Opinions

Stallone doet ongetwijfeld z'n best, maar wordt eerlijk gezegd toch in elke scene van het scherm gespeeld door de rest van de topcast. Met name Liotta is weer lekker op dreef.

Het verhaal rond corrupte New York cops is vooral erg Amerikaans, en niet altijd even interessant of geloofwaardig, maar ook zeker niet onaardig om te volgen. Mooie openingsmonoloog ook, wat ben ik daar toch dol op

3*.

Helaas, helaas, een film die de geloofwaardigheid helemaal overboord gooit (computerwerk, het constante inbreken) en daardoor als intelligente thriller niet meer voldoet. Jammer, want normaal houd ik wel van dit soort films.

1,5*.

Een soort geanimeerde versie van Pan's Labyrinth met best veel intense momenten. De tekenstijl staat me niet direct aan, maar het verhaal trok me over de streep; dat kent genoeg spannende en ontroerende momenten om te blijven kijken. Visueel is het stuk waarin de droomwereld verdwijnt een knap staaltje, zoals heel de film eigenlijk weet te overtuigen.

3,5*.

The Core smijt vol overgave de logica al lekker snel overboord, maar helaas wordt het daar geen betere film van. Wat vooral dwars zit is dat het nooit echt spannend wil worden. Een film vol gemiste kansen derhalve. 1*.

Er wordt in Corpse Bride weer een mooi sfeertje opgewekt (npi) door de heren Burton en Elfman, al haalt de film het voor mij net niet op The Nightmare Before Christmas. Daarvoor zijn de liedjes misschien niet sterk genoeg.

Wel ziet het geheel er werkelijk fabelachtig mooi uit en zit het verhaaltje vol met aardige vondsten en grappige momenten. Het einde is misschien net iets te (opzichtig) sentimenteel, maar ik heb me weer prima vermaakt met deze film. Kom maar op met Believe It Or Not!

3,5*.

Redelijk amusante mad scientist film met een acceptabel tempo en een fijne dosis onzin in het verder minimale verhaaltje. Lugosi is een held.

2,5*.

Standaard is het woordje dat opborrelt. Weinig te genieten hier. 1,5*.

Erger dan dit is onmogelijk; Costa is kinderachtig, vervelend en inhoudsloos. Dat de film in het tweede deel een serieus onderwerp op een 'geinige' manier afhandelt maakt het alleen maar erger. Lang leve de leegheid. Een walgelijke film.

0,5*.

Doorsnee revenge-filmpje. Alleen voor de liefhebber zullen we maar zeggen. 1,5 sterretjes.

Ben wel geïnteresseerd (geraakt) in het onderwerp, maar heb een beetje hetzelfde als meerderen hier: Kippie probeert er nogal onbeholpen een spannende egofilm van te maken (kijk mij toch eens met gevaar voor eigen leven ten strijde trekken) en niet alle info die hij geeft komt even betrouwbaar over, maar goed hij lijkt met zijn docu wel een hoop mensen op het veganistische pad te krijgen waar ik in principe wel sympathie voor heb (zonder dat ik het zelf ben).

Herbekeken voor het charmante gezelschap; slecht idee. Film blijft een zekere frisheid uitstralen, maar de ontstellend cliché opbouw van het plot stoort me meer dan gedacht. Punt eraf.

Geslaagd filmpje met een leuk uitgangspunt en een coole hoofdrolspeler. De film- en montagetrucks vliegen je met daverend tempo om de oren, dat wil me nog wel eens irriteren, maar bij Crank is het wel effectief; ook voor de kijker wordt de film 1 grote adrenalinestoot. Het misschien wel enigzins vergelijkbare Running Scared vond ik een verschrikking, maar Crank weet wel het lekkere sfeertje met een paar erg amusante scenes vast te houden.

3,5*.

Net als het eerste deel een winner door de razende montage, eindeloze beeld- en geluideffecten en non-stop stupide actie. Waar films als 'Wanted' en 'Running Scared' de fout ingingen door zichzelf veel te serieus te nemen, kan het bij Crank 2 niet over-the-top genoeg zijn en dat levert al met al een hoop hilariteit op. De premisse is weliswaar iets minder dan het origineel, ook aan High Voltage deel ik met plezier 3,5* uit. Wie deel 1 beviel kan risicoloos aan het vervolg, en dat is al heel wat.

Een aardig kijkje in de melting pot die LA heet, dit drama dat zich concentreert op raciale issues. De vergelijking met Magnolia is wel enigzins treffend, al komen de karakters in Crash elkaar wel érg toevallig tegen (soms zelfs meerdere keren!). Over het algemeen redelijk geacteerd (al maken Bullock en vooral Fraser er weer een potje van), maar de soundtrack is irritant en niet elke storyline is even interessant.

De film krijgt een half sterretje extra voor de prachtige, heartstopping scene waarin het kleine meisje lijkt te worden neergeschoten, en komt daarmee op 3,5*. De huidige 57e plaats op de IMDB lijst is wel erg overdreven in mijn ogen...

De sullige opvolger Manhunt in Space is een meesterwerk vergeleken met dit prulletje. Vervelende karakters (Winky wint het in de irritatiestrijd net aan van Bobby), beroerde dialogen, waardeloze sets en een compleet gebrek aan actie en vaart nekken dit hopeloze prutswerkje.

0,5*.

Brr... zeer saai na het behoorlijke openingskwartier. Het acteerwerk viel mee voor een dergelijke film, al het andere niet. Met name het tempo is ondraaglijk.

Troep. 1*.

Sympathiek filmpje, om die boodschap kun je Carell ook wel sturen. Ook de rest van de cast heeft het naar de zin en als alle verhaallijntjes dan goed verzorgd zijn blijft er weinig over om te klagen, of het moet al om de slappe (en onnodige) laatste twintig minuten zijn.

Dikke 3*.

Een onding van een film dat allang kapot gekauwde en uitgespuugde thema's vrolijk nog eens oppakt. Ongeloofwaardige karakters, irritant acteerwerk, een zootje. Minder dan dit kan het voor mij haast niet. 0,5*.

Ik vond het monster eigenlijk best acceptabel en op enkele momenten, als hij weer eens richting de screamqueen van dienst banjert, best angstaanjagend. Leuk pulpfimpje verder wel, dat als grootste troef de prachtige onderwateropnames op tafel mag leggen. Daar zijn er dan ook nogal wat van, wat de look van de film absoluut ten goede komt. Vooral de scene waarin het witte goedje voor de tweede keer het water wordt ingestrooid is een kunstwerkje an sich.

De wat knullige soundtrack begon wel behoorlijk te vervelen op den duur, maar verder is er maar weinig mis met Creature from the Black Lagoon. Ik ga snel op zoek naar de opvolger waarin Clint Eastwood zijn debuut schijnt te hebben gemaakt.

3,5*.

Er schijnt overigens een remake aan te komen.

Voor wie dacht na Manos, Plan 9, Robot Monster en The Wild World of Batwoman alles al gezien te hebben, kan zich gaan opmaken voor The Creeping Terror, om tot de verbijsterende conclusie te komen dat het, jawel, altijd *nog* slechter kan.

De twee 'monsters' (lompe gesmolten stegosaurussen is een opmerkelijk adequate omschrijving, Mac Hammer Fan) zien eruit alsof ze door de familie Jansen uit Steenwijk in het weekend in elkaar zijn genaaid en geniet voor een aflevering Te Land Ter Zee en In De Lucht. Ze verplaatsen zich met ongeveer 200 meter per uur en hebben dan ook het geluk dat de mensen die ze achterna zitten de hele film doodleuk stil blijven staan, en zelfs helpen door feitelijk zelf in de muil van het beest te gaan liggen spartelen.

De cast weet dit lage niveau ook buiten de monsterscenes uitstekend vast te houden. Uit pure paniek rukt iemand per ongeluk een shirt uit (Janet Jackson stijl) bij een vrouw, een ander slaat per abuis zijn vriendinnetje in de auto tegen de vlakte (de elleboog van de week) en ofwel ze gaan zomaar midden in de film met elkaar knokken, of het was een subplot wat verder totaal niet aan de orde kwam. Onbegrijpelijk.

Intussen is de film nauwelijks aan te gluren door de abominabele beeldkwaliteit (de films van Lumiere zagen er nog beter uit) met haren op de lens en wat dies meer zij en is de soundtrack zelfs helemaal (letterlijk) in het water gevallen. Geen dialogen dus, maar een voice-over die de hele film volkletst, buiten de momenten dat hij het ook niet meer kon volgen.

Hilarisch hoogtepunt volgt halverwege de film als één van de monsters de lokale disco slash bejaardensoos opzoekt en de nietsvermoedende kijker wordt getrakteerd op een eindeloos riedeltje waarbij de vogeltjesdans een zeldzaam en pas ontdekt meesterwerkje van Beethoven himself lijkt. De hevig schuddende billen en waanzinnige moves van de dansers van dienst zijn het meest afschrikwekkende ooit op celluloid vastgelegd.

Niet veel later wijkt het monster uit naar 'Lover's Lane' waar de zondige jeugd pas iets door krijgt als de 5 auto's naast hun net volledig zijn leeggevroten door ons monster. Van een afstandje kijkt een man toe en terwijl de volgende tieners worden verorberd zit hij maar een beetje aan z'n pijp te lurken. Als alle hitsige jongeren 'op' zijn vertrekt hij met een zuur gezicht. Double U TF?

The Creeping Terror. 0,5* maar wel de avond van m'n leven gehad.

Aan merkwaardige verwikkelingen geen gebrek in Crime Doctor: het geheugenverlies-plotje is nog tot daar aan toe, maar dat onze topcrimineel turned toppsychiater in no-time een agressieve moordenaar weet om te turnen tot voorbeeldige gevangenisvoorman en hem dan maar weer loslaat op de samenleving: goh. Het zal ongetwijfeld passen bij de we need every man-tijd waarin deze film uitkwam zeker? Het abrupte happy end past daar ook wel in: net iets teveel bullshit denk ik dan. Baxter zet overigens wel een aardige rol neer, maar meer afleveringen van deze serie hoef ik denkelijk toch niet te zien.

Wat is Allen na Annie Hall en Manhattan toch afgrijselijk ver afgezakt; deze kan ook weer aan de flops worden toegvoegd. Allen is ditmaal niet irritant op een leuke manier, dus gewoonweg irritant. 1,5 sterren dan maar.

Met deze regisseur en cast zat er misschien meer in, maar toch wel een amusante film. 3*.

Aardig filmpje in de trant van de Gremlins. Hierdoor een favoriet van m'n vriendin en ik vond het niet vervelend om mee te kijken. Opvallend is het tempo in de eerste 20 minuten dat echt onbedaarlijk hoog ligt.

3 sterretjes voor de Critters.

Pulp van het ergste soort: namelijk waar je niet eens om kunt lachen, zo tenenkrommend slecht. Ik kan me haast niet voorstellen dat Hooper zelf wél tevreden zal zijn.

Doelloos gejaag door het bos, hillbillies, gillende tieners, het is allemaal wel eens beter gemaakt. De scene waarin één van de tieners zo hap van het steigertje wordt gepakt is dan wel weer goed gedaan.

1,5*.

Hogan's ontwapenende personage, het leuke verhaal en een paar goede grappen zorgen voor nog altijd 1 van de beste familiefilms ooit. Leuk voor de kids!

3,5*.

Gewoon weer een leuke film rond Crocodile Dundee. Familievertier bij uitstek, al heeft deel 1 misschien iets meer charme.

Toch maar weer 3,5*.

Stuk minder dan de eerste 2 films, maar opa Hogan's ontwapende charme red de film van de totale ondergang. Het nogal kinderlijke plot mag geen naam hebben maar echt boos kun je hier niet op worden.

2,5*.

Het is dan ook erg lastig om de hele tijd wakker te blijven. Heeft nogal een reputatie, maar ik vond het maar wat saai.

1,5*.

Echt vreselijk, vooral de onbenullige rol van Catrall. De muzikale intermezzo waren puike voorbeelden van 'plaatsvervangende schaamte'. Spears zelf was eigenlijk nog het bes... minst slechte aan de film.

1*.