Opinions

Uitzinnige musical-komedie, perfect geacteerd en een genot voor het oog. Kooij is hilarisch als buurman Boordevol, de aankleding en sfeer zijn verrukkelijk, camp tot en met, een aanrader voor iedereen die houdt van een film met een paar fikse knipogen.

4*!

Uitstekende eerste, maar bijzonder matige tweede helft. De opening met de schietpartij is sensationeel goed, de introductie van Reacher, de flashback naar Irak en met name de zeer amusante auto-achtervolging werken allemaal naar behoren en het dunne lijntje van serieuze killing spree met het niets-aan-de-hand duo Cruise en Pike wordt adequaat bewandeld.

Helaas, helaas is het allemaal een opmaat naar een hopeloze, weinig memorabele showdown in een nikszeggend decor met allerlei obligate verwikkelingen. Echt onbegrijpelijk hoe deze film als een nachtkaars uitgaat, na zoveel potentie te hebben getoond. 3,5* uit pure goedheid dan maar.

Pijnlijk zwak vervolg op het bijzonder amusante Jack Reacher. Niks aan Never Go Back wil eigenlijk deugen: de introductie van Cruise en Smulders is bijzonder rommelig, het achterliggende verhaal komt niet van de grond en de bad guys vallen met name op door hun domheid. Komt bij dat Smulders echt als een houten Klazina staat te acteren (mijn God, verschrikkelijk was ze!) en de toevoeging van de 'dochter' vooral veel onnodig en goedkoop sentiment oplevert.

Geen spanning, geen fut, een overbodig project.

Ja ja ja, zo hoort het dus, een strakke thriller neerzetten die je in anderhalf uur naar het puntje van je stoel brengt zonder daar een overdosis aan ontploffingen, over the top karakters, domme verwikkelingen of obligate stoerdoenerij voor nodig te hebben. Puppyface Pine doet netjes zijn werk als een geheim agent tegen wil en dank die in het gemene Moskou zijn operatie uit moet voeren, daarbij geholpen door de immer charmante Knightley (die wel gekke bekken trekt) en de immer betrouwbare Costner. Qua feel, fun en entertainment mag het zich allemaal bijna meten met de eerste (en superieure) Mission: Impossible, en hoe dan ook is dit een topfilm in het genre!

Meer een avonturenfilm voor de hele familie dan het actie-spektakel dat ik eigenlijk had verwacht. Het verhaal kent de nodige conventies (de arme boerenjongen, de rijke prinses etc.) maar gelukkig bleek dit niet al te storend. Hoult kan prima een wat dommig hoofd trekken, en er is een leuke rol voor Tucci die een soort Blackadder neerzet, met Bremner als Percy. Opvallend is wel, gezien het monsterbudget, dat sommige aspecten er eigenlijk best lelijk en goedkoop uitzien, zoals de giants. Al met al een aardige film, tikkeltje eenvoudig inderdaad, maar afdoende.

3*.

Zwakke remake. Het verhaal leent zich voor een lekker vlotte film, maar het komt er maar niet echt uit.

2*.

De heren van Jackass zijn 10 jaar ouder, otherfool is 10 jaar ouder, maar het beestje verandert niet. Wat heb ik smakelijk moeten lachen, gieren, brullen om deze rehash van ongein, pijn, slechte smaak en vuiligheid! Briljante ideeën volgen elkaar in rap tempo op, en de koningen van het sado-masochisme beleven er nog immer hoor- en merkbaar plezier aan. Favoriete stunts: de ontsnapte gevangenen, de vliegtuigmotor en natuurlijk de grand finale; poo cocktail!

4*!

Inderdaad. Nog ranziger en gestoorder, maar ik miste de echte fun hier een beetje, dit deel is toch wat overbodig. De 2,5 sterren zijn voor de schijnbaar ongelimiteerde dosis lef van de jongens. Maar laten we hopen dat het hier dan echt bij blijft.

Een briljant idee en nagenoeg perfect uitgewerkt, deze ode aan de ongein van de Jackasses van MTV. Pijn, vuiligheid, slechte smaak, onzin en platvloersheid denderen met een recordtempo op je af, maar er is geen tijd om je te ergeren of er een statement over smaak tegenin te brengen. Daarvoor is de groep veeel te leuk en de stunts veeel te lachwekkend. Knoxville en co gaan tegen alle toonbeelden van smaak in, om de kijker na anderhalf uur in verbijstering achter te laten: 'Heb ik hier echt zo hard om moeten lachen?'

Niet voor zuurpruimen en ethici, wel voor lowlifes, stoners, zonderlingen en andere levensgenieters: 4*!

Het niveau van Reservoir Dogs en met name Pulp Fiction wordt nergens gehaald in deze film. De karakters en het verhaal zijn minder interessant, en de dialogen minder legendarisch. Het enige wat is gebleven is de lange speelduur...

2,5*.

IJzersterk geacteerd en een uitermate relevant drama dat helaas, helaas soms een behoorlijk loopje met de geloofwaardigheid neemt. Het gemak waarmee iedereen zomaar aanneemt dat Klara de waarheid spreekt en haar wel heel opzichtig woorden in de mond legt was er behoorlijk over. Hier had Vinterberg toch wel iets genuanceerder te werk kunnen gaan.

De ontzettend pijnlijke exercitie voor Lucas is desalniettemin om te janken, en toen het hondje er ook nog aan moest geloven werd ik toch wel even stilletjes. En ik haat honden nog wel. Er had al met al wel wat meer ingezeten, al overheersen de mooie scenes waarvan de één-na-laatste, waarin Lucas de kleine Klara over 'de lijnen' moet tillen, mij letterlijk naar adem deed happen.

3,5*.

Waanzinnige achtergrondmuziek, afgrijselijk acteerwerk, dodelijk tempo. Voor de twist aan het einde nog 1 sterretje. Wat de tagline 'Danger! These girls are hot!' met deze film te maken heeft is me overigens een raadsel...

Ik ben niet echt een fan van Elvis, maar deze film was eigenlijk best aan te zien. De King acteert opvallend goed en dat trekt het simpele verhaaltje richting de voldoende.

3*.

tell your children how the great age ended

Enerverende Hitchcock, de laatste voordat hij naar Hollywood vertrok. Een verhaal vol actie, geweld, bedrog en onderhuids een paar vleugjes romantiek. De pas 18-jarige O'Hara is een plaatje maar Laughton steelt de show als lokale magistraat. De tijd vliegt voorbij in een bijzonder vermakelijke en spannende film.

4*!

Bizarre filmbeleving. Gingen mijn oogjes een aantal keren toe van het hemeltergende tempo (dit heeft weinig meer met sfeer opbouwen te maken, dit is ronduit saai), schrok ik van diverse verwikkelingen toch weer wakker. Hierdoor snapte ik er uiteraard geen jota meer van naar het einde toe, maar goed. Voorlopig geef ik 2*, hopelijk overleven mijn ogen de zwaartekracht bij herziening het eerste uur wel...

Suf tiende deel in de Friday the 13th serie, dat zich afspeelt in de toekomst en ruimte. Enig verhaal of spanning is ingeruild voor hitsige tieners en matige effecten. Alleen de scene waarin Jason zijn eerste slachtoffer maakt (het bevroren gezicht) is mooi gemaakt, maar toen was het budget blijkbaar al grotendeels op.

Alleen voor de echte fans: 1,5*.

Eigenlijk een hopeloos prutswerkje, maar met een zak popcorn en een lekker drankje is het allemaal nog net te doen. Nog nét, want dit doorzichtige standaardvervolgje mag natuurlijk niet in de schaduw staan van Spielbergs meesterwerk.

2*.

Doogie Howser zit als bijrolletje in die andere stoner film, Harold & Kumar go to White Castle.

Een hele film Jay & Silent Bob, het is duidelijk niet aan iedereen besteed. Maar enkele hilarische dialogen zorgen bij mij toch regelmatig voor lachsalvo's.

3* dan maar voor dit onzinfilmpje.

Aardige horrorfilm, leuk monster. 3*.

Het blijft een leuk monster, maar JP2 is minder eng dan z'n voorganger. Salva kiest voor sillyness en dat komt de film niet ten goede. 2*.

Dat is inderdaad het juiste woord. Onderhoudend filmpje, maar nergens echt speciaal. Acteerwerk is in orde, voor een verloren dinsdagavond kan het er al met al mee door.

3*.

Onevenwichtig filmpje van Karyn 'Girlfight' Kusuma en Diablo 'Juno' Cody. Niet echt spannend genoeg voor een horror, en zeker niet grappig genoeg voor een komedie. Het levert wat halfslachtig, niet echt boeiend werk op waarin de appetijtelijke body van Fox mag gloreren, maar zelfs als bejaarde puber vind ik dat te weinig om in de buurt van een voldoende te komen. Het stelletje Needy/Chip was best aandoenlijk, en had een andere, betere film verdiend.

2*

Sympathiek filmpje met schattig meisje en lief verhaaltje. Jammer dat het einde net ietsjes te ver gaat, er zijn grenzen aan het feelgood genre...

3*.

Een briljante titel en uitgangspunt, en een prima uitwerking vol drama, romantiek en actie. Zeer amusant filmpje voor de cultliefhebber dat op IMDB een 2,4 krijgt, maar ik heb werkelijk geen idee waarom.

3,5*.

JC is in the house

Ontluisterende docu over hoe, onder het mom van 'het gelijk aan je kant te hebben', jonge kinderen worden gebrainwashed. Met hetzelfde gemak worden onwelkome wetenschappelijke feiten met het oud vuil weggegooid en andersdenken weggezet als het kwaad zelve. Sterkste scenes waren die van het meisje die iemand probeert te 'redden' op de bowlingbaan en de hysterische mokkenscene... arme, arme kinderen.

3,5*.

Prachtige film die van de eerste tot de laatste minuut weet te boeien. Het verhaal rond de moord op JFK blijft fascineren, tot op de dag van vandaag.

Overigens is de persiflage in Seinfeld zeer aan te raden, maar dit terzijde.

4* voor de ultieme conspiracy film.

Een meesterlijke film! Mijn tweede Farhadi beviel me nog zo veel meer dan het toch ook niet misselijke Salesman; in Separation zijn de situaties echter nog beter invoelbaar en grijpt het verhaal vanaf minuut 1 de kijkertjes bij de strot.

Een kibbelend echtpaar dat bij de rechter een scheiding af komt dwingen, dat is het startschot van een twee uur durend drama waarin de man van het stel zich vervolgens genoodzaakt ziet een verzorgster voor zijn dementerende vader aan te nemen. Deze verzorgster heeft weer haar eigen problemen en één en ander culmineert in een confrontatie met grote gevolgen.

Farhadi gaat bovenop de huid zitten in een verhaal waarin waarheid, eergevoel, intermenselijke relaties, recht, ouderschap, sociale klasse en geloof allemaal hun rol spelen. Via levensechte dialogen, vaak in ruzie-achtige sfeer, geeft de film bovendien een uniek inzicht in de Iraanse maatschappij. Alle hoofdpersonen, hoe goed ze het soms ook menen, hebben daarbij hun eigen zwakheden en fouten; ze zijn feilbaar, ze zijn mens.

Aan het eind van het verhaal blijven er dan ook louter verliezers over, behalve de kijker, die een waar meesterwerkje heeft mogen aanschouwen. Een prachtfilm.

Aardig onderwerp om een documentaire over te maken, maar wel erg kritiekloos en eenzijdig. Desalniettemin een must voor alles wat zich voetballiefhebber noemt.

3*.

Don't say goodbye son, say... see you later...

Niet te harden staaltje nepsentiment met een dubieuze moraal, echt een verschrikking om aan te kijken. 'We need an act of God' zegt de sip kijkende Washington. Volgende scene? Een jonge vrouw die bij een auto-ongeluk om het leven komt, en laat dat nu eens, in de laatste seconde (jaja joepie!) de enige donor zijn die het joch nog kan redden. De acties van de politie slaan nergens op, de omslag bij Woods slaat nergens op, this whole movie is out of order.

De superbe cast maakt er nog wat van, maar verder is dit echt een kijkervaring om onpasselijk van te worden.

1,5*.

De kachel in huize Atkinson moet ook blijven branden, of misschien heeft de man wel alimentatie-verplichtingen om u tegen te zeggen, wie weet, maar hoe dan ook: het typetje Johnny English wordt in navolging van Bean na jaren maar weer eens van stal gehaald voor een vervolg-film.

De semi-gepensioneerde geheim agent English wordt in 'Reborn' om niet geheel duidelijke redenen op een grote zaak gezet door zijn baas, de volkomen uit beeld verdwenen Gillian Anderson (die er in is geslaagd in 10 jaar tijd 10 jaar jonger te worden, maar dit terzijde), met alle grappen en grollen van dien. Minpunt hierbij is de side-kick die hem toegewezen wordt (kinderachtig), pluspunt het kleine rolletje van Tim 'Percy' McInnerny als invalide Q-variant.

Eerste film was ooit prima, deze is wel door te komen. 2,5*.