Opinions

Traditiegetrouw kijk ik op een vrijdag de 13de een van de Friday the 13th films. Ik moet dan ook eerlijk toegeven dat ik m.u.v. de 'remake' de meeste delen wel een stuk of 3 keer bekeken heb.
Deze originele film waarschijnlijk wel het meeste. Ik ben de tel door de jaren heen verloren, maar als je de film haast kan naspelen in je hoofd heb je een film wel regelmatig gezien.
Het is de film waardoor ik liefhebber werd van het genre, ondanks dat ik me kan herinneren dat ik hem bij de eerste kijk beurt doodeng vond.
De scares ken ik inmiddels wel uit mijn hoofd en doen me dus weinig meer. De spanning is echter nog wel aanwezig door de prachtige, veelal uit viool muziek bestaande soundtrack van Harry Manfredini en de POV shots, waardoor je het gevoel krijgt dat de campers niet veilig zijn.
De gore fx zijn voor de huidige maatstaven wellicht wat gedateerd, maar ik vind het nog steeds prachtig om te zien hoe Kevin Bacon's keel word doorboord.
Verder is de film eigenlijk verre van perfect. Zo is minstens 2 keer duidelijk te zien dat de handen van Mrs. Voorhees mannelijk zijn en doet ze dingen die onmogelijk zijn voor een vrouw van haar leeftijd (met kracht een lijk door een raam gooien bijvoorbeeld).
Toch weet Betsy Palmer de sterkste acteer prestatie van de film te leveren. Heerlijk om te zien hoe maniakaal haar blik is in de laatste scenes. Wat me trouwens nu pas opviel is dat tijdens haar terugblik naar Jason's dood een hese adem te horen is. Dat detail was me volgens mij niet eerder opgevallen. Leuk hoe je door een rewatch weer nieuwe details hoort of ziet.
Een slasher klassieker die bij mij na al die jaren nog fier overeind blijft staan. Ik laat mijn beoordeling dan ook hetzelfde.

Daar waar ik vroeger altijd nogal struikelde over de afwezigheid van Jason en de onrealistische conclusie (een stevig, niet al te grote man die ineens de lange en gespierde Jason speelt?), moet ik eerlijk toegeven dat die tijd voorbij lijkt te zijn. Misschien ben ik tegenwoordig minder streng geworden doordat ik door de jaren heen veel grotere meuk heb gezien, maar deze Friday mag er nog best wel zijn.
De typetjes zijn zeer achterhaald en voor tegenwoordige begrippen "ouderwets", maar dat heeft ook wel weer zo zijn charme. De moorden hadden inderdaad wel wat meer gore mogen bevatten, maar helaas was dit al de periode waarin de Amerikaanse rating films als een Friday the 13th met de grond gelijk maakten.
De nieuwe setting heeft wel zijn sfeer en hier en daar is toch die oude "Friday the 13th" sfeer die in de voorgaande 4 delen aanwezig was toch ook wel weer aanwezig. Ik moet mij bij de mening van mijn voorganger aansluiten: ik vind deze film nog best redelijk.

Het concept van deze film beviel me wel en de kans om Alycia Debnam-Carey (Fear the Walking Dead) buiten om die serie eens in actie te zien lokte me ook wel aan.

Helaas is de uitwerking wat goedkoop en dat is terug te zien in de film. De make-up fx zijn niet geweldig en ook het verhaal weet niet de spanning vast te houden.

Het acteer werk van deze relatief onbekende cast is redelijk, maar buitenom Carey zijn er geen uitschieters te noemen.

Bij mij werkten de jump scares door de hoge voorspelbaarheid helaas niet, maar gelukkig werkte het bij ander publiek wel (zie de post van maerk).

Helaas weet de film de verwachtingen niet waar te maken, maar het blijft nog wel redelijke low budget horror.

Deze nieuwe Fright Night vertelt wederom het originele verhaal uit de 1985 film, maar steekt alles weer net in een ander jasje. Men kan er echter niet aan ontkomen dat een kenner al op voorhand weet hoe deze film gaat eindigen, waardoor de film soms wat saai word.

Toch heeft de regisseur nog redelijk zijn best gedaan om er iets meer van te maken dan een goedkoop aftreksel om makkelijk geld te verdienen. Zo zijn er wat toffe scenes waarbij sterk gebruik word gemaakt van flikkerend licht en ook sommige special effects zijn beter dan men van te voren bij een prent als deze zou verwachten.

Het is echter niet voldoende om de film uit zijn B-film niveau te doen ontstijgen.

Tommy Lee Wallace (Halloween III, It) kwam in 1988 met een sequel van Fright Night. Een film die zich 3 jaar na het origineel afspeelt.

William Ragsdale keerde terug om de hoofdrol te spelen en ook Roddy McDowell is weer van de partij als de vermakelijke Peter Vincent. Daarnaast zie ik persoonlijk liever een Traci Lin dan een Amanda Bearse. Ik ben blij dat zij niet terugkeerde voor dit vervolg, want ik heb haar altijd al wat irriterend gevonden.

Dit deel bevat een aantal leuke dingen, maar is helaas over het algemeen niet zo leuk als het origineel. Het origineel bevatte een geslaagde mix van humor en horror en Wallace probeert dat met deze sequel weer, maar het werkt gewoon wat minder goed.

Sommige stukken humor komen gewoon niet goed over en de toon is hier en daar weer wat te serieus om er ineens humor tussen te plaatsen.

Er zijn echter nog genoeg elementen om van te genieten, zo heeft de film een aantal leuke en sfeervolle scenes en shots. De jaren '80 sfeer zit er weer goed in. Daarnaast is het aantal tegenstanders van het duo vampierjagers heer wat vergroot wat ook wel weer voor een wat veelzijdiger karakter zorgt. Daarnaast zijn er tegen het einde weer een aantal erg toffe special effects te zien.

Al deze dingen zorgen ervoor dat de film zeker nog weet te vermaken. Het eerste deel was echter op de meeste vlakken net een stukje beter.

Wederom een geslaagde portmanteau van Amicus, deze keer van de regisseur die later de cultklassieker Motel Hell zou regisseren.

Peter Cushing zet een geslaagde rol neer als een mysterieuze winkeleigenaar die zijn oneerlijke klanten op originele manieren weet te straffen.

In het eerste segment heeft David Warner (o.a. The Omen) een spiegel gekocht waar de geest van een bloeddorstig man in voortleeft. Hij weet Warner's personage over te halen om bloedoffers te brengen opdat hij kan terugkeren naar het land der levenden.

Persoonlijk vond ik dit segment het griezeligste, wat met name kwam door de sfeer en het enge voorkomen van Marcel Steiner als de geest. Zowel in zijn spiegelvorm als in zijn 'vlees en bloed' versie weet hij erg angstaanjagend over te komen.

In het tweede segment spelen Donald en Angela (dochter van) Pleasance een vader en dochter die dodelijke voodoo kunnen bedrijven. Een interessant segment met een einde waarvan je gaat twijfelen of je hun krachten nou als kwaad- of goedaardig zou moeten bestempelen.

Het derde segment vond ik dan weer helemaal niets. Een man koopt voor een prikje een snuifdoos van Cushing en krijgt last van een klopgeest. Na de inschakeling van een medium en de nodige wapperende haren (door de aanwakkerende wind van de manifestaties), denkt hij er vanaf te zijn. Het tegendeel is echter waar. Niet overtuigend, niet griezelig en de personages konden me ook niet zo boeien. Duidelijk het minst sterke segment als je het mij vraagt.

Het segment erna is wel weer interessant. Een man koopt een oude deur en plaatst deze voor een kast. De deur zorgt er echter voor dat er een soort poort geopend word naar een andere wereld waarin een duivelse hertog leeft. Grappig einde en door de gotische toevoeging vond ik deze wel best plezant.

Over het algemeen dus een best leuke film voor de liefhebbers van oude horrors.

Wat een heerlijk over-the-top filmpje is dit toch ook. Hoofdrolspelers George Clooney en Juliette Lewis doen het nog best aardig, maar dit is vooral een film die het moet hebben van diens geniale bijrollen.
Tom Savini met een pistool ter hoogte van zijn.... mannelijke pistool. Verder een heerlijk stoere Fred Williamson en nog een aardig bijrolletje voor Danny Trejo.
Verder weet Harvey Keitel te vermaken in zijn rol en is het jammer dat Tarantino's personate zo'n relatief korte screentime kreeg. want zijn perverse en psychopatische personage wist in het begin van de film toch wel voor de nodige vermaak te zorgen.
Een leuke en vlotte actiefilm.

Oei, na het sterke origineel was dit toch wel even slikken. We volgen een volkomen nieuw verhaal dat helaas maar bar slecht uitgewerkt is. Vampiers die zonder aantoonbare reden door willen gaan met het beroven van de bank? Dat is echt een slecht verzonnen plot. Verder moeten we het qua personages helaas doen met het acteerwerk van types als Raymond Cruz en Duane Whitaker. Robert Patrick weet dan nog wel redelijk te vermaken in de hoofdrol, maar daar is ook alles mee gezegd.
De special fx zien er bar slecht uit. Vooral de vleermuizen zien er verschrikkelijk uit. Ondanks dat ik het wel vermakelijk vond om in de beginscene cameo's te zien van Bruce Campbell en Tiffani Amber-Thiessen, ziet het er visueel gezien verschrikkelijk uit.
Verder is het ook wel tof om Danny Trejo even voorbij te zien komen, maar helaas krijgen we zijn markante voorkomen ook maar weinig te zien.
Als vervolg en als losstaande film gewoon een slechte B-horror waarvan er zoveel zijn.
Jammer.

Niks gaat boven het handgetekene werk inderdaad, maar er is wel duidelijk te zien dat Disney het budget heeft om een dergelijke computeranimatie er mooi uit te laten zien.
Qua thematiek is deze film niks nieuws onder de zon: liefde overwint alles. Veel meer heeft een feelgood familiefilm van Disney eigenlijk ook niet nodig. De film kijkt, zoals de meeste Disneys, lekker weg.

Een redelijk vermakelijke funhouse slasher.
De moorden zijn lekker bloederig en de fx zien er hier en daar tof uit.
Daarnaast is het concept van de zes moordenaars wel tof gevonden. Al had het wel wat beter uitgewerkt mogen worden, want een paar moordenaars krijgt amper aandacht in vergelijking met anderen.
Verder laat het acteer werk een beetje te wensen over, maar dat is niet enorm storend bij een prent als deze. Sterker nog: hier en daar verhoogd het de charme wel een beetje.
Aan alle kanten te zien dat dit lowbudget is, maar door de stomme dialogen en de toffe fx is het nog een best vermakelijke zit.
Ik kan er niet zo enthousiast over worden als mijn voorganger, maar ik heb me redelijk vermaakt.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik na Tokyo Drift deze filmreeks uit het oog verloren was, maar werd gisteravond bijzonder verrast door dit werkje.
Het verhaal is simpel en zelfs als je de voorgaande films niet hebt gezien (wat bij mij dus het geval was), heb je de draad van het verhaal al vrij snel te pakken. In het kort gaat het er dus om dat Statham's personage wraak wil nemen op wat Diesel's personage en zijn crew zijn broer hadden aangedaan (waarschijnlijk in eerdere gebeurtenissen uit een voorgaande film).
Daarnaast blijkt Diesel's dotje nog geheugenverlies te hebben opgelopen door een ongeluk en heeft Walker's personage moeite om zich aan te passen aan het gezinsleven.
Wanneer Statham's explosieve personage verschijnt zijn de poppen aan het dansen.
Geen originele verhaallijn dus, maar ik kon het hele idee achter God's Eye wel waarderen.
Het acteerwerk is best aardig en een beetje van het niveau wat je mag verwachten. Ook Kurt Russell wist voor wat vermaak te zorgen in zijn bijrol.
Een dergelijke film draait natuurlijk het meest om de actiescenes en daar hebben we in deze film geen gebrek aan. Flitsende actiescenes met veel brullende motoren en blaffende geweren. Wat ik echter nog het meest memorabele vind zijn de hand-to-hand scenes. Daarmee bedoel ik bijvoorbeeld het gevecht tussen Statham en Johnson en vond ik het wel tof dat Rodriguez het op moest nemen tegen UFC vechtster Ronda Rousey.
Gewoon een lekker vlotte actiefilm waarmee je jezelf geen seconde verveelt.

Goed, het concept is best origineel. Er was tot op heden nog geen oorlogsfilm die puur over de bemanning van een tank gaat. Brad Pitt overdrijft zijn veteranengedrag alleen hier en daar tot op irritante wijze en de manier waarop de rookie veranderd van een mietje tot een vechtersbaas waardoor hij de bijnaam Machine krijgt is ook niet echt realistisch.
Daarnaast is ruim 2 uur voor een dergelijke film wel erg lang, waardoor er ook een aantal scenes voorbij komen die naar mijn mening onnodig zijn. De scene met de Duitse jongedame in het huis duurde bijvoorbeeld best lang en had hier en daar best wat ingekort mogen worden. Een nogal nutteloze opbloeiende liefdesscene.
Visueel ziet de film er wel lekker rauw uit. Alleen lijken de mitrailleurschoten soms wel op van die Star Wars zaps, vooral wanneer er groene schoten voorbij komen. Waarom in godsnaam in die kleur? Alsof dat in het echt ook zo zou zijn. Maar goed, verder ziet alles er wel goed uit en zijn de explosies wel een stuk realistischer in kaart gebracht.
Het einde is dan weer zo'n overdreven verheerlijking van de Amerikaanse militairen wanneer de tankeenheid het opneemt tegen een heel bataljon Duitsers. Nadat de laatstgenoemden erg fanatiek hun best hebben gedaan om de tankeenheid tot op de laatste man uit te roeien, is het nogal onrealistisch dat een Duitse soldaat besluit om de rookie te sparen.
Een film met zijn positieve en negatieve kanten dus. Mede daardoor kom ik voor deze film niet hoger dan 2,5*.