaan, maar het voelt te ondoordacht. De actie blijft ook tam. Een hogere PG rating had deze film goed gedaan.

Wat blijft er over? Een vrij donkere film met een lelijke soundtrack, goedkope geluidseffecten en een simpel plotje dat verdieping mist.

Ach ja, de steelbook is prachtig!

Ik snap in dit geval wat je bedoeld. De film is inderdaad erg sfeervol en profiteert van de grauwe setting in Roemenië. Dit zorgt automatisch voor een creepy vibe.

Helaas houdt het hierbij eigenlijk ook wel een beetje op voor mij. De film vind ik nogal inspiratieloos. Het eerste half uur van de film moest ik me echt doorheen worstelen. Er is geen goede intro, Sophie Cookson ( de hoofdrolspeelster) heeft geen enkel motief om er te zijn (al wordt er richting het einde een poging gewaagd om connecties te leggen). Haar rol is verder ook compleet inwisselbaar en het is duidelijk dat ze is gecast om de looks.
Ik zat er gewoon totaal niet in en de flashback structuur van de film helpt ook niet echt voor de spanning. Gooi de voorgeschiedenis gewoon in de intro en laat de opening van de film dan wat langer duren.
Er zijn verder gewoon veel andere irritatiepunten die mij compleet uit de film haalden:
- Ik heb niks tegen jump scares, maar de lading valse jump scares die the Crucifixion kent, zijn gewoon irritant en halen juist de spanning uit de film. Een doodslag voor de jump scares en momenten dat de film wel eng probeert te zijn.
- Iedereen praat perfect Engels in een of ander boerengat in Roemenië
- de hotelkamer in zo'n vervallen dorpje is haast nog groter dan mijn huis
- de hoofdrolspeelster vraagt bij binnenkomst in zo'n hotel niet eens eerst of ze Engels praten (wel fijn is het dat de locals onderling wel Roemeens praten, goed voor de geloofwaardigheid die elders weer teniet is gedaan)
- Het heen en weer schakelen tussen de hoofdrolspeelster en de hoofdredacteur thuis voegt niets toe. Niet meer dan een poging om het goed te praten dat de film überhaupt plaats vindt.

Dan heb je nog een einde. Films waarin mensen bezeten raken zijn altijd erg tricky. Vaak omdat filmmakers er niet echt een goed einde aan weten te breien. Bij the Crucifixion is het niet anders. Er wordt wat geroepen en gelijk is het daarmee klaar. De film weet het gewoon niet aan mij te verkopen. Zelfs een (vaak toch ook wel weer verplichte) twist aan het einde kwam er niet. Hierdoor bleef ik met een gedachte achter van, is dit het?


Dit is al niet mijn favoriete genre, maar als ze er vervolgens niets aan doen om uniek te zijn dan houdt het ook op.

1,5* voor de setting in Roemenië


The Problem with Horror Movies Today - YouTube

Dit is een fijne video van Chris Stuckmann, die haarfijn uitlegt wat het probleem is van de hedendaagse horrorfilms. Ik deel zijn mening compleet over de valse jump scares bij dieren die uit kasten tevoorschijn komen, vrienden die een hand op de schouder van een vriend leggen, een vreemde die zegt dat je ergens niet mag komen etc.
Jump Scares mogen, maar dan wel bij dingen waar je ook echt van zou moeten schrikken. Ze moeten effectief gedoseerd worden. Zodat de jump scares die er wel toe doen ook echt werken. Helaas deelt the Crucifixion mee in deze malaise.

Cruel Intentions is tig keer op televisie geweest, dus de kans is groot dat veel mensen hem al vaak hebben gezien. Zo geldt dit ook voor mij.

Het blijft een vermakelijke film. Ondanks dat de dialogen niet altijd goed uit de verf komen straalt de film toch een bepaalde vrolijkheid uit, daarbij zorgen de geile tieners toch elke keer voor leuke momenten. Alleen jammer dat met zoveel geil gedoe de film zelf uiteindelijk alles een beetje preuts overbrengt. Over de diepgang is hier aardig wat discussie, maar al met al vind ik zo'n relatie tussen Witherspoon en Philippe nou niet bepaald het schoolvoorbeeld van echte diepgang.

3,0*

Toch wel een vreemde parodie. Het begin van de film krijg je te maken met de vele gekke typetjes en de heerlijke jaren 50 vibe, maar de film is nog niet zo absurd dat je doorhebt dat dit een parodie op films als Grease is. Hierdoor komt het verhaal wat simplistisch over en zijn de personages veel te makkelijk beïnvloedbaar, maar eenmaal na de knokpartij gaan de remmen los.

De ene na de andere absurde scene komt voorbij, met als hoogtepunt het kindertehuis, waar de kids in kubussen zichzelf moeten verkopen aan adoptieouders. Erg leuk gedaan.

Jammer dat het absurde niet gelijk vanaf het begin zo goed naar voren kwam, waardoor er lichte irritaties ontstonden.

Later in de film kon ik het makkelijker laten varen en genieten van het vele onnozele dat op het scherm getoverd werd.

3,0*

David Fincher is een aparte regisseur, hij is 1 van de weinigen die in mijn ogen nog geen enkele slechte film heeft gemaakt.
Alien 3, The Game en Panic Room zijn goede films en Se7en, Fight Club en Zodiac zijn bovengemiddeld goed.

Ik had dus ook geen twijfel dat ik deze film ook goed ging vinden. Mijn voorspellingen waren dus terecht. Wat een fantastische film, die je van begin tot het eind meesleept in een geweldig en modern sprookje.

Het uitgangspunt is zeer origineel, interessant en maakte mij extra nieuwsgierig.
Op een Titanic achtige wordt het verhaal verteld en leer je kennis maken met Benjamin Button.
Van het begin dat Pitt een oude man is leef je mee met het personage, mede dankzij de fantastische beelden, sfeer en muziek die zijn leven doorkruizen is het een genot om naar te kijken.

De vriendschap en latere liefdesrelatie die Benjamin(Pitt) opbouwt met Daisy(Blanchett) is fascinerend en betoverend. Deze 2 acteurs zijn echt fenomenaal!
Vanaf het moment dat ze klein zijn ga je mee in de gebeurtenissen en de chemie is zeer aanstekelijk. Naarmate Benjamin jonger wordt neemt de film ook serieuzere vormen aan.
Het is ontroerend en vrolijk tegelijk, de vergelijking met Forrest Gump is al door velen gemaakt en ik kreeg als ik eerlijk mag zijn ongeveer hetzelfde gevoel.
De film neemt wel heel veel tijd om het verhaal te vertellen, maar dat is voor mij geen probleem. Ik houd wel van epische films die lekker lang duren. Zo wordt je alleen maar meer in het verhaal gezogen.
Het is aan het einde wel erg sentimenteel allemaal en het is lastig om niet mee te leven met de personages.
Enig klein puntje van kritiek is het feit dat ik misschien ietsje meer diepgang had willen zien in het feit wat dit leven losmaakt in het hoofd van Benjamin Button.

De laatste scene met Daisy en Benjamin samen, dat een oude Daisy Benjamin als baby in de armen houdt, is voor mij ook de perfecte afsluiter van dit prachtige moderne sprookje!

Het enige waar ik spijt van heb is het feit dat ik de film niet eerder heb gezien. Kom maar op met je volgende film Fincher!

Dikke 4,5*

Wat een saaie poging om deze franchise weer een nieuwe leven in te blazen. De film is amper spannend te noemen, de personages zijn tergend en Brad Dourif als Chucky(die er belabberd uitziet) lijkt een grotere rol te hebben geëist, want hoe het verhaal uiteindelijk aan elkaar geplakt wordt voelt erg gemakzuchtig en vooral ook voorspelbaar aan. Die rolstoel irriteerde mij ook mateloos de hele tijd.

Qua gore worden er leuke dingen geprobeerd, maar toch ziet het er allemaal overduidelijk fake uit en en op andere momenten draaien de camera's uiteraard te vroeg weg.

De film weet echt niet te overtuigen, ondanks de aanwezigheid van Don Mancini.

2,0*

Toch een lichte teleurstelling, waarom deze film Curse of the Fly heet is me eigenlijk een raadsel. Ik heb namelijk de hele film geen enkele vlieg gezien.
Wat volgt is een redelijk doorsnee thrillertje waarbij de nadruk vooral op het verplaatsen van de objecten ligt.
De spannende elementen moeten voortkomen uit die paar gemuteerde mensen uit eerdere experimenten, maar zorgen eigenlijk niet voor het gewenste resultaat.
Wat overblijft is een soort detective achtige film die niet barslecht is, maar nergens ook echt bijzonder wordt.

De culturele meerwaarde van deze film ontgaat me dan ook een beetje, wat overigens ook heeft geresulteert in het feit dat Curse of the Fly nooit op video is verschenen. In 2007 is de film op dvd uitgebracht en zo weer beschikbaar voor het publiek voor het eerst in tientallen jaren.
Overigens is me hetzelfde als Zinema opgevallen, die Chinezen waren toch wel een behoorlijk dieptepunt. Wat een slechte make up en een slechte accenten zeg. Dat kan echt wel beter, waren de Chinezen op of zo? Neem dan op z'n minst de moeite om een echte Chinees te nemen of doe er dan geen "Chinezen" in.

Heel erg doorsnee en vooral vanwege het wegblijven van een vlieg toch wel de zwakste uit de reeks.

2*

Cutthroat Island is een groot actie/avontuur spektakel dat 2 uur lang puur vermaak biedt.

Het verhaal is lekker simpel, het gaat gewoon om een schat, die gezocht wordt en het wordt een race wie de schat als eerst bereikt.
Op de weg hiernaar toe gebeurt er lekker veel. Veel actie, ontploffingen en vermakelijke avontuurtjes. Je kan zien dat ze niet zuinig zijn geweest met het budget.

Hoe je hierbj de rol van Geena Davis moet beoordelen ligt natuurlijk aan jezelf, maar ik vind een vrouw in de hoofdrol niet helemaal perfect in zo'n film als dit. Het komt toch een tikje ongeloofwaardig over. Daarbij komt ook nog dat ik haar niet altijd even sterk vind acteren en de one-liner tegen het einde vd film was al helemaal slecht:
"Bad Dawg"
Er zitten ook wat foutjes in de film, bijvoorbeeld het piratenschip dat op het einde nog helemaal intact is. De Titanic had dan ook wel van dit materiaal gemaakt kunnen worden, als je na tientallen kanonschoten een helemaal intact schip hebt

Buiten dit is het gewoon een vermakelijk avontuur, met mooie, tropische locaties en prachtige piratenschepen.
Als je het verhaal en de vrouwelijke piraat met een korrel zout neemt en de over de top actie waardeert kan je veel plezier beleven met dit vrolijke piratenavontuur.

3*

Cypher begint lekker mysterieus en dat nare, klinische sfeertje weet Natali erg goed over te brengen. Er gebeuren een hoop vreemde dingen die van Cypher toch een behoorlijk interessante film maken.
Echter gaat het lichtjes bergafwaarts vanaf het moment dat de onthullingen worden gedaan. Vanaf dat moment is het niet meer dan een futuristische spionagefilm die soms iets te ingewikkeld uit de hoek probeert te komen, maar eigenlijk best makkelijk te volgen blijft. Het einde is wel weer erg leuk en voelt erg "Usual Suspects" achtig aan.

Uiteindelijk toch wel een solide voldoende, maar het blijft jammer dat het mysterieuze begin niet voortgezet werd.

3,0*

Fijn indiefilmpje dat nergens echt overtuigd, maar nergens ook teleursteld. Het was wel even afwachten hoe die relatie tussen Reilly en Hill zou verlopen, want dat was gewoon extreem vaag in het begin, maar het werd steeds wat erger. Helaas bleef de climax wel een beetje uit en was het constante houterige gezoom van de camera ook niet al te best.

Eigenlijk de grote 2 gebreken aan de film. Verder wel een fijn, droog indie tussendoortje met een tamelijk bekende cast.

3*