Opinions

Leuke oude anime.

Vroeger al eens eerder gezien, toen zocht ik erg actief naar dit soort aparte "stand-alone" filmpjes/OAVs. Stond me niet zo heel veel meer van bij, wist ook echt pas dat ik Take The X Train als eens eerder gezien had toen ik er ook echt voor ging zitten.

Gedetailleerde stijl. Geen "mooie" personages, maar wel erg karaktervol. Ook detailleerde animatie, wat de film best goed doet. Verder herkenbaar "oude stijl" Madhouse, zeker qua lichteffecten. Wel érg gek om vooraf het Konami logo (met muziekje) te zien, wist niet dat die ook echt in de anime business gezeten hebben.

Duurt niet te lang en is ook meer dan aardig om volgen. Leuk mystery, paar aparte momenten en een zeer eigen sfeertje, mede dankzij de jazzy soundtrack. Echt geniaal is het niet, maar wel een erg leuk curiosum dat anime fans best een keertje kunnen meepikken.

3.5*

Beter dan de 2008 film.

Veel meer "X" in ieder geval, misschien zelfs een beetje té veel. Wat ik me van de serie herinner was dat iets meer mysterie. Deze film laat maar weinig ruimte voor interpretatie, het is allemaal erg in your face, vanaf de eerste minuten al.

Er zit in ieder geval meer alien-gedoe in, iets wat toch onlosmakelijk verbonden is met The X Files. Na het begin duurt de gehele opzet wel iets te lang, maar wanneer het complot volop losbarst is het best vermakelijk en leunt het dicht aan bij mijn herinneringen van de serie.

Het drama tussen Duchovny en Anderson blijft wat minder interessant, het verloop is verder ook best voorspelbaar en het voelt af en toe iets te veel aan als een dubbele aflevering, maar Bowman doet het al bij al best goed. Geen grootse film, maar wie een filmversie van deze reeks wil zien kan beter deze kijken dan de film uit 2008.

3.0*

Veel Files, weinig X.

Ik heb de serie nooit echt volledig gekeken, vond het vroeger niet slecht maar ook weer niet zo geweldig om trouw alles te kijken. De films staan gelukkig los genoeg van de serie, anders was ik er denk ik ook niet echt aan begonnen.

Maar vond het toch een beetje teleurstellend. Het paranormale aspect is wel érg beperkt in deze film, en hoewel Billy Connolly echt wel een meerwaarde krijgt zijn personage waar weinig screen time. De rest van de film is echter een redelijk doorsnee FBI zaakje, met een hoop moorden en twee detectives die de achtervolging inzetten.

Tussen Mulder en Scully is er ondertussen vanalles gebeurd waar ik niet meteen weet van had (kinderen enzo, de film weet die dingen wel vlot over te brengen zonder daarbij te uitleggerig te worden. Het drama tussen de twee kon mij minder boeien, maar dat hoort er wel een beetje bij natuurlijk.

Beste aan deze film was nog wel de ijzige setting. Ideaal voor dit soort verhaaltjes, waardoor het allemaal best te behappen blijft. Groots of geweldig is het zeker niet, het paranormale wordt sterk ondervertegenwoordigd en het plotje is niet bepaald uniek of speciaal, maar wat rest is een redelijk vermakelijk FBI thrillertje met twee bekende TV figuren.

2.5*

Zeer matig.

Op de Wolverine spin-off na veruit de minste X-Men film (van de drie ik er nu gezien heb, enkel deel 2 nog). Hoewel de setup nog steeds voor genoeg potentieel vermaak lijkt te zorgen, is alles hier wel erg makjes uitgewerkt.

Vond personages als Storm en Cyclops nu niet al te veel toevoegen. Ook Wolverine is verre van m'n favoriete X-Man. Wel grappig om een aantal scenes terug te zien uit First Class, al illustreren ze enkel dat 10 jaar en een betere regisseur gewoon tot een betere film leiden.

Verder is het een eenvoudig verhaaltje, met duidelijke kampen (wat komt die Magento er trouwens bekaaid vanaf met z'n Sabrewolf) en alweer een zeer tegenvallende finale. Echt slechte effecten en saaie gevechten. Ik begrijp dat het wat extra moeite vergt om mutanten geloofwaardig tegen elkaar te laten vechten, maar dit soort scenes voelen erg snel erg random aan in dit soort films.

Binnenkort deel 2 ook maar kijken, maar ik heb de indruk dat Singer niet m'n favoriete X-Men regisseur gaat worden.

1.5*

Mnee.

Had men mij wijsgemaakt dat dit de onaffe versie was, ik had het zo geloofd. Vond de film redelijk ondermaats, zeker visueel gezien. Nu ben ik al geen fan van de Marvel verfilmingen, maar technisch ziet het er vaak toch aardig uit. Heb hier echt niks moois gezien, wel een heleboel lelijke effecten. Viel oa erg op tijdens die motorscene. Leek bijna een Hitchcock, met wazige achtergrondbeelden op blauw scherm. Verder ook weinig inspirerende cgi. Als het gaat over iemand met diamanthuid dan stel ik me daar wat meer bij voor dan niet één of ander mak cgi layertje. Ook nogal wat aan te merken op de vreselijke photoshop zonsondergangen waar Jackman tegen afgezet werd op het eind. Pure kitsch vond ik.

Jackman zelf is fysiek perfect voor de rol, maar een te deftig acteur voor het personage. Al brullend komt hij iets te lachwekkend over vond ik. De rest van de acteurs is een bij elkaar geraapt zootje TVvolk voor zover ik kon oordelen. Vond het een hoop nobodies die echt niks toevoegden aan de bestaande personages.

Actiescenes ook mak en warrig in beeld gebracht. Ook erg gescript, met een rare laatste battle op een koeltoren waar iedereen, ongeacht alle raken klappen mooi op het randje van 1m blijft doorvechten.

Vond het een erg warrig en goedkoop ogend geheel. Sowieso helemaal m'n ding niet, maar een beetje technisch vernuft en hoogstaande actiescenes zitten er meestal wel bij, dat ontbrak zelfs voor mij in deze film.

0.5*

Zoveelste Marvel.

Ik heb de meeste ondertussen wel gezien, toch kan ik al niet-fan deze films voor geen meter meer volgen. Door alle reboots, alternatieve tijdlijnen en geharrewar heen weet ik amper nog wat waar bij hoort. Ik zou me vooraf al moeten gaan inlezen, maar daar heb ik bij deze films niet meteen veel zin in.

Op zich maakt het ook helemaal niet zoveel uit, want de bottom line is toch steeds hetzelfde. De goeden vs de slechten en wie er uiteindelijk wint ... tja. Daar passeert dan een hoop kitscherige CG voor en het duurt vaak ook meer dan twee uur, maar de uitkomst is toch altijd hetzelfde.

Singer voegt als regisseur werkelijk geen bal toe, want deze film komt zo uit de Marvel machine gerold. Blijkbaar zijn we in de jaren '80 verzeild geraakt (ach, hoe toevallig ook) en moet er weer een of andere wereldbedreigende bad guy tegengehouden worden. En dat met een team jonkies die vooral irriteren.

Povere humor, visueel niet interessant, veel te serieus en compleet onsamenhangend. Maar dat heb ik al meer neergepend bij deze films geloof ik.

1.0*

Terug naar Singer.

Singer begon ooit met de X-Men reeks, na een paar uitstapjes kwam de reeks uiteindelijk weer bij hem terecht. Een beetje jammer want Vaughn en Ratner waren duidelijk de betere regisseurs. Wat zich ook weer in dit laatste deel laat gelden.

Gisteren ook de marathon meegepakt dus de aan de vergelijking tussen de twee delen was niet te ontkomen. First Class was een redelijk solide deel waarin Vaughn, qua opzet in ieder geval, een aardige basis gelegd had. Maar eigenlijk bouwt Singer daar niet echt op voort.

Dit nieuwe deel lijkt meer op een best off. Zo'n film waar élk personage nog eens uit de doos gehaald wordt. Het tijdreisverhaaltje errond is niet al te boeiend (en ook redelijk saai), veel mutanten krijgen niet meer dan een cameo maar ze nemen wel de aandacht weg van de rest. De rol van Fan Bingbing bijvoorbeeld, doet me sterk denken aan Asano in Thor. Goeie acteurs in hun thuisland die weggeplukt worden om beeldvulling te spelen in de linkerbovenhoek in een groots opgezette Hollywoodfilm. Waardeloos.

Dé scene (de slo-mo) in deze film is meteen het beste en slechtste wat Singer kan brengen. Enerzijds een boeiend stukje spektakel met genoeg humor gebracht, maar zowel de timing als de integratie in deze film is compleet onzinnig. Voelde als een tang op een varken, terwijl de scene an sich best leuk was.

Jackman en Lawrence als leads waren niet al te best, de 3D heeft 0 toegevoegde waarde (vond vooral personen er erg vreemd uitzien, alsof je naar plastic versies van de acteurs aan het kijken was) en met 131 minuten sleept de film zich na het eerste uur veel te lang voort.

Een duidelijke stap terug voor een reeks waar toch meestal wat inzat. Ik zal nooit een Marvel fan worden, maar binnen hun universum vond ik dit toch één van de betere reeksen, Singer is de ideale regisseur om dat om zeep te helpen zo blijkt.

1.0*

Bof.

Vond de derde X-Men film best meevallen, Wolverine vond ik erg slecht. Deze film lijkt vooral in het eerste deel de goede kant op te gaan, maar vervalt op het einde volledig in het soort cinema waar ik nu net niet van hou.

Vaughn doet knap werk met de setting en de personages in het eerste uur. Best leuk uitgewerkt, met als hoogtepunt de leuk vormgegeven training. De jonkies voegen jammer genoeg niet veel toe. Ze zitten er blijkbaar in om maar wat effecten op het scherm te kunnen tonen, maar interessant of boeiend oogt het niet echt. Het film draait duidelijk rond Xavier, Eric en Shaw, met Mystique als verre vierde.

Eens het hele plotje met de oorlog begint is de lol er echter snel af. Voor een blockbuster als deze blijf ik me soms verbazen over matige special effects (die rakettenregen of de blackbird), ook de muziek was in het laatste half uur soms erbarmelijk slecht, bijna een parodie.

Als menselijke personages vallen de X-Men best mee, maar als superhelden is het een suf stelletje. De hanglangers van Shaw en het jonge grut van Xavier zijn redelijk vormeloos en boring, Magneto staat er ook maar een beetje lomp bij terwijl hij z'n superkunstjes uitvoert. Als keyscenes (de sub die uit het water getild wordt dan ook nog onindrukwekkend zijn is een film als deze niet echt geslaagd.

Cameo van Jackman was trouwens wél erg grappig.

Zeker niet de slechtste Marvel verfilming, de eerste twee X-Men films binnenkort ook maar eens kijken, maar Vaughn mag toch weer wat wilder werk op z'n schouders nemen, gaat hem beter af vind ik.

2.0*

Weer matig.

De reeks in een ietwat onorthodoxe volgorde gezien, maar veel maakt het allemaal niet uit. De film houdt zich mooi aan een probleem -> drama en actie -> joepie! structuurtje en is niet echt cruciaal voor enige vervolgen.

Dit tweede deel is kwalitatiever iets beter dan het eerste deel, maar het extra half uur zorgt dat de score zeker niet hoger uitkomt. Daarvoor wordt het allemaal veel te lang gerekt en blijft de hele climax veel te lang aanslepen.

Visueel blijf ik weinig onder de indruk van dit soort films. Effecten zien er vaak cheesy uit, camerawerk komt uit een boekje en hoewel Singer met veel grandeur alles probeert te vertellen wil het niet echt uit de verf komen. Ook de muziek heeft geen enkele meerwaarde in deze film.

De setting blijft verder wel aardig, maar de uitwerking is pover. Er komt een hoop menselijk geleuter bij kijken, wat romances hier en daar, maar het boeit voor geen meter. Verder blijft het wat problematisch dat de krachten en kunstjes van de X-Men nogal situatie gevoelig lijken, waardoor ze alles wél of niet kunnen afhankelijk van wat het beste uitkomt voor het script. Maakt het er verder ook niet spannender op.

De mix van allerlei mutants maakt de film aangenamer dan de meeste standaard actiehelden films, maar verder doet Singer weinig met het potentieel. De eerste twee zijn de minste films uit de reeks.

1.5*

Niet te schatten deze ... tja, film?

Je kan van musicals zeggen wat je wil, maar meestal ogen ze wel verzorgd en uitgedacht. Xanadu is daar een stevige uitzondering op. Het is zo'n oninteressant zooitje ongeregeld dat het amper te geloven valt dat deze film ook maar enige status heeft.

Het meest opvallende vond ik de erg slordige dansjes en de soms zielloze manier waarop alles in beeld gebracht wordt. Het dansnummer tussen ONJ en Beck op rolschaatsen lijkt op een mislukte voorrande van zo'n talentenshow, maar het droevigste is nog wel de zangsolo van ONJ net voor het finale "spektakel". Ze zingt gewoon een volledig lied zonder dat de camera ook maar poogt te bewegen. 3 minuten lang kijk je een naar hoofdwiegende ONJ die zingt. Tegen een pikzwarte achtergrond. Beschamend is het.

Het verhaaltje is enorme onzin, visueel stelt het echt geen bal voor, de muziek is voornamelijk lachwekkend slecht en het geheel is gewoon één grote aanfluiting. Ik had best medelijden met Gene Kelly, die vent verdient het toch niet om dit als laatste film op z'n palmares te hebben.

Wie vol verbazing naar 90 minuten wansmaak wil staren, dit is je ideale film. Veel fouter dan dit kom je ze niet tegen.

0.5*

Zeer matig.

De laatst overgebleven Mak (op MM) die ik nog te gaan had. Opvallend om deze film dan op Netflix tegen te komen, toch niet the place to go voor Chinese/HK martial arts films. Niet erg natuurlijk, maakt die 10 euro per maand alleen maar waardevoller.

Filmpje zelf is niet zo heel geweldig. Voorbode van de HK regisseur die zijn heil in mainland China gaat zoeken. Mak trouwens op pad met Yau als cinematograaf, nog zo eentje die rond dezelfde tijd de stad naar China zou maken. Vooral in het begin wat dat nog wat zoeken voor de typische HK regisseurs.

Veel meer dan een Chinese versie van Kickboxer (en soortgelijk) is het niet. Kerel komt van het platteland, wil het maken in de stad, loopt tegen een stevige tegenslag aan maar slaat zich een weg terug en overwint de "eindbaas". Dat met een wat flauwe romance en matig drama zorgen ervoor dat deze film niet boven de middelmaat uitstijgt.

Actiescenes zijn redelijk maar ook niet zo heel geweldig. Het Xanda gebeuren leunt dicht aan bij boksen (hoewel voetenwerk ook is toegestaan), maar heel filmisch is dat allemaal niet. Mak (als editor van een aantal hoog aangeschreven martial arts films) zou op dat gebied toch ook wel beter moeten kunnen.

Simpel actietussendoortje dus. Met een vechtsportvariant die mij nog niet bekend was, maar weinig spectaculair uit de hoek kwam.

2.0*

Lekker.

Gao is toch een toffe regisseur. Heeft het niveau van The Message niet meer echt kunnen evenaren, maar hij komt hier toch wel dichtbij vind ik. Vooral het begin is wat taai, zo zonder al te veel context en met een ruime cast. Het duurde even alvorens ik helemaal mee was.

Niet dat het nu zo complex is, het is uiteindelijk één lange actiescene, maar er zijn toch best wat groepjes en personages waarvan niet meteen duidelijk hoe goed/slecht ze net zijn. Dat maakt het op het einde wel iets boeiender, maar de intro is in dat opzicht gewoon iets te warrig.

Film speelt zich af in de Gobi woestijn en da's altijd wel genieten. Gure omgeving, winderig (hence the title), rare types, betonnen steden ... het heeft iets unieks en vind het altijd wel een gave locatie. Gao haalt er ook echt wel veel uit, al zag ik een tijdje geleden No Man's Land, die nog wat beter deed.

Laatste half uur mag er echt wel zijn, mooie en explosieve actie waarin Gao zich lekker laat gaan. Ng die zich helemaal in z'n nopjes voelt, de rest van de cast doet het absoluut naar behoren. Jammer dus van het eerste deel, vond dat net wat te taai om naar boven af te ronden.

3.5*

China en eten.

Het is daar al een tijdje een commercieel gezonde combinatie. Het fijne is vooral dat ook de films die erop teren best te kijken zijn. Ook deze This Is Not What I Expected valt best te pruimen, al is het dan niet bepaald een meesterwerk.

Wel leuke chemie tussen Kaneshiro en Zhou. Het verloop van het verhaaltje mag dan voorspelbaar zijn, er zit toch best wat spanning op hun relatie. Wat er van comedy inzit is best dik aangezet, maar wie al eens een Chinese film gezien heeft zal dat wel kunnen plaatsen.

Verder erg mooi en fris in beeld gebracht. Het is toch vooral daarmee waar een film als deze punten mee weet te scoren. Sterk kleurgebruik, mooi camerawerk en vlot geëdit zodat het nergens saai wordt en het allemaal mooi, verzorgd en opgewekt oogt.

Een erg leuk tussendoortje dus. Zeker geen hoogvlieger en aangezien Chinese films hier toch grotendeels genegeerd worden doet het er verder niet zoveel toe, maar best vermakelijk.

3.5*

Kleine teleurstelling.

Niet omdat het een slechte film is, wel omdat recente (van het laatste jaar) Taiwanese films al het moois uit 2011 niet echt kunnen inlossen. Er is een zekere commerciëlere kwinkslag in dit soort filmpjes gekomen, die het sfeertje niet ten goede komt.

Iets te gladde acteurs, melige soundtrack en een wat te ongeduldige editor zorgen ervoor dat het potentieel van deze film nooit ten volle benut wordt. Jammer, want het verhaaltje is fris genoeg, visueel zit er genoeg moois in en de uitstraling van de film is zeker niet verkeerd. Maar telkens wanneer het echt mooi wordt komt er één of ander kutnummertje, of wordt er geknipt naar een volgende scene.

Jammer, maar de film is zeker nog de moeite voor een aantal érg mooie scenes en de frisse aanpak. Misschien dat Wei nog wat kan groeien in z'n volgende films.

3.5*

Niet zo best.

Ricky Lau is een vampierenman, hij houdt dan ook star vast aan z'n geliefde thema. De vernieuwing moet komen van variatie in genres, maar net daar wordt het pijnlijk duidelijk dat Lau niet zo'n gevleugeld regisseur is. Dit is dan ook een filmpje dat je makkelijk kan laten schieten.

Weg zijn de martial arts en humor, in de plaats komt wat sleazy romantiek. En vampieren natuurlijk, maar wanneer HK is een erg matig horror land, zeker binnen de commerciële hoek. Verder mager acteerwerk, een pover plotje en een gebrek aan elementen die een film als deze interessant zou kunnen maken.

Mnee, ik vind Lau's bekendere films best leuk, maar wanneer hij van z'n succesformule afwijkt schiet er niet meer zoveel over van z'n kunstjes. Je moet al een enorme Lau fan zijn om van deze film te kunnen genieten, ik vond het in ieder geval een erg makke bedoening.

1.5*

Pover.

Ik vond er maar bitterweinig aan eerlijk gezegd. De combinatie van het steeds ingewikkeld wordende plot (leugen boven leugen verhaaltje wat doorgaans vooral in comedies terug te vinden is) en het drama werkt voor geen meter. Verbaast mij dan ook echt dat mensen het geloofwaardig uitgewerkt vonden.

Verder acteerwerk ook érg slecht, de enige twee personages die een beetje leven zijn de vader en moeder. Het hoofdtrio is belabberd. Visueel ook echt een kerkhof deze film, sowieso is de volledige stijling ondermaats.

Blijft voor velen waarschijnlijk de thematiek over, daar kan ik me dan nog iets bij voorstellen maar verder is dit ook maar de zoveelste outing film, alleen ditmaal in een Aziatisch jasje. De migratieprobleempjes en jong/oud kwaaltjes staan dit verder nog in de weg ook.

Het is dat de vaderfiguur mij verder wel aansprak en dat Lee het nooit écht laat wegzakken, maar vond dit een pover in elkaar gedraaid werkje dat sterft in zijn combinatie van genres en themas.

1.5*

Tsai toch.

Slow cinema ... ik hou me er niet zo mee bezig. Af en toe zijn er wel films die tot de stroming (laten we het geen genre noemen) behoren, maar ik ga er niet expliciet naar op zoek. Het was in ieder geval het eerste wat bij me opkwam toen ik een 5-tal minuutjes in deze film zat.

Ik heb geen problemen met "trage" cinema an sich, ze behoren af en toe ook gewoon tot m'n favorieten. Maar Tsai drijft het concept op de spits. Traag is doorgaans een shortcut voor "er gebeurt weinig verhalends", maar Xi You gaat veel verder. Ook sferisch is het compleet steriel, niet enkel binnen scenes, maar doorheen de film zit je eigenlijk 52 minuten naar hetzelfde te kijken.

Er is enkel afwisseling tussen een close-up van een gezicht en Lee die tergend langzaam door een stad baggert. Shots van 5-10 minuten die eindeloos doorgaan en niks tonen behalve dat. Lee die van een metrotrapje afwandelt terwijl de rest van de stad wat vreemd opkijkt naar die rare monnik.

Ik mag het op zich wel wanneer een film wat ruimte laat om de gedachten te laten afdwalen, maar dat is niet bepaald wat hier gebeurt. Xi You is niet meer dan excuus om de kijker 52 minuten aan z'n stoel te kleven en hem alleen te laten met z'n gedachten. Nu, zoiets vind ik dan het toppunt van pretentie. Alsof Tsai het voor mij nodig acht dat te doen (terwijl hij de mensen die hij ertoe wil aanzetten toch nooit zal bereiken met die ARTE-projectje).

Op sommige momenten werkte de film wel. De shots zijn aardig uitgekiend en er zitten toch best mooie momenten in, maar dan blijft het echt té lang doorgaan en blijkt de film alleen maar hol te zijn. Het enige waar ik echt waardering voor kan opbrengen is het werk van de arme Lee ... lijkt me een hel om dit te moeten acteren

Niks voor mij dit, niet omdat het traag is, wel omdat het leeg is. Zo leeg dat je gedwongen wordt het zelf maar op te vullen ... maar daar kijk ik nu nét geen films voor.

1.5*

Ondertussen alweer de derde.

Het gaat wel de goeie richting uit met deze reeks, al komt dat eigenlijk ook gewoon omdat het zo vreselijk slecht begon. De eerste twee films zijn echt onooglijke CG vehikels, het type waarmee China zichzelf tegenwoordig volledig opblaast. Dit derde is dat ook wel ... deels.

Het is dat de CG nét iétje beter geworden is (al blijft het vaak onnodig en afzichtelijk) en nét iétje minder ingezet wordt. Gelukkig oogt niet alles fake en komt de traditionele weelderigheid nog best goed uit de verf. Al blijft het jammer dat men niet gewoon vol daarvoor durft te gaan en CG enkel ziet als een laatste redmiddel.

Het verhaaltje stelt weinig voor. Zoveelste Journey to the West spin-off, ditmaal in een soort van Wonder Woman-achtige setting. Beetje drama, nogal wat actie, veel fantasy en achteraf kunnen onze vriendjes weer verder. Op naar hun volgende avontuur no doubt, goed voor deeltje 4. Zolang de formule geld in het laadje blijft brengen schat ik.

Het is best jammer dat Cheang zich tegenwoordig met dit soort films moet bezighouden. Hij zou z'n talent beter in andere projecten stoppen, al is hij daar vooral bezig met z'n opvolgers een handje toe te steken. Monkey King III is beter dan de vorige delen, maar 't is nog steeds niet echt geweldig en verre van een aanrader.

2.5*

Ugh.

Deel 1 was écht een complete ramp, dit tweede deel is in vergelijking nét iétsje beter. Wat wil zeggen nog steeds barslecht, maar met een paar kleine, beperkte lichtpuntjes.

Zo is de CG van een iets hoger niveau, maar we zijn dan ook twee jaar verder. Verwacht er verder best niks van, want het ziet er nog steeds erg fake, lelijk en kitscherig uit. En ook echt élke scene zit er mee volgestauwd. Er kan geen wolk voorbijkomen of berg in de achtergrond opduiken of het moet digitaal gefaked worden. Technisch zijn ze in China gewoon nog niet klaar voor dit soort films.

Maar ook de humor en het hele Monkey King avontuur is niet echt te smaken. Kinderlijk acteerwerk, flauwe humor en saaie gevechten weten een verder fantasierijk verhaaltje weinig eer aan te doen. Daarbij duurt het ook nog eens een kleine 2 uur, waardoor het allemaal wel héél erg begint te slepen na een tijdje.

Mnee, Pou-Soi Cheang is een goeie regisseur maar dit soort werk is compleet niet aan hem besteed. Dit is weer een complete miskleun en weer een stevige smet op z'n oeuvre. Hopelijk komt er geen derde deel, want dit is het aanzien niet waard en een verspilling van Cheang's talent.

1.0*

The Legend Begins.

Als ze het in hun hoofd hadden hier nog meerdere films van te maken, alsjeblief niet. Ik ben na het kijken eigenlijk alleen maar benieuwd naar het verhaal achter deze film, want Cheang is toch écht een goede regisseur. In dit onding is echter niks van zijn hand te herkennen. Al valt er sowieso niet veel in te herkennen heb ik het gevoel.

Yen is vooral posterboy. Ik herkende hem in ieder geval niet terug in z'n rol, maar vond hem uiteindelijk vooral vervelend. Fat, die de laatste jaren toch best goed bezig is, is ook een complete miscast. En ook Kwok trouwens. Al kan het, zoals JTO ook al aangaf, gewoon komen door de brakke kostuums.

De CG in deze film is van het lelijkste soort. Al een tijdje aan de gang daar in China/HK, maar waar het vaak toch nog een beetje meevalt is het hier niet - om - aan - te - zien. Ik kan me alleen maar bedenken dat ze het visuele té scherp en té kleurrijk gemaakt hebben om het effect van het 3D brilletje tegen te werken ofzo, maar dit is echt pure onsmakelijke kitsch. Alles clasht met elkaar, kleuren, achtergronden, vormen ... ugh!

De film vlot voor geen meter, het ziet er niet uit, acteerwerk is slecht, het is druk en chaotisch ... nu vond ik Stephen Chow's versie ook al niet geweldig maar da's een meesterwerk in vergelijking met deze ramp.

Hoop écht dat dit grandioos flopt en Cheang er z'n lesje uit geleerd heeft. Niet om aan te gluren dit.

0.5*

Oef.

Wat is hier misgelopen? Je zou denken dat Chow misschien wat extra credit heeft gekregen voor het bijstaan van Chi-kin Kwok ofzo, maar die tweede is absoluut ook niet de minste. Twee erg fijne regisseurs bij elkaar, maar wat ze hier laten zien is niet echt te pruimen.

CG is echt een zwaar probleem. Net is niet slecht genoeg om gewoon functioneel te zijn. Daarvoor wordt het ook te pas en te onpas overal maar gebruikt. Maar het is ook verre van goed genoeg om esthetisch te zijn. Veel goedkope en melige scenes daardoor. In vorige Chow films werkte dit nog wel, maar dat was meer omdat het de humor ondersteunde.

Veel humor zit er hier niet in, en wat er in zit komt niet goed over. Chow zelf wordt gemist, zoveel is duidelijk. Het avonturenverhaaltje boeit ook echt niet. Doodse hoofdrolspelers die niet uit de verf komen en de hele tijd geconfronteerd worden met goedkope CG monsters. Jammer gezien de rijke geschiedenis aan soortgelijke films die HK ondertussen wel heeft.

Zal verder wel een dure film geweest zijn, zie je bijv. aan de set van de intro die aardig gedetaileerd was (en buiten het monster ook aardig solide leek), maar wat mij betreft allemaal weggesmeten geld. Laat Chow gewoon komedies maken en laat Kwok zich weer wat richten op kleinschaligere films.

1.5*

Lam.

Dit is écht zo'n film die ik aan de naam Ringo Lam koppel. Chow Yun-Fat in de hoofdrol, neon kleurtjes, een wat smerige setting en fijne actie. 't Is dat ik Lam altijd wat links heb laten liggen, maar dit is best aardig vermaak.

Vooral de trio Fat, Wong en Yam is erg genietbaar in deze film. De sidekicks zijn wel erg karikaturaal, maar dat past wel. Het melodrama is zoals steeds wat moeilijker te verteren, maar wanneer je dit soort films met mate kijkt valt er wel mee te leven.

Fijne actiescenes verder, vooral onder de indruk van de momentjes waar de kogels gevolgd worden. Zag er erg goed uit. Ook de ontploffingen op het eind, in de regen zorgden voor het juiste actiegenot. Fat ook met wat simpel gebrawl, beetje beperkt maar het gaat het wel af.

Degelijk filmpje dus. Het is allemaal wat simpel en uitegekauwd, maar het duurt niet lang en amuseert. Binnenkort maar eens wat gaatjes in Lam's oeuvre vullen.

3.0*

Nogal doorsnee Cheh Chang filmpje.

Mist een beetje actie om echt op te vallen in z'n oeuvre. Nogal wat gepraat heen en weer, niet meteen dé reden om een Shaw Bros film op te zetten natuurlijk. Zelfs het eindgevecht is redelijk kort in vergelijking met een aantal populairdere Shaw Bros films.

De gebruikelijke charme is er wel weer, de film is ook redelijk kort en met het tempo zit het ook wel goed. Maar van een Chang films uit de jaren '80s (ie met alle ervaring die hij toen had) verwachtte ik toch echt wel iets meer. Allicht dat hij zelf een beetje genremoe was, hoe kan het ook anders na zoveel films, maar da's natuurlijk geen excuus.

Slecht is het ook niet, alleen wat doorsnee. Pas enkel op het allerlaatst wordt het echt leuk, maar die vijf minuutjes zjin net wat te weinig. En voor iemand die bijna 100 films gemaakt heeft, waarvan het grootste deel in dezelfde niche, betekent dat dat er zo'n 40 films zijn die je best eerder kan zien. Enkel voor de echte fans dus.

2.5*

Fijn.

De beste klassieke Hu die ik al gezien heb. Een beetje verrassend, want normaal heb ik wel wat moeite met 3-uur durende films, gelukkig was er hier wel voldoende moois te bewonderen. De film komt ook wel al een aantal jaartjes na z'n eerste klassiekers, dat zal ook wel geholpen hebben.

De actie blijft jammer genoeg nog steeds wat teleurstellen. Het is aan de makke kant, niet snel en explosief genoeg en ziet er vaak gewoon erg gestaged uit. Voor een actiefilm zou het nefast zijn, maar actie is maar één onderdeel van de film.

Het zijn toch vooral de geweldige settings en het mooie camerawerk wat deze film boven zichzelf uit tilt. De scenes in de bamboobossen zijn erg strak en hebben ongetwijfeld als inspiratie gediend voor House of Flying Daggers. Maar ook de overgroeide tuinen en oude kloosters zien en grandioos uit, met veel gevoel voor sfeer in beeld gebracht. Het is duidelijk waar de jaren '90 martial arts de mosterd gehaald hebben en stukken beter dan wat de Shaw Bros wisten te brengen.

Daar staat tegenover dat 3 uur nog steeds te lang is, ondanks een toch wel boeiend laatste uur. Had wel wat geknipt mogen worden, de gevechten hadden zeker wat beter gekund, maar genoeg moois te zien in deze film.

3.0*

Haha, wat een zooitje.

De eerste 45 minuten doen misschien wat vreemd aan, maar wie al eens wat HK comedies uit de vroege jaren '80 gezien heeft moet dit toch bekend voorkomen. Het groepje losers op reis om daar vrouwen aan de haak te slaan ... volgens mij heeft Jing Wong zo ook een paar comedies gemaakt en Eric Tsang heb ik zeker weten ook al in een soortgelijke rol gezien.

Hoogstaande humor is dan nooit, ook hier niet. Maar het vreemde aan deze Hung film is dat het na 45 minuten iets compleet anders wordt. Plots komt Jackie Chan nog opdagen, met vriendje Biao én een piepjonge Andy Lau in support. Michelle Yeoh heb ik gemist geloof ik, meen wel Rosamund Kwan (uiteraard), Sandra Ng en op het einde nog Pak-Cheung Chan gezien te hebben. Dan weet je eigenlijk al wat te verwachten.

De gevechten zijn gelukkig beter dan de comedy, maar eigenlijk passen ze compleet niet in de film. Het hangt er maar wat tussen om ook Jackie Chan nog wat werk te geven en om één of andere finale aan de film te kunnen breien.

Echte vervelend vind ik dit soort films nooit, ondanks dat ik de humor niet geweldig vind is het op de één of andere manier nog best aanstekelijk. Bij het zien (en horen!) van Eric Tsang en John Sham kan er altijd wel glimlach vanaf, maar wie hoop op een echte Hung/Chan/Biao film kan maar beter z'n verwachtingen zo snel mogelijk bijstellen.

2.0*

Erg matig.

Een soort van upgrade van Ma's eerdere Summer Holiday. In die zin zelfs nog wel geslaagd ook, want deze film is net dat beetje beter. Jammer genoeg is het verschil minimaal, en zit er ook veel Love You You nooit echt een voldoende in. Daarvoor is het gewoon niet effectief, leuk en/of charmant genoeg.

Een romantisch drama zonder leuke personages heeft sowieso geen kans van slagen. Het is maar moeilijk mee te voelen met de romantische perikelen van de cast. Ma probeert dat op te lossen met een idyllische setting en wat jong, fris acteergeweld, maar ook zij weten er niet veel van te bakken. Nochthans hebben ze in andere films wél al laten zien dat ze het kunnen.

Film is op zich nog wel netjes geschoten en echt extreem vervelend is het nu ook weer niet, maar het einde deed me erg weinig, en dan is een film als deze gewoon niet geslaagd. Niet dat mijn verwachtingen erg hoog lagen, dit is sowieso Ma's ding niet echt, maar had er toch net iets meer van verwacht.

2.0*

Mooi.

Heeft eigenlijk alles om een sterk Taiwanees drama te zijn, alleen is het zo jammer dat er weer een muziekaal verhaaltje doorheen gedraaid moet worden. Yvette speelt gitaar, wat leidt tot wat bandjesrepetities en een mindere soundtrack. Redelijk populair een paar jaar geleden, ik ben er doorgaans niet zo blij mee.

Verder wel erg leuk. Vier fijne personages die de kans krijgen lekker wat rond te hangen in het zonrijke en vooral weer groene Taiwan. Prachtig landschap om wat in rond te hangen, waardoor de film ook een heerlijk laid-back sfeertje meekrijgt. Wat licht drama links en rechts, aangevuld met een streepje romantiek, maar niks overheersend.

Erg leuk allemaal, maar uiteraard niet echt nieuw en dan zorgt het muziekale karakter van de film ervoor dat het toch geen echt sterke score krijgt. Een dikke voldoende wel uiteraard, zeker omdat de film ook niet nodeloos aansleept, maar er had zeker iets meer in gezeten.

3.5*

Beetje teleurgesteld, al had ik niet meteen door dat dit Ching's eerste film was.

Aan de choreografieën was nog wel wat werk. 't Is vaak wel aardig, maar technisch komt het nog een beetje te kort. Zeker de effecten van de ninjas zijn aardig karig.

Het hele China/Japan verhaaltje zit weer op het randje, hoewel het nooit vervelend wordt en Ching relatief neutraal blijft en beide tegenstanders hun waardigheid geeft.

Verhaaltje zelf is redelijk saai, gelukkig duurt de film ook niet al te lang. Eindgevecht had zeker wel iets spectaculairder gemogen, maar het moet gezegd dat gezien de leeftijd van de film er toch al aardig wat spektakel te zien was.

10 jaar later zou dit allemaal véél beter gedaan worden, maar vermakelijk is het wel al. Toch een lichte tegenvaller, want echt leuk of sterk wordt het nergens.

2.5*

Karl Maka.

Dat weet je al zo ongeveer wat te verwachten. Ik dacht dat ik al films van hem als regisseur gezien had, maar da's blijkbaar niet het geval. No worries, als je hem al eens als acteur hebt beziggezien weet je perfect wat te verwachten.

Kolder dus, ala Hong Kong. Met Maka zelf in een kleiner rolletje, maar vooral met Sammo Hung en de onverbeterlijke Wu Ma. Goede acteurs zijn het niet, wie niet bekend is met de typische HK humor kan maar beter eerst wat toegankelijkere films bekijken, maar ze verstaan hun vak wel. Het ligt er wel érg dik op in deze film, maar af en toe is het ook best geinig.

Af en toe, want het is allemaal best simpel en weinig origineel. Gevechtje hier, misverstandje daar en personages die een hoop tegen elkaar te roepen hebben. 90 minuten is dan ook méér dan genoeg voor een film als dit en het kan zich absoluut niet meten met de betere in het genre. Wie echter zowat alles met Sammo Hung al gezien heeft, vind in deze film nog een relatief oké fillertje.

2.0*

Redelijk inwisselbaar Chinees drama.

We keren weer 30 a 40 jaar terug in de tijd en krijgen weer een hoop gedoe tegen een communistische achtergrond. Eerlijk gezegd begin ik dat wel een beetje moe te worden. Gelukkig springen we op het eind naar onze tijd, waardoor je toch een wat andere invalshoek krijgt.

De ouders van Xiangyang zijn echt vreselijk irritante mensen. Niet zozeer slecht of kwaadaardig, gewoon vervelend en bemoeizuchtig. Het drama is daarom vaak een herhaling van de botsing tussen zoon en ouders.

Visueel is het erg klassiek maar verzorgd, verder zit er een mooie soundtrack onder, hoewel het pianogetingel na een tijdje ook vermoeiend wordt. Niet meteen een erg originele benadering.

Wel aardig om te zien hoe de film begin met de focus op het zoontje en eindigt met de focus op papa. Houdt het toch ook iets boeiender.

Verder een paar mooie en fijne dramatische scenes, erg mooi einde ook, maar dit is gewoon niet echt nieuw meer. Heb dit allemaal wel al een keertje gezien. Misschien net een tikkeltje beter dan de Zhangs in deze aard, en de oudere Hou's, maar helemaal overtuigd ben ik nog niet.

3.5*