Opinions

Prima docu'tje.

Het geeft een kijkje in de wereld van de kinderen die daar spelen. Ze voelen zich er op hun gemak en dat is het belangrijkst. Een leuk gezicht, al die hutten bij elkaar. Vroeger bouwde ik ook van die krotten.
Dat niet alles vlekkeloos gaat is geen ramp. Als je echt alles in de gaten wil houden moet je ze in een gymzaal gooien...

Cameraman was goed, stabiele shots van verschillende hoeken. De editor heeft het goed kunnen mixen.

Zeer tragisch dat die kip dood ging.

De Engelsen komen weer intrigerend uit de hoek en draaien er niet om heen. De felheid wordt ook nog eens opgevoerd doordat het een groep misdadigers betreft en niet zomaar een stelletje schijtluizen zijn. Op een afgelegen eiland moeten ze hun hachje zien te redden wanneer er honden en pijlen op hen afgestuurd worden. Dit keer was er ook een duidelijke reden voor al dat bloedvergieten; de manier waarop is vrij bizar maar als wraakactie op zijn zoon kan ik het wel accepteren. Lichtelijk jammer vond ik het geruzie tussen de jongeren en het doorgeslagen houding van Steve. Maar verder een goede casting, ruim voldoende aanwezige gore en die hondenkop op de stok was fantastisch.

Voor familie en kinderen wellicht een passende bioscoop ervaring om het jaar mee af te sluiten; het gegeven van een kabouter die magische krachten bezit en de hoofdpersonen tot zijn eigen lengte verkleint is dan ook best aardig. Als geheel was het alleen een beetje sentimenteel en de karakters vond ik vrij duf. Waar de scène met de speelgoedwagen nog leuk en enigszins spannend werd begeleid, bevonden er zich elders tergend langzame en onnodig uitgerekte momenten. Dat gedoe bij het ziekenhuis met de patient, dokter en de pizzabezorger was er ook een beetje knullig bijgevoegd. Visueel bleef het ook achter.

Redelijk Nederlands drama waarin een buitenlander zijn baantje in de bloemenfabriek onderhand beu wordt en door zijn vrienden meegesleurd wordt bij hun criminele daden. Daarnaast blijkt hij goed te kunnen boksen waar hij tevens wat geld mee kan verdienen en hij probeert het intieme contact met zijn vroegere liefje Tessa in stand te houden. Ook ligt zijn broer in het ziekenhuis die hij verschillende malen opzoekt.

De keuze voor zwart/wit kan ik wel waarderen; het zorgt voor een wat meer betrokken en realistische sfeer. De acteurs speelden hun rol prima. Wel had ik wat twijfels bij het accent van Cahit Ölmez (Andy Garcia look-a-like) want dit klonk iets te Hollands. Ook die Surinamer aan de tafel viel wat buiten de toon. De manier van vertellen en de wijze waarop het in elkaar zit kwam ietwat rommelig op me over. Dan weer de vriendin, dan weer de boze coach, dan weer de boze neger, dan weer een overval; het ene leek niet veel belangrijk dan het andere. Niet per definitie heel erg storend maar dit voorkomt wel dat ik echt onder de indruk raakte en zo blijft ook die laatste bokswedstrijd vrij doorsnee zonder kleffe handen te krijgen. Toch ook wel opvallend dat de blote tieten weer vrolijk door het beeld vliegen; in menig ander land was het bij een dergelijke scène buiten beeld gebleven.

Kijkt lekker weg maar blinkt niet echt uit en dat vind ik jammer aangezien de middelen er voor aanwezig waren.

Op het eerste gezicht een wat standaard verhaal waarbij een ondernemer zijn geld snuivend binnen gaat halen en ondanks zijn tegenslagen toch min of meer alle luxe goederen aanschaft om daarna problemen te krijgen met zijn vrouw of het rechtssysteem. Het was iets uitgebreider dan de gemiddelde vertelling die we kennen en dan doel ik niet op de speelduur. Ondanks dat er vele overdreven passages voorbij vlogen (dat vliegtuigreisje bijvoorbeeld) zaten er echt leuke en grappige scènes tussen (geniaal dat stuk waarin die pillen beginnen te werken. Mooi om te zien hoe Jordan naar zijn auto toe kruipt/rolt. Op een gegeven moment ligt Donnie ook plat in de keuken en raakt Jordan raakt verstrikt in de telefoonsnoer en Donnie pakt een stukje ham waar hij in stikt. Ik kon er wel om lachen. Ook viel het me op dat er een plastic bordje tussen beide op de grond lag. Het kwam erg realistisch over toen Donnie deze opzij duwde. Dit laatste klinkt misschien iets onbenulligs, maar je kunt hier aan zien dat er een vakkundige regisseur achter de knoppen zit.) Er is moeite genomen om even stil te staan bij bepaalde momenten. Leo en Jonah spelen weer geknipte rollen. Wederom een geslaagd werkje van de Siciliaanse opa.

Aardig, niet meer dan dat.

Het is prima verzorgd met een mooie belichting, redelijk camerawerk en een aanwezige soundtrack.
De special effects zijn zeer gaaf. Toen Lawrence en John tijdens de volle maan allebei getransformeerd waren tot wolf, kon je door hun ogen nog steeds zien met wie we te maken hadden.

Benicio laat het niet afweten, maar ik raak langzamerhand wel uitgekeken op Hopkins. Die ouwe rot speelt vrijwel altijd hetzelfde, ik wordt er langzamerhand een beetje moe van.

Inhoudelijk vond ik het een beetje tegenvallen. Iemand wordt besmet, vraagt om hulp, kan zich niet inhouden en neemt uiteindelijk wraak (op zijn vader).

Het was me trouwens opgevallen dat er drie lampen aangeschakeld werden met één knop. Elektriciteit was er wel in de 19e eeuw, maar zo'n constructie lijkt me toch iets te modern.

American flag.


Niet echt mijn ding, weerwolven, maar het was best weg te kijken.

Een doodsaai epos over een onsterfelijke man die uitschuifbare klauwen in zijn handen heeft bevestigd. Hoe dit mechanisme precies werkt en wat er aan vooraf is gegaan bleef me onduidelijk maar voor de badguys was het in ieder geval belangrijk om deze klerenkast in te rekenen. Logan wordt bijgestaan door twee Japanse dames en hij krijgt vele nachtmerries omtrent zijn overleden vrouw Jean. Ik vond er echt maar weinig aan. Vele clichés, weinig noemenswaardigs en dan blijkt de dame met het gif ook nog eens kaal te zijn en een slangentong te bezitten. De manier waarop Yashida dan uiteindelijk optreed met zijn metalen harnas viel ook tegen.

Over het algemeen ben ik niet zo snel weggeblazen van 'keurige' horror; tot nu toe hebben handheld technieken me meer aangegrepen dan producties met een gelikte beeldvoering & co. Maar ik moet zeggen dat ze het hier toch wel erg vakkundig in elkaar hebben gezet. Vooral het lichtgebruik (wellicht de latere nabewerking) vond ik erg aangenaam. Dergelijke horrors moeten nou eenmaal donker zijn en dat is deze ook; ditmaal geen maan die zogenaamd toevallig heel mooi de helft van het gezicht in kaart brengt. Er zitten ook een enkele geslaagde scares in en er is goed gebruik gemaakt van de opnamelocaties.

Een ideaal recept om je slaap bij te kunnen halen want we dwalen voornamelijk rond in een oud stoffig landhuis waar het kwade zich schuil blijft houden om je later, in samenwerking met geluidseffecten, te laten schrikken. Een enkele keer pakte dat goed uit maar over het algemeen vond ik het niet erg beklemmend. Jammer ook dat de regisseur voor Radcliffe heeft gekozen want hij deed me meerdere malen denken aan Harry Potter (ondanks ik daarvan nog geen enkele episode heb gezien). Daniel zelf doet niet veel verkeerd maar ik denk dat ook menig andere acteur deze rol had kunnen vervullen dus die keus begrijp ik niet echt.

Sfeervol was het wel met de krakende deuren, spinnenwebben en kaarsen. De scène in de modder was ook redelijk uitgevoerd en gelukkig bleven tientallen shots van afrafelend touw achterwege zoals we die wel vaker aantreffen. Mits je jezelf dwingt om de aandacht erbij te houden is dit best een aardige prent met een griezelige vrouw die een onschuldig klein dorpje angst blijft bezorgen.

Ik moest even wennen aan de hele opzet en die typische Nederlandse gezichten. Het leek ook wat op Adams Æbler (2005) met de appeltaart, religie en het mysterieuze object in de tuin. Vijf normale gasten verhuld in een kleed en het komt wel goed; ik vreesde dat de boel later zou losbarsten en iedereen uit zijn slof zou schieten. Het tegenovergestelde bleek waar: de acteurs hadden karakter en er komen niet veel geforceerde grappen aan bod. De nuchtere dochter was ook een leuke toevoeging. Ik had het wel beter gevonden als de uitslag van de stemming over hun project (doorgaan of stoppen) 3-2 was geworden in plaats van 4-1. Lucas leek namelijk ook tegen te zijn (hij zei nog: ''schande tegenover de kerk!'').

Ik bleef hier behoorlijk koud van. Een stad die opeens in rep en roer ligt waarbij we van bovenaf allemaal mensen zien rennen terwijl de paniek verder wordt opgevoerd door de geluiden als zware bass trillingen. Ik heb dat nu wel gezien en ze lijken hier slechts bezig te zijn met een herhalingsproef van andere grootschalige catastrofes. ''How the hell do I know if we lost Russia''. Een uitspraak van zo'n domme soldaat in het welbekende grote kantoor waarbij allerlei telefoontjes worden gepleegd en iedereen door elkaar loopt. Het zit weer zo stompzinnig Amerikaans in elkaar met te weinig creativiteit. Slotfase in dat onderzoekscentrum waar de medewerkers in zombies waren veranderd had nog enige charme maar alles bij elkaar vond ik het te saai en voorspelbaar. Brad Pitt en Mireille waren ook vrijwel de enige die overtuiging konden brengen met hun spel. Overigens keek het door de vlugge montage en matige lichtbronnen niet altijd even gemakkelijk weg. Tegenvaller.

Begon best aardig maar verzwakte enorm.

Kyle was een persoon die iedereen haatte en die na zijn dood toch veel respect kreeg omdat hij goed kon schrijven. Dan geeft Lance toe dat hijzelf gewoon alles gemaakt heeft en dus zijn we weer terug bij af. Een leraar heeft z'n zoon verloren, wilde een mooie gedachten aan hem overhouden maar kon toch niet leven met het 'bedrog'.

Robin Williams deed het weer aardig maar hij speelde weer de enorme zoutzak. Waarschijnlijk is dat gewoon z'n echte karakter en kan hij geen andere rollen spelen... maar ook hier pastte het wel in het plaatje.
Morgan Murphy (Murphy) vond ik echt teleurstellend, ze leek totaal geen band te hebben met Lance. Die affaire met Mike kwam ook nogal vreemd uit de verf... alsof ze er allemaal niets om gaf.
Evan Martin (Andrew) had maar één gezichtsuitdrukking en sprak zijn tekst uit als een robot.

Er zaten een paar leuke grappen tussen maar vanaf het moment dat Kyle dood is zakt alles in elkaar en het vervolg is eigenlijk compleet overbodig. Heel het gedoe met de televisie-show en het schrijven was teveel opgeblazen. Ook het in-de-hemel prijzen van Kyle kon ik niet echt waarderen. Tatoeages, kettinkjes, posters... alsof het Michael Jackson was.

Het saaie camerawerk, de bombastische muziek en de overbelichting maakte het geheel nog wat slapper. Simpele shots en slechte overgangen.


Een beetje nietszeggend.

Zeer fraaie animatie die is gebaseerd op een gamehal met verschillende spelkasten die onderling zijn verbonden met een stekkerkast dat fungeert als centraal station. De hoofdfiguren kunnen zich hier doorheen verplaatsen. Prachtige vormgeving (fascinerend al dat snoepgoed) en een passend script dat ook voor volwassenen aanvaardbaar is. Origineel stukje cinema met vele creatieve vondsten.

Viel behoorlijk mee deze show.

Leuk uitgewerkt drama. Gedoe met die dochter en de supermarkt is er goed bijgestopt.
Mickey Rourke vond ik erg overtuigend. Ook het bloed, de nietjes en de hechtingen zag er goed uit.
Dan die stripster, je weet niet welke kant het op gaat, een beetje heen en weer eigenlijk.
Ik ben benieuwd welk aandeel Frankrijk hierbij heeft gehad. Ik vond het namelijk vrij ruw gefilmd.
Het einde was nog best spannend. Ik dacht even dat hij weer van z'n stokkie zou gaan. Ook goed dat ze die sprong op het einde niet in beeld hebben gebracht.

Niet heel erg spectaculair, maar wel een sterk resultaat.

Een jongen maakt zichzelf van kant en komt in het 'hiernamaals' terecht maar de omstandigheden leken niet te veranderen en de pizza's zagen er nog even lekker uit. Ze reden nonchalant rond in een stoffig gebied met als doel om Zia's geliefde weer terug te vinden en onderweg kwamen ze wat vreemdelingen tegen. Erg saaie opzet. Alleen al aan de tape op de motorkap kun je zien dat het geheel een zwakke bedoeling is; acht van die losse stukken, totaal willekeurig erop geplakt om overuidelijk te laten zien dat de auto mankementen heeft. De regisseur blijft arrogant en doet waar hij zin in heeft en zo belanden we nog bij een slapende man midden op de weg en in een openluchtbioscoop waar er iets wordt afgespeeld over rechte en scheve bomen (waarbij de rechte bomen omgekapt werden). Triest. Zo dwalen we steeds af in oninteressante wendingen en wordt alles bij elkaar gehouden door toevallige ontmoetingen. Goedkope flashbacks, een klagende huisgenoot en domme ongelukjes zoals met de zonnebrillen maken dit onzinpakketje compleet.

Ik heb de eerste twee delen niet gezien, maar daar ben ik blij mee. De poster is eigenlijk een van de mooiste dingen van Wrong Turn 3. De film is gewoon slecht. Acteerwerk is onder de maat, verhaaltje lijkt op kouwe appelmoes. Die is altijd koud, dus voorspelbaarder kon het niet. Man man man... ik wil er verder geen woorden aan veul maken. Die kannibaal had nog enige charme.

(die scene met gevangene die werd opgetakeld in het prikkeldraad was nog aardig, maar werd daarna meteen verpest door dat lelijke shot op de grond


Haha en dat einde dan... ze moesten zich schamen!

Aardige vertolkingen door de cast maar echt indrukwekkend wordt het nergens. Het blijft een beetje duf en langdradig ondanks alle opstanden en de promotie van Marco als groepsleider over een stel soldaten. Het interesseerde me niet gigantisch veel wat er nu precies ging gebeuren en eigenlijk is de verhouding tussen vriend en vriendin ook maar standaard verwerkt met zowel ruzies als dolle pret. Toch kunnen we stellen dat het eindproduct op voldoende wijze is afgerond. Het zit gewoon wel stevig in elkaar en hier en daar is er best een mooie scène terug te vinden.