Opinions

Er wordt duidelijk getracht om een boodschap over te brengen met onderwerpen als het huidige leefsysteem, het mens-zijn, dromen en realiteitszin. Visueel heeft het een soortgelijke stijl als 'A scanner Darkly' en het is op zich wel fijn om als variatie zo'n halve tekenshow aan te treffen. Maar bijzonder mooi of excentriek vond ik die animaties niet (met uitzondering van die metamorfose naar twee besneeuwde posturen). Lange monologen van intellectuelen vormen de basis en ik heb het idee dat Richard Linklater ook niet veel meer wil overbrengen dan deze visies. Het belangrijkste doel lijkt het verspreiden van bepaalde kennis en opvattingen. Het was me niet echt duidelijk wanneer het hoofdpersonage nu wel of juist niet aan het dromen was, maar dat boeide me eerlijk gezegd ook niet zoveel. Alles bij elkaar mondt het uit in een eigenzinnige maar afstandelijke creatie.

Ditmaal geen kind van Neeson, maar wederom is er een dochter ontvoerd. Hij komt weer in actie met zijn lange jas en doet wat van hem verwacht wordt. Een dergelijke rol als privé detective is 'm op het lijf geschreven. De badguys waren wel redelijk standaard en hadden een vrij beperkte screentime toebedeeld gekregen. Ik vroeg me trouwens af of hier dezelfde producenten en ontwikkelaars achter zaten als bij het The Equalizer want ze vertoonden enkele gelijkenissen (regen, kidnap, bar, vriendschap met tiener, russische invloeden...). Vakkundig in elkaar gezet en prima door te komen.

Als ik regisseur zou zijn had ik dit denk ik niet het meest aantrekkelijke scenario gevonden om te gebruiken voor mijn productie. Bij het aantreffen van de trailer in andere zalen was ik er ook al bang voor dat dit niet genoeg kon boeien, simpelweg door het feit dat er 'alleen maar' een man over een touw loopt. Het is moeilijk om hier echt creatief mee om te gaan. Joseph Gordon-Levitt straalt veel energie uit en is waarschijnlijk de geschikte kandidaat om deze rol in te vullen maar ik stoorde me soms wel aan zijn overdreven reacties. Zoals midden in de nacht een houten kist dichtspijkeren en iedereen met een hoop kabaal wakker maken nadat zijn vriendin had aangegeven dat hij wel wat meer dankbaarheid kon tonen. De walk zelf is gelukkig best wel interessant uitgewerkt en duurde langer dan ik ingeschat had.

Een opvallend maar tegelijkertijd onevenwichtig drama over een man in kostuum die met zijn soldaten overal rustig doorheen loopt met de intentie om de boel over te nemen. De actie vond ik erg braaf en eigenlijk wordt er meer gepraat over politieke belangen dan echt strategisch aan te vallen en verdedigen. Ed Harris zet een puike rol neer en ziet er niet veel jonger uit als in de western Appaloosa. Hij werd van alle kanten ondervraagd en belaagd door idiote figuren. De meeste leken ontzettende haast te hebben en ze kwamen nogal ongeduldig over en ik had lichtelijk moeite om me te mengen in de situatie van deze spelers. Verder vraag ik me af wat de bedoeling is van die helikopter en er reed ook een auto voorbij, grappig vond ik het niet echt. En ik irriteerde me trouwens aan het feit dat vrijwel iedereen zo'n afschuwelijke baard had maar dit zal bij die oubollige tijd horen.

Erg vrolijke en enthousiaste vakantie in Italië maar over het algemeen is het veel te eenvoudig tentoongesteld en kunnen de muziekpassages de boel niet redden van een ondergang. Bevat vele clichés, brengt weinig inspiratie en is op voorhand al uit te tekenen.

Dwayne Johnson, wat een gast zeg. Bijna heel de film één gezichtsuitdrukking, hij kan grote ogen opzetten en thats it...

Knoxville kon ik niet echt sirieus nemen door zijn rol in Jackass.

Verhaal zelf is veel te simpel. Chris loopt op z'n gemakje het casino binnen met een balk hout. Vervolgens komen er één voor één bewakers naar 'm toe die hij moeiteloos neermaait. Dan kan hij ook nog het raam van Hamilton eruit gooien. Moet de bigboss geen stevig raampje hebben denk ik dan.

Wat momenten later gebruikt hij z'n sheriff bevoegdheid en houd hij Hamilton aan. Daar wordt hij hard gedist door deze casino eigenaar dus uit frustratie slaat hij het achterlicht kapot. Nee, ik kon geen enkele symphatie opbrengen voor Chris.

Wanneer hij rustig rijst zit te eten en naar een sportkanaal zit te kijken komt opeens het wijffie terug. (was de deur gewoon open of wat..)

Dan worden er nog enkele badguys afgemaakt, geheel volgens de planning. Het was allemaal wel te raden.


Voorspelbaar, slecht acteerspel, no suprises.

Een gemoedelijk en onschuldig verhaal over een babydino dat zijn weg moet vinden tussen alle grote beesten en op een gegeven moment zelf ook volwassen wordt. Hij is meestal met zijn broer samen en maakt diverse dingen mee. Visueel vond ik het vrij doorsnee: ik kan nou niet zeggen dat de dinosaurussen er springlevend uit zagen en de landschappen mochten wel wat grauwer en sfeervoller in kaart gebracht worden. De Nederlandse voice-over hoeft van mijn part niet in de prijzen te vallen; het bied in ieder geval wat ondersteuning. Het is eens wat anders, maar ik denk dat er meer in zat.

Een prima animatie die voor jong en oud in de smaak kan vallen. Wall-E zag er vanaf het begin al meteen een vrij zielig uit door die lichtelijk gespitste verrekijker. Hij maakt zijn ronde door het vuilnis, komt dan onverwachts een andere levensvorm tegen en dit blijkt zelfs een vrouw te zijn. Zijn dag kan niet meer stuk en bij haar vertrek laat hij het er niet zomaar bij zitten. In space beleven ze samen wilde avonturen en eigenlijk blijft het motief steeds het plantje in de ouwe schoen. Op een gegeven moment was ik daar wel een beetje klaar mee. Goed, nou moet er natuurlijk iets verzonnen worden om de boel aan de gang te houden maar dit leek me ook anders te kunnen. Ook dat insect wat hem continu bij staat irriteerde me een beetje. Dat soort mascottes kom je wel vaker tegen om de boel wat op te vrolijken net zoals die overbodige babyfee in Rise of the Guardians of zo'n klote elfje in Oz the Great and Powerful. Verder vond ik het iets te gemakkelijk hoe Wall-E de beveiliging van zo'n supersonisch voertuig kan omzeilen. Zo'n einde zal ook nooit naar mijn smaak zijn (ze maken het nog even extra treurig en dan wordt het wachten op zijn reactie: ''Eve?'' waarbij de parasol en zijn kameraden er nog achter staan). Ondanks dit alles zijn er veel scènes ontstaan die je bijblijven zoals de brandblusser-show, passagiers die naar beneden schuiven, de bewakers die 'Halt' roepen, de schoonmaker die alle sporen uit moet wissen en de kapitein met zijn miniatuur wereldbol. Deze laatste leek net echt, de camera stond er er op ingezoomd en ging toen naar achteren. Het geheel ziet het er leuk uit met alle technische aparaten en wie weet ontspant men wel echt op zo'n zwevende stoel aan het einde van dit millenium.

Niet zo rampzalig als menig andere Amerikaanse komedie. Het hele hippie-gebeuren is eens wat anders en het was best leuk om die liefdevolle normen en waarden te mogen aanschouwen. Ondanks de flauwe ruzies en redelijk oppervlakkige omstandigheden zaten er diverse glimlach-momenten tussen en vergleken met afgrijselijke brouwsels als New Years Eve heb me niet heel erg veel te hoeven irriteren. Een dolle pret was het ook niet maar dat kun je tegenwoordig ook niet verwachten in de bioscoop.

Enorme tegenvaller.

Je kunt deze film de hemel inprijzen omdat hij wellicht een 70's sfeer bevat. Voor mij is dat geen enkele reden om deze film goed te vinden. Naar mijn idee probeert deze film toch enigszins sirieus over te komen en is het de bedoeling dat die verschillende gangs toch een beetje stoer zijn. Dat was totaal niet het geval en het leek eerder op een dagje carnaval dan een echte ghetto. Ik vond ze er allemaal erg ongeloofwaardig uit zien.
Die Orphan groep met hun groene shirtjes en spijkerbroeken: allemaal zagen ze er precies hetzelfde uit en ze kwamen erg zwak over. Stonden ze daar op de stoeprand alsof ze heel wat voorstelden. Vervolgens rennen die mietjes naar binnen om versterking te halen en ze komen er tien minuten later pas weer uit. Komen ze heel keurig aanlopen en blijven dan weer precies aan de overkant staan, om dan afgeschrikt te worden door een molotov-cocktail.
De honkballers met hun schmink waren ook een bende aanstellers. Ze rennen achter de Warriors aan en laten zich met hun knuppels gewoon afmaken in dat parkje.
Dan had je nog de stoere boys in tuinbroeken met lange haren. Ga terug naar de boerderij zeg, ook zij dachten dat ze heel wat waren toen ze daar met hun handen over elkaar stonden op Union Station.

The Warriors wordt een keer aangevallen door een overvol busje met boze mensen. Misschien zou dat busje langzamer gaan omdat er zoveel mensen in zitten maar dan stappen ze toch uit en gaan ze zelf toch ook gewoon rennen! Daarna steekt er nog een lid van de Warriors zijn middelvinger op en die hadden ze toen ook gerust kunnen pakken.

Dan had je ook nog die undercover politievrouw op dat bankje. Sure... je gaat daar echt zitten wachten op wat criminelen die voorbij komen lopen. En aangezien die politiewagen niet meteen ter plekke was had zij gerust mee genomen kunnen worden of een kogel door haar hoofd kunnen krijgen. Sloeg nergens op. Daarna lopen Swan en de twee andere leden verder en even later besluiten die twee om toch maar een kijkje te gaan nemen. Swan loopt liever door in z'n eentje over de straten om zijn leven te riskeren want hem kan toch niks overkomen.

Mercy kwam er ook uit het niets bij. Na een korte woordenwisseling gaat ze vrijwillig mee op pad met de Warriors alsof niks anders te doen heeft. En natuurlijk vormen zij en Swan een koppeltje.
Ook die meidengroep, The Lizzy's (?), mistte zijn doel. Geen van alle zag er fatsoenlijk uit en vechten konden ze ook niet.

Dan had je ook nog die lelijke overgangen met die schuivende beelden.


Leuk idee, met die verschillende groepen. Had best potentie gehad als ze het wat beter uitgewerkt hadden. Nu is het gewoon een flop en voor mij geen fijne film om te kijken.

Ik heb altijd al oldschool rap geluisterd en Dr. Dre + Snoop Dogg zijn gewoon twee van mij favoriete artiesten. Toch blijf ik 'n beetje objectief met het beoordelen.

Het verhaal is erg simpel. Twee vrienden, een wasserette, eentje wordt personal assistant, de baas wordt ontvoerd.

Wel relaxed dat ze zoveel blunts roken.

Opzichwas het acteerwerk niet zo slecht, maar dat komt omdat wellicht alle personages hunzelf mochten spelen.

Al bij al had het eigenlijk wel iets grappiger gekunt.

Trouwens nog wel vreemd dat die hooibalen opeens komen aanvliegen. Alsof ze in de woestijn zitten ofzo.

Xzibit en Eminem hadden wel iets duidelijk terug mogen komen. Zou helemaal lachen zijn geweest als hún de ontvoerders waren.

Kijkt lekker weg, maar is toch iets te eenvoudig.

Alhoewel ik de onvruchtbaarheid van Evan en het feestje met de dochter niet helemaal nodig vond is dit een pico bello verassing die minder overdreven is dan de gemiddelde onzinnige fratsen op het grote doek. Lekkere combinatie van scyfy en humor met een cast waar ik bijzonder weinig moeite mee had. Dit dankt zich vooral een de mogelijkheden om ook sirieuze dialogen te brengen zonder eindeloze pogingen vanuit misplaatste hoeken. Een buurtwacht met aliens op hun hielen, eigenlijk niet eens zo gek verzonnen en de motieven van de deelnemers worden duidelijk weergegeven wanneer ze op de bank zitten. Ook wel gepast dat ze na die enorme explosie wat zwarte vegen en krassen op hun gezicht hadden. Dit lijkt vanzelfsprekend maar vele regisseurs laten de neuzen blinken ongeacht de omstandigheden. Toffe suprise.

Waanzinnig saai dit. Ongelooflijk al die hoge beoordelingen.

Het gaat allemaal om de paar 'superhelden' die een beetje stoer rondlopen en af en toe iemand moeiteloos neerslaan. Echte waardige tegenstanders komen helemaal niet aan bod.

Het gaat allemaal om de banden onderling met elkaar en tot overmaat van ramp kwam er zelfs een koppel uit rollen die opeens iets met elkaar hebben, omdat zij niet weet waar ze heen kan gaan nadat ze weg bij John is. Dan volgt er nog een totaal misplaatste vrijpartij, ik vroeg me echt af hoe lang dat nog ging duren want hier is ook helemaal niks aan voorafgegaan en past hier gewoon echt niet tussen.

Nogmaals het gaat echt nergens over. Het begon vrij interessant met leuk camerawerk en mooie overgangen tussen de scenes. Er wordt een verhaal verteld en personages worden geintroduceert maar vervolgens gebeurt er niks. Ik zat me af te vragen of er nog een tweede deel twee was ( niet dat had gehoeven van mij ). De 'helden' ( met hun kinderachtige outfit ) vallen trouwens ook in het niets als je ze vergelijkt met de blauwe man. Hij kan in zijn eentje japanners laten knielen, en heeft nog veel meer trucjes in huis. Niets aan dus.

Dan nog wat details:

- Op een gegeven moment hebben de man met de hoed en die andere knaap een inlogcode nodig. Hij kijkt wat om zich heen, tussen de Egyptische spullen en ziet dan een boek met RamsesII liggen. Hij voert dat in en ja hoor, Accepted.

- Dezelfde twee als hierboven zijn aangekomen bij die andere kerel in dat paleis, en ze doen wat pogingen om hem aan te vallen. Later komt het vrouwtje ertussen en zij schiet hem neer. Waarom waren de twee mannen totaal ongewapend daar aangekomen? En waarom schiet ze hem niet in het hoofd in plaats van de handpalm?

- De bloedspetters nadat John zijn krachten laat zien zijn nogal lachwekkend. Over het vuur ( Amerikaanse vlag die wordt verbrand ) heb ik ook mijn twijfels. Brand een vel papier echt zo door de midden op?

- De kale man bij de cel wordt afgemaakt en er wordt hier geprobeert om het er leuk uit te laten zien maar die vent had totaal geen toevoeging in de film, beetje een show voor niets dus.

Ik zat tegen het einde aan echt te wachten tot het definitief afgelopen was en dat had al lang eerder gekunnen want veel bijzonders daarna gebeurt er niet. Shit wat is dit slecht zeg, sorry maar ik heb me echt zitten irriteren. Er wordt hier en daar maar iets neergezet en de structuur onbreekt volledig. Die talloze tv-fragmenten tussendoor doen ook niet veel goeds en dat stelletje echt, dat liet me door m'n stoel zakken.

Het beste personage was de man met de hoed, hij zag er nog enigzins stoer uit en ook zonder masker acteerde hij vele malen beter dan de rest van de crew. In het einde wordt er nog geprobeert te scoren met die drag-shots op grote afstand, dat is wel mooi gedaan maar wordt ook een beetje overbodig.

Totaal niet interesant, eerder irritant en bovendien erg saai. Dat was het zo wel denk ik.

Zeer degelijk drama met mooie plaatjes en overtuigende rollen. Dat hopeloze gehuil in de nacht kom je niet vaak tegen, en als het blijft doorspelen onder een willekeurig shot laat je zien dat we met een iets andere regisseur te maken hebben dan doorgaans. Relaties zijn boeiend weergegeven en de opbloeiende band met Ayshe (Kurylenko) is soepeltjes in elkaar gezet. Fijn debuut van Crowe.

Een opa vertelt zijn verhaaltje, het is 'n beetje nietszeggend.

Rollen worden prima ingevuld, vooral Christoph Waltz zet weer een bijzonder personage neer.

Een jongen verliest z'n ouders, mag helaas het huis niet erven en besluit dan om naar de stad te gaan om werk te zoeken. Hij haalt het niet, springt op een trein met toevallig een circus-gezelschap aan boord. Hij ontmoet een meisje en ze leven nog lang en gelukkig. Dit is zo'n beetje alles wat er gebeurt in twee uur.

Ik vond het een beetje jammer dat we enkel in de driehoek bleven van Jacob, August en Marlena. Er hadden gerust nog wat meer mensen gecast mogen worden om de boel wat levendiger te maken, een paar clowns ofzo.

Jacob schoot het paard dood, beetje zwak dat er helemaal geen bloed in beeld kwam. Gewoon het geluid van een pistool eronder gemonteerd en klaar is kees.
De manier waarop die zogenaamde beelden van vroeger terugkwamen vond ik ook een beetje cheap.

(American flag)


Het is leuk om 'n kijkje te mogen nemen in zo'n woonwagen-kamp en er zitten een paar leuke situaties tussen maar heel erg boeiend wordt het nergens.

Nogal een tegenvaller.

In het begin was ik bijna verkocht door dat houthakken en de bijbehorende accosoires. Het kamp is redelijk in beeld gebracht.
Plotseling vertrekken ze, vanuit het niets. Natuurlijk kun je voorspellen dat ze ontsnappen maar een beetje spanning kan geen kwaad lijkt me.

Vanaf het moment dat de journey begint vond ik het minder worden. Steeds weer die herhalingen: ze lopen, eentje zakt in, het groepje rust, een verhaaltje van vroeger. Nogal standaard. Dan hadden ze juist met die wolven, het ijs, het hert in het drijfzand, Chinese muur meer moeten doen. Op deze manier voegt dat maar weinig toe.

De heren Voss, Tomasz en Zoran bleven nogal op de achtergrond en zijn niet echt voorgesteld. Ze liepen er maar bij.
Het leek ook niet alsof de mannen het echt koud hadden. Ze hadden meer moeten trillen, rillen, beven en shaken. En een lichtere huidskleur was ook welkom geweest.
Ook in de woestijn vond ik ze er maar normaal bijzitten.

Die hallicunaties van de voordeur en steen op vensterbank deed me ook niet veel.
De zigeuner ( of zigeunerin? ) voelde zich nogal snel thuis, ging vrolijk rond huppelen en met iedereen babbelen. Misschien werd dát haar fataal.

Verassingen waren de doodgevroren Kazik en Valka die omdraaide.

De muziek vond ik niet top, een overduidelijk dramatisch melodietje. Ze hadden er sowieso wat meer fades in mogen zetten tussen de scènes. Het was soms echt Bam - stilte.

Afgeraffeld einde.


Ik had veel liever gezien hoe de vissen werden gevangen of hoe dat hert werd afgemaakt.

Nu blijft het eigenlijk maar 'n saai Amerikaans product die het moet hebben van de mooie landschappen.

Het verhaal is eigenlijk te clichématig voor woorden, maar ik heb ook niet het idee dat de regisseur echt voor een grote verassing wilde zorgen. Het geheel is redelijk amusant, en ondanks het welbekende verloop van - ergens goed in zijn en er vandoor gaan met een meid die er bij betrokken is - vond ik het allemaal best prima door te komen. Het nummer op het einde, zijn eigen creatie, was alleen niet echt een knaller.

Leuke komedie waarin rustig gefilmd wordt en er niet teveel heisa ontstaat. Het verloopt allemaal redelijk bescheiden en de personages zijn mooi op elkaar afgestemd. De groep kwam overtuigend over als gezin en ook individueel zijn ze goed gecast. Ik heb vooral gelachen tijdens dat moment dat Kenny dat jaren '90 nummer meezong toen ze onderweg waren maar die jongen kwam sowieso erg droog over. Deze reis weet je te verassen, bied mooie opnamelocaties en heeft prettige humor.

De weerman, ik had 'm al ooit gezien. En nee niet op nederland 1. Dat dikke kind en die pijlen herinnerde ik nog zuiver.

Ik kwam laat thuis van het werken, het regende buiten en ik was best gaar. Dit filmpje kwam wel uit. Nogal dramatische film met een treurige Nicolage Cage. Ik vond hem hier beter dan in bijvoorbeeld National Treasure of The Sorcerer's Apprentice.
Camerawerk is prima, de settings waren vaak mooi belicht. Er zitten ook een aantal aparte dingen in zoals de kruisboog, het ijs op het water, spongebob, het bekogelen met eten, de greenscreen.

Het lijkt steeds of de situatie niet erger kan maar de tegenslagen blijven maar komen. Ik vond het treurig om dat zien te gebeuren. De stroomuitval tijdens z'n speech bijvoorbeeld. Later zet z'n pa nog dat nummer The Rock op in de auto, goed dat ze dat terug lieten komen.

Die Cammeltoe vond ik wel grappig.

Mooi achtergrondmuziekje steeds.


Best meeslepend drama.

Opmerkelijk dat ik voor de werken van Abrahamson steeds een lagere waardering uit deel. Zijn eerste Adam & Paul was geweldig, Garage vond ik solide en deze What Richard Did lijkt op een doorsnee Amerikaans drama. Jammer, vooral omdat je weet waar de regisseur toe in staat is. Het incident zelf vond ik vrij zwak in beeld gebracht maar het proces van bezinking, verdriet en acceptatie werd wel aardig neergezet. Gelukkig duurde het niet te lang.

Bij gebrek aan keus zomaar deze zaal binnen gestapt en ik moet zeggen dat er ondanks een beperkte samenhang toch een fijn verteerbaar geheel is uitgekomen. De zwangerschap is de rode draad en dat levert een aantal mooie inzichten op. Alhoewel het nergens echt grappig was viel het slijmerige gehalte ook wel mee en wat dat betreft is er een goede balans in het genre. J-Lo en Decker zijn leuk en het is altijd tof om Chris Rick tegen te komen ook al had 'ie wat meer speeltijd mogen krijgen.

Hm, aardig.

Vooral Evan Rachel had een amuserend rolletje, ze is erg leuk om naar te kijken.

Nadat ik de beschrijving las had ik toch iets meer verwacht, maar het blijft een komedie. Toch geen standaard komedie, het is een best apart verhaal met af en toe leuke grappen.

Tegen het einde werd het wat minder, ik vond het vooral jammer dat die Randy ertussen moest komen. Ze mochten het wel bij Larry David houden met zijn fantastische uitspraken ( jammer dat ik ze niet onthouden heb ).

Prima voor 'n keertje.

Bijzonder.

Ik wist niet of de pakken nou echt waren. Max kon ze aanraken en vastpakken dus ik zou zeggen dat er wel iets van een kostuum is gemaakt. Ik las bij maerk dat deze figuren half CGI en half pak zouden zijn, ik ben benieuwd of dat ook zo is.

Max speelt erg goed.

Vooral het begin vond ik sterk. Die scènes met de iglo maar ook die in het huis waren verassend sterk. Elk beeld sprong eruit en het had iets unieks.
De overgang naar het eiland zit smooth in elkaar.

Aangekomen bij de beestenboel moest ik er wel even inkomen. Ik was bang dat het een kinderfeestje zou worden maar de dialogen worden ondersteund door zeer realistische gezichtsuitdrukkingen. Ook hier ben ik wel benieuwd hoe de makers dat gefixt hebben.


Origineel. De zaak wordt niet overbodig gedramatiseerd en het geheel is mooi uitgewerkt.

Komen ze weer aan hoor die Amerikanen. Een regeringsgebouw wordt overvallen en alle belangrijke mannen in pakken lijken opeens machteloos. Altijd wel leuk om een groep terroristen aan het werk te zien die er een puinhoop van maken. Dat dacht deze regisseur ook maar hij vergat om echt kleur te brengen in zijn blockbuster.

De humor is vrij geforceerd en werkte niet goed (bijvoorbeeld Sawyer die met de bazooka in de auto per ongeluk tegen het hoofd van John aanstoot). Naast alle clichés en vele onwaarschijnlijkheden laat Emmerich ook op visueel gebied wat steken vallen. Die explosies kwamen erg goedkoop over en de omgeving rond het witte huis met alle pers en toeschouwers zag er veel te gemaakt uit. Daarnaast is Channing Tatum niet mijn favoriete acteur voor dit genre; als hij door het gebouw rent komt hij over als een nieuwsgierig jongetje dat op zoek is naar zijn skelter en niet als een held die uiteindelijk in zijn eentje iedereen afgeslacht blijkt te hebben. Jamie Foxx was niet slecht maar echt magistraal was zijn optreden evenmin. Dat dochtertje irriteerde me eigenlijk vanaf het moment dat ze op het toneel verscheen. Eerst zit ze opstandig in de auto naar haar mp3-speler te luisteren en later ligt ze alsnog te janken en schreeuwt ze om haar pappa. Voor het scenario was het ook niet echt nodig om haar te laten gijzelen en stiekem met haar telefoontje opnames te laten maken terwijl de tranen in haar ogen stonden. Ietwat too much, evenals die vrouw van de president en haar dochter die voor de televisie te zitten snotteren. Zoiets komt dan terug in één enkel shot van drie seconden waar ze op de grond zitten. Het is allemaal nogal vlak. De termen Russia, France en China worden weer aangehaald om er een wereldse situatie van te maken (uitspraak 'WO III' kwam ook een aantal malen terug... nogal onterecht gezien de omstandigheden). Nu ik er zo aan terug denk zak ik steeds verder in mijn beoordeling; er zijn zoveel punten waar je negatieve kritiek aan kunt toedelen. Want ook het feit dat zo'n politicus met vijfentwintig jaar achter de rug opeens heel zijn leven weggooit en zelfs steun krijgt van de vice-president is ongeloofwaardig. En die hacker met zijn lolly's heeft veel kennis over computers maar is wel zo dom om zichzelf op te blazen als hij bij die poort in de kelder staat. Verder leken die helikopters ook niet echt een uitgekookte strategie te hebben voordat ze het witte paleis bestormden.

Zo waren er nog wel wat zaken en dit draait dan in Imax. Je komt dergelijke producties helaas wel vaker tegen maar ik vind het best wel schandalig dat zoiets gewoon internationaal in de bioscoop wordt gedraaid en ik vraag me nog steeds af waarom de lat tegenwoordig zo laag ligt.

Ik heb nooit zoveel met die blanke helden in het Afrikaans bezette gebied. Dit drama krabbelt stoffig, langzaam en gevoelig door terwijl de hulpeloosheid een steeds drastischere vorm aan lijkt te nemen. Isabelle doet haar ding en de donkere acteurs speelden prima maar de interactie tussen alle mensen bleef nogal beperkt en door de vele korte scènes werd ik niet echt meegeslopen terwijl de middelen daarvoor wel beschikbaar waren.

Hm.. ik snapte de bedoeling niet echt want hij was niet eng en veel vaart zat er ook niet in.

De geluiden die hij hoort kan van alles zijn en er zijn al zoveel neppe ''gheestgeluiden en pratende doden'' gemaakt op tapes waardoor ik het niet echt indrukwekkend vond.

Ik vind het gedurft om zo'n film te maken en toch waardeer ik 'm daar ietsjes meer door.

Mooie cover.

- 2,5 -

Er gebeurt bizar weinig en dat is de voornamelijkste reden waarvoor ik geen al te hoge waardering uit kan leveren voor dit zeiltochtje. Pas na anderhalf uur krijgen we te maken met een zogehete 'witte wervelwind' met alle gevolgen van dien. Daarvóór cruisen we zorgeloos rond en stoppen we af en toe om te dansen, de hoeren te bezoeken of een speurtocht naar een oud boek af te leggen om daar alle namen van de bemanning in te schrijven. De cast presteert naar behoren en Ridley Scott heeft zeker wat moois op het beeld getovert maar eigenlijk heeft het verder niet zoveel te bieden.

Schrikwekkend hoe talloze vrouwen in de prostitutie belanden zonder enige kans om iets anders te doen. Al vinden sommige het wel best en hebben er plezier in geven andere aan dat ze zeer ongelukkig zijn. Middels drie locaties (Thailand, Bangladesh en Mexico) krijgen we een duidelijk beeld van deze verborgen levenswijze. Vele jongen meisjes werken in de branche en blijven blind voor andere opties. De geïnterviewde mensen leken totaal geen moeite te hebben met de camera voor hun neus en zijn volledig hunzelf. Ondanks een paar vieze details met ijsklontjes hebben de makers dat mooi voor elkaar gekregen. De tragische muziek zal ik niet snel op mijn mp3-speler zetten maar bied een goede ondersteuning.

Dit was drie keer niks. Ik vond die meid sowieso helemaal geen figuur om zo'n avontuurlijke backpack reis af te leggen en ze leek er niet veel kaas van te hebben gegeten. Aangezien ze vaak te voet op pad ging had ze veel te veel spullen bij zich (ze moest nota bene op de grond liggen om die tas op te kunnen tillen). Bij aankomst krijgt ze haar vuur niet aan omdat ze de verkeerde tools bij zich heeft, blijkt ze een nogal lastige tent meegenomen te hebben (inmiddels zijn er van die zelf-uitklapbare exemplaren) en laat ze zomaar een schoen van de berg afvallen. Verder nogal raar dat ze zomaar in een besneeuwt landschap rondloopt waar ze enkele decimeters in wegzakt; zoek een gemakkelijker pad op? Ik irriteerde me aan haar onhandige manier van doen en ze leek overal van alles en iedereen onder de indruk omdat ze nergens ervaring mee had. Dit laatste (gebrek aan ervaring) staat ook in het plot vermeld, maar ik vond het niet spannend of grappig en kon er maar weinig sympathie voor opbrengen. Het had allemaal veel beter afgewerkt moeten worden en de regisseur is erg nonchalant te werk gegaan. Daarbij doen die flashbacks zoals met haar voormalige vriend enkel afbreuk aan het 'avontuur' en had Laura Dern geen enkele toegevoegde waarde. Beetje vreemd ook dat Cheryl met ''fuck you, bitch'' reageerde bij haar moeders sterven (precies hetzelfde als toen ze haar schoen verloor... blijkbaar hebben beide evenveel waarde). Mislukt project.

Niet verkeerd, niet verkeerd. Mooie beelden, met een mooie kleur. Erg mooi geschoten. Het verhaal zelf vond ik niet bijzonder interessant maar het was wel leuk. Cast is over het algemeen goed. De gesprekken tussen Leen en z'n moeder vond ik wel vreemd in elkaar gezet. Wel wist ik op een of andere manier echt hoe Leen zich voelde, nadat z'n moeder iemand aan de haak had geslagen. Zo'n fucked up frustratie gevoel. Ik vond het dan ook lekker dat hij die autoruit doorgooide en het was ook logisch dat hij gek werd in de mosh pit.Ook een beetje vreemd dat het laatste shot gericht is op Jacob, terwijl hij eigenlijk maar 'erbij hing'. Dat stukje met zijn meissie kwam dan ook uit het niets eigenlijk. Is meer gedaan om alle drie personages aan bod te laten komen heb ik 't idee. Muziek is zorgvuldig gekozen en het einde is interessant. Af en toe moest ik even zuchten door het ietsjes trage tempo, maar in het totaal toch een prima filmpje.