Les Combattants (2014)

Op het eerste gezicht een vrij conventionele film. Maar naarmate de film vordert, de personages meer uitgediept worden is het echt genieten. De film bevat een heerlijk sfeertje. Het verhaal over twee mensen die een ander doel en ideeën hebben en langzaam aan meer tot elkaar komen wordt op een erg rustige en mooie manier verteld. Leuk hoe het survival element hier aan toe wordt gevoegd en daar ook goed gebruik van wordt gemaakt. Dat zorgt er voor dat de scenes naar het einde toe meer impact krijgen. Toch blijft er ook genoeg ruimte over voor humor. En die is op meerdere momenten meer dan geslaagd. Ook de romantiek is wordt mooi opgebouwd. Fijne regie, mooie fotografie, heerlijke muziek en prachtige vertolkingen van Adèle Haenel en Kévin Azaïs. Wat een heerlijke film.

Aparte film eigenlijk. Vooral het karakter van Madeleine is boeiend en mysterieus. Ze heeft het blijkbaar goed want met haar ouders woont ze in een mooi huis met zwembad en grote tuin. Daartegenover staat Arnaud die na de dood van zijn vader wat verloren loopt en terugvalt op de zaak waar zijn oudere broer nu vooral aan de kar trekt. Hij leeft nogal berekend in een veilige maar saaie wereld. Zij wil uit een gouden kooi en mist sociale vaardigheden. Met een aparte insteek gaan ze samen op trainingskamp voor het leger. Zij waarschijnlijk om zich te bewijzen en te kunnen leven in een plek buiten die gouden kooi. Hij vanwege Madeleine omdat ze buiten de lijntjes kleurt, ambitieus en hij er verliefd op wordt. Met een aparte insteek gaan ze naar het kamp waar ze gaandeweg elkaar in evenwicht lijken te brengen. De film is geen hoogstaande film op het eerste zicht, maar is wel boeiend dankzij beide hoofdpersonages. Vooral Adèle Haenel geeft veel kleur aan haar personage dat de hele tijd vraagtekens geeft. Altijd goed als een film voor vragen zorgt en wat mysterie met zich meebrengt. Het is een kleine heerlijke film die schittert in de eenvoud.

Arnaud [Kévin Azaïs] is samen met zijn baas Manu [Antoine Laurent] op huisbezoek voor een zakelijke bespreking wanneer hij oog in oog komt te staan met Madeleine [Adèle Haenel] die hem kortgeleden vloerde tijdens een worsteltoernooi op het strand. Wanneer blijkt dat Arnaud en Madeleine dezelfde militaire training volgen ontstaat er ondanks Madeleine tegendraadse houding een vriendschap die een andere dimensie krijgt tijdens een militaire oefening. Vier Gouden Palmen (allen voor Cailley) en Césars voor Laurent (beste actrice) en Azaïs (beste mannelijke nieuwkomer) onderstrepen het succes van een film die net op het moment dat het in romkomclichés dreigt te vervallen een opmerkelijke slotwending in petto heeft. De gehele cast weet wel raad met de onderkoelde humor van Cailley en coscenarist Claude Le Pape. Haenel steelt de film, maar Nicolas Wanczycki scoort ook hoge ogen als de opleider die koste wat kost vast blijft houden aan zijn gelijk.