Opinions

Hier is duidelijk wat misgelopen.

Van Hark weet ik gewoon dat hij als regisseur véél (maar dan ook echt véél beter kan). Yuen verzorgde voor deze film ook nog eens de actie-choreografie, vraag me af wat hij gedaan heeft ... gewoon betaald als postervulling?

En toch zal het vooral een misstap van Hark zelf geweest zijn, hij treedt namelijk ook op als producer, of kreeg hij nog bepaalde druk uit een andere hoek? Waar het ook aan lag, dit is een behoorlijk slechte film. Door het campy gebeuren op bepaalde momenten nog wel een beetje vermakelijk, maar dan op een 'zo slecht dat het leuk wordt' manier.

Effecten zijn niet aan te zien, plotje is ridicuul, personages vooral overdreven stereotypen en neergezet door bijna-amateur acteurs. Hark houdt het gelukkig kort, al mocht er wat mij betreft nog heel wat meer geknipt worden. Verder niet zozeer problemen mee dat deze film wat lastig aansluit bij deel 1, maar met de kwaliteit had ik wel serieus moeite.

1.0*

Brak.

Geen idee of men er in kan slagen om deze opzet interessant te maken, maar vanaf de eerste keuze had ik er eigenlijk al weinig zin in. Ik ga geen film kijken om te kiezen welke ontbijtgranen het hoofdpersonage moet eten of welke kutmuziek hij wenst te luisteren.

Verder ook teveel scenarios waarbij je gewoon vast komt te zitten en stukjes opnieuw door moet. Dat voelt erg onaf aan. Vervelender is nog dat ze het nog proberen verklaren binnen de film zelf, met wat flauwe filosofische voetnootjes. Had die tijd besteedt aan het beter uitwerken van de keuzes en opties.

De film zelf is ook eerder goedkoop, met wat referenties naar andere BM series, want tegenwoordig kan je niks meer doen zonder naar alles moeten refereren natuurlijk. Altijd leuk voor de fans. Acteerwerk was ook erg matig, het plot, althans het stuk dat ik ervan gezien heb, wist gewoon niet te boeien.

Ik wil het idee na 1 experiment nog niet afschrijven, maar ze zullen met serieus wat beter moeten komen om hier iets werkbaars van te maken. Wat een vervelend en irritant gebeuren was me dit.

0.5*

Apart.

Het is een soort van mini-anthology binnen een anthology-reeks. Binnen één aflevering dus eigenlijk weer gewoon drie mini-verhaaltjes, waarvan er één de omkadering vormt. Het is dan misschien een beetje zuur dat de twee stand-alone verhalen eigenlijk tot de meest interessante van de reeks behoren.

Komt ook vooral omdat het toch redelijk persoonlijke verhalen blijven, daar waar vele andere afleveringen toch een iets breder draagvlak kennen. Jammer is dan weer dat er echt amper tijd is om iets met die verhalen te doen. Binnen de 20 minuutjes moet alles afgerond zijn, niet echt genoeg tijd om er écht wat van de maken.

De vertelling errond is iets minder interessant, vooral ook wat aan de voorspelbare kant. Qua regie valt het wel mee, al is het veruit het minste wat ik van McCarthy gezien heb. Wat mij betreft blijft hij vooral films maken, daarin kan hij z'n persoonlijke handtekening véél beter kwijt.

De twee aparte verhalen zorgen er wel voor dat dit toch wel één van de betere afleveringen binnen het Black Mirror gebeuren is, maar nog steeds stelt het allemaal niet zo heel veel voor.

2.5*

Voorspelbaar slecht.

Gezien het soort hype rond dit soort films weet je eigen van tevoren al dat het waarschijnlijk toch niet de moeite zal zijn. Het gaat ook amper om de film, wel om het statement dat ermee gemaakt wordt. Afrika centraal, veel zwarte acteurs.

Zwarte inderdaad, want veelal gewoon Amerikaanse acteurs. Dat hoorde je jammer genoeg iets te vaak aan de vreselijke Afrikaans-Engelse accentjes. Da's dan blijkbaar de grens die aangehouden wordt in deze taboedoorbrekende film. Hier en daar wel een woordje Afrikaans (geen kenner, dus geen idee welke taal het dan juist was), maar meer als couleur exotique.

Verder ... een domme superheldenfilm. En dan ook echt van het zwakste soort. Een lomp plotje, saaie helden, nog saaiere bad guys, flauwe actiescenes, veel lelijke CG. En dat blijft allemaal maar doorreutelen, want 120 minuten is uiteraard nooit voldoende om al deze weelde te tonen. Episch begint bij speelduur, zo blijkt maar weer.

't Is lang zoeken naar iets goeds in deze film, buiten het afvinkgevoel aan het einde kan ik me niet zo heel veel voor de geest halen. Zwakke Marvelfilm, zélfs voor Marvel.

1.0*

Vond het wel aardig.

Vooral omdat er toch wat mensen uit de beweging zelf aan het woord waren, zonder er een mooi weer show van te maken. Oké, de beginquote is een beetje "wir haben das nicht gewusst", maar in dit geval lijkt het me ook wel terecht én ook wel een mea culpa.

Verder vooral een informatieve docu, maar dat vond ik wel fijn. Was niet bepaald bekend met het onderwerp, dus is het wel fijn dat men bij de feiten blijft. Niet alles wordt even nauwgezet omschreven en er blijven hier en daar wat vragen open, maar ik kreeg nooit het gevoel dat enkel het negatieve wat weggemoffeld werd.

Twee uur is wel aan de lange kant en buiten wat archiefmateriaal en pratende hoofden heeft deze docu niet zo heel veel te bieden, maar die droge benadering helpt de film ergens wel een beetje aan geloofwaardigheid te winnen.

Vond het best interessant, vooral omdat zowel de negatieve als de positieve kanten van de groepering genoeg aandacht kregen.

3.0*

Bedenkelijk.

Een stoere Douglas (gaat hem niet zo goed af) die het mooie meer moet gaan maken in Japan. Met Scott achter de camera levert dat een tamelijk Amerikaanse kijk of de Japanse onderwereld op. Een motorbende en wat bekend Yakuza gedoe, maar wie ooit al eens een Japanse Yakuza film gezien heeft merkt het verschil wel.

Vond Douglas echt geweldig irritant in deze film. Garcia was niet veel beter, maar de boertige attitude van Douglas was mij iets te Amerikaans. Dat hij het zooitje dan maar eens in Japan gaat oplossen ... ach. Actiescenes stelden ook wat teleur, dat kan Scott normaal gezien toch wat beter. Soundtrack is niet aan te horen, maar dat heb je wel meer met die 80s werkjes. De meligheid druipt er in ieder geval vanaf, leuk als de film probeert duister te zijn.

Qua sfeer is het redelijk grimmig, wat best oké is, maar echt hard of ruw wordt het nu ook weer niet. Daarvoor is het dan weer veel te veel Hollywood. Zo is dit een vis noch vlees filmpje geworden, met een bloedirritant hoofdpersonage, een degelijk sfeertje maar een gebrek aan leuke actiescenes.

2.0*

Niet verkeerd.

Wel aardig doorsnee formulewerk natuurlijk. Wie een paar survivalhorrortjes gezien heeft zal hier weinig verrassingen tegenkomen, maar het is best aardig uitgewerkt en spannend genoeg voor een filmpje als dit.

Visueel stijlvol, al steunt het vaak wat makkelijk op gedesatureerde beelden. De soundtrack is van eenzelfde niveau. Werkt erg goed, maar veel visie of eigenheid zit er niet in. Wat me nog het best meeviel wat het acteerwerk. Niet geweldig hoogstaand maar de conversaties hadden iets realistisch, alsof de drie dames in het echt ook gewoon vriendinnen waren.

Verder niet overdreven bot of goor, maar bij momenten toch een paar stevige scenes, met name de eindscene is er echt wel eentje op leven en dood. Zeker geen groots horror/thrillertje dus, maar waar het telt staat deze film er telkens wel. Goed vulsel voor een filmmiddagje dus.

3.0*

Oei.

Lage scores bij horror films zeggen niet altijd alles, maar een 1.10 gemiddeld is wel érg laag. En wat blijkt, ook niet meer dan terecht. Want wat een butt-film. Ik begrijp dat ze op Netflix verschillende groepen willen aanspreken, maar volgens mij zit hier echt niemand op te wachten.

Je zou kunnen denken dat dit Kanefsky's eerste film is, daar heeft het wel wat van weg. Zo'n probeersel van iemand die fan is van horror en dan ook een film denkt in elkaar te kunnen draaien en op de één of andere manier het doorzettingsvermogen heeft om het nog te realiseren ook. Maar nee, Kanefsky is al 25 jaar bezig, je kunt het je niet voorstellen dat je 48 bent en nog dit soort troep moet produceren.

Het enige wat boven het alom belabberde niveau uitstijgt is Lin Shaye, maar ik zou haar toch ook aanraden niet al te veel in dit soort producties op te duiken. Leuk om als horror icoon een kleine rol op te nemen in films van opkomende talenten om zo bepaalde regisseurs en films meer zichtbaarheid te geven, maar dat geldt hier toch niet echt.

Belabberde effecten, vreselijke acteurs, belachelijke dialogen en een ooglijk gebrek aan budget, maar ook talent, maken van deze 90 minuten een kleine martelgang. Het enige beangstigende aan deze film is de kwaliteit van de productie.

0.5*

Ik kan erg goed begrijpen dat mensen dit niet veel vinden. 't Is dan ook een soort van moderne Bad Taste.

De acteurs zijn inderdaad dom en irritant maar ik vond het wel grappig. Maar de ster(ren) van de film zijn uiteraard de schapen, die de gehele tijd geweldig dom ergens staan te staan (eat that Michael Myers) of een beetje dommig in de camera kijken. Des te grappiger als ze dan in een kudde van een berg afrennen .

Die stop-motion achtige gemuteerde schapen waren koddig, ook de schaapmensen waren best leuk. Het is een erg goed gemaakte compleet foute B-film, het soort dat je jammer genoeg niet al te vaak ziet voorbij komen.

Wie het idee van killer sheep al saai vindt moet zo ver mogelijk van deze film wegblijven. Verder is het een beetje behelpen met slecht acteerwerk en flauwiteiten, maar daartussen zit een hoop geweldige fun.

4*

Aronofsky weet eindelijk z'n eigen neerwaartse spiraal om te buigen.

Hij laat het gritty drama weer even voor wat het is en keert terug naar de steeds dieper zinkende personages. Visueel nog steeds niet zo sterk als z'n eerdere films, al mag het laatste half uur er echt wel zijn.

Portman is sterk en draagt de film. Veel beter dan wat ze de afgelopen jaren getoond heeft. Verder is de soundtrack van Mansell oké, maar na Pi weet ik gewoon waartoe hij écht in staat is. Bijrollen zijn een beetje simpel, maar de film is dan ook echt vooral geconcentreerd op de rol van Portman.

Leuke parallellen met Perfect Blue voor de parrallenfans, al had ik het tijdens de film niet eens echt door, behalve dan tijdens de treinritjes, die qua sfeer erg dicht bij elkaar liggen.

Sterke film, al lijkt het een korte heropleving. Volgende Aronofsky wordt The Wolverine, heb er een redelijk hard hoofd in. Gewoon nog maar even nagenieten van deze film dan.

Dikke 4.0* en een uitgebreide review

Zeer slecht.

Op de één of andere manier zie ik hier het appeal nog wel van ... 10 jaar geleden. Het realisme dat nagestreefd wordt is niet meteen found footage materiaal, maar het leunt er toch wel redelijk dicht tegenaan. Echter 10 jaar later is het een drakerig onding.

Wel props voor de echte krokodil, dat heeft een film als deze echt wel nodig. Maar verder stelt het bitterweinig voor. Visueel oogt het extreem goedkoop, acteerwerk is droevig en qua opbouw heeft het ook weinig om het lijf. Het is één ding om op less is more te spelen, maar het zoveelste beeld van een wateropvlak waar wel of niet een krokodil in zou kunnen zitten is gewoon niet meer spannend.

Het diertje komt ook steeds op de verwachte momenten en hoewel domme personages eerder regel dan uitzondering zijn in dit soort films, zijn deze drie toch wel van een speciaal kaliber. Het is gewoon sfeerloos, saai en traag, een film om snel weer te vergeten. Maak het dan maar iets minder realistisch wat mij betreft, of neem een paar geschikte regisseurs aan.

1.0*

Docus met "een doel".

Ik las vandaag geloof ik nog dat Seaworld 80% van z'n omzet is kwijtgeraakt, dus of ik dit nu goed vind of niet, de docu is in ieder geval geslaagd in z'n opzet. En toegegeven, ondanks heel wat bedenkingen kan je maar moeilijk goedpraten hoe er in het algemeen met deze dieren omgegaan wordt. Van de te kleine hokken tot de originele vangst, dat er fouten zijn gebeurd mag wel duidelijk zijn.

Dat Seaworld niet aan de docu wilde meewerken is wel erg jammer. Hoe, wat, waar of waarom wordt echter niet verder geduid. Je krijgt niet meer dan een tekstje op het einde, toch ook iets waar je je als kritische kijker vragen bij mag stellen vind ik.

Dat er verder weer een paar van die wollige figuren inzitten helpt ook niet bepaald. Een naam met een kopje "expert" onder overtuigt mij niet meteen van iemand's inzicht en kennis. Al helemaal niet als die persoon met één van z'n eerste quotes het kritisch denken van de wetenschap naast zich neerlegt. "Oh, tuurlijk spreken ze een taal, maar ach, haha, die gekke wetenschappers met hun kritische houding, die doen ook maar lastig om lastig te doen". Hou zo'n mensen gewoon uit een docu. Als er dan later door diezelfde even terloops gemeld wordt dat er nooit een dodelijke aanvaring in het wild is geweest met de dieren, dan laat ik dat gewoon passeren, want zo'n man's geloofwaardigheid is gewoon weg.

Hoewel de boodschap van meet af aan al duidelijk is, wordt het er niet echt compleet ingeramd. Toch wordt er duidelijk op de emoties gespeeld en loopt het allemaal iets te vlot, is het ook allemaal iets te duidelijk achteraf. Een euvel waar teveel soortgelijke docus aan lijden. Ook het laatste half uur is té repetitief. 1, 2, 3 trainers dood, maar veel extra informatie krijg je niet meer.

Ik mis overtuigingskracht in deze Blackfish, maar ik verwacht duidelijk teveel van docus als deze, want de massa wordt er wel mee bereikt. Dus als middel is het blijkbaar perfect, maar of je daar dan zo blij mee moet zijn? Het doel heiligt de middelen is ook alleen maar mooi als je rotsvast in het doel gelooft.

1.5*

Zéér flauw.

Wat waren ze toch leuk, de 90s. Je kon geen film over hackers zien of je kreeg van die cheesy animatietjes door tunnels met flikkerende lichtjes enzo. Mann zal ook wel fan geweest zijn, want hij haalt die rotzooi weer van onder het stof. Leuk om zo een tech-thriller te beginnen, lekker modern.

Hemsworth doet het zeer matig als hacker with a conscience, z'n twee Chinese (?) metgezellen zijn al even zwakjes. Vooral de romance die daar dan uit voorkomt is echt hilarisch, straight-to-video materiaal.

Verder leuk dat Mann een droge thriller wou maken, maar daar slaagt hij niet echt in. Te weinig kennis, te oppervlakkig. Bij momenten voelt het echt aan alsof het allemaal maar snel snel in elkaar gebokst is, als filler voor een videotheekrekje. Visueel weet Mann ook helemaal niks te brengen. Nu ben ik op dat gebied nooit echt een fan van de man geweest, maar dit was wel érg ongeïnspireerd allemaal.

Mnee, halverwege lag ik me al behoorlijk te vervelen. Beetje het thrillerequivalent van een Seagal film dit. Snel vergeten.

1.0*

Meh.

Film in twee delen. Enerzijds de actiescenes, die gewoon goed zijn, anderzijds de rest van de film, amper het aankijken waard. Een tussendoortje voor Woo, al vraag je je af waarom hij zich aan dit soort non-projecten gewaagd heeft.

Lundgren en Vernon zijn een compleet idioot duo. Geen van beiden kan acteren, al kon de rest van de cast dat eigenlijk ook niet. Vooral die butler in Lungren's eigen bat-cave is te belachelijk voor woorden. Tel daarbij op een debiel verhaaltje, kromme dialogen en belabberde pogingen tot acteerwerk (Lundgren die worstelt met z'n fobie!) en je hebt een stevige B-film.

Maar wanneer de kogels door het beeld beginnen zoeven is het plots wel een stuk leuker. Jammer genoeg kent de film niet genoeg actiescenes om de film zelf te redden, maar links en rechts wordt het niveau wel telkens weer omhoog gekrikt, waardoor de aandacht nooit volledig verloren gaat.

Daarmee ben ik door Woo's Westerse periode heen. Geen al te beste films buiten the usual suspects, ben blij dat hij daarna weer lekker naar HK weergekeerd is.

2.0*

Best wel slecht.

Herziening van Blade. Ooit lang, lang, lang geleden al eens gezien, toen was ik er ook niet zo van onder de indruk. Toch vreemd want Norrington zou best een goeie regisseur moeten zijn voor dit soort semi-campy onzin.

Je merkt ook wel dat er ergens wel een leuke film verborgen zit in Blade, het komt er alleen nooit helemaal uit. De intro in de discotheek is ondertussen legendarisch en best oké, maar daarna gaat het eigenlijk snel bergaf.

Soundtrack is op zich cool maar wordt slecht gebruikt. Zit vaak wat vast in de achtergrond en kent weinig binding met de editing. Sowieso is de editing in deze film een drama. De actiescenes worden compleet kapotgeknipt, met edits op de meest vreselijke momenten. Erg slecht in elkaar gezet.

Snipes is ook dramatisch in z'n rol. Een soort van zwarte Reeves. Nul emotie (op zich geen ramp), nul uitstraling (fataal). Of hij nu eigenlijk kan vechten wordt niet echt duidelijk uit deze film, daarvoor is er geen move volledig in beeld.

Rest een wat onnozel verhaaltje met een gladde bad guy en een flauwe sidekick. Het mag dan eens een wat ander vampierenriedeltje zijn, het is allerminst boeiender. Binnenkort toch maar de vervolgen meepikken. Volgens mij heb ik er daar ook ééntje van gezien, ben alleen niet 100% zeker. Dit eerste deel is in ieder geval nogal overroepen.

Mist cool, mist lol, mist ook wat betere special effects en mist vooral een goeie editor. Gelukkig dat er nog wat grappige camp inzit.

1.5*

Beter dan het eerste deel.

Komt vooral door de regie van Del Toro, die toch heel wat beter is dan Norrington. Anderzijds vind ik dit wel Del Toro's slechtste film. Normaal weet hij toch iets meer met personages en setting klaar te spelen dan hier te zien was.

Kwam er tijdens het kijken achter dat ik dit deel ook al ooit in de bios gezien had. Vond het toen al niet veel (was ook niet mijn keuze), zoveel jaar later blijft die mening gewoon staan. Al kon ik wel iets meer genieten van Del Toro's inbreng.

Niet alles is beter. De rave club kopie is erg matig en ook de actiescenes blijven jammerlijk kapot geknipt, maar het sfeertje dat er hangt is heel wat leuker. Komt mede door het duo Varela/Perlman, die wat extra pit in de film brengen. Snipes blijft een spijtige miscast, die zelfs weggespeeld wordt door z'n sidekicks.

Beter dan het eerste deel, maar blijft een wat povere reeks.

2.5*

Met de avant-premiere van GitS - Innocence net achter de rug, is er op het forum waar ik normaal uithang nogal wat kabaal gemaakt rond deze film. Aangezien ik hem nog niet gezien had, was het zowat verplichte kost. Met niet al te hoge verwachtingen begon ik aan de film.

En al bij al viel hij me beter mee dan verwacht. Er zit best een leuke sfeer in de film, met mooie decors en goed doordachte belichting. Het is een beetje een ruwe bolster, maar toch leuk om te zien welke invloed deze film gehad heeft op latere films als Ghost In The Shell.

De muziek was degelijk, met een paar mooie stukken, maar ook een paar mindere (veelal bombastische) scores. Wat me bij de mindere punten van de film brengt. Hoewel de film interessant begint, wordt het iets te snel een standaard "catch the baddies" filmpje. Ook die romance hadden ze voor mij integraal mogen knippen, of op z'n minst wat subtieler mogen inwerken.

Verder nog een half * eraf voor Hauer en Ford. Nu niet meteen de twee meest gevleugelde acteurs. En zo komt ie op 3* te staan, zowat het dubbele van wat ik verwacht had, dus al bij al een positief resultaat

Een film van twee uur, maar te traag afgespeeld.

Want oooooooh wat is het allemaal zo sloom. En gewichtig. En zwaarmoedig. En duister. En zelfs de autotjes vliegen traag in een luchtruim waarin verder niemand is. En elke deur die opengaat bevat een contour die even ostentatief poseert. En iedereen slentert. En benadrukt elk woord. 160 minuten ... en waarvoor?

Een simpel plotje waarin het zelfde mens vs android riedeltje nog eens dunnetjes overgedaan wordt. Ditmaal via een zwangerschap, waaraan nog maar eens de vraag "wat maakt ons nu eigenlijk mens" opgehangen wordt. Meer is het niet, veel langer dan een minuut of 60 heb je daar ook niet voor nodig. Doe 40 minuten sfeerschepping en je hebt méér dan genoeg film.

Vreemde is dat Villeneuve zowel de sfeerschepping als het plot niet zo heel belangrijk lijkt te vinden. Hij is meer bezig om in elke scene een vernuftig "hé, zo zou het in de toekomst kunnen zijn" elementje van worldbuilding te steken. En als het niet in één van z'n scenes past, dan verzint hij er wel een compleet nutteloze bij, zoals het gevecht tussen Ford en Gosling. 7 minuten oponthoud omdat Villeneuve z'n optredenzaaltje zo leuk vond. Ook die sync tussen het hoertje en de projectie was zo'n ridicule scene.

Probleem met de acteurs is dat eigenlijk geen van allen deze stijl aankan. Gosling heeft teveel een babyface voor zo'n zwaarmoedige rol. Ford is te weinig acteur, ook Hoeks slaagt er niet in haar rol op een volwaardige manier in te vullen. En Leto gaat weer compleet over the top, waardoor ook zijn personage hier redelijk idioot in overkomt.

En da's allemaal erg jammer, want de audiovisuele wereld van Blade Runner is er eentje om heerlijk in te verdwalen. Had Villeneuve een 90-minuut durende remake van Ghost in the Shell laten maken en die film was allicht véél beter geweest. Prachtige shots, dwingende muziek en érg veel sfeer. Maar toch weigert Villeneuve daar vol op in te zetten. In de plaats daarvan zitten we weer naar Leto te kijken die z'n eigen androids aan het slachten is, in één of andere slechte birth of a cyborg rip-off scene, inclusief ééndimensionale monoloog.

Enerzijds is het fijn dat een film als deze nog gemaakt kan worden, want Villeneuve heeft hier duidelijk z'n eigen ding mogen en kunnen doen. De fletse Hollywood-regie en de platgestreken en afgevlakte regie is volledig afwezig. Jammer genoeg wil dat niet automatisch zeggen dat de film dan fantastisch is.

Klein laatste hekel puntje is de opzet naar volgende delen, met de opstand die al even aangekondigd moet worden, een overlevende Ford en Leto's personage, zaken die perefct geschrapt hadden kunnen worden maar er gewoon inzitten om deel 2 (en allicht ook deel 3) voor te bereiden. Vervelend, dat soort franchiseingrepen.

Villeneuve had gewoon af en toe de gaspedaal moeten induwen. Nu heb je een film van 160 minuten die zich de hele tijd in 1e vitesse voortbeweegt (laatste kwartier misschien even in 2de). Da's leuk in meer beperkte mate én met tempowisselingen tussendoor, maar meer dan twee uur lang is gewoon van het goeie teveel.

3.0*

Hoort niet echt bij de reeks.

Nu was deel 2 ook wel door een andere regisseur geregisseerd, maar Goyer neemt deze reeks echt een compleet andere richting uit. En het resultaat is niet al te best, zelfs nog wat slechter dan het eerste deel.

Vond ik Snipes meestal de grootste stoorzender in de twee vorige films, zijn het hier toch vooral dat groepje jonge hulpjes. Biel is erg slecht, maar het is uiteindelijk toch vooral Reynolds die gewoon compleet onuitstaanbaar is. Een continue poging tot comedy die echt werkelijk geen enkele keer positief uitpakt.

Kreeg bij deze film sterk het gevoel dat de makers het gevoel hadden te concurreren met Resident Evil. Er zit een stevige Paul WS Anderson vibe in deze film, alleen dan een slechte rip-off. De pogingen om stoer, cool en tof te doen zijn overduidelijk aanwezigheid, maar falen één voor één.

Wat rest is een pijnlijk lang gerokken actiefilm die nergens weet te overtuigen. Voeg nog een compleet belachelijk dracula figuur toe en een open einde zodat ze nog tot de einde der tijden kunnen aanpikken met ofwel een sequel of een reboot, en je hebt een droevige eindnoot voor deze toch al wankele reeks.

1.0*

Matig.

Zeker minder leuk als Anchorman, vond de dichtheid aan grappen hier ook wel wat minder.

Ferrell is best aardig maar lijkt zo verdacht veel op Pablo Francisco dat hij amper herkenbaar was. Heeft wel een aardig personage met een aantal leuke quotes. Heder is een gevalletje apart in deze film. Absoluut ongrappig in zijn timing en als acteur, maar geweldig qua styling en uitzicht. De complete foutheid maakt hem draaglijk.

Zitten wel een aantal leuke stukjes in, maar ook een aantal scenes die er compleet uitgemogen hadden. Typisch weer scenes waar Ferrell veel lawaai maakt of nogal saaie stukken als de achtervolging. Stukje in Noord-Korea was dan wel weer grappig.

Beetje jammer van het vriendinnetje en de jaloezie op het einde, lijkt een kunstgreep om de film tot aan de 90 minuten te brengen, verder is het wel vermakelijk, verveelt het niet en bevat het een aantal lekker flauwe, foute en grappige scenes. Ook opvallend het povere sidekick materiaal in deze film. Toch meestal een feest van herkenning, hier niet echt.

2.5*

Niet goed genoeg.

BWP heb ik niet zo héél lang geleden nog gezien en ondanks dat er sindsdien talloze found footage films gepasseerd zijn blijft die film z'n charme wel houden. Het succes van de eerste omvat zeker meer dan de juiste film op de juiste plaats met de juiste marketing, al valt niet te ontkennen dat dat onlosmakelijk verbonden is aan die film.

WIngard kiest voor een halve remake/reboot maar noemt dit een sequel. Puur verhalend klopt dat wel, maar de film leunt zo hard op het verloop van de eerste film dat het nooit echt als een volwaardige sequel aanvoelt. Er zitten wat extratjes is, maar zelden dragen ze bij aan wat BWP zo goed maakt.

Eerste half uur is bekend terrein. Mensen maken zich klaar, road tripje, bos in op zoek naar iets mysterieus. Tijdens dat eerste half uur zit je je eigenlijk vooral af te maken wat het nut is van zo'n sequel, zeker omdat je de saga toch al redelijk goed kent, dus dat "wat zou het worden" gevoel dat je doorgaans door de eerste 30 minuten sleept is volledig afwezig. Ook het groepje is zelden sympathiek, bij momenten gewoonweg vervelend.

Eens het Blair Witch gehaunt start voelt het vooral erg bekend aan (een paar scenes die bijna volledig overgedaan worden), maar al snel escaleert het naar iets wat te bombastich en overdreven overkomt. Sound design is niet goed en de omvallende bomen/wegvliegende tenten/in wond levende diertjes voelen vooral random aan. Toch kent dit middenstuk best wel wat spanning.

Laatste deel in het huis ook wel, maar in vergelijking met deel 1 duurt dit vooral véél te lang. Door de eeuwige herhaling van steeds maar hetzelfde (schichtige figuren en overdreven lawaai) verliest de film na verloop van tijd aan spanning. De extra uitleg die verschaft wordt ... tja, dat werkt eigenlijk zelden tot nooit goed in een horror film. Ook het honderste "er komt iets aangevlogen - ik ben het maar" schrikeffect begint dan wat te vervelen.

Wingard houdt zich graag bezig met found footage (V/H/S enzo) maar ook daarin vind ik hem zeker niet de sterkste regisseur. Dan is bijv. het [rec] team véél sterker in het mengen van een realistische benadering met een mooi gestileerde afwerking.

En zo is het een film geworden vol half geslaagde pogingen het origineel weer te doen herleven. De geloofwaardigheid mist, de subtiliteit mist, het bombast is te groot, de exposure te nadrukkelijk en gerekt ... en natuurlijk is Wingard's opgave na 15 jaar found footage ook een stuk taaier. Maar jah, dan moet je er ook maar niet aan beginnen.

Het meest memorabele aan deze film was de onthulling van de werkelijke titel. En da's uiteraard niet goed genoeg.

2.5*

Fijn.

Hiermee begon het allemaal natuurlijk. Niet dat dit de eerste faux doc/found footage film was (Man Bites Dog en Cannibal Holocaust gebruikten een soortgelijke setup), maar het was wel de eerste die er écht werk van maakte om het zo realistisch mogelijk te houden, internetinfo inclusief.

Ondanks dat er ondertussen al legio kopieën gepasseerd zijn blijft deze film z'n waarde behouden. De build-up is sterk, de less is more aanpak werkt omdat de details creepy genoeg zijn en het einde blijft een hoogtepunt, vooral omdat je als kijker in het ongewisse achterblijft.

De stijl van filmen zal het publiek blijven verdelen schat ik zo, maar ik hou er wel van en deze Blair Witch heeft nog maar weinig van z'n pluimen verloren. En zelfs de mindere beeldkwaliteit of de (ondertussen) klassieke setup blijven bijdragen aan het realisme van de film.

4.5* en een uitgebreide review

Véél beter dan verwacht.

Mijn verwachtingen waren redelijk laag, wellicht ook een beetje zelfbescherming. Blame! (de manga) is één van de gaafste dingen die ik ken en ondanks wat schuchtere pogingen voorheen leek de manga toch onhaalbaar als het ging om een vertaling naar het scherm.

Zeker in de handen van Netflix (die ondanks alles toch vooral naar het commerciële kijken) en regisseur Seshita, die niet meteen het meest overtuigende repertoire heeft. Al bleek hij uiteindelijk wel een goede keuze, net omdat hij als regisseur niet zoveel bijdraagt. Daardoor blijft de stijl van Nihei (die ook heeft meegewerkt aan de film) best goed intact.

Ook de stijl van animatie kan ik wel waarderen. De cell-shaded CG zorgt dat de setting erg gedetailleerd is en de actie erg uitbundig. Niet iedereen is er fan van, maar het werkt gewoon voor een films als dit. Zelfde geldt voor het verhaal. Het is iets toegankelijker dan de manga, maar tegelijkertijd laat het nog genoeg open zonder daarbij als het begin van een hele reeks films aan te voelen.

Er is nog veel onontgonnen gebied in de manga, die makkelijk in een aantal vervolgfilm aan bod zou kunnen komen. Wat mij betreft beginnen ze er meteen aan. Buiten die ietwat brave regie en de iets mindere soundtrack komt dit énorm dicht bij het gevoel dat de manga had. Iets waar ik vooraf niet echt in geloofde.

4.5* en een uitgebreide review

Matig.

Ik ben op zich niet 100% tegen het maken van stille films (Moi-bi-woo-seu), maar ook hier is het weer iets teveel ode aan de jaren '20. Er wordt wel wat aan toegevoegd, maar niet genoeg wat mij betreft.

Visueel is het oké, al kon de zwart/wit fotografie nog wel wat mooier. Ook helemaal geen fan van 4:3, begrijp niet dat men daarnaar blijft teruggrijpen. Helemaal niet nodig voor een moderne stille film. De snelle montages vond ik dan wél geslaagd. Geluid vond ik verder wel goed. Het "stille" karakter van de film zorgt ervoor dat het zonder al teveel olé's en dergelijke kan, het trekt ook de lawaaierigheid uit die Spaanse films een beetje uit. De muziek is nog wel erg aanwezig, maar is gelukkig iets subtieler. Ook het gebruik van sound effects voegt op de juiste momenten wel iets toe.

Acteerwerk is best fijn, expressief maar niet té. Ook een beetje een open deur maar het werkt wel aardig. Enige wat ik minder vond was de mix tussen het matador en sneeuwwitje verhaaltje. Het gedoe met de boze schoonmoeder past niet echt in het Spaanse verhaal, terwijl het hele stierengevecht gedoe te ver afstaat van het originele sprookje. De twee zijn aardig in elkaar verweven, maar écht mixen doet het niet. Er komt ook wat sleet op het geheel vanaf het moment dat de dwergen in beeld komen. Had daar al gedacht dat de film stilaan zou gaan afronden, maar er wordt nog een heel stuk aangenaaid, waarbij de focus niet altijd even zuiver is.

Echt slecht is deze film zeker niet, de moderne toetsjes zijn vaak aardig, maar in het algemeen teveel een ode aan de stille film van de jaren '20.

2.0*

Je weet maar beter waar je aan begint.

Picha toont geen genade wanneer hij de Disney sprookjes neerhaalt. En hoewel uit deze film ook wel blijkt dat hij best fan is van Disney, is het resultaat er niet naar. Best grof, puberaal en met een hoop naakt.

Toch werkt de humor ook zonder al deze vuilbekkerij en kan ik Picha alleen maar waarderen vanwege zijn rechttoe rechtaan aanpak. Hij lijkt zich nergens aan te storen, wat de film toch steeds weer erg leuk maakt.

Voor een keer denk ik ook dat een anderstalige dub beter is dan de originele. Normaal in het Frans, maar de Britse dub maakt de personages nog eens extra grofgebekt. Vooral de dwergjes klinken echt als hooligan tuig. Echt geniaal effect.

Makkelijk af te doen als goedkoop, maar is het niet. Verder is de animatie leuk en de geschapen wereld erg kleurrijk. Zowel letterlijk als figuurlijk. Heerlijk tussendoortje!

4.0* en een uitgebreide review

Wel aardig.

Ik ken de manga/anime niet, ik hou me sowieso niet echt bezig met van die "eindeloze" reeksen. Als het meer dan 12 afleveringen heeft denk ik er zelfs al niet eens aan om het een kans te geven. Maar veel kennis van de franchise is niet nodig voor deze film.

Enerzijds omdat alles netjes vooraan begint. Het is geen vervolg op een serie, geen film-als-einde of spin-off, alle introducties met personages, verhaal en setting worden gewoon in de film gedaan. Anderzijds ook gewoon omdat het niet zo héél veel nieuws te bieden heeft. Wie al wat anime achter de kiezen heeft kent het allemaal wel.

Sato is ondertussen een regisseurs met al wat kilometres op de teller. Ook iemand die gezien eerdere films een project als dit perfect tot een goed einde moet kunnen brengen. En dat doet hij ook gewoon. Film ziet er netjes uit, verloopt vlot, af en toe een coole bad guy en een leuk gevechtje ertutssen.

Het is wat te hip en te bekend voor mijn smaak, maar vermaken doet het wel. Leuk tussendoortje, fijn om te zien dat Netflix toch wel dit soort filmpjes blijft vooruitduwen.

3.0*

Surprise!

De FDA, het instituut dat medische apparaten op kwaliteit en veiligheid moet checken, is niet zo betrouwbaar! Ze zitten in de zak van de medische bedrijven, die via achterpoortjes hun zaakjes toch in patiënten kunnen krijgen. Grote verrassing enzo.

In plaats van dat Dick dit even tot op de bodem gaat uitzoeken, gaat hij vooral langs bij patiënten die de negatieve gevolgen van deze praktijken aan de lijve hebben ondervonden. Veel droevige verhalen dus van mensen die vooral slechter uit een ingreep zijn gekomen.

Jammer dat Dick zich daar vooral in verliest, waardoor de boodschap een beetje ondergesneeuwd wordt in een teveel aan sentimenteel gewauwel. Zo blijft het toch vooral de vraag hoe groot en hoe reëel het probleem nu echt is, al bestaat er weinig twijfel over de onbetrouwbaarheid van een instantie als de FDA. Typische Amerikaanse docu. Veel gejank, weinig inhoud.

1.5*

Chan in China.

Chan beweert dat hij in de US films maakt om daarmee genoeg geld te verdienen om in China dan "het betere werk" te maken. Kijkende naar deze film kan je daarbij toch niet anders dan je wenkbrauwen fronsen, want zo geniaal is het niet.

Het is een wat gekke mix van een gewone actie film en scifi. Vooral die scifi elementen lijken bijna vanuit het niets te komen en zijn veruit ook de zwakste schakel in deze film. Er zitten ook superheld-achtige bad guys in deze film, ook die voegen maar weinig toe.

Voor een iets internationaler karakter (want China blijft proberen uiteraard) is men ditmaal uitgeweken naar Australië. Makkelijker dan Amerika, goedkoper ook en daar is al een wat grotere markt voor Aziatisch werk. Het levert wat fijne plaatjes op bij het operahuis van Sydney, maar Zhang mag het de volgende keer toch met wat drones doen, dat zorgt voor beter beeld.

Ach ja, los van alle onzin is het nog wel vermakelijk. Groots is zeker niet, af en toe vraag je je af wie dit scenario verzonnen heeft, maar eens de onnozelheid voorbij schuilt er nog wel een geinig filmpje onder dat zichzelf gelukkig ook niet al te serieus neemt.

Maar Chan moet toch maar eens op zoek naar wat betere regisseurs, want dit si het niet echt.

2.5*

Goed.

Begint vooral erg hoopvol. Enerzijds is er het mysterie rond de familie zelf (een dubbel mysterie nog wel), anderzijds het mysterie van de vroege bezoeker. Intrigeert best en hoewel het wat mat geschoten is (duidelijk last van het lage budget) komt de film er nog aardig mee weg.

Het is jammer dat Gelatt de geheimen iets te vroeg prijsgeeft en daarmee wat spanning uit de film haalt. Het onderkoelde kat en muis spel uit de tweede helft mist daarmee toch een beetje aan spankracht, waardoor het naar het einde toe iets teveel inzakt.

Visueel jammer genoeg wat karig, acteerwerk is daarentegen wel goed en ook de soundtrack kan er best mee door. Echt memorabel wordt het nergens, behalve dan misschien de rol van Breen, maar leuk horrorvulsel dat zeker in het eerste deel het mysterie hoog weet te houden.

3.0*

Degelijk.

Geen "half uur langer dan normaal", die recente Sandler comedies hikken wel vaker tegen de twee uur aan. Wel weer een goed kwartiertje te lang, ook hier zit er een finale kink in die de vaart uit het einde haalt en verder helemaal niks toevoegt. Het is niet alsof er nog veel verrassing zit in een film als deze.

Maar goed, Sandler en Barrymore zijn een goed onscreen koppel. De films die ze samen gemaakt hebben vallen in de categorie van typisch en braaf, maar ze werken wel. Ook deze film mag in dat hokje geduwd worden. Met Coraci erbij én een mooie, zonnige locatie is er eigenlijk maar weinig wat fout kan gaan.

Het is het luchtige, gezellige sfeertje wat een film als deze makkelijk te behappen maakt. Af en toe een paar geslaagde grapjes (er wordt een paar keer leuk gespeeld met ondersteunende muziek) en vooral veel feel-good zodat het nooit te serieus wordt.

Kan het best wel hebben. Blended is geen film die er uitspringt, maar verder ook niet veel verkeerd doet. De chemie tussen Barrymore and Sandler is er nog steeds, en da's ook waar de film rond gebouwd is.

2.5*