Opinions

Heb nu al de hele dag de openingstune "Wynona's Big Brown Beaver" van Primus in m'n hoofd zitten

Verder wel een charmant en geinig filmpje maar had toch iets scherpers van Kevin Smith verwacht. Grappen en dialogen zijn soms erg leuk maar ook net iets te vaak te makkelijk en voor de hand liggend. Scoren met ranzige sexgrappen in een film is een gevaarlijk iets, het kan snel misgaan waardoor het geheel ontaard in platvloerse meligheid. Nu viel het hier in Zack and Miri... nog best goed mee hoor maar af en toe was het toch op het randje. Dat de film fier overeind blijft staan (excusez) is toch met name te danken aan de sterke cast. Miri is echt cute en vooruit Zack ook De bij elkaar gescharrelde porno-familie is bijzonder geinig.

Er zitten best een aantal erg grappige, sterke en zelfs een mooie gevoelige scene in maar over het geheel genomen is maar weinig uitzonderlijk of gedurft origineel. Compleet met plichtmatig moraaltje op het einde. De dertigers uit deze film passen prima in het rijtje van de American Pies (tieners en twintigers) en The 40 Year Old Virgin (veertigers). Nu nog sex tijdens de midlife-crisis en het bejaardenhuis dat ontbreekt er nog aan in het rijtje films...

Grappig vermaak maar zeker geen grote uitblinker in het genre. Net niet goed genoeg voor een 3.5*.

De film ook Nee, dit is dus helemaal niks. Wat een prul van een film zeg. Totaal gebrek aan enige originaliteit en creativiteit. Vaak behoorlijk lelijke effects, volgens mij waren die Zorgans de mislukte props die nog over waren uit Jurasic Park. Irritante hoofdrolspelertjes, dat joch zei echt minstens na iedere 3 zinnen "I am sorry" en op de koop toe is er ook nogeen zeurderige pseudo pedagogische ondertoon ingestopt.
Misschien dat kinderen nog wel vallen voor de felle kleurtjes en de avonturen met een boze robot en een verdwaalde astronaut maar voor volwassenen heeft deze film eigenlijk niks te bieden, temeer omdat het een pure herhalingsoefening is van Jumanji. Onzinnige en overbodige film. krijgt nog 1* voor de robot die zag er cool en lekker retro uit.

Behoorlijk sterke film in de herkenbare donkere Fincher-stijl die perfect past bij obsessieve moordenaars en gefrustreerde speurders, met de sfeer zit het dus wel goed in deze film. De seventies in San Francisco worden geheel geloofwaardig weer helemaal tot leven gewekt door een cinematografie van hoogstaand niveau.

Zodiac is eigenlijk voor mijn gevoel op te delen in 2 belangrijke stukken. Het eerste gedeelte gaat vooral over het onderzoek van politie en journalisten dat wordt gedaan nadat de Zodiac voor het eerst heeft toegeslagen. Ondanks dat dit allemaal zeer informatief is en het ook zeker niet gaat vervelen vind ik wel dat dit gedeelte niet duidelijk gefocust is. Er worden aan de kijker zeer veel personages geïntroduceerd die allemaal een meer of minder belangrijke rol spelen in de speurtocht naar de dader. Nadeel is dat eigenlijk geen van de belangrijkste karakters wordt uitgediept en dat het daardoor ook een beetje droog en afstandelijk blijft.

In het tweede gedeelte wordt er toegespitst op de meer persoonlijke zoektocht en obsessie van cartoonist Graysmith (een goede rol van Gyllenhaal) en komt het verhaal toch wat meer tot leven. Wat mij betreft had al wel van het begin voor deze meer persoonlijke insteek gekozen mogen worden. De rol die Ruffalo hier neerzet vond ik trouwens ook ijzersterk.

Verder een prima film die ondanks zijn lange speelduur nergens saai wordt en het tempo ook voldoende hoog weet te houden. Een ruime 3.5* (met wellicht een optie op een halfje meer).

Bij sommige films krijg je vanaf minuut 1 een geweldige smile op je smoel die vervolgens nog tot ver na de aftiteling blijft plakken. Zombieland is dus zo'n film.
Ik heb wel een zwak voor dit soort films zonder echte inhoud of echte dialogen die alles compenseren door ontzettend coole personages die de ene gevatte one-liner naar de ander uitkramen. Als de het goed gedaan is kan ik daar erg van genieten en hier in Zombieland is die uitvoering dik in orde. Misschien wel de geinigste zombieslasher sinds Peter jackson's Braindead.

De rollen van de levende worden op uitermate amusante wijze vertolkt. Bij de heren springt natuurlijk Woody Harrelson als de Texaanse gunslinger Tallahassee die zombies heeft voor zijn ontbijt (erg vermakelijk karakter) bijzonder in het oog maar ook de rol van Jesse Eissenberg als droogkloterige ubernerd met darmproblemen en zijn eigen setje aan strikte overlevingsregels is bijzonder geinig.
Bij de dames kunnen de ogen echt niet heen om Emma Stone, errug sexy wel. Abigail Breslin is tenslotte leuk als bijdehand kleine zusje.

Het illustere kwartet maakt The United states of Zombieland onveilig, geinig dat zombies hier vooral slachtvee zijn voor de levende. De ene wordt nog bruter om zeep geholpen dan de ander. Geweldige knipoog ook met; The Zombiekill of the Week Heerlijk!
Wanneer zij een ander levende ziel tegen komen blijkt dit toevalligerwijs Bill Murray te zijn. Zijn optreden in Zombieland is weliswaar van korte duur maar toch aardig memorabel. Vooral het Ghostbustertje spelen en de sterfscène is best hilarisch.

Visueel is de film niet echt uitzonderlijk mooi ofzo. Moet het vooral hebben van de settings, de speelse teksten in beeld en de gave kills (het geluidje als die dikke zombieclown tot moes wordt geslagen ). De post-apocalyptische setting beperkt zich niet tot alleen de inmiddels welbekende lege straten van steden en dorpen en snelwegen met verlaten en/of uitgebrande voertuigen. Nee, het tofste vind ik de locaties die aangedaan worden zo langs de weg; De Supermarkten, bezinestaions, souvenierswinkel (waar altijd wel zombies huizen). Samen met de grote 4WD voertuigen en het heel behoorlijke arsenaal aan Realy Big Guns deed het me soms wel denken in opzet aan een videospel.
Opbouw naar de climax is prima gedaan, goed gekozen om de grootste slachtpartij van de film te laten plaats vinden in een verlaten pretpark. Zombies, clowns en kermis wat een combi De scene dat Tallahassee de zombies weglokt en zichzelf tenslotte opsluit in de schiettent om daar de ene zombie naar de ander neer te maaien is wederom weer met bijzonder veel coolness gedaan...

Zombieland is film als Entertainment met een grote dikke vatzige bebloede, beslijmde hoofdletter E,

4*

Na al die morsige, gewelddadige films die ik de laatste tijd gezien heb was ik wel weer eens toe aan wat anders dus bedacht ik; Laat ik maar weer eens aan de aziaitische romantiek gaan. Aangezien Taiwan "hotter"is in filmland dan ooit te voren wilde ik wel eens een film zien afkomstig van het eilandje dat al vele jaren dapper stand houdt tegen zijn grote buurman.

Ik had dus wel zin een filmpje a la Kim il Duk, Wong Kar Wai maar.... Wat was het lang geleden dat ik zo bedrogen uitkwam zeg met een film. Zelden een nog minder nietszeggende en saaie film gezien. Gebakken lucht, lege huls, mooifilmerij het is allemaal van toepassing op deze film (en dat dan 3x zelfs).

1966; Een tijd van liefde. Om kort te gaan; Welke liefde??? Geen emoties die liefde op film (dan wel in het werkelijke leven boeiend maken). Een totaal gebrek aan chemie, passie, verliefdheid, frustratie, verlangen en erotiek plus een uiteindelijke conclusie die op de scheurkalender op de WC thuishoort. Liefde is: Elkaars handje vasthouden.

1911; Een tijd van vrijheid. De vrijheid om even een uiltje te knappen tijdens deze veel te lang durende film. Het stomme element uit de film vond ik maar afleiden eigenlijk. Verder krijg ik een kitscherig stukje nietszeggend kostuumdrama met een vreselijk piano gejengel eronder dat erg hoog weet te scoren op de "Zzzzzz- schaal". Een soort van Taiwanese versie van Sisi dus

2005; Een tijd voor jeugd. Alhoewel ik twijfel of Hou met deze film de jeugd wel weet te bereiken. Even werd ik weer opgeschrikt en had ik weer een sprankje hoop terug. Dit gedeelte begon interessanter omdat er gewoon meer te zien is in een stad als Taipei en o' wonder ik zag voor het eerst twee geliefde eens fysiek met elkaar in de weer. Helaas verzand ook dit gedeelte in een vreemd, afstandelijke en traag drama. Waarvan ik me eigenlijk 2 dagen later al niet veel meer van kan herinneren.

Wat een mislukking dit zeg... 1*

Zwartboek, spannende vakkundig gemaakte film van eigen bodem maar een modern meesterwerk zie ik hier nu niet direct in. Hoewel "modern" ook niet de meest passende term is voor deze film, de nieuwste film van Paul verhoeven oogt en voelt aan als erg klassiek (waarbij hier en daar het woord oubollig ook wel in me opkomt).

Het verhaal wat vertelt wordt is op zich interessant en spannend genoeg om een avondvullende film te verantwoorden. Het is dan ook erg jammer dat Zwartboek te veel aan uiterst banale en zelfs een aantal ronduit slechte scenes kent waarmee de film zichzelf behoorlijk omlaag weet te halen. De toch cruciale scene waarin De Gein wordt neergeschoten bv was echt belachelijk lachwekkend, misschien een geval van verkeerd getimde humor??? Denk het eigenlijk niet... Ook vatzige piemelnaakte duitsers die Gunther heten doen me eerder aan het cabaret van Hans Teeuwen denken dan aan een spannende oorlogsthriller. De scene met een sadistische Theo Maassen was ook uitermate slecht trouwens... Ik snap niet waarom er gekozen wordt voor zulke beroerd geschreven banale scenes, het maakt iig dat ik de film niet overal even serieus kan nemen. Jammer want uiteindelijk is het een heel behoorlijke "who-dun-it" die zeker vermakelijk is en beter af was geweest met wat meer aandacht voor subtiel drama en spanningsopbouw. Ik weet bijna zeker dat een actrice als Carice van Houten daartoe in staat is maar ze krijgt daarvoor duidelijk de kans niet.

Helaas kom ik nu niet verder dan 3 sterren, 3 welverdiende sterren, dat wel... maar toch... er had meer ingezeten.