Opinions

De poster is duidelijk het beste van de film. De rest is een voorspelbaar en generiek gemaakt filmpje, dat nooit echt verveeld of irriteert, maar verder het aankijken eigenlijk niet waard is.

Simpele TV film dus, met af en toe wel eens een degelijke scene, of wat luidkeelse scares, maar meer hoef je echt niet te verwachten. Cloning, een afgelegend dorpje, priesters ... deze zooi heb je al tien keer beter gezien. Maar echt barslecht is het nu ook weer niet, vandaar nog 1*. Puur tijdverlies.

Typisch sentiment.

Zo'n filmpje is het ook echt wel. Erg braaf qua vorm, lekker afgeborsteld, je weet vanaf het eerste moment eigenlijk al waar het naartoe gaat. Zonder het echte verhaal te kennen trouwens, want het uiteraard gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

Met een actrice als Bullock liggen de verwachtingen ook niet al te hoog. Ze doet het hier op zich nog wel aardig, maar een echte goeie actrice zal het nooit worden vrees ik. De rest van de cast is ook wel aardig, zoals eigenlijk de film in z'n geheel wel.

Wat het mag dan wel sentimenteel en saai zijn, op één of ander banaal niveau werkt het ook wel. Nipt, zonder al te veel overschot en zonder enige indruk te maken, maar ondanks dat het toch dik 2 uur duurt vlot het toch redelijk. Een beperkt compliment, daarom ook geen voldoende, maar ik had het denk ik nog wat erger verwacht.

2.0*

Beetje een tegenvaller.

Respect voor het idee dat Begos hier wil neerzetten, maar volgens mij is hij daar niet echt de geschikte regisseur voor. Bliss wil een puur sfeerfilmpje zijn, enkele verwijzingen hierboven zijn ook 100% terecht (Noé, Pop Skull), maar de uitwerking laat echt wel wat te wensen over.

Visueel is het aardig, maar gezien de stijl van de film is het absoluut niet genoeg. De camera tolt gelijk een gek maar Debie is het zeker niet. De kleuren spatten van het scherm, maar echt indruk maakt het niet. Misschien omdat de soundtrack zo'n enorm letdown is, waardoor het effect gehalveerd in plaats van verdubbeld wordt. Echt een schande voor een film als deze.

Uitgangspunt is ook niet geweldig origineel. Geen probleem voor een horrorfilm, maar het plaatst de film wel in een vervelende setting met irritante personages. Matig acteerwerk, matige gore en belabberde dialogen wegen alleen maar verder op de film.

Geen idee wat het is met dit soort "hypergestileerd" werk tegenwoordig, maar met slaagt er maar moeilijk in om het over de gehele lijn goed te krijgen. Het mag allemaal wel wat meer zijn, anders krijg je dit soort vis noch vlees werk.

2.5*

Vlotjes.

Echt hoogstaand is het allemaal niet, de meeste van die Statham films trouwens niet, maar vlot en vermakelijk is het meestal wel. Een beetje extra Britse input doet dit actiefilmpje goed. Gillen speelt een geweldige bad guy en Considine is ook een leuke toevoeging.

Verder een toffe soundtrack, visueel had het alleen wel ietsje meer mogen zijn. Afwikkeling van het verhaaltje is verder ook iets te simpel, ergens had ik ook gehoopt dat Lester wat meer durf had durven tonen door de film te laten eindingen bij het buitengaan van Blitz, maar je kan maar best niet teveel verwachten als het op dit soort simpel genrewerk aankomt.

Basic maar vermakelijk. Paar kleine toetsjes die deze film net dat ietsje meer geven, maar wie echt een klasse hoger wil gaat gewoon een film als Filth kijken. Dit blijft toch vooral een doordeweeks Statham vehikel, maar dan wel eentje onder de betere filler.

3.0*

Matig.

Heb deze vroeger ooit wel een keer gezien, de scene in de auto is mij altijd bijgebleven. Volgens mij vond ik die vroeger nog best eng.

Sterkste punt is meteen ook z'n zwakte. Lollige, cheesy en kleurrijk foute 80s sfeertje maakt dat deze film nog wel vlot wegkijkt, maar zorgt er ook voor dat er tussen de schaarse horrormomentjes maar erg weinig te beleven valt. Eng, spannend of goor? Nee.

Typische kleine-dorpjes pret met wat losers in een afgelegen Amerikaas dorpje, leuk voor een vlotte intro maar het blijft te lang doorgaan. En echt boeien doet zoiets al lang niet meer.

Effecten vond ik nog best meevallen, stukjes met blobje zelf zijn dan ook best aangenaam, enkel de nogal flauwe climax uitgezonderd. Gezwets met de witte pakken had ook niet echt gehoeven, maar als horrorfan kent deze film nog wel z'n momenten.

Wat begint als leuk fout kan jammer genoeg niet de gehele lengte boeien. Hadden zeker 15 minuten uitgekund, al had het dan nog geen opvallend sterke film opgeleverd.

2.5*

Iew.

Wat een complete draak van een film. Het is een of ander platgetreden, doortrapt cliché van Amerika. Met preutse ouders die véél te betuttelend doen over hun kinderen en kinderen die naast speels en wild toch oh zo volwassen zijn op de juiste momenten. Uiteraard leren de ouders hun lesje (maar toch niet echt op het eind haha) en komt het perfect goed met de kindjes. En was het nog niet Amerikaans genoeg ... prom night!

De zeiksetting en zeikmoraal daargelaten .. het is een comedy, maar dan wel eentje zonder geslaagde humor. Een half grijnsje links en rechts, maar daar hield het dan ook wel mee op. Geen enkele van de acteurs was grappig, al hadden sommige ook wel zo'n vervelende personages dat je hen het moeilijk kan verwijten. Wel een paar rare scenes, zoals de butt chug en het geblinddoekt spelletje, die vooral aanvoelden als verplichte nummertjes, omdat zo'n dingetje er nu eenmaal in moet zitten in een moderne comedy. Maakt niet uit dat het verder compleet uit de toon valt.

Het enige wat de film nog enigszins een klein beetje draaglijk maakt is de luchtigheid, het tempo en de relatief korte speelduur. Maar dat zijn kleine pleistertjes om een redelijk grote wond. Lang geleden dat ik zo'n slechte Amerikaanse comedy gezien heb, er valt amper iets te lachen, de grappen zijn belegen en het is allemaal zo vreselijk braaf en uitgestippeld politiek correct.

Oh, en dan dat lesbische meisje dat vertelt dat ze lesbisch is ... hugs & kisses all around en feesten maar op één of ander Amerikaanse kutpopnummertje. Je moet er maar zin in hebben ...

1.0*

Wat een slechte film.

De eerste 25 minuten dacht ik naar een slechte nieuwe TV reeks te kijken. Toen het maar bleef doorgaan bleek het uiteindelijk om een film te gaan.

Er wordt echt vreselijk geacteerd. Erg hoekig, geforceerd, moeilijk en stroef. Vond de vier jonge gastjes echt helemaal niks klaarmaken.

Maar wat vooral opviel en enorm stoorde was de textbook-aanpak van de film. Ik vergelijk het meestal met bandwerk maar zelfs die vergelijking is niet op z'n plaats hier. Bandwerk is doorgaans kwalitatiever.

Vooral visueel valt het erg op dat er hard geprobeerd wordt bepaalde filmische elementen toe te voegen, maar het faalt allemaal ongelofelijk. Er zit echt geen enkel mooi shot in de film, camerawerk is niet om aan te zien en hoewel het kleurgebruik nog het beste uit de verf komt heeft de film uiteindelijk meer weg van een gebuisd eindproject. Voor de muziek geldt eigenlijk een beetje hetzelfde. Soundtrack kwam me trouwens erg bekend voor, maar ook daar was het effect eerder lachwekkend slecht en vooral goedkoop.

Komt daarbij dat ik de setting al oersaai vond en de moord op opvallend saaie wijze uitgewerkt wordt. Meer dan erbij zitten en er naar kijken was er niet.

Vond het een vreselijk onding, erg amateuristisch en een schoolvoorbeeld waaruit blijkt dat film meer is dan een cursusboekje volgen. Een vreselijk oninteressante draak.

0.5*

Pijnlijke film over een pijnlijk onderwerp.

Wie dit script ooit bij Zwick gedropped heeft zat waarschijnlijk in een diepe crisis. Met The Last Samurai had Zwick al bewezen dat casting en drama twee punten zijn waarop hij niet hoog scoort. Hij doet z'n kunstje in ieder geval over.

Geen idee hoe "echt" het accent van DiCaprio is maar ik werd er serieus gek van na een uurtje. Meer een Australische Brit die iets te lang in België vertoeft heeft en zich een whigger acht. Maar misschien spreekt men daar echt zo. Connelly bewees al dat ze kon meedraaien in een goeie film, maar bewijst hier vooral dat ze geen meerwaarde is als actrice als de film het zelf laat afweten. Hounsou vond ik nog het best, maar opvallend zou ik hem ook niet noemen.

De combinatie van het aankaarten van wereldproblematiek met het actiegedeelte werkt verder voor geen meter. Alle serieux wordt al redelijk snel uit de film gehaald (de scene die madecineman ook al aanhaalde, daar aan het hek) en de actie is wél erg pover, maar "vette" actie past natuurlijk niet in een film als deze.

Blijf je uiteindelijk wel met een niks/niks gevalletje zitten dat nog eens helemaal onderuitgaat op het eind. Het einde met DiCaprio op z'n berg en al wat volgt is typisch Zwick.

Visueel ook hélemaal niks, typisch dan dat die paar sfeershots die erin zaten meteen moeten worden verpest door wat voice overs met pogingen tot grappige oneliners. Want oh we zullen het publiek eens 3 seconden naar een beeld laten kijken zonder dialoog! Muziek varieert van onopvallend tot gewoon fout.

Rest enkel dat de film vlot verloopt. Eigenlijk ook nog een geweldig trieste constatatie over een film die gaat over zwaar menselijk leed - jah, keek wel vlotjes weg - maar het zij zo.

Erg nipte 1* en da's eigenlijk best gul.

Iets te makkelijk.

De horror liefhebber die zelf in een horror scenario komt te zitten, en met z'n kennis moet zien te overleven. Het is een concept dat ik al meermaals gezien heb, het voelt ook altijd een beetje als "zie mij eens horrorkenner zijn" aan, ook hier vond ik het niet zo boeiend.

Dan vond ik de setting van de film leuker. Beetje jammer voor deze film dat Hell Fest wat duurder en bekender was, daardoor voelt het hier meteen wat minder origineel aan. Maar na een matige intro komt de film toch goed los tijdens het openingsoptreden. Meteen ook wel zo'n beetje de leukste scene van de film, maar daarna valt het toch ook niet echt meer stil.

Een paar leuke kills, een aardig grapje links en recht. Het is wel een vermakelijk filmpje geworden, maar echt memorabel is het niet. En jammer dat de humor niet wat beter uit de verf komt, ik kan de combinatie doorgaans best goed smaken, maar dan mag het toch wat grappiger zijn.

3.0*

Matig.

Familie tragedie met wat psychologische horror er doorheen. Vooral op het einde dan, de eerste helft van de film richt zich vooral op het drama, met wat licht mysterie over wat er zich vroeger net afgespeeld heeft. Op originaliteit hoef je niet te hopen.

Ook niet in het tweede deel, waar je wat duistere flashbacks krijgt, met een twistje op het eind waar je amper van opkijkt. Niet omdat ik het dan meteen zag aankomen, gewoon omdat ik soortgelijke dingen ondertussen al zoveel gezien heb.

Qua sfeer weet deze film het dan nog wel te redden. Fijne locatie, redelijk acteerwerk en ook visueel is het degelijk, al zitten er geen uitschieters in. Wat rest is een degelijk tussendoortje, weinig memorabel, maar te doen voor een keertje.

2.5*

Goed.

Chinese thriller die wat weg heeft van soortgelijke Hong Kong films, maar dan op z'n Mainland's. Liefhebbers van de Hong Kong politiefilm hebben een aardige kluif aan deze film, die vooral narratief wat extra mysterie toevoegt.

Het ziet er best grim en troosteloos uit, doet een beetje denken aan Revenge: A Love Story. Maar dan toch iets minder hard, wat misschien wel het grootste probleem is van deze film. Blood of Young heeft z'n stijltje wel mee, maar blijft misschien toch net wat te braaf in vergelijking met een aantal films die ik dan toch beter waardeer. Daarmee bleef ik soms dan toch een beetje op m'n honger zitten.

Visueel valt er gelukkig wel genoeg te genieten, als je ten minste houdt van het kleurloze, duistere stijltje dat uitgerold wordt. Ook qua acteerwerk meer dan voldoende. Hoofdrolspelers doen het allen erg goed en zorgen ervoor dat het wat ongeloofwaardige verhaaltje zijn impact niet verliest.

Best een fijn tussendoortje dus, dat jammer genoeg net wat tekort komt om écht volledig uit te kunnen pakken. Waar wie alle grote HK policiers al achter de rug heeft, doet hier weinig verkeerd mee.

3.5*

Best aardig.

In de basis een redelijk eenvoudige time loop film, waarbij je een keertje niet moet vrezen om compleet de weg kwijt te raken. Het zit namelijk best makkelijk in elkaar, de film doet er verder ook niet al te moeilijk over. Maar uiteindelijk is dat ook niet echt het punt, want Paxson gooit er nog een hoop humor, thriller en horror elementen bij.

Een ware genre mash-up dus, die meer draait om het maffe geheel van alles dan de afzonderlijke onderdelen. Die zijn hier en daar wat matig uitgewerkt, zeker wanneer je vergelijkt met sterk uitgevoerd, puurder genrewerk, maar alles bij elkaar levert het toch wel een vermakelijke film op. In ieder geval eentje die nooit lang stil blijft zitten.

Het is jammer dat de afwerking niet net wat hoger ligt, maar vond dit verder niet zo heel slecht. Een filmpje dat blijft verrassen en ondanks het lage budget toch z'n best doet om er wat van te maken. Logisch dat het nooit is uitgegroeid tot een echte cultfilm, maar wie graag een hoop genres in één film gestampt ziet heeft hier toch een fijn filmpje mee te pakken.

3.0*

Goed!

De score zal wel met verwachtingen te maken hebben. Een echte klassieke Western is dit uiteraard allerminst en de horror zit absoluut niet in het grafische. Sowieso als horror maar erg beperkt.

Deze film biedt echter wel aardig wat interessante spanning en boeiend mysterie. Howard speelt echt de pannen van het dak en zet een geweldig personage niet. Best een boeiend acteur. De twee andere acteurs doen stevig onder, maar ze redden zich wel in hun rol.

Mason doet verder een aantal dingen erg slim. Allereerst is er de cliché setup, die het eigenlijke verhaal mooi maskeert. De eerste helf van de film blijft het aardig gissen. Eens er het één en ander duidelijk wordt blijft er toch stevige twijfel hangen, Mason speelt daar mooi mee in het tweede deel. Maar vooral sterk dat het einde een cruciale vraag openlaat, maar daarmee eigenlijk niks van het concept afdoet. Genoeg elementen om de interesse vast te houden dus.

Visueel ook best mooi. Aardig claustrofobisch en met dit warme weer heb je verder maar weinig inlevingsvermogen nodig. Soundtrack ook aardig, de film mist alleen twee of drie scenes die er echt bovenuit springen. Zeer constant, ook constant goed en intrigerend, maar die kleine sprankel om het toch iets echt gaafs te maken mist een beetje. Mag de pret verder niet drukken, zeer goed filmpje, drastisch ondergewaardeerd hier.

3.5*

Best aardig.

Het lage budget zie je dan vooral terug in de acteurs, die bakken er echt redelijk weinig van. Qua concept moet je ook niet al te veel verwachten. Na een korte (gelukkig) intro begint het slasherspelletje, waar we de rest van de film mee zoet zijn.

Locatie is mooi, altijd een pluspunt, maar het is vooral de killer zelf die voor wat opschudding zorgt. Nu is het zeker niet de eerste ongenaakbare moordenaar, koning van de slasherhelden - Myers - is zelf ook niet helemaal menselijk, maar hier gaat het toch wel om een erg apart wezen. Slimme keuze ook om er verder niet teveel over uit te leggen. Vast ook wel een commerciële keuze, want als dit aanslaat is er materiaal genoeg voor een tweede film. Vond de killer hier in ieder geval een fijne meerwaarde hebben.

Verder ziet het er verzorgd uit, maar blijft dit toch vooral een typisch genrefilmpje. Zeker niet verkeerd, maar verwacht er niks meer van en met een beetje geluk wordt je nog ietwat verrast.

3.0*

Eerste echte onvoldoende voor de Coens.

Erg matige film, waar enkel de soundtrack weet te overtuigen, en voor sfeer weet te zorgen. Een paar mooie, drukkende scenes met het geluid van de fans, en een leuk pianomelodietje. Jammer dat de rest nogal ondermaats was. Doorsnee verhaaltje met wel erg saaie personages. Deed me allemaal niet veel wat er gebeurde, en uiteindelijk had het zelfs een kolderesque effect. Volgens mij had deze film ook veel beter gewerkt als black comedy.

De 2* die ik geef staan er vooral door de soundtrack dus. Te doorsnee en te matig verder om boeiend te zijn. Ik blijf geen fan van de broertjes, maar hun latere films zijn toch een stuk unieker dan dit.

2* dus.

Verwachte er wat teveel van.

Steamboy was ook 10+ jaar in de maak. Het resultaat daar was een zeldzaam gezien niveau van detail. Deze film kruipt technisch/visueel gezien helemaal nergens boven de middelmaat uit. Best jammer, voor een film waar zo lang aan gewerkt is. Ik denk dat de productietijd dan ook veel meer te maken heeft gehad met het "amateurisme" van dit project.

Dat gezegd zijnde, geen slechte film an sich. Maar je moet er echt wel van houden. Stop-motion is niet voor iedereen weggelegd. Persoonlijk vind ik dat het films vaak een heerlijk donker, "ander" sfeertje geeft. Zo ook bij deze.

Visueel ziet het er vaak wat pover uit (water met zichbaar doorzichtig inpakpapier ...), maar de designs zijn best akelig, de animatie versterkt dat gevoel alleen maar. De muziek is verder wel fijn, maar komt vaak een beetje geforceerd de film in.

Verhaaltje is gewoontjes, met hier en daar wel wat tempo problemen. Soms gaat het erg hard, maar worden aparte scenes weer enorm lang gerokken.

Zeker een project waar meer ingezeten had, maar toch blijf ik dit soort films een warm hart toedragen. Was mooi om zien, heerlijk sfeertje, maar het wordt tijd dat dit soort films eens een stapje verder zetten.

3.5*

Mjah.

Met Production I.G gaat het al een tijd heel wat minder. Althans, artistiek gezien dan, want dit soort filmpjes zal het best goed doen onder de wat meer doorsnee anime(series) fan. Toch is het best jammer om een reeks als Blood tot dit te zien wegzakken.

Visueel weet de film wel te overtuigen. Animatie liegt er vaak niet om en er zitten een paar mooie en knap uitgevoerde scenes in. Wel af en toe weer iets teveel verwijzingen naar GitS (moet dat in een film als deze, 18 jaar na datum?), al kan je dat misschien gewoon toeschrijven aan de stijl van I.G. Anderzijds is er van die oude stijl niet zoveel meer over, zeker qua character design en background coloring leent deze film teveel van TV-serie materiaal.

Saya valt nog wel mee maar de andere bijpersonages zijn redelijk irritant. Nogal een kinderachtige bende. Het verhaal zelf stelt ook niet zoveel voor en de hele switch naar web/smartphone/hacking past ook niet bijster goed bij het Blood universum. Nu moet ik wel toegeven dat ik na de introfilm van Oshii nooit meer wat van Blood gezien heb, maar toch ...

De animatiekwaliteit en de achtergrond van de Blood saga zorgen ervoor dat deze film nog wel te behappen was, maar het is eigenlijk een schande dat I.G tegenwoordig met dit soort films naar buiten komt. Nog geeneens een schim van hun oude zelf.

2.5*

Fijne herziening.

Misschien een beetje bang vooraf, omdat dit toch een soort van tech demo was. Gelukkig wel een geslaagde en eentje met voldoende artistieke kwaliteiten om zich nog steeds staande te houden als stand-alone film.

Visueel vond ik het zelfs nog steeds indrukwekkend. Knappe blend van CG en traditionele animatie, die hier en daar wel een beetje opvalt, maar nooit storend is. Engelse voice acting is van een wat lager niveau, de soundtrack had wel iets beter gemogen en ook het einde is niet zo strak als de rest van de film, maar er valt nog steeds genoeg leuks en moois te beleven.

Wie meer Blood wel, er zijn ook nog games, TV series en een live action adaptie, maar niks wat ik daarvan gezien heb kon het niveau van deze film evenaren. Metroscene in het begin blijft legendarisch, ondanks z'n leeftijd en achtergrond nog steeds een sterke animatie.

4.0* en een uitgebreide review

Niet verkeerd.

Al zit de film wel vol vreemde keuzes. Niet eens zozeer de meer "Amerikaanse" feel (volgens mij zat die ook al deels verborgen in het origineel) of de keuze voor een Koreaanse hoofdactrice, er zit wel meer scheef in deze film.

Vooral het feit dat Saya ditmaal een side-kick heeft, domme griet die vaak nog Saya's vel moet redden ook. Vernielt haar personage een beetje. Ook het wisselende niveau van de CG is opvallend. De scene in de Japanse straatjes is bijvoorbeeld geweldig, maar de voorzetting met de demoon écht niet om aan te zien. Ook het bolletjesbloed is maar een vreemde keuze ... tijdstekort ofzo?

Qua belichting en kleurwerk is het wél allemaal erg mooi. Veel fijne shots die door het wisselend camerawerk niet altijd evenveel credit krijgen, maar over het geheel van de film is het visueel aangenaam. Een paar meer dan boeiende actiescenes redden de film verder. Zolang het verhaaltje maar niet de bovenhand krijgt is het allemaal goed te doen in deze film.

Leuke verwijzing naar de anime ook nog (daar op het vliegveld), het is jammer dat het CG niveau niet wat beter verdeeld was en dat men het niet wat eenvoudiger gehouden heeft (zonder side-kick en achtergrondverhaaltje).

3.5*

Geslaagde film.

De vraag blijft wel een beetje of de film niet beter gewerkt zou hebben zonder het mockumentary gedeelte, al denk ik dat beide aanpakken hun voordelen hebben. Het verhaal wordt nu redelijk wat onderbroken en het is even uitzoeken wie wie is (want de geïnterviewden zijn niet dezelfde mensen als in de reconstructie), anderzijds krijgt het wel een tastbaardere sfeer, iets wat de film grondt ipv de zoveelste horrorfilm te zijn.

Het gehele stuk op Mull is uiterst sfeervol. Prachtige locatie, sterke geluidsband en mooi in beeld gebracht. De stukken van de manhunt zijn echt geweldig sfeervol. Toch is het stuk actie aardig kort (de film in z'n geheel ook natuurlijk) en blijft de spanning daarom nooit echt lang hangen. De sfeer gelukkig wel, waardoor het ook bij de interviews boeiend blijft.

Mooi in elkaar gestoken, de gekozen stijl pakt zowel positief als negatief uit, perfect stukje low budget cinema die het beste uit een zeer beperkt budget weet te halen en daarmee vele andere "horror"films achter zich laat. Begint echt een klein subcultuurtje te worden, die Britse vérité horrors.

3.5*

Edit: oh, en daar kunnen ze in Zuid-Korea nog wel wat van leren!

Geen goeie film vond ik, maar volgens mij is Boll toch duidelijk het slachtoffer van negatieve hype.

Acteerwerk (die Madsen ) is erg slecht tot weinig interessant, visueel zijn de gevechten inderdaad wat houterig. Het verhaaltje is erg typisch maar niet speciaal afschuwelijk ofzo. Ook niet meteen het belangrijkste element van de film leek me.

Wel leuk waren de wat gory scenes (leuke herhaling op't einde ook) die toch wat extras aan de gevechten gaven. Bloed spuit vrolijk in het rond, de ledematen blijven niet achter. Maakte de gevechten al 10 keer leuker als die te zien zijn in de grootste duffe zogenaamde spektakelfilms.

Film vliegt als een trein voorbij en is op zich ook best te kijken. Had verder nog nooit van het spel gehoord dus het voordeel van herkenning was er bij mij niet bij. Maar slechtste regisseur van het moment ? Ik zie regelmatig ergere dingen, ook van grote namen. Blijkbaar moet er altijd ééntje zijn waar gezellig gezamelijk op gepist kan worden.

1.5*

Zware flater van Boll.

Hoewel altijd pulp zitten er vaak toch wel wat leuke elementen in z'n films. Bij momenten zwaar over the top en goed gebruikt gemaakt van complete non-budgetten.

Niks van dat hier. De setting sprak me sowieso al helemaal niet aan, maar er wordt verder ook echt niks mee gedaan. Beetje lomp geknal terwijl het eigenlijk vooral om de zwaarden gaat, brakke en saaie gevechten en echt vreselijk acteerwerk.

Vond deel 1 dan nog een stuk beter dan dit nondingetje. Dat Boll zich liever niet meer waagt aan dit soort cash-in sequels. Niet dat hij daarnaast zo'n geweldig goeie dingen maakt, maar een beetje regisseursvreugde verwacht ik toch wel van hem.

0.5*

Niet om aan te zien.

Heb deze vroeger ook wel eens een keer gezien, al weet ik niet meer of ik er toen wat aanvond. In ieder geval een film die de tand des tijds absoluut niet overleefd heeft. Een vreselijk cheesy bedoening die zichzelf veel te serieus neemt en daartegenover eigenlijk helemaal niks te bieden heeft.

Acteerwerk is echt compleet ondermaats. Zowel de gewone filmscenes als de actiescenes hebben er onder te lijden. Vooral dat laatste is een probleem, want de camera crew en editor hadden blijkbaar ook niet al te veel ervaring. Het ziet er dan ook erg lame en gezapig uit.

JCVD's bekkengetrek is ook niet om aan te zien, de soundtrack is een complete aanfluiting en de gewichtigheid waarmee alles gebracht wordt is gewoon dodelijk. Een compleet belachelijke film, die gelukkig niet al te lang duurt. Al had het nog best iets korter gekund, want sommige bijverhaaltjes hebben geen enkele meerwaarde.

1.0*

Repetitieve rise & fall.

En niet zozeer enkel het rise & fall concept dat maar weer eens bovengehaald wordt, maar ook dat het ongeveer 3 keer binnen de film herhaald wordt. Je wordt er zeeziek van.

Toch beter dan de meeste misdaadfilms, al is het maar omdat het zich buiten het hele mafiagebeuren houdt. Wat kleurrijker en iets frisser allemaal. Hoewel deze film (en ook Depp) dit keer weer niet aan een vet accent ontsnappen. Vraag me af of hij eigenlijk nog normaal kan praten.

Vlotte film met een paar schaarse maar leuke visuele trucjes (de 90° kantel van de camera) en verder veel van hetzelfde. De film duurt inderdaad te lang, de falls zijn redelijk saai.

Het zijn de rise stukjes die de film weten te redden, en het vlotte verteltempo, maar verder eigenlijk weinig opzienbarend en allerminst opvallend. Leukste aan de film was Ethan Suplee. Tja ...

2.5*

Fijn.

Geen idee waar de lage score van -fal vandaan komt, ik vond Blue een redelijk solide Japans drama dat zich niet meteen weet te onderscheiden van de rest, maar verder niet veel negatieve punten kent. Even een degout van teveel hetzelfde of een 09:00 voorstelling op een festival misschien?

Strakke Japanse aankleding, een middelbare school, veel statisch en hard gekadreed camerawerk. Still personages die hun gevoelens maar moelijk uiten. Wat drama wat de relaties vertroebelt en het allemaal nog wat lastiger maakt. Er zijn hier een aantal mensen op MM die films als deze wel kunnen dromen, maar af en toe een nieuwe fix is toch best aardig vind ik.

Visueel is het camerawerk zeker mooi, alleen zijn de kleuren (ook buiten) wat bruin en vuilig. Viel me een aantal keer op, daar waar je eigenlijk een mooi groen/blauw buitenshot verwacht oogt het wat murky. Soundtrack is typisch, al zit er een nogal schel en iel thematje in dat ook niet echt geslaagd was.

Maar het acteerwerk is goed, de stijl spreekt aan en het tempo is lekker rustgevend. Ik zie niet in wat deze film zoveel slechter maakt dan een hele rij andere soortgelijke dramas. Misschien dat -fal zich nog iets herinnert?

3.5*

Voor velen blijkbaar een jeugdrelikwie, heb de film vroeger ook wel een keer gezien, maar zo bekend was hij hier niet.

De setting zorgt voor een aardig sfeertje. Leuk ook dat de film redelijk in dat sfeertje blijft hangen. Enkel op het einde komt er een beetje drama, de rest is gewoon erg luchtig allemaal.

Sommige ontwikkelingen zijn nogal plots en onafgewerkt, maar zoveel storen deed het niet bij een film als deze.

Niet iets wat ik geweldig vind, maar kon me er nog best mee vermaken, zonder al te veel irritante dingen.

2*

Omgekeerde Holiday Inn.

Ditmaal gaat het Crosby voor de wind en blijft Astaire in de kou staan, al eindigt Crosby wel weer met de vrouw. Verder is het duidelijk dat de optredens waar Crosby en Astaire samenwerken het meeste flair hebben.

Iets serieuzer en minder lichtvoetig als Holiday Inn misschien, al blijven de typische kenmerken er wel inzitten. Vrouw heeft weinig in te brengen, de mannen bikkelen op hun eigen manier over wie er met wie op date gaat. Iedereen is verliefd op iedereen, maar echt gevochten voor de liefde wordt er niet.

Een eenvoudig filmpje dat de regeltjes volgt. Zoals gezegd is de wisselwerking tussen Crosby en Astaire wel gezellig, veel meer heeft deze film alleen niet te bieden.

1.0*

Njah.

De film doet wel duidelijk z'n best om duister en sfeervol te zijn, er zijn ook wel wat half-geslaagde pogingen. Maar alle moeite ten spijt is dit toch weinig meer dan een wat melige 90s politiethriller, zoals er zoveel zijn. Leuk voor de echte liefhebber misschien, maar ik kan er maar moeilijk echt van genieten.

De score wil dan nog wel een beetje sfeer brengen, ook de aanhoudende regen brengt een zekere charme met zich mee. Maar daar heb je het dan ook wel een beetje mee gehad. Acteerwerk is pover, zowel van Curtis als van Silver. Sowieso veel bekende gezichten in deze film, van het type "die had ik me liever niet herinnerd".

Plot is ook amper wat waard, doet uit de verte wat denken aan Tsukomoto's Bullet Ballet of Cronenberg's Crash, maar dan vermomd als goedkoop cop/thriller verhaaltje. Ondanks verwoedde pogingen om er wat van te maken schiet Bigelow hier toch weer tekort. Ondertussen toch al een film of 5 van gezien, echt overtuigen kan ze me nog niet.

2.5*

Een stuurloze ramp.

Deze film kwam toen vooral in de aandacht omdat het de eerste anime was die openlijk en zonder schroom met de plastieken CG look aan de haal ging. De computer werd daarvoor wel al gebruikt in films als Akira of Ghost in the Shell, maar altijd erg subtiel en mooi gecamoufleerd. Niks van dat hier.

Dat de technische know-how er nog niet was wordt al snel duidelijk. De CG is lelijk, was het toen al en is er met de jaren ook écht niet beter op geworden. Het helpt ook niet dat de 2D-stijl al even lelijk is en de twee niet echt goed combineren. De animatie zelf is ook aan de magere kant, er wordt toch vooral om de computer gerekend om wat wilde actiescenes te tonen. Moet wel zeggen dat het camerawerk en beoogde filmische scenes af en toe wel indruk maken.

De OAV is in 4 delen verdeeld, die met haken en ogen aan elkaar hangen. Alsof er tussen elke aflevering nog een halve reeks aan gebeurtenissen weggelaten is. Maakt de serie niet zo makkelijk om volgen en zorgt er voor dat het heel gefragmenteerd over komt.

De jazzy soundtrack pas verder ook écht niet bij deze serie en het eco/wraak/technische apocalypse thema is ook niet meteen het meest geloofwaardige.

Al bij al is het moeilijk om iets goed te zeggen over Blue Submarine, behalve dan dat dit wrak op de één of andere manier toch een schim van unieke charme weet uit te stralen. De OAV speelt absoluut niet op zeker en heeft toch echt een eigen karakter wat best wel bijblijft. 't Was toch al even geleden (10 jaar?) dat ik deze OAV voor het laatst zag en een groot deel was wel nog blijven hangen.

Maar goed maakt dat het niet natuurlijk, het verzacht enkel de pijn een beetje.

1.5*

Mooi drama.

Leuke opzet, goed geacteerd door zowel Williams als Gosling en aardig realistisch weergeven. Voeg daarbij een goed werkend einde en je hebt de meeste elementen klaar voor een klein, realistisch, wat grimmig romantisch drama.

Het zijn de personages zelf die voor mij een beetje roet in het eten gooien. Beiden stellen ze zich naar mijn mening iets te hard aan. Gosling is iets te vervelend, Williams iets te serieus. Het komt dat ook over alsof ze niet genoeg hun best doen ipv dat hun liefde gewoon langzaam afgstorven is.

Jammer, want daarmee verliest de film een beetje van z'n beoogde emotiies. Een punt van kritiek wat de film toch een halve ster kost. Verder trouwens érg mooie end credits, al is het jammer dat van die stijl niks in de film zelf terug te vinden was. Visueel is het namelijk erg karig en ook de soundtrack kon me niet geweldig bekoren.

3.5*