Opinions

Oude Bay.

Duidelijk nog niet zo gelikt als z'n recenter werk, of is dat gewoon de leeftijd van de film. De signatuur van Bay is wel al lichtelijk herkenbaar, maar echt sprankelen doet het nog niet. Daarvoor is het toch net nog iets te braaf en iets teveel doorsnee blockbuster.

Gelukkig werkt het wel tussen Smith en Lawrence. Die laatste is duidelijk de minste van de twee maar als duo komen ze goed uit de verf. Vervelender was het misverstandenplotje, levert een aantal vervelende scenes op die de film onnodig ophouden.

2 uur is ook iets te lang voor dit simpel buddy/cop filmpje. Bad guys zijn ook wat grijs, maar met het tempo zit het wel goed en de actiescenes zijn al best te pruimen. Zeker nog niet de Bay grand cru, maar als beginpunt 20 jaar later niet verkeerd.

2.5*

Leuk.

Meende dat ik hem ooit al eens gezien had, maar blijkbaar toch niet. Eerste deel had ik een tijdje geleden al herkeken, dus moest deze er sowieso aan geloven. Vond hem in ieder geval beter te pruimen, vooral wanneer Bay zich vol op de actie richt.

De achtervolging op de brug is er toch ééntje om in te lijsten, maar ook de scenes in het Haïtitaans huisje en de ode aan Police Story (met de Hummer de heuvel af) mogen er zijn. Bay staat wat mij betreft op eenzame hoogte wanneer het er op aan komt dit soort actie vast te leggen in Hollywood.

Smith en Lawrence zijn in dit tweede deel ook wat beter te pruimen. Niet dat het grappen en grollen gedeelte hetzelfde niveau haalt, maar het haalt de film in ieder geval wat minder naar omlaag. Met 150 minuten duurt het alleen iets te lang allemaal. Had wel een beetje filler uitgekund, zodat de actie nog iets meer centraal zou komen staan.

Ik mag deze filmpjes van Bay wel. Zag geloof ik ergens staan dat er een deel 3 zou komen, van mij mag hij.

3.5*

Redelijk.

Hopkins en Rock, het is een wat vreemde combinatie. Niet echt onuitstaanbaar slecht, maar echt vlotten doet het ook weer niet. Rock is vooral goed wanneer het er wat luchtiger aan toe kan gaan, vond z'n komische intermezzos tijdens de actiescenes zelf alleen erg misplaatst.

Visueel vond ik vooral het eerste uur wel aangenaam. Blijft toch Schumacher, die net dat beetje meer dan z'n collegas in Hollywood op de mat legt. Al zal hij bijvoorbeeld het niveau van een Scott (Tony dan) nooit halen.

Film duurt (uiteraard) te lang en het tweede uur is een te obligate aframmeling van clichés. Moet echt elke bom nu gestopt worden ergens tussen de 0-1 seconde? Is er ooit iemand die twijfelt aan de goede afloop bij dit soort films? Jammer dat men in zulke dingen niet eens een risico durft te nemen.

Maar verder simpel doch vlot vermaak. Schumacher weet duidelijk wat aan te vangen met dit type filmpjes, alleen blijft hij iets teveel hangen in de middelmaat die hiermee doorgaans gepaard gaat.

2.5*

Aardig, maar ook niet meer dan dat.

In bepaalde opzichten een erg typisch Brits misdaadfilmpje, maar qua uitwerking is het toch wel anders dan wat je zou verwachten. Vooral véél droger en eenvoudiger. Waar dit soort films veelal smakelijk en met veel franje neergezet worden, is Bad Day for the Cut erg to the point. Maar gelukkig niet zonder humor.

Het verhaaltje is simpel, het verloop weet ook niet echt te verrassen. Er is een centrale vraag (waarom is oma vermoord), maar echt spannend wil die niet worden. Personages zijn allemaal nét larger than life, maar blijven ver weg van de gekkigheid die je bijvoorbeeld in Ritchie films terugvindt.

Wat rest is een nogal serieus filmpje dat af en toe bewust grossiert in knulligheid. De lompe maar eerlijke boer die wraak gaat nemen op een stel gehaaide gangsters. Het kijkt wel aardig weg, af en toe zitten er wel leuke momenten in, maar audiovisueel is het allemaal wel erg beperkt en heel verrassend is het verder ook niet.

Oké voor een keertje, dat wel, maar niet zoveel meer.

3.0*

Barebones Sono.

Dat dit één van z'n oudere films is mag duidelijk zijn. Belabberde beeldkwaliteit en niet al te best acteerwerk kenmerken deze film. Het is wel al duidelijk beter dan z'n allereerste probeersels, maar die waren amper kijkbaar.

Toch zie je hier en daar al het genie van Sono doorschemeren, maar dan wel heel lichtjes. Wat vreemde personages, wat wildere scenes en vreemde momentjes. Het zorgt ervoor dat de film nooit echt inzakt, maar dik 2.5 uur dynamisch en kijkbaar blijft.

Maar daarmee is dan ook wel het meeste gezegd voor mij. Ik kan maar moeilijk voorbij de brakke opnames kijken en verder voelt het vooral als een makke Sogo Ishii, een wat lauwe Bullet Ballet of een mindere yakuza Miike. Leuk om gezien te hebben als Sono fan, maar goed is het nog steeds niet.

Wel leuk voor die 2000 mensen dat hij het bijna 20 jaar na datum dit materiaal nog in elkaar heeft gezet.

2.0*

Weer een .5 film voor Tremaine.

Zelfs iets beter dan de Jackass .5jes, al is het maar omdat de skill level van deze film toch net wat hoger ligt én omdat Jonze toch een leuke toevoeging is. Oogt een lieve, brave man, maar toch iemand waar ook een duister randje aan zit. Net als Keener trouwens, ook grappig haar zo te zien.

Concept is wel weer hetzelfde. Outtakes, interviews en omkadering van wat er nodig was om de film op poten te zetten. Het is een best leuke aanvulling op de film zelf. Van sommige scenes is het logisch dat ze de film niet gehaald hebben, maar dat maakt ze zeker niet minder grappig.

Wie Bad Grandpa niet kan luchten hoeft deze film ook niet op te zetten, wie Bad Grandpa nog niet gezien heeft kan beter eerst de film zelf kijken. Voor de rest een grappige aanvulling. Best leuk voor een avondje simpel vertier.

3.0*

Best goed.

Aan de ene kant is het een docu die niet zo'n héél bijzonder onderwerp heeft. Het is ontegensprekelijk lovenswaardig werk wat deze mensen doen, maar sociale werkers zijn niet bepaald een uitstervend ras en wat hier getoond wordt is zo'n beetje wat je je bij die mensen hun werk voorstelt.

Anderzijds is het een heel eerlijke docu die vooral toont hoe het er op zo'n school aan toe gaat. Het is fijn om eens niet het alternatieve Hollywood-scenario te zien wat doorgaans met dit soort drama gepaard gaat. Het eindigt niet altijd geweldig, niet iedereen kan geholpen worden en er is niet één mirakelleraar die een hele klas op zijn hand krijgt.

Daarom vond ik deze docu uiteindelijk toch wel de moeite. Het is erg observerend. De kinderen worden af en toe aan het woord gelaten, net zoals de leraars, maar uiteindelijk heb je toch het gevoel dat je naar dagelijkse situaties zit te kijken, en daarom niet de meest dramatische of grootse momenten, maar situaties die in hun totaliteit wél een goed beeld geven van de school.

Best geslaagd dus. Het onderwerp vind ik nog steeds niet echt inspirerend, maar de docu is qua vorm en inhoud wel geslaagd.

3.0*

Cool filmpje.

Harada doet het goed tegenwoordig. Hij is altijd al een waardig regisseur geweest, maar z'n laatste films bieden toch steeds wat extras. Bad Lands zit qua structuur best leuk in elkaar, en gooit daarboven een geweldige Sakura Ando, die (nog eens) laat zien dat ze meer kan dan enkel indie & arthouse dramas opfleuren.

Het is het eerste uur een beetje bijpeddelen, omdat Harada maar mondjesmaat de setting introduceert, maar dat houdt het wel interessant. Niet onbelangrijk voor een film die toch vlotjes boven de twee uur gaat. Tweede helft is meer solide, al blijft het gevoel dat dit alles deel uitmaakt van een breder geheel intact.

Ando is echt geweldig hier, visueel is het ook strak en ondanks dat het bij momenten best dik is aangezet, weet Harada een mooie balans te vinden tussen genre en drama. Zo'n film die op papier misschien niet meteen in het oog springt, maar achteraf moeilijk te vergelijken valt met iets anders.

4.0* en een uitgebreide review

Lollige Herzog.

Vind z'n films niet altijd even goed, maar ik vind Herzog als figuur wel leuk. In dit soort film herken ik hem ook helemaal. Klein beetje tegendraads, weinig subtiel en een goed gevoel voor humor. Dat maakt Bad Lieutenant tot een vlotte films, zelfs al duurt het 120 minuten.

Cage kan zich weer eens lekker laten gaan en hoe idioter hij doet, hoe grappiger de film. Met als hoogtepunt de "dancing soul" scene. Maar zo zijn er zeker nog een paar hoogtepuntjes, slim doorheen de film verspreid. Ik zag hier trouwens iemand de link met de Coens maken, dat vind ik er redelijk dicht opzitten, al is Herzog uiteraard wel iets minder slick.

De scenes met de krokodil/leguanen vielen alleen wat verkeerd. Allicht dat het symbolisch bedoeld is, maar het is zó lelijk en zó'n stijlbreuk dat ik het niet echt vond passen in de film, die verder toch wel aardig geschoten was.

Een paar grappige bijfiguren, beetje actie en het grappige op twee minuten is alles goed einde maken van deze film een memorabel gebeuren. Écht geniaal wordt het niet, daarvoor is het net iets te braaf, maar heb me er toch erg goed mee geamuseerd.

3.5*

Linklater toch.

Maar even los van zijn gebrek aan inbreng, je vraagt je toch af waarom iemand het origineel van deze film zou willen remaken. Horror franchises zijn er ook vaak schuldig aan, maar dit soort genrefilms zitten zo vastgeroest in hun genreclichés dat er maar weinig verschil zit tussen een remake en een random andere film binnen het genre.

Allicht wat namen en personages die hetzelfde zijn, maar ook daar heb je gewoon weer de typepersonages. Ik heb het origineel nooit gezien, toch heb ik deze film al een keer of 30 gezien denk ik. Oude knorpot die tegen z'n zin een jeugdteam vol losers moet coachen. Iedereen depressief, dan een klik waarna alles steeds beter gaat. Dramadipje voor de laatste wedstrijd natuurlijk en dan op naar ... ach, laat ik het vooral niet spoilen.

Linklater is compleet onherkenbaar. Je zou kunnen denken dat hij een Rodriguezje gepoogd heeft, maar die weet z'n kinder/jeugdfilms ten minste nog een smoelwerk mee te geven, hoe afzichtelijk ook soms. Dit is gewoon bandwerk. Gelukkig zit Thornton er nog in, wiens rol inderdaad wat op Bad Santa lijkt, maar dan toch een beetje braver.

't Is allemaal veel te bekend terrein, en dat vooral binnen een genre waar ik toch al niet zoveel mee heb. Dat dit dan nog gerekt wordt tot 110 minuten is eigenlijk te gek voor woorden.

2.0*

Njah.

Minority doc waarin Aziatisch-Amerikaanse hiphop artiesten kampen met vooroordelen. Een bekende template die niet zoveel bijzonders laat zien of volgepropt zit met interessante inzichten. Enkel als aanvulling op de bekende hiphop scenes heeft deze doc nog wel een meerwaarde.

Ook nog wel fijn de de artiesten in kwestie toch zo eerlijk zijn om toe te geven dat hun afkomst ook heeft bijgedragen aan hun succes, omdat een outlier nu eenmaal ook z'n charme heeft. Enerzijds zijn ze het beu als Aziatisch gemarket te worden, anderzijds is het een deel van hun geluk. Bekend gedoe allemaal, het is vooral jammer dat de artiesten niet het gevoel geven werkelijk zo getalenteerd te zijn dat het een gemis is voor de gehele muziekwereld dat ze niet bekender zijn.

Het internet heeft elke minority een globale stem gegeven, waardoor dit verhaal gewoon één van de velen is geworden. Het is dan ook niet zo opmerkelijk meer en de vraag of dit nu een docu verdient werpt zich al redelijk snel op. Al zijn er tegenwoordig ook al zoveel docus, over de meest uiteenlopende onderwerpen, dat je je ook kan afvragen waarop het niét in aanmerking zou komen.

Wie eens wat wil weten over de Aziatisch-Amerikaanse hiphopscene heeft aan deze een aardige inloper, wie zich graag laat gekmaken door minority-problemen komt hier ook genoeg aan z'n trekken, maar verder is het appeal van een docu als deze gewoon niet groot genoeg.

2.0*

Degelijke thriller.

Maar wel duidelijk met de nadruk op degelijk. Zo speelt Tennant best aardig, maar weet hij toch nooit die écht geniale killer te worden. Hij heeft uiteraard ook te kampen met de klassieke karaktermoord op het einde van deze thriller, maar zelfs zonder dat is hij niet écht memorabel.

Verder wel wat spannende scenes, maar de spanning blijft nooit echt hangen, wordt ook nooit echt lang uitgesponnen. Het zijn eerder korte momenten die redelijk snel terug ontzenuwd worden. Visueel is het aardig, maar niet zo bijzonder, de rest van de acteurs doen het ook wel aardig, zonder daarbij al te opvallend te zijn.

Soundtrack is wél ongepast en het einde is echt weer te jammer voor woorden. Een dik uur lang hoor je naar een geniale killer te kijken, maar uiteindelijk wordt hij toch weer overwonnen. Nodeloos vind ik zelf, maar het hoort nu eenmaal blijkbaar bij dit soort films.

Vervelend is het zeker niet, Devlin doet het niet verkeerd, maar echt memorabel is het niet. Niet zo vreemd natuurlijk, voor een regisseur die hiervoor Geostorm gemaakt heeft. Meer een gun for hire dan een echte genregek lijkt me dan.

3.0*

Zeer hartelijk om kunnen lachen.

Thornton doet het echt wel goed, de rest is lekker vuilgebekt en grof, dat joch is echt vreselijk (goed).

Serieus idiote film die lekker nergens over gaat en het publiek lekker laat meejuichen met de slechterik. Humor is best in orde hoewel een beetje repetitief, verder is het vooral fijn een keer zo'n tegendraadse kerstfilm te zien.

3.5* kunnen er makkelijk vanaf. Grappig.

Typisch vervolg.

Meer van hetzelfde inderdaad, maar wat verwacht je anders bij een vervolg van Bad Santa? Het zou vreemd zijn moest een tweede deel plots een geheel andere richting uitgaan. En ja, het plot volgt min of meer hetzelfde stramien, maar de eerste film was nu ook niet bepaald zo leuk of memorabel vanwege het plot.

Belangrijker is dat Thornton weer op niveau is, de rest van de cast ook weer terugkeert en de film er ditmaal nog een geweldige Kathy Bates bijgooit. Wat ziet zij er vreselijk uit, maar ze doet het wel echt goed. De formule is bekend, het is allemaal nog wat sequel-gewijs aangedikt, maar da's exact waar mensen deze film voor kijken.

Of het dan een nodig vervolg is, is een andere vraag, maar ik heb me er best mee vermaakt. Soms is het gewoon vulgair en vergeet de film een beetje grappig te zijn, maar even vaak is het gewoon wél grappig. En aangezien dit soort films redelijk zeldzaam zijn, lijkt me dat een aardig argument om de bestaansreden van deze film te verklaren.

Wie de eerste film niks vond zal deze ook absoluut niet leuk vinden. Wie hoopte dat dit tweede deel een gelijkaardige impact zou hebben komt van een kale kermis thuis. Maar wie gewoon weer 90 minuten vuilbekkende Santa-Thornton wil heeft absoluut niks te klagen. Leuk vervolg, doet niet onder voor het origineel.

3.5*

Bad Taste ... kan zelf geen betere omschrijving bedenken.

Zalig low-budget filmpje dat een stel geschifte personages, een hevige dosis cheesy humor en een overdosis gore tentoon spreidt. Het mag meer zijn (in Braindead overtrof hij zichzelf), maar dit voldoet toch aardig aan het over-the-top gehalte wat je van zo'n film zou verwachten.

Heb me dan ook kostelijk geamuseerd, en de film is nog steeds minstens even leuk als jaren geleden.

4*, meer zou overdreven zijn, en minder krijg ik niet over m'n hart.

Edit: toch steeds triestig om te zien waar zo'n regisseurs uiteindelijk terechtkomen.

Kasdan is één van de betere Amerikaanse comedy regisseurs.

Dat laat hij hier weer een keertje zien. Erg vermakelijk filmpje, duurt niet te lang en zakt eigenlijk nergens in. Belangrijkste is echter dat hoewel het einde net iets serieuzer is, de film geen moralistisch inkak tweede deel kent. Het blijft allemaal aardig vlot en vermakelijk. Niet dat de film zonder moraaltje is (duh), het neemt gewoon niet teveel screentime in en gaat ook niet wegen op de comedy.

Diaz is nog steeds geknipt voor dit soort rollen. Vlotte, beetje vreemde actrice die steeds haar weg vindt in comedies. De rest van de cast is ook goed, enkel de directeur voelt een beetje dubbel. Erg grappige rol en goed gespeeld, maar de man deed mij de hele tijd denken aan William H Macy. Zou hij geen tijd gehad hebben voor deze film?

Verder leuke bijrolletjes van Segel en vooral Smith. Eén van de betere personages van de film. Echt groots is het niet, wel uiterst vermakelijk en bij momenten gewoon echt grappig.

3.5*

Leuk.

Bateman doet het goed als regisseur. Altijd een beetje afwachten hoe het uitdraait wanneer een acteur in de regisseurstoel plaatsneemt, maar Bateman toont toch talent te hebben. Hopelijk mag hij het nog een aantal keren bewijzen, want ik heb niet echt het gevoel dat dit een bekende film is (/ gaat worden).

Los van de comedy valt toch op dat de film er erg verzorgd uitziet. Vooral licht en kleur zijn opvallend en geven de film een warme, enigszins duistere gloed mee. Soundtrack laat zich ook opmerken, het is toch allemaal net wat anders dan de doorsnee Amerikaanse comedy.

Verder speelt Bateman een geweldig figuur. Ergens een beetje jammer dat het in het derde deel allemaal bijdraait, maar zijn cynische, bitse kant is erg grappig en gelukkig wordt er ook niet teruggedeinsd om een paar rake oneliners de wereld in te sturen. Bad words, maar dan niet volgens het Apatow handboekje.

Naar het einde toe iets te melig en af en toe ook net iets te gezapig en rustiek, maar heb verder een aantal keer goed kunnen lachen. Zit de Amerikaanse comedy plots in de lift?

3.5*

Aardige eerste Malick.

Doet wat denken aan een luchtigere versie van Bonnie & Clyde. Op zich is de film aardig geweldadig, maar qua sfeer is het eerder luchtig en zelfs bijna komisch. Vooral dan Sheen's rol, wiens personage zich overal maar bij neer lijkt te leggen.

Het zorgt voor een apart contrast dat de film wel boeiend houdt. Toch moet gezegd dat het geweld wat magertjes overkomt, waardoor dat contrast niet volledig geslaagd is. Sheen en Spacek hebben ook moeite om hun personages op de rails te houden. De film zelf geeft niet al te veel motivaties voor hun vaak vreemde gedrag, maar de acteurs bolwerken het ook niet 100%.

Visueel is het redelijk, vooral erg zonnig. Maar bepaald mooi geschoten vond ik het niet. De soundtrack draagt vooral bij aan de luchtigheid van de film, maar klinkt nogal idioot. Daar gaat best wel wat sfeer aan verloren. Verder is het goed dat de film maar 90 minuutjes duurt, want naar het einde toe begon het toch ook een beetje te slepen.

Malick's eerste is zeker niet z'n slechtste. Wel grappig dat hij bijna 40 jaar gedaan heeft om 5 films te regisseren, terwijl de volgende 5 er in 7 jaar tijd uitfloepten. Grootse cinema kan ik er nog steeds niet in herkennen, maar het is een aardig debuut dat makkelijk te kijken valt.

2.5*

Pffrt.

Weer pover TV-werk, al was het nu gelukkig wel in breedbeeld, met iets betere effecten en een stuk korter. De reeks herhaald zich wel véél te vaak, spanning ontbreekt volledig en Brosnan is een complete aanfluiting, maar toch valt het bij momenten wel mee.

Vooral het dorpje ademt toch een beetje die King sfeer uit, zeker Devore's personage is best geinig en geslaagd. Het zijn zaken die het allemaal wat makkelijker te behappen maken, al blijft je uiteindelijk toch weer op je honger zitten, want ook hier had weer veel meer ingezeten.

Garris stelt toch redelijk vaak teleur moet ik zeggen. Iemand die eigenlijk maar weinig te zoeken heeft in de filmwereld en zich beter compleet op het TV-wereldje zou richten vermoed ik. En laat dit soort verfilmingen dan maar aan betere regisseurs, die er wel een geslaagd iets van weten te maken.

1.5*

Redelijk straight-forward HK epos, naar hun normen dan.

Voor een keer niet verdwaald geraken in personages en intriges, weer eens wat anders. Alvast maar beginnen met de minpunten.

Grootste probleem van de film is de serieux waarmee alles zich afspeelt. Yu lijkt niet helemaal te beseffen wat voor onzin hij hier serveert. Veel drama en opgeklopt sentiment dat voor geen meter werkt. Ook de soundtrack doet hier geen goed aan. Nogal slechte en uitdrukkelijk aanwezige muziek.

Je zou bijna denken dat dit een LOTR prequel is, gelukkig is deze maar half zo lang, en weet Yu z'n plaatjes wel te kiezen. Want alles ziet er prachtig, en uiterst verzorgd uit. Minder warrig en dynamisch dan het normalere HK werk, meer preciezer en perfectionistischer. Veel visuele pareltjes weten de film dus te redden.

Sluimert dicht tegen de 4* aan, maar daarvoor weegt het drama gedeelte toch iets te hard door. Wel een aangename film, die uiteindelijk nergens verveelt door z'n korte lengte en overdadig mooie scenes. Wat meer zelfrelativatie en wat mooiere muziek, en ik kon meegaan met die 4.5*. Nu hou ik het op een dikke 3.5*.

Goed vervolg op het eerste deel.

Wel een beetje dezelfde kritiek. Beetje teveel melodrama, al lijkt het in deze film wel beter tot z'n recht te komen. Er is ook net wat meer humor in de film terug te vinden.

Visueel is het nog steeds erg leuk. Mooie blauwe waas doorheen de film, die af en toe doorbroken wordt met felle kleuren. Verder nogal typische, warrige gevechten met een hoop slow motion en uiteraard de nodige vlammetjes die voor sfeer zorgen.

Mooie finale, en gelukkig allemaal weer niet te lang. Toch altijd fijn bij dit soort films, dat je niet eindeloos naar de verhaaltjes ligt te kijken, maar wat sneller to the point komt.

Fijne film, leunt ook deze keer weer dicht tegen de 4* aan, maar haalt het net niet. Wat meer afwerking wat betreft de martial arts, nog net iets minder serieux. Maar verder geinig vertier.

3.5*

Prachtige film.

Persoonlijk zie ik nog iets liever de wat frivolere Tom Lin, maar dat doet maar weinig af aan de kracht van deze film. Een film die inderdaad geïnspireerd werd door het overlijden van Lin's eigen vrouw (wel na ziekte las ik, geen ongeluk zoals in deze film), en dat merk je tijdens het kijken ook wel.

Rouw staat centraal, de rest wordt naar de achtergrond verdrongen. Doet redelijk Japans aan, met stille, introverte personages en veel kleine gebaren die toch veel vertellen. Dat maakt het misschien wat minder toegankelijk voor de liefhebber van Westers drama, maar tegelijkertijd voelt het toch puurder en minder sentimenteel aan.

Visueel minder opvallend maar nog wel steeds mooi geschoten, een krachtige soundtrack en érg sterk acteerwerk van de twee hoofdpersonages. Het resultaat is een sterk drama dat een waardige aanvulling is op Lin's oeuvre. Aan het uitgroeien tot één van Taiwan's beste regisseurs.

4.0* en een uitgebreide review

Mjah.

Wat kjijken we in het Westen toch graag naar China "het derdewereldland". Maakt niet uit dat er daar een heuse fimrenaissance is geweest, het is blijkbaar boeiender als alles zich afspeelt in één of ander armtierig stadje, gedrapeerd met personages die blijkbaar nu pas een zak spullenhulp uit de jaren '80 hebben aangekregen.

Niet dat het hippe China altijd even goede films aflevert, maar de complete ondervertegenwoordig en de indehemelprijzing van dit soort films zijn toch opvallend. Heel slecht is het verder niet, maar hoe deze film aan prijzen is gekomen is mij volledig onduidelijk. Een volbloed genrefilm zou ik het in ieder geval niet willen noemen, daarvoor is de sfeer veel te doods en het tempo te laag. Het heeft wel wat weg van Jia's Tian Zhu Ding, maar da's ook geen persoonlijke favoriet.

Visueel is het best lelijk, ondanks wat fel neon. Jammer genoeg niet echt mooi gebruikt. Acteerwerk vond ik wel wat beter en met Lun Mei Gwei (leuk weerzien) in een best mysterieuze rol zit er gelukkig toch een beetje spankracht in de film. Verhaaltje wordt wat warrig gebracht maar is uiteindelijk niet zo lastig te volgen, mist alleen wat een echte climax.

Ik sta meestal niet te springen voor dit soort Chinese armoedecinema, deze film is daar geen uitzondering op. Weinig bijzonder.

2.5*

Verrassend filmpje.

Eerste deel was eigenlijk een typisch Chinees fantasy sprookje, gestaafd op redelijk bekende folklore (Tsui Hark heeft er ook een geweldige film over gemaakt). Ik verwachtte dus vooral meer van hetzelfde, alleen dat met het andere zusje in de hoofdrol.

Daar leek het na 5 minuten ook op uit te draaien, maar eens in Asura aangekomen verandert de film volledig van gedaante. Weg is de klassieke fantasy, in de plaats een streepje urban fantasy/post-apocalyptische sci-fi. Da's ook een manier om uit te pakken met een sequel natuurlijk.

Ik ben nog steeds niet de grootste fan van de traditionele CG look, maar de effecten en designs zijn echt wel op niveau. Camerawerk en editing mogen er trouwens ook zijn. Verder een mooie wereld waar het erg fijn vertoeven is, met een paar erg coole personages en een indrukwekkende finale. Fijn fijn fijn.

4.0* en een uitgebreide review

Beetje jammer.

Wie een echte goede verfilming van dit sprookje (want dat is het gewoon) wil zien moet Green Snake van Tsui Hark maar eens proberen. Afgezien van de godsgruwelijke poster een veel mooiere en indrukwekkendere adaptatie.

Wie op een wervelende wuxia film zit te wachten komt uiteraard bedrogen uit, al is het misschien een beetje te begrijpen met Ching achter het roer. Toch blijft de man worstelen met zichzelf, want ook dit is niet helemaal wat het zou moeten zijn.

Opvallend mooi tijdens de "gewone" scenes, schitterende production values and erg detailleerd aangekleed. Maar wanneer er CG in het spel komt gaat het al snel bergaf. Zowel artistiek als technisch vaak erg lelijk. Jammer, want deze film had het niet nodig. Het maakt de gevechten meteen ook aardig saai en vervelend, wat toch een gemis is (en onbegrijpelijk komende van één van de martial arts iconen). Ook Jet Li loopt hier vooral een naam op de poster te zijn.

Een sprookje dat beter verdient, al valt het resultaat uiteindelijk nog wel mee en valt er genoeg te genieten tussen de gevechten door.

3.0*

Niet geweldig.

Wil iets te graag een B-film zijn, waardoor het al snel iets te opvallend flauw wordt. Sowieso is het grote CG beest niet geweldig indrukwekkend. Daarvoor mist de film een cameraman die z'n job wat beter beheerst.

Wel leuk om Lam Suet aan het werk te zien, zoals gewoonlijk. De rest van de cast doet ook wel aardig mee, al komt het overacten niet altijd even goed uit de verf. Soms iets te geforceerd lollig willen doen.

Visueel (buiten de afschuwelijke CG) valt het nog wel mee, maar eigenlijk is het vooral de film die wat te lang duurt. Alles loopt echt in sneltempo, waardoor er nogal wat verhaal nodig is om de korte lengte naar behoren op te vullen. Té veel voor een film als deze, laatste half uur is dan ook saaiig.

Jammer, had een stuk leuker gekund. Denk dat ze dit soort wannabe B-films maar beter aan de Amerikanen overlaten.

2.0*

Fijn historisch drama.

Je zou inderdaad wat meer actie verwachten, maar dat laat men compleet links liggen. Op zich geen probleem, niet elke historische Chinese films hoeft een actiefilm te zijn. In de plaats een drama (met streep romantiek) rond de opvolger van een grote bank.

Aaron Kwok doet het best goed, ook Lei Hao zat goed in haar rol. Maar het is toch weer vooral de aankleding en de cinematografie die van deze film een waardig drama weten te maken. Alles ziet er verzorgd uit, genoeg scenes die er visueel uitspringen en ook kosten noch moeite gespaard om het oude China in al z'n pracht en praal tot leven te brengen.

Ondertussen zijn dit soort filmpjes zeldzamer geworden, diegene die nog wel uitkomen gaan vaak gebukt onder een zware CG last. Daar heb je bij deze film geen enkele last van. Af en toe wordt het een beetje saai, zeker omdat in China altijd alles moeilijk moet (gewoontes, sociale standing, wie denkt wat van wie etc), maar dat zijn slechts korte momenten, waarna de film steeds weer snel de draad oppikt.

3.5*

Niet best.

Al kan Kamiya er weinig aan doen heb ik de indruk. De regie is veruit het beste wat deze film te bieden heeft, jammer genoeg kan de rest absoluut niet volgen.

Visueel eigenlijk niet om aan te zien. Personages lijken van plastic, nul komma niks emoties, matig geanimeerd en veel te statisch. Groter probleem is dat de gore er ook écht niet uitziet. De combinatie van deze gebreken maakt het lastig om nog veel met de film aan te kunnen.

Voice acting is ook dramatisch. Begrijp niet hoe ze dit steeds zo hard kunnen verneuken in Amerika. Personages zijn duidelijk op de Amerikaanse cast afgesteld, weet zelfs niet of er wel een Japanse dub van bestaat, maar bij uitzondering zou ik die bijn aanraden aan mensen die de film nog niet gezien hebben.

Plotje is erg matig. Hoop clichés met uiteindelijk één of ander generiek gemuteerd supermonster blah blah blah. Gelukkig zitten er nog een paar redelijke actiescenes in en is de regie van Kamiya inspirerend genoeg. Redden kan het de film alleen niet.

1.5*

Fijn.

De beste van Asato die ik al gezien heb. Dat komt allicht omdat ze de bekende Japanes horrorelementen voor een keertje links laat liggen. De genreaanduiding hier is op zich niet verkeerd, maar naast horror steunt de film toch ook vooral sterk op mystery elementen, waardoor je als echte horrorliefhebber misschien wat op je honger blijft zitten.

Een leuke variatie op het doppelganger gegeven, met wat horror/fantasy lijntjes die een boeiend verhaaltje weten op te zetten. Alternatieve personas die hun eigen leven gaan leiden en zo het leven van hun origineel in de war schoppen, met alle intriges vandien.

Er zitten wat voorspelbare twistjes in, maar da's eigenlijk minder belangrijk. De film weet vooral een wat eigenaardig, mysterieus sfeertje te scheppen en kan daar eigenlijk de hele film lang op teren. Visueel ziet het er ook gewoon netjes uit het het acteerwerk is naar behoren.

Geen uitzonderlijke film, wel gewoon de moeite om een keertje gezien te hebben. Zeker wanneer je alle bekendere Japanse horrors van de laatste jaren al verslonden hebt, deze is toch wat eigener.

3.5*

Redelijk.

Shark films zijn niet meteen mijn favoriete horrorvoer, maar het moet gezegd dat de locatie hier voor een aardige twist zorgt. Uiteindelijk komt het wel weer op hetzelfde neer (wat mensen die gestrand zitten op een paar eilandjes met een haai in de buurt).

Visueel nog wel oké. Buiten de wat belachelijke effecten ziet de film er best oké uit. Gelukkig niet in 3D gezien (en jammer genoeg valt maar al te vaak op waar de 3D effecten zaten). Acteurs zijn tweederangs, maar dat maakt uiteindelijk niet al te veel uit.

Gelukkig is de film kort genoeg, zo wordt het niet echt saai en blijft het een vlot wegkijkertje. Zeker niet geweldig, maar het horrorgenre heeft ergere wrakken voortgebracht.

2.5*