Boze Cialo (2019)

Leuke film die aldoor boeit en vermaakt, al vind ik dat de film te kort komt in z’n geloofwaardigheid doordat het alle voorspelbare filmclichés brengt, van de romance tussen Daniel en Eliza tot de door Daniel gerealiseerde verzoening in het dorp waarbij iedereen dus zelfs de verbitterde Lidia tot inkering komt. De film kent echter intense scenes en de boodschap is sterk: ‘gelovigen’ nemen Jezus’ boodschap van vergeving weinig serieus – zijn dus hypocriet – waarbij de film wel geloofwaardig maakt dat juist een ex-crimineel die boodschap kan brengen en daarmee een diepe wond van het dorp kan helen (maar opnieuw: de uitwerking is hier en daar weinig geloofwaardig).

Wat een aangename verrassing deze film! Met cultuur binnen een paar dagen opnieuw op slot in Vlaanderen wou ik nog even genieten van een film en mijn favoriete bioscoop steunen. Op dat uur draaiden ze 3 films en het werd deze. Zeer boeiend. Het relaas van een jong in een jeugdinstelling die er gelovig werd en zelfs priester wil worden. Het komt oprecht over, niet dat hij ineens een brave kerel is. Maar hij meent het wel echt met dat geloof. Als hij in de rol van priester terecht komt is dat op het eerste zicht een manier om te ontsnappen van die jeugdinstelling, maar pakt hij het ook wel serieus aan. En dan krijg je met de omstandigheden waar je de film maar voor moet zien, de vraag rond geloof en religie. Met de regels die er vanuit de Kerk aan vast hangen. Ik ben zelf gelovig opgegroeid, maar denk wel dat dit een breed publiek aanspreekt. Het gaat zowel respectvol met geloof en religie om, maar geeft er tegelijk kritiek op. Het gaat ook niet over een kwestie van gelijk hebben, daar draait het niet om. Was terecht genomineerd voor een Oscar in 2019, maar verloor tegen Parasite.

Echt zeer aangenaam verrast door deze sterke Poolse film van Komasa. De film heeft wel wat weg van Der Hauptmann (2017) waarbij ook een andere identiteit of functie wordt aangenomen. Daniel kan wegens zijn strafblad zijn roeping als priester niet uitoefenen. Hij slaagt er echter toch in om aan de slag te gaan in een klein dorpje dat gebukt gaat onder een groot trauma. Zeer interessant personage is die Daniel. Hij komt erg schuchter en onzeker over en hij had in het begin veel moeite om zijn preken voor te bereiden of uit te spreken. Maar hij groeit erg snel in zijn rol en al heel snel wint hij het vertrouwen van het dorp met zijn onconventionele aparte stijl. Ook het feit dat hij het trauma van het dorp niet uit de weg gaat en beide partijen tegemoet komt, wordt goed onthaald door de meesten. Mede door de uitstekende acteerprestatie van Bielenia vergeef je zijn tekortkomingen uit het verleden of het feit dat hij in functie de gemeenschap belazert. Je krijgt zelfs enigszins sympathie voor zijn toewijding en gedrevenheid. Het heeft wel iets zo'n stoere priester die aan zijn brommer sleutelt, naar gabbermuziek luistert en er eerder uitziet als een skinhead met zijn magere gezicht en grote ogen. En het feit dat hij aan bepaalde lusten en verlangens niet kan weerstaan, wordt hem met de mantel der liefde vergeven. Want ook daar draait het rond in deze film: Vergeving van de zonden en zoeken naar de mens achter de persoon. Ook daar waar enige morele bezwaren geuit kunnen worden. Oja, ik volg ook de redenering van [user=157338]De filosoof[/user] die stelt dat het soms iets te clichématig en makkelijk wordt voorgesteld. Alles wat hij aanraakt, verandert in goud, mja ... De enige reden overigens waarom ik niet strooi met een 4,5*.