Opinions

Het onderwerp is redelijk verfrissend: een vrouw in het leger. Ik vond het wel aardig om te zien wat zij allemaal meemaakte en dat ze gewoon de hindernisbaan aflegde.
Demi Moore met kort haar maakte al meteen een groot verschil.

Maar het is allemaal wel te voorspellen. Hier en daar een opstootje... en ze doet eigenlijk toch wat ze wil.

Qua actie zeker geslaagd maar eigenlijk kon je aan die gezichten in de eerste helikopter al aflezen dat het weer zo'n typisch Amerikaanse toestand ging worden die teveel op zijn vork gaat nemen. Dat gebeurde ook want uiteindelijk zitten alle wereldleiders om de tafel om afspraken te maken over kernwapens terwijl Zartan sowieso alle macht in handen leek te hebben. Channing Tatum vond ik tegenvallen, ik las toevallig laatst in de krant dat hij een oogje op George Clooney had maar dat staat er los van. Dwayne Johnson blijft natuurlijk wel een brede eindbaas en het was leuk om Bruce weer tegen te komen, ditmaal in de laadbak van een pick-up die honderdtachtig graden omdraait. Er wordt flink rondgeknald zonder teveel gezever en dat beviel me wel. Vooral de scène op de rotsen waar ze aan de touwen rondzwieren vond ik impressive. De voorspelbaarheidsfactor is dan steeds wel aanwezig maar hoe ze bijvoorbeeld zo'n situatie oplossen door met een lichtpistool op een sneeuwhoop te schieten en zo via een lawine iedereen weg te vegen is gewoon erg strak en wordt doeltreffend in beeld gebracht. Al bij al wat oppervlakkig en soms wat ondoordacht (waarom bijv. meteen die buis met water kapot knallen als Storm Shadow ontwaakt is) maar het keek allemaal lekker weg.

Pff... hadden ze geld over ofzo? De special effects zien er niet eens mooi uit. De ijsbeer, de auto's in de stad, Ripcord met z'n parachute... Dan vond ik die hele onderwaterwereld nog wel aardig.
Het raast allemaal voorbij, muziek is erg eentonig en ze mochten de accenten wat duidelijker leggen. Explosie'tje hier, daar, zus, zo maar nergens wordt er echt de aandacht gelegd.
Verder gewoon nep... Anastasia en Duke vinden elkaar... leuk hoor. Dan die inval in de basis aan het begin, ze staan bij de deur en die ene gast steekt z'n mes door de rug van die meid. Slim zeg...
Tja... die raketten naar Moskou en Washington werden natuurlijk uitgeschakeld, dat was geen verassing. En Scarlett reageert hier zwaar relaxed als Ripcord vraagt hoe hij moet schieten. Echt zo ehhh.. ooh ja dat zou misschien dit kunnen zijn...

Boom Boom Pauw onder de aftiteling... wauw.

Ik zie het als een neppe actiefilm met allerlei toestanden en die het tempo er wel in houd, maar niet interessant wordt.

Beklemmende thriller die je nauwelijks loslaat, ondanks de lichtelijke ongeloofwaardigheid die het met zich meedraagt. Ik vond het namelijk niet honderd procent begrijpelijk dat een standvastige miljonair zijn leven vanuit het niets op z'n kop zet. Een beetje afleiding is oké, maar vanaf het moment dat hij die houten clown in zijn tuin vond was ietsjes meer argwaan wel op z'n plek. Pas na een aantal gebeurtenissen stapt hij naar de FBI, die maar weinig kunnen doen vanwege het gebrek aan motief en bewijs. Het ging allemaal nèt iets te gemakkelijk. Telefoongesprekken die afgeluisterd werden, inbraken in het huis en de auto, televisie-uitzendingen op de juiste plaats en tijd, de val van het gebouw door het glas, etc. Vooral doordat het geen echte zwendel bleek te zijn, vond ik het nogal sterk dat de werknemers van CRS zo eenvoudig de controle op Nicholas konden houden. Maar goed, Conrad wilde een uniek cadeau geven en dat is 'm zeker gelukt met deze bizarre grap waarbij je als kijker even weinig weet als de jarige en Fincher zorgt natuurlijk weer voor de sfeervolle beelden die rustig blijven voortvloeien.

De harde actie met rondvliegende kogels, explosies, uniformen en headshots zorgt niet direct voor een sterke uitkomst. Er is net zoals bij Equilibrium een doorzichtig complot waarbij de badguy streeft naar macht en uiteindelijk eenvoudig van het leven wordt beroofd. Het idee met de spelers en de pionnen is wel aardig maar dat had ook anders gekund. We zien nu af en toe een vetzak met wafels en chocoladesaus en een Justin Bieber in zijn moderne speelruimte maar deze samenwerking lijkt niet zo belangrijk. Vrouw en kind is de motivatie en dus verloopt alles vlekkeloos. Tegenvaller.

DiCaprio in een standaard rol. Ik had hier toch iets meer van verwacht, misschien ook door de titel. Het bleef me een beetje te formeel en traditioneel, ondanks dat er goed gevochten werd en soms ook op een bijzondere manier. Je kijgt wel echt een hekel aan badguy Bill (met honkbalknuppel waar hij zijn slachtoffers op graveerde). Lekker sfeertje wel doordat het de 19e eeuw is. Een paar verassingen, maar door Cameron Diaz a.k.a. Everdeane blijft het spoor redelijk recht lopen en is ´t allemaal een tikkeltje voorspelbaar.
Aardig.

Gangster Squad, best een toffe suprise. Het scheelt sowieso al veel dat iedereen met lange jassen en hoeden rondloopt maar ook het lichtgebruik en camerawerk (waaronder een longshot à la openingsscène Boogie Nights) zijn van een behoorlijk niveau.
Ryan Gosling en Josh Broling zijn geschikte kandidaten om de stugge en sluwe opstanders te vertolken. Geweldige badguy ook die killer in het zwarte pak met een scheel oog. Enkel Michael Peña vond ik er niet heel goed bijpassen maar dit kan komen doordat hij laatst nog in End of Watch een moderne agent met blauw pak speelde. Sean Penn deed het excellent al vond ik het lichtelijk overdreven dat hij continu met zo'n strenge blik op z'n gezicht zat. Mooi dat de zaken niet te ingewikkeld worden uitgelegd en dat er lekker veel actie op het programma staat. De vrouw van de big boss toonde belangstelling voor iemand van de tegenpartij en heeft hier een enkele keer contact mee maar er hoefde geen losgeld worden betaald en werden er niet allerlei problemen bijgehaald. Verder vond ik het wel fijn dat iedereen gewoon ''yes, i'm in'' of iets dergelijks zei nadat John O'Mara vroeg of ze meegingen. Vaak duurt dat nog even en zit er iemand tot het laatste moment te twijfelen. Zo bleef het allemaal vrij recht toe recht aan en dat is wel zo relaxed. Fraai natuurlijk ook die slow mo shoot-out in de lobby en wel zo toepasselijk om het met een vuistgevecht bij de fontein af te ronden.

Vreselijk.

De voice-over, het acteerspel, het script en de montage waren te triest voor woorden.

De twee jongens vinden zichzelf heel stoer en vinden het dan ook erg leuk om elkaar uit te schelden en om niets anders te doen dan problemen te veroorzaken. Het rappen is ook erg slecht.

Ik kon het nergens sirieus nemen, het leken eigenlijk allemaal losse takes die zich maar 'n beetje willekeurig afspeelde. De schakelingen tussen diverse scènes zijn totaal niet soepel en er is geen aandacht besteed om het geheel toch nog een beetje fatsoenlijk over te brengen. Integendeel zelfs, het beeld wordt af en toe op lelijke wijze stil gezet en er zijn goedkope letterbordjes toegevoegd.

De rechterhand van de zogenaamde big boss kwam als enigste nog redelijk uit de verf en presentator Bo zorgde voor de nodige afleiding. Toch was de aftiteling het leukste en dat is nooit een goed teken.

Niets waard.

Nadat ik Adam&Paul had gezien was ik direct benieuwd geraakt naar Garage, eveneens van regisseur Leonard Abrahamson. En ook dit subtiele Ierse werkje is me weer goed bevallen: het heeft een droevige sfeer en ondanks er maar weinig wordt gepraat zitten de dialogen tussen Josie en David vol spanning. Het is mooi om een kijkje te nemen in het leven van iemand waarvan de dagen gevuld zijn met het onderhouden van een pompstation en het drinken van bier. Vaak wordt er voor een veel complexer verhaal gekozen om te verfilmen maar het blijkt wel weer dat zo'n eenvoudig concept eigenlijk veel minder moeite heeft om overtuigend over te komen. Personages blijven realistisch en het grotendeels weglaten van achtergrondmuziek is gewoon een uitstekende keuze. Leuke wegkijker.

Bijzondere prent die een leuke mix van de Duitse en Turkse taal bezit. Sterke cast en fraaie Oosterse muziek. Het was mooi om Cahit te zien veranderen na zijn tijden van bierblikken en duistere nachten. Sibel komt ongevraagd in zijn leven en terwijl hij eerst enkel van plan was om haar te helpen blijkt zij de wereld van hem een hele andere invulling te kunnen geven. Er wordt niet teveel omheen gedraaid en de frustraties worden meteen duidelijk gemaakt. Zo wordt Sibel ook daadwerkelijk aangepakt in dat steegje als ze de jongens uitlokt en rekent Cahit koelbloedig af met de vervelende mensen in de bar. Rauw drama met een uitstekende sfeer.

Viel niet tegen.

Best aangename film. Ik moest wel even denken aan One Flew over the Cuckoo's Nest. Zou Antoinette daar haar inspiratie van gehaald hebben? Ook een stelletje gekken in ongeveer dezelfde omgeving. ''Dus omdat hij hier vrijwillig zit mag hij eerder weg dan mij''...

Visueel is het wel redelijk saai, het zag er steeds een beetje hetzelfde uit met die licht/blauwe gloed eroverheen. Het leek nu alsof er maar één huis was, waarin verschillende settings zijn gecreeërd.
De montage kon op sommige momenten wel beter, en over het camerawerk is er niet altijd uitgebreid nagedacht. Sommige shots lieten ze vaker terugkomen, bijvoorbeeld het uitzicht van het dorpje waarna de camera afdaalt, voor het huis. Ook de shots van de brandweerwagen en de auto van Harry waren vanuit dezelfde hoek genomen.

Toch weet de cast hier een boeiende film neer te zetten. De credits gaan natuurlijk vooral naar Carice van Houten, maar de rest was ook gewoon goed.

De muziek van Anouk (aan het begin) pastte er vreemd genoeg uitstekend bij, normaal ben ik niet echt te spreken over dit soort overduidelijke nummers in een film.



Kon slechter, maar kon ook beter.

De zoveelste flauwe komedie die je alleen maar weet te vervelen. Het is de eerste keer dat ik Michael Angarano aantref en hopelijk blijft het bij deze kijkbeurt want hij speelde erg zwak, evenals de rest van de cast. De moeder van Benjamin is een vreselijk irritant personage terwijl zij als enige nog een beetje realiteit had kunnen brengen tussen die sci-fi rommel met vliegende herten en laserpistolen. Per slot van rekening houd zij zich ook nog bezig met het ontwerpen van verschrikkelijke jurken waardoor je echt geen enkele symphatie voor haar op kan brengen. Chevalier was een apart figuur en zijn karakter zou ik best kunnen linken met een schrijver van gekke boeken maar het 'stelen van het verhaal' en dergelijke is gewoon erg slecht uitgewerkt en je krijgt nergens het gevoel dat er echt concurrentie heert of iets dergelijks. Te saai, te kinderachtig.

Gus van Sant heeft net als met Elephant weer een uniek werkje afgeleverd. Er zijn weer een aantal zeer lange shots terug te vinden (close-up van beide Gerry's die aan het wandelen zijn, de grote steen waar Gerry op staat, de langzame wandeling...). Hiermee creeërt Gus een portret waarbij de kijker zelf moet gaan nadenken want als je zo lang naar hetzelfde beeld zit te kijken ga je je toch afvragen of dat je niets hebt gemist en of er wellicht meer is dan je denkt. En dat is er, de twee vrienden zijn immers verdwaald en raken uitgeput en dat mag je niet zomaar vergeten. Als ik naar The Way Back(2010) kijk heb ik totaal niet het idee dat de makers ook maar een beetje moeite hebben gedaan om je in de bizarre situatie van de personages in te laten leven maar dat gebeurt hier wel en dat kan ik zeker waarderen. De scène waarin Casey Affleck zogenaamd tegen Matt Damon aan het praten is en vertelt dat hij water heeft gevonden is ook leuk gevonden. Heel erg spannend of schokkend wordt het nergens maar het is teniminste geen circus-achtig spektakel met allerlei clichématige fratsen.

Heeft niet zoveel te bieden.

Stallone leverde prima werk, ondanks zijn hangende oogleden kon je toch wel wat verschillende gezichtsexpressies opmerken.

Rachael Leigh Cook vind ik wel iets hebben.

Het hele gedoe draait uiteindelijk toch om wraak, zoals wat wel vaker voorkomt. Ik vond het jammer dat we nauwelijks iets van Richard te zien kregen. Iets meer voorkennis was welkom geweest. We krijgen nu zomaar een speurtocht naar de badguy voorgeschoteld.

Ik ben niet echt te spreken over de montage. Er zaten een paar irritante flitsen doorheen en ik vind dat springende beeld (bijvoorbeeld als er iemand liep werd er drie keer in geknipt) om tijd te winnen een beetje cheap overkomen. Ze kunnen die shots dan beter gewoon weglaten.

De actie is middelmatig.

Simpel, kijkt prima weg maar kon wellicht iets fijner worden uitgewerkt.

Ik vind het eigenlijk altijd wel mooi om te zien hoe een blanke wannabe gangster het probeert te maken in de cultuur van een andere nationaliteit en zo eerder lachwekkend overkomt dan dreigend. Will Ferrell is bij aanvang miljardair en lijkt geen zorgen te hebben totdat hij door een anoniem persoon aangeklaagd wordt. Ietwat vaag van hoe en wat, maar in ieder geval is het duidelijk dat hij actie moet ondernemen. De countdown vanaf 30 dagen begint, met witte letters op het scherm die de tussenstand weergeven. Op een gegeven moment heeft hij zo z'n eigen verdedigingsmechanisme uitgevonden waaronder allerlei obscure scheldwoorden. Een best geinige komedie en een passende samenwerking met Kevin Hart.

Matig.

Het was grappig tot 2/3e van de film, daarna sloeg deze komedie zoals vaker een wat dramatische toon aan. Het verhaal is erg mager maar de mollige Aaron houd de sfeer er gelukkig in.

De muziek van Snow kan me totaal niet boeien en ik vind het jammer dat het einde hier alles mee te maken had. De scene met die vacht aan de muur waarbij Aaron ( onder invloed ) het aan het aaien is, wordt heraalt in het einde met de draaischijven op het podium wat naar mijn idee niet nodig is geweest. Het was wel grappig, maar een tweede keer verzwakt die grap toch enigzins.

Saai camerawerk en die "gecutte" stroken ( verschillende set-ups achtereenvolgens ) vond ik maar irritant.

Door de vingers heen kijkend krijgt deze een 2,5.

Ben Foster deed het nog wel leuk. Na het aardige begin werd het helaas een standaard liefdesverhaaltje. Uiteindelijk draait alles om die musical, en je weet wel hoe dit eindigt. Saai. Door een paar frisse rollen en een enkele leuke scene toch nog anderhalve ster maar dit is gewoon een typisch zwak Amerikaans highschool-filmpje.

Mel Gibson met taco's, sigaretten en tassen vol dollars. Het begon best gaaf met een achtervolging op twee clowns in het verlaten landschap vlak naast de grens. Aangekomen in de krottenwijken waar mensen met z'n drieën op één vierkante meter moesten leven was het ook nog goed verteerbaar. Enkele seconden later wist de Amerikaan zich wel heel gemakkelijk te manoeuvreren tussen alle criminelen. Op een gegeven moment stak hij een eetkraampje in brand als afleiding om in de heroïnezaak geld uit de pot te stelen. Zo waren er wel meer gebeurtenissen waar ik mijn twijfels bij had en de opzet van het zoontje met zijn gegijzelde moeder was ook vrij doorzichtig. Is uiteindelijk iets te standaard.

Aardig verhaal maar het is niet echt mooi uitgewerkt. Het ziet er hier en daar wat nep uit en de vaart verslapt af en toe.

Kan er mee door om 1 keer te bekijken.

- 2,5 -

Destijds ietwat ondergewaardeerd. Ghost Dog heeft absoluut zijn karakteristieke momenten en zet een eigenaardige toon met de brede neger die koelbloedig iedereen afmaakt en af en toe en ijsje eet. Maar ik ben nog steeds van mening dat hier meer uitgehaald had kunnen worden. Al dat gedoe met die boeken van het kleine meisje en de samuraiteksten er tussendoor begonnen me op de zenuwen te werken. Ook vind ik het nogal ontoepasselijk om iedereen naar tekenfilms te laten kijken. Éen keer kan wel, maar het bleef zich herhalen. Verder wat twijfelachtig dat een huurmoordenaar ook twee berenstropers neerknalt wanneer hij deze toevallig passeert. En vrij onhandig dat de Fransman geen één woord Engels verstaat. Soms wel geinig als je die blikken ziet van 'waar heb je het over' maar het vormde een barricade voor de rest van het verhaal. Van het einde ben ik ook geen fan; opeens laat hij zich afknallen door zijn retainer alsof er geen andere opties open waren.
Het stelen van wagens en relaxed rondrijden, de duiven, de geheime schuifbare balkjes in de vloer, de gootsteen-operatie... er zijn zeker wat positieve facetten. Jammer dat het geheel wat experimenteel overkomt.

De comics van Marvel worden allemaal vrij mooi verfilmd. Visueel is het schitterend met zeer overtuigende special-effects.

Cage in een vrij standaard rol. Zoals altijd goed genoeg maar niet erg indrukwekkend. Ik blijf z'n prestatie in Snake Eyes het beste vinde maar dat komt misschien ook doordat hij daar meer ruimte had om zichzelf te bewijzen.
Eva Mendes viel me erg tegen, zij zal nooit mijn favoriete actrice worden.

Qua verhaalstructuur is het allemaal wel te voorspellen. De drie handlangers van Blackheart worden natuurlijk allemaal stuk voor stuk afgemaakt om een eindgevecht mogelijk te maken. Ik vond ze er trouwens wel bijzonder uit zien, die badguys.
Dat laatste duel had iets indrukwekkender gemogen, zeker aangezien Blackheart zichzelf had volgestopt met al die dode zielen. Zijn kracht in San Venganza leek niet veel te verschillen met zijn 'normale' personage. Het was ook wel te raden dat Mephistopheles daarna nog 'n keer zou opduiken om nog even afgerekent te worden door Johnny.
De Caretaker vond ik een vrij clichématig figuur. Leuk dat ook hij een vlammetje op z'n hoofd kon zetten maar verder was het echt zo'n oude wijze opa die verhalen van vroeger komt vertellen om de kijker zo meer te betrekken bij de gebeurtenissen.
Dat Johnny en Roxanne op het einde weer bij de boom staan en elkaar liefdevol aankijken stoort me in dit geval niet, dat kon je wel zien aankomen. Om je hier alsnog aan te irriteren is een beetje zinloos.


Lekkere show.

Weinig vernieuwends ten opzichte van het voorgaande deel en eigenlijk werd het vuur veelal op dezelfde manier benut met stalen kettingen en een brandende motorbike. Een klein jongetje vult het sentimentele gehalte aan en wanneer hij gered moet worden staan er natuurlijk een aantal badguys in de weg met één lastige waar onze geestrijder wat langer mee bezig is. Vrij doorsnee confrontaties en spanningloze achtervolgingen en Cage levert een betrouwbare indruk maar voert het weer uit op zijn vaste manier.

Leuk en origineel mystery. Ewan McGregor is een grappig personage en acteert goed. Brosnan hoeft niet veel uit te voeren en is hiermee ook niet echt bijzonder aanwezig. De rest van de cast doet het fijn.

Toch begon het af en toe wat saai te worden in deze twee uur durende film, je moet er echt in zitten en dat is niet heel makkelijk met de constante rustige toon en het papierwerk.

Heeft absoluut potentie om nogmaals te zien, maar een favoriet zal het nooit worden.

- 3,5 -

Beetje slap vind ik het. Soms zitten er wat aparte dingen in maar over het algemeen is het vrij standaard allemaal. Hij komt daar, hij komt daar... dat is wel leuk om te zien maar beter was het als hij er nog iets aan kon veranderen of iets dergelijks. Het is wel grappig om te zien hoe zijn vader vroeger al die regels opstelde m.b.t. de vrouwen enzo en dat de jonge Connor er al vroeg bij was. Die geesten vind ik maar vaag uitgewerkt.

Desondanks zit er wel een leuk sfeertje in.

Wat een beroerde film. Het jaartal is geen excuus want dit slaat de plan gewoon volledig mis.

Muziek op de verkeerde plekken, klappen die uitgedeeld worden zijn hartstikke nep en veel dingen kloppen gewoon niet ( dat Calhoun bijvoorbeeld een vergrootglas pakt, om iets uit te zoeken op een foto, de zogenaamde piloot die in het vliegtuig zit ).

Het verhaal zelf is niet geweldig slecht maar als menig ander regisseur het voorgeschotelt zou krijgen, werd er ongetwijfelt iets beters mee gedaan.

- 0,5 -

Rustig filmpje die nergens echt storend wordt maar ook niet heel boeiend blijft.

Al die old-fashion dingen maken het decor sowieso wel prettig om naar te kijken. Daar hoef je als kijker geen moeite meer voor te doen. Alleen de belichting had iets beter gekunt (zo zitten ze aan tafel met kaarsen aan maar het lijkt wel of er een dikke bouwlamp aanstaat).

Ik had Scarlett Johansson niet herkend, ik vond ze er veel jonger uit zien. Dat komt misschien doordat ik haar vaker opzoek bij Google-afbeeldingen dan dat ik 'r tegenkom in een film. Mooi is ze zeker.

Ik snapte die affaire met Pieter niet echt, maar dat voegde toch wel iets toe om de boel 'n beetje speels te houden.

Dan de titel... niet alles draait om die oorbellen dacht ik maar ok.

Heeft niet veel te bieden maar kijkt wel lekker weg.

Aardige speurtocht naar het verleden waarin Daniel Craig het een en ander uit moet pluizen met behulp van een geheimzinnige collega. Heel erg bijzonder vond ik het helaas niet en ik moest met regelmaat denken aan een doorsnee CSI aflevering. Ja, leuke en boeiende zijtakjes zoals een verkrachting maar het mainpoint blijft toch het onderzoek naar de verdwijning van Harriet. Heel veel suprises heeft het niet in petto en van Fincher had ik stiekem wat meer verwacht maar we houden een fatsoenlijke prent over.

Dit oorlogsdrama schiet niet zozeer spectaculair uit de startblokken maar bouwt geleidelijk aan een stevige ondergrond waarbij er van twee verschillende kanten verslag wordt gedaan. Er wordt zowel s'middags als s'nachts gevochten, ledematen zijn er afgescheurd en het morele bewustzijn wordt op de proef gesteld bij diverse confrontaties. De gevechten worden treffend in beeld gebracht en het besef dat iedereen tenslotte maar een mens is wordt goed aangescherpt. Vele krachtige scènes waaronder de chocola van Twee Seconden die later weer terugkomt, de flashback waardoor de overlevers emotioneel diep getroffen waren, de ontmoeting in de rivier, de toespraak over het Alligator compagnie, het huilen als ze op de berg liggen, het motiverende zingen, de ruilacties met lucifers en flessen drank, het langzaam sterven in het bos, het vermoorden van de jonge sluipschutster met een mes en het laatste gesprek in de grot met de leider. Boeiende cinema.

Een afgelegen vakantiebungalow met familie en vrienden en iets duisters dat op de loer ligt; het is een samenstelling die we wel vaker zien zoals in Cabin Fever. Eigenlijk kan ik ook altijd wel genieten bij zo'n opening wanneer een onschuldig groepje in hun auto een luchtig gesprek aan het voeren is terwijl je weet dat ze later afgeslacht zullen worden. Helaas valt de uitwerking toch wat tegen. Goblin, een mix tussen Smeagol en het wezen uit District 9 met een grote cape is nog best leuk uitgekozen maar wanneer hij in actie kwam werden de - zacht gezegd - 'oneffenheden' duidelijk. De manier van vertellen en het gebrekkige contact tussen de personages zorgde ervoor dat het wat chaotisch en goedkoop op me overkwam. Verder waren er nog enkele details waar ik mijn vraagtekens bij had:
- voordat er nog maar iets gebeurd was schreeuwden ze het uit en reden ze bang weg toen die oude man bij het portier verscheen. Dit was erg overdreven, puur om een angstig moment in te bouwen. - De twee vriendinnen kwamen enkele vrienden tegen voor een gesloten winkel in afgelegen dorp (wat hadden hun in godsnaam daar te zoeken). -Vader heeft een zakenlunch en ontmoet een collega van het werk terwijl ze juist van de rust aan het genieten zijn zoals hij eerder zelf al aangaf toen ze geen bereik hadden met hun mobiele telefoon. - Wanneer Kyle wordt meegenomen in de politiewagen kan hij zomaar de deur openmaken en uitstappen.
Een tikje ondermaats.

Ik vond het niet zo geweldig. Puur realisme natuurlijk, lekker slachtpartijtje erbij maar eigenlijk is het gewoon een deel van de dagelijkse productie. Dat ze een persoonlijk gevoel hadden bij Dorus, tja er zullen wel meer mensen zijn die dat hebben met hun vee. Wel grappig om te zien dat de man het beest behandelt alsof het een hond is. Camerawerk is prima, er zijn een aantal leuke combinaties gemaakt.

En hoezo Verenigde Staten? Alleen omdat die Hendrik Johannes ofzo in Minniapolis een bedrijf had?