Opinions

Edgar & Eastwood.

Moet toegeven dat ik voor de film niet echt bewust wist wie J. Edgar Hoover was. Van naam uiteraard wel bekend, maar het wie of wat is me nooit echt bijgebleven. Op basis van deze film lijkt het me in ieder geval een kleurrijk figuur, een film zeker waardig.

DiCaprio doet het vooral goed in de jonge jaren, als oude Hoover komt het nogal fake over. Z'n stemcapriolen klinken eerder belachelijk en het make-up masker dat de oudere versies opmoeten is niet bepaald overtuigend. Vond het eerder afleiden dan dat het echt wat toevoegde.

De film zelf is eerder fragmentarisch, maar dat vond ik wel positief. We springen doorheen het leven van Hoover en pikken de interessante momenten mee. Het wordt nergens verwarrend of moeilijk om volgen, het tempo blijft in de film en het wordt geen slome, overmelige bedoeling omdat Eastwood gewoon niet de tijd heeft om al te lang bij bepaalde zaken stil te staan. Enkel naar het einde toe gaat het mis.

Verder is het wel een redelijk saaie biopic, met de typische cinematografie en bijbehorende soundtrack. Biopics, da's altijd Hollywood op z'n saaist, al helemaal als je Eastwood achter de camera zet. Veel klassieker kan je een film niet opzetten denk ik zo.

Waar ik gek genoeg (bijna) niemand over hoor is de manier waarom Eastwood Hoover nerzet. Het komt misschien omdat ik Eastwood wel eens beziggehoord heb over politiek (een complete halve gare als je het mijvraagt), maar ik kon me niet van de indruk ontdoen dat Eastwood tomeloos respect had voor Hoover en hem vooral als held poogde neer te zetten. Niet dat alles positief is, maar de negatieve kantjes worden ofwel van tafel geveegd, of goed beargumenteerd, terwijl de positieve zaken dik in de verf worden gezet. Op basis van wat er te zien was zou ik echter zeggen dat zo'n figuur aan het hoofd van een politiek apparaat als de FBI alleen maar problemen kan opleveren.

Deze liefdesbrief aan Hoover's erfenis laat dus een redelijk bittere nasmaak achter, al is de figuur zelf wel interessant. Maar Eastwood is absoluut niet de man om deze film te regisseren. 't Is dat het verder een redelijk vlotte biopic is, maar wel eentje met een geurtje aan.

2.0*

Bleh.

Geen fan van cross-dress comedies, blijkt wel weer met deze film. Eerste uur kent nog wel een aardig (zonnig) sfeertje. Luchtig, veel blauwe lucht en af en toe een aardig (maar plat) grapje tussendoor.

Valt allemaal wel mee, tot het laatste uur uiteraard weer erg melig en semi-dramatisch moet worden. Heb ik echt een hekel aan en het is hier ook nog eens barslecht uitgevoerd. Gelukkig duurt deze film niet al te lang, maar toch schiet van het eerste redelijk uur achteraf niet zoveel meer over.

Sandler kan absoluut beter, hopelijk de laatste keer dat hij in de huid van een vrouw kruipt.

1.5*

Tussendoortje.

Dat uitgerekend ik nog Gene Kelly films moet gaan toevoegen op MM. Al kan je wel zeggen dat het een aardig obscuur werkje is, op IMDb zijn de meeste van z'n films erg goed bekeken, maar deze versie van Jack & The Beanstalk haalt daar ook maar 100 stemmen.

Niet eens zo vreemd want het gaat om een TV-film, die VHS releases zijn OOP en je zal deze waarschijnlijk ook niet al te snel op DVD hoeven te verwachten. Wel op YouTube te zien, of apart de downloaden VHS rip. De kwaliteit is niet super, maar het is verder ook geen echt state of art visueel kunstwerk.

Al moet ik zeggen dat de combinatie van live action en animatie geregeld goed samengaan. De camera staat allesbehalve stil en regelmatig is er leuke interactie tussen Kelly en het decor. Vloeren en dergelijke blijven lastig, vooral wanneer Kelly en het jongetje beginnen ronddansen, je krijgt snel het effect dat ze glijden.

Beetje jammer dat de Hanna Barbera animatie niet van het hoogste niveau is, maar verder is dit een kort en grappig animatiefilmpje van een overbekend verhaal waar Gene Kelly z'n danskunstjes aan toegevoegd heeft. Qua choreografie is het verder wel aardig povertjes, ook het jongetje doet het niet super (redelijk irritant kind ook), maar lijkt me dat dit uiteindelijk vooral een kinderspecial was.

Echt goed werken doet de film uiteindelijk niet en buiten de aardige mix van live action en animatie valt er bitter weinig te beleven. Gelukkig dat de film nog aardig kort is.

1.0*

Niet al te best.

De gehele film lang heb ik zitten denken dat ik beter Slither een keertje had kunnen herzien. Die doet zo'n beetje hetzelfde, maar dan wel leuk en over-the-top.

Jack Brooks oogt gewoon te goedkoop, en niet op een leuke manier. Knautz mist het talent om pulp als deze toch nog op een professionele manier te brengen. Nu leunt het vaak te dicht aan bij een amateurproject.

Enige echte positieve noot is Englund, die hier echt wel goed op dreef is. Verder zijn er wel komische momenten en personages, maar het is steeds hit and miss. Soms grappig, soms compleet de mist in.

Ik begrijp verder dat mensen niet veel op hebben met slechte CG, maar slechte real life plastic is echt niet beter. De monsters ogen debiel, lelijk en worden dan nog eens weinig succesvol in beeld gebracht. Dat maakt het laatste half uur eigenlijk een redelijk lange en vervelende zit terwijl dat het hoogtepunt van de film zou moeten zijn.

Af en toe kunnen lachen (het oude mannetje dat opstaat bij, of die kerel die z'n stem kwijt is), maar verder biedt deze film weinig positiefs. Englund is een solide lichtpuntje, de rest is ondermaats. Niet dat ik hem nog aan te raden aan liefhebbers van dit genre, maar Slither vond ik héél wat beter geslaagd.

1.5*

Deze keer wel de juiste te pakken.

Na het bekijken van de trailer deze een keertje gezien. Had er nul komma niks van verwacht maar verbazingwekkend genoeg blijkt het een geweldig stukje entertainment te zijn. Lijkt op een run of the mill flauwe B-horror maar hoort eigenlijk meer thuis in het rijte Black Sheep en aanverwanten.

De pop is gewoon té slecht gemaakt om serieus te nemen. De personages reageren met z'n allen iets te droog om echt als horror door te gaan. De moorden zijn origineel, enkele ideeën te geschift om "gewoon" in een horror te proppen en de film is een aaneenrijging van foute oneliners.

Dit alles zorgt er gewoon voor dat elke sneeuwmanscene volop genieten is. Die schuimrubberen balletjes op elkaar, met die gemene wenkbrauwtakjes .

Geweldig foute film met een hilarische killer. Ultieme B-prul die een geweldige deugd weet te maken van het gebrek aan enig budget en schaamteloos de hilarische knulligheidsfactor speelt. Genieten.

3.0*

Verkeerde Jack Frost

Dan toch maar gekeken, tegen beter weten in. Hypercliché en in alle opzichten vreselijk slecht.

Keaton is echt onuitstaanbaar, net zoals het jongetje. Maar ze halen het niet tegen de geweldige moraaltjes die in de film verstopt zitten. Want iedereen verdient een tweede kans natuurlijk!

Het is vast leuk voor de kindertjes, misgun ze dit plezier dan ook helemaal niet, maar ook dan kan het nog zonder een hoop geforceerde flutmoraaltjes.

Verder duidelijk geen film voor mij. 0.5*

Erg slecht.

Was het eerste deel nog lekker zelfbewust van z'n eigen gebreken en in staat om daar een deugd van te maken, is deel 2 vooral bewust van wat deel 1 tot een (erg relatief) succes maakte. Het resultaat is een erg geforceerde film die té hard probeert en daardoor echt niet meer grappig meer is.

Film ziet er ook nog eens een stuk slechter uit. De knullige effecten uit deel 1 vielen op binnen een doordeweeks maar niet echt amateuristisch uitziende film. In deel 2 is het puur goedkoop amateurisme wat we te zien krijgen. Verder ook vervelende karikaturen (leek wel een kinderfilm soms) en echt slechte oneliners. Kwantiteit boven kwaliteit.

Zitten af en toe nog wel wat leuke ideetjes in (het aambeeld en de kleintjes) maar de uitwerking schort toch echt wel. Jammer, want dit had inderdaad zo debiel moeten zijn dat het weer leuk werd. Hadden ze het er wat minder hard opgelegd was het waarschijnlijk nog geslaagd ook.

Lijkt een hoop tekst en verspeelde moeite voor een film als deze, maar deel 1 was toch echt zeer vermakelijk. Dit tweede deel is een goedkope poging tot makkelijk succes, waarbij alle spontaniteit verdwenen lijkt.

Nipte 1.0*

Heeft een stofvodje nodig.

Had er nochthans wel zin in. McQuarrie leverde ooit een verrassend leuk filmpje af en verdween daarna van het toneel. Beetje raar om dan 12 jaar later met een filmpje als dit aan te komen. Hoewel er ergens nog wel restanten van z'n oude stijl terug te vinden zijn, worden ze ondergesneeuwd door een banaal plotje en zéér matig acteerwerk.

Het verloop van dit soort filmpjes is zelden boeiend. Al helemaal met een meesterspeurneus als Reacher, die echt alles (!) gezien, gehoord en beredeneerd heeft. Het brengt een aantal genante scenes met zich mee, zoals het briefje dat hij aan Pike geeft net voor het telefoontje. Mede verantwoordelijk voor die gene is trouwens Pike zelf, die echt dramatisch acteert. Steek die in één of andere serie van 16 seizoenen aub.

Af en toe wel een leuke scene, zoals in de badkamer, al is het jammer dat die maar matig thuishoren in deze film. Deed me trouwens wat denken aan een soortgelijke scene in Mulholland Drive. Als het plot, het acteerwerk en de humor, blijft er eigenlijk enkel nog de opbouw over. Die is gelukkig wel oké. Net als bij Way Of The Gun is het een gezapig filmpje geworden, waarin bepaalde scenes best sfeervol uitgewerkt worden (Cruise die achteruit binnenrijdt op het domein + vervolg).

Maar daar blijft het ook echt bij. De "twists" zijn lame, visueel oersaai, Cruise erg matjes en de speelduur uiteindelijk te lang voor wat het is. En waarom dan zo iemand als Herzog nog in een film als deze wil komen opdraven is mij helemaal een raadsel. Maar met dank aan het tempo en het chille sfeertje:

1.5*

Niks beter dan deel 1.

Never Go Back is eigenlijk het advies dat Zwick had moeten volgen, maar een sequel als deze zal wel z'n geld opbrengen. Na een minder succesvol tweede deel kunnen ze daarna weer lekker aan een reboot denken. Zo blijft het handeltje lekker draaien.

Deze Jack Reacher is een erg makke actie/thriller geworden, waarbij alle plotpuntjes al tig keer eerder gedaan zijn én de uitwerking zo goedkoop mogelijk gehouden is, althans voor een bioscoop film. Links en rechts toch nog een explosie omdat het moet, maar verder vooral erg slaapverwekkend.

Cruise oogt wat pafferig, Smulders past compleet niet in haar rol. Dat kind is verder ook compleet irritant en het gemekker over vrouwen in het leger doet de film ook zeer weinig goed. Mnee, hiervan kan je met je ogen dicht een betere film van maken, vraag is eigenlijk of men daarmee bezig was natuurlijk. Ik denk het eerlijk gezegd niet.

1.5*

Oké.

Al is het achteraf toch een beetje lastig zeggen waarom. Jack Ryan: Shadow Recruit is namelijk een zéér basic spionagethrillertje. Alle bekende elementen zijn aanwezig, de film kent amper verrassingen en ik denk ook niet dat ik me er volgende week nog héél veel van ga herinneren.

En zelfs de cast is af en toe wat dubieus, zeker dan het Russische gedeelte. Pine en Knightley doen het nog wel degelijk, Costner is niet best maar heeft geluk dat hij eigenlijk wel in z'n rol past. Op papier is het dus erg matig. Maar de film zelf is gelukkig toch iets beter.

Net genoeg visuele punch, een vlot tempo en voldoende spanning. Er is werkelijk niks dat er echt bovenuit steekt, maar ook niet dat echt verveelt of tegenvalt. Het is gewoon zeer degelijk gemaakt, niks meer, niks minder. Typerend voor Branagh's recente werk.

3.0*

Wat een draak!

Nooit een Singer van geweest, maar hij is diep gevallen als je dit ziet. Echte derderangs Hollywood film die geen seconde weet te overtuigen en hoe langer hoe ridiculer wordt.

CG is pijnpunt 1. Het ziet er gewoon écht niet uit. Plastiek alsof het 10 jaar geleden gemaakt is, esthetisch een doorn in het oog en niks nul visie. Lelijke, domme reuzen, lelijke plant, lelijk alles eigenlijk. Eindscene is er ook al eentje zonder enige fut, en dat voor een humans vs giant battle. Hoe krijg je het in elkaar gedraaid.

Acteerwerk is ondermaats, maar het zijn vooral de bedroevende pogingen tot humor die het veel erger maken dan het al was. Oerlompe one-liners, zonder enige timing of overtuiging gebracht. En als er dan al eens leuke acteurs in rondlopen (Marsden, Bremner) delven ze veel te snel het onderspit.

Veel positiefs valt er niet over te zeggen. duurt ook nog eens veel te lang, maar dat geldt natuurlijk voor elke film die geen seconde weet te overtuigen en/of te entertainen. Dacht na vijf minuten dat ik per ongeluk toch de versie van The Asylum gedownload had, Singer kan de volgende keer maar beter wat anders proberen.

1.0*

Pover.

Wat je kan verwachten: een Reeker rip-off op een kermis.

Het valt me wel op dat er de laatste tijd nogal wat vrouwelijke horror regisseurs zijn bijgekomen. Jammer genoeg maken ze niet de meest overtuigende werkjes, met dit soort 13 in een dozijn genrewerk ga je jezelf in ieder geval niet in de kijker werken.

Ook opvallend dat Tony Todd veel bijrolletjes blijft doen. Raar, want op zich is hij "goed" genoeg voor wat grotere rollen. Hij doet vaak aan postervulling, dikwijls niet meer dan z'n naam lenen aan films om ze wat extra aandacht te geven, maar hij mag in z'n keuzes wel wat zorgvuldiger worden.

Een busje vervelende tiener, een ongeluk en een kermis waar ze er één voor één aanmoeten. Gore is zo goed als afwezig, de kills zijn vooral saai. Gelukkig is de setting wel sfeervol, daar puurt deze film dan nog een beetje sfeer uit.

Filler, als je echt niks anders hebt valt het allicht nog mee voor de fans. Maar zou het verder niemand aanraden.

1.5*

Flauw filmpje.

Eigenlijk zit er maar één goeie scene in: die waar Willis Black compleet aan grot schiet. Dat was ook nog de enige scene die ik me herinnerde, want had deze al eerder gezien (zo'n kleine 20 jaar geleden).

Verder is het een redelijk klassiek jaren '90 actie/thrillertje. Visueel compleet doods, qua soundtrack wat standaardmuziek uit de schuif getrokken en wat B-acteurs in de hoofdrollen. Willis is dan nog wel aardig, maar slaat een nogal dom figuur met z'n idiote vermommingen, Gere als stoere Ier (heh) is een aanfluiting en Poitier ... njah.

Het einde laat zich al raden, veel spanning zit er dan ook niet in verder. Wie graag dit soort thrillertjes kijkt kan er allicht nog wat plezier uithalen, behalve die scene halverwege vond ik het vooral ondermaats en bij momenten ook gewoon saai. Blij dat het uiteindelijk afgelopen was, want meer dan twee uur van een film als deze is niet echt te verantwoorden.

1.5*

Greutert.

Een goeie regisseur is't niet. Maar ach, hij heeft goed opgelet. Zonder gene verschijnt de titel van de film in koeien van letters op het scherm, uiteraard met bijbehorende toeter erachter. Hij weet in ieder geval wat hip is tegenwoordig.

De film zelf ... tja, die pingelt dan weer wat ideetjes weg van You're Next (en nog een rits andere films). Op zich zit er best wat potentieel in. Er wordt niet teveel uitgelegd, genoeg elementen die sfeer zouden kunnen brengen en een verloop dat niet té mak is. Of toegeeflijk naar een "happy" end.

Maar zonder een regisseur die er ook echt wat van maakt blijft het een beetje een flauwe bedoening. Niet spannend genoeg, matig acteerwerk, visueel wordt er zeker niet het maximale uitgehaald. Het is allemaal wel oké voor een keertje, maar daar blijft het dan ook echt wel bij.

Matige Greutert weer, op niveau dus.

2.5*

Lollig.

Jackass is van die aard dat je van wat extra bonusmateriaal makkelijk een extra film kan maken. Plot of zelfs maar een rode draad vind je toch niet terug in de film, net zo makkelijk.

Deze 2.5 is dan ook niet veel meer dan outtakes en kleine interviews, vlotjes aan elkaar gezet. De personages zijn bekend, de humor is wat het is, dus wie eerdere films/series al niet kon waarderen hoeft het niet eens te proberen.

Er zit wat mij betreft een zekere lompheid in Jackass die ik wel kan waarderen, dus ook dit filmpje viel best goed mee. Soms is er iets teveel build-up tov de eigenlijke stunt en een uurtje is best wel kort, maar het blijven erg leuke tussendoortjes. Blijkbaar is er nog een 3.5 ook, die binnenkort ook maar eens kijken.

3.0*

2.5, the sequel.

Zelfde concept als Jackass 2.5. Je krijgt een hoop outtakes voorgeschoteld, aangevuld met wat basic interviews met de hoofdpersonen. Die voegen geregeld wel iets toe, soms kan een beetje context een stunt of grap wel wat meer gewicht meegeven.

Daartegenover staat dat een hoop zaken ook gewoon outtake materiaal betreft. In rap tempo achter elkaar gemonteerd vaak nog wel geinig, maar op zichzelf staand niet bepaald geniaal. Bepaalde skits zijn nog wel leuk, zoals de woodpecker of de snapping turtle, maar alles bij elkaar is dat misschien 10 minuten van de gehele film.

Allicht dat het een voordeel is om nooit de TV reeks gezien te hebben, zo is dit materiaal toch net allemaal iets frisser en origineler. Ik heb me er in ieder geval wel weer best mee vermaakt. Absoluut geen grote cinema, wel vlot vermaak.

3.0*

Vermakelijk.

Voor het eerst mij eigenlijk niet zo gestoord aan het 3D gebeuren. Komt waarschijnlijk omdat de Jackass films cinematografisch toch geen bal voorstellen, dus wat er verloren gaat aan scherpte en kleur doet er ook gene bal toe.

Het 3D was zelfs af en toe leuk, al blijft het erg beperkt. Vooral de intro en outro maken er vlot gebruik van, verder blijft het een redelijk zinloze toevoeging. Verder is alles weer iets minder extreem dan in het tweede deel, al blijven er geniale vondsten inzitten. De opzet met het vliegtuig is bijvoorbeeld geweldig.

De sketches met de verkleedpartijtjes als bejaarden vond ik het minst, verder weer veel vetzakkerij, al zit er ook hier weer niks in wat echt overdreven hard over de schreef gaat. De kerels geven volgens mij ook redelijk makkelijk over, of ze houden zich in ieder geval niet in.

Zo zie je op twee dagen dan 3 Jackass films. Best lollige ongein allemaal, maar het leukste was eigenlijk nog zo'n extreem oud koppeltje bejaarden dat bij ons in de zaal zat. Na de credits zaten ze er nog steeds, taaie mensjes

3.5*

Lolliger dan het eerste deel.

De stunts zijn iets leuker, de items heb ik het idee meestal ook net iets langer. Verder uiteraard weer meer van hetzelfde, maar dan net wat entertainender.

Je vraagt je soms af wie die dingen bedenkt. Een aantal geweldige apparaten gezien, zoals de wip bij de stier en die ramp aan het water. Echt kleine kinderen zijn het.

Met het vulgaire weinig problemen mee, ik vraag me alleen wel af hoe gestoord je moet zijn om jezelf zo vaak pijn te laten doen. Snippets zoals met de slang in het ballenbad kan ik niet zo goed volgen. Na één beet lig ik denk ik te kermen op de grond, maar die gasten gaan gewoon lekker bloedend door. Ook bij de berenklem heb ik m'n wenkbrauwen even gefronst.

Iets beter dan deel 1 dus. Echt een film vind ik het nog steeds niet dus meer dan deze 3.5* zit er voor het concept Jackass echt niet in, maar ik zal het niet nalaten het derde deel ook nog mee te pikken.

3.5*

Leuk.

De bingozaal, de ladies night en uiteraard de miss verkiezing. Onaardse ruimtes waar een hoop vervallen idioten bij elkaar komen om hun ding te doen. Het beste deel van de film, leuker nog dan de uiteindelijke sketches wat mij betreft.

De pointes zijn bij momenten best leuk. Soms werken ze niet helemaal, soms is het wat makkelijk, maar af en toe spreken de blikken van omstaanders boekdelen. Knoxville doet het aardig, al komt hij als volbloed bejaarde misschien nog iets te kwiek over. Nicoll is wel écht op z'n plaats. Vooral als meisje trouwens echt goed, moet best een beetje creepy zijn voor zo'n gastje.

Lollig vermaak is het zeker. Duurt niet te lang, zitten een paar grappige momenten tussen en een paar grappige kijkjes in de krochten van de Amerikaanse samenleving. Veel meer dan dat is het ook niet, maar dat poogt het volgens mij ook niet te zijn.

3.0*

Erg lollig.

Van een filmconcept kan je moeilijk spreken, het is dan ook echt niet meer dan een lange aflevering. Vroeger wel eens wat stukjes gezien maar nooit echt blijven hangen bij de serie, dus veel herkende ik er ook niet van.

Een leuke combinatie van domme, pijnlijk en vaak grappige stunts. Enkel Party Boy in Japan werkt niet zo goed meer, die hebben ondertussen te kampen met Hard Gay Man.

Als film valt het moeilijk te beoordelen. Veel meer dan 90 minuutjes ongein is het ook zeker neit, cinematografisch valt er absoluut niks te beleven. Maar lollig is het wel, vandaar ook zeker een voldoende. Veel hoger hoeft dan ook weer niet.

3.0*

Verhaaltje hierboven

Anyway, 't was een aardig sfeervol filmpje. Het begint allemaal wat lauw, met niet al te geweldig "geschift" filmwerk. Kwam een beetje goedkoop en weinig gecontroleerd over. Ook de muziek klinkt af en toe een tikkeltje out of place in het begin. Hoorde zelfs wat drum & bass-achtig geratel voorbijzoeven. Beetje raar in deze film.

Eens Knightley ten tonele verschijnt wordt het allemaal wat boeiender. Heb er nog niet veel van gezien, maar in de serieuze films waarin ze meespeelt kan ze mij wel overtuigen. 't Is een soort van volwassen geworden Natalie Portman, die al een tijd totaal de weg kwijt lijkt. De film kalmeert wat, en het plot ontvouwt zich aan een rustig tempo. Enige plottwist ben ik dan weer niet tegengekomen.

Was ook best gecharmeerd door het ontbreken van enige twist op het einde. Ik neem maar gewoon aan dat Brodey gezond was en zich daadwerkelijk in de toekomst bevindt. Dat soort eindes zie je toch niet al te vaak. Meestal wordt er op het einde nog vanalles uit de kast getrokken om het publiek met één of andere halfgare verklaring te bedienen. Hier blijft het een beetje lekker mysterieus.

Sfeertje zat goed, acteerprestaties waren aardig tot goed, visueel vooral later degelijk. 3.5* voor een avondje gezellig vermaak, zonder al te veel zorgen en een aardig lichtvreemd sfeertje.

Minder slecht dan ik me herinnerde.

Toen ik Pulp Fiction nog goed vond, vond ik deze vooral erg tegenvallen. Door de jaren heen zijn ze duidelijk naar elkaar toegegroeid. Al blijft deze nog steeds iets onder het niveau van Pulp Fiction hangen.

Komt vooral door Pam Grier, die zowel in haar personage als met haar hele verhaallijn niks weet te doen. Het minste deel (maar wel de kern natuurlijk) van de film. Kon mij meer vinden in de bijpersonages en de verhaaltjes daarrond. Vooral Jackson (en daarmee het begin van de film) vond ik goed te pruimen.

Tweede deel is wat vervelender aangezien de aandacht daar vooral naar de switch gaat. Wel nog kunnen genieten van De Niro en Fonda, die een lollig duo vormden. De typische dialogen zijn hier wat minder aanwezig, maar wel aangenaam, ook de verwijzingen liggen iets minder op de voorgrond.

Enige grote nadeel verder is de muziek, niet om aan te horen en veel te nadrukkelijk aanwezig. Yuk.

2.0*

Docu komt dan ook uit '98

Wat die "nooit-vertoonde" beelden betreft, dat is ondertussen uiteraard zwaar achterhaald. Van die film zijn de originele versies tegenwoordig met ondertitels te vinden, ik kende de scenes in ieder geval al.

Moeilijk te beoordelen deze docu. Jackie zelf is echt aanstekelijk, ook verrast door het werk dat hij toch in z'n carriere gestopt heeft. Vind dat het zich jammer genoeg niet altijd even goed vertaald naar film maar z'n oprechte enthousiaste kon hij absoluut niet wegstoppen. Verder ook leuk om nog eens een paar stunt herhaald te zien (hoogtepunt nog steeds de rit van de berg door het sloppendorpje), maar daar zat weinig ongezien materiaal tussen voor mij. Sowieso zie ik die scenes liever in de films zelf.

De docu zelf is echter énorm goedkoop gemaakt. Uitermate lelijke presentatie met een vervelende voice over. Kwam ook wat over alsof Chan hier iets teveel een promofilmpje voor z'n carriere aan het maken was, iets wat later op een dood uurtje op MTV uitgezonden kon worden ofzo. Het is allemaal wel erg positief en blij.

Vond het pré 80s stuk nog het interessants. Hoe hij in bepaalde films opduikt als stuntman, films wel gezien maar nooit Chan zien rondvliegen (wat uiteraard ook wel de bedoeling was). Jammer dat het niet wat professioneler gepresenteerd kon worden, want op dat vlak moet dit één van de slechtste docus ooit zijn.

2.0*

Kan ik me ook wel in vinden. Verder wel zeer goeie film, met een paar kleine minpuntjes.

Vooral in het begin wordt er een prachtige sfeer neergezet, met enkele magistrale scenes (de metro, vooral dat feestje ook!). Het afdalen in de waanzin wordt echt perfect vorm gegeven. Jammer dat halverwege de kan al geledigd bleek te zijn (buiten dan die scene in het ziekenhuis nog). De film leek zelfs te ontsporen met die hele rechtzaak. Gelukkig werd die voortijdig afgebroken, en gaat het verhaal een andere richting uit.

Ook bij het einde heb ik dubbele gevoelens. Die scene met the chemist was hoogstaand en geniaal, en had voor mij ook een perfecte afsluiter geweest. Dat stuk met z'n zoontje (*barf*) maar vooral het echte einde, wat je toch al redelijk goed zag aankomen, vond ik nogal dom. Hoefde voor mij niet, en ik zie de toegevoegde waarde ook helemaal niet. Maar met wat Q zegt, dat dit de rest van de film zinloos maakt, ben ik het helemaal niet eens. Een film is meer dan een ontknoping alleen. Enjoy the ride.

Allemaal punten die de film van een 4.5* afhouden. Typische film waar 4.25* weer enorm handig zouden zijn, maar wegens net iets teveel schoonheidsfoutjes (oa het kapsel van Robbins ) toch maar 4*. Blijft wel zeker een aanrader.

Verre van slecht.

Gejank rond het verhaal begrijp ik niet zo goed, behalve dan dat blijkbaar niemand het kon volgen. 't Is natuurlijk geen 9-uur durend LOTR afkooksel waar alles woordje voor woordje met klem uitgelegd wordt. Verder ook niet zo'n vage of vreemde legende, heb uit HK al gestoordere films gezien.

Visueel dubbel. Erg sterk camerawerk, mooie belichting, maar op gebied van CGI (zeker de wijdse omgevingen) niet echt geweldig. Ook het camerawerk tijdens de actiescenes laat soms een beetje te wensen over. Maar verder erg sfeervol en mooi, iets waar Annila in Sauna ook al wist mee te overtuigen.

Mooie debuutfilm, iets teveel foute CGi en iets te weinig aandacht voor de gevechtscenes (terwijl er toch wat mooie choreografie inzat), verder weinig op aan te merken.

Verder een leuke mix van Fins en Chinees. Altijd leuk, films waar meerdere talen in gesproken worden.

3.5*

Niet echt denderend.

Vorige week al Fishpeople gekeken, het interessantste fragment daar was dat van de duiker. Dan maar eens een volledige docu over een soortgelijk iemand proberen. Jammer genoeg bleek dat niet echt voldoende, zelfs al duurt het maar 50 minuutjes.

Het probleem is een beetje dat het verhaal van Rohani gewoon niet zo interessant is. Er zitten wat spirituele kantjes aan, die door de soundtrack nog wat extra in de verf gezet worden, waardoor het wat melig wordt. Sowieso heeft deze film al een redelijk geregisseerde feel.

Wél prachtig beeldmateriaal onderwater, dat is wat deze film toch nog net over de streep trekt. Het is bij momenten echt fantastisch in beeld gebracht, maar de focus van de film is gewoon een beetje zwalpend. Ofwel had men voor de pure rust moeten gaan, ofwel toch iets dieper op de persoon zelf ingaan. Nu is het een beetje vis noch vlees.

2.5*

Oef nee.

Als je als film de ongenuanceerdheid van mensen in hun beschuldigingen wil aankaarten, probeer dan allereerst zelf niet in dezelfde val te lopen. Jagten voelt zo enorm gescript en gekunsteld aan dat het maar moeilijk meeleven is met Mikkelsen. Niet omdat hij niet goed in z'n rol zit (al heb ik verder weinig met hem als acteur, nogal een grijze muis wat mij betreft), maar omdat wat hem overkomt zo gericht is op de boodschap achter deze film dat alle nuance keihard uit het betoog gezogen wordt.

Een mens zou er wat cynisch van worden, daarom misschien dat het enige aanvaardbare einde voor mij de schuld van Mikkelsen was geweest, maar daar durft Vinterberg zich uiteraard niet aan te wagen. Het zou in ieder geval tot een veel interessantere boodschap geleid hebben en het gevaar van een goed geënsceneerd verheel veel beter hebben verduidelijkt.

Verder stoort ik me bij die Scandinavische dramas ook te vaak aan de oersaaie stilering en de grijze setting, de woensdagavond film is dan ook nooit ver weg, buiten wat summiere pogingen tot populaire arthouse esthetiek. Het is niet om aan te zie jammer genoeg.

De film duurt te lang, wist me niet te overtuigen, faalt om niet in de val te trappen van z'n eigen boodschap en oogt zo stoffig dat ik hem gewoon op een hoop andere muffe Scandinavische dramas gooi om zo snel mogelijk weer te vergeten.

1.0*

Actiefilm volgens het boekje.

Maar dan wel een goed boekje, want de focus van deze film is goed. Niet teveel onzin, niet teveel drama tussendoor, niet teveel afleiding. Gewoon een gevangenisopstand, een politiecrew met een opdracht en veel gevechten daartussen.

Uiteraard worden de tegenstanders steeds wat gevaarlijk en eindig de film met een waardige "boss battle". Belangrijkste in dit soort films is dat de gevechten goed zijn ... dat zijn ze ook gewoon. Niks next leven, wie Ong-bak of The Raid al gezien heeft weet ongeveer wat te verwachten, maar ver onder het niveau van de betere Thaise knokfilm ligt dit zeker niet (en wat mij betreft een trapje hoger van The Raid).

En verder valt er inderdaad niet zo heel veel over te zeggen, maar dat moet ook niet. Jailbreak is een slicke actiefilm, die erg vlotjes de 90 minuten vult, daar niks aan toe te voegen heeft en dat gelukkig ook niet wil doen. Graag meer van dit.

3.5*

Prototype van wat een 2.5* film voor mij inhoud.

Heb me werkelijk geen seconde verveeld. Geen vals sentiment te bekennen, luchtig filmpje, aardig geacteerd, twee mooie dames, hart op de juiste plaats en geen enkele scene die me irriteerde.

Daartegenover staat dat ik geen enkele keer gelachen heb, er geen enkele scene is die weet te bekoren, de film nergens boeiend wordt en film verder ook helemaal niks voorstelt.

Film die ik de gehele tijd met een "heh, koddig" gevoel gekeken heb. Vond em wel een heel stuk beter dan Kopps, waar de grappen expliciter waren, waardoor ze veel sneller gingen storen. Hier had ik nergens de indruk dat het lachen/gieren/brullen grappig hoefde te zijn, en da's dan ook wat deze film redde. Wat mij betreft een brok meer romantiek dan komedie, en heel wat beter dan zijn Amerikaanse tegenhangers, maar een film die verder niks kon waarmaken bij mij.

2.5* dus.

Amper uit te zitten.

Een film die, gezien de titel niet zo heel verwonderlijk, sterk steunt op de muziek. Nu is dat wel een dingetje in India en is ook al vaak gebleven dat het internationale appeal daarvan niet al te hoog ligt, maar Ray kiest voor klassiekere Indische muziek.

Of het puur cultureel is, op gewoon een gevalletje van gewennen valt moeilijk te zeggen, ik ben niet vertrouwd met dit soort muziek. Punt is dat het gewoon niet aan te horen was. Vreselijk irritant, vooral omdat vele muzikale scenes ook erg lang duren en er verder niks te beleven viel. Had ik laatst met het Chinese Mambo Girl ook al.

Het verhaal errond weet amper te boeien, qua regie is het vooral erg statisch en weinig interessant. Eerder werk van Ray wist mij ook niet meteen te overtuigen, maar was wel nog stukken beter dan deze film. Als het een muzikale match is kan ik me inbeelden dat mensen er wat aan vinden, maar ik hoef het zo snel niet meer te horen.

0.5*