Opinions

Charlton Heston is niet meteen mijn favoriete acteur. Doet me soms wat denken aan Kirk Douglas. Grote namen die wel hun best doen, maar mij nooit kunnen overtuigen van enige feeling, coolness, charme, ... Soit, deze film zelf is wel leuk om zien. SF met een dosis realiteit in de zien van geen vliegende auto's of zo. Evengoed armoede, klassestrijd en zeker een groene stempel.

Solyent Green is zo'n goeie ouwerwetse SF-film die ik als jongen wel eens graag las (ook al was ik er nog lang niet in 1973) en zo komt het ook wel over. Niet mee zo fris helaas, maar met een beetje nostalgische kijk valt dit best goed mee. Goed onderhouden, beetje gedateerd en stijf geacteerd, maar de 70's sfeer is wel leuk voor wie er van houdt.

Voor sommigen weer de basis om er de filosofische boodschap in te zoeken, voor mij gewoon een goeie film zonder meer.

De originele Space Jam was een luchtige komedie die de Looney Tunes (even) uit de vergeetput haalde. Anno 2021 zijn de Looney Tunes al helemaal iconen uit het verleden. Jongeren kennen die figuren niet of amper, zodat de film zich vooral mikt op de nostalgische kijker die gek was de animatiefiguren en de originele Space Jam. Een film voor de insiders dus met veel knipogen, dat komt nooit goed. Bijkomend heeft LeBron James niet het charisma van een Michael Jordan en is Don Cheadle gewoon irritant. Het script is ook een rommeltje en wordt te veel gedragen op de vele cameo's en 'grappige' verwijzingen. Geen beste film dus.

Een film waar bitter weinig in zit. De film begon nochtans wel leuk, met af en toe een glimlach. Gaandeweg ging het echter over naar wat vervelend. En de dochter van Paz Vega was met momenten zelfs vrij irriterend. Vega zelf was dan ook de publiekstrekker. Niet echt mijn ding dit. 2*

Een worsteling om deze 3 uur durende film door te komen. Stond al lang op het lijstje, en eindelijk kunnen zien. Ik hou wel van dergelijke epische films: Lawrence Of Arabia, Ben-Hur, The Ten Commandments, ... Maar deze viel toch dik tegen.

Het grootste probleem is Kirk Douglas. Ik hou mijn hart al vast voor 'Paths of Glory', want nu ik de vader van Michael Douglas voor het eerst in een film zie, stelt de man me zeer teleur. Douglas kan de film niet dragen, waardoor het gewoon een doorsnee kabbelende film wordt. Douglas was trouwens 44 jaar toen deze film gemaakt werd, veel te oud voor de rol en zo ook ongeloofwaardig. Regie en montage doen er ook geen goed aan. Kubrick deed dan wel de regie, maar had weinig creatieve ruimte omdat de producers alles strikt bepaalden. Muziek is ook vrij pover. Normaal hou ik hier wel van, maar als beeld en muziek niet samen in harmonie gaan wringt dat voor de kijker.

Wel positief zijn de acteurs die de Romeinen spelen: Laurence Olivier, Peter Ustinov en Charles Laughton. Ze maken veel goed. Raar maar waar zijn de scènes in de senaat interessanter dan die met gladiatoren en veldslagen. Ook de massascènes zijn niet slecht, al heeft dat meer met budgetten te maken. Een dergelijke massa figuranten op een geweldige locatie doet altijd wonderen.

Het resultaat is een film waar de makers blijkbaar met weinig passie aan gewerkt hebben. Dit is geen heldenfilm rond Spartacus, maar een zoveelste film in de trend van de epische films. Zet er een andere acteur in de plaats, geef een deftige regisseur de nodige vrijheid en het ziet er al helemaal anders uit. De reeks Spartacus: Blood and Sand scoort op dat vlak een pak beter.

Tja, Hollandse toeristen... Een thriller die zich langzaam open plooit omdat het zit in de kleine dingen zodat het even duurt voor je door hebt hoe het in elkaar steekt. De aanzwellende muziek zet al meteen de sfeer en het verlaten platte land in Nederland is blijkbaar een ideale setting. Groots is de film nooit, maar goed genoeg om te genieten. Een spannende indie horror.

Ik heb deze film gezien enkele dagen na The Expendables. Ook met Stallone en Eric Roberts trouwens en enkele odes aan The Specialist. Daar blijft de enige waardering bij, want verder is dit niet echt de beste film van Stallone. Het is vrij saai en totaal overbodig om Stallone als exposievenspecialist neer te zetten. Dat is al bijna zo erg als Jet Li een machinegeweer te geven. Ieder z'n ding lijkt me.

Stallone lijkt hier dan ook meer op MacGuyver dan op Rambo en Sharon Stone is enkel de griet die mooi moet wezen. James Woods doet opnieuw aan overacting zoals gewoonlijk. Hij zal het nooit leren. Enkel Eric Roberts doet nog z'n best als irritante eikel, al is dat ook maar voldoende als randfiguur. Niet echt de moeite om te kijken dit. Had er meer van verwacht.

Een 90's kruising tussen Frankenstein en Alien. Dat vooral die laatste film een inspiratie is, is niet verwonderlijk. Het wezen is gecreëerd door H.R. Giger, die ook verantwoordelijk was voor de monsters in Alien. Het verhaal is op zich niet zo bijzonder, maar de uitwerking valt best wel mee. Bovendien kan de film rekenen op een cast die groter is dan je zou verwachten bij een film als dit. Met zoekteam Ben Kingsley, Alfred Molina, Michael Madsen, Forest Whitaker en Marg Helgenberger. Zelfs Michelle Williams speelt mee als de jonge 'specie'.

De film haalt nooit het niveau van Alien, maar het eenvoudige verhaal en de zwoele aankleding zorgen dat het best genietbaar is. Niet moeilijk dat de film zoveel opbracht (bijna 3 x het budget) en er de nodige sequels volgden. De film zou zo in de X-Files gepast hebben.

De nieuwe Bondfilm met het langverwachte SPECTRE. De klassieke tegenstander van Bond die in het verleden al in boeken en films te zien was. Met grootse leden als Dr. No, Red Grant, Emilio Largo en natuurlijk Blofeld. Benieuw of die ook in de nieuwe Spectre te zien was. Je moet de film maar kijken om het te weten. De film heeft een geweldige cast. Monica Bellucci komt weinig in beeld, maar vooral Léa Seydoux is leuk, Dave Bautista een indrukwekkende henchman en dit is misschien wel de eerste keer dat ik ook Christopher Waltz kan apprecieren.

Na de intrede van Casino Royale, het volgens mij wat onderschatte Quantum of Solace en de dramafilm Skyfall is het tijd voor een minder overweldigende maar toch entertainende Bond. De film verrast niet helemaal, maar weet wel een goeie sfeer op te bouwen. Eén van de spannendste films uit de reeks. Er is ook wat meer humor, zonder terug de slapstick van Moore of de geforceerde humor van Brosnan te gebruiken. M, Q en Monneypenny worden mooi ingepast in het geheel.

Spectre is zeker niet de beste Bondfilm, maar wel een hele goeie. Ik heb er best van genoten en de formule is nog zeker niet dood. Ik hoop wel dat ze nu hiermee verder gaan. Liefst met Craig aan boord, maar vooral met deze stijl en enkele figuren. Nu is het niet de moment om het roer helemaal om te draaien.

Speed is een blockbuster die alles in huis heeft om er een echte kaskraker van te maken. Een klassieker trouwens dat dankzij de constant rijdende bus de nodige tempo in de film legt en automatisch de bijhorende spanning. Het duo Bullock en Reaves werkt wel. Een echt topper zal het nooit worden, maar in zijn genre is dit zeker geen slechte film.

Een pak minder dan z'n voorganger. Het ontbreken van Reaves doet de film geen goed. Bullock kan een film in dit genre niet alleen dragen. Daar komt nog bij dat de rijdende bus nu vervangen wordt door een varende boot, wat het tempo automatisch doet zakken (toch visueel). Wat is het volgende voertuig? Een fiets of zo? Dafoe maakt nog wel wat goed, maar hij heeft al beter gedaan.

Hitchcock met een typische suspence-film, dit keer aangekleed met de nodige psychoanalyse. Nieuw voor die tijd en ik kan me voorstellen dat dit toen wel een impact had. Maar ondertussen lijkt de film met momenten wel verouderd. Al blijft het suspence-gedeelte nog best goed overeind.7

De grote troef is Ingrid Bergman in de oorlogsjaren groot was geworden met Casablanca, The Bell's of St. Mary's en For Whom the Bell Tolls. Met Gaslight had ze zelfs al een Oscar gewonnen. Ze was één jaar ouder dan Gregory Peck en had toch wat twijfels met Peck als casting voor love intrest. Dat valt gelukkig mee, al is er niet al te veel chemie tussen beiden. Hitchcock had ook z'n werk met Peck die niet al te sterk is in gezichtsuitdrukkingen. Voor mij is de acteur pas echt groot geworden in de jaren '50 met diverse titels als The Gunfighter, Roman Holiday en Moby Dick.

De film kan rekenen op mooie muziek en de droom sequence naar de werken van Dali. Maar de basis blijft nog altijd de whodunit. Je blijft als kijker wel benieuwd naar het verloop van het verhaal, maar Hitchcock slaagt er niet echt in om de spanning had op te bouwen, zoals we dat van hem gewoon zijn.

Het was af te wachten wat ik mocht verwachten van deze film. Het is immers niet de eerste vertolking van Diana in film of serie. Met oa Naomi Watts in Diana (2013) en Emma Corrin in The Crown (2020). De kritieken waren alvast zeer positief over Kristen Stewart, die ik zelf sowieso graag zie spelen. En regisseur Pablo Larraín liet met Jackie (2016) al zien dat hij een gelijkaardige film perfect aan kan.

Spencer is het verhaal van Diana op het hoogtepunt van de spanning tussen haar en het koningshuis. Een plek en instituut waar tradities en regels belangrijker zijn dan mensen. Geliefd door het volk, neergekeken door het koningshuis en achterna gezeten door paparazzi. Een ballon die op knappen staat. En nog meer bij Jackie, waar we via een interview dicht bij het hoofdpersonages staan, zitten we nog dichter bij Diana. Op een weekend tijd (in de film) voelen we die spanning alsmaar opbouwen.

Een doorsnee thriller met corrupte politieagenten. We hebben het allemaal al eens gezien, maar soms is dit soort films best wel entertainend. Alleen is het echt wel standaard. Alles kabbelt rustig voort zonder verrassingen en de aanwezigheid van 'komedie' dat hier als 2e genre wordt genoemd, mag je best met een korrel zout nemen. Het is goed gemaakt bandwerk met een paar leuke B-acteurs. Meer is het niet.

Tja, een film rond de Spice Girls. Als bekendste meidengroep ooit wilden ze een film maken in de stijl van de bekendse jongensgroep ooit: The Beatles. Zonder al vergelijk te willen maken met de muziek, heb ik geen idee hoe A Hard Day's Night in zijn tijd werd aanvaard door de kijkers. Als ik zelf het vergelijk maak (dat doen de makers trouwens ook) ligt de humor van The Beatles ofwel iets subtieler ofwel net weer met een drogere absurditeit. Spice World is gewoon domme slapstick en het acteertalent van de meiden is toch wat minder dat van The Beatles (die zo slim waren iets meer zichzelf te zijn).

Om de film wat meer 'naam' te geven - voor zover The Spice Girls dat nodig hadden - trokken ze blijkbaar namen aan als Meat Loaf, Roger Moore en Jools Holland met zelfs cameo's van Hugh Laurie, Elton John, Elvis Costello en Bob Geldof. De makers dachten dat het hiermee voldoende was, maar vergaten duidelijk een script. De hele film is een zootje geworden zonder enige samenhang en ik hoop voor de filmkijkers in deze wereld dat geen enkele Spice Girl ooit nog op het witte doek komt. Laten we dat afspreken?

Terwijl DC al voorzicht succes had met Batman in 1989 en de comic-verfilmingen een boost gaf, was het bij Marvel wachten tot Blade in 1998 en X-Men in 2000. 2 jaar later was het aan Spider-Man. Visueel was dat alvast een vooruitgang tegenover de knullige films en series rond Spider-Man tot dan toe. Anno 2020 sta je daar niet meer van te kijken, maar toen was het toch een vooral technische vooruitgang.

We krijgen hier de origine-story van Spider-Man. En een eenvoudig verhaaltje met good guy vs bad guy, liefdesverhaaltje erbij en wat brave humor. Ik ben fan van Kirsten Dunst, de rest is vrij matig. Tobey Maguire is geen slechte Spider-Man, maar zeker geen boeiende Peter Parker. Het geheel is ook weinig verrassend en ondertussen wat voorbijgestreefd. Wel mooi technisch nog goed aangekleed zodat het er best door kan voor een luchtige blockbuster.

Wat meer van hetzelfde na deel 1. Andere bad guy, zelfde liefdesverhaaltje en opnieuw Tobey Maguire die een slechte Peter Parker speelt. Het blijft allemaal zeer luchtig en oppervlakkig. Alfred Molina doet het niet slecht als Doctor Octopus al kon het daar toch nog beter. Hij gaf het personage een bad guy waar je toch nog iets goed in zag, niet evident in deze films. Maar voor acteerwerk is niet veel ruimte hier. De film duurt ook wel wat te lang en begint soms te vervelen. En de zijsprong met Osborn is enkel nodig voor Spider-Man 3, maar verder totaal niet nodig.

Volgens mij wisten ze dat dit het laatste deel werd, want de film voelt enorm vol aan met teveel verhaallijnen die amper worden uitgewerkt. Venom zie je op de poster, maar is zeer onduidelijk in beeld, Sandman is niet slecht maar dan heb je nog de verhalen met Mary Jane Watson/Gwen Stacy, Harry Osborn en Peter Parker die worstelt met zichzelf. Het lukt de regisseur niet om al die wegen met elkaar te verbinden op een deftige manier. In sommige gevallen is het acteerwerk ook gewoon vervelend, al zeker geen fan van Tobey Maguire die nog meer Parker moet spelen dan gewoonlijk.

De film is hier en daar wel goed met enkele leuke scènes, maar het geheel is een rommeltje met een hoop ballast dat geknipt mocht worden. Leuke entertainment, maar te luchtig zodat de aandacht snel verdwijnt.

Het eerste deel was best de moeite, dus met veel zin naar dit vervolg. En wat een belevenis. Het tempo ligt lekker hoog en je wordt meteen meegesleurd in een indrukwekkende rit. De film doet alles waar de MCU niet in slaagt en geeft die franchise meer dan ooit een uppercut. Op alle vlakken trouwens, want het is ook geen standaard good guy vs bad guy. Ook de soundtrack viel meteen op en zorgt ook voor de nodige sfeer.

De multiverse, in welke vorm ook, kwam al aan bod in de MCU maar werd al wat ingehaald door Everything everywhere all at once. En deze Spider-Verse doet er nog een schepje boven op. Daar staat Doctor Strange dan in een nogal flauw aftreksel. Benieuwd hoe The Flash het gaat doen, maar ik vrees er toch voor. De personages zijn best wel interessant met een mooi evenwicht tussen Gwen en Miles.

De film mag dan wel teren op de bekende Spider-Man die om de zoveel jaar terug komt in de filmwereld. Maar verder doet het wel wat origineler. De film vindt een mooie balans tussen diepgang en entertainment, tussen originele figuren en herkenbare nostalgie, met humor die werkt en zowel visueel als muzikaal anders dan wat je gewoonlijk ziet in de superheldenfilms.

Tom Holland doet het zeker niet slecht als Spider-Man. Zijn films geven Peter Parker weer als tiener en de onzekerheid hoe er mee om te gaan. Hij is met andere dingen bezig en 'de wereld redden' is toch iets voor de echte helden in zijn ogen. De films hebben ook voldoende humor die beter werkt dan bvb Guardians of the Galaxy (meer puberhumor) en Far from home doet wat je van de film verlangt.

Er is iets te veel zelfverheerlijking naar de franchise van MCU. Leuk dat ze de fans iets extra meegeven, maar teveel is teveel! Dit keer mag Nick Fury meespelen en het is jammer genoeg één van zijn minste prestaties uit de MCU. Jake Gyllenhaal is dan weer beter, een figuur als Michael Keaton.

Far from home is in elk geval een leuke film, wat standaard voor de rest, maar goed onderhouden en verschillende keren gelachen. Geen hoogtepunt van de reeks, maar je voelt dat het met zo'n films best wel goed komt in MCU. Niet elke film moet een hoogvlieger zijn. Dit is best genieten. Popcorn zoals het hoort.

Een spin-off van Iron Man met Deadpool voor tieners. Terwijl DC na enkele films aan te modderen uitpakt met Wonder Woman, blijft Marvel braaf de formule volgen van hun succesfilms. Spider-Man moet niet echt meer voorgesteld worden na de zoveelste reboot, maar toch moeten ze de hele tijd Iron Man en de link met Avengers opvoeren. Mag wel, niets mis mee als je een filmwereld creëert. Maar Iron Man is volgens mij meer aanwezig dan tante May en komt ook niet bepaald sympathiek over.

Spider-Man is een tienerkomedie geworden. Wat het ontbreekt aan grote actie en spanning, maakt het wel goed met de nodige humor. Tom Holland past mooi in dit soort film en mag nog gerust de rol wat verder spelen. Michael Keaton was beter als Batman, maar is toch één van de betere Marvel-vijanden. Iets waar Marvel nooit echt goed in is geweest op een enkeling na.

Homecoming maakt gelukkig niet de fout om nog eens het begin te verfilmen. Vergelijk het met de moord op Batman's ouders dat al zoveel keer verfilmd werd. De film mist alles van actie. Dat gaat te gemakkelijk en maakt weinig indruk. Maar de humor werkt wel. Het is alvast de leukste Marvel-film uit de reeks. En dat is inclusief Deadpool. De film zelf maakt weinig indruk, daarvoor heeft Marvel te weinig creatief geweest. Marvel is ook beter in de groeps-films als Avengers. Thor, Hulk of Captain America waren ook niet bepaald hun grootste troeven. Maar met Spider-Man mochten ze dat risico toch wel nemen en de link met Avengers een stuk minderen.

En de film heeft de saaiste 'after credits' ooit. Los daar van benieuwd naar de sequels.

Alvast bij uitstek de beste Spiderman film en één van de betere heldenfilms. Deze film is visueel boeiend met de constante link naar de comics, de zelfrelativering en de vele sneren naar de andere Spiderman films. Samen met Isle of Dogs ook de enige animatiefilms van het jaar die echt een reden hadden om genomineerd te worden voor beste animatie. Mijlen verschil met de kleuterfilms van Ralph breaks the internet en Incredibles 2. Ik heb de hele tijd genoten van deze animatie met voldoende humor (werkt niet altijd, maar wel meer dan gewoonlijk in dit genre) en het was eindelijk nog eens iets origineels in de heldenfilms. Al heeft Spiderman natuurlijk wel tegen dat puur om financiële redenen dit verhaal al werd gerecycleerd terwijl de vorige film nog aan het nazinderen was. Goed dat het zo'n succes kent. Hopelijk wordt men nu wat meer creatief in animatie.

Eentje voor de fans. Het leukste aan de film is de link met de 2 andere franchises natuurlijk, maar meer dan een verfilmde wikipedia is het ook niet geworden. Slecht is het zeker niet. Leuk tempo met enkele klassiekers. Wie houdt van Spider-Man komt zonder twijfel aan zijn trekken. De nodige actie en humor in een vluchtig tempo. Het is nergens echt verrassend, ook al ben je blij met de reeks bekende gezichten. De humor werkt wel, het zorgt voor een aangename film. De drama tussendoor werkt wat minder, en ik mis het echte avontuur. Het verhaal zelf steunt ook net iets te veel op al die gastoptredens. Zeker niet de beste Spider-Man, maar wel een leuke film!

Ik moet wel zeggen dat de humor beter is dan het origineel. Eén van de weinig geslaagde parodieën, al is het nooit een topfilm natuurlijk. Het blijft softporno met een verhaaltje rond...

Na het wel leuke Narnia-verhaal, wou ik deze film toch ook eens zien. Voor kinderen zal dit misschien werken, maar dit mist wel een groot deel van de charme en de frisse sprookjesheid die ik in de Narnia films toch iets meer aanwezig zag. Het acteerwerk is ook niet om naar huis te schrijven, zelfs rekening houdende met kindacteurs. Af en toe wel eens een glimlach, maar niet boeiend genoeg voor het genre. Jammer.

Een animatie van de Blue Sky Studios (in 2019 overgenomen door Disney en in 2021 door hen gesloten om financiële redenen) die 20 jaar geleden scoorde met Ice Age. Sindsdien heeft de studio ook niet bepaald topfilms gemaakt. Ook Spies in Disguise werkt niet. Het is een film vol clichés (wat op zich niet zo erg is), maar hier voelt het best wel goedkoop aan. De film heeft een zeer druk tempo, zonder dat er eigenlijk echt iets gebeurd. Met voorspelbare humor en weinig charme. Het zal kinderen vast wel entertainen, maar verrassend of creatief is de film nooit.

Een Europese serie waarin verschillende landen hebben samengewerkt aan één internationale mini-reeks met niet alleen verschillende acteurs, maar ook op de achtergrond. De Vlaamse Hans Herbots regisseerde het geheel dan wel, als je kijkt wie er meeschreef aan dit verhaal kom ik volgens IMDb op 11 namen uit. Kan ook te maken hebben met de dialogen die denkelijk beter in eigen taal werden geschreven. De mini-serie wordt toch wel wat afgeleid door die samenwerking. Het is vooral de kunst van dat samenwerken dat primeert boven de serie zelf.

Maar kom, slecht is het zeker niet. Hans Herbots doet dan wel de regie, het komt eerder over als een Scandinavische thriller. Heeft deels me de setting te maken en met de cinematograaf van dienst. Voor mij geen bekende, maar wel eentje uit het noorden. Het is best wel een goeie film geworden die enkele kunstplaatsen in Europa laat zien en dat combineert met een heistfilm.

Het blijft toch een veredelde serie en je ziet dan ook vooral enkele tv-acteurs die nog niet gewend zijn om film te spelen. Het is dan wel een mini-serie, toch ontbreekt het soms aan die extra internationale uitstraling. Commercieel was dit geen echt succes geloof ik, kijkcijfers vielen ietwat tegen, maar toch hoop ik meer van dit soort samenwerkingen te zien. Iets strakker achter de schermen en hier en daar andere acteurs en je hebt een zeer interessante thriller te pakken.

Dit blijft een moeilijk film om te beoordelen. De figuren zelf zijn kartonnen borden en het verhaal is niet zo speciaal. Bovendien begin ik meer en meer een hekel te krijgen aan Samuel L. Jackson die ook altijd maar het zelfde blijft doen in de filmwereld. Langs de andere kant hou ik wel van de stijl die hier zelfs nog beter uit de verf komt dan bij Sin City. Een gemiddelde film dus met uitersten.

Deze film had nog eens een herziening nodig. In mijn geheugen was dit wel een leuke film, maar ik twijfelde sterk of dit wel terecht was. Integendeel blijkbaar, het is me net beter bevallen. Na veel drukke animaties is dit een verademing. De film laat de paarden ook gewoon paard zijn. Enkel met een voice over hoor je wat het paard denkt, maar het praat niet en reageert ook als een echt paard.

De animatie is niet slecht, al zie je wel de computeranimatie er door. Dit is geen Ghibli, maar voor Dreamworks normen is dit toch één van de beteren. Mensen zullen ze wel nooit leren animeren... De muziek is zeker gedurfd en volop aanwezig. Gevaarlijk omdat je dan wel van Bryan Adams moet houden om dit nog leuk te vinden. Ik kan me hier wel in vinden, maar kan me voorstellen dat het bij andere mensen net een tegenovergesteld creëert. Nog beter tot z'n recht zijn de scènes waarin een tijd niets gesproken wordt (geen voice over, geen mensen, ...) en de muziek van Hans Zimmer je meesleept. Ik mag wel zeggen dat er een geslaagde poging ondernomen is om sfeer te maken.

Spirit verloor dat jaar terecht van Spirited Away bij de Oscars, maar speelde wel de Disneyconcurrenten mooi naar huis (Lilo & Stitch en Treasure Planet). Ik zou graag meer van dit soort films willen zien met meer sfeer in plaats van de flauwe humor. Na deze animatiefilm is er bij Dreamworks niet veel sterk uit de bus gekomen helaas.

M. Night Shyamalan viel op als regisseur toen hij The Sixth Sense maakte. Bruce Willis kon nog acteren (quasi toch) en het script was goed. Opvolger Unbreakable was een eigenzinnige comic-film. Een soort origin-film met een liefde voor comics zonder dat het een parodie werd. In een tijd van Marvel zal deze misschien niet zo goed in de markt liggen, maar het was een boeiende film. Daarna ging het wat bergaf met z'n films, al viel het in het begin nog mee. Maar de ster van de regisseur doofde uit. Om terug boven water te komen met deze Split. Niet echt een sequel, maar eerder een 2e deel in een drieluik. Opnieuw met de inspiratie van Unbreakable dat duidelijk zijn ding was en opnieuw met liefde en veel zin gemaakt werd.

De grote troef in de film is natuurlijk James McAvoy, die veel te weinig erkenning heeft gekregen voor zijn rol in deze film. De rol van Charles Xavier uit de X-Men franchise zal te hard aan hem gekleefd hebben, maar dit bewijst toch waar de man toe in staat is. De kracht van Shyamalan is dat de film tijd neemt om op te bouwen, zodat ik me lange tijd afvroeg waar dit naar toe zou gaan. In een positieve zin dan. Maar de Shyamalan weet wel minder sfeer op te bouwen en het ook visueel interessant te maken. De kracht ligt in het script en het hoofdpersonage. De drie jonge dames zijn dan wel leuk om te zien, maar het voelde soms iets te veel als eye candy aan.

Nogal mager verhaal en een andere humor dan in de serie die zoals Naomi al zei in de film kinderachtig overkomt. Hasselhoff bvb is ongelofelijk flauw. Leuk om een keertje te zien, maar geen aanrader. 2 sterren