Opinions

V for Vendetta, niet echt de intelligente actiefilm met een boodschap die het pretendeert te zijn. Als een film mij een boodschap wil meegeven dan graag op een manier die mij aan het denken zet. Met deze uitgekauwde weg van de minste weerstand en semi-filosofische onzin werkt het dus niet. Dan zie ik 100x liever Batman of Spiderman de wereld redden van een gemuteerde, krankzinnige prof.

Film maakt slim gebruik van de staat waarin de wereld zich heden ten dage lijkt te bevinden volgens de media. Angst voor terrorisme, fascistische machtsbeluste leiders die het volk onderdrukken en het volk dat het allemaal maar leidzaam laat gebeuren. Tja, het is niets nieuws qua thematiek en bovendien is het hier niet eens slim uitgewerkt. Cliché naar cliché stapelt zich op (complottheorieën met de regering in de hoofdrol, een katholieke bisschop met een voorliefde voor kleine meisjes, een fascistische staat met een allescontrolerende media (Big Brother is watching you revisited again) en zo kan ik de lijst nog wel even uitbreiden).
En dan V en zijn compaan zelf? Behalve het dragen van een oerlelijk masker, wat is nu eigenlijk de boodschap? V neemt wraak uit naam van zijn in de cel overleden buurvrouw. Een en ander kom ik dan te weten via een aantal scenes die wel erg gemakkelijk op het sentiment spelen. Het idee lijkt uiteindelijk dat met het opblazen van een paar cultuurhistorische oude stenen en dat als wij het volk onze derriere uit de zetel zouden willen verheffen de wereld veranderd kan worden. Beetje simplistisch als je het mij vraagt.

Film onbreekt het dan ook totaal aan enige filosofische of psychologische diepgang en is daarmee niet meer dan de gemiddelde superhero actie film, alleen erger ik me aan het feit dat de film zich wel zo graag anders wil voordoen. Behoorlijke tegenvaller 2 magere sterretjes omdat er toch enkele aardige visuele scenes inzitten.

Pfff, erg matig filmpje hoor. Nu hoeft een simpel verhaal een goede thriller niet in de weg te zitten maar kom op; Alternatieve route door de woestijn, autopech net in het gebied buiten het bereik van het mobieltje en een stel rare hilbillies met een nog vreemdere hobby. Tja, dat hebben we ondertussen toch al tig keer gezien en vaak nog vele male beter uitgevoerd dan in deze Vacancy.

Snap het hele probleem ook niet, had gewoon zo'n kandelaar met stenen voet van de kast gerukt en meppen maar. Ik vond er maar erg weinig dreiging van de badguys uitgaan iig, leken me meer een zootje domme losers die je zelf zo te pakken zou kunnen nemen.
Enige pluspuntje is de bruids-suite die echt een erg shabby look heeft.

1.5* max.

Jezus was a Viking!

Bloedserieus arthouse avonturen spektakel met Mads Mikkelsen als brute zwijgzame krijger op het martelaarspad.
Vind de film eerlijk gezegd, op enkele scènes na, vrij zwak. Vooral inhoudelijk lijkt het me allemaal niet al te veel voor te stellen. Wat moeilijk kijkende kruisridders, wat loze woorden over hel, verdoemenis en de stichting van een nieuwe wereld orde.Uiteindelijk een redelijk straight forward Jezus verhaaltje compleet met en visionaire hoofdpersoon die zichzelf opoffert op het eind van het liedje... Vooral als een stel ridders in zo'n bloedserieus concept dan ineens ook nog eens met kreten als; 'Let's get the fuck out of here' aan komen zetten dan bekruipt mij het gevoel dat de film toch niet helemaal zo goed doordacht is als de makers ons willen doen geloven. Het komt mij allemaal nogal hol over en alles is zwaar ondergeschikt aan het audiovisuele concept. Niet mijn soort films die zich in zo'n keurslijf wringen, geeft te weinig ruimte voor emotie, spanning, humor etc.

Deed me uiteindelijk niet zo veel. Enkele saaie stukken (de boot, laatste 20 minuten) afgewisseld met best mooie scènes (de trip) en enkele brute en grove kills.

Ik hou het op een bescheidde 2.5*

Gedeeltelijk geslaagde Hollywood, onzin, spektakel film.
Geslaagd omdat het inderdaad onzinnig en soms, toegegeven, best amusant is. Een pre bij dit soort films is altijd als er ook geenszins pogingen ondernomen worden om de eigen onzinnigheid te ontkrachten. Van Helsing neemt zichzelf gelukkig nergens te serieus (wellicht is het einde met de hemelgang van de al hemelse Kate een beetje er over, maar goed). Het spektakel is van het hilarische, alle natuurwetten tartende niveau van; Met een 300m lang touw over een ravijn zwieren en dan neerkomen alsof je van het eerste treetje van het keukentrapje springt Sommige decors en effecten wisten me ook best nog wel te bekoren (tenminste ik vond de vliegende vampiers best aardig gedaan).

Daartegenover staat echter een hele lading aan crappy effects (Die Frankenstein ) en lelijke opzichtige CGI. De film houdt zich verder voor de volle 100% aan het Hollywood format voor blockbusters. Het verhaaltje en de personages hebben voor een film van ruim 2 uur dan ook maar weinig inbreng en de film sprint van het ene spektakelstuk naar het volgende onderweg gered door de verplichte comic-relief. Tja...

Ach... mede door Kate's kont toch nog een 2.5*

The Last American Hero...

Kowalski rijdend, zwaar onder de invloed van speed, in een witte Dodge Challenger 1970 op weg naar het verdwijnpunt aan de horizon, alles achter zich latende. Rijden om het rijden, iedereen die ooit meer dan 1000km in een dag asfalt heeft zitten vreten weet dat je daar inderdaad een beetje psychedelisch van gaat worden en dat je geest bijna in een soort van trance komt. Het is ook een film zoekend naar de ultieme vrijheid over de wegen die de uitgestrekte vlakten en woeste bergketens van Noord Amerika doorkruisen. Een soort van post-hippie Easy Rider maar dan moederziel alleen in de auto.

Vanishing Point geeft een meer dan geweldige sfeer-impressie van de kater waarmee Amerika en met name de subculturen zaten na de "summer of love". Idealen van liefde, vrijheid en vrede worden als stof van de eindeloos doorgaande weg geblazen. Kowalski die alle geesten uit zijn verleden achter zich wil laten, wanneer alles verloren is rest alleen nog maar een lange, doldwaze door amfetamine gedreven fatalistische vlucht naar... Ja waarnaar eigenlijk? Vrijheid? Vergetelheid?

Fear and Loathing in Las Vegas is ook zo'n geweldige post-apocalyptische hippie film met eenzelfde soort thematiek. Je moet er van houden, dus u bent gewaarschuwd!

De beelden uit de film zijn van hoge kwaliteit, een hypnotizerende trip door prachtige landschappen en vergezichten, er zullen weinig films zijn die hun naam als roadmovie zoveel eer aan doen dan dit exemplaar. Er worden niet al te veel woorden vuil gemaakt aan enige overbodige dialoog het beperkt zich absoluut tot het noodzakelijk minimum. Geweldig freaky vind ik de stukjes waarin de autoradio ineens tegen Kowalski begint te praten bij monden van de afro-amerikaanse DJ Supersoul. De vreemde vogels die op de weg gevonden worden maken de absurditeit compleet.

Het tijdsbeeld wordt mooi aangevuld door de geweldige soundtrack die bestaat uit gospel, soul en vuige seventies stonerrock.

De film duurt daarnaast ook precies lang genoeg.

Krankzinnige achtervolging door een wonderschoon en ruig landschap. Bijzondere cult-klassieker die meer over de tijd zegt waarin deze gemaakt werd dan dat toentertijd werd toegegeven.

Uber cool en stoer filmpje.

4 dikke sterren.

Mja, moet zeggen dat ik na het erg sterke en goede North By Northwest toch wat teleurgesteld ben in deze Hitchcock (en ja ik zie wel, het zijn 2 totaal verschillende films). Vertigo is een film die het veel meer van de psychologie van de karakters en de suspense moet hebben. Denk dat het daar al een beetje mis loopt bij mij; James Stewart als Scottie weet mij niet te overtuigen, vond hem zelfs af en toe wat irritant en zijn acteerwerk net wat te theatraal en ongepast. Kim Novak als Madelaine wist me ook niet zo te raken (beetje een te gewillig en gemakkelijk slachtoffer).

Vooral in de eerste helft van de film wil de suspense en het mysterie goed werken. Tegen de wat veelvuldige auto-achtervolgingen staan enkele erg sterke en mooie scenes (de sequoia, het strand, Golden Gate). Hier wou ik als kijker toch erg graag weten wat hier nu aan de hand zou kunnen zijn. Zo halverwege wordt het allemaal duidelijk, geen bovennatuurlijke zaken maar een echtgenoot die van zijn vrouw af wil (waarom eigenlijk?). De omslag in het plot was best grappig alleen komt het te snel en is de film daarna heel zijn spanning en mysterie kwijt en meer noch er komt niet echt iets van hetzelfde nivo voor in de plaats. Wat volgt is een veel te langdradige en wat vervelende romance tussen de twee hoofrolspelers die me toch al niet geheel in hun greep hadden. Vertigo kon mij vanaf hier eigenlijk niet meer zo overtuigen en het einde vond ik helemaal een anti-climax!

3 krappe sterren voor de sterke eerste helft, de mooie plaatjes en de stemmige muziek.

Ja ach, Vet Hard. Deze film is maar voor een setting uitermate geschikt.

1) Zet het verstand ver beneden 0, zo rond de -10.

2) Nodig een paar vrienden uit van het manlijk geslacht.

3) Zet het bier koud en begin een uurtje voor aanvang met indrinken.

Gelukkig voldeed mijn vrijdagavond hier redelijk aan, dus was de film enigzins door te komen en moest ik er zelfs soms best nog wel mee lachen. Zelden zo'n lompe film gezien waarin een aardig vrachtje van BN-ers en vooral vrouwen het moet ontgelden. Kan je nagaan hoe zuur het is als je een vrouwlijke BN-er bent in Vet Hard

Geen echte zware onvoldoende maar echt meer dan 2* kan ik hier nou ook weer niet aan kwijt. Zo geweldig is het allemaal niet op filmisch vlak.

Het is eigenlijk met deze documentaire een beetje als met one-night stands, het belooft veel meer dan dat het uiteindelijk is... En als ik Michael Schaap moet geloven gaat dat ook al op voor Viagra.

Schaap die zich inderdaad als een soort van Nederlandstalige Michael Moore presenteert maar wel erg de vervelende neiging heeft om constant in de slachtofferrol te kruipen wat bij mij toch wel zo nu en dan wat irritatie oproept.

De aanpak deed me wel wat denken aan die van De Keuringsdienst van Waarden maar dan zonder de prettige journalistieke neutraliteit en het gewoon laten uitpraten van de geïnterviewde. Leuk hoor dat ie de PR afdeling van Pfizer platstalkt en Prof. Dr. Viagra lastige vragen weet te stellen maar god wat is het een egocentrische drol zeg. Hij blaat maar door en ik heb geen idee wat de andere nu uiteindelijk in deze docu te vertellen hebben.

Als hij in bed net zo is snap ik wel dat z'n vrouw ligt te pitten en hij zich moet afrukken bij internetporno met een pilletje achter de kiezen. Misschien moet je dat vrouwtje van je ook even lekker maken van te voren beste Michael ipv briesend met een chemische erectie de slaapkamer binnen te stormen... Het kan zomaar helpen.

Verder natuurlijk weer lekker makkelijk om de schuld dan maar weg te leggen bij de farmaceutische industrie, die bij het grote publiek toch al een dubieuze reputatie hebben. Ik werk vanuit professioneel oogpunt ook vaak samen met farmaceutische bedrijven en de regels waaraan deze moeten voldoen zijn de laatste jaren strenger en strenger geworden (in de VS zelfs nog scherper dan hier in Europa).

Tuurlijk wil een bedrijf als Pfizer verdienen aan zo'n 'hit' als Viagra. Immers wat valt er te verdienen aan medicijnen tegen kanker bv, daarvan overlijdt na 5 jaar 80% van de mensen en is dus nauwelijks van een groeimarkt te spreken. Toch worden deze medicijnen ontwikkeld (en dat kost veel, heel veel centjes) en kunnen ze op een dag mijn, jouw of het leven van een dierbare redden. Als dat gefinancierd moet worden door grote groepen mannen die perse in pornosprookjes willen geloven vind ik dat best eigenlijk.

2.5*

Aardige film in de herkenbare stijl van Shyamalan. Het geheel is mooi sfeervol geschoten en de winterse bossen zien er echt spookachtig en kil uit.
Het verhaal begon best spannend en ik was ook echt nieuwsgierig naar wat er nu precies in de bossen leeft. Toen dit echter bekend werd ging het verhaal wel een beetje de voorspelbare kant op. De tweede plotwending kwam toch een stuk minder als een verassing.
Vraag me ook af of de film overeind blijft bij een tweede kijkbeurt als de grote verassing er een beetje af is. Bij de Sixth Sense is dat bv wel het geval maar hier twijfel ik toch een beetje. Vind de film qua plot en karakters toch wat zwakker. Hou het voorlopig bij dit "suspense drama" op 3*

Arthouse is geen genre... Maar dat terzijde.

Zou Vinyan ook niet meteen aanraden maar niet om rede van leeftijd of verwachtingspatroon. Dat vind ik sowieso kul redenen... Een film moet gewoon zijn mannetje cq vrouwtje kunnen staan ongeacht het genre.

Nee, zou deze film niet aanraden omdat het gewoon een zeer matig product is. Niet dat ik na Calvaire een instant fan van DuWelz was maar die film had nog wel iets eigens en iets kolderieks. Bovendien was de cinematografie daar stukken beter.

Nu DuWelz zwaar op de serieuze toer gaat, gaat het meteen ook zwaar mis. Ten eerste vind ik het script behoorlijk zwak, er zit gewoon geen duidelijke lijn in. Het dwaalt iedere kant op, en opvolgende scènes lijken vaak gewoon volkomen los van elkaar te staan. denk dat het script inderdaad de rivier is ingewaaid of verregend door de Thaise moesson op dag 1, althans ik onderschrijf dat gevoel ook.

Wat natuurlijk niet meehelpt is het belabberde, ja echt belabberde acteerwerk. De ruzie in de taxi is echt een van de slechtste staaltjes acteerwerk die ik de laatste tijd heb mogen aanschouwen.

Daarbuiten falen de hoofdpersonen erin om ook maar enige diepgang aan hun karakter mee te geven of de kijker mee te trekken in hun hopeloze zoektocht. Het morele verval komt dan ook totaal niet over omdat er gewoon geen ontwikkeling in de karakters zit. Je blijft 90 minuten lang eigenlijk naar een uitdrukking staren... En dan zijn er mensen die klagen over Sylvester Stallone.

Na 30 minuten ofzo kon het me echt totaal gestolen worden wat er met meneer en mevrouw in de jungle ging gebeuren.

Visueel vind ik de film ook weinig bijzonder. Het hopeloos slechte verhaal en acteerwerk moet gecamoufleerd worden door heftige audio-visuele scènes maar kan nu niet zeggen dat ik deze echt overtuigend vind. Zag niets wat al niet eerder of beter gedaan is.

Enige reden dat de film niet helemaal mislukt is dat af en toe DuWelz er wel in slaagt het juiste broeierige sfeertje neer te zetten. Ook de muziek, vooral die diepe donkere synths was tof gedaan. Maar deze momenten zijn gewoon te zeldzaam om de film echt goed te vinden.

2*

Moeilijke keuze gisterenavond, wordt het Samartian of The Virgin Suicides? Het werd dus het regiedebuut van Sofia Coppola, die mij al eens met Lost in Translation aangenaam had verast.

Qua sfeer, muziek, beelden en belichting zit het wel goed met deze film. Er wordt een mooie, dromerige wereld gecreeëd gesitueerd in perfect ogende amerikaanse buitenwijken tijdens de jaren '70. Het benauwde conservatisme druipt er vanaf.

Het is dus jammer dat Coppolla deze prachtige setting niet gebruikt om een boeiend, samenhangend verhaal te vertellen. want dat was dus echt het probleem wat ik met deze film had. Het blijft bij sfeerbeelden en lijkt zo alleen maar de oppervlakte te schampen en niet de diepte van de tragiek in te gaan. Uiteindelijk resultaat was dat ik de film bij vlagen vrij langdradig vond en dat het me uiteindelijk nauwlijks iets deed op emotioneel vlak. En dat is toch jammer bij drama. De uiteindelijk ontknoping kwam eigenlijk, ondanks dat je het wel weet natuurlijk, toch een beetje uit de lucht vallen. Ik voelde iig nergens echt de beknelling en uiterste wanhoop die tot een dergelijke tragische daad zou kunnen leiden. De film liet me na 1,5uur met een nogal leeg gevoel achter.

Acteerprestaties zijn best redelijk, niet iedereen acteert hier de sterren van de hemel maar Kirsten Dunst en Josh Hartnett waren een goed stel. Ook leuke bijrolletjes van Danny DeVitto en dat mexicaanse gastje met z'n patserpas en zonnebril.

Misschien lag het aan het wat late tijdstip zo op het eind van de week of moet ik eerst het boek eens lezen. Nu kom ik toch echt niet verder dan 3* en dan met name voor de sfeerbeelden en voor Lux (het enige karakter uit de film dat me wel wat deed).

Stoere mannen op avontuur film, die met enig historisch besef niet al te veel op heeft. WO2 is meer een excuus om een spannend, heroïsch verhaal te vertellen en lekker uit te kunnen pakken met een behoorlijk portie actie. Het enige stukje smakelijk vrouwenvlees wordt net na de helft al vol lood gepompt afgevoerd... Voor de rest heb ik de film niet op een vrouwenrol kunnen betrappen en blijft het een sfeertje van jongens onder elkaar.

Eerste film met Sinatra die ik trouwens heb gezien, vind hem niet onverdienstelijk acteren maar komt op mij wel een beetje over als een soort John Wayne kloon. Begrijp dat hij toch vooral om zijn andere carrière herinnert zal worden. De scènes met Mulhare als nazi-officier behoren inderdaad tot de hoogtepunten van de film, erg leuk gedaan en deden me zelfs denken dat Quentin deze film ook moet hebben gezien voor zijn Inglourious Basterds.

Actie is op redelijk niveau en de afwikkeling op het einde komt toch als een verassing en geeft de film net dat tikkeltje grimmigheid mee wat bij een oorlogsfilm past.

Heel behoorlijke klassieker, bescheiden 3.5*