The Program (2015)

Kijkt weg als een documentaire. Ondanks dat het niet zo heel lang geleden was dat het bedrog is uitgekomen, was het toch interessant om te zien hoe het er destijds aan toe ging. Werkelijk onthutsend en ontluisterend! Als iedereen toen doping gebruikte was Armstrong gewoon de beste van alle dopingrenners. Ben Foster vond ik als Armstrong niet zo heel overtuigend en geslaagd. De echte Armstrong heeft een meer charismatischer uitstraling.

"The bar is open!" Ik kan best wel wat (kleine) zwakke punten van deze film bedenken, bijvoorbeeld dat ik wel iets meer shots van Armstrong tijdens de etappes had willen zien (onder andere tijdens tijdritten), dat het einde wel erg abrupt is, en dat ik eigenlijk nergens duidelijk te zien krijg wat precies Armstrongs motivatie is om zo publiekelijk schuld te bekennen en waarom juist op dát moment (wordt de grond hem te heet onder de voeten? zet de bekentenis van Landis hem voor het blok? krijgt hij genoeg van het liegen?), maar ik heb toch maar zelden een film gezien waarin de centrale rol me zó aan de buis gekluisterd hield. Fantastische vertolking van Ben Foster, die ik eigenlijk vooral ken als ongeleid projectiel in films als 3.10 to Yuma en Hell or high water, maar die hier zijn intensiteit aanwendt om een fysieke overeenkomst met de echte Armstrong te simuleren die er eigenlijk nauwelijks is wanneer je hem met zijn gebruikelijke dunne blonde haar en vlasbaardje ziet. Briljante rol die nergens ééndimensionaal wordt, en bij zijn inzet voor LiveStrong is hij wat mij betreft even geloofwaardig als wanneer hij Simeoni als een kleine jongen bestraffend toespreekt. Ook sterk trouwems: Lee Pace als Armstrongs agressieve rechterhand Bill Stapleton, en de overige bijrollen zijn eveneens prima ingevuld, maar verder is dit toch hélemaal Fosters film.

Bij dat eerste beeld van een fietser op een eenzame naar boven kronkelende weg dacht ik meteen aan Donnie Darko, en ... aan "dit zou best een aardige film kunnen worden." Maar toen ik de beelden zag van acteurs op racefietsen met bijbehorend kloffie, viel alle geloofwaardigheid aan diggelen. Naast de fiets was het allemaal niet veel beter. Iedere sporter werd als een karikatuur neergezet. Nee, de diepte moest vooral een tastbare duik in heus water blijven. Hoezo komen we niets te weten over hoe de leugenaar uit Texas opgroeide? Over zijn moeder, over zijn vader, over zijn stiefvader, over zijn eerste schreden in de triatlon, over zijn echte naam. Want dat hij een verknipte persoonlijkheid had/heeft, moge duidelijk zijn, maar zo wordt een mens niet geboren, hè. Ja, wat we te zien krijgen was geen syllabe meer dan in het USADA rapport te lezen was, en dat is te weinig voor een boeiende film. De reden dat hij uiteindelijk alles op moest biechten was dat US Postal een staatsbedrijf is, dat dus door hem was opgelicht. Dit rechtvaardigde de FBI om de zaak op te pakken en hem en zijn ploeggenoten onder ede te ondervragen; meineed zou celstraf betekenen.