Opinions

Zo, dat was de tweede creatieve bewerking van de Odyssee die mij binnen korte tijd werd voorgezet. Eerder heb ik al van de versie van deze drie doldwaze amerikanen mogen genieten. Mochten ze ooit een theater bij je in de buurt aandoen dan kan ik ze zeer aanbevelen.

Maar goed O' Brother... van de broertje Coen. Films van de Coens hebben altijd iets ongrijpbaars vind ik. Je weet, deze film speelt in Mississippi jaren '30 vorige eeuw maar dan wel een Mississippi uit een parallel universum. De sfeervolle, mooie en kleurijke personages en landschappen. De zaken die meestal net wat anders lopen dan verwacht en de vrij bizarre avonturen waarin de hoofpersonen altijd min of meer ongewild in terecht lijken te komen. Het schept een soort van fantasievol realisme extra kracht bijgezet door de mix met werkelijk bestaande karakters, plaatsen en gebeurtenissen. Zoals hier in O'Brother... bv. de legende van de bluesgitarist die zijn ziel aan de duivel verkocht. Ook ben ik er zojuist achtergekomen dat Babyface Nelson en Pappy O'Daniels ook ooit daadwerkelijk dezer aardkloot hebben bewandeld. Al die verwijzingen, de vage scheidslijn tussen realiteit en fantasie het maakt een Coenfilm bijna altijd tot een fijn staaltje cinema waarvan ik erg kan genieten.
En ja, hier konden de prachtige beelden, geweldige dialogen en maffe figuren die deze film bevolken me ook weer bijzonder bekoren. En dan vergeet ik nog bijna de geweldige muziek in deze film, die past echt perfect in het plaatje, wat een geweldige sfeer. Volgende keer ga ik deze film kijken op een warme, zwoele zomeravond, lijkt me erg passend.

4* voor O'Brother... met dank aan The One Ring die deze film voor mij tipte

Vond deze film nog helemaal niet zo onaardig hoor. Gewoon zelfde truuk als oceans 11, lekker vlot, luchtig vermaak met een sterrencast. Het verhaal vond ik wat rommeliger (nog meer personages, nog meer locaties) dan oceans 11. Oceans 11 was duidelijk wat rechtlijniger wat dit soort films meestal wel ten goede komt.

Toch nog altijd wel goed voor 3* en ik snap echt niet dat als je oceans 11 een leuke film vond je deze dan absolute bagger kan vinden? Tis gewoon van hetzelfde laken een pak.

Haha, echt walgelijk slecht deze film... uh gedrocht. Kan me echt niets bedenken wat me aan deze film beviel. Nou okay de T&A van Katja die als een rode draad door het geheel heen lopen mogen er wezen. Maar als ik een naakte Katja wil bewonderen kijk ik toch liever in de Playboy archieven, zonder dat semi-kunstzinnig gedoe er omheen.

Verder ontzettend lelijke film, idioot slecht script en zeer vlakke karakters met totaal nergens geen overtuiging neergezet (wat was die Weeber slecht zeg) en op de koop toe werd ik af en toe ook nog getrakteerd op echt hele slechte one-liners en dialogen.

Nou ja, ik lag toch grieperig op de bank, dus kon ik tussendoor theezetten, paracetamol nemen, temperatuur meten en andere nuttige bezigheden.

Absoluut prulwerk, 0,5* is dik verdient.

Echt een hele gave en coole film Oldboy! Deze pakt je vanaf de eerste seconde bij je kl@%#$ en neemt je vervolgens mee over een prachtige doldwaze cinematografische achtbaanrit.

Thematiek en plot deden me nergens, ook niet in de verste verte aan een hollywoodfilm denken. Personages zijn niet echt sympathiek te noemen, het acteren gaat regelmatig over de top, de humor is vrij grof met een zwart randje en de waarschijnlijkheid is met enige regelmaat ver te zoeken.

En toch MOEST ik als kijker weten waar deze film me uiteindelijk zou laten uitkomen. Ware het niet dat ik tussendoor ontzettend moest piesen anders had ik de twee uur in een keer ademloos uitgekeken. Heb gebiologeerd zitten kijken en luisteren (want de film heeft naast prachtige beelden ook dito muziek en geluid). De filmische draaien om de oren die de regisseur uitdeelt heb ik dan ook met veel plezier ontvangen.

Het begin is allemaal nogal warrig, de film heeft een moordend tempo en voor ieder antwoord krijg je minimaal 10 nieuwe vragen terug. Hierdoor blijft het mysterie en het verlangen naar een oplossing intakt. Wat volgt is een controversiële climax die voor mij de film helemaal compleet maakt. Prachtig waanzinnig en finaal over de schreef, het laat je achter in opperste staat van verwarring. Wat is goed, wat is slecht of valt daar zowiezo niet tussen te kiezen? Die vraag blijft toch nog wel een tijdje bij je na het zien van de film. Zeker met recht een echt hoogtepunt

Na het zien van de film dacht ik gelijk, modern meesterwerk! Weer eens lang geleden dat een film me zo in zijn greep had, spanning, sensatie, opwindende film, een wraakverhaal zoals er maar weinig zijn. Dat moet bekroont worden met een mooie score natuurlijk; 4.5*

Matige en beetje overbodige remake waarbij de bijrollen nog best te pruimen zijn maar de hoofdrollen daarintegen vrij belabberd zijn. Dat joch is echt veel te weinig sardonisch voor de zoon van de duivel, het enige wat de regisseur tegen hem gezegd lijkt te hebben is; "...en nu boos kijken". Dat was volgens mijn herinnering in de originele film toch een stukje beter gedaan (het origineel staat mee ook als veel sfeervoller voor de geest).
Het einde vond ik vrij idioot en afgeraffeld (staat daar ineens een volledig uitgeruste SWAT sniper midden in de kerk, hmmm ). Ik kan me alleen niet meer herinneren hoe ze dat in de jaren '70 ook al weer opgelost hadden (ik hoop eigenlijk een stukje beter).
Uiteindelijk 2.5* want verveelt heb ik me d'r niet bij.

Zo de eerste niet western van Leone die ik gezien heb. Was hier toch wel erg nieuwsgierig na aangezien ik zijn westerns goed (2x), zeer goed (1x) en zelfs eentje een absoluut geniaal meesterwerk vond. Deze film stond dus al een tijdje in de kast want voor de maar liefst 4 uur die deze film duurt moet je wel een avondje uittrekken waarop je echt niets anders te doen hebt.
Maar wat een film zeg! Leone presteert het om bijna het hele leven van 4 bloedbroeders en de opkomst van het huidige amerika in een film te vangen. Een mooi episch verhaal (waar ik meestal toch wel een zwak voor heb) wat veel meer is dan alleen een misdaadhistorie. Once Upon a Time in America bevat net zo goed ook geweldige "coming of age"- elementen en laat in woord en vooral beeld de geschiedenis van een tijdperk en een stad zien. Moet zeggen dat de film mij, ondanks de lange duur, nergens tegen begon te staan.
Het einde kwam voor mij wel een beetje als een verrassing, moest hier toch even stevig over nadenken. Maar nu, een paar dagen later, besef ik eigenlijk wat een krachtige symboliek er in zit. Een beetje vergelijkbaar met de eindscene van Once Upon a Time in the West die ook het einde van een tijdperk inluide. Zo wordt hier de met bloed besmeurde American Dream, van straatschoffie tot senator, bij het grofvuil gezet. Althans zo heb ik het dan opgepikt.

Cinematografisch vond ik deze film erg, erg mooi vooral het 1920 gebeuren deed mijn filmhart regelmatig sneller kloppen. Jammer dat het betere acteerwerk uit de film niet in deze periode zat. Maar wat mooi om te zien hoe Leone een vervlogen periode laat herleven. De prachtig uitgekaderde beelden ogen werkelijk als een tot leven gekomen, vergeeld plaatjesboek. Ja, perfectionist Leone heeft zich lekker uitgeslooft voor deze film.

Heeft de film dan geen minpunten? Toch wel. De muziek is goed maar niet zo sterk als die uit Once Upon a Time in the West (nog steeds met stip de beste Leone overigens) en vooral de cocktail versie van Yesterday was wat mij betreft een beetje onnodig. Verder vond ik de make up niet bij iedereen even geslaagd omdat niet iedereen evenveel ouder leek geworden en zag het bloed er behoorlijk fake uit. Wat ik verder ook erg jammer vond waren de flashbacks op het eind als David en Max weer tegenover elkaar staan. Dit was een mooie krachtige sleutelscene die helaas door het knullige gebruik van flashbacks toch wat aan kracht moest inboete.

Maar goed ga niet al te veel zeuren over een prachtige film die mij 4 uur lang heeft weten te boeien. Qua verhaal en acteerprestaties zou ik wel op een goede 4* uitkomen maar omdat ik de film gewoon ontzettend mooi vond doe ik er nog een halfje bovenop. Mischien niet zo'n meesterwerk als The Godfather maar wat mij betreft wel onmisbaar in een ieder zichzelf respecterende toplijst.

Sterke documentaire. De tragische gebeurtenissen begin september 1972 gedurende de olympische spelen worden zorgvuldig, stap voor stap uit de doeken gedaan. Heel helder en boeiend wordt de zeer complexe situatie uiteengezet met al die verschillende betrokken partijen en individuen. Zowel Duitse als Israëlische officials doen hun woord maar wat de documentaire nog boeiender en unieker maakt zijn de perspectieven van de vrouw van een van de vermoorde sporters en die van een van de toenmalige terroristen (de enige nog in levend zijnde). Regelmatig is te zien dat bij verschillende geïnterviewde de emoties nog steeds hoog oplopen (bv. de Duitse official die eerst moet lachen om een voorval tijdens de bevrijding en later het duidelijk zichtbaar moeilijk heeft).
De documentaire is erg sterk in zijn opbouw en stevent na een bijna luchtig, vrolijk begin af op het welbekende noodlot dat de sporters boven het hoofd hing. Ondanks dat die afloop bekend is weten de makers de spanning hoog op te voeren en laat de uiteindelijke ontknoping me ook niet koud. Er zitten dan ook behoorlijk harde en expliciete beelden in. Verder wordt er erg goed gebruik gemaakt van muziek (Led Zeppelin, Deep Purple).

De documentaire wist toch ook wel tot een paar (voor mij tot nu toe iig) verassende en verbijsterende onthullingen te komen. Zo sta ik echt te kijken van het bijna amateuristische optreden van de Duitse regering. Het niet hebben (of mogen inzetten) van speciaal getrainde agenten of militairen en nog meer het chaotische en slordige optreden tijdens de geplande bevrijding (nou ja gepland). Onvergefelijke fouten zoals het op het allerlaatste moment terugtrekken van de agenten die fungeerde als “flightcrew”, het ontbreken van radiocantact tussen de schutters, het landen van de heli’s op de verkeerde plek waardoor eigen agenten in de vuurlinie kwamen te liggen… M’n kaak zakte er spontaan van omlaag, wat een broddelwerk!

Ook bijzonder de onthulling dat de 3 gearresteerde terroristen zeer waarschijnlijk via een in scène gezette kaping van een Lufthanssa vliegtuig op vrije voet zijn gekomen en een heldenonthaal kregen omdat zodoende de regering dacht verder buiten schot van terroristische groeperingen te kunnen blijven. Onvergeeflijk en dus niet zo vreemd ook dat Israël nadien zelf passende maatregelen tegen de verantwoordelijke van deze terreurdaad heeft genomen.

Voor iedereen die min of meer geïnteresseerd is in deze materie een aanrader.

4*

Dank je eRCee

Ga hier toch maar weer op terug komen na uitvoerig en vooral wijs beraad met mezelf

Alhoewel ik objectief best wel wat tegen de film in te brengen heb is One flew... echt wel een film die onder je huid kruipt (bij mij tenminste). En aangezien film in de allereerste plaast toch emotie is hoort dat halve puntje wat ik met m'n verstand weggehaald heb gevoelsmatig gewoon bij de film. Een "simpele" 4* doet niet genoeg recht aan deze prachtige film met een geweldige Nicholson in de hoofdrol.

Lekker sfeervol suspense filmpje. Spelend in de prachtige Spaanse Asturias, als er een gebied in Spanje wel geschikt is als decor voor een horror dan moet het dat gebied wel zijn. Met ruwe kliffen, een ruig desolaat bergachtig binnenland en Atlantische depressies die het gebied teisteren. Veruit de sterkste troef van El Orfanato is het visuele aspect en de wat traditionele maar uiterst effectieve spanningsopbouw. Film maakt geen gebruik van een keiharde geluidsband en plotseling in beeld verschijnende gedaantes om de kijker de stuipen op het lijf te jagen zoals zo vaak tegenwoordig gebeurt. Nee, de opbouw van de scènes zit vaak erg knap in elkaar en weet een prima aangenaam onbehaaglijke atmosfeer te creëren.

Jammer is het dan ook dat de film net wat te veel en te duidelijk leentjebuur spet,elt bij genregenoten. Elementen die al eerder zijn gedaan in The Exorcist, The Sixth Sense, Poltergeist en vooral The Others komen net iets te vaak voorbij. Ook had er gewoon meer aandacht moeten zijn voor het script want dat loopt gewoon niet helemaal lekker en is soms zelfs wat onlogisch. Vooral het einde vond ik toch niet bevredigend omdat de vragen niet naar behoren worden beantwoord maar het mysterie ook niet in tact wordt gelaten. Echt de grootste miskleun van deze film. Een beter script had voor een mooie 4* kunnen zorgen nu blijft het hangen op een redelijke 3.5*.

Natuurlijk zijn bij een herziening de verassingen altijd minder maar daardoor heb je ook wat meer tijd en aandacht om op andere zaken te letten. Wat mij vooral opvalt bij The Others is dat de film wel heel erg "clou-gericht" is, wanneer dit al van te voren bekend is blijft er niet zo veel meer over dan een knap gemaakte sfeervolle prent. De rest biedt niet zoveel extra's en het script is maar matigjes uitgewerkt eigenlijk.

Toch vind ik de film wel heel mooi en sfeervol gemaakt, de bleke kindergezichtjes, de labiele Kidman in haar zwarte jurken en obsessie met de bijbel, het grote, donkere landhuis in de mistige omgeving, de creepy fotoboeken. De randvoorwaarden voor een lekkere griezelige sfeer zijn dik in orde. Er had alleen nog wel iets meer gedaan mee mogen worden...

Verder blijft het natuurlijk wel origineel dat de dode nu eens het angstzweet krijgen van de levende Mooie, onderhoudende film maar toch geen meesterwerk verlaagt naar 3.5*

Wederom topwerkje van Dhr. Eastwood. Clint is lekker op dreef hij doet zijn mond maar weinig open maar als hij wat zegt of een keer goed kitst is het meteen raak

De combinatie van western met roadmovie-elementen werkt prima, vond het vooral ook mooi om te zien hoe het landschap gedurende de film steeds weer verandert.

Klein minpuntje vond ik dat in tegenstelling tot de prachtige buitenscenes vooral de binnenscenes nogal vaak onderbelicht waren (of ligt dat aan de kwaliteit van de DVD?)

Hoe dan ook vier schoten in de lucht voor Clint als Outlaw Josey Wales.

Over the Edge, tis eigenlijk gewoon een 13 in een dozijn film maar is dat erg??? Mwah, hoeveel 13 in een dozijn actiefilms, science-fiction films of highschool-comedy films zijn er wel niet? Eigenlijk werkt het soms best bevrijdend, je weet tenminste van te voren wat je krijgt en dat is soms best net zo prettig.
Ondanks het wat uitgekauwde verhaaltje en moraal en personages wist deze film me dus best te vermaken. De humor is best te pruimen (het einde van de ADHD eekhoorn met energieboost was zelfs behoorlijk grappig) en de animaties van de dieren en het bos zijn heel behoorlijk. Jammer dat die zelfde aandacht niet ook aan de grote-mensenwereld is geschonken.

"Fire in the hole" 3*

Sterke en donkere film uit een tijdvak waarin de meeste films moraalboosters of simpel vermaak waren voor het amerikaanse publiek dat zich dagelijks geconfronteerd zag met een oorlog die op 2 fronten gevochten moest worden. Het thuispubliek schijnt weinig oog te hebben gehad destijds voor deze prachtige film, wellicht benaderde het sombere, rauwe realisme te dicht de werkelijkheid van alledag.

De film geeft flink niet mis te verstane kritiek op wat er gebeurt wanneer mensen voor eigen rechter gaan spelen en de waarde en normen waaruit een democratische rechtsstaat is opgebouwd aan hun (cowboy)laars lappen. De film speelt zich af gedurende een koude nacht, hoog in de bergen op een plek die The Ox-Bow genoemd wordt. Hier worden 3 mannen aangetroffen die schuldig lijken aan moord en veediefstal bij een van de dorpsbewoners. En dus moet de in allerijl verzamelde posse tot een besluit komen wat te doen. Het recht zijn beloop laten of zelf wraak nemen op deze mannen die alle schijn tegen zich lijken te hebben. Er wordt besloten te wachten tot een eventueel bericht van de sheriff, deze krijgt de tijd tot aan ochtendkrieken. Gedurende de lange nacht moeten de mannen lang en diep kijken naar hun eigen moraal en toch... Uiteindelijk zijn er maar zeven mannen die weigeren in de aanstaande executie toe te stemmen, bij lange geen meerderheid, de bittere conclusie laat zich raden.

De nachtelijke periode voelt erg beklemmend en realistisch aan, niet in de laatste plaats door het fantastische acteerwerk. Henry Fonda is opnieuw weer eens geweldig in zijn rol als ruige veeboer met een geweten. Maar ook de rol van de kolonel vond ik erg sterk, de man die zo diep in zijn eigen zwarte verleden graaft dat het geen hoop tot ontsnapping meer biedt.
De laatste scene waarin Henry Fonda de brief voorleest van een van de (onschuldig) geëxecuteerde mannen vind ik erg sterk en bijzonder. Let op dat de ogen van Fonda verborgen zijn achter de rand van de hoed van zijn maatje. Wanneer er via de brief eindelijk gerechtigheid gesproken wordt aan de wederom zwijgende massa is deze gerechtigheid "blind" zoals het zou moeten zijn!

De enige nadelen van de The Ox-Bow Incident zijn ten eerste de korte tijdsduur. Ik had graag een minuut of 20 a 30 meer gezien voor een verder uitdieping van de belangrijkste karakters. Denk dat dat het drama-element zeker ten goede was gekomen. Ander nadeel is dat het een echte studio-film is. Bijna alle buitenscenes zijn binnen met decors als achtergrond geschoten en dat zie je (helaas soms erg duidelijk). Daarom een goede 4* voord deze zeer zeker unieke western.