Opinions

Zowel rechtop als ondersteboven zijn hier prachtige beelden uit de hoed getoverd. Leuk uitgangspunt ook om de aardbewoners onder de loep te nemen die precies tegenover elkaar wonen. Wel werd ik soms moe van de stenen waar je doelloos en noodgedwongen naar moet blijven staren. De lava was redelijk impressive en de vergelijking met die langwerpige rots en de walvis was knap gevonden maar er zaten ook erg veel random natuurshots tussen waarvoor ik niet direct ga klappen.

Origineel, geniaal, waanzinnig, en bovenal spannend.

A lot of respect naar de makers toe. De camera wordt naar de achtergrond geschoven, je kijkt stiekem mee, alles lijkt zich werkelijk af te spelen en je bent als het ware een ooggetuige van de gebeurtenissen.
Dat begin in het brandweerkazerne is ook erg sterk uitgevoerd, bijvoorbeeld toen ze naar die tafel liepen waar de brandweermannen aan het eten waren. Ze reageerden toen echt allemaal alsof ze van niks wisten, zeer knap gedaan..

Het oude huis met die verschillende verdiepingen is erg geschikt.

Aan de ene kant is het lichtelijk cliché met die groep mensen in het gebouw: langzaamaan sterft iedereen, zoals je wel vaker ziet. Maar aan de andere kant is het best logisch want het is een appartementencomplex en tja... daar wonen toch mensen. Wel goed dat ze het dan een beetje in de mix hadden gegooid: een Chinees gezin, een moeder met dochter, een alleenstaande man, twee oudjes... redelijk goeie samenstelling.
Die twee oudjes trouwens vond ik ook erg overtuigend overkomen, vooral in dat interview.

Het wordt goed opgebouwd. Eerst vroeg ik me af waarom ze niet naar buiten mochten maar toen het bekend werd dat het om een besmettelijk virus ging kon ik het wel begrijpen. Eigenlijk kon je dan wel raden dat men stuk voor stuk het loodje ging leggen maar dat had ik toch niet verwacht. Die oude vrouw vond ik iets te overdreven reageren, ze werd meteen heel erg wild, maar later blijkt ook dàt logisch te zijn (door die ziekte).

Tot overmaat van ramp valt het licht ook nog eens uit, en daarna de spot van Pablo's camera.

Manuela Velasco is een leuk grietje en ze is zeer geschikt voor deze rol.

Ik kan me zo niet herinneren dat er sound-effecten of muziek is gebruikt en die keuze waardeer ik wel.

Die wonden van de brandweerman en de politieman zagen er ook realistisch uit.

Enige minpunten voor mij zijn de sommige 'domme' kills en het einde wat me teveel aan The Blair Witch Project deed denken.


Knaller.

Ook al heb je het eerste deel gezien en weet je dat alles gewoon in scène is gezet, toch wordt je getrakteerd op een zeer overtuigend schouwspel en dat is voornamelijk te danken aan de ijzersterke acteurs die ook tijdens de zeer lange shots gemakkelijk in hun rol kunnen blijven. Daarbij heb je natuurlijk het realistische camerawerk, de make-up (met kleurlenzen?) en het brute geweld en geschreeuw. De chaos kan ieder moment uitbreken en de uitslag kun je niet altijd vantevoren bepalen. Doordat de leden van de Special Unit camera's op hun helmen hadden bevestigt konden we op verschillende plaatsen aanwezig zijn en ook de drie jongeren die stiekem naar binnen waren geslopen zorgden voor wat verlegging in het perspectief. Wat ik jammer vond, en waar ik me in het voorgaande deel minder aan heb geërgerd, is het feit dat het betreffende groepje zo onvoorzichtig was met de geïnfecteerde personen. Ze wisten dat er een besmettelijke ziekte rondhing maar toch pastte ze er niet echt op dat er geen bloed werd gespuugd of dat iemand gebeten werd. Van mij mochten ze dus eerder ingrijpen met een shotgun of welk voorwerp dan ook. Verder vond ik het raar dat Martos niet probeerde om het raam door te slaan of te schoppen toen hij ingesloten zat op de badkamer (hij maakte zich meteen van kant met een pistool). Het einde vond ik niet helemaal bevredigend omdat we slechts een terugverwijzing krijgen en daar houd het bij op. Zo lijkt het in ieder geval wel alsof er nog een vervolg aan gaat komen en als dat het geval is ben ik weer van de partij.

Niet zo interessant als de beschrijving doet vermoeden. Het is wel degelijk een apart verhaal en er gebeuren gekke dingen maar het wordt allemaal niet erg goed uitgewerkt.
Het heeft wat weg van een CSI of NCIS, het grootste deel van de film gaat over het onderzoeken. De bijfiguren zijn vrij saai en blijven op de achtergrond. Het gaat voornamelijk om Phil Pitch, de onderzoeker die altijd het laatste woord heeft, totdat hij zelf een verdachte wordt in de zaak en in dezelfde onbegrijpelijke 'droomwereld' terecht komt als die andere vier figuren.
Er zijn een hoop bestaande zwart/wit beelden gepakt uit verschillende situaties in de menselijke geschiedenis, om het allemaal wat aangrijpender te maken. Veel voegde het voor mij niet toe, dat heb ik al wel vaker gezien en gehoord.
Het boek, dit moet een groot mysterie zijn en naar mijn idee hadden ze het veel spannender kunnen maken door het verder uit te leggen en aan te halen. Nu wordt er eigenlijk maar weinig mee gedaan.

Toch een lichtelijke tegenvaller, maar apart is het wel.

Ik heb hier wel degelijk leuke tijden aan beleeft. Het zal vandaag de dag een stuk minder zijn maar ik herinner de film liever zoals toen ik 'm vroeger zag. Ik laat het dus bij een zeven.

Erg mooi ineengestoken dit. Vele flashbacks en dubbele scenes die als het ware die 'in elkaar vallen'.

Prima acteurwerk, en een tintje humor zorgt ervoor dat de sfeer levendig blijft.

De poster is wel erg lelijk, jammer.

- 4-

Schitterend. De langzame omwenteling van Guilty naar Not Guilty is voortreffelijk weergegeven. Iedereen is goed gecast en ook werkelijk ieder personage heeft een bepaalde bijdrage aan tafel. We blijven voornamelijk in één enkele ruimte maar het wordt nergens claustrofobisch want het blijft interessant hoe ze elkaar proberen te overtuigen en hoe ze reageren. Geregeld kun je ook glimlachen (bijvoorbeeld als de man met de hoed een propje in de ventilator gooit en op iemand anders terecht komt en toen brillemans een zweetdruppel op zijn voorhoofd had liggen wanneer hij heftig ondervraagd werd terwijl hij had beweerd nooit te transpereren). Terechte klassieker als je het mij vraagt.

Uitstekend drama over een man die wordt gekidnapped, getransporteerd en even later als slaaf wordt ingezet op een katoenplantage. Alhoewel hij duidelijk een andere achtergrond heeft wordt hij hetzelfde behandelt als de negers die daadwerkelijk zijn omgekocht. We blijven dicht bij het realisme en er worden nauwelijks sentimentele sausjes overheen gegooid. Mooi camerawerk met soms lange shots (bijvoorbeeld met die strop om z'n nek onder de boom). Al zie ik doorgaans liever niet teveel bekende gezichten, fungerend als bijrollen, leveren ze stuk voor stuk een overtuigend gestalte. Brad Pitt als timmerman in dat houten huisje paste zelfs. Applaus voor Chiwetel Ejiofor die op magistrale wijze de met wrok gevulde gentlemen kleur geeft. De redding komt echt pas op het einde en tot die tijd is het pijn lijden en nadenken. Mijn complimenten, het thema is powerfull naar voren gebracht.

Behoorlijke film...

Ik moest even aan Buried denken toen ik in de zaal zat. Ook één persoon die vastzit. Alleen is deze film wat beter uitgewerkt.

Ik ben nooit zo'n fan van die split-screens. Maar ik snap niet waarom hij zo'n haast had in het begin, hij nam niet even tijd om z'n Zwitsers zakmes te zoeken.

Het was wel leuk dat hij nog twee chicks ontmoet waarmee hij in dat water springt.
Gelukkig duurde het niet al te lang voordat hij klem komt te zitten, want je weet dat het gaat gebeuren.
Je ziet dat Aron in verschillende fases terecht komt. Eerst probeert hij nog uit alle macht die rots weg te duwen, later gebruikt hij dat als tafeltje. Flashbacks en hallicunaties volgen.

Er zijn best leuke dingen verzonnen.
De weg naar het Gatorade flesje in de auto.
De raaf.
Familie in de canyon.
Overstroming.
Feestje in de sneeuw.
Shot van dat mes op het bot (rood beeld).
Komedie-show met klappend publiek.

Tijdens het amputeren hoor je een scherp geluidje wat aangaf dat hij z'n pees of zenuw doorknipte. Was lekker passend. Verder heb ik nooit problemen met bloed ofzo, het is allemaal gewoon menselijk maar normaal zit er nog wat vlees overheen en zie je het niet.
De muziek had wel iets beter gekunt. Er kwamen een paar bekende nummers voorbij en dat vind ik nooit zo fijn. Een film moet iets 'eigens' hebben.

Het einde had ik iets anders verwacht. Meteen al toen hij die plas water zag dacht ik: oke, hij gaat alsnog sterven. Want hij drinkt veel te veel water in één keer en misschien was dat wel vervuild ofzo. Daarna krijgt hij ook nog allemaal water aangeboden van die wandelaars. Ik vond dat hij iets te snel met die heli werd opgehaald en van mij hadden ze daar nog wel iets op mogen bedenken. Een open einde, dat hij de uitgang nog moest zoeken ofzo...


James Franco doet het goed. Verassende dingen, prima spanning. Speelduur leek langer dan 94 minuten.

Leuk idee, twijfelachtige uitwerking.

Het zit allemaal niet echt lekker in elkaar. De scènes lijken maar willekeurig door elkaar zijn gegooid en het is niet altijd duidelijk hoe de zaken ervoor staan. Ik mistte af en toe een totaalshot, om even 'n overzicht te krijgen van de locatie. In dat slachterhuis bijvoorbeeld bleven we steeds dicht op de personages en dat zorgde aan de ene kant voor wat spanning maar soms vroeg ik me af waar iedereen zich bevond en hoe het spelletje precies bestuurd werd. Ik had bijvoorbeeld wel even de beveiliging van buitenaf willen zien. Gelukkig werd het nergens echt storend, maar als ik Géla Babluani was had ik wat andere beslissingen gemaakt.

Ook dit is weer zo'n typisch gevalletje dat probeert te pronken met zijn cast. 50 cent, Jason Statham, Mickey Rourke... ze krijgen allemaal rolletjes aangeboden die menig andere acteur ook zou kunnen invullen.
Sam Riley is gewoon de man in deze thriller, hij zet zijn personage piekfijn neer.

De spanning tijdens de roulette zat er wel in... en het was toch enigszins een unieke ervaring wanneer we om de lamp heen draaiden, wachtend op het signaal om de trekker over te halen. En de muziek was hier weggelaten, we zaten gewoon in stilte toe te kijken en dat werkte wel.

Het einde was redelijk suprising. Vince stuurt zijn geld op, koopt een lammetje voor 100 dollar en wordt neergeschoten in de trein door Jasper (die er met lege handen vandoor gaat). Nu heeft Vince's vader toch nog geld voor een tweede operatie.


Boeiend genoeg maar het had van mij wat sterker en strakker gemogen.

Schrikmomenten horen hier ook echt niet thuis. En spannend, daar kun je over twisten maar er zat behoorlijk vaart in.

Hele aparte film, weet je lang te boeien op dezelfde plek en er gebeurt van alles wat je totaal niet verwacht. Lekker mysterieus met een leuk sfeertje.

- 4 -

Een luchtig tussendoortje waarin Wahlberg en Washington mooi samenspel leveren. Beide weten van geen ophouden en dit resulteert in vele verbale gevechten en onverwachte uitkomsten. Het plot draait hoofdzakelijk om geld, wraak en macht en dit is al vaker gebruikt voor zo'n productie op het grote scherm. Echter, er zitten wel degelijk wat genietbare scènes tussen en het is dit keer niet zo dat er alleen maar domkoppen zijn betrokken en alles volgens een standaard protocool verloopt. Herhaaldelijk voorspelbaar, dat wel, maar ik vond de uitwerking best leuk.

Bollywood was me tot op heden prima bevallen maar dit exemplaar duurt veel te lang en steeds wanneer je denkt een uitkomst in handen te hebben wordt de boel nog een aantal kilometers uitgerekt. Twee families die - dag in dag uit - blijven botsen met elkaars religie en overtuigingen; het werd op een gegeven moment erg vervelend om naar te kijken en die eindeloze therapiesessies van Krish kon het geheel niet oppeppen. Het viel me ook op dat de meeste acteurs uit India doorgaans nogal lelijk zijn (met uitzondering van de vrouwelijke hoofdrolspeler) en de dansscènes verloren geleidelijk aan hun charme; het werd steeds meer vanzelfsprekend en de intensiteit kon niet worden vastgehouden.

En er worden weer wat mensen afgeslacht. Best raar eigenlijk, dat zo'n afgelegen dorpje het bezoek van wat vreemdelingen niet kan waarderen, vanwaar toch al die haat en kannibalisme? Ieder volk zo z'n gewoontes blijkt wel weer.
Een groep jongeren is uit op plezier en krijgen het tegenovergestelde voor de kiezen. Er arriveert nog een cliché op de moterbike: een negro en Chinese maken de samenstelling compleet. Het is niet echt storend maar ik vraag me wel af waarom er steeds weer die bekende keuze wordt gemaakt qua casting.
Het blijft allemaal redelijk eenvoudig en de vraag is niet wie, wanneer of waarom er wordt gekilld, het is juist leuk om te zien hoe de slachtoffers het loodje leggen.
Het einde met dat kerkhof was me niet helemaal duidelijk maar dat komt misschien omdat ik in een leanback-modus was geschakeld. In ieder geval is het heerlijk om de laatste twee overlevers, het gelukkige stelletje, alsnog te zien sneuvelen door een prikkeldraad.

Best aardig.

Waar is de muziek??

Ik had hier zo veel van verwacht.. en het is gewoon... niks. Je kunt het zo mooi aanprijzen als je wilt, maar ik vond er echt maar weinig aan. Het verloopt veel te traag allemaal en de muziek ontbreekt in een groot deel van de film, erg vreemd ( bijvoorbeeld wanneer Frank Poole wegzweeft, daar had echt wel wat onder gemogen. Terwijl de muziek van ervoor juist overmatig aanwezig is, echt ergelijk.
Het begon nog aardig, met de plaatjes en de apen ( ook al was de pret er deels af nadat ik realiseerde dat er natuurlijk gewoon mensen onderzaten ).

Het acteerwerk is ook niet echt klasse te noemen. De scene waarin ze in dat compartiment zitten (om het zo even te noemen): 'Do you really think that?'.. 'Yes'.. 'Oh'..'You?' 'I don't know'. En dan nog met wat stalen gezichten erbij ook. Ook de rest is erg emotieloos gespeeld.

Dan krijgt Bowman nog een hele reeks animatiebeelden te zien wat veel en veel te lang duurt en die je net zo goed windows media player ( en andere programma's ) kunt afspelen. Dat was verre van spannend of fascinerend.

Ook aan dat gehijg van Bowman wat maar niet ophield begon ik me langzaam te ergeren. Er is opzich niets mis mee dat ze dat ademen laten horen, want het brengt je wat 'dichter bij de situatie' maar dat duurt ook gewoon veel te lang. Ook sommige handelingen mochten ze wel cutten, bijvoorbeeld in de kamer op het laatst. De man draait om en gaat weer naar zijn tafel ( ik dacht echt: nee he, moet er echt heel die afstand getoont worden, daar gaan we weer... )
Ook de verschillende alarms die ertussendoor komen piepte alleen maar in m'n oren en waren irritant.

Het beste in zijn totaal vond ik toch de stem van Hal, en het gesprek tussen Bowman en Hal. Daar heb ik nog flink om moeten lachen, samen met andere in de bioscoop. Man wat was dat, ik hoop niet dat het sirieus moest overkomen.
Verder is het idee wel goed, voor het jaar 1968, 1 jaar voordat Armstrong er arriveerde. En de eindscene met het reusachtige schepsel ziet er wel leuk uit.

Jammer maar helaas, ik laat het bij één keer.

Een groots opgezet avontuur dat prima vermaakt. Natuurlijk komen er kinderen, echtgenotes en een president in terug die telkens verwachtingsvolle uitspraken doen maar deze personages zouden in werkelijkheid ook betrokken zijn bij de catastrofes dus echt misplaatst is het niet. Effecten zijn in de meeste gevallen prima verzorgd en alhoewel ik normaal gesproken nooit zo'n fan ben van John Cusack leverde hij een degelijke rol. Dat ze steeds op het nippertje wegkomen mocht wat minder. Zo zakt de grond in elkaar wanneer het vliegtuigwieltje anderhalve centimeter in de lucht hangt en wordt het geschilderde portret in de kerk precies gesplitst tussen twee vingertopjes. Vele voorspelbare situaties maar als je daar op ingesteld bent is dat niet rampzalig voor een zalige ramp als dit.

Vlotte komedie waarin twee nuchtere vrienden hun Chinese maatje naar de kroeg meenemen en vervolgens op pad moeten om hem weer thuis te brengen aangezien hij iets teveel gekleurde vloeistoffen achterover heeft gewerkt. Jeff Chang moet om zeven uur in zijn gestoomde pak paraat staan voor een gesprek en de twee weten niet waar hij woont dus zo belanden ze in een wilde tocht met bijvoorbeeld een bizon, de power-tower en een bende latina's. De humor is niet te vlak en er worden slimme opmerkingen gemaakt zonder teveel aandikkerij. Natuurlijk zitten er een hoop onwaarschijnlijkheden in maar over het algemeen heb ik me wel vermaakt.

Het begon best aardig met twee nonchalante politieagenten die de regeltjes niet zo sirieus nemen en vervolgens opeens een undercover-operatie voor de kiezen krijgen. Het uitgangspunt dat ze terug naar school moesten was leuk maar daar had de regisseur wat creatiever mee om mogen gaan. De eerste helft kon ik die oppervlakkigheid wel door de vingers zien omdat er redelijk veel grappen voorbij kwamen maar langzamerhand verdween mijn belangstelling. Er doken steeds meer penis-jokes op en de actie moet het meer hebben van de snelle montage en het opvallende Peter Pan kostuum dan de werkelijke schietpartijen of achtervolgingen. De vriendin van Schmidt was niet eens zo aantrekkelijk en nam teveel tijd in beslag door de gijzeling. Deze blockbuster zal bij het grote publiek ongetwijfeld in de smaak vallen en ik heb me ook niet verveeld maar in de FRS zal ik 'm met geen vingertopje aanraken.

Mooi samenspel van Tatum en Hill die wederom een onheilspellend avontuur tegemoet gaan. De meeste situaties zijn lastig in te schatten en veel grappen krijgen extra uitdieping. Eigenlijk vind ik Tatum nog steeds beter passen in een romantische komedie of dingen als Step-Up maar door Jonah Hill wordt er als het ware een bruikbaar contrast op tafel gelegd. Ze moeten samenwerken om de opdracht van hun baas Ice Cube te voltooien en dit resulteert vaak in komische beslissingen. Na het einde volgt nog één van de meest spectaculairste credits ooit. Tof gedaan, moet toch een heel werk zijn geweest.

Ik ben niet weggeblazen. Er worden wat bands opgezocht, ze richten een pand in als feestlocatie en maken wat bijbehorende afspraken. Ook is er hier en daar een probleem maar het leek allemaal niet zo belangrijk want de muziek werd toch gemaakt en de mensen bleven dansen. Het is een vrij grove schets achter de schermen maar gelukkig bleef het enigszins kijkbaar en redelijk overtuigend. Mooi moment toen die ene band wat afwijkte van de gemiddelde sound en dat er zo een nieuwe muziekstroom ontstond in de club. Ook opvallend die scène waarin Ian Curtis sneuvelt (leek logischerwijs veel op die van Control uit 2007).

BBC, Yes. Echt heerlijk zonder die reclame.

Boeiende film. Wel jammer van al die Amerikaanse vlaggen.

Een Cool Hand Luke poster in de huiskamer, ik ben benieuwd of Spike Lee werkelijk zo'n fan van die film is. In de film Serendipity (een saaie romantische komedie) zat ook al die poster verwerkt dus ik neem aan dat Cool Hand Luke wel een goede film zal zijn. Binnenkort eens checken.

Edward Norton doet het weer eens formidabel. Barry Pepper zie ik ook graag op het toneel en de rest deed het allemaal goed.

Het is mooi en tragisch om te zien hoe iemand zijn laatste dag in moet vullen. Echter gaat het meer om de emotionele waarden van alles. Monty probeert alles op een rijtje te zetten en zich enigszins voor te bereiden. Hierbij volg je ook zijn vrienden, zonder Monty zelf.

Flava in ya Ear draaide ze in die club, dat vond ik wel geinig. Die leerling van Jacob was een goede toevoeging en zorgde voor wat afleiding.

Die scène onder dat tunneltje laat wel even zien wat voor vrienden Monty heeft. Knap zeg.

Het viel me ook op dat er tijdens de dialogen van veel verschillende standpunten werd gefilmd. Bij die scène met Jacob en Frank aan dat barretje waren er vijf verschillende posities ofzo, terwijl ze gewoon door bleven praten. Dat wil dus zeggen dat ze die scène vijfmaal hebben uitgevoerd en het aan de montagetafel in de mix hebben gegooid. Mijn respect daarvoor maar ik vond het eigenlijk toch niet heel strak overkomen.

Het einde is slim aangepakt. Vader verteld tegen zoon wat hij moet doen wanneer hij vrijkomt. Dit zien we denkbeeldig.


Aangrijpend, apart, en prima uitgevoerd.

Ik had hier wat meer van verwacht.

Het openingsshot met de aap was indrukwekkend, evenals de scène die daarop volgt. Al die wilde apen in die kooien brengt al genoeg heisa met zich mee. Ik vond het stiekem wel jammer dat we hier niet verder mee gingen.

Toen Jim wakker werd en rond ging lopen moest ik direct aan I Am Legend en The Road denken. Verlaten, grauw. Jim in z'n groene patiënt-pakje valt goed op tussen die gebouwen.

Die muur met letters voegde zeker iets toe. Maar wat stond er nou precies... 'Repent the end is extremely fucking nigh'

Opzich is de samenstelling van de groep wel aardig: een dikke man, stille dochter, chiquita bonita uit Suriname en de redelijk normale Jim.Ik ergerde me wel aan dat blije gedoe ( bijvoorbeeld in de supermarkt ): zowat alles is verwoest en er zijn mensen dood maar hun doen alsof ze een dagje uit gaan... dat vond ik ook al zo overkomen bij Dawn of the Dead.
Op 'n gegeven moment komen ze bij die blokkering op de snelweg. Pas nadat die bolle zichzelf infecteerd knallen die soldaten hem neer. Ook lekker subtiel.
En als Hannah's vader dan gesneuveld is reageert zij alles behalve begrijpelijk. Geen schreeuw, geen close-up, niks. Ze staart gewoon recht voor zich uit in de jeep net als Jim en Selena. Dan leef ik toch 'n stukje minder met ze mee.

Verder zagen er sommige dingen niet echt soepel uit. Zo was er een stuk waar een paar 'besmette personen' uit het bos renden waarbij het geluid en beeld erg vreemd in elkaar zat.

Verassend wel dat we in een legerbasis terechtkomen waar het ook niet eens pluis blijkt te zijn. Die neger aan de ketting bij die witte lakens was nog enigszins freaky.


Hier en daar een surprise maar overal komt het allemaal 'n beetje geforceerd over. Het einde is lichtelijk afgeraffeld omdat er opeens de ene na de andere moord plaatsvind.
Duidelijk een Engels- en geen Amerikaans product natuurlijk, het heeft zo z'n eigen karakter.
Maar erg onder de indruk ben ik niet.

Weinig afwisselend en voortbordurend op het succes van het 'stiekeme daten' maar het bleef wel leuk om naar te kijken en de acteurs zijn voortreffend op elkaar ingespeeld. Doordat het verhaal zich continu in een hotelkamer afspeelt worden de twee nauwelijks van elkaar verwijdert. Ze hadden beide een partner maar behielden steeds de behoefte om elkaar op te zoeken. Verre van spectalair maar prima door te komen; voornamelijk door de overtuigende band tussen de twee in stand word gehouden.

Een actie/thriller waarin een vader zijn dochter leert fietsen en dansen; tja... het is maar waar je de aandacht legt. Ook snap ik niet dat je als regisseur zijnde de beltoon van één of ander recent popnummertje steeds over laat gaan (welke Zooey had ingesteld). Eenmalig oké, daar kun je wellicht nog een lollige situatie mee creëren, maar laat 'm daarna dan even switchen naar iets normaals. Het plot met de terroristen heeft gebreken aan alle kanten en ik zag al vlug in dat de zoveelste terreurcomplicatie was. De 'hulpeloze' echtgenoot is weer eens betrokken bij zijn 'oude' baan en moet nog even wat dingen opknappen. Nogal ongeloofwaardig ook dat Vivi, de mysterieuze en verleidelijke dame, zelf had verklaart dat ze met de topmannen van de CIA aan het samenwerken is en op allerlei onverwachte locaties (bijvoorbeeld die club) verschijnt alsof het een maffioso is. Waarom zou een wetshandhaver zo omslachtig te werk gaan denk ik dan. Verder wordt de actie matig in beeld gebracht, is de montage slordig en er zit een wat onevenwichtige nuance in het hele scenario; gefaald project.

Ik ben niet super onder de indruk.

Russell Crowe is wel oke. Ik zag 'm laatst in A Beautiful Mind en daar speelt 'ie toch een heel ander personage.
Leuk dat 't een keer niet gaat om wraak. Eigenlijk gaat Dan vrijwillig mee om Wade weg te brengen. Het wordt vrij rustig opgebouwd, de voornamelijkste actie heb je op het einde.
Grappig dat Dan en Wade bij elkaar aan tafel zitten.
Wade is erg sluw en heeft overal wel een antwoord op. Hij had Dan's vrouw bijna overgehaald. 'Have you ever been to San Fransisco?'
Ik vind dat Wade té makkelijk ontsnapte in die vallei, hij ging er zomaar tussenuit met de paarden terwijl dat echt wel voorkomen had kunnen worden met een beetje scherpte van het groepje.
Aardige plaatjes verder...
Het einde is nog best spannend totdat Dan en Wade alleen overblijven in de kamer. Ik had verwacht dat die sheriff en z'n kameraden niet zo'n mietjes waren. Dan gaan ze dus richting spoor en Dan Evans kan dat allemaal doen in z'n eentje: badguys afschieten en Wade bij zich houden. Wade doet geen poging om weg te rennen terwijl hij kansen zat had.
Dan doet Wade alsof hij vrijwillig naar Yuma gaat en werkt vervolgens mee. Vooral voor het zoontje van Dan, omdat die dan denkt dat z'n vader niet voor niets is gestorven (maar fluit naar z'n paard en springt eruit natuurlijk...) Tenminste, zo zie ik dat.

Lichte tegenvaller door het gebrek aan spanning en de enigzins voorspelbaarheid van de zoon.

Hmm.. ik heb 'm laatst voor de 2e keer gezien en toen was hij een stuk minder interessant.

Het gaat er in deze film vooral om de mooie plaatjes zoals eerder gezegt en het is ook wel mooi, maar het verhaal vind ik niet heel erg sterk.

Maar ik denk dat je niet te kritisch moet zijn bij deze film. Hij is prima om naar te kijken. De scene op het ijs bijvoorbeeld is aardig spannend.

Mooie poster trouwens

- 3,5 -

Gaaf vervolg met kenmerkende ingrediënten als bloedspetters, slow motion en hoge kleurcontrasten. Vrijwel iedere scène lijkt een rol te spelen en de actie voert weer lekker de boventoon. Ditmaal wordt er voornamelijk geconcentreerd op de vloot; de Perzen en Spartanen gaan elkaar roeiend te lijf. Een epische strijd met zowel overwinningen als nederlagen die op een soort poëtische wijze wordt verteld.

Pas na de afloop wordt er verteld dat deze blockbuster is gebaseerd op ware gebeurtenissen en dat vond ik jammer. Ik had wel eerder van een 'ronin' gehoord maar niet van de gehele groep, bestaande uit zevenenveertig leden. Als ik dat wist, stond ik wat vaker stil bij de activiteiten van de betreffende Aziaten. Als we kijken naar het gegeven dat Carl Rinsch hier een vrij doorsnee product van heeft gemaakt was het misschien toch niet nodig om deze toelichting er bij in te voegen. Ik denk dat het allemaal wel een stukje intenser en beter had gekund; merendeel komt over als een middelmatige Hollywood productie. Erg gelikt allemaal, soms wat chaotisch gefilmd en sowieso natuurlijk een beetje jammer dat de acteurs gewoon Engels praten.

Maar waarschijnlijk dient deze zwaarden verzameling enkel als eenvoudig vermaak en niet om een verborgen geschiedenis tentoon te stellen. In dat opzicht vind ik het best geslaagd. De sfeer is prima, acteurs zijn redelijk en de strijkmuziek vult emotionele betrokkenheid aan.

Niet echt een tactische keuze van de makers om Jane een vriend te geven. Op deze manier is het direct een stuk minder heftig en claustrofobisch; hun relatie stond immers nog overeind en ze kon ieder moment terug gaan naar het veilige landhuis. Liever had ik een alleenstaande vrouw gezien met wat meer onzekerheid. Ze leek nu, ongeacht een onzichtbare vijand, redelijk op haar hoede en liet niet met zich sollen. Aan de andere kant ook wel tof, een dame die niet meteen in janken uitbarst, maar het gevoel dat er doorgaans bij je wordt opgeroepen in een horror bleef hier grof gezegd achterwege. Die 'valkamer' in de slotfase viel ook tegen (er was niet veel meer aanwezig dan een hoop piepschuim en ze kon gewoon een wapen van de grond rapen). Overigens zien we in het laatste shot een schilderij van The Lock Smith waar Greg en Mr. Collins op zijn afgebeeld en dit laat je met vragen achter (positief).

Slechte poging tot horror met behulp van een afgesloten militaire basis waarin een schepsel al vijfentwintig jaar op scheikundige wijze gevangen wordt genomen en toevallig tijdens het bezoekje van een aantal journalisten de tent afbreekt. Acteurs zijn belabberd, er is op bepaalde momenten sprake van overbelichting en het buitenaardse leven ziet er aanstellerig uit. Ook hebben ze hetzelfde idee van The Thing overgenomen waarbij het kwaadaardige monster zich kan transformeren in een menselijke gedaante (maar dan met de ogencheck met een zaklamp i.p.v. de bloedtest in plastic schaaltjes). En die paddestoel met zijn magische krachten leek zo uit Star Wars te komen. Qua camerabeelden zitten we continu opgescheept met medium shots net als bij een GTST aflevering en dat komt erg gehaast en afgeraffeld over. Erg cheap en er is zowel een gebrek aan spanning als originaliteit.