Opinions

Vermakelijke Hitchcock en dat is vooral te danken aan een handvol sterke individuele scenes. Zo is de scene met de paraplu's van hoog niveau en zo ook de scene in de molen en vooral de vliegtuigcrash. In zijn geheel vond ik Foreign Correspondent vooral tegen het einde wat rommelig worden en inkakken.

3*

Of ik het nou raar vind dat dit een video nasty was is totaal irrelevant. Na het zien van de docu betreffende de nasties is het mij duidelijk dat de BBFC geen flauw idee had waar ze nou eigenlijk mee bezig waren. Don't Look in the Basement is een film die bijna geen horror genoemd mag worden. Erg langdradig, amper goor en vooral cheap, wat in feite niet erg is, want de rare sfeer, mede gecreëerd door zijn mate van cheapness, was nog het beste aspect van de film. Verder is het uitgangspunt ook erg leuk, maar die had ik al eens eerder gezien in de tv-film Committed. Over hoe shockerend het einde is kan ik niet helemaal oordelen, want mijn versie was waarschijnlijk een 'cut'-versie. Veel viel er namelijk niet te zien van de slachting.
2*

Lekker corny filmpje van Stuart Gordon. De sets zijn heerlijk retro en het uitgangspunt is een basis voor veel leuks, maar wat deze film nog het leukste maakt is de cast. Jeffrey 'Re-Animator' Combs, Kurtwood 'Rambo II' Smith, Vernon 'Commando' Wells en Tom 'Henry' Towles samen is een genot en doet zelfs Christopher Lambert vergeven.

3,5*

Sterke SF die met veel suggestie een naar sfeertje weet te creëren. Het 'echte' filmmateriaal geeft net dat beetje extra geloofwaardigheid wat vooral tijdens de hypnose scènes erg goed uit de verf komt. Twee bepaalde scènes wisten me zelfs kippenvel te bezorgen. Verder ook een prima soundtrack die de sfeer lekker sinister houdt en zo zit je met een effectieve en indringende film. SF zoals SF hoort te zijn. Enig minpuntje is het personage van Jovovich. Haar ingehouden en zachte stem begon me op een gegeven moment te irriteren. Toch zeker samen met District 9 het beste wat ik de laatste jaren in dit genre heb gezien.
4*

Beste blaxploitation-flick? Zou heel goed kunnen. Ik heb in ieder geval ontzettend genoten van dit groovy 70's festijn. Foute pakjes, clashende kleurencombinaties, zeer coole 'one-liners', een overtuigende villain en zelfs wat exploitatief geweld. Dit allemaal verpakt in een wraakfilm die de ruimte biedt aan de op dreef zijnde Pam Grier om haar 'coolness' en 'a whole lotta woman' tentoon te stellen. Erg slim hoe Jack Hill zowel op het vrouwelijk als mannelijk publiek weet in te spelen met het personage van Grier. Foxy Brown heeft eigenlijk alle ingrediënten in zich wat de blaxploitation-film zo vermakelijk maakt en we krijgen onze eigen Captain Spaulding nog eens op de koop toe ook! Slecht acteerwerk e.d. lees ik hier? Who cares! Foxy Brown is de coolheid zelve.

4*

Prima spookfilm. Ik was sceptisch na veel negatiefs te hebben gehoord maar Balaguero bewijst over genoeg horrortalent te beschikken. Fragile is geen [REC] maar weet een prima sfeer te scheppen en introduceert een intrigerend horrorpersonage. De mysterieuze tweede verdieping zag er bijzonder sfeervol uit en dat was over de rest van de set ook wel te zeggen. Het script vond ik wel wat gelikt en het acteerwerk niet meer dan voldoende maar de spanning blijft er in en Fragile verveelt geen seconde. Geen hoogvlieger maar zeker meer dan ik had verwacht.

3,5*

Alweer een vermakelijke Henenlotter. Hoewel niet zo creatief op het gebied van gore en/of creature-design, valt hier genoeg leuks te beleven in het scenario, typetjes die de revue passeren en natuurlijk de neon-verlichte jaren '80 sets. Bepaalde dialogen zijn weer erg gortdroog, met als leukste voorbeeld het filmpje op de videoband. Hilarisch hoe daar het tragisch voorval van onze latere Frankenhooker, verslagen wordt. 'The girl was instantly reduced to a salad, a salad once named Jennifer' . Teleurstellend dus op het gebied van viezigheid, maar over het geheel gezien een zeer stabiele Henenlotter. Nu nog Brain Damage en zijn laatste, Bad Biology.

3,5*

Een trouwere, maar saaie verfilming van het verhaal van Mary Shelley. De acteerprestaties zijn weinig indrukwekkend (De Niro is gewoon miscast als het monster) en de opbouw is traag en weinig spannend. Tegen het einde krabbelt het geheel wat op, vooral de scènes met de bruid zijn sterk, maar het redt de film niet meer.

2*

Yes. Is me toch wat tegengevallen. In het begin wordt er nog aardig wat spanning opgebouwd, ondanks het erg slechte acteerwerk, maar eenmaal aangekomen in het huis is de filmische stijl toch een grote sta-in-de-weg. Deze found-footage stijl is effectief zolang er mysterie is, maar de groteske creaties van de dokter verdienen het meer in de spotlight te staan. Ik had hier graag een 'normale film' gezien i.p.v. een 'realsitische', want als Raaphorst net zo creatief om kan gaan met de setting als met zijn creaturen, dan kunnen we nog weleens wat moois verwachten van deze regisseur.

3,5*

Zeer geslaagde nieuwe Tim Burton. De lol in het filmmaken lijkt na de ook al leuke Dark Shadows weer helemaal terug bij de regisseur, die gelukkig Johnny Depp even links heeft laten liggen. Frankenweenie is klein, vertederend, pretentieloos en gewoon heel erg leuk.

4*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Frankenweenie (2012, Tim Burton) - recensie - cultmoviesreviewed.com

Zeer slap aftreksel van Barbed Wire Dolls. Het uitgangspunt is haast hetzelfde, maar Love Camp is werkelijk inspiratieloos. Afgeraffelde film van Jesus Franco.

1*

Erg leuke 'Women in Prison' film en misschien wel een van de betere Franco's, maar daar heb ik nog te weinig van gezien om daar een definitief oordeel over te vellen. De flashback scène is hilarisch!

Uitgebreide review

Wat een slecht deel in de reeks zeg. Gemaakt door de producer van 1 nog wel. Alles wat die film top maakte wordt hier dubbel en dwars verkracht. Deel 2 tm 5 waren nog best te pruimen maar bij dit deel moest ik echt walgen van de manier waarop de reeks definitief de grond in wordt gejaagd. Voor een kinderfilm best goed. Anders 1,5*

Gisteren was het dan eindelijk zover. Zaal zat bomvol en ik had helemaal zin in een ouderwetse horror avond. Ik ben echter met wat te hoge verwachtingen begonnen aan deze nieuwe Friday.

Friday the 13th had enorm veel potentie en genoeg aanleiding tot toffe kills, die helaas maar waar, niet echt tot hun recht zijn gekomen. Camp Crystal Lake voelde niet aan als good ol' Camp Crystal Lake. Nispel heeft bijzonder weinig gedaan met de setting. Het mysterieuze, het grotesque en het donkere zijn hier allemaal grotendeels verdwenen. Het is dat we het bordje af en toe zien langskomen met Camp Crystal Lake erop, want dit had net zo goed het park hier naast de deur geweest kunnen zijn. Erg jammer, want dit was dé troef in het origineel. Nispel heeft hier gewoon niet goed genoeg naar gekeken.

Dan de kills. Toegegeven, Jason is in topvorm hier! Naast zijn imposante gestalte, is hij woester dan ooit. Ik had niet graag zijn pad willen kruisen, want zeker weten dat ik een gruwelijke dood was gestorven. Waarom vallen de kills dan reuze mee in deze remake? Het meeste gebeurt off-screen of de kill is zo snel dat we amper wat kunnen zien. Welkom tot het Hollywood van nu, waar de kills zo snel mogelijk getoond moeten worden, want owee als er smerigheid te zien is op het bioscoopscherm. Op een gegeven moment zien we bijvoorbeeld een cirkelzaag in beeld, Nispel doet zelfs nog de moeite deze duidelijk in beeld te brengen. Hier wordt gewoon helemaal niets mee gedaan. De Jason uit de jaren '80 had zo'n apparaat nooit onbenut gelaten. Dit tekent deze remake een beetje. Geen durf. Savini, waar ben je wanneer we je nodig hebben!

Over het geheel heb ik me wel vermaakt. Met mijn favoriete killer gaat dat ook best snel, maar ik ben ook nuchter genoeg toe te geven dat Nispel mij heeft teleurgesteld. De humor is op momenten erg leuk, de intro van 15 minuten leken een voorbode op veel moois en de scène waarin Jason zijn masker opzet erg sterk, maar daar is het meeste ook wel mee gezegd.

Nispel's remake van The Texas Chain Saw Massacre was een stuk sfeervoller en dat verdiende deze remake ook. Nispel doet het origineel weinig eer aan met dit zoveelste deel uit de Friday the 13th reeks, want veel meer is dit niet. Vermakelijk, niet meer.

3*

Een heel punt erbij na herziening van de erg sterke blu-ray (deel van de fenomenale Friday the 13th blu-ray set). Vroeger had ik nooit wat met deze Jason met zak over het hoofd, maar gaandeweg ben ik hem toch steeds meer gaan waarderen. Jason was hier nog 'menselijk' en dat geeft dit deel, net als deel 1, een ander sfeertje mee dan het vervolg van de serie.

Friday 2 kent relatief voelbare personages en het leuke camerawerk tijdens een paar van de kills, waarvan die in de rolstoel toch wel één van de beste van de hele Friday-serie is, is een leuke extra. Friday 2 is een sfeervol en donker deel uit de geweldige Friday-reeks die misschien wat te lang doorgaat aan het eind, maar verder gewoon een uitstekend vervolg is.

4*

Bij herziening toch minder. Qua continuïteit klopt dit derde niet. Ten eerste gaat Friday 3 verder waar de betreffende eindscène uit deel 2 nog niet over was. Ten tweede is de binding met de vorige delen wel erg karig. We zitten met een hoofdpersonage opgescheept dat in een ver verleden Jason heeft gezien, that's it. Bovendien is Jason in één klap zijn haar kwijt, maar goed, dat zagen we ook alleen maar in de echte eindscène uit 2 die hier dus mist.

Verder is Friday 3 gewoon amusant en is de opening briljant fout. Geen enkele Friday-score van Harry Manfredini is zo tijdgebonden als deze disco score. Het 3D aspect en de geforceerde pogingen om dat in beeld te brengen is verder irritant en geeft de 2D versie bovendien een wazige look, maar het foute karakter en het feit dat Jason hier voor het eerst zijn masker krijgt maakt dit deel één van de belangrijkste delen uit de serie.

3,5*

Weer een verhoging voor een Friday-film. Ditmaal is het toch echt de sfeer die het 'm doet. De theme song is een heerlijk stukje 80's nostalgie en Jason in Manhattan is erg cool, al duurt het maar een paar minuten. Het hele stuk op de boot is niet slecht en aardig sfeervol door de beperkte ruimte. Wel is het weer erg jammer dat de gore maar schaars in beeld is, maar Friday 8 is gewoon een erg aangename 80's slasher en helaas de laatste in de serie die het simpel hield.

4*

Ik heb zojuist waarschijnlijk de grootste opwaardering ooit verricht, hier op MM. Door de film in te gaan met een ander verwachtingspatroon dan de eerste keer dat ik dit vijfde deel zag, ben ik getuige geweest van een meer dan aardige slasher. Sterker nog; waar ik dit deel voorheen de slechtste van de serie vond, vind ik 'm nu behoren tot de vijf beste Friday's (samen met 1, 2, 4 en 6). Wel moet ik de rest van de serie nog herzien op blu-ray.

De humor is hier zwarter dan ooit, de personages verrukkelijk, het obligate bloot is volop aanwezig en de kills (20 stuks!) grotendeels erg tof. Je ziet nog steeds niet veel maar origineel zijn ze wel. Het is verder te prijzen dat de makers zo'n draai aan het verhaal hebben gegeven. Het maakt van Friday 5 niet alleen een curiosum, maar ook een deel dat net dat beetje extra in zich heeft. Ik ben wel blij dat ze hierna gewoon weer verder zijn gegaan met Jason hoor, maar A New Beginning mag vanaf nu op veel sympathie van mijn kant rekenen.

Verhoogd van 1,5 naar 4*.

Toch minder bij herziening en dat zag ik niet aankomen. Dit vierde deel was tot nu mijn favoriete deel, maar ik vond 'm nu wat 'vlak'. Laat ik voorop stellen dat alle ingrediënten voor een klassieke slasher gewoon aanwezig zijn. Babes, goede kills, cliché personages en een killer in vorm, we krijgen "the whole package". Daarbij hebben we ook nog eens 80's helden Crispin Glover en Corey Feldman als extra. Het is allemaal niet mis. Maar ik miste een goede opbouw, in zijn geheel en naar de kills, en de sfeer is niet altijd optimaal. Ik weet niet wat hier de voornaamste redenen voor zijn, 'sfeer' blijft toch een erg subjectief ding.

Friday 4 deed het 'm gewoon niet helemaal bij de herziening op blu-ray. Misschien was de geluidsmix niet helemaal goed, maar dat probleem had ik niet bij de andere delen. Friday 4 blijft een heerlijke slasher, maar qua sfeer en ultiem 80's gevoel vind ik 'm wat achterlopen op de voorgaande delen en zelfs deel 5 (de rest moet ik nog herzien), wat ik echt nooit had zien aankomen. Wat herzieningen toch kunnen doen..

Een halfje eraf.

4*

Verrassend vermakelijke remake. Gillespie begrijpt dat we het hebben gehad met de te serieuze moderne horror of het tegenovergestelde; de romantische en/of alom komische horror. Fright Night keert weer terug naar de horror van de jaren '80, door in een sfeervolle suburban setting, sterk en kalm op te bouwen naar een spannende climax. Vond vooral de casting van McLovin een schot in de roos en ook Farrell deed het naar behoren. Jammer was het personages van Peter Vincent, dat niets voorstelt bij de rol van McDowell uit het origineel. Ik voelde weer helemaal die 80's high-school vibe, in een film die perfect de balans weet te vinden tussen horror, spanning en subtiele komedie. Een van de weinige waardige horror-remakes, dus.

3,5*

Edit: Poster van het origineel is natuurlijk vele malen beter. Deze film had beter verdiend.

Ik heb het eerste deel niet gezien en dat zal na dit tweede deel ook niet gebeuren. Een slasher hoeft allesbehalve origineel te zijn, maar Cold Prey 2 is wel érg saai. De killer is een hopeloze en vooral weinig angstaanjagende verschijning. Het verbaast mij dan ook te lezen dat horrormaat Halcyon deze schaart onder de wél karakteristieke Jason Voorhees en Michael Myers. Wat mij betreft heeft deze sneeuwman daar niets bij te zoeken. Inspiratieloze killer en met de gestalte dat hij heeft is hij ook allesbehalve bruut, vond ik. De kills zijn me dan ook voor geen meter bijgebleven. Wat me wel is bijgebleven is de bijzonder irritante hoofdrolspeelster, die mij veel te veel girlpower presenteerde. Enkel de setting vond ik aardig, maar ook deze heb ik beter uitgebuit zien worden in een Halloween 2 en Friday the 13th 4.

2*

Deze vond ik zowaar nog veel slechter dan Dr. No. Waar die nog een aardige 'fun factor' heeft, is deze tweede Bond echt oeverloos saai en langdradig. Er gebeurt hier ontzettend weinig en de oninteressante spionage-plot maakt het geheel nog veel trager. Ik had niet verwacht dat de tweede Bond deze koers zou inslaan en hoop dat het vervolg meer spektakel biedt.

1,5*

Tegenvaller. De invloed van The Texas Chainsaw Massacre is zo groot dat dit gewoon bijna een letterlijk kopie is. Weinig creativiteit. Verder vond ik dit visueel wel erg sterk alleen het camerawerk op momenten veel te schokkerig. Dit is vooral voelbaar in het begin van de film bij die schietpartijen. Onoverzichtelijke boel wordt het daar. De gore viel ook tegen op twee scenes na denk ik. Jammer, de film had behoorlijke potentie en ik dacht dat het de goede kant op ging het eerste uur maar het tweede uur had net zo goed een franse versie van TCM kunnen zijn. Ook is er teveel gebrek aan spanning.

2,5*

Tegenvallertje. Ik had een wat intensere sfeer verwacht, wat deze film gewoon ontbrak. De situatie waarin de hoofdpersoon zich nestelt is spannend op zijn Hitchcockiaans en zorgt voor een paar behoorlijke scènes, maar het geheel en vooral de ontknoping had gewoon veel zwarter gemogen. Op papier was Terribly Happy materiaal voor een meesterwerk in de trant van Calvaire, maar Genz houdt het allemaal een beetje gezapig. Ik heb begrepen dat hier alweer een remake van in de planning staat in Hollywood. Misschien wordt dit wel een van die uitzonderingen waar een remake het origineel overtreft.

3*

Wat beter dan zijn voorganger 1990. Heb erg kunnen genieten van alle fake praktijken en onze hoofdrolspeler loopt er weer als een ubernicht bij. Gewoon genieten met deze jaren 80 pulp.

3*

Deze Tobe Hooper had ik zeker 15 jaar geleden voor het laatst gezien en gisteren bleek dat er eigenlijk nog erg veel was blijven hangen, met name de geweldige openingscredits met dat geweldige muziekje. Een goed begin is het halve werk, zeggen ze. Geweldig als een film je zo in de mood kan brengen.

Na een dubieuze openingsscène die zweeft tussen hommage en goedkoop jatwerk bevinden we ons eindelijk op de kermis. Deze geeft de film een paar plaatjes van scènes door de vele kleuren die de mise-en-scène erg goed doen en ons onderdompelen in nostalgie en sfeer. De personages zijn zo leeg als wat, maar who cares? The Funhouse weet precies de juiste snaar te raken wat tempo, mysterie en sfeerzetting betreft en dat is alles wat deze horrorliefhebber verlangt. Het monster, gecreëerd door make-up genie Rick Baker overtuigt ook, maar de film gaat een klein beetje de mist in tegen het eind.

De confrontatie tussen de personages en de 'bad guys' is wat tam en ook de gore blijft maar op de achtergrond hangen. De climax is een teleurstellende, maar dat mag de pret verder niet drukken van deze prima Hooper. Niet zo sterk als The Texas Chainsaw Massacre, maar zeker een van zijn hoogtepunten.

Geinige Chevy Chase. Nergens hilarisch, maar vooral gortdroog op momenten, iets waar Chase altijd wel goed in is geweest. Heerlijke wegkijker.

3*

Dat dit ooit als film is uitgebracht... Vreselijke Zuid-Afrikaanse candid camera waarin meer dan de helft nog in scène lijkt te zijn gezet ook.

0,5*