Opinions

Man en vrouw liggen in een scheiding, ouders krijgen pas veel te laat argwaan, de bezetene is een meisje, na wat speurwerk wordt een religieus persoon ingeschakeld, tijdens uitdrijvingen springt het licht uit, de schrikgeluiden blijven te lang nagalmen en de 'spannende' scènes worden vaak lomp afgesneden met een stukje waarin een auto op klaarlichte dag over een brug rijd. Samenvattend dus reuze vervelend en werkelijk alles kun je uittekenen. Behalve het ongeluk op het einde maar dit is natuurlijk ook volstrekt belachelijk. Alsof de makers zelf al wisten dat ze gefaald hadden en zo nog een duw proberen te geven. Trieste zaak zonder een greintje originaliteit.

Het leek een afgang te worden. Een massa voor de deur die allemaal dezelfde overdreven gelaatsuitdrukking hebben en achterlijke spanddoeken vasthouden. Brillemans die in zijn rokje liedjes staat te zingen, een moslim die rare geluiden maakt en een restaurant waarin er voornamelijk georienteerd wordt op het achterwerk en de uitwerpselen je continu om de oren vliegen. Maar het werd beter. Hoofden gaan eraf, het bloed is donkerrood en de gore is om van te smullen. Ook kon ik het erg waarderen dat Kate Graham haar rol gepassioneerd invulde waardoor er samen met de wisselende soundtrack een zeker horrortintje wordt bijgevoegd. Heerlijk ook die droge reacties steeds nadat er een festijn had plaatsgevonden en het idee om het bordje aan de deur om te draaien met 'we are closed' was best droog. Zeker geslaagd dus.

Ik vreesde een emotionele toestand met een eerste helft vol verdriet om verder te gaan met de steun uit onverwachte hoek en af te sluiten met een makeover naar de trotse en zelfverzekerde Claireece. Zo zwart/wit was het gelukkig niet. Op de eerste plaats moet ik zeggen dat moeder en dochter ijzersterk uit de verf kwamen maar ook de klasgenoten speelden erg realistisch. De manier van filmen was ook lekker rauw gehouden (om een voorbeeld te noemen: in het gesprek op het einde ging de camera heel even omlaag naar de handen van Mary. Dit is iets wat je ook vaak bij interviews tegenkomt). Ook is er gewerkt met effecten en lijkt het verhaal geen vaste rode draad te volgen. Ik kan dat wel waarderen in een drama als dit, anders werd het misschien wèl de kleffe versie waarbij we niet meer konden ademen en het maakt ons duidelijk dat deze regisseur niet persé wil scoren of indruk maken. We krijgen een harde werkelijkheid op ons bord en wellicht zal niet iedereen het juiste bestek kunnen vinden om het weg te krijgen.

Predators, aardig.
Het begint leuk, met het ontdekkingsgroepje dat uit moet zoeken wat er aan de hand is, een rustige opbouw zonder al te veel poespas. Doet ook deze deze film aan racisme? Zo niet, dan is het toch erg toevallig dat de negroide persoon weer als eerste sterft. Er zit een prima spanning in en iedereen zet zijn rol prima neer.
Adrien Brody, is dat niet de gast van Extreme Survival op discoverychannel?
De actie is wat vreemd op een berg gegooid in het einde en beschikt ook over een happy afloop met Royce en z'n vriendin wat je al aan zag komen, maar gelukkig blijft dit beperkt tot in de allerlaatste minuut.
Prima voor een tweede keer.

Vervelende en allesbehlave grappige komedie. Zoals gezegd, die boodschap van de multiculturele samenleving zit er goed in en daar wordt het niet beter op. Bijrollen zijn waardeloos en de casting van Dirk Zeegenberg is hopeloos verkeerd gegaan want hij had me onlangs in Simon echt wel laten zien dat hij een sirieuze rol neer kan zetten. De muziek is volop aanwezig en als een nummer stopte was dat vaak binnen één seconde waardoor je opeens zo'n harde klap krijgt en dat is lelijk. De tortelduifjes Najib Amhali en Charlie Dagelet kwamen als enigste nog redelijk uit de verf maar zij hebben te weinig screentime om dit slappe geheel nog recht te kunnen trekken. Een saai plot met stereotype personages en belabberde humor.

Damn wat is Scarlett Johansson toch een druifje. Ik zou graag willen fuifen en schuiven met die duif.

Redelijk boeiende film ook.

Twee gochelaars... mijn goochel-fascinatie van vroeger is nog niet verdwenen.

Tja. Het kon wat sympathieker in beeld worden gebracht want visueel was het niet erg bijzonder. Camerawerk was een beetje saai.

Een strijd om wie het beste wordt. De sport gaat boven carrière en dus krijgen we een relatieprobleem onder de neus geschoven. Dat vond ik een beetje overbodig.

Ik zat verder te wachten op wat afwisseling. Nu werd er vooral geswitchd tussen Rupert en Alfred en miste ik een beetje spanning.

Er is iets wat ik nog niet snap: Als die 'stroomstralen' op hem gericht worden zakt de oorspronkelijke persoon in een bak waters en wordt een 'kopie' geteleporteerd naar een stukje verderop. Maar ze lieten ook zien dat Robert bij het testen gewoon stil bleef staan op dat platform en die kopie voor 'm terecht kwam.


En ik vind het ook wel bijzonder dat Christian en Jackman onder 'Rest of cast' vallen op imdb?

Michael Claine vind ik eigenlijk altijd zo'n betwetertje spelen.


Leuk concept met een goede overtuiging maar ik vind ook deze Nolan niet super-fantastisch uitgevoerd.

Eigenlijk sprak het concept me vanaf het begin af aan al niet aan. Er dreigen mijnwerkers ontslagen te worden en een merkwaardige groep protestanten tracht hiervoor een stokje te steken. Het was me niet echt duidelijk waarom deze mensen zo gedreven waren in wat ze deden; waarom wilden ze zo graag die mijnwerkers helpen? Dit had wel iets beter geïntroduceert mogen worden. Sowieso vond ik het vrij debiel en wanhopig om met een plastic emmertje op de stoep te staan bedelen. ''Support the Miners!''... zeggen ze er dan ook nog bij op hetzelfde vervelende toontje. Het leek allemaal nergens naar toe te leiden. Af en toe wordt er geconcentreerd op één lid van de groep, om daarna weer rustig een kijkje te nemen bij de bingo of iets dergelijks. Ik vond de personages ook vrij stereotyp en de regisseur lijkt nogal vol van zichzelf. De jaren 80' look kwam wel goed tot uiting en de Engelse omgeving voegt enige authenticiteit toe.

Matig.

Het kon allemaal wel wat mooier gefilmd worden, ondanks dat dit de Europese manier van doen is.

Het hele criminele aspect komt een beetje matig naar voren. Er wordt bijvoorbeeld 'n wapenhandelaar overvallen en daarbij spuiten ze nog wat graffiti op het raam maar dit alles gebeurt in één enkel shot. En een tijdje later, wanneer ze op dat plein iemand neerschieten, is het niet veel indrukwekkender. Meestal kan ik het wel waarderen als er zulke lange takes worden opgenomen maar dat hadden ze hier wel anders mogen doen want je blijft zo op een bepaalde afstand zitten als kijker.

De liefde tussen Sergio en Susanna vond ik niet echt overtuigend. Ze hebben het bed gedeeld maar toch had ik nergens het idee dat ze een hechte band hadden. Als leiders konden de twee ook wat nadrukkelijker naar voren worden geschoven. Sergio zegt wel wat er allemaal moet gebeuren maar ik vond 'm niet als een sterke leider overkomen.

De archiefbeelden er tussendoor irriteerde me een beetje. Wellicht probeerde De Maria hier wat meer indruk mee te maken maar dat is niet echt gelukt. Ook shots in de gevangenis waar Sergio zijn levensverhaal vertelt hadden eigenlijk niet veel meerwaarde.

De ontsnapping uit de gevangenis kon ook iets beter uitgewerkt worden.


Cast is redelijk, de film zelf mist z'n doel en duurt te lang.

Wederom in de cinema meegepakt en ik ben hier echt niet over te spreken. Na ongeveer de helft van de film werd het aardig slaapverwekkend, ik zat letterlijk te gapen. Het begon mooi en vanaf het begin zat er een goede vaart in. Maar net als bij Robin Hood zie je het gewoon al aankomen wat er gaat gebeuren.
Nog wat details:

- De dolk die ( ik weet z'n naam niet meer ) de donkere persoon uit het raam liet vallen, kwam natuurlijk precies in een boom terecht, precies naast de koning.. De dolk is toch een belangrijk onderdeel van de film en ik vind ik het zonde dat dit niet erg creatief is weggewerkt.
- Dastan verliest zijn evenwicht op een steen bij die kamer waarin later alles gaat verschuiven. Hij staat te wankelen naar rechts, vangt vervolgens een steen in zijn rechterhand en is dan weer in balans? Zou het niet logischer zijn om met zijn linkse hand iets te vangen, of gewoon uberhaupt niets te vangen..?
- Na alle capriolen die Dastan en Tamina hebben doorgemaakt, heeft geen van beide ook maar 1 schrammetje of mankement. Ook het moment van de die zoen, dat is ook zo lekker natuurlijk.

Er was me ook een scene opgevallen die twee keer gebruikt is. Na de toeters zie je vanuit precies dezelfde hoek een groepje paarden binnenkomen op het plein, waar allerlei manschappen staan opgestelt. En dat is toch enige tijd na de eerste keer dus het hoort niet bij hetzelfde stuk! Ik ben benieuwd of dat ook iemand opvalt/is opgevallen.

De special effects zagen er ook niet echt prachtig uit moet ik eerlijk zeggen. Daarbij vind ik nog het mooiste de overgang van die grote vuurstrook in de grote actieruimte naar de dolk in de hand, waarna de camera om Dastan heen spint.
Het einde is wel prima gedaan met dezelfde quotes als die er in de inleiding waren en met de zon achter de heuvel.

Erg saaie film, Dastan krijgt het offcourse allemaal voor elkaar met z'n vriendinnetje.

- 1,5 -

Briljante en bloedstollende thriller. Op Thanksgiving worden twee dochters vermist en er zijn maar weinig bruikbare aanwijzingen om ze terug te kunnen vinden. Raadselachtige verdachten en een hoop emotionele confrontaties. Zeer fraaie cinematografie en een bescheiden toepassing van de muziek. Jake Hyllenhaal vind ik altijd wel een toffe gast en Hugh Jackman en Terrence Howard spelen ook op hun best. Puik werk.

Nogal lelijk verfilmd met veel te krappe shots en de bijbehorende overbelichting. Het idee zelf om met een oudere man te trouwen en later weer te switchen naar een twintig-jaar-jongere knaap is wel aardig maar ik kon het allemaal niet echt sirieus nemen. Het neigt naar komedie en is op de verkeerde momenten te luchtig. Het hele verhaal van de jonge Pippa Lee vond ik bovendien een beetje overdreven, het was alsof ze een gebrek aan invulling hadden want veel voegen die home-party en de lesbische meiden niet toe.
Keanu Reeves staat in de tweede versnelling, hij hoeft niet veel te doen.

Het kon me helaas nergens boeien.

Aan de ene kant wel aardig om te zien hoe het leven van Amstrong er precies uit zag en ik denk dat Ben Foster de geschikte kandidaat is om zo'n eigenzinnig type neer te zetten maar echt heel spannend of interessant vond ik het niet. Het blijft allemaal vrij middelmatig en raakte nergens onder de indruk. Laat geen grote steken vallen, maar ik denk dat het niet de uitwerking heeft die de regisseur voor ogen had.

De Blair Witch verdwijnt maar de X brengt een hoop festijn in dit Project. Allereerst worden er enkele voorbereidingen getroffen en wordt er een massa feestbeesten uitgenodigt om geschiedenis te schrijven in het huis van de onbekende loser. Dan loopt opeens de hele tuin vol en voert de DJ ongestoord zijn werk uit. Langzaamaan wordt het een grote bende en lijkt niemand zich meer in te houden waardoor Thomas begint te twijfelen of dit wel zo'n goed idee was. Maar als je vader net heeft opgebeld en heeft gezegd dat hij met een gerust hart gaat slapen wordt het wel heel lastig om de plannen te wijzigen. Dat gebeurt dan ook niet, integendeel. Een raam gaat stuk, de auto verdwijnt in het zwembad en er wordt geskateboard op het dak.
De man met zijn vlammenwerper vond ik wel een beetje overdreven en het leek nu alsof hij in z'n eentje het huis vernield had terwijl het daarvoor ook al een flinke ravage was. Ook een beetje vreemd dat er geen brandweerauto verscheen maar wel een helikopter. En ik vroeg me af waarom Dax zomaar de camera aan JB overhandigde toen hij daarmee van het dak af sprong en waarom de bewakers nou net de twee kleinste jochies moesten zijn. Tenslotte leek het me sterk dat een dwerg maar liefst vijf man achter elkaar een klap uit kan delen zonder enige weerstand.
Aardig gefilmd en een vlotte uitwerking maar hilarisch kan ik het niet noemen want de meeste situaties waren logisch verklaarbaar en andere sloegen de plank mis. Overigens kwam dat lelijke hondje veels te vaak terug.

Ridley Scott serveert ons weer een groots avontuur met spectaculaire effecten (waaronder de reusachtige stofwolken, de bevalling, de wormachtige beesten en die rode 'puppy's' met bijbehorende groene lasers in het moederschip). Met behulp van verzamelde grotschilderingen uit diverse culturen zoals de Maya en de Egyptenaren is het groepje onderzoekers vastberaden om buitenaards leven te vinden op de desbetreffende planeet. Zo'n scenario dat in de toekomst gerust nog eens zou kunnen voorvallen vind ik altijd wel boeiend. Ze vinden een aantal opmerkelijke dingen die ze nader proberen te ontrafelen en helaas blijkt er even later dat er infecties zijn opgetreden en dat er twee mensen verdwaald zijn. Dit weerhoud Dr. Shaw niet om door te strijden en dankzij David wordt het zelfs duidelijk hoe de geheimzinnige apparatuur bestuurd kan worden. Volledig in een roes gekeerd worden ze overvallen door de witte Muhammed Ali. Dan zou de Prometheus terug moeten keren naar aarde maar wonderbaarlijk genoeg weet Elisabeth de kapitein en zijn crew over te halen om hun levens op te offeren in de hoop de aarde te redden van een definitieve 'ondergang'. Dat vond ik wel heel erg ver gaan. Het schip zag er geweldig uit maar zo'n crash is een beetje teveel van het goede.
Hier en daar wat clichés en sommige dingen zag je wel aankomen maar desalniettemin is het een merkwaardig uitstapje geworden die je aandacht zeker vast weet te houden.

''Ik wist niet dat je het in je had'' - ''oops, verkeerde woordkeus''

Ik vond dit een aardig drama. Matt Damon speelt weer goed en Gus van Sant brengt alles heel soepel in beeld. Gewoon fresh, niet al die overbodige shots en vreemde colour-correction. Verhaaltechnisch kan ik ook niet klagen. Globe, een instantie die belang heeft bij grondgebieden waar ze aardgas willen winnen, wordt hier vertegenwoordigd door twee werknemers die hun uiterste best doen om de plaatselijke bewoners op de juist gedachte te houden. Dat blijkt geen piece of cake en ze moeten geregeld in hun jeep stappen. Een handvol bijrollen vult het perfect aan. Alleen al die scène bij het limonadekraampje vlak voor de speech in de gymzaal geeft al aan dat hier bekwame regisseur achter zit: eerst proeft hij, dan besluit hij om wat fooi te geven en tot slot krijgt hij zijn kleingeld weer terug. Daar is rustig de tijd voor genomen terwijl het natuurlijk compleet losstaat van het mainplot. Toch wel een authentieke prent.

Redelijk.

De gevangenis zit wel erg slap in elkaar. Het doorgeven van verschillende middelen en het stiekem weglopen gaat gewoon te makkelijk. We hebben de bewakers nooit zien hoeven optreden, het leek erop dat ze gewoon aan het chillen waren. Geen knuppels, alarm, handboeien of wat dan ook.

Tahar Rahim draagt dit misdaad-avontuur. Hij is overtuigend en speelt zijn rol perfect. Daarentegen vond ik de leider van de Corsicanen een beetje zwak. Oude rot, zogenaamde Corleone... die Malik niet eens aan wilde kijken als hijzelf aan het woord is.

De voorbereidingen op de moord en de slachting zelf is spannend in beeld gebracht. Ook wel apart dat ze die geest steeds terug lieten komen.

Muziekkeuze kon beter.


Goed genoeg, niet waanzinnig spectaculair.

Ik ben aangenaam verrast door deze horror, iets wat ik niet verwacht had toen de vrienden nog stonden te liften. Je kunt het een en ander wel aan zien komen en dat zal altijd zo blijven met een groepje jongeren die uit is op plezier maar het tegenovergestelde voor de kiezen krijgt. Het gegeven met een vrachtwagen is nog best origineel en ook het slachterhuis heeft gewoon iets 'eigens'. De cast is overtuigend genoeg. De terugverwijzing naar het gesprek tussen Amber en haar moeder was er goed ingestopt want zo kom je te weten dat de adoptie niet zomaar een willekeurige gebeurtenis was maar dat er wellicht nog meer achter zat. Deze dame blijkt namelijk precies hetzelfde te zijn als haar vijanden en ondanks dat ze haar vrienden heeft verloren kan ze niet anders dan aan zichzelf te denken. Redelijk onverwachte wending dus, en het einde wordt ook niet mooier gemaakt dan het is. Ik vond het trouwens ook wel heerlijk dat Amber de chauffeur van de vrachtwagen helemaal fijnstampte...tenminste een keer niet zo'n slap gedoe met één keer een klap uit te delen en dan bang wegrennen. Verder blijft het bijna continu donker en grauw, iets wat altijd wel op z'n plaats is bij zo'n slasher, en het camerawerk is lekker rauw. Eigenaardig, sfeervol werkje.

Heerlijk filmpje dit.

Het zwart/wit zorgt voor een erg goede en warme sfeer. Het verhaal is redelijk, maar wel erg leuk uitgewerkt.
Af en toe zijn er interessante dialogen. Bijvoorbeeld Arbogast vs Bates, wanneer hij de de vragen stelt. Geniaal ook: 'Did she make a phone call' - vlug, paniekerig geantwoord met 'No' - 'Did you spend the night with her?' - 'No' - 'So how do you know that she didn't make a phone call?' Daar zat Norman even in de problemen. Arbogast, de coole detective vond ik sowiezo erg overuigend, ook het telefoongesprek bijvoorbeeld wat in 1 shot geschoten was zette hij erg goed neer.
Ook het gesprek tussen Crane en Bates was leuk, waarin nog wat koetjes en kalfjes waren verwerkt.

Het is alleen al leuk om te zien hoe Bates het lijk moet op zien te ruimen. En later ook nog de auto die voor de helft boven het water uitsteekt en die niet verder lijkt te gaan, fantastisch.

De schrikmomenten zijn erg rauw en zien er niet schitterend uit maar ze verraste me zeker. Apart.

Muziek was in orde gelukkig, iets waar ik me soms aan kan ergeren bij oudere films. Maar het blijft redelijk rustig en het staat op de goede plekken.

Trouwens nog hilarisch toen Sam de auto bestuurde, zijn stuur ging van links naar rechts terwijl ze op een rechte weg reden. Ook het 'gevecht' tussen Sam en Bates was niet om sirieus te nemen.

Ietsjes jammer vond ik het abrubte einde, zonder aftiteling. Vrijwel direct na de laatste scene ging het doek dicht.


Lekker sfeertje, prima dialogen, goede cast en een bijzonder fijn resultaat.

Trek wat kostuums uit de kasten, pak er een paar wapens bij en gooi er een hoop effecten doorheen. Nee, het deed me niet veel.

Standaard schurken/politie-zaakje waarbij we grotendeels de twee partijen afzonderlijk volgen. John Dillinger kan vrijwel alles maken.

Johnny Depp verraste me nog enigszins want normaal vind ik hem maar vervelend.

Bij de achtervolging op die berg leek er wel een bouwlamp aan te staan, beetje onwerkelijk.

De montage was nogal afgeraffeld en vooral aan het geluid heb ik me zitten ergeren. Dat hield vaak plotseling op, terwijl het beter is om het geluid van de volgende scène naar voren te steken of het geluid van de vorige scène uit te laten faden.

American flag.

Zwak, 140 minuten is veel te lang.

Ik wist wel dat Paul me niet zou teleurstellen, maar toch vind ik deze Klap-Dronken Liefde de minste van zijn fabrikaties. Ik vond het nèt iets te leeg, ondanks de maffe toestanden die er weer afspelen. Waarschijnlijk is Adam Sandler de geschikte man voor deze rol en ik vond 'm dan ook prima presteren maar het is gewoon zo'n nonchalante zoutzak die nergens iets om lijkt te geven. De romance met Lena was aardig, maar ik zat ergens op te wachten dat helemaal niet kwam. Deze relatie blijkt dus niet geweldig af te wijken van de doorsnee ontmoeting tussen twee verlegen tortelduifjes. Barry spaarde graag Airmiles, hij had veel puddingverpakkingen verzameld en zoiets zie je maar één keer, maar het voegde maar weinig toe aan het beeld dat we hadden van deze garage-eigenaar. Origineel plot, technisch tiptop in orde en een altijd-goede Seymour Hoffman, maar desondanks lichtelijk nietszeggend.

Waanzinnige thriller waarbij er één keer per jaar in het gehele land gezuiverd moet worden. Moord wordt als legaal gezien en ambulancepersoneel is niet beschikbaar. Ik zie het niet gebeuren en het lijkt me - in tegenstelling tot wat ze beweren bij de inleiding - sterk dat de criminaliteitscijfers hierdoor afnemen maar ik vind het als thema voor een blockbuster wel interessant. James heeft zijn huis beveiligt met een van zijn eigen systemen en deze wordt in het jaar 2022 op de proef gesteld.
Ethan Hawke vind ik altijd een toffe gast en Lena Heady die zijn vrouw vertolkte beviel me ook. Ze schreeuwde en jankte niet maar bleef rustig en deed wat er van haar verlangt werd en dat is al direct een stuk prettiger. Niet alles was even vanzelfsprekend zoals de groep met hun witte jurken en maskers die er een hele show van maken terwijl voor hen net zo goed het gevaar op de loer ligt. Ook Henry die naar beneden loopt met een pistool was niet echt gepast en en de volwassenen die op het einde nog op luchtige wijze wat kogels afvuren had ook niet gehoeven. Maar dat vormt niet echt een probleem want eigenlijk zit er vrijwel de gehele speelduur uitstekende dosis spanning in. Er zitten ook lekkere kills tussen (waaronder eentje met een hakbijl) en het einde waarin Mary die blonde griet nog even hard aanpakt terwijl de wijzer van de klok één minuut voor zeven slaat is natuurlijk geweldig. Mooi gedaan ook dat ze nog even rustig om de tafel zitten na al dat bloedvergieten. Ik ben positief verrast.

Doeltreffende misdaadverslaggeving waarin een man een grote som geld schuldig is aan de baron waar hij drugs haalt om door te verkopen. Hij moet er alles aan doen om dit terug te krijgen en in eerste instantie lijkt hij genoeg keuzes te hebben maar als blijkt dat hij steeds belazert wordt komt zijn toekomst er verpauperd bij te liggen. De camera blijft er lekker dicht op en de personages zijn overtuigend. Verwondingen blijven niet achter en de vriendelijke Russen brengen de dreiging naar een next level. Geld wordt even belangrijk als zuurstof en Frank gaat steeds gewelddadiger om met zijn cliënten. Enige waar ik mijn vraagtekens had was die scène met de shotgun waar het doelwit zichzelf door zijn kop schoot (slordig dat ze dit wapen lieten afpakken). Verder continu spanning, ieder moment telt en er is geen tijd om te pauzeren; resulteert in een bloedstollende tocht naar zelfbehoud.