Opinions

De originele Deeds heb ik nog niet gezien, maar deze kruising tussen Mr. Smith goes to Washington en the Hudsucker Proxy is werkelijk hilarisch. Torturro en Avari doen er alles aan om de show te stelen, maar uiteindelijk wint Sandler het met zijn aanstekelijke kinderlijkheid.

Een heerlijk maffe comedie, met het hart op de juiste plaats zullen we maar zeggen. 3,5*.

Iets dergelijks schoot ook door mijn hoofd; dit is een twee-en-een-half uur durend probeersel waarin Van Dormael met zijn megabudget schijnbaar alles, maar dan ook echt alles uit de kast heeft willen halen om al zijn (visuele) ideeën eens op het scherm te brengen. Dat moet voor hem zelf heerlijk zijn geweest, maar achteraf was het misschien beter geweest het geheel wat simpeler te houden, of in ieder geval (oh ironie) her en der wat keuzes te maken.

Want liefde, toeval, het lot, ouderdom, dromen, wetenschap, keuzes... wat een enorme hooibaal neemt de filmmaker hier op z'n vork. Een mix van Science of Sleep, Eternal Sunshine en nog een dozijn films, maar wel met een eigen smoel waar ik uiteindelijk (hoewel er echt wel het één en ander op aan valt te merken) toch van genoten heb.

Doe maar 3,5* dan.

Vervelende kinderachtige film. Flauwe omkleedhumor, laten we hopen dat het 2e deel uitblijft.

1,5*.

Surrealistische en toch wel ietwat overschatte film. Mooie beelden en spannende scenes, maar ook met rare zijsprongetjes en veel gezochte onduidelijkheid. De sfeer van de film is echter prima verzorgd en Watts is een ontdekking.

3,5*.

Sla der op de bek, Jenny!

Jane Waltman en Joost Ranzijn, wat waren zij denkende? Ik mag toch hopen dat studenten die dit als afstudeerfilm tevoorschijn toveren een dikke vette paal krijgen, wat een verschrikking. Dat de jonge cast er geen hout van kan is dan nog niet zo erg, maar dat verhaal, die personages, de liedjes... echt om te huilen zo slecht. Hoewel, ik heb door de pure wansmaak ook wel weer hartelijk moeten lachen.

Het begint al mooi als een paar blonde meisjes een bal afpakken van wat Marokkaanse jochies, ja dat is uit het leven gegrepen lieve mensen. Deze Cindi Lauper look-a-likes, allen uit de jaren '80 weggelopen, noemen zichzelf 'de Whites', oftewel: 'witter dan wit, want wij zijn de shit.' Hun al net zo verheffende tegenstanders, de 'Multies' zijn een lukraak bijeengeraapt stelletje (als het maar een kleurtje heeft), die het vooral voorzien hebben op autowassende heren op leeftijd.

Zo nu en dan komen de groepen, die ongeveer net zo angstaanjagend zijn als een slapende kitten, elkaar tegen, bijvoorbeeld in de lokale ROC-disco waar ook politie-agent Bromsnor en zijn assistent aanwezig zijn. Zij houden blijkbaar een oogje in het zeil wanneer Jenny plotsklaps verliefd wordt op ene Mohammed, wat natuurlijk de nodige agitatie oplevert. Waarom de twee voor elkaar vallen is overigens niet echt duidelijk, maar ik moet hierbij aantekenen dat ik een versie zag van ongeveer 60 minuten (online te bekijken via de uitzending gemist van MTNL).

Eén en ander culmineert uiteindelijk in een dodelijke vechtpartij die dan moet doen denken aan de West Side Story, maar zoals al gememoreerd zou Bernstein (en niet alleen hij) zich omdraaien in zijn graf; het ziet er allemaal zo amateuristisch, onnatuurlijk en ronduit dom uit dat ik me afvraag waarom zoiets überhaupt wordt gemaakt. Blijft vooral over een aanslag op de lachspieren.

1*.

Kan toch niet helemaal aan de verwachtingen voldoen. Vuige smerigheid en een heel behoorlijk eerste half uur, maar daarna verdwijnt de echte spanning en raakt de film wat uitgeblust. Enkel de scene van het kerstfeest heeft nog iets speciaals. Aardig tussendoortje, maar meer ook niet.

2,5*.

Prima gemaakt avonturenfilmpje; her en der een grap, dan een spannende scene, uitstekende effecten en de prachtige Weisz. Een no-brainer die dat doet wat ie moet doen: vermaken.

3,5*.

Aardige avonturenfilm (het vervolg vond ik zelfs nog beter), prima gemaakt popcornvermaak. Tijd voor een nieuw deel?

3*.

Van alle nutteloze vervolgen in 2008 misschien wel de meest nutteloze. De eerste 2 Mummy films destijds met veel plezier gekeken maar Tomb of the Dragon Emperor krijgt eigenlijk niks gedaan; Weisz is er niet, de grappen zijn er niet en de effecten zijn soms ronduit lelijk (de Yeti en de draak vooral). Met een gezonde dosis zelfspot slaat de film er zich soms redelijk doorheen maar als je kijkt wat deze Mummy brengt dan is dat eigenlijk maar bar, bar weinig.

Het is meer dat ik ergens een soort sympathie voor de franchise voel dat ik er nog 2* voor over heb, maar dat is inclusief meervoudig met het hand over het hart strijken.

Raar kan dat lopen, 3 jaar lang gedacht dat de film over de gijzeling zelf ging.

Uiteindelijk dus een heel andere filmervaring, erg losjes verhaal dat nog wel eens wat kanten opfluttert waar het niet echt hoeft te komen. Spielberg wil wel naar de zinloosheid van het geweld toe maar krachtig wil het maar niet worden. Te veel zijtakjes, opstoppingen, rotondes.

Bana is sterk, een paar indrukwekkende scenes (het meisje en de telefoon)... mwah, 3 sterretjes dan maar.

Niets bijzonders eigenlijk, Christmas Carol maar dan met Muppets... voegt niets toe aan de tig Christmas Carols die al gemaakt zijn.

2,5*.

Dat was inderdaad een raar reclameblok

Een mislukte film dus. Hoewel het basisgegeven origineel is en het Bullocks karakter Cassie in principe interessant is, faalt de film bij de uitwerking. Ten eerste meisje Bullock. Wederom toont ze aan geen serieuze rol te kunnen spelen, in elke scene werd ze door de eerste de beste tiener van het beeld gevaagd. Niet meer doen dus.

Dan de rol van de tieners. Voor geduldige plegers van de perfecte moord maken ze wel erg veel fouten. Bijvoorbeeld die schoenen. Daarmee stellen ze zichzelf schaamteloos in het middelpunt. Misschien was dat de bedoeling (arrogantie enzo), maar met 'perfecte moord' heeft het natuurlijk niks meer te maken.

Ook het in beginsel originele basisidee dat we zowel politie als daders volgen bleek uiteindelijk een gemiste kans; de film werd door deze opzet nergens spannend. Dan deed bijvoorbeeld 'Switchback' (hele andere film, ik weet het) dat een stuk beter.

Ten slotte duurt de film werkelijk veel te lang, en is het laatste half uur gewoon te gek voor woorden.

Al met al zeer teleurstellend. 1,5*.

Ik viel er gisteren na een minuut of 15 in, heb hem zonder problemen (zonder in slaap te vallen, that is) uitgekeken. Niet dat de film nu geweldig boeit, maar er zaten een paar mooie scenes in. Bijvoorbeeld als Sir John de verdachte opzoekt in de gevangenis of idd de spiegelscene met de opzwellende muziek.

Mindere punten: de 'clues' zijn wat al te overduidelijk en het tempo daardoor wat traag, de film heeft de tand des tijds niet erg doorstaan (in al haar facetten), en het motief van de moordenaar was mij (door het gemiste begin?) niet compleet duidelijk, dus ik houd het maar op 2,5*...

Mooie mix van de harde sport en de breekbare verhalen achter de beoefenaars ervan; echte emotie blijft altijd boeiend om te zien. De Spelen zelf worden wat afgeraffeld ('as' sprak er al over), maar de kijkjes in de levens van de spelers zijn mooi, intiem en waarachtig (al blijft wel het positieve altijd nogal voorop staan).

3,5*.

Romantische komedie begint lekker vlot, maar neemt dan een eindeloos aantal wendingen om uiteindelijk dan toch maar de 2 hoofdpersonen bij elkaar te brengen (eigenlijk geen spoiler he, maar ja ).

Lane doet het aardig, maar Cusack heeft de automatische piloot op staan in een film die het vooral moet hebben van leuke bijrolletjes (waaronder Christopher 'Von Trapp' Plummer).

Er zijn mindere films in het genre, maar het is jammer dat Must Love Dogs niet het tempo en de frisheid van het eerste half uur weet vast te houden.

2,5*.

Roberts is altijd al een vervelend wicht geweest, dus ze speelt in feite haarzelf. Een standaardfilmpje voor de liefhebber.

2 kleine sterretjes.

Brrr wat een vervelend wicht is die Vardalos... dat er uberhaupt iemand met haar (en haar familie) wil trouwen is de grootste plothole aller tijden. In alles een nare film, sla deze over mensen!

1,5*.

Meet the Parents kloon, maar dan op alle vlakken net wat minder. De absurdistische, over the top verwikkelingen zijn wel amusant en over de hele lijn heb ik me wel vermaakt. Leuk om Richter weer eens te zien.

3*.

Pesci is schitterend als cousin Vinny, maar Tomei steelt de show als zijn liefje. Ik leer net dat ze voor haar rol een oscar heeft gekregen, en ik kan het in retrospectie slechts met de Academy eens zijn.

Verder: leuke vondsten (het vroege wakker worden, de absurditeit van de hele zaak), geweldige dialogen (vooral tussen Pesci en Tomei), goede grappen (gevangenisscene), oftewel: erg leuk om naar te kijken. Nadeeltje is misschien dat de film iets te lang duurt, hoewel het niet geweldig hinderlijk was.

Judge: What are you wearing?

Vinny: Clothes..... I don't know what you mean....

daar moest ik wel erg hard om lachen...

Ik zet eens in op 3,5*

Mijn 7e Ford en toch wel duidelijk de minste. De film begint nog wel sfeervol in de openingsscenes, maar in no time wordt het verhaal van de broers en hun wraak aan de kant geschoven voor een geheel nieuw hoofdpersonage en bijbehorende romantische verwikkelingen, om er pas in het slotkwartier op terug te komen.

Fonda mag ik altijd graag zien maar de mij onbekende Mature steelt de show als Doc Holliday, de hoestende en proestende ladykiller met doktersdiploma, drankprobleem en taste for guns.

2*.

Leuk om deze gast op zijn queeste te volgen, al is het allemaal misschien wat magertjes voor een docu van 90 minuten. Toch weet de film het tempo over het algemeen behoorlijk hoog te houden en is de constant aanwezige feelgood factor fijn geruststellend. Het einde is natuurlijk classic, in hoeverre Drew een rolletje speelt is maar af te wachten maar het zag er wel lekker spontaan uit.

3*.

Misschien niet helemaal eerlijk (want dit is een kinderfilm tenslotte), maar ik vond deze film haast niet te verdragen. Ik kreeg hem destijds gratis bij m'n dvd-speler, maar dat had achteraf niet gehoeven. Softe familiefilm die ondanks de A-cast geen moment weet te ontroeren (mij tenminste niet, ik zie dat de film bij anderen wel werkte).

Oh, en had ik al gezegd dat ik een hekel aan honden heb?

1*.

Het vraagstuk van de zin en onzin van moderne kunst lijkt onder te sneeuwen in een thriller die mediahype, familiebanden en al dan niet oplichting mengt in deze aardige docu, totdat de beginvraag eigenlijk terugkomt; maakt het uit wie de schilderijen uberhaupt heeft gemaakt?

Redelijk interessant materiaal, 3*.

De docu Going Clear uit 2015 was inderdaad een stuk sterker dan dit mislukte werk van Theroux, die eigenlijk net aan genoeg materiaal heeft voor een 'normale' uitzending van drie kwartier en dan net zo lang de plaat opnieuw opzet tot er een speelfilmlengte uit is gerold. Waar Going Clear veel meer info verschafte gaat Theroux op zijn welbekende menselijke tour: niemand van de kerk wil alleen met hem praten waardoor alles met een ongelooflijke sisser afloopt.

De absolute flop van het jaar.

Ontzettend flauwe film rond superheldin Thurman (die vreselijk beroerd acteert) en haar vriendje Wilson (die het zo mogelijk nog minder doet). Deze kruising tussen een superheldenfilm en een soortement van slechte romantische komedie is oervervelend, lelijk gemaakt, met stompzinnige dialogen en verwikkelingen. Een aanfluiting.

0,5*.

Ik had een wat mysterieuze, mistige film verwacht gezien de titel, hoes en plot, maar dit is eerder in your face drama rond disfunctionele gezinnen, pedofilie en jeugdtrauma's.

Joseph Gordon-Levitt (Neil) steelt de show met een veeleisende rol, waardoor het personage van Brian er soms maar een beetje bijhangt. Hun gezamenlijke zoektocht naar antwoorden is niet spannend of sensationeel uitgebeeld, wel indrukwekkend en soms hartverscheurend. Goede film.

3,5*.

We got movie siiiiiiiiiiiiiiiiiiiign!

Helaas haalt de film niet het gebruikelijke (absurd hoge) niveau. Daarvoor is This Island Earth te goed en wordt er te weinig gerifft (naar verluid om het makkelijker te laten volgen in een bioszaal). Hoe dan ook, het concept van MST3K is en blijft briljant, misschien wel mijn favoriete serie ooit.

Normal View!

4*.

Nu vind ik Penn de vervelendste acteur ter wereld, maar sowieso viel Mystic River me niet erg mee. Film sleept een beetje voort, heeft wel een paar mooie scenes maar is naar mijn mening zeker niet de moderne klassieker die sommigen erin zien. Dan vond ik Gone Baby Gone toch een stuk sterker...

2,5*.