Opinions

Wat duurde deze film eindeloos lang en dat ligt toch vooral aan die Robert de Niro die nu toch echt met pensioen moet. Met zijn manier van acteren wil hij het nog net zo doen als vroeger, maar helaas werkt dat bij mij niet meer. Hij is voor mij "out of time", een acteur die thuishoort in de vorige eeuw. Ook van de overige acteurs was ik niet onder de indruk, met uitzondering van de aantrekkelijk ogende Denise die voor mij een verademing was tussen dat zooitje losers waar ik mij in de verste verte niet mee kon inleven. Ze lieten mij allemaal siberisch koud.

Dus, aan mij; snel vergeten deze film en aan De Niro; volg mijn raad op en kap er mee, want je was gewoon niet om aan te zien. Zoek maar een rusthuis op.

1,0*

Al weer de zevende film die ik van Robbe-Grillet gezien heb en tevens ook verreweg zijn minste. Deze film wist mij gewoon niet te boeien. Het stelde op visueel vlak ook zo weinig voor. Ik miste die mooie erotische scènes zoals in "L'Éden et Après (1970)", voor mij nog altijd zijn mooiste film. De dansscène in het begin was best mooi, dat wel. Die deed mij onmiddellijk denken aan een soortgelijke dansscène in "L'Année Dernière à Marienbad (1961)", een film weliswaar geregisseerd door Alain Resnais maar naar een scenario van Robbe-Grillet.

Een teleurstellende film dus dit "La Belle Captive". De volgende en tevens laatste film van deze regisseur die op mijn programma staat is "Gradiva", een film waarvan ik gezien het lage gemiddelde toch niet zo veel van verwacht.

2,0*

Ik begrijp eigenlijk niet wat ik in deze film zag toen ik deze 12 jaar geleden voor de eerste keer zag. Verhaal kon mij bij een nieuwe kijkbeurt totaal niet boeien. Film werd door de VPRO uitgezonden in het kader van "Cinema Erotica". Waarom is mij een raadsel, ik heb niets erotisch kunnen ontdekken. Nu vond ik de personages ook al zeer onaantrekkelijk, inclusief Catherine Deneuve. Maar goed, ik ben itt vele MM gebruikers nu eenmaal niet weg van Catherine Deneuve, die ik een van de meest overschatte filmactrices vind. Verder oogt deze film, zoals vele jaren 60 films, ook erg gedateerd. Maar genoeg hierover, voor mij heeft deze film de tand des tijds duidelijk niet doorstaan.

2,5*

Gisteren deze film in de voorpremière gezien en ik was er toch niet helemaal enthousiast over. Het eerste half uur was moeilijk door te komen en dacht ik van; waar zit ik nu weer naar te kijken. Dat gedeelte in het nep La Belle Epoque was best wel aardig met dank mede ook aan Doria Tillier in de rol van Margot. Meest hilarische scène vond ik die waar Victor terecht kwam in een scène met nep Nazi's en waarbij hij de nep Hitler een flinke dreun voor zijn kop gaf. Het was ook de enige scène waarbij ik echt moest lachen en dat is toch wel erg weinig voor een komedie zoals deze. Tegen het einde aan vond ik het trouwens allemaal weer een stuk minder worden. Dus, voor mij niet helemaal geslaagd deze komedie. Ligt ook enigszins aan de hoofdrolspeler Daniel Auteuil die mij toch niet helemaal lag.

3,0*

Een ruim vier uur durende film over een schilder en zijn naakte model. Moet haast wel een zeer saaie film opleveren zou je haast zeggen. Niet dus! Ik raakte enorm gefascineerd door het mooie naakte lijf van Emmanuelle Béart. Ik zou haast durven zeggen dat dit het mooiste naakte lijf is dat ik ooit in een film gezien heb. Zou het komen omdat het in deze film niet om seks gaat maar puur om het uitbeelden van de naakte vrouw, ofwel het vereeuwigen hiervan. Ik denk het. Voor mij is een naakte vrouw het mooist als ze wandelt,als ze op een divan ligt of in een bepaalde houding ligt op een bed. Let wel; het mag niets te maken hebben met porno, er mag ook geen sprake zijn van het bedrijven van de liefde, het gaat puur om het esthetische, het schone, het erotische of hoe je het maar noemen wilt. In dat opzicht is deze film bijzonder geslaagd ondanks de lange speelduur. Niet alleen Béart deed het goed met haar fascinerende blikken, maar laten we ook Piccoli niet vergeten. Een beter acteur voor die rol van de getormenteerde schilder Frenhofer is volgens mij niet denkbaar.

4,0*

Uit het Russische leven gegrepen. En dan heb ik het over Russen in een dorp waar de moderne tijd nog geen ingang heeft gevonden. Vervallen huisjes, kerken, scholen maar oh zo mooi. De beelden van de natuur zijn van grootse schoonheid*. De rollen worden op een enkele uitzondering na gespeeld door de bewoners zelf. Dit maakt de film ook zo'n beetje een documentaire. Mooiste scènes zijn die van de postbode en het jongetje, de postbode en de grijze kat en vooral de surrealistisch aandoende scène aan het einde, die een schitterend contrast liet zijn tussen het Rusland van de ongerepte natuur met zijn pittoreske dorpjes zoals het vroeger overal geweest schijnt te zijn en het moderne Rusland weergegeven door de raket die de lucht ingeschoten werd. Je zag hem vanuit de bossen opstijgen.
Van deze regisseur zou ik ook Sibiriada (1979) wel eens willen zijn. Voor het werk uit zijn Amerikaanse periode heb ik absoluut geen interesse m.u.v. Runaway Train (1985) misschien.

4,0*

* Kenozero National Park

Geen slechte film maar toch ook weer geen film die ik weer eens opnieuw zou gaan bekijken. Daarvoor ergerde ik mij te veel. Telkens als Max weer eens even flink te grazen werd genomen riep ik in mijzelf tot Max: "Geef ze toch eens een dreun, sla er op los". Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want Max - goed gespeeld door Greg Timmermans - kon zich door zijn autistische stoornis nu eenmaal niet verweren. En zo gaat het in de praktijk op scholen nog steeds. Pestkoppen zoeken altijd de zwakste schakel op, maar oh wee als de rollen omgedraaid worden en de pestkoppen ineens zelf gepest worden, dan is de kans groot dat zij hetzelfde gedrag vertonen als Max, want pestkoppen zijn niet sterk maar uitermate zwak. Hun pesterij is slechts een middel om hun eigen zwakte te verbergen.

Met deze film heb ik altijd moeite gehad en nu bij herziening vandaag opnieuw. Laat ik eerst maar eens met het positieve beginnen; de scènes met de galeislaven, de zeeslag en vooral de paardenrace zijn meer dan uitstekend, maar na die paardenrace had deze film van mij gelijk mogen eindigen. Doch de regisseur moest er zo nodig de joods-christelijke boodschap aan hangen. Daar ligt mijn bezwaar tegen deze film die bovendien ook veel te lang duurde. De joden als uitverkoren volk die staan voor het goede, de romeinen als heidens volk die staan voor het kwade, zo komt deze film bij mij over. Onzin natuurlijk. De huidige geschiedenis laat zien dat de joden (lees Israel) helemaal niet zo uitverkoren zijn. Zij maken net zo veel misbruik van hun macht als destijds de romeinen. Macht corrumpeert nu eenmaal.

Ook nog even iets over de christelijke boodschap zoals in het begin geciteerd werd "God (of hoe je het maar noemen wilt) huist in elk mens". is imo volkomen juist. Dat Jezus gekruisigd werd terwijl hij niets gedaan heeft zoals in het laatste half uur door iemand geciteerd werd is imo volkomen onjuist. Jezus was een gevaar voor de romeinse maar vooral van de joodse machthebbers en met dat laatste bedoel ik de joodse priesters. Pasolini heeft dat zeer duidelijk laten zien in zijn film "Il Vangelo Secundo Matteo" en Dostojevski heeft dat schitterend beschreven in "De grootinquisiteur" uit de roman "De Gebroeders Karamazov". Maar goed, William Wyler is nu eenmaal een Amerikaan en in Amerika (VS) zien ze het nu eenmaal graag zoals de regisseur het in deze film liet zien.

Terug naar de film; zonder de moralistische joods-christelijke boodschap had deze film van mij een ruime voldoende gehad. Nu moet deze film het voor mij doen met een kleine 3,0* dankzij de uitstekende galei- en paardenracescènes.

3,0*

Voor een Nederlandse film die bij mij doorgaans nooit hoge ogen gooit vond ik deze film redelijk maar ook niet meer dan dat. Het grote minpunt in deze film vind ik dat er veel te veel gefocust werd op Johanna - zeker niet onaardig gespeeld door Sylvia Hoeks - en veel te weinig op de Bende van Oss zelf. De beweegredenen van die bendeleden en zeker dat van hun leider De Kuiper had wel eens meer uitgediept mogen worden. Goed, ze hadden een hekel aan Hollanders maar dat zal toch wel niet de enigste reden geweest zijn waarom ze in Oss in de jaren dertig de beest uithingen. Ook dat de film helemaal op feiten is gebaseerd neem ik met een korreltje zout. Dat bendeleider De Kuiper werkelijk zo aan zijn einde kwam zoals we te zien kregen op het eind van de film, daar geloof ik niks van. Het kwam bij mij nogal ongeloofwaardig over maar ik kan het natuurlijk mis hebben want ik heb me in de geschiedenis van die bende verder niet verdiept.
Bijzonder grappig vond ik trouwens de speech van Rost van Tonningen in de Tweede Kamer en de vechtpartij die daar op volgde. Bij die speech van Van Tonningen moest ik toch wel een beetje denken aan die inmiddels "beroemde" blonde politicus uit het zuiden des lands, met het verschil dat bij die NSB leider de papen en de joden de zondebok waren.

3,0*

Niet onaardig. Film duurde wel wat lang en was daarom soms best wel saai. Komt ook omdat te veel scènes zich afspeelden in het klooster. Hoe kun je daar nou in willen verblijven? Maar ja, we hebben het over eind 17e eeuw waar de RK kerk nog zeer veel macht had. Verblijf in een klooster was voor een vrouw nu eenmaal een roeping. Je leven in dienst stellen voor God. Maar genoeg hierover. Van dat vrome gedoe moet deze film het voor mij niet hebben maar hoofdzakelijk van de scènes die zich in zonden afspeelden en dat waren de erotische scènes en die waren zeer mooi. Kan ook gezegd worden van de zeer gewelddadige droomscènes van Benedetta. Zij tilden deze toch wel typische Verhoeven film ver boven het gemiddelde heen. Dikke voldoende dus deze erotisch prent van Verhoeven. Ik heb wel mindere Verhoevens gezien.

3,5*

Er zijn van die films die je pas na een 2e en misschien ook wel een 3e kijkbeurt kan beoordelen. Stalker en o.a. L'Année Dernière à Marienbad waren voor mij zulke films en ook deze film van Chang-dong Lee zal voor mij waarschijnlijk in dat rijtje thuishoren. Het zijn films waarbij ik na afloop even flink achter mijn oren moest krabben en die mij voorts in verwarring achterlieten. Wat betekent het allemaal? Wat voor filosofie zit hier achter? Staat die kat in de film voor de kat van Schrödinger zoals Cikx verwoordde? Tja, wat voor mysterie steekt hier allemaal achter? Het moge duidelijk zijn dat ik bij de beoordeling van Burning voorlopig niet verder kom dan deze film te waarderen op de cinematografie waaronder enkele zeer mooie scènes zoals de droom scène van Jong-Soo (De brandende kas) en uiteraard de dansscène van de zeer aantrekkelijke Hae-mi en dit op muziek van Miles Davis. Verveeld heb ik mij bij het zien van deze film dus zeer zeker niet.

Hoe deze puzzel verder in elkaar zit, daarvoor zal ik de film nogmaals moeten herzien. Dat wil overigens niet zeggen dat mijn beoordeling van deze film dan omhoog gaat. Chang-dong Lee's film Milyang (Secret Sunshine) uit 2007 vond ik namelijk een draak.

Waardering: voorlopig een 3.0*

Deze film die ik gisteravond bekeken heb draait nu in Arthouse Lux in Nijmegen voor vrijwel lege zalen. Het aantal bezoekers is elke keer op een hand te tellen. Dit alle goede recensies ten spijt. Het is ook geen film voor het grote publiek die toch liever naar makkelijke conventionele films kijkt. Dat kan van deze imo experimentele film niet gezegd worden hoewel deze film mij eigenlijk weinig deed. Op een gegeven moment had ik het met al die geluidseffecten wel gezien en op visueel vlak vond ik het ook allemaal niet zo bijzonder. De zeer lovende recensies over deze film verbazen mij daarom ook wel enigszins.

3,0*

Tot voor kort wist ik niet dat in de voormalige Sovjet Unie dit soort komedies gemaakt werden. Alleen oorlogs- en andere patriottische films waren mij bekend. In mijn speurtocht naar films uit de voormalige Sovjet Unie weet ik inmiddels wel beter. En die komedies zijn zeker niet slecht, ook deze niet. De achter-volgingsscène vond ik zelfs zeer hilarisch.

Ook interessant in de feel-good movies uit de post-stalinistische periode 1954-1979 zijn de beelden van het dagelijkse stadsleven. Volgens mij waren het jaren waarin de Russen best tevreden waren. Althans, zo kwam het bij mij over, ook in deze film. De neergang in de Sovjet Unie kwam pas na de Sovjet invasie in Afghanistan in 1979, qua domheid te vergelijken met de VS invasie in Irak in 2003.

3.5*

Dit filmpje maakte ooit deel uit van "Contes Immoraux", een film die bestaat uit vier erotische verhaaltjes maar oorspronkelijk dus een vijfluik was. Het werd er door de regisseur uitgehaald - achteraf gezien maar goed ook - omdat het door de critici als te subversief werd bevonden. Later breide Borowczyk er een aparte en langere versie rond. Dat laatste had de regisseur voor mij niet hoeven doen want ik vond vooral het eerste uur van dit soft porno niemandalletje ontzettend boring. Er werd bovendien ook nog eens zeer matig geacteerd muv de 'fucking horses'. De scène van de twee parende paarden vond ik de mooiste van de hele film.

2,0*

Beyond the Black Rainbow ervoer ik als een surrealistisch kunstwerk waarbij het verhaal - is er eigenlijk wel een verhaal? - totaal ondergeschikt is aan het audiovisuele. Zeer geslaagd in ieder geval met uitzondering dan van die scène met die twee gasten aan het einde waarbij we ook nog eens teringherrie muziek te horen kregen die mij helemaal uit de stemming bracht. Die scène paste totaal niet in deze film en had beter weggelaten kunnen worden. Wel de enige smet hoewel die scène me wel belet om deze verder uitstekende film een zeer hoge waardering te geven.

4,0*

Uitstekende zwijgende film die volgens mij de eerste belangrijke speelfilm was die de 1ste Wereldoorlog als onderwerp had. De gruwelen en waanzin werden in deze film op een zeer indrukwekkende wijze in beeld gebracht. Zeer bekend voor mij is de scene waarbij een Duitser door een Amerikaan uit de boom werd geschoten.

Ik heb deze film zo'n 10 jaar geleden van de WDR opgenomen. Gezien het aantal geringe stemmen denk ik niet dat deze film ooit op DVD is verschenen. Geheel ten onrechte overigens. Film is absoluut niet minder dan "All Quiet on the Western Front" uit 1930 die wel op DVD is verschenen.

Wat cinematografie betreft haalt deze film het niet bij de andere beroemde zwijgende film van King Vidor, "The Crowd", die ik ook 10 jaar geleden op video heb opgenomen. Maar goed dat ik beide videos bewaard heb.

Net als Fritz Lang heeft King Vidor voor mij zijn beste films in de zwijgende periode - de jaren twintig - gemaakt.

4,5*

Deze film wist mij maar niet te boeien en voor mijn gevoel duurde hij daarom ook behoorlijk lang. Dit komt vooral door het ingewikkelde en voor mij niet bijster interessante plot. Ik heb het zowiezo niet op die detectivefilms met Humphry Bogart in de hoofdrol. Ook een film zoals "The Maltese Falcon" wist mij daarom ook totaal niet te boeien. HB behoort nu eenmaal niet tot mijn favoriete acteurs, dat moge duidelijk zijn. De vechtscènes vond ik trouwens ook behoorlijk amateuristisch. Deze film moest het daarom ook voor mij hoofdzakelijk hebben van het acteren van de dames. Het spel van Lauren Bacall, Martha Vickers en ook Dorothy Malone was meer dan o.k. Voor de rest is dit voor mij een film die wat film-noir betreft behoort tot de middenmoot; niet goed maar zeker ook niet slecht.

3,0*

Een 'hate it or love it' film, zo zou je deze film inderdaad kunnen typeren. Ik werd er noch koud noch warm van. Er om lachen kon ik in ieder geval niet, want ik vond het allemaal te goor en te pervers. Dit is pas de 2e film van Miike die ik gezien heb. De 1e was het voor mij zeer sadistisch ogende "Audition". Dat sadisme schijnt toch wel het kenmerk van Miike te zijn. De trailers van zijn films laten ook alleen maar extreem geweld zien. Daarom kijk ik ook nooit naar de films van deze regisseur. Maar ik dacht; ach laat ik mij eens wegen aan deze film, het is tenslotte een 'komedie'. Een komedie op zijn Miike's dan, toch niet direkt aan mij besteed.

2,0*

Nee nee, dit was het dus niet. Een flauwe bedoeling die gelukkig niet langer duurde dan 90 minuten. Bruno vanden Broecke vond ik absolute miscast. Theo Maassen himself had die rol van buikspreker Gerard moeten doen. Dan was het misschien nog enigszins amusant geweest. Toen ik Theo Maassen zag op de première van 6 januari j.l. complimenteerde ik hem nog voor zijn rol in Bro's Before Ho's, voor mij een van de betere Nederlandse komedies. Billy komt daar in de verste verte niet in de buurt. Neen, geen geslaagd filmdebuut dus van deze cabaretier. Als ik Theo was zou ik er nog maar eens goed over nadenken om nogmaals een film te regisseren.

1.0*

Het bekijken van films van Nuri Bilge Ceylan vereisen veel geduld van de kijker want zijn films zijn doorgaans ontzettend traag en duren bovendien ook nog eens ontzettend lang. Ik heb het dan vooral over Winter Sleep en deze film. Nu is geduld niet bepaald mijn sterkste punt en verwachtte dan ook niet veel van Once in a Time in Anatolia. Ik kreeg ook wat ik verwachtte - niet veel dus - maar dat ligt beslist niet aan het eerste uur. De sfeervolle nachtscènes in het Anatolische landschap zijn zonder meer wonderschoon. Ik had af en toe het idee dat ik naar een roadmovie zat te kijken. Echter, toen het licht werd sloeg de saaiheid toe, de oeverloze dialogen gingen overheersen en bij het laatste half uur moest ik alle moeite doen om niet in slaap te vallen. Jammer, als Ceylan de lijn van Anatolia bij nacht had voortgezet dan had dit op visueel vlak een zeer mooie film kunnen zijn, net zo mooi als de afgebeelde poster.

3,0*

Buiten de surrealistische scènes - ik moest af en toe aan "The Fisher King" denken - wist deze film mij niet te boeien. Dat kwam vooral omdat het verhaal mij gewoonweg niet aansprak. Ook de personages vond ik niet interessant. Duidelijk dus niet mijn ding deze film. Meer heb ik er niet over te zeggen.

3,0*

Het eerste uur waarin de "lang-leve-de-lol meid Sayaka centraal stond was zeer leuk. Het keek lekker vlot weg en het was allemaal zo Japans als maar zijn kan. Genoeg Japanse filmpjes gezien met lekkere rebelse jonge meiden waarbij het verhaal er meestal niet om toe deed. Daar ging deze film aanvankelijk ook naar toe, maar helaas kwam na 'n uur de omslag en werd het ineens i.m.o te serieus (on)Japans drama. Zeer jammer, want die Sayaka was toch echt om te smullen met haar geblondeerd kapsel. De manier hoe zij lag te dutten op haar lesmateriaal; om in te lijsten zo mooi. Zij oogde bovendien ook zeer sympathiek en dat kan zeker ook gezegd worden van haar cram leraar. Deze film had daarom ook gewoon in zijn geheel als feel-good movie moeten eindigen en zeker niet als drama. Het einde daarentegen was wel mooi maar ook oh zo voorspelbaar.

3.5*

Deze film bevatte twee hele mooie scenes; de scene waarin Sean in de sneeuw aan het trimmen was en daarna dood neerviel onder de tunnel en de scene waarin wij Anna zien in de concertzaal kijkend naar de uitvoering van "Die Walküre" van Richard Wagner. Bijzonder was ook dat wij na de plotseling dood van Sean de andere Sean zagen die net ter wereld gekomen was. Dit deed mij onmiddellijk denken aan eenzelfde soort scene in de film "Winterschäfer" van Tom Tykwer. Met dit verschil dat in "Birth" de film begon en in "Winterschläfer" de film eindigde. Beide scenes gingen over hetzelfde thema; reïncarnatie. Alleen in de film van Tom Tykwer werd er wijselijk niets over gezegd. En daarom vond ik dat ook een zeer goede film. Maar in deze film "Birth" dus werd er een heel verhaal uit gesponnen en daar ligt voor mij de zwakte in deze film. Je kunt in reïncarnatie geloven maar zo gauw je er over gaat praten kun je alleen maar onzin uitkramen. En dat wordt in deze film weer eens bewezen. Het verhaal sloeg echt nergens op.
De muziek van Alexandre Desplat vond ik zonder meer prachtig, vooral in het openingsshot en het acteren van Nicole Kidman vond ik zoals altijd weer uitstekend. Alleen is dat voor mij niet genoeg om deze film een voldoende te geven.

2,0* voor de muziek en Nicole Kidman

In een reactie op een opmerking van John Milton bij de film Dunkirk schreef ik o.a. het volgende:

Het punt is en dat heb ik de laatste tijd ontdekt; ik ben helemaal niet meer in de stemming voor oorlogsfilms. Vanmorgen nog geprobeerd een oorlogsfilm te bekijken maar er na een half uur de brui aan gegeven.

Wel, vanmorgen heb ik die film - en dat was deze film dus! - toch maar afgekeken en dat is maar goed ook, want i.t.t. Dunkirk wist deze film mij wél te raken. Niet zo zeer vanwege die doorgaans schreeuwende Japanse soldaten maar vooral door die krachtige uitstraling van de monnik Mizushima, die de boodschap van het boeddhisme uitstekend begrepen had. De kracht van die boodschap ligt in het zwijgen. "De waarheid kan niet onderwezen worden" zo luidt een boeddhistische spreuk. Beelden zeiden trouwens meer dan genoeg en dan heb ik het vooral over die op visueel vlak schitterend weergegeven beelden van de talrijke vergane lijken van de gesneuvelde Japanse soldaten die bij mij veel meer indruk maakten dan die gevechtsscène die we in het eerste half uur te zien kregen. Ik vind deze film dan ook een zeer sterke anti-oorlogsfilm. Het einde, de reis naar huis van de Japanse soldaten over de rivier met op de achtergrond het Birmese vlakke landschap, een pagode daar boven uitstekend vond ik trouwens zeer mooi.

4.0*

Na het zeer geslaagde Brestskaya Krepost (2010) verwachtte ik veel van deze film die als onderwerp het beleg van Sebastopol had waar ene scherpschutter Lyudmila Pavlichenko een heldenrol vervulde door 309 Duitsers naar de eeuwige jachtvelden te sturen. Alles dus om over dat onderwerp een mooie en spannende oorlogsfilm te maken, maar helaas waren mijn verwachtingen veel te hoog gespannen. Zelden zo'n saaie oorlogsfilm gezien. Veel overbodige scènes zoals die uitstapjes van madam naar de familie Roosevelt die helemaal niets toevoegden aan deze zogenaamde slag om Sebastopol. En dan hebben we het nog niet gehad over de afschuwelijke score en de slechte special effects. Neen, deze in mijn ogen deels mislukte oorlogsfilm kan geen moment in de schaduw staan van het door mij eerder genoemde Brestskaya Krepost.

Waardering: Nog maar net een 2,0*

Mooie maar wel vreemde film die het voor mij toch wel helemaal moest hebben van het spel van de vrouwelijke hoofdrolspelers Allison en Blair. Opening was zeer mooi trouwens. Allison op de vlonder voor zich uit starend en dan die blik. Prachtig.
De eerste film "The Bear in the Road" vond ik trouwens het beste. Mooie story en uitstekend spel van de drie protagonisten. De tweede film "The Bear by the Boat House" had ik soms moeite om te volgen. Zal wel komen omdat het hier meer een film in een film betrof en daar heb ik altijd moeite mee. Het einde was daarentegen weer erg mooi en dan ook nog vermeldingswaard de beer die we nog even te zien kregen.

3,5*

Dit berichtje Carice van Houten wint Tribeca award voor Beste Actrice - Cinema.nl Nieuws was voor mij de aanleiding om maar eens dit Nederlandse drama te gaan bekijken, mede ook omdat het in Lux Nijmegen op het ogenblik de best bezochte film is. Waarom is mij volstrekt een raadsel. Was het soms om Rutger Hauer of om onze zwaar over het paard getilde Carice van Houten Tjonge tjonge wat een irritant personage is die Van Houten. Ik kon er geen enkel moment mee sympathiseren. Haar acteren vond ik zoals atijd maar zeer matig maar het is in deze film vooral haar engels dat niet om aan te horen was. Amateurisme ten top. Heeft ze wel geoefend om accentloos engels te praten of vond de regisseur het gewoon niet belangrijk. Je zou dat laatste haast wel denken. Verder vond ik de film vanaf het begin af aan een slaapverwekkende vertoning die mij geen ogenblik wist te boeien. De tieten van Carice veranderden daar niets aan. Hoogtepunt was voor mij het moment dat het dode lichaam van Irma Jonker (Carice) uit het water werd opgevist. Ik wist nu dat elk ogenblik de aftiteling kon beginnen.
Neen, het is niks en het zal ook nooit iets worden met de Nederlandse film. Dit is het zoveelste Nederlandse product dat ik gezien heb die voor mij de laagste waardering heeft gekregen.
Verder wil ik over deze film geen woorden meer kwijt. Het is trouwens zonde van de tijd. User AddictedToMovies heeft op pagina 1 over deze film al een prima recensie geschreven waar ik mij uitstekend in kan vinden.

1,0*

Deze film draaide vanavond in het kader van Luxploitation in - hoe kan het ook anders - Arthouse Lux in Nijmegen. Ik ging naar deze film met zeer hoge verwachtingen die helaas niet werden waargemaakt. Het begin was erg traag, visueel vond ik het allemaal niet zo bijzonder, het duurde gewoon een tijdje voor de film enigszins op gang kwam. Spannend werd het op een gegeven moment wel, maar dan het open einde. Voor mij was dat een afknapper. Niet omdat voor mij alles voorgekouwd moet worden, maar ik wil voor mij zelf toch wel graag in kunnen vullen wie die freak was die die vrouwen om zeep hielp. Schijnbaar was het de filmmakers hier ook niet om te doen. Nu verliet ik de zaal dus met een rot gevoel. Het enigste wat bij mij zeer positief overkwam in deze horrorfilm was de humor. De soms hilarische dialogen vond ik bijzonder geslaagd. Maar als "slasher" vond ik deze film veel te braaf, geen schaduw van horrorfilms zoals "The Texas Chainsaw Massacre", "The Exorcist" en "The Wicker Man" die in dezelfde tijd gemaakt werden. Ik moest bij het zien van "Black Christmas" wel vaak aan die film "Holloween" uit 1978 denken, maar die vond ik toch wel een stuk beter.

3,0*

Prima misdaadfilm die mij sterk deed denken aan "Donnie Brasco" die met deze film gemeen heeft dat die ook op feiten gebaseerd is. Sterke rol van Johnnie Depp trouwens, die voor dit soort films toch wel geknipt is. Dat heeft hij ook al laten zien in het door mij geciteerde "Donnie Brasco". Wat deze film voor mij zo sterk maakt is dat er niet meer actiescènes in zitten dan nodig is. Een overdaad van dat soort scènes maakt de film i.m.o. ongeloofwaardig. Deze film moet het voor mij dan ook vooral hebben van het uitstekende misdaadsfeertje dat hier wordt neergezet.

4,0*

Niet bepaald een smakelijk filmpje hoewel het af en toe wel lachen geblazen was. Wel goed gevonden trouwens die moordende schapen, maar of ik dit filmpje nog een keer ga bekijken? Ik denk het toch niet. Ik vond het allemaal toch wel een beetje te ranzig. Filmpje kun je ook maar het beste bekijken 's-avonds laat met een lekkere trappist, verstand op nul en liefst een beetje aangeschoten ook nog. Misschien dat je er dan het meest van kan genieten want dit is natuurlijk volslagen onzinnig vermaak, zo onzinnig zelfs dat het gewoon grappig wordt. Ik denk dat de regisseur ook geen andere bedoelingen gehad heeft met dit over-de-top horrorfilmpje. Het Nieuw-Zeelandse landschap oogde best mooi eigenlijk. Best wel mooi ook die scène toen die schapen de heuvel afrenden en dat illustere gezelschap te grazen namen.

3,0*

btw Dit filmpje voor nog geen € 2,00 gekocht bij Boeken-Voordeel in Nijmegen.