Opinions

Tegenvaller.

Direct al tijdens het eerste shot wist ik dat het zo'n overdreven bedoeling zou worden. Carrey's gezichtsuitdrukkingen zijn weer over-the-top en ik vond 'm soms echt aanstellerig overkomen.
Vrijwel alle personages hebben een oppervlakkige invulling meegekregen, ook Allison.
Het groepje dat bezig was met yoga, verschrikkelijk. Ze huppelen allemaal precies op dezelfde manier en iedereen heeft een fototoestel in de hand. Ook de FBI was erg ongeloofwaardig met hun eenzijdige vragen. En niet te vergeten die kippenfabriek (''er is weer iemand flauwgevallen''). De locaties zijn lekker divers maar er wordt geen kracht uit gehaald op deze manier.

In de eerste helft zitten een aantal grappige momenten maar dit wordt naar het einde toe steeds minder.


Het concept is wel aardig. Zeg overal 'ja' op, want dan maak je allerlei dingen mee die je je normaal gesproken meteen afslaat. Helaas is de uitwerking belabberd.

Een van de eerste films uit Korea die ik heb gezien.

De humor sprak me wel aan en die gozer die Killa speelde zat best goed in z'n rol. Die chick en dat jongetje deden het ook niet onaardig, maar de badguys leverde een beetje standaardwerk.

Leuk idee dat iemand met een spraakprobleem moet gaan moorden om zo geld bij elkaar te krijgen. Echter vond ik dit een beetje slap uitgewerkt want het leek erop alsof hij maar willekeurig wat mensen neerstak en we kregen niet zoveel te zien over de achtergrond van die personen. Ook zijn salaris heb ik gemist. Maar goed, diepgang moet je hier ook niet verwachten. Een vastberaden missie, een vriendinnetje en wat herinneringen van vroeger.

Afwisselende shots, een paar keer van boven.

De muziek vond ik iets te overdreven.

Aardig om een keer gezien te hebben.

Diverse mogelijkheden om de killers neer te slaan met rode, blauwe, witte en groene pakken. Gele bladeren zelfs en grote felle doeken. Rotsen, bergen, ridders en paarden maar ook waterdruppels en houten huisjes. Aardig gedaan met al die kleurtjes en aan het zweven en dergelijk heb ik me niet gestoord want ik had al aangenomen dat dit in het genre zou thuishoren. Het is gewoon die herhaling van drie à vier keer wat begon te vervelen. Ook de opstelling met al die wachters en hun schilden vond ik iets te theatricaal. En als twee moordenaars daar rustig doorheen lopen en die wapens doormidden slaan alsof het piepschuim is grijpt mijn hand echt niet sneller naar de popcorn. Voor liefhebbers blijkbaar adembenemend maar ikzelf vond 'm wat tegenvallen.

Bijzonder concept, mooi uitgewerkt ook. Spaanse, Europese manier van filmen bevalt me zoals altijd weer prima. Geen talloze overbodige shots, terwijl er wel gewoon het maximale eruit wordt gehaald. Ik vond het interessant om personen met het Syndroom van Down te zien acteren en ik vond Pablo Pineda eigenlijk nog redelijk 'normaal' overkomen. Hij had geen rare trekjes of onvoorspelbaar gedrag, waardoor je hem toch stiekem wat meer als een echt mens gaat beschouwen. Lola ziet er leuk uit en speelt foutloos. Ik had wel verwacht het geen complete happy-end zou worden. Dat zou een beetje te optimistisch zijn, aangezien je Laura veel ziet twijfelen en nadenken in plaats van gewoon te genieten. De scène op bed had van mij nog wel iets langer mogen duren. Het was fascinerend om twee totaal verschillende personages te zien die elkaar aan zitten te staren.

Goed.

Eens met Spetie.

Dit is gewoon te saai voor woorden en ik kan me eigenlijk niet indenken dat kinderen het wèl helemaal te gek vinden. Die beer zelf was helemaal niet zo grappig en de situaties waar hijzelf en Boo-Boo terecht kwamen waren ook allebehalve lachwekkend of plezierig.

Die zakenmannen stelden zich erg aan met hun protesten. En waarom toch steeds dat raampje dat vast blijft zitten... totaal niet grappig ofzo.

Verder gewoon volgepropt met standaard personages, toevalligheden en clichés.

Overigens stoorde ik me eraan dat de Amerikaanse tekst gewoon omgezet was in het Nederlands want dan zie je van die monden bewegen terwijl er geen geluid uit komt. Tja... kleine kinderen zullen waarschijnlijk wel geen ondertiteling kunnen lezen maar ik vond het erg irritant.

En ik had maar liefst drie Amerikaanse vlaggen aangetroffen, in dezelfde ruimte. Twee kleine vlaggetjes op het bureau en een hele grote vlag achter het bureau van die Mayor Brown. Voor de 1000e keer komt het chauvinisme weer terug en dat is hatelijk.

De 3D voegde niet zoveel toe.

Voordat de film begon kwam er een kort stukje van de Looney Tunes met Roadrunner en Wile E. Coyote, die al vele malen leuker was dan deze 80 minuten.

Niet veel aan.

Stukken beter dan Stomp the Yard die in dezelfde dvd-box zit. Moves zijn gaver, problemen worden beter uitgewerkt en het acteerwerk is niet eens zo beschamend. Bijrollen zoals oma, de dokter en de wedstrijdenleider werden prima vertolkt. Wel blijft het allemaal vrij eenzijdig, is het camerawerk ietwat benauwd en mocht de soundtrack wat heftiger aanwezig zijn. Kijkt lekker weg, that's it.

Aan de ene kant best degelijk geacteerd en keurig begeleid met de middelen die regisseurs tegenwoordig voor handen hebben. Aan de andere kant vind ik deze acteurs erg saai waaronder kantoormannetje Duhamel, voorspelbare Ritter en Hillary Swank met haar vriendinnen. Allemaal van die nietszeggende, standaard figuren. Het gedrag van Bec (Rossum) vond ik een beetje overdreven want hoezo steek je nou een sigaret aan als je twee tellen daarna aanbelt om te solliciteren?! Het bruikbare uitgangspunt ALS heeft grotendeels een effectieve inslag maar ik had het liever wat meer ongepolijst aangetroffen.

Nergens echt hoogstaand of indrukwekkend maar zeker goed genoeg voor een lekkere wegkijker. De cast is ingevuld met een aantal bekende namen en zij wisten redelijke rollen neer te zetten. Kiefer Sutherland had ik nog nooit eerder aangetroffen in een western maar hij komt goed uit de verf. De geheimzinnige en spirituele indiaan is er ook weer aan toegevoegd, een bekend personage dat vaker gebruikt wordt, maar ik heb me er niet aan gestoord. Eigenlijk vond ik die scène waarin iedereen in de zevende hemel zat juist erg leuk in elkaar gezet, dus Chavez heeft wel degelijk toevoeging binnen de groep. Het einde bevat twijfelachtige momenten en ik vond dat de tegenpartij iets te veel kogels verspilde met hun doelloos in de ronde schieten, terwijl ze juist geen actie ondernamen toen Charley voor het raam stond. Ook het feit dat Billy the Kid relatief makkelijk wist te ontkomen nadat hij diverse kogels in zijn borst had ontvangen is niet geheel logisch, maar het idee met de kist die naar buiten werd gegooid en waarin hij verstopt zat is wel aardig.
Goodguys, badguys, het is een vrij simpele verhouding maar dankzij de prima uitwerking is er niet veel om te klagen.