Opinions

Dat somt het wel zo'n beetje op. Voor Asia heb ik altijd wel een zwak gehad maar wat een vervelende film is dit.

1*.

Zeer eens met de review van Madeceniman, die vrijwel al mijn gedachtes over deze film verwoord en er ook nog eens 'mijn' 3 sterren aan verbindt.

Bij vlagen fascinerende geschiedenisles, maar te veel de focus op de actie en niet op uitdieping van de principes of de zeitgeist. Film verwatert ook na de dood van Meinhoff, zonder meer het sterkste karakter in deze film. Toch boeiend om te zien, had met de lengte geen probleem en het is een mooi startpunt me eens in deze materie te verdiepen.

PS Bruno Ganz kan zijn vertolking uit Der Untergang niet geheel van zich afschudden.

Ba-ba-ba-dook-dook-dooooooooooooooook

De critics darling van de recente horrorfilms; Mark Kermode zette hem zelfs op 1 in zijn eindejaarlijst, en ik moet zeggen: het neigt een tikkeltje naar overroepen door horrorfans (als Kermode) die dolgelukkig zijn dat het genre eindelijk weer eens wat bijzonders te bieden heeft.

Want eerlijk is eerlijk: de Babadook is bijzonder spannend en eng, er wordt érg goed in geacteerd (zéker door het jochie) en de horror werkt goed omdat de karakters er toe doen; dramatisch en psychologisch deugt het allemaal. Het is een creepy film, dat zeker.

Maar een bijzondere filmervaring? Mwah. Net niet.

Surprise hit midden jaren 90 en kerstfilm bij uitstek. Ik vond hem vermakelijk maar eigenlijk niks bijzonders. Ik sluit me aan bij het gemiddelde hier; 3*.

Vier verhalen, ietwat geforceerd aan elkaar gelinkt, in één waarin (mis)communicatie de rode lijn is. Ik heb lang gewacht vooraleer Babel te kijken, maar ben blij dat ik daar gisteren toch eens goed de tijd voor nam.

De mogelijkheid om te switchen tussen de verhalen levert natuurlijk erg veel voordelen op; schakelend van de chaos in Marokko via een lege woestijn richting het stadse Japan levert schitterende en krachtige beelden op. Bovendien, de medicijnman boven mij zegt het al, hebben alle verhalen genoeg in zich om te blijven boeien. Favoriete lijn voor mij was het dove meisje en haar vader, vol schrijnende momenten en tot in perfectie geacteerd, zeer boeiend.

Laatste positieve noot is de erg fraaie muziek in deze boeiende film die ik zeker nog eens op zal zetten. 4* is allicht direct wat hoog ingezet, maar dat zien we dan later wel weer...

Edgar Wright heeft natuurlijk de ene na de andere moderne klassieker op zijn naam staan, maar vanaf dit jaar dus ook een ouderwetse stinker. Baby Driver mist de creatieve brille, cinematografische hoogstandjes en geniale vondsten waar deze regisseur toch zo bekend om staat, er lijkt wel niks van over. Elke vorm van tongue in cheek is deze film vreemd en Baby Driver is bovenal dodelijk saai; de muziek-gimmick wordt veel te vaak gebruikt en de actie (vroem vroem en paf paf) lijkt rechtstreeks uit een Amerikaanse B-film te komen. Edgar, wat was je toch denkende!?

Vervelende, saaie film. De babies zijn bloedirritant en te lachen valt er al helemaal niet. Oftewel; ik kan niet wachten om deel 2 te kijken!

1*.

Geweldig amusante film van Zemeckis met een glansrol voor Lloyd. Een klassieker uit de jaren 80.

4*.

Ietsjes minder vervolg, maar nog steeds een erg leuke film. Entertainment met hoofdletter E.

3,5*.

Toch wel het minste deel van de trilogie, de wild west invalshoek lukt niet zo (zoals kaasaanfiets reeds meldde). Toch een voldoende voor het laatste deel van 1 van de leukste filmseries ooit.

3*.

Lopez speelt een vervelende troela die *kuch* haar bloeiende carrière als succesvolle zakenvrouw opgeeft om hondenartikelen te verkopen *kuch*, en volkomen terecht geen leuke man aan de haak kan slaan. Helaas komt ze op een dag de arme, arme kaasboer O'Loughlin tegen die tussen het melken door elke dag 5 uur in de gym zit. Waarom deze hunk geïnteresseerd is in La Lopez is onduidelijk; haar karakter is zo'n beetje een kruising tussen Hannibal Lecter en Pol Pot. Wat een vervelend mens zeg, houd uw kotszakjes bij de hand.

Intussen is ze nog zwanger geworden ook, wat haar schijnbaar het recht geeft nog onsympathieker te worden dan ze al was. Het is dan ook tot het laatst hopen dat het kaasboertje gaat switchen naar het blonde marktvrouwtje, maar helaas helaas dat past niet in de standaardformule van dit levenloze werkje. Een aanslag op de zintuigen, weerzinwekkend.

0,5*.

De film heeft een speciaal thema in de Universal Studios in LA, dat eigenlijk spannender is dan de feitelijke film. De actiescenes zijn, evenals het acteerwerk, prima verzorgd maar de standaard 'bad guy' uitkomst (natuurlijk een mede-brandweerman) is zeer teleurstellend te noemen.

2,5*.

Echt een hele zwakke misdaadfilm, saai verteld met een enorm aantal vervelende flashbacks. Het verhaaltje is even simpel als ingewikkeld; dat daarbij twee hoofdrolspelers als 2 druppels water op elkaar lijken helpt dan ook niet mee. Ook bovenstaande MoMe-synopsis is overigens niet helemaal in orde, maar dat komt simpelweg door teveel personages waarvan niemand er bovenuit steekt.

Heel, heel slecht.

Irritante hersenloze buddyfilm. Leoni doet het niet slecht maar Smith en Lawrence bewijzen maar weer eens non-acteurs te zijn. Aan deel 2 heb ik me nog niet bezondigd. 1,5*.

Afgrijselijk kleuterklasjesfilmpje vol debiele karakters en (nog veel erger) totaal gebrek aan spanning, humor, chemie, charme, kleur, actie, frisheid, verhaal, acteurs, plezier... Hoe is het mogelijk deze drab uit te rekken tot 2,5 uur, zoals Quentin hierboven zegt, ellende. Slechter dan dit kan een actiefilm niet worden denk ik.

0,5*.

Hoewel elke film zich in Praag mag afspelen van mij, is dit treurig schouwspel vol ongeloofwaardige scenes en een irritante Rock een tegenvaller van jewelste. Geen chemie tussen de hoofdrolspelers, waarvan je je afvraagt waar Hopkins mee bezig is. Een misser, deze kruising tussen Bad Boys en My Fair Lady.

1*.

Gekeken vanwege Bell en Kunis (nu Craig Ferguson er niet meer is, sniksnik) maar toch niet echt mijn ding. Geprobeerd wordt om lompe mannenhumor naar een vrouwenwereld te brengen maar het werkt niet omdat er daarvoor ten eerste veel en veel en veel te veel emo-momenten in de film zitten en (en dit viel me echt in negatieve zin op) de karakters constant moeten lachen om de domme / onverantwoordelijke dingen die ze uitvreten. Elke vorm van droogheid en komisch effect valt daardoor weg.

Film werkt verder keurig een paar plotjes door rond een bitch en een hunk en er is wat gerommel in de marge rond een verkiezing, je kunt het allemaal met de ogen dicht nog wel volgen. Soms is er best een leuke grap te bespeuren hoor, daar niet van, maar ondanks de fucks en de dicks en weetiknietal komt de film vooral heel erg braaf over.

Dit komt ook tot uiting in de eindcredits, zonder twijfel het meest curieuze aan Bad Moms, waarin de echte moeders (!) van de hoofdrolspelers vertellen over hoe hun meisjes zijn opgegroeid tot zulke geweldige vrouwen. Cringe till infinity, mag ik even een teiltje?

Waanzinnige komedie, 1 van de leukste films van de afgelopen jaren. Thornton zet zijn rol perfect neer, maar ook Gilmore Girl Graham verdient lof voor haar gedurfde rol.

Man, wat heb ik hier om moeten lachen...

4*!

Genoeg aardige ideeen en mooie effecten, maar uiteindelijk te rommelig en veel te lang. Eigenschappen die Jackson in zijn latere werk tot in perfectie wist uit te bouwen.

2*.

Sympathieke simpelmans duikt in het probleem van het alom vertegenwoordigde, moeilijk afbreekbare en zeer vervuilende plastic. Alles aan de man straalt goedwillend amateurisme uit, wat stiekem erg prettig is om naar te kijken. Geen verbeten dominee die met het vingertje zwaait, maar een doodnormale gozer die maar eens op onderzoek uitgaat omdat-ie toch niks beters te doen heeft. Als zijn vrouw zwanger blijkt te zijn komt er zowaar nog een persoonlijk tintje bij: want wat voor (plastic) troep zit er eigenlijk in allerhande (baby)producten?

De film verliest zich tegen deze tijd wel een klein beetje in wat technisch gemier, het was allicht beter geweest om bij de plastic zakjes zelf te blijven. De absurditeit om van niet-afbreekbaar materiaal het ultieme weggooi-artikel te maken is immers best iets om even bij stil te staan.

Vreselijke film die op alle punten ondermaats is. Richting mijn persoonlijke flop 10 ermee.

0,5*.

Ah, ja, deze probeerde ik al een tijdje toe te voegen. Niet dat de film zo goed is hoor, maar ik had hem eens meegenomen op zo'n zondagnacht op Nederland 3. Er zitten nogal bevreemdende scene's in waarin een man praat met God, maar het doel van de film was me na afloop niet echt helder.

Del Monte's eerdere Compagna di Viaggio was een prachtige film, maar voor Ballata dei Lavavetri grijp ik in de 2 sterren pot.

Deze hele film was 1 grote obligate ontploffing. Voeg de potsierlijke slowmotion beelden en een afschuwelijke soundtrack toe en ik kan begrijpen waarom deze film in 'de lijstjes' opduikt. Al moet ik toegeven dat ik zeker al 500 slechtere films heb gezien.

1,5*.

Bijzonder teleurstellend. Ach, een onzinnige pis- en poepfilm kan ik op z'n tijd wel waarderen maar Balls Out is simpelweg niet grappig genoeg. Vooral de bijrollen zijn erg matig en de beste grappen moeten komen van een 8-jarig meisje en haar uiterst boeiende vocabulaire. Het saaie verhaaltje zelf weet ook al niet te inspireren en is al duizend keer verteld. Straight to dvd met een reden. Eén woord: inspiratieloos.

1*.

Disneyklassieker bij uitstek, en de favoriete film van mijn moeder (jaja even een feitje dat u nog niet kende).

3,5*.

Het valide issue wordt volkomen verpest door de uitvoering; Lee heeft van deze film echt een zootje gemaakt. Wat een afschuwelijke eenzijdige en puur negatieve karakters zitten er in Bamboozled, wat een slechte dialogen, wat een slaapverwekkend tempo.

Lang, saai, drammerig, slecht gemaakt, vreselijk geacteerd, vervelend, tenenkrommend, een aanfluiting, in de flop 100 ermee.

0,5*.

Leuke film in het vaak toch behoorlijk duffe highschool-genre. Geholpen door de prima muziek en een frisse jonge cast slaat Bandslam zich met verve door de overdaad aan clichés die het natuurlijk niet compleet kan ontwijken. Zwakt iets af in de 2e helft (de songs lijken ook minder te worden), maar ik heb hier prima van kunnen genieten.

3,5*.

De voedselprijzen in de buurtsuup van de Cage residence zullen wel de pan uit rijzen, anders is er geen verklaring voor het feit dat hij in dit flutterig B-filmpje speelt. Saaie scenes alom, lelijk gefilmd en met het meest belachelijke laatste kwartier dat ik ooit in een film mocht aanschouwen. Een wanproduct, een aanfluiting, een nul. Nuja, een één dan, voor de olifanten...

Slechts het laatste kwartiertje werkt niet helemaal, maar in de anderhalf uur daarvoor is The Bank Job een heerlijke caperfilm met best wel wat serieuze kantjes, die werkelijk voorbij vliegt. Statham straalt in een rol die hem het beste past, een stel heerlijke oneliners kruiden het spektakel en de film boeit met een ouderwets spelletje tussen de boeven en de politie, met allerlei derde partijen die op één of andere manier een eigen belang hebben. Ouderwets goed.

3,5*.

C-film op het hoogtepunt van Anderson's carriere heeft niks te bieden behalve Pam zelf. Da's misschien genoeg voor haar fanbase, maar Barb Wire is verder een complete mislukking: niet leuk, niet spannend, niet verrassend.

1*.