Opinions

Aardige mockumentary voor de Amerikanofielen onder ons, en wat geinige commercials tussendoor om ook de rest over de streep te trekken. De film begint wat rommelig maar heeft na verloop van tijd toch wel wat aardige (zij het dik hout / planken) inzichten te bieden.

3*.

En ik sluit me hier gaarne bij aan. Zo bijzonder was deze film niet, met saaie stukken en lang niet zo meeslepend als bijvoorbeeld The Good...

3*.

Alleen die hoes al...

IJzersterke film die op het reality vlak zijn tijd ver vooruit was. Film die zowel stof tot nadenken serveert alsook een genot is naar te kijken, grappig en pijnlijk tegelijk.

4*.

Niet onaardig horrorfilmpje dat nergens uitblinkt maar wel vermaakt. 2,5 sterretjes.

Toch benieuwd naar Hostel.

Cartoons zijn eigenlijk nog het leukst.

Wat een beschamende wanvertoning was dit voor de rest. Dat het met het origineel niet zo veel te maken heeft is tot daar aan toe, maar de poepflauwe personages en ronduit vervelende dialogen (mijn God wat waren die slecht geschreven) zorgden voor nogal wat ergernis. Zelfs Mark Borchardt kan deze turd niet redden. Erg, erg slecht gemaakt.

1*.

Aparte, niet in alle facetten geslaagde maar toch onderhoudende horror parodie. Wel is het jammer dat al vanaf het begin duidelijk is welke richting de film op wil, maar het concept was wel origineel en de film bij vlagen best komisch (de Japanse meisjes waren bijvoorbeeld hilarisch).

2,5*.

Inderdaad in alles een bijzondere film om te zien, van de decors tot de twist aan het eind. Erg interessant om te kijken, als kunstobject uit een andere tijd, maar toch bovenal als een baanbrekende film.

3,5*.

Omdat ik ook Deadgirl in gedachten had, zat ik al aan een bovennatuurlijke horror te denken maar het is dus 'gewoon' een thriller. Eéntje die uitstekend begint, met als absolute klapstuk de ontwaking van Anna, een zeldzaam spannende scene, audiovisueel van grote schoonheid.

Daarna verzandt de film in meer standaard kat-en-muis werk, wat best jammer is.

En ja hoorrr er wordt weer eens iemand wakker in een onbekende ruimte, toegegeven die premisse heerst maar ik zie hem tegenwoordig wel erg vaak. Ditmaal gaat het om een op het oog keurig huisvrouwtje met een duistere kant; en jawel we hebben het hier over SEX lieve mensen. Middels een aantal terugblikken vol 'actie'scenes en een gesprek met haar psychiater komen we erachter dat deze Stella er wel pap van lust, en laten we dat toch vooral niet ontmoedigen.

Desondanks brengt dit alles wel de nodige ellende met zich mee; met manlief botert het niet meer, een avontuurtje op het werk loopt slecht af en op de sexfeestjes lopen soms vreemde snuiters rond. Nog erger; de promiscue levensstijl lijkt directe oorzaak voor haar ontvoering. Dit vermoeden heeft althans ene Christine, die een paar dagen later in dezelfde 'cel' wordt gedumpt. De dames moeten heel wat ontberingen doorstaan voordat duidelijk wordt wat hier zoal loos is.

Best spannende en heftige erotische scenes larderen deze film, het spat er bij tijd en wijle van af. Helaas zakt elders 'Caged' dan weer in; de dialogen zijn niet altijd even geloofwaardig, de film is toch wel langdradig en de ontknoping zelfs ronduit potsierlijk. De psychologie achter het geheel is dan wel interessant (net als in 'Swingers' eigenlijk) maar toch wringt er een schoentje; het personage Stella komt net niet geloofwaardig genoeg over om de openingsquote van Freud te rechtvaardigen. Vooral de scenes met Reinier hadden soms een javastzalwel gehalte.

Demming gaat er verder wel volledig voor in een bijzonder gewaagde rol in deze film die de grensjes soms adequaat opzoekt. Zeker niet slecht verder, maar helaas ook niet erg goed.

2,5*.

Film begint met nadruk te leggen op dat het allemaal op feiten gebaseerd is: een waargebeurd verhaal dus over een justitiële misser die jaren later dient te worden rechtgezet door een kloeke reporter die, zoals het cliché betaamt, eerst geen zin in de opdracht heeft en er langzaam maar zeker wordt ingezogen. Sterk spel van vrijwel de hele cast; aan Stewart kun je zulks wel overlaten natuurlijk maar ook de bijrollen waren goed ingevuld. Het oude vrouwtje speelde zelfs met succes op mijn gemoed in.

Het einde is wat hapsnap, maar zeker een aangename en om onbekende redenen nogal vergeten film.

Redelijk tot aan het achterlijke einde, een euvel dat ook Transsiberian van regisseur Anderson al had. Tot die tijd echter een paar spannende momenten, een goeie psychopaat en Breslin overstijgt ook het niveau van de gebruikelijke hysterische tieners die in dit soort films zoal worden opgevoerd. Maar ja, dat einde he, wie bedenkt dat nou?

2,5*.

Alleszins redelijke, zij het weinig verheffende, variant op The Omen. Goed spel en een intens slothalfuur maken een hoop goed, al doet de film wat goedkoop aan en haalt de raamvertelling de nodige spanning weg. Toch al met al niet verkeerd.

2,5*.

Cinematografisch zag het er allemaal puik uit, de sfeerschets is ook niet onaardig en een paar absurde momenten kan ik er graag bijhebben (de barscene is niet minder dan fenomenaal), toch is het allemaal net niet met Calvaire.

Debet hieraan zijn de te lange intro, het gebrek aan echte spanning, het matige acteerwerk en het ontbreken van een serieus fijne finale. Film had met dit materiaal wel een half uurtje korter gekund, het werd soms een wat langdradige boel.

2,5*.

Gemakzuchtig standaardwerkje met de gebruikelijk mix aan karakters. Dit is allemaal wel eens beter gedaan.

1,5*.

Flauwe en gemakzuchtige komedie die het voor elkaar krijgt het alleraardigste concept zo fantasieloos uit te werken, dat het zich tegen de film gaat werken. Sommige stukjes zijn grappig (vooral de Mounties), maar het belerende toontje gaat na verloop van tijd behoorlijk tegen staan. Gemiste kans.

2*.

Een wel bijzonder matige kannibalen film, en zoals killalot al meldde weinig sexo voor een Franco. Dan blijft er weinig te genieten over, want voor de acteerprestaties of het verhaal hoef je het natuurlijk niet te doen...

1*.

Een paar schokkende scenes (waarvan het openrijten van de reuzenschildpad me nog het meest deed (dat was tenminste echt)), maar voor het grootste gedeelte eigenlijk maar saai. Toch wel iets wat je gezien moet hebben.

1,5*.

Joepie, mijn eerste toevoeging is gelukt!

Voor een appel en een ei geschoten horrorfilmpje heeft een paar grappige scenes en lekker over the top (maar nog verrassend redelijk) acteerwerk te bieden, al had er wel wat meer gore en bloed in mogen zitten. De scene waarin de hoofdpersoon in zijn boxershort zijn slachtoffer achtervolgt is hilarisch.

2*.

Moore's werkjes heb ik de laatste paar jaar iets beter kunnen waarderen (de persoon zelf duidelijk niet), maar in Capitalism vergallopeerd hij zich toch weer behoorlijk. Ook hier zijn enkele schrijnende voorbeelden van misbruik weer treffend, maar dat is iets anders dan een compleet economisch systeem willen omwentelen. Niveau ontstijgt wederom niet het basisschool simplisme, wat bij een zwart/wit werkje als Sicko nog valt te begrijpen, maar hier dus niet. Verder is het comic relief ditmaal ver te zoeken.

2*.

Ik zag hem 2 dagen na het vrijwel identieke Infamous (dat had ik inderdaad beter niet kunnen doen), maar werd door beide films nu niet bepaald weggeblazen. Capote blijft een lastig te doorgronden persoon...

3*.

Paar knallende actiescenes, het moet gezegd, maar het geleuter rond The Avengers (werkelijk, maak gewoon eens een film rond Captain America zonder al die andere karakters) gaat me na verloop van tijd behoorlijk de keel uithangen. Dat hele Marvel-universum of hoe ze dat ook maar noemen interesseert me geen ene moer. Het grote gevecht op het vliegveld vond ik wat dat betreft echt het dieptepunt van de film, haalt alleen maar de tempo uit het best aangename verhaal rond Buckie en de overige Winter Soldiers en de mysterieuze Brühl.

Als blockbuster voldoet het allemaal wel, én de CA films worden wel steeds ietsje beter/spectaculairder.

Niet zo best helaas.

Wat als eerste opvalt is dat Captain America audio-visueel niet erg aantrekkelijk is. Een ergerlijke score zit onder de weinig fraaie beelden en de actiescenes zijn saai en eigenlijk maar eenvoudig. Als blockbuster mede daardoor niet erg geschikt, ook gezien het vrij trage tempo.

Verhaaltje is verder vergeven van clichés natuurlijk, de kameraadschap, een multi-cultureel politiek correcte legereenheid, de verplichte love-interest... we kennen het allemaal. De propaganda vond ik nog niet zo ergerlijk, die was lekker over the top en dat zit er met een film met deze titel toch al in.

Cast maakt geen indruk, Engels pratende Duitsers, nee het was het allemaal gewoon niet, zonder dat het overigens al te vervelend wordt. Maar ik zet toch echt liever nog eens Sky Captain and the World of Tomorrow (2004) op.

2*.

Vakkundig gemaakte film met een relevant onderwerp, een (on)gezonde dosis spanning en een goede cast (zowel Abdi als Hanks spelen sterk). Filmisch misschien niet het pareltje zoals Greengrass dat als geen ander voor kan schotelen, maar eerder een zonder al te veel opsmuk verfilmd waargebeurd drama op volle zee. Goed zonder echt heel bijzonder te worden.

3*.

Huilen met de pet op in dit suffe filmpje dat weigert spannend te worden. De grootste overeenkomst met Saw is nog wel de abominabele editing, qua spanning en gore loopt dit ver achter. Het bij de numbers plottwistje dat Vincent Bijlo nog aan zag komen is flauw en vooral slecht uitgewerkt, om nog maar over de rol de beide agenten te zwijgen. Overigens zijn ook de goofs en fouten werkelijk weer niet aan te slepen.

Blijft over dat je anderhalf uur naar Cuthbert mag kijken, zodat ik er nog net 1* voor kan geven.

Interessante docu met zelfs fascinerende stukken, ongemakkelijk kijkvoer. Film die inderdaad vooral vragen oproept ipv ze te beantwoorden. lastig te beoordelen, 3 sterren dan maar...

Verlaat jaren '80 vehikel. Pacino is uiteraard mr. Cool (hoewel de voice-over een slechte keuze is), Penn speelt vooral zichzelf (een vervelende hansworst), verder komt het nogal ouderwets en niet zo ter zake doend over. Romance er met de haren bijgesleept, beetje treurigmakend. Gelukkig zit het met de grand finale wel snor, hoog Untouchables gehalte. Verder een tussendoortje, niet vervelend, maar ook niet urgent of vernieuwend.

2,5*.

Bevreemdende en inderdaad beklemmende cultklassieker met een creepy sfeer en een hoop suggestie. Harvey maakte een hoop run of the mill voorlichtingsfilmpjes (waarvan ik er een paar zag) maar werd min of meer befaamd door zijn enige speelfilm. Met name de scenes tussen Mary en haar lowlife buurman zijn om van te smullen.

3,5*.

Zeer amusant pulpfilmpje waarvan ik de vervolgen ook maar eens op moest snorren. Ik ben het dus met Lennert eens en doe er zelfs een halfje bovenop: 3*.

Brave en sentimentele Pixar ziet er adembenemend uit, maar kent een wel erg lage grapdichtheid. De zeurderige moraal en dito stem van Wilson gaan al snel irriteren, ik ben bang dat dat langer zal blijven hangen dan de beeldenpracht of een enkel amusant personage.

2*.

Schoolvoorbeeld van een film die de tand des tijds moeiteloos heeft doorstaan. De slotscene en de scene met het volkslied staan me nog helder bij. Bogart kan ik niet altijd waarderen maar hier is hij groots.

4,5*.