Opinions

Waarom zou een geslaagde kinderfilm dan niet zo goed kunnen zijn dat hij 4* of meer verdiend?

Heb deze film zojuist weer eens bekeken nadat ik hem digitaal geremasterd in 16:9 beeldformaat en met DTS geluid voor E2,99 bij de Blokker had gekocht (tis maar een tip). Vind het ook nog steeds een sterke film die zowel volwassenen als kinderen kan aanspreken. Een goed uitgewerkt klassiek sprookje met leuke fantasievolle karakters. 4* zeker waard.

Meesterlijke Western! Mooie donkere sfeer die door de hele film heen kruipt, de donkere gezichten, het stormachtige weer, het sobere Big Whiskey en prachtige beelden van het desolate ruige bergland. De dialogen zijn geweldig sterk en daar komt bij dat eigenlijk alle acteurs een topprestatie neerzetten maar vooral Clint eastwood en Morgan Freeman vind ik in Unforgiven fenomenaal. Misschien vind ik William Munny wel Eastwoods beste rol ooit.

Bij Unforgiven liepen regelmatig de rillingen over mijn ruggegraat (in positieve zin). Voor mij heeft hij zeker zijn plaats verdient naast andere klassieke westerns zoals Once upon a time in the west en The good, the bad and the ugly. Voor nu 4.5* met een optie op mischien nog wel een halfje meer.

Ja ik had deze film ook al een tijdje in de kast liggen en heb hem deze week uiteindelijk gezien. Dit is toch niet een film die je even tussendoor kijkt, gewoon voor de fun. Een unieke film waarvan ik erg onder de indruk was. De film is technisch dik in orde. Hij oogt grauw en de sfeer in de bunker is erg kil en beklemmend. De waanzin van de oorlog komt erg goed over zonder dat er gebruik word gemaakt van grootse scenes of special effects. Het acteerwerk is echt fantastisch vooral de rol natuurlijk van Bruno Ganz als Hitler maar ook het echtpaar Goebbels, mijn god wat een ontzettend gestoorde freaks zeg. Ik hoef diegene die de film al gezien hebben niet te vertellen waarom. Het wachten bij de deur en het kaarten na afloop van mevr. Goebbels... ijskoud.

Ik geloof dat de belangrijkste kritiek op de film was dat Hitler te menselijk werd neergezet. Ik heb mezelf (ook toen ik de film nog niet gezien had) nooit kunnen vinden in die kritiek. In Der Untergang zie je Hitler door de ogen van de mensen om hem heen en dan met name zijn secetaresse. En ja, je ziet een Hitler die goed is voor zijn mensen, ze geruststeld en vertrouwen geeft. Maar je ziet ook een totaal doorgedraaide, waanzinige van iedere realiteitszin verwijderde Hitler. Die geen bal geeft om zijn eigen volk en zijn eigen soldaten. Die ten koste van alles aan zijn krankzinnige ideaal van het 3e rijk blijft vasthouden. Dat het gewoon een mens van vlees en bloed is, is volgens mij veel schokkender dan dat het een bovennatuurlijke duivel zou zijn.

Ik heb de film meer dan 2 uur lang met een knoop in mijn maag zitten kijken en na afloop ben ik maar meteen gaan slapen. Geef nu 4.5* omdat ik hem voor eventueel 5* nog een keer wil zien.

Weet niet wat het is met de films van Reitman... Thank You For Smoking vind ik nog zijn beste maar ook daar had ik het gevoel dat er iets miste sinds zijn debuut word het ook almaar minder.

Ik mis een bepaalde 'echtheid' in zijn films, het geheel is allemaal net te gelikt, te sentimenteel, net dat tikkeltje juiste moraal erin, te Amerikaans eigenlijk dus Stoor me er wat aan dat hij zich maar al te graag voordoet als onafhankelijk filmmaker maar in feite maakt hij gewoon grote Hollywood producties die erg veilig blijven.
Ook hier weer bij Up in the Air. Ja, Vera Famiga ziet er schitterend uit en Clooney doet het leuk (alhoewel hij wel in een typische gladde jongens rol is gecast en dat ken ik nou zou langzamerhand wel van hem). Anna Kendrick vind ik niet al te boeiend en de scene waarbij ze in de hotellobby in tranen uitbarst is bijna beschamend slecht. De plottwist vind ik ook niet zo'n hele logische gezien het karakter van Alex. Lijkt me nu het type wat zich inlaat met een verliefde gozer. Meer het type wat vanaf minuut 1 zegt; "Helemaal prima die geweldige sex maar ik heb thuis een kerel en kids en daar ga jij je verder niet mee bemoeien wil je je verzetje op je zakenreisjes blijven behouden." Dus waarom ze nu het hele spelletje met bruiloft, famillie en al meespeelt

Wel aardig Corporate America sfeertje verder maar mist ook hier weer net dat tikje venijn of cynisme. Vooral het woord braaf blijft rondspoken als ik aan deze film denk en dat is eigenlijk niet best.

2.5*

Best een aardige film, interessant gegeven maar hier en daar toch wat haperende uitvoering.

Films met een historische basis hebben vaak et probleem dat er heel veel verteld moet worden in een relatief korte tijd. Er komen veel verschillende personages voorbij en verhaallijntjes of incidenten die historisch van belang zijn geweest zijn niet altijd per definitie boeiend voor in een film.

Uprising kamt zeker met deze 2 problemen. De eerste helft duurt naar mijn smaak veels te lang, dit had makkelijk in een 20minuten verteld kunnen worden. Ik hoef niet helemaal uitgebreid uitgelegd te krijgen dat de Nazi's, huishielden als beesten in het Joodse Gettho van Warschau en dat dit leidde tot een verzetsgroep. Je mag als filmmaker best er van uitgaan dat een en ander wel bekend zal zijn bij de kijker. Schets de situatie en ga verder...

De tweede helft komt wat mij betreft dan ook veel beter uit de verf. In dit gedeelte ligt de nadruk duidelijk meer op de actie. Het maakt de film spannender en historisch interessanter omdat ik meer belangstelling heb voor hoe zo'n groep vanuit hun benarde positie acties voorbereidt en uitvoert en wat de reactie van de Nazi's hierop was.

Daarnaast mist de film een duidelijk boeiend hoofdpersoon, die koek is over te veel karakters verdeeld waardoor het voor mij lastiger is me goed in te leven in de film. Het blijft zodoende helaas een wat droge registratie van feitjes. En dan die maffe accentjes... aub zeg

Vooral door het sterkere tweede deel toch nog een 3* maar Uprising haalt het lang niet bij een film als The Pianist.

Vaak mooie plaatjes, dat wel maar voor de rest is het maar een taaie bedoeling deze Uzak. Ik bedoel ik had al problemen om me 2 uur lang te concentreren bij Stalker laat staan als ik moet kijken naar iemand anders die in een donkere kamer op een TV naar Stalker kijkt

De personen in deze film die met elkaar zitten opgezadeld, een werkeloze sloddervos en een fotograaf die al zijn gevoel voor schoonheid is kwijtgeraakt, hebben een nogal leeg en vooral erg, erg saai leven... Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik daarmee aan moet. Ik voelde niet zoveel bij deze personen vond ze zelfs behoorlijk vervelend (vooral de fotograaf vond ik best een naar mannetje). Is het een verhaal over (al dan niet zelfverkozen) eenzaamheid en vervreemding in de grote stad? Waarom wordt er dan niet meer mee gedaan? De climax beperkt zich tot het wisselen van een sigarettenmerk of het omvallen van een lamp. Tja, de ultieme verveling op film vastgelegd en dan opgesierd met prachtige beelden van een besneeuwd Istanbul. Maar, voor mooie plaatjes koop ik wel een fotoboek... en al die verveling vind ik gewoon niet echt intressant om te zien. Het meest boeiende was nog toen ik mezelf begon af te vragen hoe die 2 mannen in godsnaam al die fotografie-zooi in die kleine zwarte SMART kregen gepropt (dat had ik dan weer wel eens willen zien).

Opvallend is dat ik de acteerprestaties dan eigenlijk wel weer behoorlijk goed vond, dat wil zeggen de personages vond ik zeker geloofwaardig. Maar denk dat dit soort slakkengang trage art-house, waarin nauwelijks iets gebeurt mij gewoon niet zo ligt (sukkel ook altijd spontaan in slaap als ik aan Le Fils denk bv).

Houd het uiteindelijk maar op een bescheiden 2.5*