Opinions

Zulke rellen zijn er sowieso zelden tot nooit meer maar oké, het is een aardige kortfilm die op het einde dus te ver doorschiet met de grote vechtpartij (met voetbalshirts aan....) tegen ADO- en Sparta gasten. Beter was geweest de ruzie kleinschalig te houden, dat was ook ten goede gekomen aan het sterke punt van de film: het realistische dilemma tussen de vriendengroep en het terugkeren in de maatschappij (gezin en werk). Dat kwam wel redelijk goed en boeiend over in het korte tijdsbestek.

Sjonge hoe kun je een film verkrachten.. Het begint zo mooi met de natuurbeelden en de rustige intro die veel belooft en zichzelf redelijk serieus lijkt te nemen, maar vervolgens is driekwart van de film slap, onnodig lang in het donker en met oninteressante ruziënde personages waarvan er ook nog eens teveel zijn, minstens tien ofzo.

Als slotstuk krijg je een Hollywoodsiaans gevecht met een vijftien meter groot grommend beest dat de lompste capriolen uithaalt en een suf einde - En ze leeft nog, ahh... - Hij ziet er imposant uit, maar het is niet spannend. Op deze toer had het nog wat kunnen worden als er flinke gore zou zijn, maar helaas ook dat niet.

Bij Wolf Creek kwam de regisseur nog goed weg met de mooie setting van een verder redelijke film, maar bij Rogue lukt dat niet meer. Uiteindelijk een karakterloos geheel, en toen kwam er een hele hele grote krokodil en die blies het verhaaltje uit.

Een veelvoorkomende en simpele verhaallijn - weerloze vrouw komt in de verkeerde omgeving terecht - maar het desondanks boeiend weten te houden; best knap. Prima filmpje dat ondanks wat voorspelbaarheid toch spannende momentjes heeft en ook boven de rest van het genre uitsteekt door een paar bizarre situatie met / tussen de freaky broer en zus.

Ook gemengde gevoelens.. het sfeertje vind ik goed neergezet, lekker depressief als een deken over de film en de score past er ook goed bij. Een paar scenes zijn ook best sterk, zoals in de bus en het moment dat de twee mannen elkaar ontmoeten.

Het is jammer dat er nogal wat aan te merken is op het script. Het wil veel bereiken (thriller, drama,..?) maar uiteindelijk is het vlees noch vis, nou ja een beetje vlees dan. En er wordt nogal vreemd vanuit meerdere perspectieven verteld; voiceovers van Katie en Oliver wisselen elkaar af, net als beelden van heden en verleden (met de look van een oude camera, hm..). Een kans om 'sympathie' te krijgen voor iemand zit er niet in.

Katie en haar zoektocht vind ik ook overbodig. Hoort een soort spanning te leveren, maar ik zie niet wat er spannend aan is om een leeg huis te doorzoeken. Het verhaal heeft haar personage ook helemaal niet nodig, is al bizar genoeg, die tijd had beter gestoken kunnen worden in de karakterontwikkeling van (een van) de twee mannen.

Dat blijft nu een beetje steken op het standaardriedeltje van slechte jeugd, eenzaamheid, moeder blabla, beetje psychologie van de koude grond en daardoor te ambitieus. Het laatste kwartier is gelukkig prima wanneer de vreemde affectie tussen de mannen centraal staat, jammer dat dat niet 90 minuten zo was ingestoken.

Audrey Hepburn, wat een vrouw.. die grote donkere ogen en fijnzinnige gezichtsuitdrukkingen, schitterend. Prachtig samenspel ook met de galante Peck dat de hele film draagt.

Een "romcom" over een onmogelijke liefde zoals je ze nu inderdaad niet meer ziet, met humor in de kleine dingetjes zoals het 'ontwikkelingsproject' en champagne op het terras met een ondeugende blik. Ook wat kinderlijk onschuldige grapjes, maar dat maakt het niet minder plezierig.

Je voelt nog aan alles dat dit zo'n film is waar stelletjes vroeger naar konden uitkijken om een avond uit te gaan als hoogtepunt van de week, en dan kwamen ze ongetwijfeld niet van een koude kermis thuis. Het beste vind ik de rondrit door Rome en de ontmoetingen met de drukke Italianen. Een tijd waar je daar blijkbaar nog niet onder de voet werd gelopen.. Op de koop toe krijg je nog genoeg uitgekiende en perspectiefvolle zwartwit shots.

Het einde had ook niet anders gekund: een prinses ging er niet vandoor met een journalist. Erg van genoten en het stemgemiddelde is eigenlijk nog te laag.

Er zitten best aardige beelden tussen, maar het verhaal wordt op den duur wat vervelend en lang uitgesponnen. Het ontbreekt ook aan spannende en benauwde momenten om de boel op te schudden. Vond die kale trouwens wel wat weghebben van kolonel Kurtz.

Typisch Stephen King, mensen met bovennatuurlijke gaven, geesten en een gigantisch huis. De kamers in het huis en de doden zijn prachtig gemaakt. Personages zijn mooi uitgediept, maar vind ze te karikatuur-achtig. Daardoor wordt het nergens écht spannend, zoals in bijvoorbeeld The Shining en Misery.

Sommige scenes zijn langdradig, zoals in de tuin en het eindeloze gedool door de kamers. Er wordt telkens gewerkt naar een spanningsboog, die maar niet knapt. De vele geestverschijningen en duistere kamers zijn gelukkig wel schitterend en maken dat een beetje goed en zorgen toch nog voor wat spanning.

Het is een mini-serie, dus dan heb je wel behoefte aan herinnering/herhaling en een lang verhaal. Maar voor één kijksessie was een versie van max. 2,5 uur lang zat geweest.

Het einde stelde me een beetje teleur. Dat komt misschien omdat Joyce als laatste doodging, maar dat hoopte ik al heel lang omdat ik me kapot ergerde aan haar personage.

Het was wel leuk om de meester Stephen King zelf even voorbij te zien komen in de film. En muziek 'In the Mood' van Glenn Miller is natuurlijk altijd goed

Blijft een goede thrillerklassieker. De film neemt rustig de tijd om te laten zien door welke stadia Rosemary gaat, hoe de omgang met de buren verloopt en hoe Guy steeds meer verandert in een op carriere-gerichte man die niets om zijn vrouw geeft. Mooie opbouw van verhaal en karakters. Niet eng, wel beklemmend, met een prachtige jaren '60 sfeer en acteerwerk en een bij vlagen bijna gekmakende soundtrack.

Klein minpunt vind ik dat er iets meer twijfel gezaaid had mogen worden: wordt Rosemary zelf gek, of zijn de duivelse sekte en bezwangering echt? De film geeft m.i. teveel aanwijzingen voor dat laatste en heeft teveel 'toevalligheden' om je echt in verwarring te brengen.
Was wel raar dat Rosemary, op het moment dat ze niemand meer vertrouwde, toch haar vermoeden aan Dr. Sapirstein vertelde, terwijl ze wist dat haar buren haar met hem in contact hadden gebracht en omdat ze hem al niet meer vertrouwde.

Heel amusante film, ben geen Damon-fan (hij moet om een of andere reden altijd het geniale, knappe, foutloze mannetje spelen bweh), maar Norton is weer lekker op dreef, en Malkovich was lachen, vooral de scene dat ie Matt denkbeeldig kontneukt als ie wint

De toer langs al die verschillende poker-gezelschappen vind ik ook leuk.

Een net aan bovengemiddelde uitvoering van het jagen-op- jongeren-in-het-bos genre. Tenminste het zijn leuke acteurs, prachtige bomen-setting en het is best mooi geschoten, bijvoorbeeld die jaren zeventig vale kleurtjes. De meid begint er steeds spannender uit te zien met het verwilderde haar en de grote ogen die vaak in beeld komen, snap wel waarom ze zo achter haar aanzitten.

Enige grote minpunt is dat het een herhalingsoefening wordt. Het jagen wordt eentoning op steeds diezelfde plek en de spanning blijft slechts steken op de momenten wanneer ze oog in oog staan of dreigen te komen. Die scenes zijn dan ook wel gelijk het beste van de film, zoals verstopt in de tent, of met die gun in d'r mond, er wordt goed de tijd voor genomen.

Jammer dat de boog niet lang gespannen kan blijven want dat is wel waar de film het op lijkt te gooien. In ieder geval niet op humor of overdreven gore, maar de gore die er is ziet er wel meer dan prima uit. Verder is het des te beter dat je niets te weten komt van de jagers en van het einde.
3 - 3,5*

Concept is leuk maar na de zoveelste achtervolging op de "hielen" en head explosion had ik het wel gezien. Vrij mat voor een film/horror parodie en uiteindelijk zelfs saai, het leukste was nog wanneer die meid in de bestelwagen de pop inspreekt.

Prima horrortje. Arme Amerikaantjes ver weg van huis; het begint als een standaardriedeltje (wat misschien ook wel zo is) maar het is bovengemiddeld uitgevoerd: een paar onverwachte kills, wat clichés die handig omzeild worden (zoals een bijna-knappend touw dat tóch knapt, en naar het schijnt eens een keer geen meisje/persoon dat de boel overleeft, etc.), leuke mysterieuze locatie en zowel gore als spanning zijn op momenten aanwezig.

Prima score er ook nog eens bij en een leuke cast die eens niet irriteert en aardig kan acteren, wat wil je nog meer.

Af en toe vliegt de film uit de bocht (pratende planten, de wel erg 'makkelijke kill van die gozer met het mes in z'n borst) maar daar staat genoeg leuks tegenover. Vooral wat die blonde moet doorstaan is 'tof'. Gelukkig biedt het genre af en toe dit soort verrassende films (en wordt dan weer opvallend laag gewaardeerd).
Ruim 3,5*

Ja da's duidelijk maar de vraag is wat er precies gebeurd is omdat Bruno na zijn bezoek er nog slechter aan toe was, hij zag er daarna uit als iemand met een hersenbloeding. Kan zijn dat Jacky hem een injectie met een flinke dosis heeft gegeven. In de scene ervoor zie je dat Jacky in onderhandeling is over een paar heel krachtige hormonen (kan haast geen toeval zijn).

Of Jacky hield het bij intimidatie (misschien vond hij hem te zwak om nog wraak te nemen) en Bruno was zo geschrokken dat hij er nog meer op achteruit ging.

Mooi dat dat in het midden wordt gelaten. Volgens mij is het ook de vraag wat er met Jackys vader is gebeurd, die was ook al zo'n kasplantje. Is het mogelijk dat hij ook z'n vader iets heeft aangedaan? Dan gebruikt hij dus zijn 'medicijn' dat hij nodig heeft vanwege de mishandeling, als wraakmiddel op degenen die hem fysiek en geestelijk pijn deden. (Even m'n mening ermee uitbreiden.)

Fraai gedaan, net als de stieren en Jacky: allebei van jongs af aan platgespoten door hormonen die hun leven waarde geven (bij Jacky levenswaarde en bij de dieren geldwaarde).. De hormonenmaffia is een originele kapstok en geeft het een grijs plattelandssfeertje mee, is weer eens wat anders dan de reguliere drugs of moorden (alhoewel de grijze deken soms wel erg nadrukkelijk is).

Jacky is een erg aansprekend en gecompliceerd personage met weinig woorden, goed geacteerd door Schoenaerts. Vond in eerste instantie het verlangen naar Lucia krampachtig en wat clichematig , maar dat veranderde toen ik besefte dat zij de enige vrouw ter wereld is aan wie hij niet hoeft uit te leggen wat er mis is met hem. Het meest pijnlijke van alles is nog dat constante verdoezelen als 'een ongeluk' ten behoeve van andere belangen, hoe minderwaardig en opgekropt zul je je wel niet gaan voelen.

Alleen die twee sullige monteurs vind ik minder, alsof je die zou betrekken bij een misdaad, in wat voor rol dan ook. Het misdaad- en politieplot vind ik ook niet goed uitgewerkt, moeizaam in het begin en het neemt teveel tijd in beslag in verhouding tot waar de film werkelijk om draait. De meeste kracht zit tenslotte in bijvoorbeeld de disco-scene en in het appartement.

De connectie tussen misdaad en drama is er wel: zonder de misdaadbanden met o.a. de Schepers was er niet gelogen over de toedracht van Jackys letsel en was hem een hoop ellende bespaard (geen ondergeschikt gevoel, een straf voor Bruno, etc.). Indrukwekkende film.

Sterk begin.

Lekker snelle editing en grof geweld, dacht een soort Lock, Stock.. te gaan zien maar dan minder gericht op komedie. Na een uurtje kakt het allemaal helaas een beetje in met scenes die net te lang duren en het tempo eruit halen, zoals bij de pedo's en in de ijshockey-hal. Had allemaal wel een halfuurtje korter mogen duren.

En het einde kom óp zeg... wat een onzinnige twist en emotietjes (raar woord