Opinions

@Neder0001

Bautista doet zijn ding gewoon goed, dus daar hoef je het niet voor te doen. Ik denk dat de grootste kritiek is dat er makkelijk een half uur van de film af had gekund. Het duurt gewoon te lang. Voor de rest doet de film binnen het genre wat je ervan verwacht, als je rekening houdt met Snyder's manier van film maken. Houd je van zijn overdreven visuele stijl met allerlei close ups, slowmotions, maar ook lekkere gore kills? Dan ben je aan het juiste adres. Zo niet, skip hem dan lekker inderdaad.

Ik geef hem iig 3 sterren.

Een verhaal dat op voorhand al lastig is om in 2 uur te vertellen vanwege alle locaties en tegelijkertijd kampt met het probleem dat het niet te lang moet duren omdat een film is.

Dat is dan ook mijn grootste kritiekpunt, de film gaat veel te gehaast door alle leuke en kleurrijk weergegeven werelddelen heen en blijft daardoor redelijk oppervlakkig. Wat overblijft is een aardig vermakelijk actie/avontuurtje met een sterrencast en heel veel cameo's van bekende koppen. Met twee uur duurt de film natuurlijk wel veel te lang.

2,5*

Het eerste uur had mij flink te pakken. De spanning wordt flink opgebouwd en het raadsel rondom de aliens wordt stapsgewijs en niet te vlot uitgelegd. Maar de climax was toch wel een beetje een sof. Toen ik op een gegeven moment 5 minuten naar mierzoete beelden van Adams en Renner zat te kijken werd het toch wel vermoeiend. Het valt te prijzen dat Villeneuve het hier wat onconventioneel aanpakt, maar het geheel wordt gewoon te zweverig en uiteindelijk had ik het gevoel dat ik naar niets had gekeken(wat gebeurt er nou daadwerkelijk met de plannen van de aliens en wat houdt het concreet in behalve dat Adams haar personage ervan heeft geprofiteerd door er een boek over te schrijven en er blijkbaar iets van een conventie over gehouden wordt?).


Uiteindelijk een vakkundige in elkaar gezette film die niet helemaal aan de verwachtingen voldoet doordat het einde meer aan existentiële vragen probeert te voldoen ipv een passend slot te geven aan de vele (praktische) vragen die je eigenlijk bezig houden tijdens de film(had het eigenlijk al vrij vlot door dat het een visioen was, dus dan biedt het einde eigenlijk weinig meer).

3,0*

Zeer vermakelijke pulp.

Vermakelijk, leuk, spannend, pretentieloos in 1.

Het wordt nergens een echte topper maar stijgt wel iets boven het gemiddelde uit.

Charlie Sheen speelt een lekkere weirde rol, wat hem in deze fim op het lijf geschreven is.

De settings zijn ook leuk gedaan en de film verveelt veder ook nergens.

Wel raar dat de film alweer op tv komt, volgens mij komt de film ieder jaar wel een keer of 2 op televisie.

3,5*

Een liefelijk filmpje met leuke hoofdrolspelers, maar een uitwerking dat iets te oppervlakkig en gehaast is uitgewerkt. Hoe verrassend was het nou dat zij in de armen van die schilder viel? Ook leef je niet heel erg mee met Highmore, die wat domme keuzes maakt en wel erg makkelijk tot inkeer komt.

Verder tamelijk voorspelbaar, maar daar kijk je dit soort films niet voor. Wel heb ik het vaker beter gezien. Het grootste probleem is de te korte speelduur.

2,5*

Film die op twee gedachten hinkt. Aan de ene kant is het een komedie, het maakt de kunstwereld op meerdere malen op leuke manieren belachelijk. Aan de andere kant draait de film wel richting het einde en wordt het allemaal zwartgalliger.
Voor mij werkte het eerste het beste, meerdere malen kon ik een glimlach niet onderdrukken toen Jerome's schilderijen als niet bijzonder werden beschouwd en die schilderijen van die naar het later blijft geheim agent wel.
Dit soort momenten geven aan hoe kortzichtig de kunstwereld is en dat je niet eens goed hoeft te kunnen schilderen om een groot artiest te zijn.

Na een verloop van een tijd neemt het moordplot teveel de overhand, waardoor alles wat serieuzer wordt. Ook Jerome dwaalt wat meer af richting krankzinnigheid en de film krijgt een soort van dubbele bodem. Een richting die ik liever niet had willen zien. Toegegeven, het wijkt af van de standaard en het einde is ook gewoon origineel, maar het deed te weinig met mij. Het laatste half uur zakte de film ook een beetje in, mede doordat ik de romance tussen Jerome en Audrey niet natuurlijk vond.

2,5*

Artemis Fowl is behoorlijk kostbare rotzooi voor de Disney studios geworden. De film heeft allerlei problemen gekend in de productie en dat valt aan dit project (van maar liefst 125 miljoen dollar!) af te zien.

Wat een gigantische puinhoop is deze film geworden zeg. Narratief steekt de film ontzettend slecht in elkaar. De ene na de andere expositie scene word je voorgeschoteld. Waarvan er een heleboel middels de vreselijke voice-over van het personage Diggums. Het publiek dat de film kijkt wordt als compleet achterlijk beschouwd.

De personages krijgen geen enkele kans om zichzelf te introduceren, want zijn voice-over vertelt alles over iedereen en het plot wat je moet weten. Als kijker wil je samen met de hoofdpersonage de wereld in gesleept worden en alles ontdekken. De elfenwereld heeft veel potentie en het zijplot met Short ook. Maar nee, alles is oppervlakkig, word je voorgekauwd en er is helemaal niets mystieks of fantasierijk aan deze hele film. En dat gaat dus al in de basis bij het narratief fout. De speelduur van amper anderhalf uur valt hiermee goed te verklaren.

De film blijft daardoor een chaotische rotzooi dat je niet kan pakken en in TGV snelheid van de ene naar de andere scene doordendert, want sprake van enige ontwikkeling, spanning of samenhang in het verhaal is er amper.

Dat de bordkartonnen personages daarnaast ook nog eens behoorlijk slecht neergezet worden door de acteurs helpt ook niet. De jongen die Artemis speelt kan gewoon beter lekker naar school gaan en stoppen met acteren. Dench draaft ook op om er belachelijk bij te lopen en Farrell int ook makkelijk zijn cheque. Het is jammer, want de film kan veel meer zijn dan dat het nu is geworden.

Artemis Fowl is een kostbare flop en het is een duidelijk statement van Disney dat deze troep direct op VOD komt.

1,5*

Het is astig om een goed oordeel te vellen over deze film.

Aan de ene kant is Brand hier onuitstaanbaar, kinderachtig en gewoon ook ronduit dom. Maar aan de andere kant is zijn personage aanstekelijk, bij vlagen erg grappig en soms ook weer charmant. Dan doel ik natuurlijk vooral op de scenes met Gerwig, die nu toch echt een doorbraak in Hollywood lijkt te maken.

Mirren is ook weer erg leuk, de combinatie met Brand is dan ook wel geslaagd te noemen, haar rustige personage vult de excentrieke Brand prima aan. Verder een aantal bekende koppies in de bijrollen die het werk naar behoren doen.

De film is verder bij vlagen grappig, vooral Arthur's fetish voor filmauto's is erg grappig. Ook bevat de film alle clichés die in dit genre voorkomen en dat zorgt er enigzins ook weer voor dat de gehele film bijzonder voorspelbaar is. Brand lijkt ook niet in zijn eentje de hoofdrol te kunnen dragen, daarvoor is hij als acteur denk ik net iets te beperkt. Hij kan het beter bij zijn type rolletjes houden, wat nu toevallig in deze film wel oké werkte.

Uiteindelijk is Arthur gewoon een aardige film Niks bijzonders aan, maar nergens ook slecht.

3*

Kende het grote verhaal van A.I. eigenlijk al een tijdje. Dat is namelijk het verhaal van 2 gezichten en ik moet zeggen dat ik het daarmee niet meer dan eens ben. Heb slechts enkel een keer wat fragmenten van de film gezien en nu eindelijk is een keer helemaal.

Het begin is allemaal mooi en prachtig, je krijgt een rustige kennismaking met David, een robotjongetje dat als vervanging van de zoon van een stelletje moet fungeren. Vanaf het begin gaat er al van alles mis, al zijn het vaak wel kleine dingetjes. Wanneer uiteindelijk de zoon terugkomt en David in feite wegpest begint het avontuur.
Ik moet zeggen dat deze zoektocht mij wel kon bekoren, de zoektocht brengt David namelijk langs prachtige werelden. Een soort van Mad Max achtig tafareel vindt zich als eerste plaats en wat volgt is een reis langs het prachtig weergegeven Rouge City en Man-Hattan, wat al helemaal onder water staat.
Spielberg laat maar weer is zien dat hij verhalen altijd op een prachtige manier kan weergeven. Niet alleen de CGI is mooi, ook het acteerwerk van de jonge Joel Osment is fenomenaal en Law is ook erg leuk als plasticen liefdesrobot. Al vind ik de toevoeging van de wandelende teddybeer toch wel het allerleukst.
De muziek van Williams vind ik eigenlijk opvallend rustig, normaal gesproken is het toch bombastisch en vaak erg herkenbaar. Bij A.I. is het vooral rustig en subtiel, passende bij de film.

Toch gaat de film het laatste half uurtje de mist in, de film wordt veel te zweverig en draaft te ver door in haar ambities. Ik had een beetje het gevoel dat Spielberg hier ongeveer vast kwam te zitten met het originele plot en de scriptschrijver en een stuk aan heeft laten plakken.
Het einde was namelijk erg ontroerend geweest wanneer het was geëindigd in de amfibie helicopter. Nu wordt er te ver doorgedraven met een 2000 jaar later plotje met hogere wezens en een uitgestorven menselijk ras. Kreeg eigenlijk een soort van Indiana Jones 4 gevoel hierbij. Onnodige toevoeging van een soort van aliens.

Jammer, want tot die tijd zat ik denk ik wel op 4 sterren.

3,5*

Ik had toch wat meer verwacht van As Above, So Below en waar de film vooral punten laat liggen is op het gebied van spanning.

Er had wat mij betreft veel meer uit de creepy setting gehaald kunnen worden dan dat er uiteindelijk is gedaan. De aanloop duurt iets te lang, maar eenmaal in de catacomben heeft de film wel erg veel vaart, misschien wel iets te veel vaart. Tijd voor een fatsoenlijke spanningsopbouw is er amper in de donkere tunnels en uiteindelijk verzandt de film in teveel actie, waardoor er geen plaats voor spanning is. Misschien is de te slimme dame in de hoofdrol hier ook de oorzaak van, want zij lost alle puzzels ook veel te makkelijk op.

Ik vroeg me dan ook hardop af waar de goede jumpscares bleven, als die zelfs al amper aankomen dan weet je dat de film het op bepaalde punten laat liggen.

Als laatst vind ik het erg jammer dat er niks met die dooie werd gedaan die in die catabombe lag. De productie is uiteindelijk te degelijk geworden en ziet er allemaal erg gelikt uit, maar weet gewoon net niet te overtuigen.

2,5*

Toch een een film die een bevreemd en verslagen gevoel achterlaat.

Niet dat je dit gedurende het kijken naar de film door zal hebben, want in de basis is het 1 van de zovele films met een tiener in de hoofdrol die op zoek is naar zichzelf. Zo geldt dit ook voor de altijd charmante Britt Robertson, die haar rol met verve speelt.
Ze blijft een actrice om in de gaten te blijven houden. Ze weet met het op het oog simpele plot goed raad en speelt de pannen van het dak. Ook lopen er een aantal acteerkanonnen rond in bijrollen, ondanks hun goede spel blijven ze een beetje op de achtergrond en blijft de focus erg op Katie(Britt's rol dus) liggen. De muziek is wel iets te nadrukkelijk aanwezig, met lyrics die mij niet echt wisten te pakken.
Voor zover blijft de film ook tot het einde op schema liggen zonder echt wereldschokkende dingen mee te maken en je toch met een aantal vragen blijft zitten. Vooral het zijplot met de depressieve Joel voegt uiteindelijk weinig toe aan de film.

Net als je denkt dat de film is afgelopen neemt een vrouwelijke voice-over de film over. Katie schijnt in het echt Amy te heten en na het posten van haar laatste blog is ze mysterieus verdwenen. Het leek haast wel een Dissapeared(Investigation Discovery) aflevering. Het viel nogal uit de lucht, maar zet je tegelijkertijd wel met beide benen op de grond. Nieuwsgierigheid wordt gelijk opgewekt, want het zal toch niet zo zijn dat dit gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal? Het leek een happy end te gaan worden, maar eindigt met een diepe zwarte rand.
Na wat Google onderzoeken ben ik weinig wijzer geworden en kom ik tot de conclusie dat het niet echt gebeurd is en dat dit eigenlijk een (goedkope) truc is om toch de aandacht op dit soort internetzaken te richten?

Ik weet niet wat ik er van moet vinden, het zorgt voor een onverwachtse twist die je aan het denken zet, maar volgens mij is het niet meer dan een dode mus. Ik denk toch dat het een slimme zet is, want je gaat automatisch meer investeren in de film om erachter te komen.

In ieder geval blijft er wel een solide 3,5* staan vanwege Robertson. Een iets meer evenwichtig plot had voor een veel hoger cijfer en een top 10 2014 notering kunnen rekenen.

Heel mooi psychologisch drama over het verhaal van Bob(Robert) Ford en Jesse James.

Nergens hoef je veel actie te verwachten, het is zoals CdeJ al zegt een karakterstudie over Robert Ford, die toch centraal staat in de film.
Zijn rol wordt erg goed neergezet door Affleck, die wat mij betreft terecht een Oscar nominatie kreeg voor deze rol. Beetje voor beetje wordt het verhaal duidelijk over de moordenaar van de beruchte Jesse James, gespeeld door alweer een fantastische Brad Pitt. De neerwaartse spiraal wordt erg duidelijk weergegeven, mede dankzij de erg lange speelduur van de film.
Maar dankzij de speelduur krijgen de personages wel meer diepgang en kan je zelfs begrijpen waarom alles is gebeurd zoals het is gebeurd.

De rustige film wordt ondersteund door zeer sfeervolle muziek, wat nergens te overheersend aanvoelt, maar toch altijd bij de prachtig geschoten beelden van het oude Amerika past.

De aanslag op Jesse James lijkt me door deze film zo klaar als een klontje, Robert Ford is wat mij betreft helemaal niet laf door Jesse James in de rug te schieten, Jesse James liet zich dan ook vermoorden.Hierna neemt de film helaas nergens meer de tijd voor, voelt het iets te gehaast aan en proppen ze teveel in een kwartier tijd. Gelukkig wel weer gevolgd door het extreem sfeervolle en tegelijkertijd ook tragische einde voor Robert Ford.
4*

Deze film is toch superieur aan de remake, dat komt vooral door de typische Carpenter sfeer die hangt in Assault on Precinct 13 en de film ook behoorlijke dosis spanning meegeeft. Dat Carpenter een bekwame componist voor zijn films is blijkt ook maar weer is, want de soundtrack snijdt soms als een mes door je huid heen. Heerlijk hoe Carpenter op deze manier een basisgegeven tot iets moois kan uitwerken.

Zo gebeurt dat ook in deze film, want ondanks dat het plot allemaal wat simplistischer is dan in de drukke, schreeuwerige remake neemt Carpenter rustig de tijd voor de spanningsopbouw en krijgt elk personage genoeg screentime om er enige empathie mee te krijgen. Al blijft het een low-budget film en dat valt ook wel te merken aan de cast. Vooral die ijscokar scene is dankzij de acteurs eigenlijk te knullig voor woorden.
Verder veel typische Carpenter momentjes waar ik altijd wel van houd, zoals een stel kille moordenaars die de hoofdrolspelers op een kille manier omsingelen.
Het einde is helaas wel weer een beetje een sof, zit niet echt een climax in. Had het leuker gevonden als je soort van een eindbaas hebt in zo'n film. Nu wordt er een Acetyleen fles kapot geschoten en dat was het.

Voor de rest een meer dan prima film van Carpenter.

3,5*

Vond vooral het eerste gedeelte van de film boordevol slechte momenten zitten. Veel standaard en onlogische dingetjes, zoals de agent die veel heeft meegemaakt en aan de alcohol zit. De oude agent die zijn laatste dag heeft en een gevangenentransport zonder extra beveiliging midden in een sneeuwstorm.

Dit nam toch wel een groot deel van de geloofwaardigheid weg. Verder is de actie wel oké, maar ook weer niet zo verheffend dat ik er wakker van lig.

Leuk als tussendoortje voor een keer, maar meer ook niet.

2,5*

Athlete A is een degelijke productie geworden. Laat de camera's rollen, verzamel zoveel mogelijk informatie en breng een coherent verhaal dat intrigerend is. Deze docu heeft heel wat teweeggebracht en het sneeuwbaleffect heeft ervoor gezorgd dat de turncoach van de Nederlandse turnsters, Wevers, nu ook onder vuur ligt en door Joy Goedkoop bij de NOS openlijk is beticht van geestelijke en fysieke mishandeling.

Verwacht van de makers geen diepgravend onderzoek, dat hebben de journalisten zelf namelijk al gedaan. Stapje voor stapje word je door enkel betrokkenen meegenomen in het gevaarlijke wereldje van de atleten die zich in de top van de top in de turnwereld bevinden. Geestelijke mishandeling, fysieke mishandeling en uiteindelijk speelt de teamarts de zachtaardige man in een duivelse wereld. Niet doorhebbende dat deze man het op de emotioneel gesloopte meisjes heeft voorzien.

Athlete A geeft gewoon een duidelijk overzicht over wie de betrokkenen zijn, wat er is gebeurd en hoe er met de meisjes is omgegaan en hoe het met ze is afgelopen. Het is vooral een documentaire dat laat zien dat topsport meedogeloos is en dat sportbonden over lijken gaan om maar die gouden plakken te winnen en medailles binnen te harken. Het effect is in ieder geval wereldwijd merkbaar, gezien het verhaal over de Nederlandse turnbond de laatste dagen.

Aan de ene kant kan je stellen dat de documentaire voor de mensen die genoeg van deze zaak afweten weinig nieuws te bieden heeft. Aan de andere kant is dit net het ene zetje om aandacht voor misbruik te vragen en dat is ook daadwerkelijk wat er nu speelt.

3,0*

ATM heeft een aardig uitgangspunt en weet bij vlagen goed de sfeer te houden, zo is de killer een mooi angstaanjagend figuur. De speelduur valt ook nog prima uit te zitten.

Echter zijn de stupide handelingen en onlogische plot elementen de in overtal om de film nog echt geloofwaardig te houden. Richting het einde wordt het een en ander wel verklaard over enkele handelingen(vooral waarom de dader nooit de ATM nadert) , maar zijn de camerabeelden onlogisch geknipt en is het afschuiven van de daden op de protagonist erg ongeloofwaardig.

2,0*

Zeer stijlvol drama met een prachtige cast, werkelijkwaar sublieme muziek(vooral de mix van typmachine en muziek is erg origineel en sfeervol) en een mooi verhaal ten tijde van de 2e wereldoorlog je prima weet mee te voeren. Sommige scenes voelen helaas wel wat langdradig aan, maar ook de mooie beelden van het landhuis, Londen en Frankrijk weten je toch weer te betoveren.

Laatste paar minuten maakten de film net weer even iets bijzonderder, waar het redelijk standaard leek af te lopen. Erg mooi gedaan.

4*

Weer een van de zovele handycam films.

Niet dat dit op voorhand een probleem is, want ik geniet juist van dit genre. Door weinig (sound)effecten te gebruiken weten makers van handy cam films je vaak juist te overtuigen. Resultaat bij dit soort films is altijd dat je met ingehouden adem zit te kijken vanwege de stilte en je op details gaat letten die zich op de achtergrond afspelen.

Helaas is dit niet van toepassing op Atrocious. De film is niet spannend genoeg en dan doel ik niet alleen op de letterlijke spanning. Het geheel is gewoon niet spannend gebracht, er zit weinig creativiteit in en de film bevat weinig momenten dat ik echt onder de indruk ben.

Dit komt mede dankzij de lange aanloop in de film, die mij weinig deed. Normaal is de aanloop in een handycam film een subtiele opbouw naar de climax. In Atrocious heb ik dat gevoel totaal niet gehad. Van de rustige opbouw ging men opeens naar de climax toe.

In potentie heeft het labyrinth dan ook een angstaanjagende werking, maar om de een of andere reden pakte het heen en weer geren mij totaal niet.

Enkel vanaf het moment dat de jongen zich weer in het huis begaf kwam er iets van spanning in de film. Maar voordat je daar echt angstig van kon zijn was het einde al weer in beeld. Een einde dat weinig aan de fantasie overlaat en ondanks een leuke poging tot een twist verder niet echt overtuigend is.

Heb ze beter gezien in dit genre.

2,0*

Erg leuke docu in een vlotte vertelstijl (met een leuke Rob Lowe) waarin er een heleboel Hollywood clichés langskomen en je soms echt keihard mee zit te schudden en beseft, jeetje dit is inderdaad ontzettend clichématig. Zoals de appels en begravenissen bijvoorbeeld. Het is moeilijk om je lach hier te onderdrukken. Daarnaast komen er enkele inside jokes langs die ik al kende, maar erg leuk zijn (Wilhelm scream) en je let er idd in elke film op als je ermee bekend bent. Soms komen er ook voor mij minder bekende clichés voorbij, zoals de Lewton bus. De grondlegger van de valse jump scares.

Sommige clichés komen wat minder goed uit de verf, zoals wat woke dingen ivm gender of huidskleur. Daardoor duren die 58 minuten net iets te lang. Dit had beter in een korte format van 20 minuten per onderwerp gepast en dan een stuk of 5 a 6 afleveringen.

Nu knal je er in een uur doorheen en is 70% erg interessant en 30% is een beetje meh. Had liever die aandachtspanne wat meer willen verdelen.

3,0*

Attack the Block is zo'n lekker snel filmpje die je tussendoor kunt kijken. Snelle Britse humor, een vlot verhaal, een geinige alien invasie dat zich is een keer niet in Amerika afspeelt en een speelduur dat door de luchtigheid als een speer voorbij gaat. Terecht dat de film veel lovende kritieken krijgt. Tegen de gangstertjes had ik ook niks, je moet wel een erge zuurpruim zijn wil je hierover heen vallen. Ik vind het persoonlijk ook fijn dat niet iedereen het redt(vooral omdat het tieners betreft), wat dat betreft speelt de film ook minder op save dan de grote broers uit Hollywood.
Enige wat er wel aan scheelt is dat de algehele indruk gewoon erg leuk is, maar nergens echt erg bijzonder. Daarvoor kijkt het net even te vlug weg in dat uurtje en een kwartier.

3,5*

Er staat op de hoes dat deze film van de Master of Horror Mary Lambert is. Op Pet Sematary na heeft ze verder niets bijzonders gemaakt en met Mega Python vs. Gateroid op de stapel zou je je echt afvragen waar ze die term vandaan halen. Al heeft ze ook al andere gedrochten gemaakt, dit is er overigens ook 1.

The Attic is een extreem sfeerloze film, vanaf minuut 1 druipt het amateurisme van het scherm. Superslecht camerawerk, barslechte editing, compleet sfeerloze muziekscore, """"""schrikmomenten"""" waar zelfs een hartpatiënt om moet lachen en bovenal ontiechlijk slecht acteerwerk van iedereen.

Dat was nog wel het ergste. Ondanks dat het verhaal zo voorspelbaar als de pest is zijn de dialogen nog wel het allerergste. Soms is het gewoon lastig om je lach in te houden zo erg is het. Er zit totaal geen chemie tussen de acteurs en alle teksten lijken regelrecht van een autocue af te komen.

Het komt allemaal zo amateuristisch over. Ik heb er gewoon geen woorden voor hoe slecht dit is.

0,5*

Snap de bedoeling van dit soort films niet echt.
Ik heb de film maar gedownload nadat ik had gehoord dat hij nogal shockend zou zijn.
Nou dat is hij opzich ook, ingewanden, martelingen. Niks te weinig.

Dat is gelijk ook het grootste minpunt van dit wanproduct, er zit totaal geen verhaal of lijn in.
Je zit alleen maar naar zieke beelden te kijken, bv dat iemand een opengereten buik aan het neuken is.
Hoe ziek kan je zijn? Heb de film op een gegeven moment maar op de fast forward te zetten.
Kan me niet voorstellen dat iemand dit ook maar enigzins leuk kan vinden, wat valt er eigenlijk leuk aan te vinden. Je moet echt zieke psychotische gedachten hebben als je hier wat positiefs over te zeggen hebt.
Het is een wanproduct 1e klas en voegt werkelijk waar niks toe aan de filmwereld.
Mensen, boycot deze waardeloze poepfilm!!

0,5 sterren, het liefst ga ik hem nog minder.

,,-Hey, there you are!

-Hi, do I know you?

-No, but's there's where you are, you're there"

Deze grap zegt voor mij alles.

Austin Powers is een heerlijke onzinfilm met idiote grappen en knotsgekke personages. Helaas wordt het grappenarsenaal richting het einde wel wat zwakker, maar ondanks dat is dit een heerlijk originele film die me na minstens 5 kijkbeurten nog steeds niet kan vervelen

3,5*

Heerlijk flauwe en kurkdroge humor, dat compleet over de top gaat. Niet altijd even geslaagd, maar er zitten toch een aantal epic jokes in deze film. Richting het einde wordt het wat saaier en kakt het wat in, maar dat deert de pret niet van het eerste uur.

3,5*

Prima vermaakt inderdaad.

Voordeel van een film niet op televisie kijken is dat ik nu al klaar ben met de film, terwijl ik 10 minuten later ben begonnen. Op televisie moeten ze nu nog ruim 20 minuten door

Het is lastig om niet betoverd te raken door Australia, de prachtige Australische landschappen zorgen constant voor gekwijl bij mij op de bank. Net zoals de sprookjesachtige belichting die de hele film over zich heen heeft. Dat komt ook deels door de CGI, wat fenomenaal mooi is en soms duidelijk aanwezig. Juist die duidelijkheid geeft het een soort van modern sprookjes uiterlijk.

De film kan verder in 2 delen verdeeld worden. De eerste helft van de film gaat over de introductie van Sarah Ashley, een Engelse vrouw dat door de dood van haar man de baas wordt van een ranch. Dit zorgt in het begin voor enkele hilarische grappen(de kangaroe's die naast de auto rennen) en voornamelijk voor een luchtige film. Dit personage wordt gespeeld door de altijd charmante Kidman. Samen met de stoere Jackman moeten zij het vee door het land vervoeren richting Darwin, om het te verkopen.

Echter wordt het hun moeilijk gemaakt door de boeven die werken in opdracht van Carney, de concurrent die een monopolie op deze handel wilt hebben. Dit levert mooie situaties en prachtige beelden op ondersteund door de lekkere dramatische muziek. Iets wat ik altijd wel vind passen in een epos.

Nadat dit verhaal eindigt zou je normaal gesproken verwachten dat de film ook eindigt, dit gebeurt dus niet. Ik had even moeite met deze overstap, omdat de film toch een vrij dramatische wending neemt. De tweede wereldoorlog breekt ook uit in Australie. Als dit eenmaal op gang is gekomen wacht je weer een parade van prachtige CGI en mooie situaties die de personages wat meer diepgang geven.

Al met al zorgt dit toch voor een vrij rappe 2 uur en 3 kwartier. Raar dat deze film compleet aan mij voorbij is gegaan in 2008. Snap dit niet echt. Dit is namelijk een mooie en epische film(en de daarbij horende dramatiek) met een uitstekende cast.

Ruim 4 sterren.

Gisteren ook eindelijk Avatar in de 3-D bios gezien.

Man o man wat een geweldige ervaring was deze trip, alles ziet er werkelijkwaar "fingerlicking beautiful" uit. Je wordt echt meegezogen in het avontuur op Pandora. Tot in de kleinste details ziet alles er betoverend als een sprookje uit. Echt fenomenaal!

Het verhaal is lekker simpel, (wat ook nodig is in een film als dit om het grote publiek aan te spreken)maar zeer effectief. Nergens vind je onlogische zaken, dus het is wel simpel, maar zonder fouten/plotholes.

De sympathie die voor de Na'vi wordt gekweekt is bijzonder groot. De muziek klopte ook, eigenlijk klopte alles aan deze film.

Het eindgevecht zorgde er oprecht voor dat mijn hart sneller ging kloppen, het zag er ook zo betoverend uit. Niks kwam nep over. Als je een film als 2012 hebt gezien en je was daar lovend over de CGI, think again. Die film mag niet eens de veters strikken van Avatar.

Je valt in de ene na de andere verbazing, dankzij het 3-D gebeuren krijg je zelf ook het gevoel dat je er rondloopt en zin hebt om een duik te nemen in het avontuur op Pandora.

Je ziet ook dat er zoveel tijd, moeite en liefde in de film is gestopt, kan eigenlijk geen reden vinden om deze film af te kraken.

De film kon me niet lang genoeg duren

Dikverdiende volle pond, tip voor de mensen, ik zou hem toch echt wel in 3-D gaan kijken, als je verstandig bent Denk dat de thuis ervaring nooit kan afwegen tot de ervaring die je in de bios beleeft!

5*

James Cameron blijft een van de grootste filmmakers in Hollywood. Dit vervolg heeft 13 jaar in de pijpleiding gezeten en de anticipatie is daarom ook erg hoog.

Maar geen zorgen, de hype wordt compleet waargemaakt.

Vanaf minuut 1 heb ik genoten van alles wat er op het grote Imax scherm werd voorgeschoteld.

Waar ik vooral over verbaasd was is het enorme tempo in het begin van de film. Dit is beter dan in deel 1. Je wordt gelijk in het verhaal gegooid en het is in de eerste akte echt smullen geblazen met alle omgevingen.

Het plot is simpel, maar effectief. Er zijn voor mij totaal geen ergernispunten aanwezig. Je kan natuurlijk zeggen dat de mensheid wel erg zwart/wit wordt neergezet, maar ik vind het eigenlijk wel fijn om me even kapot te ergeren aan de bad guys. Hoe vaak zit ik wel niet in de bioscoop te juichen voor de slechterikken omdat zij eigenlijk veel beter te begrijpen zijn dan de goeierikken. Dat is bijvoorbeeld in bijna elke Marvel film zo. Nee, ik houd wel van zo'n gruwelijk irritante antagonist. Hierdoor zit ik tijdens de hele film nog meer te juichen voor de Na'vi. Het familieplot is in de basis heel simpel, maar het hoeft ook niet wereldschokkend te zijn om te kunnen entertainen. Het loopt hierdoor ook nergens in valkuilen die ingewikkelde plotelementen met zich meebrengen, wat de film dan eigenlijk weer sterk maakt. Het familiethema is prachtig en ik kon het zelfs niet laten om een traantje te laten, want er staat daadwerkelijk wel iets op het spel in deze film.

In het middenstuk gaat de film meer op de verkenningstour met de introductie van de waterwereld. En ik heb echt werkelijk van elke seconde genoten. Wat een pracht en het mooie is, heel soms vond ik het jammer dat het plot weer verder ging. Drop mij maar op Pandora met een lange staart en plug mij maar in bij zo'n Tulkun walvisbeest. Maar als ze dan toch wel weer verder gingen met de rode draad zat ik er ook zo weer in en kon ik daar weer verder van genieten.

De laatste akte ziet er verder ook weer fantastisch uit en weet tot het einde te boeien.

Het oog voor detail is gewoon zo ontzettend briljant, wat ik al zei. Ik geniet van de kleine dingetjes bij Cameron zijn Avatar films. Het haar van de Na'vi, het is een beetje rasta achtig en je ziet gewoon hoe realistisch het eruit ziet. Het wordt niet echt nat, je ziet die druppels erop liggen en je kan elk individueel haartje in die vlechten ook zien. Zo enorm indrukwekkend. Het is ook mooi om te zien hoe andere Na'vi volken er anders uitzien vanwege de omgeving waarin zij geëvolueerd zijn.

En nog een detail waar ik zo van heb genoten is bijvoorbeeld de ondertiteling. De Na'vi hebben een andere kleur en font ondertiteling dan de mensen. Normaal bij een 3D film wordt de ondertiteling gewoon onderaan het scherm geplaatst. Bij beide Avatar films wordt er rekening gehouden met wat er op het beeld gebeurt. Soms zit de ondertiteling tussen twee pratende personages in. Dan weer rechtsachter een voorwerp en daarna weer onder iets anders . Op deze manier wordt er alleen al met de ondertiteling gespeeld met de 3D effecten en creëer je automatisch meer diepte.

Cameron kan actie ook goed filmen. In alle chaos weet hij rust te creëren en te focussen op waar het om draait. Het wordt altijd goed in beeld gebracht en het mooie is dat de film ook genoeg kills in beeld brengt (wel zonder bloed).

Wat mij betreft is dit een veel betere film dan deel 1. Er zit meer tempo in en ondanks de enorme speelduur zuigt de film je nog meer in Pandora en heb ik me geen minuut verveeld met de ruim 3 uur durende speelduur.

Er zijn nog genoeg openingen voor sequels. Ik zie gelukkig het hele weekend propvolle zalen bij Pathé. Dat stemt me gelukkig. Want mensen, dit is gewoon een goede film en een heerlijke blockbuster. Het heeft een verhaal dat de wereld simpel en effectief aanvult en dit is technisch gezien ook nog eens de mooiste film ooit gemaakt. Geen seconde oogde het onrealistisch. Volgende week de film maar in HFR gaan kijken. Ik lees hierboven en online dat Cameron het heeft geperfectioneerd. Ben heel erg benieuwd.

Na jarenlang vele hints na de aftiteling is het eindelijk zover. The Avengers is uitgekomen en stelt zeker niet teleur.

Het gigantische budget zorgt ervoor dat the Avengers een visueel spektakel van jewelste is. Daarnaast hebben ze met Joss Whedon een uitmuntende scenarioschrijver en regisseur gevonden. Dat resulteert in een film vol actie en scherpe, humoristische dialogen. Dat is op zichzelf al een knappe prestatie in een blockbuster. Normaal gesproken valt de humor in een blockbuster verkeerd, maar om de een of andere reden voelt het in the Avenger erg gevat en oprecht aan. Ik heb hier echt van genoten. Vooral the Hulk en Loki leveren richting het einde echt humoristische momenten op.

Dat heeft de film ook nodig, want in de basis is het behoorlijk serieus en krijg je vanaf het begin al de nodige actie voorgeschoteld. Daarna volgt een verplichte, maar niet ongeloofwaardige introductie van de superhelden die "the Avengers" vormen.

Af en toe zit er de nodige dramatiek in om de helden een menselijk gezicht te geven, helaas niet altijd even geslaagd. Maar echt een storende factor is het ook niet. Het is al een groot voordeel dat er geen verplichte love interest in zit.

De CGI is erg overtuigend en vooral het laatste half uur is een visueel spektakel van jewelste en Whedon toont alle helden in hun volle ornaat in de oorlog tegen de "aliens". De aanloopfilms waren niet allemaal even goed(vooral Captain America niet), maar hier heb je er totaal geen last van.

Heb weinig aan te merken op the Avengers. Het is een gelikte superhelden blockbuster die weinig zwaktepunten kent. Het kent veel actie, brute CGI, humor en de nodige clashes(voor de fans) en weet makkelijk te overtuigen. Het 3D voegt misschien niet heel veel toe en de helden verheerlijking op het einde is misschien net een scene te veel. Voor de rest zou ik zeggen: KIJKEN!

4*

p.s. even wachten bij de aftiteling is hier ook weer een aanbeveling.

Ik ben zelden zo gehyped een film in gegaan als gisteravond.
Na 18 films en nog veel meer after-credit scènes (blijf bij Infinity War ook zeker tot na de aftiteling wachten!) is het eindelijk zo ver: De ultieme bad guy Thanos maakt zijn opwachting en hoe....

Dit is tot nu met speels gemak de meest indrukwekkende bad guy uit de MCU. Nadat ik van de week Avengers 1, 2 en 2.5 heb gezien viel me gisteravond eigenlijk pas op hoe erg de MCU een bad guy nodig heeft die de total package bevat. Die drie films kunnen in mijn ogen niet op tegen wat ik durf te stellen, nu de beste film in de MCU tot nu toe is.
Thanos heeft menselijke trekjes, wordt verbazingwekkend goed uitgewerkt en heeft precies de goede hoeveelheid screentime in Infinity War. Soms als hij rondloopt ziet de CGI er een beetje houterig uit, maar van dichtbij ziet het er allemaal levensecht uit. Hij is groot, stoer, gespierd en iemand waar je ontzettend bang voor zou moeten zijn. Het mooie aan Infinity War is ook dat hij een uitgediept personage is die (veel) screentime krijgt en niet een bad guy is omdat er verplicht één moet zijn.
Dat is ook de reden dat ik er totaal niet mee zit dat Infinity War in twee delen wordt opgesplitst. Een episch verhaal kost gewoon tijd om verteld te worden. De wanhoop moet voelbaar zijn en dat is moeilijk om in anderhalf tot twee uur te proppen.

De film voelt voor mij verder ontzettend gebalanceerd aan. Er is geen onnodige poespas en het gaat gelijk heerlijk los. Voor introductie op de personages hebben we de 18 andere films wel gehad.
Het beste aan de film is ook dat de vele superhelden zich niet geforceerd groeperen. Er zijn verschillende groepen verspreid over het hele universum met elk voldoende screentime. Het enige personage waar de gebroeders Russo een beetje mee worstelen is Groot, maar heel hinderlijk is het eigenlijk nooit. En wanneer je net denkt dat het te lang duurt met Wanda en Vision, gaat het gelijk al weer lekker los. Om los op elk personage in te gaan is wat te veel werk. Maar ik heb genoten van alle helden. Er zit gelukkig ook niet zoveel slap moraal gelul in de film als bv. in Civil War

Infinity war is bij vlagen ontzettend grappig, maar tegelijkertijd blijft die duistere toon op de achtergrond. De dreiging voelt echt en de superhelden krijgen af en toe een flink pak slaag. Helemaal kansloos wordt het ook weer niet. Waardoor er leuke gevechten ontstaan met daarbij ook leuke kills (Vooral bij het grote gevecht in Wakanda) .

En wat ik het meeste kan waarderen. Ik heb geen flauw idee waar de tweede helft van Inifinity War naar toe gaat. Dus voorspelbaar, een herhalingsoefening en clichématig.. Absoluut niet...

[Spoiler alert]
Als de film echt doet wat er nu is gebeurd en er geen gekke trucjes uithaalt, is driekwart van de MCU gewoon met een "snap in the fingers" gevaporiseerd in stofdeeltjes. Doei Spider-Man, Guardians of the Galaxy, Nick Fury, dr. Strange, Black Panther (de reden waarom ik twijfel of ze nu echt dood zullen blijven) etc. etc. . Maar in deze film is het daadwerkelijk een ballsy move en zat ik toch met een flinke shock in mijn stoel na afloop van de film.

Ik ben wellicht een beetje gehyped door de hele film. Maar het is echt laaaaaaaaaaaaang geleden dat een blockbuster/superheldenfilm in de MCU of DCU bij mij alle verwachtingen waar heeft gemaakt en niet teleurgesteld heeft op wat voor vlak dan ook.

Voorlopige 4,5*

Een erg sfeervolle film dat profiteert van de grauwe setting in een redelijk afgelegen internaat en een wonderschone Rebecca Hall. De spanning zit er het eerste uur erg goed in en door de trage opbouw weet de regisseur het verhaal ook intrigerend te houden. Toch valt de uiteindelijke clou wat tegen en voelt het zelfs wat slapjes aan, waardoor het laatste half uur de film toch wat tegen begint te staan.

Jammer.

3,0*

Voor de tweede keer op tv gezien.

Blijft vooral een film die het moet hebben van de uitstekende cast, de Niro is echt in vorm als levende plant die langzaam maar zeker ontwaakt uit zijn isolement en Williams is als altijd weer goed gecast. Dit keer als een dokter, om de 1 of andere reden heeft hij zo´n zorgzame uitstraling waardoor je altijd sympathie voor de man krijgt. De gevolgen zijn ook zeer duidelijk en niet altijd even positief, wat ook wel leuk is van de film om te belichten.

Tegen het einde duurt het gekibbel helaas wel iets te lang, maar ik kan deze film zeker wel aanbevalen, vooral als je van de Niro en/of Williams als acteur houdt.

3,5*

Een geinige roadtrip(alleen dan zonder het reizen) met vele excentrieke personages die voor de humoristische momenten zorgen, maar helaas ook met wat teveel oninteressant drama komt. Ik was hier niet echt voor te porren, ondanks dat de laatste scène wel melancholische gevoelens oproept.

3,0*