Opinions

Een van de weinige grappige komedies, het zijn af en toe echt leuke grappen die voorbij komen. Bijvoorbeeld wanneer ze hun lach niet in kunnen houden tijdens de begrafenis en wanneer ze afwisselen in het kijken naar het achterwerk, van de dame die haar auto aan het fixen is.

Leuke cast ja, vooral Adam Sandler is erg goed. Chris Rock had hier geen erg groot aandeel in maar hij blijft een clownface hebben dus dat geeft in principe niets.
Steve Buscemi heeft hier ook een leuk bijrolletje gekregen in het gips, fantastisch.

Vooral in het eerste uur zat er een lekkere vaart waarin non-stop humor was verwerkt, naarmate het einde dichter bijkwam werd het wat zwakker.

- 3 -

Ik ben het eens met tukkerstein. Dit misbaksel dat zichzelf 'komedie' durft te noemen levert helaas niets anders dan een simplistische voorraad aan afgezaagde en stompzinnige kunstjes. Een halfuur nadat Grown Ups 2 was afgelopen ging ik naar The Internship en dan zie je gewoon een immens verschil qua opbouw, aankleding, script, muziek, acteerwerk, et cetera. Een simpel portie vermaak kan heus afdoende zijn; dit was hier echter niet het geval. Ik wil graag wat dingen opnoemen waar ik me aan gestoord heb en die tevens aangeven hoe goedkoop het product nou werkelijk is waar je je ogen zojuist op gericht hebt:

-de dokter in het ziekenhuis zegt tegen de gefrustreerde Lenny dat Jack Daniels helpt tegen boosheid. ''Is that also a Joke'', vraagt Lenny. Dan pakt hij het flesje uit zijn borstzak en begint zelf te drinken. Kom op zeg.
-de jongeman neemt rijles en doet zich dronken voor wanneer de 'stoere' boys langs hem stil komen te staan voor het stoplicht. Waarop de instructeur reageert: ''You take lessons while you are drunk? That's minus five points''. Ten eerste: hij was helemaal niet dronken en dit kon je duidelijk zien. Ten tweede: hoezo min vijf punten? Ik denk niet dat hij zomaar door had mag rijden als hij echt onder invloed was geweest.
-de 'ruige', Hells-Angels-achtige jongen met zijn houthakkers blouse zit somber op een boomstronk. Zijn vader probeert aan een betere band te werken en stelt voor om filmpjes op YouTube te kijken van skiënde eekhoorns. Waarop de jongen enthousiast opstaat en mee naar binnen gaat. Dit past totaal niet bij zijn opstandige karakter en gemoedstoestand.
-Ouders leren hun kind de verkeerde sommen aan. ''Hoeveel is 7+4?'' - ''Dat is 35'' - ''goed zo, jij hebt geen opleiding meer nodig''. Shit man.... wie doet zoiets? Het is ook niet eens grappig.
-De bruine jongen die goed is in freestylen en rappen zit aan een bankje met een meisje. Hij ziet een kikker en valt van schrik achterover. Natuurlijk...
-Op het jaren '80 feestje struikelt iemand over een elektriciteitsdraad waardoor de muziek wegvalt. Dan staat er plotseling een willeurig meisje te zingen? Ten eerste: hoezo doe je dit als er al artiesten voor je neus op het podium staan? Ten tweede: waarom blijf je hier mee doorgaan als het opeens helemaal stil is?
-Een hele dikke jongen pest het zoontje van Lenny. Hij zou zelf het doelwit moeten zijn.

Los daarvan worden er nog wat dingen herhaald (bijvoorbeeld dat uittrekbaar opblaasboot en de befaamde boer/nies/scheet grap). Ook die gespierde vrouw begon me de neus uit te hangen.

Toch zijn het niet enkel die losse dingen waardoor ik dit slecht vind. De algemene uitvoering is gewoon belachelijk. Adam Sandler dient weer als de nuchtere vent met zijn effen shirttjes. Hij staat er in het midden om er allerlei rare fratsen rond te strooien. Enige pluspuntjes waren Steve Buscemi in zijn gangster-outfit en de inklapbare tafel (bier/limonade).

P.S. waar slaat die poster op? Ik ben helemaal geen scène met een achtbaan tegengekomen hoor.

Er wordt geprobeert voor een goede spanningopbouw te zorgen maar vervolgens proppen ze er allerlei foute schrikmomenten in. Het komt neer op Karen die onderzoekt en dan af en toe een eng wezen tegenkomt.

Erg mager verhaal.

- 2 -

Lang geleden dat ik zo'n zuivere combinatie van genres heb aangetroffen. Komedies worden in totaliteit vaak flauw en zijn niet meer voor reden vatbaar (The Campaign van dit jaar bijvoorbeeld). Ik zat al enige tijd te wachten op een prent waarin het plot hoofdzakelijk sirieus blijft met begrijpelijke handelingen terwijl de humor er subtiel wordt bijgevoegd zonder eindeloos idiote forceringen. The Guard schittert op dit vlak en weet enorm sterk over te komen. De creatieve camerashots voegen nog wat extra authenticiteit toe en laten zo ook visueel een originele indruk achter. Brendan Gleeson speelt magnifiek als de onconventionele en stugge politieagent en Don Cheadle is leuk uitgekozen als de FBI-vertegenwoordiger. Dialogen zijn vlijmscherp, locaties worden goed benut en vrijwel elke scène is boeiend. Knap gedaan door de Ieren.

Een vrij clichématig gebeuren dat zich voornamelijk in de ruimte afspeelt en focust op het groepje dat centraal staat. Veel humor, althans pogingen daartoe, en de boel blijft redelijk luchtig. Zelfs Thanos stond een glimlach af in zijn zwevende stoel. Erg onder de indruk was ik niet en ik had het idee alles al een keer gezien te hebben.

Deze treurige vertoning van het Amerikaanse systeem weet een goed beeld weer te geven van de onmenselijke gebeurtenissen die zo'n twintig jaar lang ongehindert plaatsvonden. De credits gaan vooral uit naar de cast waarvan iedere acteur erg overtuigend uit de voeten komt en het is dus niet enkel Robert de Niro met een zeer natuurlijke en ongedwongen vertolking maar ook de willekeurige namen die je minder vaak tegenkomt lijken te zijn gefilmd met een verborgen camera. Qua technische bijdrage hoef je niet zoveel te verwachten en het visuele karakter blijft vrijwel de gehele speelduur op hetzelfde niveau hangen. Dat is niet erg, deze prent heeft vooral een paar ijzersterke dialogen in de aanbieding en weet je wonderbaarlijk te verassen ondanks de enigzins monotone invulling.

Lekker verassend filmpje zeg. Jack Black maakt er weer een show van.

Een reus met alllemaal kleine mensen, dat zie je niet vaak.

Het is een beetje vergezocht natuurlijk dat Lemuel op reis gaat met z'n boot, alleen maar om zo dichter bij Darcy te komen. Hij was al tien jaar postman... en opeens stopt hij ermee.

Ook de rode robot van generaal Edward kwam niet helemaal overtuigend over. Als ik naar de gebouwen en kostuums keek leek het erop dat ze in de jaren '30 leefden ofzo, en dan komt Edward met zo'n gigantische metalen machine aanzetten.
Overigens snapte ik niet waarom je het gezicht van Edward zag in die helm. Want hij was juist heel klein, en zat in zo'n gekke stoel daarbinnen.

Afgezien daarvan bleef het redelijk geloofwaardig. Ze hebben het mooi gefixt, die verschillende beelden bij elkaar.

Camerawerk was wel smooth. Mooi bijvoorbeeld die overgang van dat meisje in de kamer naar het poppenhuis waar Lemuel in vastzat.

Het einde was te verwachten maar vond ik toch jammer. Er was me trouwens nog iets opgevallen: als Lemuel weer bij haar op het kantoor is vraagt ze: 'hoe was het in Nieuw-Guinea?' Maar hij was naar de Bermuda Driehoek geweest en dat is totaal iets anders...


Met wat korreltjes zout een prima filmpje.

Heel erg aangrijpend was het allemaal niet en doordat er steeds werd geschakeld tussen allerlei verschillende figuren werd ik niet echt betrokken bij het verhaal van Solomon en Tummler. Jammer, want aan de simpele manier van filmen en de opvallend lege invulling kun je zien dat de maker ons niet persé wil shockeren of imponeren. We nemen gewoon een kijkje in Ohio waarbij er een aantal unieke situaties onder de loep worden genomen en het lijkt soms wel of het een documentaire betreft zonder script. Dat is prima maar met een pakkender geheel en een betere verbinding tussen de scènes zou ik nog iets meer overtuigd zijn. Het lijmsnuiven en het doden van katten had wat boeiender naar voren kunnen komen want nu lijkt het meer op een hobby in plaats van daadwerkelijke afhankelijkheid. De live footage met voice-over deed me evenminen van mijn stoel blazen en het leek ook niet direct verband te hebben met de wereld waarin onze hoofdpersonages zich bevonden.

Een afwijkende productie, losstaand van alle clichés uit Hollywood maar het indrukwekkende en ontroerende bleef jammer genoeg uitgesloten.

Sean Penn is een acteur die ik over het algemeen wel kan waarderen maar in dit doorzichtige plot lijkt hij zich niet echt thuis te voelen. Het ene moment red hij zijn vrouw op spectaculaire wijze of haalt hij allerlei capriolen uit om levend uit een situatie te komen om daarna steeds een zielig gezicht te trekken wanneer Annie of de detective naar de waarheid vraagt. Jasmina Trinca vond ik ook niet heel erg overtuigend. Wel was het merkwaardig om de man uit The Intouchables dit keer in een strak pak aan te treffen en de rol van commissaris te zien vertolken. Het verhaal vond ik eigenlijk redelijk slaapverwekkend. Ook vroeg ik me af hoe Martin zomaar die rode wagen in de schuur kon starten; hij gaat er inzitten en zet direct de motor aan; terwijl hij geen sleutels had gekregen van zijn vrouw (waarom zou zij die überhaupt bij zich dragen) want zij wilde eerst horen hoe de zaken er voor stonden. Ik vond het ook maar klungelig hoe die badguys dat huis benaderden (brandbaar vloeistof in de wc laten stromen en aansteken; het levert wel een aparte scène op met die handdoeken maar dat terzijde) en er werden veel te veel onschuldige omstanders gedood. Zo ziet een van die kerels een gedeelte van een bloot, vrouwelijk been en vuurt toch roekeloos enkele schoten af. Uiteindelijk viel die scène in de arena ook een beetje tegen (er werd maar een beperkt gedeelte gebruikt en er kwam niet zoveel dreiging over vanuit die stier). Je mist niet zoveel als je deze blockbuster overslaat.