Opinions

Zo'n spannende opbouw... en dan zo'n teleurstellende 'ontknoping'. Mixed feelings derhalve.

Lamlendige buddyfilm zonder chemie (zowel de agenten onderling als Eddie en zijn meiske), zonder spanning en zonder zelfs maar een glimlach. De ontsnapping uit de gevangenis gaat de boeken in als één van de stompzinnigste scenes ooit...

1*.

Magisch meesterwerk, visueel een pareltje en misschien wel de beste stomme film ooit (nu ja zoveel zag ik er nu ook weer niet). Aansprekend, theatraal verhaal en de hoes is onoverwonnen; die hangt al sinds jaar en dag in posterformaat bij mij aan de muur.

4,5*.

Nauwelijks door te komen prutswerkje dat ik met stijgende verbazing heb gekeken; hoe kan een film zo finaal de mist in gaan?

Het eerste half uur gebeurt er hoegenaamd niets en daarna is het verhaaltje even simpelmans en doorsnee als onvolgbaar en vooral volslagen oninteressant. Uit arren moede wordt er dan maar een romance uit de hoed getoverd en gaan de gemene en stoere mannetjes nog maar wat gemener en stoerder kijken. Potsierlijk.

Inmiddels gaat de film verder met waar het slecht in is; het geluid lijkt wel verkeerd afgesteld (ik had de neiging de ondertiteling aan te zetten terwijl ik daar echt een hekel aan heb), de soundtrack is onevenwichtig, locaties verre van exotisch, humor nietbestaand en het gebrek aan actie is zelfs een aanfluiting, waar oh waar zijn die 135 miljoen aan opgegaan? Aan die 68 shots van lullige speedbootjes?

De acteurs lijken verloren in deze ellende; Foxx en Pharell zakken beide compleet door de mand. Gelukkig weten Gong en Hinds het niveau iets op te krikken en is het camerawerk absoluut in orde, maar het is echt zoeken naar deze lichtpuntjes. En kan iemand ondertussen alsjeblieft aan Mann uitleggen dat een film niet perse 2,5 uur hoeft te duren?

Deze aanfluiting lijkt met tegenzin te zijn gemaakt, en hij is zeker met tegenzin gekeken. Behorend tot de slechtste 10 films van 2006.

1*.

De uitdrukking 'het is al eerder en al beter gedaan' is slechts half van toepassing op Michael Clayton, namelijk de eerste helft. Het schimmenspel rond luxe advocatenkantoren en hun dubieuze clientèle is niet van vandaag, niet van gisteren en ook al niet van eergisteren, maar Michael Clayton is spannend, vlot, gelaagd en ja, zelfs indrukwekkend in haar haast simpele oprechtheid. Iedereen is een mens, iedereen heeft een prijs, maar zelfs de schijnbaar meedogenloze Swinton heeft scrupules.

Swinton's oscar komt overigens wat overdreven over, dan vond ik de heren Clooney en Wilkinson meer indruk maken, maar afijn. Spanningsopbouw perfect, verhaallijntjes prima uitgewerkt, sterke cast, Michael Clayton is Hollywood kwaliteit dat het met terugwerkende kracht tot m'n top 10 van 2007 brengt.

4*.

Alles wat de Moore documentaires niet helemaal hopeloos maakt (interessante onderwerpen, humor) heeft deze docu niet, maar alles waar Moore in faalt (een correct en eerlijk verhaal vertellen) heeft MM Hates America, ondanks de wat ongelukkige titel, dan weer wel.

Wie na het bekijken van deze docu nog steeds overtuigt is van de eerlijkheid en oprechtheid van BfC en F9/11 (die mensen schijnen er echt te zijn) is onverbeterlijk, jammer alleen dat Wilson de zaak niet met iets meer humor brengt.

2,5*

Overigens duurt de versie die ik heb gezien 93 minuten...

Bijzonder aardige film met een zeer grappige Grant (restaurant-scene!) en leuke rollen voor Caan en Viterelli. In het genre zeker een aanrader. 3,5*.

De arme Bazil verliest zijn vader door een mijn in de Sahara en krijgt 30 jaar later zelf een verdwaalde kogel in z'n hoofd. Op miraculeuze wijze overleeft hij het en samen met een groepje misfits (met allen zo hun eigen eigenaardigheden) besluit hij wraak te nemen op de wapenindustrie.

Typische Jeunet shenanigans waarin elementen uit zijn hele oeuvre zijn te herkennen, maar helaas is de som der delen hier niet genoeg om constant te blijven boeien. Licht vooral aan de karakters denk ik, die niet zo sprankelen als in Jeunets vorige films. Wel ziet het er uiteraard allemaal weer prachtig uit en vond ik het ook niet erg dat deze aanklucht iets serieuzer wordt in de slotfase.

Voor mij de minste Jeunet, toch 3 sterren.

Normaal interesseer ik me pas voor het dierenrijk als het spinnend en knorrend op m'n schoot ligt, maar dit is bij vlagen echt prachtig beeldmateriaal. Met name de scenes met de spin en de zo ongelukkige tor (? ik weet echt niks van flora en fauna) zijn fascinerend om te zien. Een erg leuk inkijkje in het leven van onze medebewoners.

3,5*.

Ik kan een heel eind meegaan met boerenpummel hier boven me; in het genre een klassieker met een heerlijk vlot verhaal en een geweldige cast. Toch wel een klein pareltje.

4*.

Tja, wat moet je hier nu van zeggen... Mijn stem, die door het systeem blijkbaar niet wordt opgepikt (dank daarvoor) komt rechtstreeks van mijn imdb account dus ontkennen valt er niks. Zo'n SBS filmpje voor een verloren vrijdagavond van een stelletje op- en aangeschoten tieners, laten we het daar maar op houden. Oh ja als film vrij wanhopig.

0,5*.

Ook hier vond ik niet veel aan. Allen's films boeien me niet en ik kan er ook al niet om lachen (een enkel glimlachje daargelaten). Eigenlijk heb ik al te veel van de man gezien.

1,5*.

Mooi dat je hier een plaatje bij hebt kunnen vinden, Vino, want elke zichzelf respecterende filmsite hoort natuurlijk Mighty Jack er op te hebben staan

Waan-zin-nig-e versnijding/samenvatting/whatever van een Japanse serie, wat het waarschijnlijk toch al suffe verhaaltje tot een werkelijk onbegrijpelijke smurrie van slappe actie, slechte dubbing en rare wendingen maakt. Dit moet je echt zien om te geloven...

0,5*.

Zou het dan hier aan hebben gelegen dat Mildred Pierce voor mij, zeker gezien de overige loftuitingen, een (lichte) teleurstelling bleek te zijn? Het moordplot verdwijnt al snel uit beeld om plaats te maken voor het uitwerken een (in meerdere opzichten) moeizame moeder - dochter verhouding, waarvan de laatste misschien de duivel zelve is maar de eerste me nog vaker irriteerde. Voor een hardwerkende en zelfbewuste vrouw laat Mildred er zich wel erg vaak in luizen, overigens ook door de mannen die ten tonele verschijnen.

Ik was blij dat dit melodrama soms plaats maakte voor wat charmante dialogen (tussen Mildred en Wally, bijvoorbeeld) of snedige oneliners (de op het oog onbeduidende maar erg sterke bijrol van Ida is hier al eerder genoemd) want bij tijd en wijle is Mildred Pierce toch wel zware kost. Maar ik zal de tip van een tweede kijkbeurt in mijn achterhoofd houden.

Voorlopig 3*.

Zelfs Penn's huilhoofd kan Milk niet verpesten (hoewel hij wel weer zijn uiterste best doet), een boeiend verhaal over een mij volslagen onbekende geschiedenis. De editing met echte footage werkt uitstekend en maakt dat ik eigenlijk liever nog eens een documentaire over dit onderwerp kijk. Prima supporting cast, mooi tijdsbeeld, goede film.

3,5*.

Schitterende misdaadfilm vol boeiende personages, briljante dialogen en prachtige muziek. Byrne is erg goed in deze eerste echte klassieker van de Coens.

4*.

Buiten het uitstekende spel van Swank een drama in al haar facetten; het verhaal loopt vanaf het begin al niet lekker, en dan krijgen we in het laatste half uur ook nog eens het vreselijke over-the-top einde. De cliche's en standaardtypetjes (familie, andere boksers) stapelen elkaar op; onbegrijpelijk dat dit beste film heeft gewonnen bij de oscars.

2 hele magere sterretjes, met name voor de cast.

Spannend en gewoon leuk om naar te kijken, toch wel een positieve verrassing. Naar het einde toe wordt de logica behoorlijk overboord gegooid, maar de amusementswaarde blijft hoog. Een filmpje dat ik nog wel eens zou willen zien.

3*.

Too many of us now tend to worship self indulgence and consumption

Zo zeg, mooie speech van Carter, hoogtepunt van dit werkje.

Ik heb deze boys ook wel eens voorbij zien komen op de joetoep, maar een clipje van 5 a 10 minuten is dan een stuk makkelijker om te behapsnappen dan de vijf kwartier van deze film. Ondanks het toch wel relevante onderwerp vond ik het bij tijd en wijle dan ook érg saai met ont-zet-tend veel herhaling. Bovendien stoorde ik me aan het gebrek aan de erkenning dat er natuurlijk een gapend gat zit tussen minimalisme en de black friday frenzy mentaliteit.

Niet echt enigmatische lui verder ook, en die overdreven free hugs van ze zit ik al helemáál niet op te wachten. Ik had dan wel meer willen zien over die gozer die met 51 items de wereld rondreist. Het zijpaadje naar pushberichten/dopamine/meditatie was er verder maar wat met de haren bijgesleept maar vond ik stiekem wel zo interessant, en toch leuk dat ze Sam Harris hebben weten te strikken.

Amusante film, mooi gemaakt en met een interessant en spannend gegeven. Prima vermaak derhalve.

3,5*.

I play for the United States of America!

Eigenlijk moet je deze film als gezonde Hollandse boerenknul ook niet gaan kijken. Leuk voor de Amerikanen natuurlijk, deze winst, maar wat ik ermee moet? Hierbij zeker niet gezegd dat de Amerikanen niet zulke films moeten maken; sportgeschiedenis is ook geschiedenis en qua chauvinisme zijn wij geen haar beter.

Maar voor de rest... nu ja, als de spelers iets meer ontwikkeling in hun karakters hadden gehad, dat was wel fijn geweest. Nu krijgen we vooral Russell als saaie coach te zien. Jammer.

2*.

Jajaja, erg fijne King-verfilming. Grootste pluspunt zijn natuurlijk de beide hoofdrolspelers die er iets heel erg moois van maken; Caan is intens als altijd en Bates is monsterlijk in haar beste rol. Er zit een komische noot in met Farnsworth en de film ademt een geweldige lading sfeer. Jammer alleen van het sprongetje in de tijd aan het eind.

4,5*, aanrader!

Dit gaat volgens mij alleen om de 'scenes' met Michael Jackson zelf, die zijn opgenomen in de bibliotheek van zijn ranch. Voor de duidelijkheid: deze enkele shots bestaan slechts uit wazig gemompel van Wacko terwijl hij de camera in gluurt, wat weer wordt geprojecteerd vanuit een robot. Onze kindervriend schijnt een makker van de regisseur te zijn geweest zodat zijn laatste 'filmrol' in deze prul zit, maar dan wel in ruil voor be-scha-men-de reclame in de vorm van de halve cast die om de beurt uitroept dat ze van die grote MJ fans zijn en al zijn platen hebben en meer van dat.

Goed, Miss Cast Away dus. De film is eigenlijk op te delen in 3 gedeeltes; het begint met Airplane! achtige nonsens rond piloten, stewardessen en een hoop missen die samen terecht komen in een vliegtuig. De flauwe grappen vliegen je om de oren, maar dan wel in zo'n hoog tempo dat de vele missers worden goedgemaakt met een enkele rake klap. Helaas is hierna de fun ook wel grotendeels over, want eenmaal op het eiland gestort verliest Miss Cast Away zich in een traag voortslepend romantisch subplotje dat het tempo danig uit de film haalt.

Alsof de makers hier zelf ook bewust van waren is het laatste half uur dan weer één grote janboel, met een Prehistorisch Varken, de ark van Noach, de apen van Planet of the Apes en de genoemde scenes met ons dubieus gepigmenteerde popicoon. Het is slecht, ja het is zelfs heel slecht wat je na de redelijke opening voorgeschoteld krijgt, maar aan de andere kant kan ik zo 100 vervelender films opnoemen.

1,5*.

Was deel 1 van mevrouwtje congenialiteit al een wansmakelijk product, deel 2 is nog net even een stapje erger.

'Mooie meid' Bullock wordt dit keer opgescheept met 'sista' King om een ontvoering in Vegas op te lossen, met allemaal 'hilarische' en 'kolderieke' momenten als logisch gevolg.

Meer woorden vuil maken aan dit excuus voor een film zou zinloos zijn. Ik ga me nu met de vraag pijnigen waarom ik dit eigenlijk heb gekeken?

M'n eerste 0,5* derhalve.

Superieure spionage/actiefilm van De Palma. Lekker sfeertje, mooi opgebouwd, leuke twists. De scene met Reno en Cruise in de CIA is een klassieker. Beter dan dit wordt het in het genre denkelijk niet.

4,5*.

Zwak 2e deel is vooral een Cruise-powertrip. De charme van het eerste deel is volledig verdwenen, daar kan geen duif tegenop. Voor een enkele geslaagde actiescene nog 2 sterren.

Qua actie is MI:3 verpletterend (de scene op de brug is onbehoorlijk goed), maar het verhaal an sich (met een ontvoerde vrouw, vaag belangrijk goedje, obligate exotische locaties en een spion binnen de eigen organisatie) boeide me niet geweldig. Verder vond ik het wel jammer dat het stelen van de rabbitfoot niet werd getoond, nu moeten we het doen met een (bijzonder amusante) scene in het vaticaan. Verder blijft Hoffman's karakter een beetje leeg, jammer.

Wat overblijft is een redelijk amusante Hollywoodfilm die het van spetterende actiescenes moet hebben, maar geen schim is van het superieure eerste deel.

3 sterretjes (nipt aan).

Hmmm je zou bijna zweren dat dit een jaren '70 vehicel was, de film doet op één of andere manier gedateerd aan. Wel mooi rauw in beeld gebracht, al zijn de hicks allicht iets te dom afgebeeld en zitten er meer van dat soort van-dik-hout-zaagt-men-planken momenten in (die vreselijke Gospels bijvoorbeeld). De zoveelste zwarte pagina in het bestaan der mensheid. Hackman is wel gemaakt voor dit klusje, 3* dan maar.

Hoewel Darabont's films The Shawshank Redemption en The Green Mile favorieten van velen zijn (en ik persoonlijk ook zeer van The Majestic genoten heb) wordt hij eigenlijk nooit genoemd in lijstjes van favoriete regisseurs. Het moet al gek lopen wil 'The Mist' daarin verandering brengen.

Darabont koos ervoor na eerder succes weer eens een verhaal van Stephen King te verfilmen, maar ditmaal wel binnen het horror genre dat de schrijver zo beroemd maakte. Het is in zekere zin een gedurfd project, het genre nodigt nogal uit om al snel tot pulp te vervallen (al hoeft dat zeker geen diskwalificatie te zijn!).

Uitgangspunt van The Mist is natuurlijk uitstekend; er huist 'iets of iemand' in de dichte bemisting, en zolang niet duidelijk is wat dat is stijgt de spanning. De scene waarin 'Dan' in hysterische toestand richting de winkel rent is erg sterk; de angst is voelbaar.

Helaas wordt het daarna al snel plastisch. In no time dringen grote tentakels naar binnen en is het buitenaardse een feit. Jammer, want de strijd binnen de winkel met de waanzinnige Mrs. Carmody is eigenlijk veel interessanter.

Na het gebruikelijke geharrewar komen we dan op de veelbenoemde en bekritiseerde 'ontsnap'scene met de pathetische muziek. Het grappige was dat ik dat nu juist een prachtige scene vond. De haast serene sfeer in de auto, de 'verlichting' uit het godsdienstwaanzinnige clubje, ik vond het wel wat hebben. Het einde is dan nogal kantjeboord, maar vooruit maar weer.

Al met al een aardige film waar echter veel meer in zat, vooral aan spanningsopbouw ontbrak het een beetje; de mist had beter wat mysterieuzer kunnen zijn. Ook vond ik Thomas Jane maar matigjes in zijn rol; Toby Jones en Marcia Gay Harden maakten meer indruk.

A mixed bag. 3*.

'Buzz off!'

Troosteloze jaren '70 renegade cop film met een flauw verhaaltje rond drugshandel. Gelardeerd met de gebruikelijke waardeloze soundtrack, langdradige actiescenes en obligate shoot-outs sloft Baker zich door dit inspiratieloze standaardwerkje dat ook al niet hoog scoort op de cultmeter.

Nee, Mitchell is bepaald geen Dirty Harry. 1*.