Opinions

Geen al te beste vertoning van de Koreanen die hier een brand in een wolkenkrabber portretteren als een groots avontuur. We moeten eerst door een inleiding heen van exact dertig minuten waarin ze telkens wanhopig komisch uit de hoek proberen te komen (wat meestal mislukte). Het geheel is vrij lelijk belicht en ondanks alle heisa en catastrofe vond ik het er vrij goedkoop uit zien. Ik begon ook lichtelijk moe te worden van die chefs bij de brandweer die daar als een stelletje zoutzakken stonden opgesteld bij een of andere brillenmans die zogenaamd alle informatie tot de beschikking had. Verder is het dikwijls voorspelbaar en werkt de vlugge montage voornamelijk als een soort uitputtingsslag.

Hap-slik-weg gevalletje waarbij je gerust even de hond uit kan laten en de vaatwasser leeg kan ruimen want Matt Franklin zit continu met dezelfde missie in zijn hoofd. Hij wil de 'smoking-hot' blondine versieren en wordt hierbij vergezelt door een klungelige vetzak die maar geen genoeg kan krijgen van het witte poeder in zijn neus. Het is allemaal nog best aardig tentoongesteld. Meestal zie je jongeren met rode plastic bekertjes in een te krappe huiskamer rondhangen maar hier stonden ze in nette pakken champagne te drinken. Ook het inbreken bij het autobedrijf had iets meer aandacht gekregen dan normaal; Barry toetste de verkeerde beveiligingscode in en telkens kwam er een rood lampje bij. Vervolgens struimelde hij door het kantoor en wist alsnog een chique wagen te stelen. Er zaten nog wel meer van dit soort spraakmakende scènes tussen zoals het contact in de badkamer met die onbekende vrouw en de eveneens mysterieuze man in het leren pak. En het avontuur met de beruchte ijzeren bal niet te vergeten. Allemaal korte, geinige momentjes in een verder vrij clichématige opzet. Ietwat vreemd dat Tori opeens helemaal omsloeg nadat Matt had toegegeven in een videotheek te werken.

Als een dochter wordt ontvoerd moet deze natuurlijk gered worden. Haar vader werd weliswaar gehindert door relatief eenvoudige badguys maar de actie is zeer doeltreffend in beeld gebracht en Liam Neeson speelt uitstekend. Mooi gebruik gemaakt van de settings en de montage is lekker snel waardoor het één lange en spannende zoektocht is geworden.

Liam Neeson moet het als stugge westerling weer opnemen tegen badguys en dat doet hij behoorlijk handig. Straight to the point met een scherpe montage, puike actie en een originele ingave van de dochter die met handgranaten staat te gooien. Opvallend trouwens dat deze daken ook terugkomen in Skyfall (waar ze met de motor er overheen sjezen). Ook van dit tweede deel heb ik weer kunnen genieten. Gewoon fijn knallen en ontsnappen zonder ingewikkelde ondergronden.

Ik vond dit toch een vrij overbodig vervolg op de vorige wraakacties van beste meneer Neeson. Er zitten een paar geschikte Russische gezichten tussen en Whitaker als rechercheur is een leuke toevoeging maar het kon me eigenlijk allemaal gestolen worden. Slappe gevechten, een vluchtige afwerking en weinig originaliteit. Ik vond trouwens wel dat de dochter (Maggie Grace) een zelfde soort blik had als haar 'vader'.

Beter dan de gemiddelde horror, maar toch kon ik er niet echt van genieten door het scala aan bekende factoren. Het viel me op dat er al een soort van chaotische toestand werd gecreëerd terwijl dat helemaal niet nodig was (toen ze het huis introduceerden aan de filmcrew). Iedereen praat door elkaar heen, de camera beweegt onnodig veel en de stemmen komen qua geluid soms veel te hard door. Het bezeten zijn door een duivelse bron en de reacties van de betrokkenen vond ik eigenlijk niet veel anders dan anders. En het is bijna altijd een vrouw die ze te grazen nemen terwijl het me ook wel een keer bruut lijkt om een of andere kerel helemaal door het lint te zien gaan die er nog wat decibel bovenop gooit. Het laat verder geen grote steken vallen en de eindfase vond ik best spannend (luguber hoe ze dat hoofd van dat meisje in haar mond heeft). Het verhaal over de bijbehorende tunnels en de rivier voegt ook wat mysterie toe.

Schitterend drama met een sublieme sfeer, interessante dialogen, een zeer fijne soundtrack en prachtige beelden met settings die me aan Kubrick deden denken. Jude Law is de geknipte man voor deze zaak en ook Matt Damon weet goed over te komen als ingetogen meesterbrein.

Een vlotte show met de stijl van de jaren zestig waarin een vrijgelaten bajesklant zijn nieuwe hobby in de praktijk wil brengen en dit na enige moeite ook voor elkaar krijgt. Vanzelfsprekend ontstaan er wat problemen en verloopt niet alles volgens plan maar doordat Petey Greene een goede reputatie maakt ziet Dewey een baan als manager wel zitten. Ze verlaten het radiostation en proberen een carrière als presentator en comedian na te streven. Ondanks enkele obstakels lijkt dit redelijk te lukken maar Petey blijkt niet veel te geven om die toeters en bellen. Ze krijgen ruzie en Dewey gaat zelf aan de slag met de microfoon. Toch jammer dat het zo moet eindigen want ik had liever Petey in het hokje zien zitten.
Enige overdreven uitspattingen vanuit de bijrollen en een paar geforceerde toevoegingen zoals het vreemdgaan en het dreigen met ontslag maar over het algemeen best leuk met een aangenaam tempo en de passende trompetklanken.

Leuk filmpje.

Warme sfeer, met boeiende (en soms ook lange) shots. Soundtrack past er goed bij in zijn geheel. De personages zijn goed vertolkt en voor ieder verhaal is ongeveer evenveel tijd genomen. Ondanks dat het nergens echt een spektakel wordt, blijft Tapas wel aangenaam om naar te kijken.

Prima.

Verassend meeslepend avontuur van twee Nederlanderse vakantiegangers die per ongeluk getuige worden van een moord door de politie en zo in een worst-case scenario belanden. Ze moesten rennen voor hun leven en Saar dreigde soms de hoop op te geven. De camera blijft er dicht op en toont ons lange en soepele shots. Lekker reastisch gehouden verder dus ik ben hier wel van te spreken.

Nogal saai... steeds weer hetzelfde gezeur, zoetspappigheid. en er worden meer problemen gemaakt dan nodig is. Art Director zal wel een dagje vrij hebben gehad want ik vond het geheel niet erg mooi eruit zien. Ze moesten het meer hebben van de zonnestralen.

Andie Mcdowell doet het wel goed als Marilyn en ze ziet er nog goed uit voor haar leeftijd.

Verhaal is gewoon alles behalve interessant.

Erg sterk dit, lijkt geschoten te zijn met een verborgen camera. Mooi drama, er lijkt niet veel te gebeuren maar de relaties onderling zijn erg gespannen en dat is leuk om te zien. Ik zag niet direct dat het Fins was, maar het Europese tintje kun je er wel uit opmaken. Goed intens geacteerd en het verhaal weet je soms te verassen. ( bijvoorbeeld wanneer de vrouw terugkomt bij haar dochter en haar oorspronkelijke man, er is totaal geen symphatie en ze wordt volledig genegeerd. Wat je niet zou verwachten natuurlijk.)

(De jongen gaat spullen aan de deur verkopen, met als doel om het geld aan de vrouw te geven. Eenmaal teruggekomen mag hij het geld houden. Dat alleen geeft al aan hoe de situatie verwikkeld ligt.)

Origineel durf ik het ook te noemen, boeiend filmpje zeg.

Erg bijzonder is het allemaal niet.

Een eenzame taxi-chauffeur die besluit om een meisje te helpen, en daarbij zijn eigen leven op het spel zet. Wellicht heeft de oorlog hem geleerd dat geweld iets vreselijks is en dat hij daarom iets goeds wil doen. Maar ik had zoiets van: je kunt wel één meisje helpen maar eigenlijk schiet je daar niets mee op. Er lopen talloze hoeren rond die je misschien wel kan helpen.

Die actiescénes tegen het einde waren vrij knullig in elkaar gezet.

Wel mooi om achteraf te zien dat die vent met hoed in de taxi hem op 'n idee bracht.

De Niro speelt goed. Ik herkende 'm bijna niet meer met z'n nieuwe kapsel. Deed me effe aan Tim Roth in Made in Britain denken.

Wel leuk die saxofoon.

Taxi Driver, ik vind het meer een filmpje om laat in de avond op te zetten met een glaasje whiskey erbij.

Redelijke film, maar niet bijzonder in het oorlogsgenre. Er wordt nauwelijks tot niet gevochten en het enige wat er speelt is om te overleven en om de mensen in veiligheid brengen.

Over het algemeen blijft het tempo erin, maar het is dus af en toe wat langdradig.

- 3,5 -

Een pratende teddybeer zie je niet elke dag voorbij komen en dit zorgde dan ook voor enkele leuke situaties waaronder het feestje met cocaïne en de actieheld van vroeger. Je kunt zien dat deze regisseur een andere visie heeft dan de gemiddelde crew uit Hollywood dankzij bijvoorbeeld het gesprek over de Joden die gewoon welkom waren. ''Joden mogen ook gewoon komen'' - ''ja natuurlijk hoezo?'' - ''nee ik vraag het gewoon'' - ''ja dat is toch logisch'' - ''ja waarom begin je er dan over'' - ''nee jij gooit het juist op tafel''... etc etc. Zo gaat het soms allemaal net wat verder en worden de kansrijke momenten goed benut zoals het gevecht tussen John en Ted waarbij er diverse rake klappen worden uitgedeeld. Wel zonde van het vriendinnetje die flink wat roet in het eten gooit met al haar moeilijkheden en zo de helft van de speelduur verpest. Ook het einde waarin ze de beer terug vastnaaien en er een wens wordt gedaan is erg clichématig en had ik liever anders gezien. Al was die scheve bek die hij trok dan wel weer tof.

Ik vond dit vroeger erg gaaf en het is me eigenlijk altijd een beetje een mysterie gebleven hoe het verhaal in elkaar zat, wat de namen van iedereen waren en welke kleur hoofdbanden ze nu precies droegen. Ik kan het wel waarderen dat zoiets uit de jaren 90 weer terug wordt gehaald op zich is er een vermakelijke blockbuster uitgerold. Wel vond ik het vaak voorspelbaar en heb ik het idee dat er weer op safe wordt gespeeld door middel van allerlei clichés en de bescheiden toepassing van humor.

Vreemde creatie je nergens echt weet te overtuigen maar toch een vrij bijzondere sfeer weet te scheppen. De hoofdrolspeelster viel me erg tegen want haar reacties bij diverse scènes klopten gewoon totaal niet of waren overdreven. Ook de bijrollen zijn niet echt hoogstaand maar ze functioneerde genoeg voor wat afleiding. Het idee van een angstaanjagend geslachtsorgaan is leuk gevonden en het levert hier en daar een komisch moment op maar de uitwerking had wat beter gemogen om ook in het horror-genre sirieus naar voren te komen.

Oppervlakkige, voorspelbare en clichématige toestand die nergens indruk weet te maken. Allemaal keurig volgens de TomTom en we dwalen vrijwel nergens af van het pad, de regisseur is de Bob en dat is prima maar als je de hele trip zelf mag uitstippelen lijkt me een toeristische route wel toepasselijk. Je weet op voorhand al dat iedereen gaat sterven inclusief de oude wijze Mishima om te eindigen met een eindbattle tussen Jin en Kazuya, bijgestaan door een vrouwelijke schoonheid. Het decor en de aankleding is nog enigszins van fatsoenlijk niveau en de smalle straatjes met groene verlichting ademde veel sfeer uit. Toch ging het voornamelijk om de gevechten maar deze stelde helaas teleur en het leek eerder op een schaakwedstrijd: wanneer iemand een trap uitdeelde werd dit beantwoord met een ontwijkende manoeuvre en als er een samurai zwaard in de richting van de vijand werd gestoken kwam er direct een stok onder om het af te weren. Erg saai, en na de inleiding van de vechters met hun voorgeschiedenis had ik toch iets meer verwacht. Hoofdrolspeler John Foo weet evenmin te overtuigen en ik vond hem op acteergebied erg vervelend. Het leek alsof hij continu stoer en krachtig wilde overkomen met die strakke blik en snelle woordenwisseling, daar had de casting toch gerust mogen ingrijpen.
Nee, het heeft niet veel te bieden.

Ik had zoiets al verwacht met Spielberg en Tom Hanks in een pakket.

Opzich doet Tom het niet eens zo gek, hij lijkt net Russisch. Maar het blijft een slome zak en naarmate de film vorderde verdween opnieuw m'n symphatie voor de beste man.

Het is meer een kinderfilm eigenlijk. Alles is heel simpel en duidelijk in beeld gebracht. Geen moeilijke plottwist, flashbacks of wat dan ook. De humor bezorgde me enkel wat glimlachjes en grotendeels blijft het flauw. Steeds weer die natte vloer en die toostjes...

Vanaf het moment dat Amelia binnenhuppelt weet je al hoe het verder gaat. De cliché's volgen. Ze laat dingen vallen die Viktor opraapt, ze neemt een zakdoekje aan zonder te kijken van wie die is, ze wacht al zeven jaar op een telefoontje en gooit nu opeens dat apparaatje weg, ze begint vanuit het niets over Napoleon te ouwehoeren... zucht.

De agenten kon ik ook niet meer sirieus nemen toen de chief zomaar wat beslissingen nam. Bij die buitenlander met pillen bijvoorbeeld, sloeg nergens op dat stuk.

128 minuten is veel te lang.

Saai en voorspelbaar.

Behoorlijke film, weinig mis mee.

Het zijn vooral de interessante dialogen die voor de spanning zorgen.

Wat is Ans toch een onuitstaanbaar wijf. Ik ken Linda de Mol verder niet maar ik ga bijna geloven dat ze in reallife ook zo'n karakter heeft. Goed gespeeld dus, ook door Ariane en de rest van de cast was eigenlijk ook wel prima.

Ik had al zo'n idee dat die openingsscène terug ging komen. Toch is dat wel oké gedaan.

Wie is het, wie is het... ik had geen clue.

Qua shots had er iets meer afwisseling in mogen zitten, meer losse shots van de locaties zoals huis en omgeving, of gewoon meer switchen in camera-standpunten.

Prima einde, al zou ik zeggen dat er wat meer tijd is verstreken (Maria had nog steeds bloed op haar gezicht zitten)

Mag er zeker wezen.

Een 3D replicant van een succesvolle horror belooft meestal niet veel goeds maar ik vind dat ze hier nog best een spannende en bloederige rit hebben gecreeërd. Een groot huis, enkele jongeren die langzaam aan hun einde komen en een vlotte ondersteuning van geluidseffecten. Wel jammer van die burgermeester met zijn eigen visie en het onderzoek van Heather waarbij ze veilig op het kantoor zat. Ik had liever gezien dat ze als laatste overlevende nog even op de hielen werd gezeten. Ook wat onrealistisch dat ze slechts één enkele agent op het huis afstuurden, zelfs nadat deze met zijn telefoon had laten zien hoe de zaken er voor stonden. Het einde met die schuivende deur deed overigens teveel denken aan Jigsaw. Maar ik heb me grotendeels vermaakt met deze ouderwetse slachterijen en mijn hart gaf een paar harde stoten dus ik ben tevreden.

Omdat men op voorhand wel kan voorspellen dat de belofte geen stand zal houden en de verhoudingen met hun liefjes een welbekende draai zal aannemen heb ik me daar niet echt mee bezig gehouden. Ik vond het best tof om deze vrienden in het rond te zien klooien, zonder er veel platte humor, dikke wijven en grote zuipfeesten bij te voegen. Wat rep_robert al zei, die 'cock'-tail was mooi gevonden en ook de voorafgaande confrontatie in de deuropening mocht er wezen. Seks in het ziekenhuis vind ik een gedurfde keuze maar Mikey's libido lag sowieso wat lager. Ook wel tof dat er ijs werd gegeten en wanneer Mikey een fles alcohol gaat halen om zich te bezatten komt er nog een merkwaardige close-up van de verkoper in beeld. Het issue met de begrafenis maakte het nèt iets te dramatisch en de toespraak van Jason (Effron) tijdens die literaire lezing was zo'n situatie die we wel vaker zien. Over het algemeen toch een amusante zit.

Goeie docu.

Ik ben in eerste instantie geen fan van de muziek maar toch beviel het me wel. Het nummer 'Music is your only friend' was erg mooi gezongen door Morrison, wat een stem heeft die gast zeg. Erg zonde dat hij het verknalt heeft door zijn toevlucht in drugs, niet alleen voor zichzelf maar ook voor The Doors.

Mooi om te zien hoe het allemaal loopt, en uit de hand loopt. Schitterend dat het podium vol stond met agenten en dat heel de massa gek werd. Het publiek kwam op een gegeven moment niet meer voor de muziek maar voor spektakel, zei Depp.

De jaren 60, een erg bijzonder decennia.

Het wordt verleidelijk om je uit te leven met een zeer hoge beoordeling vanwege het waargebeurde gegeven en de dramatische ontwikkelingen die zich afspelen. Ikzelf had iets meer plannen en ideeën willen zien van natuurkunde Hawking. Hij duikt namelijk regelmatig op in artikelen en wordt als een betrouwbare source gezien op het gebied van ondersteunende kennis en wetenschappelijke vraagstukken. Er wordt nu voornamelijk geconcentreerd op zijn relaties, beperkingen in de omgang en het afnemende functioneren van zijn zenuwen. Dit is allemaal prachtig naar voren gebracht maar in wezen zijn er nog veel meer mensen die door de ziekte ALS zijn getroffen. Hawking onderscheid zich juist omdat hij zo intelligent is en daar hadden ze naar mijn idee wel iets meer mee mogen doen. We zien hem bijvoorbeeld naar een open haard staren waarna hij op het idee komt dat een 'black hole' niet zwart is maar in feite heel warm is geworden en vervolgens houd hij een korte toespraak. Zo waren er nog een paar vluchtige momenten waarin hij iets uitlegde; dit had iets beter uitgewerkt mogen worden met ondersteunende reacties vanuit het publiek.

Bijzonder werkje. Dit is weer zo'n film die me sprakeloos achter laat en als dat gebeurt zit het eigenlijk altijd wel goed.

Uitstekende muziek, het past er steeds perfect bij.

Er gebeuren allerlei dingen. Er wordt olie gevonden, er heerst concurrentie, het zoontje wordt doof, alcohol komt in het spel, en het geloof in God wordt aan de kaak gesteld.

Op een of andere manier past Daniel-Day Lewis perfect in de tijd van hoeden, paarden en houten huizen. Misschien omdat ik 'm al eerder aantrof in Gangs of New York, ik weet het niet. In ieder geval speelde hij waanzinnig goed en weet hij zijn personage formidabel in te vullen met die opgetrokken linker-wenkbrauw.

Ik bleef wel met een aantal vragen zitten, wellicht heb ik niet goed opgelet.
Hoe is Daniel precies failliet geraakt? Ik dacht dat ze nog bezig waren met het aanleggen van die pijpleiding.
Waarom steekt HW het huis brand?
Waarom beweert Daniel opeens dat HW helemaal niet zijn zoon is?
Waarom vermoorde hij Henry?

Ik vond het trouwens wel prettig dat er tijdens veel dialogen van de zijkant werd gefilmd, zonder die standaard over-the-shoulder shots.


De goede sfeer, verassende twists, mooie plaatjes en de zeer sterke rol van Daniel (als Daniel) zorgen voor een interessante tweeënhalve uur.

You're just a bastard from a basket.

Jammer dat een gansterfilm met rappers altijd zo matig uitpakt.

Mack 10 doet het wel aardig maar Fat Joe is nogal zwak en de rest kan er ook niet veel van.

Dat vliegtuig er tussendoor sloeg nergens op en zag er niet uit.
Special-effects konden beter.
De ettings bij het huis van Gator waren wel mooi.

Niet alles is even goed uitgevoerd. Zo is er een drugsdeal waarbij CJ Mac een tas met geld ontvangt en het niet telt, vervolgens zegt hij tegen een andere gangster dat hij het moet regelen en die geeft zomaar een tas mee aan DJ en Lonzo zonder te weten hoeveel het allebei is.

Zaten nog wel een aantal grappen in, een paar keer om moeten lachen.

Bij het einde waarin er wordt verteld hoe iedereen terecht is gekomen hebben ze gewoon wat scènes uit de film gepakt. Ze hadden er beter nog een paar extra kunnen maken.


Simpel filmpje en kijkt lekker weg, maar het had allemaal wat beter gekund.

Weliswaar de omgekeerde volgorde toegepast door eerst de versie uit 2011 er doorheen te slepen en daarna pas deze Carpenter te aanschouwen. Hierdoor was enige voorspelbaarheid wel terug te vinden doordat het recente werkje een soortgelijke structuur bevat maar daar tegenover staat de vele betere uitwerking met zowel een cast als de special effects waar je van kan genieten. Het monster zag er niet opperst aantrekkelijk uit maar misschien was er met een betere mondhygiëne en wat deodorant nog een schoonheidsprijs te verdienen. Toch acht ik die kans niet zo heel groot en een mengeling van hond - krokodil - spin - rups - mens is doorgaans niet erg geschikt voor een reclame van gezichtscrème dus we kunnen stellen dat er iets ligubers in ons midden bevind. Het is ouderwets griezelen met een bizar monster waarbij je niet uren lang zit te wachten tot er iemand op de schouder klopt met de verontschuldiging ''oh... did'nt mean to scare you'' maar waar je gewoon regelrecht een kwaadaardige tegenstander in het visier hebt.

Het is een vrij duidelijke snelweg maar helaas mag je vaak niet harder rijden dan 100 km per uur terwijl je met een verrekijker de finish al aan ziet komen. Auto's voor je veranderen in monsters en dat is leuk ook al weet je dat de Mercedes in het midden (Kate) geen deukje op zal lopen. De effecten waren overtuigend genoeg en het buitenaardse schepsel bleef gedurende het avontuur redelijk mysterieus. De spanning is bij vlagen goed te voelen en ook de relaties tussen de expeditieleden stonden hier en daar op springen. Jammer dat het over het algemeen vrij doorsnee gegevens betreffen en dat we met een hoop welbekende situaties te maken hebben.

Leuk misdaadfilmpje met een goede cast. Vond het wel wat tegenvallen, verhaal blijft een beetje hangen soms. Jimmy the Saint vond ik sowiezo niet erg gevaarlijk overkomen. Wel triestig voor hem dat de oude man op de kermis vaarwel zegt tegen zijn criminele leven. Lijkt het ook moeten hebben van wat geluk, zelf hoeft hij niet heel veel uit te voeren.
Verder wel prima.

Het glazen huis, maar gelukkig niet bij 3FM. Het was een mystiek uitstapje met een zwevende cameravoering en leipe geestverschijningen. De machine met al die tandwielen zag er nogal nep uit maar verder vond ik het acceptabel. Leuke cast met een altijd charmante Tony Shalhoub, de immer stralende Shannon Elizabeth en de wederom doortastende blik van Matthew Lillard. Plot werd op het einde wat vergezocht en het was een beetje vreemd dat Cyrus, ontwerper van het luxueuze oord, zichzelf zomaar liet oppakken. Ook het feit dat dochter en zoon 'gegijzeld' werden vond ik eerder afbreuk doen in plaats van dat het de onrust deed upgraden. Wel wordt het leuk afgerond met Rah Digga die nog even gefrustreerd door de gang loopt en dan begint te rappen onder de eindcredits.