Opinions

Beter dan ik had verwacht. Voor mijn gevoel duurde de film in ieder geval niet te lang. Het onderwerp is best wel interessant maar wordt uiteraard wel getoond vanuit de gekleurde bril van Spike Lee. De Afro-Americans worden door hem als intelligent neergezet en de leden van Ku Klux Klan als zeer dom. Bij het afgeven door die KKK leden op negers en joden en nog meer moest ik denken aan die mensen van die bekende politieke partij in Nederland onder aanvoering van die leider met het blonde kapsel die ook zo lekker kunnen afgeven op diegenen die niet in hun straatje passen. Welke diegenen zijn dat mag voor iedereen duidelijk zijn. Neutraal is Spike Lee dus zeker niet, maar ja, Spike Lee is dan ook een Afro-American. Wel grappig overigens hoe die leden van de KKK zich erin lieten luizen en die dikke moeke die de bom moest plaatsen, die werkte gewoon op mijn lachspieren, zo dom oogde zij.
Het grote pluspunt van de film vind ik de cast. Iedereen vervulde zijn of haar rol met vakmanschap. De laatste 10 minuten had overigens beter weggelaten kunnen worden. Totaal overbodig want hiermee laat Spike Lee te duidelijk overkomen dat het een politieke film is waarbij vanuit zijn perspectief de whites de bad guys zijn en de blacks de good guys. In werkelijkheid is het natuurlijk niet zo simpel. Nogal zwart-wit denken dus van Spike Lee waar ik opvallend weinig films van heb gezien.

3.5*

Films van Hitchcock krijgen van mij de laatste tijd bij herziening doorgaans niet meer de hoge waardering als toen ik ze voor de eerste keer zag. Deze film "Blackmail" vormt daarentegen een mooie uitzondering. Ik vond dit een prachtige sfeervolle thriller waarin veel van Hitchcock's vaste thema's aan de orde kwamen die hem later de bijnaam "the master of suspense" zou opleveren. Zie o.a. de scènes van de moord en het keukenmes"
Wat deze film voor mij zo adembenemend mooi maakt is de sensuele verschijning van het personage Alice, uitstekend vertolkt door Anny Ondra. Haar onschuldige blikken spraken voor mij boekdelen. Ik was daarom ook zeer blij met het happy end voor Alice die voor mij al van begin af aan mijn sympathie opwekte.
Bijzonder in deze film - het is al eerder vermeld - is de overgang van zwijgende naar sprekende film, zodat "Blackmail" ook te boek staat als de eerste Engelse sprekende film.
btw De dvd die ook Hitchcock's film "Murder" bevatte voor slechts € 2,50 gekocht bij de FRS. Voor niks eigenlijk.

Waardering; 4,5* na herziening.

Was ik er 8½ jaar geleden toen ik deze film voor het laatst gezien had nog enthousiast over, nu na herziening viel hij mij behoorlijk tegen. Dat ligt zeker niet aan de cinematografie - die is dik in orde - maar het verhaal - nog leger dan leeg - sprak mij totaal niet meer aan. Dat overkwam mij na herziening ook bij de S/F film 2001: A Space Odyssey. Het begint er sterk op te lijken dat het genre science fiction bij mij in een vrije val geraakt. Zeker als al het gedoe zich in de ruimte afspeelt of in een oord zoals hier bij Blade Runner waar alle daglicht lijkt te zijn verdwenen. Tja, ik houd toch wel van Moeder Aarde met al zijn ongemakken. Een film met het onderwerp replica's is in ieder geval niet langer meer aan mij besteed. Blijft de vraag over of ik me nog wel moet wagen aan Blade Runner 2049. Ik heb er een hard hoofd in zeker gezien de lengte van die film. Blade Runner uit 1982 duurde mij al lang genoeg.

3.0* na herziening

Een typische "you hate it or you love it" film, dit gezien de bovenste drie reakties. Ik kan me wel vinden in de recensie van Spetie. Deze film komt zeer realistisch over en ik had er geen moeite mee mijzelf in de penibele situatie te plaatsen van de drie hoofdpersonen. Ook ik zou in zo'n situatie enorm in paniek geraakt zijn. De kunst is in zo'n situatie je hoofd er bij te houden en puur intuïtief te handelen. Het probleem is als je met meerderen bent en iedereen raakt in paniek je uiteindelijk helemaal niets doet maar alleen maar rondjes gaat lopen. Het drietal miste een persoon die dus duidelijk beschikte over leiderschap en niet in paniek raakte. Een must in dit soort situaties. Behalve als een zeer sterke horrorfilm zag ik deze film dus ook als een uitstekend psychologisch drama. De handheld camera vond ik in deze film in ieder geval niet storend. Toch moet ik niet te veel van dit soort films zien. Op visueel vlak vond ik deze film weliswaar geslaagd maar nu niet bepaald mooi. Ik zal deze film daarom ook niet meer zo gauw gaan herzien.

3,5*

"Blind" is een film die eigenlijk gaat over het samenspel van fantasie en werkelijkheid en de vraag in hoeverre wij onze verbeelding de dingen invullen. Zo las ik in de Filmkrant. Heel herkenbaar voor mij. Alleen herkende ik mij niet in de fantasieën van de regisseur. Ik ervoer ze als oervervelend en raakte er ook niet in het minst door geboeid. Voor mijn gevoel duurde de film daarom ook eindeloos lang. Niet mijn ding dus deze film die ik daarom ook heel snel zal vergeten.

2,0*

En die meiden waren best tof, net zoals die meiden in Spring Breakers.

Over de film verder;

Geen topper maar in ieder geval wel een vermakelijke film. En tja, waar gaat het eigenlijk over? Vanuit mijn oogpunt over mooie maar karakterloze meiden voor wie de zin van het leven niet meer is dan glamour, feesten, snuiven en vooral met dure dingen te koop lopen. Zij willen zich als het ware spiegelen aan eveneens karakterloze Hollywood sterren, voor wie materieel bezit en roem het enigste is wat telt. Als Coppola met deze film de leegheid van al dit soort pretpark lieden uit wilde drukken, dan is zij daar redelijk in geslaagd. Ik zeg met nadruk redelijk omdat over de geloofwaardigheid van het plot toch wel het een of ander valt aan te merken. Als het zo makkelijk was om bij deze jet set in te breken, dan hadden die huizen al lang door professionals leeggeroofd moeten zijn. Rebecca en haar metgezellen zouden dan niet meer dan leeggeroofde huizen aangetroffen hebben.

3,5*

Ik heb het zeer lang uitgesteld, maar ik ben nu eindelijk deze film maar eens gaan bekijken mede door de lovende berichten en het hoge gemiddelde op MovieMeter. Waarom zo lang gewacht? Wel, omdat ik van deze film niets maar dan ook helemaal niets verwachtte. Dan kan hij alleen maar meevallen dacht ik. Maar hij viel niet mee. Integendeel, ik ben er vanmorgen om 10 uur mee begonnen en ik heb hem na talrijke onderbrekingen om 16.30 eindelijk afgekeken zonder aftiteling. Voor dat laatste kon ik zelfs de moeite niet meer voor opbrengen.

Deze film vond ik een overdramatische draak met ook nog een zeer voorspelbaar ongeloofwaardig moralistisch einde. Bovendien vreselijke muziek en in visueel opzicht viel er ook helemaal niets te genieten. Geen moment heeft deze film mij geraakt dit in tegenstelling tot een soortgelijke film zoals "Hotel Ruanda", die ik tig keer beter en geloofwaardiger vond.

Edward Zwick wilde imo met deze film vooral goed scoren bij het grote publiek wat hem jammergenoeg nog gelukt is ook. Wat drama - kindsoldaatjes, afgehakte handen -, wat actie zodat liefhebbers van actiefilms ook aan hun trekken komen en dan nog een vleugje moralisme - de slechte egoïstische Westerse mens die alleen maar uit is op zelfverrijking, dit ten koste van de arme Afrikaantjes. Nou ja, laat ik maar ophouden. Ik kan nog wel een tijdje zo doorgaan, maar dat heeft verder toch geen toegevoegde waarde meer. Dit soort Hollywood drama's zijn gewoon niet aan mij besteed.

1,0*

Viel mij niet tegen maar sommige onsmakelijke scènes hadden ze rustig weg mogen laten. Zullen ze in de verkorte versie van 92 minuten ook wel gedaan hebben. Het hoogtepunt van deze horror komedie - want dat is het voor mij - is toch wel het optreden van die twee detectives. Af en toe best wel gelachen met die twee mafketels. En ja, die dames zagen er best wel sexy uit, althans vóór dat ze als slachtvee werden gekild. Niet te vergeten ook de uitstekende soundtrack van Southern Culture on the Skids. Paste uitstekend in deze horrorfilm.

3,0*

Niet onaardig, hoewel van het verhaal dat zo onvoorspelbaar is als wat - het vliegt te veel alle kanten op - ik het niet direct moest hebben. Wel van de best wel goed acterende Susanne Wolff in de rol van de chaotische Marie en het sfeertje in de rosse buurt van Amsterdam dat best wel goed werd weergegeven. De soundtrack vond ik zeker ook geslaagd met als uitschieter dat geweldige nummer I Hate You van The Monks dat je vrij in het begin van de film hoorde.

3,5*

Tja, wat moet ik hier nou van zeggen. Een film over een vrouw in een enorme identiteitscrisis. Daar heb ik al heel wat films van gezien en op een goede waardering hebben ze bij mij nooit kunnen rekenen. Ook Cate Blanchett niet die voor mij een van de meest vreselijke personages neerzette in de geschiedenis van de cinema. Zo'n vrouw als Jasmine zou ik al na een dag de deur uitgeschopt hebben. Deze vreselijke arrogante loser die de hele leven nog nooit een flikker heeft uitgevoerd dan behalve teren op haar rijke vent en andere wil zeggen hoe ze moeten leven. Mijn sympathie ging uiteraard uit naar haar zoon en haar zus Ginger die niets moesten hebben van dat elitaire rijkeluisleventje van die vreselijke lelijk ogende Jasmine en hun eigen gang gingen.
Meer wil ik eigenlijk niet kwijt over deze film die voor mijn gevoel toch tot de mindere films behoort van Allen. Dat ligt zeker niet aan het acteren van de hoofdrolspelers - dat was zonder meer goed -, maar meer omdat ik niet meer in de stemming ben van dit soort identiteitscrisis films met doorgaans vreselijke mensen. Geef mij toch maar een feel-good movie zoals Midnight in Paris. Voor mij een van de beste films van Woody Allen van de afgelopen 10 jaar.
Waarom deze film behalve een drama ook een komedie genoemd wordt is mij trouwens een raadsel. Ik heb deze film ervaren als 100% drama.

3,0*

Deze film wilde ik bekijken omdat Michelle Williams hier in meespeelde. Zij is nu eenmaal een van mijn favoriete actrices en ze deed het ook hier in weer voortreffelijk. Jammergenoeg vond ik het plot niet interessant. Het was weer allemaal kommer en kwel in de liefde en dit soort misère heb ik inmiddels al in veel te veel films gezien. Het boeit me gewoon niet meer en het is ook allemaal van hetzelfde.

3,0* dankzij Michelle

Uitstekende film van De Palma. Als dit moet dienen als een ode aan het werk van Hitchcock, dan is deze erotische thriller - zo mag je deze film toch wel noemen - dan in ieder geval wel een zeer mooie ode met talrijke verwijzingen naar o.a. "Rear Window" en "Vertigo". Film was spannend tot aan het eind, er werd zeer goed geacteerd bovendien en als toegift kregen wij ook nog de geweldige performance van 'Relax' van 'Frankie goes to Hollywood'.

Verder valt eigenlijk nog te vermelden dat voor mij de jaren tachtig toch wel het hoogtepunt vormden voor het werk van De Palma, gezien mijn hoge waarderingen voor "Blow Out", "Scarface" en "The Untouchables". In de jaren negentig zou De Palma nog een uitstekende film maken met "Carlito's Way", maar daarna had hij zijn kruit toch wel verschoten.

btw Ik kocht deze DVD voor slechts € 5,00 bij Boudisque. Een koopje.

4,0*

Het is weer ruim 8½ jaar geleden dat ik deze film voor het laatst gezien heb en daar mijn interesse in filosofie de laatste tijd weer enorm is toegenomen werd het weer eens tijd voor een herziening. Want deze film is natuurlijk een puur filosofische film die gaat over de cyclus van het leven, prachtig weergegeven in vier delen, elk een seizoen voorstellend. Een stukje oosterse wijsheid dus hoewel ik er ook een stukje Nietzsche in herken. Dat klinkt vreemd misschien maar schreef Nietzsche niet in zijn "Also Sprach Zarathustra": "Alles gaat, alles keert terug; eeuwig wentelt het rad van het Zijn". En daar gaat het in deze film dus duidelijk over.
Behalve een prachtig stukje Oosterse filosofie blinkt deze film vooral uit in de wijze hoe de landschappen worden weergegeven. Van grootse schoonheid! Ook de score paste uitstekend bij deze vooral rustgevende film. Qua verhaal vond ik het gedeelte dat zich in de zomer afspeelde het mooiste. De jonge monnik die verliefd werd op de vrouw en even vergat dat hij monnik was. In zijn sterke verlangen naar die vrouw herkende ik iets van mijzelf. Ook dit soort verlangens heb ik meermalen gehad en helaas ervaren als zeer pijnlijk, iets waar ik niet snel genoeg vanaf kon zijn. Ook de jonge monnik zou dat pijnlijke ervaren. Dat werd vooral duidelijk in het 3e deel.
Kort samengevat:
Deze herziening van de voor mij verreweg beste film van Kim ki-duk is mij weer uitstekend bevallen en voor mij aanleiding om deze film te waarderen met het hoogste hier op MovieMeter gehanteerde waardering cijfer.

5.0*

Als ik het woordje #metoo hoor dan is dat voor mij meestal een reden een film die daar over gaat links te laten liggen. Maar....wil je een film hierover gaan veroordelen, dan moet je de film natuurlijk wel eerst gaan zien. Dat heb ik dus gedaan en de film viel mij nog enigszins mee. Ik heb geprobeerd mij zowel in de huid te kruipen van de dames als van de Fox baas Roger Ailes. Om hogerop te komen daar zit dus duidelijk een prijskaartje aan. De dames werden voor een keuze gesteld; meegaan in de advances van de Fox baas of je lucratieve baantje verliezen. De dames kozen dus aanvankelijk voor het eerste en ja, dan ben je zelf toch ook schuld aan de vernederingen die je zelf hebt moeten ondergaan. Ik kan dus niet openlijk partij kiezen voor de dames en ik kan Roger ook niet direct veroordelen. Wat zou je zelf doen als je in de plaats stond van Roger. Vul het zelf maar in.

Blijft de vraag over of dit nu een feministische film is of niet. Ik heb de neiging om te zeggen ja en nee. de dames hadden na de advances van de Fox baas ook gelijk kunnen zeggen; zoek maar iemand anders voor dit baantje. Maar dat deden de dames niet; kwestie van aanzien en geld hè. Maar genoeg gezegd hierover.

Of over dit soort onderwerpen trouwens nog meer films gemaakt zullen worden durf ik niet te zeggen. Voor mij hoeft het niet. Maar....waarover - en hier twijfel ik niet aan! - later wel een film gemaakt zal worden is over de huidige president of the United States Donald Trump die we regelmatig in beeld zagen. Ik denk alleen dat 108 minuten speeltijd niet voldoende zal zijn. Daar heb je minstens twee keer zoveel speeltijd voor nodig.

3,0*

Niet slecht. Er mag de meeste tijd dan wel helemaal niets gebeuren, maar ja, wat is niets. Ik vond de spanningsopbouw meer dan goed. Duurde niets te lang. Je had ook alle tijd om de personages te leren kennen. Westerns waarbij het alleen maar gaat om zoveel mogelijk pief, paf, poef heb ik al meer dan genoeg gezien. Dat geldt ook voor horror films met een overdaad aan gore. Maar dat alles gelukkig niet in deze best genietbare film. Nou ja, genietbaar?!. Het horrorgedeelte loog er trouwens niet om. Sommige scènes waren niet mis, maar de beelden die kenmerkend zijn voor een western hadden duidelijk de overhand. Daarom vind ik dat deze film beter past in het genre western dan in het genre horror. Ik denk daarom ook dat de westernliefhebbers over het algemeen deze film beter zullen waarderen dan de horrorliefhebbers.

3.5*

Mooie kleurtjes, aantrekkelijke dames, leuke kindjes en dat allemaal op muziek van Mozart en dat zo'n 65 minuten lang totdat.... de gelukkig getrouwde timmerman zijn lieve vrouw opbiechtte dat hij nog een lieve vrouw gevonden had waar hij verliefd op was. Geen probleem leek onze lieve Therèse te zeggen maar de reactie daarna van dezelfde lieve Therèse en hetgeen wat daarop volgde was zo ongeloofwaardig dat vanaf dat moment de film voor mij als een nachtkaars uitging.

3,0*

Niet veel verwacht van dit horror drieluik, waarschijnlijk vanwege het lage gemiddelde, maar dat viel gelukkig reuze mee. Vooral het eerste filmpje vond ik erg gaaf en bezorgde mij de nodige schrikmomenten. Zeer beklemmend vond ik de scènes waarbij het leek dat Jenna voortdurend door iemand achtervolgd werd. De kwade bedoelingen van het zogenaamde aardige koppel had ik aanvankelijk niet verwacht. Dat maakte het einde van dit eerste filmpje van dit drieluik ook enigszins verrassend. Voor mij geen voorspelbaar einde in ieder geval. Ook de overige twee filmpjes van het drieluik scoorden ruim voldoende met het laatste filmpje een mooie maar toch wel lugubere afsluiter.

4,0*

Deze film herzien en wel de versie van 293 minuten. Ondanks dat deze film bijna 5 uur duurde heeft deze film mij geen minuut verveeld. Nog nooit heb ik met mensen, in dit geval de bemanning van de duikboot, zo meegeleefd. Het dramatische einde kwam voor mij daarom ook opnieuw als een mokerslag. Toch, zou deze film een happy end gehad hebben, dan zou mijn waardering toch anders geweest zijn, deze film zou dan minder bij mij blijven hangen. Het zou dan minder drama geweest zijn. Het einde vond ik magistraal, de kapitein die zijn boot alsnog ten onder zag gaan maar dan wel definitief en vervolgens stierf.
Voor mij is Das Boot zonder meer de beste oorlogsfilm die ik gezien heb. Geen enkel zwak moment heb ik kunnen ontdekken. Uitstekende cast. Voorts is dit ook een uitstekende psychologische film. "Jetzt wird es psychologisch" zegt de kapitein in het begin als de duikboot nog maar net op zee is. Inderdaad komt het daar ook op aan. Koelbloedigheid, ijzeren discipline, kameraadschap maar ook de nodige verstrooiing. Geen pretje om bijn twee maanden onafgebroken in zo'n boot te zitten, waarbij het ergste misschien de verveling is.

En wat de soundtrack betreft;
Het chanson waar de kapitein zo dol op was "J' Attendrai" van Rina Kelly was destijds immens populair, ook bij de vijand, de Duitsers dus. Ook ik vind dit chanson nu nog steeds erg mooi.

5,00* na herziening en een plaats in mijn top 10.

Zeer aangenaam verrast door deze nieuwste film van van Alex van Warmerdam. Zeer komisch, zeer origineel en vooral onvoorspelbaar. Ik had er na pakweg 1½ uur uur nog geen flauw idee van hoe dit absurde verhaal zou eindigen. Toen we de aftiteling te zien kregen was iedereen in de zaal stil zich afvragende van wat dat maffe gedoe nu allemaal betekende. Ik had dat aanvankelijk ook, maar na een half uur was ik daar dacht ik toch achter. Geen hapklare brokken dus die van Van Warmerdam ons dus hier voorschotelt en dat siert hem. Ik heb in ieder geval de hele avond gekluisterd naar dit bijzonder absurde maar aangename filmpje van Van Warmerdam zitten kijken. Die heeft voor mij met deze film bewezen tot de absolute top te behoren van de Nederlandse cinema.

Waardering: 4,0* met kans op verhoging

Uitstekende sensuele thriller van de Wachowski Brothers met geweldig acteerwerk van de beide dames en de bad guy Ceasar. Film had een lekker sfeertje en was af en toe lekker hard. Memorabele scene; de vinger die werd afgeknipt van een van de gangsters omdat hij niet wilde zeggen waar hij het geld verstopt had.
De schietscenes worden ook stijlvol en in slowmotion in beeld gebracht. Prachtige scene ook toen Ceasar - uitstekende rol van Joe Panteliano - Johnny neerschoot, waarna Johnny het vingertje opstak en zei; "Don't shoot". En zo viel er nog meer te genieten van dit uitstekende debuut van de broeders Wachowski, die behalve spanning ook nog een flinke dosis humor bevatte.
Helaas kozen de gebroeders Wachowski hierna voor grote projekten en het grote geld. Met het eerste deel van "The Matrix" maakte ze nog een uitstekende film, maar daarna werd het niets meer. En zo is het al vele regisseurs vergaan, omdat zij kwantiteit op een gegeven moment belangrijker vonden dan kwaliteit.

4,0*

Deze film vandaag op de Filmbeurs in Den Bosch gezien en het resultaat is ronduit bedroevend wat Kelly met deze film liet zijn. Het script met verwijzingen naar het hiernamaals, vagevuur, hel en nog meer van die bovennatuurlijke onzin sloeg werkelijk nergens op en en het acteren van de James Marsden en Cameron Diaz vond ik bovendien veel te sentimenteel. Neen, ik begin toch steeds meer te denken dat "Donnie Darko" niet meer dan een toevalstreffer is van deze behoorlijk overschatte regisseur, want "Southland Tales" vond ik ook al niks, maar is misschien toch nog beter dan dit prul. Moest die toch nog maar eens herzien.

Wat deze film trouwens moest op de Filmbeurs waar doorgaans arthousefilms gedraaid worden is mij ook een vraag. Met Arthouse heeft deze film niets maar dan ook helemaal niets te maken. Dat bleek ook wel, want er liepen nogal wat mensen teleurgesteld weg tijdens de film.

1,0*

Mooi, gewoon mooi!

Meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen. Dit is een film die je gewoon over je heen moet laten komen. Niet te veel denken, gewoon je mee laten slepen door je gevoel. In dat laatste is Linklater in dit unieke coming- of- age project uitstekend geslaagd. Het levensverhaal van een familie over een tijdperk van 12 jaar en dat met dezelfde cast. Je moet maar durven want er zit natuurlijk wel een groot risico aan verbonden. Een van de hoofdrolspelers zou door onvoorziene omstandigheden zo maar weg kunnen vallen - bij voorbeeld door een ongeval of door ziekte - en dan zit je als regisseur natuurlijk wel met een groot probleem. Boyhood zal mede door deze zeer gedurfde aanpak in het rijtje plaats gaan nemen tussen de grote filmklassiekers. Dat durf ik nu al te zeggen.

Nog iets over de hoofdrolspelers; die deden het natuurlijk allemaal voortreffelijk. overbodig eigenlijk om dat te zeggen. Maar...mijn hart ging natuurlijk naar Samantha. Tja, hoe kan het ook anders. Een leuke vlotte dame die je ziet opgroeien van een kind naar een volwassen vrouw. Mooi, gewoon mooi!

5,0*

Aanvankelijk moeilijk te beoordelen film omdat ik er niet van houd dat zeker wat oorlogsfilms betreft die gaan over de 2e Wereldoorlog of datgene wat daarmee in verband staat er met de werkelijkheid een loopje wordt gemaakt. Ik heb daarom uitvoerig de berichten geraadpleegd van hoe Mengele in werkelijkheid om het leven is gekomen. Door een beroerte in 1979 maar dat wist men pas in 1985. Toen deze film uitkwam was over het lot van Mengele niets bekend vandaar dat men de fantasie zodoende zijn loop kon laten gaan. Voor mij een reden om mijn aanvankelijk negatieve waardering voor deze film toch wel enigszins in positieve zin bij te stellen.

Over de film verder:

Soms best wel spannend, zeker het laatste half uur en met een uitstekende vertolking van Mengele door Gregory Peck. Film duurde wel wat lang en bevatte toch wel gedeelten die mij toch wel enigszins saai overkwamen. Maar al met al toch wel prima amusement.

3,5*

Zelden gezien dat het einde een film zo verpest. Dat einde had beslist anders gemoeten. Voor de rest was Boze Cialo een prima drama. Goed acteerwerk van Bartosz Bielenia als Daniel en die Eliza zag er trouwens best wel aardig uit. De beelden waren erg herkenbaar voor mij en dan heb ik het over dat Rooms Katholieke gedoe met al zijn rituelen. Daar werd ik als klein menneke destijds - en dan heb ik het over de jaren vijftig - mee doodgegooid. In Polen is dat misschien nu nog zo maar gelukkig zijn wij in Nederland grotendeels daarvan verlost.

3,0*

Audiovisueel een mooie film maar met het verhaal kon ik nu niet bepaald veel. Beetje te surrealistisch allemaal. De dames zagen er niettemin best wel aardig uit maar die scène toen ze met z'n drieën in de badkuip zaten was dus helemaal niks. Wat een preutsheid. Zelfs de blote borsten mochten niet gezien worden. Weer een typisch Amerikaans filmpje dus dit Brait.

3,0*

Het bekijken van deze film heb ik lange tijd uitgesteld omdat het zombie genre mij doorgaans niet ligt. Maar net zoals de film Zombie 2 is deze film voor mij een aangename uitzondering. Naar het einde toe ging deze film wel behoorlijk over de top maar dat neemt niet weg dat ik mij af en toe rot heb gelachen. Tja, en dan is een komedie voor mij zonder meer geslaagd. Na deze film zou Peter Jackson nog een goede film maken "Heavenly Creatures" maar daarna koos de regisseur voor het mainstream publiek en ging hij over naar films zoals de Lord of the Rings trilogie. Films in ieder geval waar ik absoluut niet van onder de indruk was. Tja, het kan verkeren. Niettemin vond ik dit Braindead prima vermaak. Of Peter Jackson ooit nog op dit genre terug zal keren valt te betwijfelen hoewel ik het wel zou toejuichen.

4.0*

Neen, hier kan ik dus helemaal niks mee. Totaal gebrek aan die sfeer die zo kenmerkend is voor een horrorfilm. Dit ís ook geen horrorfilm maar meer een tiener filmpje met een totaal ongeloofwaardig verhaal. Zo'n broekie die een paar van die gruwelijke moorden pleegt. Kom nou zeg. Dat geloof je toch zelf niet. Dat alles mag dan wel een droom zijn maar dan nog. Ik ergerde mij trouwens groen en geel aan dat broekje. De Brainscan player had eigenlijk gespeeld moeten worden door het buurmeisje. Dan had het voor mij in ieder geval nog iets leuks geworden. Maar ja, ik houd nu eenmaal van bad girls. Kimberly, het buurmeisje dus en Woef - je weet wel die trouwe viervoeter met die afgezaagde voet in zijn bek - zijn de enigen die van mij een voldoende krijgen. Voor de rest maar gauw vergeten dit flauwe filmpje dat ik met veel moeite heb afgekeken.

1,0*

Dit soort films staan of vallen bij mij met de vrouwelijke hoofdrolspeler. Ligt die mij niet dan verslapt al gauw mijn aandacht. Niet bij deze film dus want die Juno Temple is toch best wel een lekker ding, zeker als ze lekker sadistisch te werk gaat. Als komedie vond ik deze film ook best wel geslaagd. Origineel verhaal, prima acteerwerk van beide hoofdrolspelers en op visueel vlak zag het er trouwens ook allemaal prima uit. De film moest het van mij wel hebben van het eerste sterke uur. Daarna ging het soms wat over de top en het moralistische einde had van mij ook niet gehoeven. Dat mocht overigens voor mij de pret niet drukken, ik heb minder goede Amerikaanse komedies gezien.

3,5*

Deze film moest het van mij nu niet bepaald hebben van de pief paf poef scènes - dat soort scènes heb ik al tig keer en veel beter gezien - maar vooral van de sfeerbeelden van St. Petersburg van vlak na de ineenstorting van de Sovjet-Unie. Grauwer en troostelozer kon het gewoon niet. Hilarisch vond ik die tram, waarvan het middengedeelte grotendeels weg was. Je zou zeggen dat dat symbolisch stond voor al die voormalige sovjet-republieken die nu zelfstandig geworden zijn en nu niet langer deel meer uitmaken van het eens zo grote Rusland. Zeer mooi vond ik trouwens de eurodance scène en dit onder de muziek van E-rotic. Tja, in erbarmelijke omstandigheden geeft muziek je nu eenmaal troost. Toch wel een mooie film van Balabanov dus dit Brat, hoewel toch zeker niet zijn beste. Dat vind ik altijd nog Gruz 200

3.5*

Deze film sinds lange tijd weer eens herzien. Niet echt een bijzondere film maar het acteerwerk van Audrey Hepburn en George Peppard was zonder meer uitstekend, hoewel de prijs voor de beste acteur voor mij toch ging naar 'Holly's cat'. De beelden hoe de kat in het gordijn sprong toen Holly haar huis aan het verbouwen was en het beeld van de kat boven op de opgezette stierenkop vond ik geweldig. Hoe zouden ze dat beest dat geleerd hebben?

Behalve dat de film ook een mooi beeld gaf van het New York van de jaren zestig mag vooral de mooie soundtrack van Henry Mancini niet onvermeld blijven. "Moon River" is voor mij nog altijd een van de mooiste romantische filmmelodieën uit de geschiedenis van de cinema, die uitstekend paste in deze aardige maar wel zeer voorspelbare feelgood movie.

3,5*