Opinions

Ik ben positief verrast door deze Mann, die eerlijk gezegd al lang op mijn lijst staat. Zowel Foxx als Cruise zie ik wel graag acteren. Jada Pinkett Smith is dan weer een knappe toevoeging en viel me hier positief op, ondanks haar kleine rol. Het prille begin van een relatie die begint in een taxi vond ik erg natuurlijk en spontaan overkomen. Dit was echt zo'n gewoon gesprek waarbij je direct voelt van dit zit goed tussen deze twee mensen.

De overgang tussen deze scène en de volgende klant, namelijk Tom Cruise is ook smooth gekozen. Daarna zou het kunnen dat het wat repetitief begint aan te voelen, maar dat gevoel had ik nergens. Er zaten wat rustigere momenten in die goed opbouwen naar nieuwe hoogtepunten. Dit is een film met een paar mooie scènes. De interactie tussen Foxx en Cruise zit ook heel goed. Verder is de muziek erg geschikt en leidt het tot een prima sfeer waarin ik helemaal terecht kwam. Eindelijk een Mann die ik echt kan waarderen.

Geen slechte slasher verre van, maar echt goed kan ik het ook niet noemen want de film zit vol met plotgaten. Zoals shrink al aanhaalt van de boobytraps die er ineens overal zijn, is heel ongeloofwaardig. Ook snap ik niet waarom de ouders ineens terug thuis waren? Ze gingen op weekend. Ok ze kunnen teruggekeerd zijn omdat ze iets vergeten waren, maar waar is dan hun auto? Dat moet de dochter toch sowieso opgemerkt hebben? Haar vriend sterft iig wel heel erg pijnlijk. Au! Het is ook vreemd dat de Collector precies niet opmerkt dat er nog iemand in het huis aanwezig is, nl.
Arkin.
Verder zijn er wel een aantal geniale kills en waarschijnlijk ook niet geschikt voor iedereen. Er is best veel gore, soms voor mij zelfs op het randje.

Wel vermakelijk, maar zeker niet zo goed als Saw qua verhaal en soundtrack.

Prima film, nergens echt heel bijzonder om een topwerk te zijn maar verder is het allemaal prima verfilmd, boeiend en verveelde het geen seconde omdat ik er zelf niets van wist. Misschien heb ik onder een steen geleefd in dit geval maar uiteindelijk is dit voor mijn tijd gebeurd. Religie staat hier redelijk voorop in deze film en dat is iets dat soms erg tegen kan vallen, hier valt het mee. Op bepaalde momenten zeker spannend. Aanrader! Kleine 4*

Inderdaad een heerlijke film. De film heeft goede dialogen, een leuke sfeer en de hoofdpersonages hebben een goede chemie. De soundtrack is super. Adèle Haenel speelt grandioos, ze maakt in de film een positieve evolutie door, waardoor ze met de minuut mooier werd. Ook Kevin Azaïs speelt voortreffelijk. Romantische komedies slaag ik meestal over maar deze vond ik erg fijn.

Les Combattants is, volgens mij, eigenlijk geen komedie, althans de film probeert geen komedie te zijn (maar is dat op bepaalde momenten wel). De wat geestigere oneliners zijn dan ook geestig en kwamen zeker niet geforceerd over. De speelduur is bovendien ideaal, zeker niet te kort of te lang. Er wordt de tijd genomen voor een goed verhaal en een sterke karakterontwikkeling, maar ook niet teveel en dat is toch de basis voor een goed entertainment. Zeker een aanrader! Krijgt van mij een 4.5*

Ik ben eigenlijk, na het einde gezien te hebben, serieus op het verkeerde been gezet met deze film. Ik was constant aan het twijfelen of het nu om flashbacks ging of dat David (Aaron Paul) en Claire (Annabelle Wallis) een dubbelganger hadden rondlopen. Op de 1 of andere manier was dat mij eigenlijk lange tijd niet duidelijk Het werkte bij mij dus wel want ik dacht is dit nu een David Lynch film maar nee dat was het niet.

Ik vond de film eigenlijk lange tijd best vaag en mysterieus, en dat werkt eigenlijk altijd wel bij mij. Ook die ene kerel Enver Gjokaj (Sousa van Agent Carter) vraagt op een bepaald moment: Do you have a brother? Geen antwoord, ik dacht damn nu weet ik nog niks meer. Maar goed, ik weet dus niet of het aan mij lag (waarschijnlijk wel ) maar buiten dat zijn er nog genoeg vragen die achterblijven na het bekijken van de film. De rode draad van het verhaal is duidelijk, maar een aantal dingen zijn dat niet. Er zijn mij misschien een aantal dingen ontgaan, dat gebeurd me wel is vaker.

Ik vond dit met name dus een intrigerende film over true love, toch wat David betreft. Ik vond Aaron Paul en Annabelle Wallis goed spelen, zowel in het algemeen als met elkaar. Nee, ik bedoel gewoon dat ik ze graag bezig zag als koppel, meer niet. Er is geen stomende seksscène of iets dergelijks en ook geen (functioneel) naakt. Ze acteren beiden meer dan prima en dat kan ik gerust ook van de rest van de cast zeggen. Het is ook allemaal goed in beeld gebracht en met de muziek was ook niets mis.

Dit is een film die ik zeker nog eens opnieuw kan zien.

Wederom genieten van de nieuwe film van Collet-Serra. De wijze waarop alles in beeld wordt gebracht ligt me erg goed en ook al is Liam Neeson oud aan het worden voor actiefilms, die wil daarom nog niet zeggen dat je hem moet afschrijven. Dit is ook een beetje het thema van de film dus het ligt hem zeer goed deze rol. Heel veel actie zit er nu ook niet in, het neigt inderdaad meer naar een thriller en mystery door de vage mensen die Liam Neeson hebben benaderd op de trein.

De cast is erg sterk natuurlijk met grote namen als Liam Neeson, Vera Farmiga, Patrick Wilson en Sam Neill. Ook fijn is de Spaanse Clara Lago, die ik van een aantal films ken en ik graag voor de camera zie. Je ziet wel dat Collet-Serra een eigen stijl heeft en die apprecieer ik telkens weer. Het verhaal is niet al te ingewikkeld maar zit goed in elkaar. Je ziet wel wanneer er CG aan te pas is gekomen maar echt slecht is het nu ook weer niet. Een vermakelijke treinrit is het geworden. Opgepast misschien voor kijkers die de trein zo beu gezien als koude pap. Al vind ik niet dat dat de pret zou mogen drukken. Ruime 3.5*

Deze film is zo fout als de filmposter, maar dat is juist het pluspunt aan deze film. Con Air heeft alles wat een actiefilm hebben moet en puilt uit van de vele explosies. Je staat dan ook stom dat de regisseur niet Michael Bay is maar Simon West. Een mindere naam misschien en dat dit zijn debuut is kan je niet begrijpen want het is ongetwijfeld zijn beste film.

En dat is misschien ook zo voor Nicholas Cage, een man die ik vaak kan appreciëren door de natuurlijke nonchalance in zijn houding. Hij loopt hier echt soms rond met een air van: "kan mij geen f*** schelen dat alles rond me wordt opgeblazen, ik ben Cage". Dat grapje met die kooi vond ik ook wel hilarisch gewoon omdat hij ze maakt.

Ik snap hier niks van een aantal meningen om eerlijk te zijn. Wat wil je nog meer van een actiefilm? Actie is er meer dan genoeg, 2 knappe vrouwen vooral Monica Potter, zelfs voor de vrouwen zijn er strakke torso's te bewonderen, ... ja ok die travestiet moest voor mij niet maar haha daaraan merk je dat deze film lekker fout is. Bij het einde denk je nu is het gedaan en dan komt er nog wat actie. Het einde is prachtig! Supergoede film om eens gezellig met de familie te kijken, toch? 4.5* is op zijn plaats, geen discussie mogelijk.

Tweede film die ik zie van Bertolucci en ook dit kon me niet overtuigen. Hier en daar een behoorlijk sterke scène maar heel dat politieke gedoe dat er ligt rond geweven wist me minder te bekoren. Het blijft ook gewoon té vaag. Clerici is bovendien een erg afstandelijk man die nooit weet te lachen. Er wordt weinig binding gemaakt met de personages en humor/spanning zijn spoorloos. Clerici doet me wat denken aan de houding van Jef Costello in Le Samourai van regisseur Jean-Pierre Melville, maar qua verhaal is die tweede een stuk interessanter.

Ik vond het begin en het einde echt heel sterk. Het camerawerk en de editing is soms echt subliem. Het middenstuk mocht zeker korter wat mij betreft. De poster leek in het donker een echte persoon, nooit eerder gezien, net als het schilderij waar hetzelfde principe wordt toegepast. Ik weet niet welke van de 2 momenten ik het beste vond, de poster vond ik origineel gedaan maar minder eng dan het schilderij dat uiteindelijk tot leven kwam. The Crooked Man leek me een beetje een ideetje 'gestolen' van The Babadook.

Het is alweer een paar dagen geleden dat ik deze film heb gezien, maar als ik me goed herinner was er weinig muziek, buiten dan de Elvis cover. Was op zich wel fijn, maar of het echt bijdroeg aan de film ik denk het niet. Er waren natuurlijk elementen die al eerder werden gebruikt in horrorfilms, van een kinderlijke lach, een brandweerauto die uit zichzelf beweegt, stoelen die verschuiven, schommelstoelen die krakend heen en weer wiegen tot en met een tv waarop enkel ruis te zien is.

Ik vond hem beter dan The Conjuring omdat in de sequel ik echt 2 keer ferm ben verschoten. Bij The Conjuring zelf was de kastscene al gespoiled voor ik de film keek door vrienden. Ook Annabelle op de achtergrond op het einde was een leuke afsluiter.

Ik heb precies een andere film ervaren als de meesten. Ik vond het verhaal echt goed. Deze keer een vloek ipv puur geesten. Het is al een tijd geleden dat ik de andere 2 films zag maar deze film vond ik sterk. Het is behoorlijk anders dan de vorige twee en het focust zich minder op schrikeffecten. Ergens leek er zich wat meer rechtbankdrama of politie aan te pas te komen maar dat wordt eigenlijk allemaal slim tot een minimum beperkt. Ik vind het ook een film met een krachtige moraal. Liefde die alles overwint. Het kan en het bestaat en het is prachtig om te zien. Al bij al vind ik het dus totaal onterecht dat dit derde deel niet eens 6/10 scoort. Van mij krijgt hij een ruime 8/10.

Ik moet zeggen dat ik een tamelijk saaie film had verwacht enerzijds omdat ik in het verleden wel wat gelezen heb over SETI en hoe moeilijk het was om subsidies te krijgen voor iets wat niets opleverde. Anderzijds dacht ik dit ook vanwege de lange speelduur van de film. Gelukkig ben ik wel geïnteresseerd in astronomie en wist ik wel dat dit een film was die ik eens moest gezien hebben. Het is ontzettend straf, bijna krankzinnig, dat er wetenschappers zijn die decennialang geluisterd hebben naar ruis. Kun je je dat voorstellen? Ik niet echt, al kan ik het langs één kant wel begrijpen. Het gevoel dat je op het punt staat iets ontzettend spectaculair te ontdekken in de geschiedenis van de mensheid, namelijk de reden waarom wij er überhaupt zijn en of er leven is ergens anders in het universum, is natuurlijk één van de grootste vragen die wetenschappers zich stellen. Stel dat jij bewijs vindt van buitenaards leven dan kan ik me voorstellen dat je dat meer waard vindt dan je eigen leven.

Wat Contact zo goed maakt is moeilijk uit te leggen, maar ik vond de film vreselijk actueel. De videogesprekken over en weer en de vele monitoren waarnaar je als kijker naar kijkt, maar ook de eeuwigdurende verschillen die er zijn tussen religie en wetenschap. De dialogen die hierover gevoerd worden vond ik niet super sterk. Een andere film die daar beter in slaagt vind ik I Origins (2014). Hetgeen Zemeckis vast ook wil vertellen met zijn film is hoe de media ons bespeelt. Het is belangrijk dat we kritisch en sceptisch omgaan met de door de media verschafte informatie. Ook vind ik het schitterend dat er toen al sprake was van dat mensen zich eenzamer beginnen te voelen door de opkomst van technologie. Contact klaagt dit probleem aan maar biedt eigenlijk weinig oplossing naar mijn mening. Buiten dat we contact moeten houden met elkaar. No shit.
In tegenstelling tot Interstellar die inderdaad wel raakvlakken heeft met deze film, gaat Contact vaak minder diep in op zware thema's. Wormgaten en dergelijke worden wel kort vermeld, maar sluitende bewijzen worden niet gegeven. Nu ook Interstellar kon nog niet alle vragen wetenschappelijk beantwoorden. We weten natuurlijk nog lang niet alles van het uitgestrekte universum en gelukkig maar of er viel niets meer te ontdekken.

Van Jodie Foster ben ik eigenlijk niet zo onder de indruk. Misschien ligt het aan haar stem maar het lijkt of ze gewoon haarzelf speelt. Geen misse verschijning misschien maar geef mij dan toch maar Sandra Bullock in de jaren '90. Ik merk weinig verschil met haar rol in Silence of the Lambs. Op Matthew heb ik niks aan te merken, maar hij heeft niet veel chemie met Foster. In een film die wetenschappelijk is beïnvloed, mag chemie niet afwezig zijn. Al bij al wel genoten van de film.

Contagion is misschien één van de hipste films van het moment. Qua scenario lijkt het wat op de huidige omstandigheden. Het ongenoemde virus in deze film is goed vergelijkbaar qua overdracht, afkomst en symptomen met het coronavirus. Wat jammer is, is de hele resem aan gebeurtenissen zonder dat je ergens voeling krijgt met een personage. Dit is te fragmentarisch gebracht. Er is teveel in 2u gepropt en dat werkt gewoon niet op die manier. Ik denk dat er mooie persoonlijke verhalen zullen verfilmd worden eenmaal als corona voorbij is dan kunnen we deze Contagion gewoon vergeten.

Corpse Bride is niet meteen mijn soort film. Ik heb nog niet erg veel stop motion films gezien maar tot nu toe is er nog niet direct eentje dat mij kon bekoren. Ook deze is weer middelmatig. De muziek is nu niet bepaald geweldig. Op zich levert het wat bij aan de sfeer en geeft het de film een ietwat unieker karakter misschien maar ik had er weinig mee. Erg fijn om in deze film te aanhoren was de stem van Christopher Lee. Man, wat een geweldige stem en hoe passend bij zijn personage. Coraline heb ik nog steeds niet gezien maar zou wel eens mijn volgende stop motion kunnen worden om te kijken.

Het verhaal van Corpse Bride valt op zich wel mee maar het lijkt me leuker voor jonge tieners bijvoorbeeld. Burton weet wel verhalen te scheppen die origineel zijn en daarom ga ik me nog wel verder verdiepen in zijn oeuvre. Al denk ik dat Big Fish wel eens zijn beste gaat blijven.

Verrassend ondergewaardeerd werkje me dunkt. Het concept was echt bijzonder intrigerend en de eerste minuten van de film was de spanning erg voelbaar. Dit is iets wat ik niet vaak meemaak bij een horrorfilm. Dus daarom alleen al krijgt deze 4*. Er zijn een aantal aparte keuzes gemaakt om er komische elementen bij te halen. Toch had ik nergens het gevoel dat het echt een komische film wordt. Het geheel blijft serieus.

De acteurs doen het ook tamelijk goed en de hoofdrolspeelster is een mooie verschijning. Dat er een subplot over seksuele intimidatie op het werk vond ik wat geforceerd. Verder bestaat er een versie van de app Countdown in de Google Play store. Ik heb het eens geprobeerd en ik heb nog maar 171 dagen te leven. Laten we er het beste van maken haha.

Zeker interessant om eens gezien te hebben. Benedict speelt ook wel behoorlijk sterk moet ik zeggen in deze prent. Je ziet ook dat hij er veel voor heeft gedaan. Hij gaat hier Christian Bale bijna achterna, hoewel hij daar nog wel een eind vanaf zit, maar toch chapeau. Zoals dit soort films zit de spanning hem meer onderhuids. Misschien minder een film om te kijken na een drukke dag maar al bij al viel dat zeker nog mee. In dit soort films heb je altijd wel wat meer dialogen en worden er soms complexe wegen bewandeld. Hier voor ik het niet al te druk aanvoelen en heb ik zeker geboeid gekeken. Een hoogvlieger is het nu ook weer niet, maar misschien wel actueler dan je zou denken. Er zitten toch weer heel wat geopolitieke spanningen te broeden (denk maar aan China-Taiwain of Rusland-Oekraïne) en misschien is een Koude Oorlog dichterbij als we denken.

Ik begin me meer en meer te verbazen dat er toch talent in Guy Ritchie zit. Dit is best wel een goede film. Soms echt mooi geschoten, goed verhaal (hij snapt stilaan eindelijk hoe een film opgebouwd moet worden). Niet te veel toeters en bellen. Hier en daar wat muziek. Licht dramatische toets. Ja goed gedaan. Jake Gyllenhaal was ook stilaan wat weg van de wat betere, hogere budgetfilms (niet Marvel), maar hiermee maakt hij toch weer iets goed. Met zijn baard kan hij ook nog wel doorgaan voor een Afghaan. De band tussen de twee acteurs groeit ook wel en je merkt dat er een onbenoemde zielsverwantschap lijkt te ontstaan. De actie en constante dreiging samen met de survival houdt je zonder meer sterk geboeid tot het einde.

Cowspiracy, een interessante documentaire. Ik vind ook wel dat ze soms wat met getallen smijten die je dan maar min of meer dient aan te nemen. Qua grootte-orde zullen we maar aannemen dat het min of meer klopt al zag ik wel ergens bij een figuur dat er een bron van 1997 bij stond. Was er dan geen recentere bron vraag ik me af want de milieuregels zijn volgens mij wel nog een heel pak strenger geworden sinds toen.

Ik wist dat de vleesindustrie enorm veel verbruikt qua water. Het is dan ook logisch dat het veel beter zou zijn moesten we enkel planten eten omdat planten veel lager in de voedselketen staan. Voor elke kilogram biomassa dat een dier vanop een hogere plek in de voedselketen wilt bijkomen is er minstens 10kg biomassa nodig aan eten. Een koe moet dus zeker 10kg gras eten om een kg aan te komen, meende ik ooit ergens gelezen te hebben. Ik werd ook even verward bij het feit dat koeien op een grasland een hogere ecologische voetafdruk hebben dan koeien die graan eten. Ja, koeien laten scheten met methaan (dat een veel hogere GWP heeft dan CO2) en zijn stevige bemesters, maar dat is toch gewoon een soort van cyclus of is dat wat kort door de bocht van mij? De koe staat te grazen, het gras groeit gewoon met de regen (het lijkt me niet dat je een weide gaat besproeien met water), de uitwerpselen dienen als mest voor het gras en de cirkel is rond. Misschien ging het gewoon om het feit dat koeien minder snel verdikken van gras, maar toch vond ik dit een beetje onduidelijk.

Verder denk ik dat je als individueel persoon erg weinig kan betekenen. Vlees/vis werd al in het begin der tijden dat de mens rondliep op de aarde gegeten dus ik denk dat daar gewoon weinig tegenin te brengen is. Het zal net zoals bij de fossiele brandstoffen zijn dat we plotseling met een groot probleem zullen zitten wanneer dat er gewoon niks meer over is. Toch zeker 4* voor een documentaire die ons weer met de neus op de feiten probeert te drukken.

Speciaal zoals we dat gewoon zijn van Cronenberg. De film heeft een zeer aparte, erotische sfeer. Het uitgangspunt is nogal vreemd hiervoor. Crashen met de auto lijkt dierlijke begeertes voort te brengen. De film is ongetwijfeld gebaseerd op het gelijknamige boek van JG Ballard. Ook het hoofdpersonage noemt Ballard. Ik heb een paar jaar geleden eens een boek van Ballard gelezen en dat was op zich niet slecht, niet meteen iets wat ik snel zal overdoen vermits het niet meteen mijn genre of stijl is. Een film ben je op minder dan 2u door het verhaal dus zo leer ik zijn werk wel kennen. Benieuwd naar Cronenbergs nieuwe film altijd de moeite om eens te proberen.

Vrij goed, maar door de trailer had ik er meer van verwacht. Meestal kijk ik geen trailers maar deze had ik nu toevallig gezien. Het verhaal van Crawl is een beetje zwak. Ik vond het begin nogal tijdrekkerij om eerlijk te zijn. Als je een kwartier lang naar je vader zit te zoeken in 2 verschillende huizen dan, dan is dat wel wat inspiratieloos geschreven. Daarna is het niet veel beter. Eigenlijk gebeurt er ontzettend weinig. Ook viel de vormgeving van de krokodillen wat tegen. Niet alles is negatief natuurlijk. Ik heb me zeker wel vermaakt, maar het geeft niet direct iets nieuws. Een survivalfilm maar wel eentje waar ik wat op mijn honger bij bleef zitten. De speelduur is wel een meevaller. Leuk als tussendoortje en Aja blijft een regisseur om te volgen.

Redelijke found-footage. Het is een beetje speciaal maar het einde leidt wel tot een wtf-momentje. Mark Duplass speelt zijn rol goed, maar soms wordt het wat saai. Gelukkig duurt het allemaal niet te lang. Toch is 1u20 lang genoeg voor wat deze film te bieden heeft.

Misschien wel iets beter dan deel 1. Het tweede deel pakt het iets anders aan, waardoor de film ook wel wat origineler uit de hoek komt. Natuurlijk kun je het vergelijken met deel 1 qua sfeer en aanpak, maar qua plot is deze misschien voor interpretatie vatbaar. Ik zeg misschien al is het einde voor mij als volgt: Het deel op de tram speelt zich na de film af en niet ervoor zoals ik ergens gelezen heb. Het zou kunnen dat hij zijn messteken in scène heeft gezet. Bij haar zou ik denken van niet, want de manier waarop zij uit de put of het graf kwam was van een gewond iemand. Op de tram zie je op het einde in haar ogen een blik van herkenning. Het ziet er dus naar uit dat Duplass de slag met de schop tegen zijn hoofd heeft overleefd.

Voor een low-budgetfilmpje kan het er zeker mee door. Nu moet je zelf maar uitmaken of je deze film ziet of niet. Een meesterwerk ga je er niet in vinden maar het is naar mijn aanvoelen wel speciaal genoeg om eens te kijken.

Van ver vind ik Crimes of the Future ergens in de lijn liggen van Crash. Het is wel vreemder. Voor mij maakt het dat ook wel minder goed eigenlijk. Ik kon er niet echt veel mee, maar goed Cronenberg doet meestal wel speciaal. Nog steeds probeer ik liever iets nieuw dan de zoveelste Marvel film te gaan zien. Ik vond het goed geacteerd daar niet van, maar het was teveel van hetzelfde. Eigenlijk nog meer als bij Crash maar die had een zwoelere erotische sfeer. Hier vond ik het nogal kil allemaal ondanks dat "surgery the new sex" zou zijn.

Leuke kostuumfilm, sprookjesachtig decor en fijn sfeertje. Wat mij vooral aantrekt aan Del Toro is het fantasy gebeuren en de originaliteit. Hij komt altijd wel met iets nieuws en lijkt steeds een eigen wereld te creëren ook al is dat eigenlijk niet eens het geval.

Mia Wasikovska deed het heel erg aardig en had een goede chemie met Tom Hiddleston. Jessica Chastain vind ik een sterke actrice maar in horror stelde ze me al eerder teleur. Al denk ik dat het eerder aan het script van Mama lag dan aan haar. Hier speelt ze ijzingwekkend goed.

Crimson Peak moet het niet zo hebben van het verhaal dat relatief simpel is en waar je de uitkomst al gemakkelijk na het eerste uur kan raden. Toch doet dat er weinig toe want de film wordt interessanter met de minuut. Del Toro bouwt dus goed op maar in de eerste helft ging het regelmatig wat te langzaam. Al bij al vind ik dit wel een prima film die gerust meer bekeken mag worden.

Al een heel tijdje geleden gezien maar nu ik hem zag passeren in de updates dacht ik even te stemmen. Ik ben wel erg verbaasd hier van de lage waardering. Crocodile Dundee is een heerlijke komedie. Dit is ten minste een film waar ik mee kan lachen. Leuke grappen omdat hij bepaalde zaken niet herkend, ook dat gesprek met die zwarte parkeerwachter herinner ik me nog levendig waar Crocodile vroeg van welke stam hij afkomstig was of iets dergelijks . Binnenkort maar eens het tweede deel kijken want ik weet zelf niet waarom ik dat nog niet gedaan heb!

Eerst en vooral ik, dit is de derde film van Del Toro die ik zie. Van wat ik gezien heb ben ik, in tegenstelling tot vele anderen, niet zo fan van. Ik heb zowel aan Pan's Labyrinth als aan The Devil's Backbone 2.5* gegeven. Dat is toch best karig voor het meesterwerk dat velen in Pan's Labyrinth zien. Nu ja, ik ben veel meer fan van A Monster Calls - die lag me veel beter op de één of andere manier (vooral dan qua inleving).

Anyway, over Cronos zal ik het kort houden. Het is een originele film die een bijzondere sfeer neerzet. Eigenlijk wel typisch Del Toro maar toch vond ik dit zijn beste, vraag me niet waarom. Misschien omdat deze korter duurt en het dus draaglijker is om uit te zitten, wie zal het zeggen. Nee, ik heb me hier wel redelijk mee vermaakt. Zo groot vind ik het fantasy of horrorgehalte nu ook weer niet. Wel goed is dat ze hier in deze film eens niet lopen te mekkeren over de Spaanse Burgeroorlog, aangezien dat de stukken waren in Del Toro's films die ik minder kon appreciëren. 3*

Ik vond het behoorlijk grappig voor een animatiefilm. Nicolas Cage samen met Ryan Reynolds lijkt wel een goede combinatie. Wanneer in een echte film? De wereld is best wel interessant, niemand weet wat er gaat gebeuren maar dat maakt het boeiend. De wereld vergaat en Grug is te lomp om ideeën te bedenken. Schuil in een grot dat is het enige dat hij kent. Wanneer hij uit zijn grot komt gaat een wereld open en dat is moeilijk voor hem. Dat leidt tot grappige taferelen zoals in een Crocodile Dundee ook het geval is. Beetje drama op het einde was sterk gedaan. Het kwam wel binnen bij mij, dochter-vader momentje. Tijd voor deel 2 zo meteen als je het mij vraagt.

Helaas weet dit tweede deel weer niet te overtuigen zoals dat zo vaak gebeurd met sequels. Het tweede deel is een beetje te, zowel in de kleuren als het verhaal dat behoorlijk vergezocht klinkt. Ik denk dat dit bedacht is toen de schrijvers stoned waren, dit is echt zo een film. Oh ja, punch monkeys gaan we doen. Geniaal! Nee dit tweede deel vond ik een heel stuk minder dat ik zelfs een paar keer de aandacht verloor.

Minder goed dan verwacht. Dat komt voornamelijk door het feit dat de kijker te weinig geeft om Sara. Althans dat is de belangrijkste reden voor mij. De relatie tussen de zussen is eigenlijk te zwak om hier een goed dramagehalte aan mee te geven. De echte interactie speelt zich af tussen Belen Rueda en een Congolese jongeman.

De trailer zag er weliswaar interessant uit en toonde veel actie. Als je vervolgens de film bekijkt merk je dat de trailer wel een geweldige compilatie is van sterke scènes en daardoor hoge verwachtingen schept. Laat mij u nu al waarschuwen, de actie die u ziet in de trailer is bijna alles wat in de film zit.

Toch is El Cuaderno De Sara geen slechte film. Het is wel wat traag vooral in de beginfase en mist spanning. Wel vrij origineel en een niet al te vaak voorkomende setting.

Wat een fijne setting, ik ben wel voor claustrofobische films, dat staat meestal garant voor sfeer en spanning. De sfeer in deze film was jammer genoeg meestal onder nul. Je ziet hier maar weer eens duidelijk dat vreemde mensen elkaar niet snel vertrouwen. Lijkt me nog enigzins logisch, maar je kan er hier toch vanuit gaan dat ze niet vrijwillig meedoen aan dit 'experiment'.

Je komt ook zo goed als niets te weten over de makers van de Cube of waarom ze het juist gemaakt hebben. Min of meer kan je begrijpen waarom zij uitgekozen zijn, ze staan allemaal wel een beetje met elkaar in verband of wat de ene kan, daar snapt de andere dan weer geen habbekrats van. Het achterliggende concept blijft allemaal vaag en er wordt wat naar gegist maar uiteindelijk is er maar 1 doel voor de 'proefkonijnen' en dat is ontsnappen.

Het acteerwerk liet bij sommige acteurs geregeld te wensen over, Kazan is eigenlijk nog het hoogtepunt en weet op een bepaald punt de spanning voelbaar te maken voor mensen zoals ik die ernaar kijken. Ik doel dan op de kamer met geluidsensoren waarbij hij geen lawaai mocht maken.
Wat ook straf is en wat je niet dikwijls meemaakt is hoe ik me vergist had in Kazan. Als je de film gezien hebt zal je vast begrijpen wat ik bedoel.

Leuke film als je van een film als Saw, Cabin in The Woods houdt, maar Cube heeft een vrij origineel concept, dus vergelijken met andere films is moeilijk. Er deed me ook een scène wat denken aan een fragment uit Resident Evil al heeft Cube voor de rest niets met Resident Evil te maken. Ik heb me goed geamuseerd al had de film nog wel even tijd nodig om op gang te komen.

Een erg sterke film weer net zoals Contratiempo dat is (die ik helaas met vrienden gekeken heb en waarbij ik teveel afgeleid was). Ik ga ze beiden zeker nog eens in de herziening gooien want dit zijn mystery/thrillers van het hoogste niveau. Het is best een vermoeiende film door het sublieme narratief, je moet er je koppie goed bijhouden want het gaat soms razendsnel. En dat terwijl het uitgangspunt eigenlijk heel erg simpel is: er is een lijk verdwenen uit het mortuarium.

Er zijn relatief weinig momenten van rust zodanig dat de film nergens inzakt en de spanning steeds op een prima niveau blijft. Hier en daar zijn er zelfs een aantal lichte horrorelementen te vinden. Of die echt thuishoren hier daar zou je over kunnen discussiëren, maar het is zeker niet overdone.

Het script is ontzettend sterk en bevat een aantal twisten waar ik echt zot van ben zolang het maar in elkaar past. Soms heb je al eens een twist teveel zoals in The Game van Fincher waarbij de ultieme twist toch een beetje erover ging. Hier had ik dat niet en kwam de ontknoping werkelijk als een complete verrassing. Wie dit raadt, heeft de film namelijk al eens gezien.

Een absolute aanrader voor wie van films met een aantal twisten houdt en ik denk dat je dit wel kan smaken als je Contratiempo ook goed vond. Ze zijn beiden een beetje Fincherachtig (The Game en ook wel Gone Girl komen in mij op), kennen twists met flashbacks zoals in Saw en hebben die leuke Spaanse stijl.

Eigenlijk is 3.23* nog een betrekkelijk lage score toch voor deze film. Waarschijnlijk voornamelijk door de speelduur, origineel is ie wel. Past ook uitstekend in het huidige wereldbeeld. Een aparte film als deze zal me in ieder geval langer bijblijven dan het 'verhaal' van een doorsnee actiefilm.

Dat deuntje van la la lalalalala kenmerkt ook de film. Dat is ook weer zo'n element dat bijblijft. Visueel erg sterk hoe Verbinski hier met de camera speelt. Qua lengte, ja, iets te lang. Ik had het lastig om er weer in te komen nadat ik gisteren zonder problemen 1u15 lang geboeid keek zonder te pauzeren. Het eerste uur had dus wel een erg sterke, mystieke sfeer en de traagheid stoorde me daarbij niet. In het vergevorderde middenstuk had ik het wat lastiger om mijn aandacht er bij te houden. Ik vond het verhaal nochtans uitstekend gevonden en hoewel je het einde misschien zou kunnen zien aankomen, kan je het beter gewoon op je laten afkomen. Het is speciaal, het is apart maar het zit goed in elkaar.

3.5* (halve ster erbij voor originaliteit en halve ster eraf voor de speelduur)
Wat ik me wel een beetje afvraag is wat die lach op het einde nu precies betekende? Zit er meer achter of betekende het gewoon dat hij het grappig vond dat hij zijn oversten de loef afstak.

The Curious Case of Benjamin Button is een erg originele film wat het concept betreft. Wat de film zelf betreft vond ik het best wel een lange zit, hoewel een mensenleven ook een lange zit kan zijn. De make-overs vond ik erg goed gedaan, in het begin moest ik goed kijken of het wel degelijk Brad Pitt was. Brad Pitt is echt de ideale casting geweest net als Cate Blanchett, allebei beroemdheden die geen dag ouder lijken te worden met de jaren. Er zitten een aantal dingen in de film die ik toch wat raar vond zoals oa het weggaan van Benjamin terwijl zijn dochter 1 jaar is, hij had echt nog wel langer kunnen blijven... Queenie die dood is maar Benjamin komt uit de lucht gevallen leek het en zo zijn er nog scènes die ik op het eerste zicht een beetje vreemd vond.

Ook zet de film je aan het denken: hoe zou het echt zijn om jonger te worden? Bovendien als je erover nadenkt is het best raar dat je als baby geboren wordt maar ook als baby sterft.Of wat als Benjamin gebleven was en toen hij 70 jaar was en er uitzag als pakweg 20 met zijn dochter van 20, dat had misschien nog wel leuke situaties opgeleverd in plaats van beelden waarin hij vertoeft in bv. India maar verder niet echt uitwerking. Sommige dingen waren toch wel minder, zo mistte ik ook wel chemie tussen Brad en Cate, verder dan een typische filmkus kwam het helaas niet. Ik denk ook dat de film me vooral zal bijblijven omwille van het concept, maar voor de rest zitten er weinig memorabele momenten in de film en dat is helaas een minpuntje.