Opinions

Een draak van een film. Het begint allemaal prachtig met een geel filter om de Latijns-Amerikaanse hitte nog maar eens weer te geven maar zodra de film daadwerkelijk begint gaat het bergafwaarts, ondanks een aardige scene in de gevangenis. Saldana is als hitwoman daarbij nog minder geloofwaardig dan een 12-jarige Natalie Portman, Cliff Curtis denkt per abuis dat-ie Pacino moet naspelen en alle agenten zijn zo stupide dat het niet meer leuk is. Uiteindelijk komt het allemaal neer op een saaie showdown die we al 1000 keer hebben gezien. To be avoided.

1,5*.

Ja die lelijke aftiteling viel mij ook al op. Aiaiai.

Verder wel een degelijk post-apocalyptisch filmpje. Redelijke afwisseling tussen avontuur en de gebruikelijke onderhuidse spanningen en groepsdynamica. De effecten zijn soms wat matig en er zitten zo nu en dan wel wat domme dingen in (ik zou toch maar handschoenen aandoen als je in de ijstijd naar buiten gaat) maar enfin. Dru Viergever is de leuke engbek van dienst in dit onderhoudende werkje.

3*.

Woensdagavondmateriaal, maar toch wel redelijk onderhoudend. 2,5*.

Redelijk spannende film, maar niet echt een topper in mijn ogen. 3 sterretjes.

Erg leuk en interessant kijkje in het standup leven van 2 comedians. Jerry - ik kan niks fout doen in de ogen van Otherfool - Seinfeld en de hierboven beschreven kwallerige Orny Adams, die geen enkele moeite doet ook maar een draadje bescheidenheid uit te stralen.

Erg leuk om multimultimulti miljonair Seinfeld zenuwachtig voor zich uit zien te staren voorafgaande aan een optredinkje voor een paar man.

Als documentaire schiet de film toch wel tekort. Zoals Chainsaw al zei worden de twee verhaallijntjes niet echt gemixt of goed afgesloten.

Toch 3,5*.

Amusant, zij het wat braaf, filmpje met Murphy. Inderdaad intussen wel erg uitgemolken op TV. 3*.

Jeugdsentiment en dankzij Veronica/SBS toch wel een keer of 5 per jaar te bewonderen. Gewoon een lekker filmpje, met name het einde waarin Arnold exact 248 bad guys afknalt. Heerlijk!

3,5*.

Erg mooie en ontroerende film met een uitblinkende Argento. Toch jammer dat ze hierna zoveel rotzooi heeft gemaakt. Italie is zelden mooier in beeld gebracht.

4*.

Dodelijk vermoeiend werkje, lang niet leuk genoeg om onder 'plezierige B-cult' te vallen. Mijn versie had overigens én geen hardcore porno én geen hardcore horror...

1*.

Jeugdsentiment alert!

Per ongeluk ook een paar jaar geleden nog eens gekeken; slecht idee. Enfin, gewoon die ervaring even uitblocken en de film 3,5 sterretjes geven voor de herinnering.

Ik heb overigens ook nog ergens het boekje hiervan liggen...

Ik vond het maar een raar, springerig en wisselvallig filmpje. Soms goede vondsten en opmerkelijke momenten, maar ook gedeeltes vreselijk saai en onsamenhangend. Rockwell deed het wel goed. 2,5*.

Lang zo slecht niet als gevreesd.

Het vrouwtje verslindt de boeken dus in al mijn goedheid wilde ik best meekijken, ondanks dat dit typische neuzelonderwerp (The Devil Wears Prada, Sex & the City) normaliter m'n nekharen recht overeind laat staan.

Maar ziedaar; Fisher is best een vlotte madam (beetje kruising tussen Lindsay Lohan en Amy Adams) en zowaar gaat het niet (alleen maar) om het vereren van weer eens een onnozel stukje stof, maar om romantiek, vriendschap en selfcontrol. Oke, nog steeds behoorlijk suf, maar begrijp dat ik het ergste van het ergste had verwacht.

Mode blijft natuurlijk iets volstreks irrelevants, en 'Confessions' volgt de formules van een romcom wel erg braafjes op, maar echt vervelend werd het nergens. En nu weer over naar zaken die er wel toe doen.

2*.

Te erg voor woorden, dit saaie rommelboeltje dat Lohan ook niet meer kan redden. Doelloze karakters, dialogen en situaties, ongeloofwaardige scenes (rondom de band). Nee, een stap terug vanaf het toch ook al niet fantastische Mean Girls.

1*.

Belachelijke en kinderachtige film met uberlelijke effecten. Een ouderwets wanproductje. 1*.

Waanzin bij de Wannsee in deze redelijke tv-film. Goed geacteerd al blijft het jammer van de taal (Colin Firth als Nazi, hmm). Door de film statisch en emotieloos te houden (geen muziek, geen trucjes, nauwelijks stemverheffingen) komt de film misschien wel realistisch over, maar ook wat droog en daardoor haast saai, ondanks het monstreuze onderwerp. Daardoor interessant om te zien, maar uiteindelijk weinig meer dan een (belangrijke) geschiedenisles.

2,5*.

Matig filmpje. Gibson en Roberts zijn toch al niet mijn favorieten. Jammer, 't is wel een aardige invalshoek. 2*.

Luide en donkere actiefilm heeft genoeg te bieden op het vlak van effecten, maar stelt uiteindelijk toch wat teleur mede door de wederom houten Reeves en de veel te lange speelduur voor het simpele verhaaltje.

2*.

Mooie, intelligente film waarbij de lange duur me geen moment irriteerde. De machine ziet er prachtig uit en Foster is een ras-actrice.

4*.

Slappe hap, deze Soderbergh. Om de karakters van Contagion geven we niks (het zijn er ook wel erg veel), de spanning is ver te zoeken (wat heet) en het hele subplotje rond de dubieuze blogger Law wordt er zo nu en dan maar lukraak met de haren bijgesleept. Het is allemaal veel te veel voor anderhalf uur, waardoor het geheel vervalt in een vrij vlakke, kille boel zonder hoogtepunt of climax. De potsierlijke 'ontknoping' is zelfs van een zeldzame nikszeggendheid, die echter prima bij deze film past, dat dan weer wel.

1,5*.

waarom zijn mijn kaarsen bijna opgebrand zijn zij mijn ziel ik ben opgebrand ik heb een poster van qt aan de muur mijn haren zijn kort de kapper was chinees 10 euro op tafel wat is 10 euro op een mensenleven wie kan ik redden wil ik wel iemand redden de tv is uit maar ik zie het rode licht waarom is het licht rood rood als bloed mijn nagels zijn te lang maar als ik ze knip komt er bloed de geur van afwasmiddel sleept door het huis op zoek naar mijn neusgaten als had het geheugen en een wil een wil van zichzelf zoals alles wat leeft en niet leeft en denkt en niet denkt shirt aan of uit het is koud en toch warm ik ben een man mijn nick is otherfool ik ben nog nooit in zweden geweest en haat deze film

Een van de mindere films rond het witte huis. Doelloos en vooral vreselijk saai. Zelfs Oldman als bad guy kan de film niet redden. 1,5*.

Sfeervolle en vooral intieme film over een rock-fenomeen van voor mijn tijd, al heb ik de platen van Joy Division wel. Prachtig geschoten in zwart wit, een erg knappe rol van Riley, een sterk debuut van Corbijn. Stiekem trek ik Unknown Pleasures toch maar weer eens uit de kast...

3,5*.

Kan het slechts met de anderen eens zijn; zo slecht is het idee nog niet maar het wordt echt vreselijk rommelig uitgewerkt. 1,5* dan maar.

Vreselijk slecht maar ik kon hier helaas niet om lachen. Een welverdiende 0,5 ster voor dit nonfilmpje.

Ondanks het interessante onderwerp en het mooie einde kon The Conversation me toch niet helemaal boeien. Toch iets te traag opgezet? 3*.

'Daddy' Derek Savage is een talentloze eikel die op de één of andere manier zijn harige handjes op een videocamera heeft kunnen leggen. Zijn wanstaltige creatie 'Cool Cat', waarvan ook al de nodige boekjes zijn verschenen, wordt daardoor helaas ook in bewegende versie op nietsvermoedende kinderen losgelaten, die zonder twijfel allemaal een enorm trauma aan deze misselijkmakende onzin overhouden. Ik zelf werd na een kwartier letterlijk misselijk van deze film, alleen de intonatie van die rotkat al, als-ie weer eens keihard 'WOW! That is SUU-PEER! It's SUCH a BEAUtiful DAY' ofzo zat te krijsen.

Behoorlijk ziekelijk wordt het vervolgens wanneer 'Mama Cat' in beeld komt, waarmee 'Daddy' Derek schijnbaar 'Cool Cat' heeft voortgeplant. Ik wil het niet eens weten. Intussen wordt er een halfbakken verhaaltje verteld over pesten enzo, met een hilarisch jochie dat qua overacting De Baron uit Bassie en Adriaan probeert te evenaren. God wat had ik er veel voor over gehad mocht deze 'Butch the Bully' (ik bedenk het niet) dat oranje monster op een pijnlijke plek had geschopt. Of liever nog, 'Daddy' Derek.

Maar dan moet het ergste allemaal nog komen. Halverwege de film gebeurt er namelijk iets compleet bizars; er worden gewoon amateurbeelden vertoond van Cool Cat bij één of andere Parade in Hollywood, er wordt zelfs omgeroepen 'Hier is Cool Cat, een creatie van Derek Savage'. Dat is nog eens de vierde muur breken zullen we maar zeggen. Nooit gezien dit, wat een afschuwelijke zelfbevlekking.

Terug in treurig suburbia dreint de film nog wat door om maar tot een (soort van) feature length te komen, met helemaal aan het slot nog wat plotjes rond veilig de straat oversteken, gestolen snoep en een gevonden pistool. De kwaadaardigheid spat er ondertussen werkelijk vanaf, vooral bij 'Daddy' Derek met z'n fake smile. Zijn recente youtube activiteiten, waar D-ark het ook al over had, doet nog verder vermoeden dat we het hier over Lucifer in levende lijve hebben.

Ah ja, de film met de eierscene. Verder niet geweldig veel indruk op me gemaakt. 3*.

Toch wel een geinige film. Candy zelf valt wat tegen maar de bobbers zijn grappige karikaturen. Het sentimentele einde vond ik wel mooi eigenlijk, werkte wel in deze film.

Laat ik eens 3 sterren geven.

Lachwekkend acteerwerk, maar een interessant verhaal... ik heb 2,5* gegeven, al was dat vlak na de dood van Van Gogh, misschien moet ik hem nog eens kijken.

Snoozefest-de-luxe die in het laatste half uur de ene na andere suffe twist uit de mouw schudt. Macy en Baldwin spelen hun typische rollen op de automatische piloot in deze film die slechts uit karikaturen lijkt te bestaan. Voeg de irritante soundtrack toe en er valt, buiten het spel van Bello, weinig te genieten.

1,5*.