Opinions

Zo slecht als sommige mensen het hier wil doen laten geloven is Aftermath niet. De film is best sfeervol en bevat een aantal spannende momenten die vakkundig gefilmd zijn en ook niet afhankelijk zijn van (valse) jump scares. Daar kan ik al prima van genieten, ook al kent de film natuurlijk wel wat jump scares. Maar er springen geen katten uit kasten of andere meuk waar een valse jump scare van gemaakt wordt. Het huis voelt lekker creepy aan en ik heb verder weinig aan te merken op de vakkundigheid die bij Aftermath tentoon wordt gespreid.

Qua script bevat de film net even teveel momenten die begrijpelijk irritaties bij mensen kunnen opwekken. Manlief blijft mevrouw maar niet geloven, ook al staat er iemand voor de slaapkamer deur creepy te doen. En Greene haar personage lijkt elke avond te resetten, want na elke traumatische gebeurtenis zit ze de volgende avond weer alleen in huis te doen alsof er niets is gebeurd. Dat soort dingen roepen wel irritaties op, maar gelukkig vergoedt de spanning daarna dan wel weer een hoop.

2,5*

Audiovisueel een mooie ervaring om te kijken, maar je wordt wel midden in het verhaal gedropt en het duurde net wat te lang voordat ik in de film kon komen. Erg veel moeite wordt er niet gedaan om de kijker mee te trekken in het avontuur.

Wat volgt is een Nova Zembla achtig verhaal waarin twee bemanningsleden een aantal jaren moeten overleven ergens in het uiterste noorden van Groenland. Er wordt te vaak een tijdsprong gemaakt van een dag of 100 dat je nooit echt het idee hebt dat ze in een totale desolate omgeving tegen de verveling vechten. Door de tijdsprongen zijn ze continu bezig en heb je nooit echt het gevoel dat ze daar jarenlang zitten. Pas in de laatste 20 minuten wordt het tempo wat omlaag gegooid en begint de fysieke en mentale aftakeling wat meer aandacht te krijgen. Dit was dan wel weer erg sterk gedaan en vooral de wisselwerking tussen Coster-Waldau en Cole is het kijken van de film waard.

Een blijvende indruk zal het niet achter laten, daarvoor speelt de film iets teveel op save.

3,0*

Ik denk dat deze film vooral een voldoende scoort omdat Scorsese deze heeft geregisseerd, want the Age of Innocence is ontzettend gezapig.

De hele film vertelt een saaie voice over wat we op het scherm zien en wat de personages voelen. Deze berooft de gespeelde scènes van alle emotie en deze voelen dan ook behoorlijk geacteerd aan. De geloofwaardigheid verdwijnt vooral met de film en een band met de personages wil maar niet tot stand komen. De film oogt hierdoor erg fragmentarisch aan en eigenlijk schiet alles maar van hot naar her, zonder dat er een duidelijke lijn in zit. De tijdsprongen halen je nog meer uit de film en eigenlijk blijft er op het fraaie visuele aspect en de goede cast na maar barweinig over.

De eerste onvoldoende die ik aan Scorsese uitdeel. Het is niet anders, maar laat hem aub nooit meer aan kostuumdrama's branden.

2,0*

Air is een heerlijk geschoten film die vanaf minuut 1 met Dire Straits een nostalgisch gevoel weet te creëren. Wat me vooral verbaasde op een positieve manier is de luchtigheid (pun intended) waarmee het verhaal wordt verteld. Er zit veel humor in en ook de cast is echt uitmuntend. Dit zijn van die rollen die ideaal op het lijf geschreven zijn voor Damon, Affleck, Bateman en Davis. Niks meer dan lof. Het tijdsbeeld wordt ook overtuigend neergezet en je krijgt na het zien van deze film gelijk zin om een paar Air Jordans aan te doen, een potje te basketballen om vervolgens the Last Dance op Netflix aan te zetten. Wanneer een film dat gevoel weet te creëren is de film geslaagd.

Houd er wel rekening mee dat het verhaal nergens verrast, erg feel good is, weinig tot geen conflict kent en daardoor een spanningsboog ontbreekt. Het kleurt op dat gebied net teveel binnen de lijntjes om echt uitmuntend te zijn. Maar het doel waarvoor de film is gemaakt, een ode aan (Air) Jordan is bereikt!

Vanmiddag de film weer herkeken, vanaf het begin wordt je platgegooid met visuele grappen & woordgrappen. Vooral in het begin zijn veel grappen hilarisch. Helaas slaan er tegen het einde aan een boel grappen ook dood en zijn sommige grappen toch vaak een herhalingsoefening van eerder gemaakte grappen.

Voor de rest sta ik nog steeds achter mijn eerdere recensie, alleen krijgt de film helaas wel een half puntje aftrek.

3,5*

Ik heb serieus wel minstens 10x dubbel gelegen. Alleen al alle scenes met Leslie Nielsen zijn in 1 woord geniaal te noemen!

The Alabama Solution laat op een originele, maar doodenge manier zien dat het gevangeniswezen in de VS echt in en in rot is en dat corruptie hoogtij viert. Mensenlevens doen er niet toe en die lui kunnen op "the Alabama Way" gewoon hun gang laten gaan. Wanneer je een witte oude man van een onderzoekscommissie hoort uitspreken dat elke gevangene/crimineel de doodstraf zou moeten verdienen, maar ze enkel door federale wetgeving dit niet kunnen maken, dan weet je dat veranderingen nog lang niet in het verschiet liggen.

Tenenkrommend en je vertouwen in de VS hun rechtsysteem neemt met deze docu een nieuwe knauw

Inderdaad een vrij oppervlakkige film.

Het plot klinkt uiteindelijk veel spannender dan de film ook is. Je verwacht een Se7en achtige film, maar komt er nog geen mm van in de buurt.

De serial killer laat weinig tot de verbeelding toe en al met al verpest dit de spanningsboog behoorlijk. Het kat en Het dramatische toontje rondom het gezin van Alex Cross en het seksleven van zijn partner Thomas met mede collega Monica laat ook te wensen over. Dit komt ook mede door de acteurs, die eigenlijk het charisma missen om een film te dragen. Vooral de onbekende Perry als Cross mag nog niet eens de veters strikken van Morgan Freeman. Hoe hij sommige theorieën zo abrakadabra uit de hoge hoed weet te toveren levert ook onbedoeld humoristische momenten op.

De film is verder wel erg vlot en ondanks de vele minpunten best onderhoudend. Het is alleen geen hoogvlieger en kent ook geen memorabele momenten.

2,5*

Helemaal eens met Sjoerdow, gelukkig hebben wij een Pathé Unlimited kaart he

Maar hij verwoordt het prima, er zit heel veel vaart in de film, waardoor een heleboel personages niet helemaal goed uit de verf komen. Ondanks dat zijn een heleboel karakters wel ontzettend leuk, de Rode koningin(Bonham Carter) is grappig, the Mat Hatter(Depp) de houterige Stayne(Glover), de gek bewegende Witte Koningin(Hathaway), de gekke haas en de dikke tweeling. Alleen toch jammer dat bijvoorbeeld die twee dikkertjes en die haas niet veel tijd kregen. Ook Wasikowska is overtuigend als Alice.

Verder zag de wereld er oogstrelend uit, maar dat kan je wel aan Burton toevertrouwen. De muziek is hier en daar mooi, maar ook erg vaak standaard, gelukkig was mijn aandacht al verslapt bij de aftiteling.

Verder is de 3D toevoeging natuurlijk zoals je mag verwachten, alleen vraag ik me af of het nou echt nut heeft. Zo'n brilletje blijft toch irritant zitten.

Alice in Wonderland is gewoon een zeer vermakelijke en prachtige 3D film, alleen de diepgang (te snelle introductie van de Wonderland personages) mis je gewoon waardoor sommige grappige personages niet helemaal goed uit de verf komen.

3,5*

Heb veel van mijn top10 films een herziening gegeven de laatste tijd, nu was ook Alien weer aan de beurt.

De film verliest niets aan glans bij mij, alles is subliem aan de film. Ik vind de opbouw heerlijk en lekker traag, het bouwt de spanning gestaag op. Heerlijk hoe de film veel gebruik maakt van de omgevingsgeluiden(of geen geluiden), dat maakt het in dit geval reuzespannend.

Verder ziet het er werkelijkwaar prachtig uit, de hele films straalt iets claustrofobisch uit, de gangetjes zijn lekker nauw, er is geen engere en beter weergegeven alien monster dan in deze film, de spanning is goed aanwezig, het camerawerk is subliem.

Alles bevalt mij aan deze film en hij staat ook nog steeds terecht op nr.2 in mijn persoonlijke Top10.

5*

ALien Nation is vooral een politiefilm, een waar we er al zovelen van hebben gezien. Twee rechercheurs werken aan een zaak. De een wordt vermoord en de ander krijgt een nieuwe partner toegewezen waar hij in het begin niet mee kan opschieten, maar uiteindelijk worden het wel dikke vrienden. Het enige wat Alien Nation zich doet onderscheiden van de rest van de meuk is het feit dat het dit keer niet om een chinees of neger gaat, maar om een Alien.

Een Alien dat samen met een boel anderen een minderheid vormt, niks verrassends qua plot verder dus. Vervang de neger of Aziaat door een Alien en je hebt een voor de rest identieke film. Dat is best jammer, want het uitgangspunt is best interessant. Er gebeurt helaas weinig bijzonders en het plot laat zich al lang raden.

Wel kijkt de film makkelijk weg en zijn de vele aparte die de aliens hebben best geinig en levert dit af en toe vermakelijke momentjes op. Helaas was dit ook alle lol verder.

2,5*

Nou nee, normaal hebben van die Asylum producties wel een hoog bullshit gehalte waardoor je er nog wel om kan lachen. Alles is om te huilen in deze goedkope productie, maar dat ze alles zo serieus nemen en er werkelijk niets te lachen valt maakt deze mini productie toch wel een kleine ramp.

0,5*

Ik kan best begrijpen dat je deze film goed kan vinden omdat het zo slecht is. Helaas heb ik dat gevoel niet over gehouden aan de film. Vooral die Japanse humor is van een erbarmelijk niveau. Zij laten zich ook al gauw verleiden tot het trekken van gekke bekken(die dikke blonde Japanner is een dieptepunt). Mensen moeten eens leren dat zoiets NIET grappig is.

Voor de rest verwacht je qua special effects niet veel en dat is het ook niet. Wel blijven die inconsequente handelingen vervelend. In het begin zijn de ninja's erg snel en zie je ook met erg lelijke CGI hoe snel ze over daken en door hoge bomen heen rennen. Om vervolgens sloom, traag en irritant te reageren wanneer er een net zo'n snelle alien rondloopt.

Sowieso doet deze film de reputatie van ninja's niet erg goed, aangezien ze hier voornamelijk als schijtbakken worden neergezet. Dit komt ook voornamelijk door een overvloed aan dialoog, die dit soort films nou niet bepaald aantrekkelijker maken.

Ook erg jammer is de alien, die eerder op een geëvolueerd paard leek, ik had er niets mee.

Enige wat me wel kon bekoren in deze film waren de actiemomenten, die choreografie kan je wel aan Aziaten overlaten.

Desalniettemin erg slaapverwekkend, deze Predator kloon.

1,0*

Ik ging met hoge verwachtingen de film in en Romulus heeft de verwachtingen waar gemaakt. Vanaf seconde 1 ademt de film sfeer uit en voelt de film authentiek aan. De film sluit naadloos op Alien aan en de technologie in de ruimteschepen voelt ook hetzelfde aan. Lekker rauw zoals Alien ook was. Dit kan ik enorm waarderen. De film past naadloos in het universum, wordt er goed ingeschreven en het voelt niet geforceerd aan. Daarnaast vindt er voldoende uitleg plaats voor de leek.
Hoe het verhaal op gang komt is wel erg makkelijk, maar er wordt niet teveel aandacht aan geschonken en de film heeft zo'n hoog tempo dat het niet ergert. Het gaat in dit geval om het feit dat blijkbaar geen enkele autoriteit het grote ruimtestation opmerkt in de baan van de planeet, maar een stel arbeiders wel.

Audiovisueel is de film om door een ringetje te halen. De film is bij vlagen heel claustrofobisch, maar tegelijkertijd schuwt Alvarez niet om prachtige wijde ruimteshots te tonen. Echt heel indrukwekkend bij het budget van 80 miljoen dollar. Het sounddesign is prachtig. Bij vlagen is de film echt spannend en daar speelt het geluid op in.
De film leunt verder ook veel op actie en is daarin ook een mix tussen actie en horror en leunt af en toe meer naar actie zoals Aliens.

De personages heb ik niks op tegen. Ze worden goed en duidelijk gebracht en doen het hoognodige. Al zijn een paar wel duidelijk kanonnenvoer voor de Xenomorphs en zijn ze ook zo weer verdwenen voor je erg in hebt. Ze handelen af en toe wel typisch voor dit soort films. Emotioneel en ondoordacht, maar daarom vind ik de androids zo'n mooie toevoeging. Die rationaliteit daartegenover zetten waardoor je je niet hoeft te ergeren.

Verder is de film een dikke adrelanine trip van begin tot eind en heb ik me geen moment verdeeld. In de laatste akte duurt de film wel iets te lang en had de film al wel eerder kunnen eindigen. Daarvoor in de plaats krijg je wel mooie body horror te zien, wat je overigens door de hele film al wel goed gedoseerd krijgt.

Nee, dit is precies wat ik hoopte en had verwacht. De film is een kruising van Alien en Aliens, houdt het simpel en vormt een mooie film binnen het universum zonder dat het teveel probeert. Het is niet perfect en het had net nog wat spannender gemogen, maar het hoge tempo vergoedt veel. Dit gaat zeker nog op disc aangeschaft worden.

Ranking is voorlopig

Alien
Aliens
Prometheus
Romulus
Alien³
Covenant
Resurrection

Toch met een halve ster verlaagd. Gisteren in full HD gezien op dit scherm:

http://oi51.tinypic.com/2cwk8io.jpg

Dit levert dan ook gigantisch mooie plaatjes op. Extreem zitten genieten van de actie, muziek, special effectes, designs van de Aliens, de voertuigen en gewoon het algehele verhaal. Mooie ervaring.

Toch kan dit deel ondanks zijn extreme goedheid bij lange na niet tippen aan het origineel.

De aliens worden aan de lopende band geslacht en de onderhuidse spanning is soms voelbaar, maar niet zo extreem als deel 1. De mysterieusheid heb je gewoon nauwelijks in deze film.

Als je helemaal wilt gaan lopen bitchen kan je de details afzeiken, waarom hebben ze een android in zo'n ouwe lullen lichaam van Henriksen gestopt en niet 1 of andere frisse twintiger. Niet bepaald logisch. Maar ik zie dit verder niet als kritiek.

Qua actie en vermaak gigantisch goed, maar voor de horror/spanning zoek ik mijn heil toch bij het superieure eerste deel. Een klassieker van de bovenste plank.

4,5*

Onevenwichtige film die zijn goede kanten heeft, maar ook zeker mindere kanten. De cast op zich is niks mis mee, alleen de relatie tussen Dunst en Gosling vind ik zeker niet altijd geloofwaardig overkomen, daarnaast vind ik dat in die helft van de film teveel de nadruk is gelegd op het personage van Dunst, die uiteindelijk "vermoord" wordt. Eigenlijk hoort de focus om Gosling zijn personage te draaien, aangezien hij de spil van het verhaal is. Doordat de aandacht maar mondjesmaat op hem gericht is kan ik uiteindelijk ook weinig met zijn personage. Vanaf de "moord" op Katie Marks werd de film ook oninteressant voor mij, aangezien het toen opeens om zijn personage ging.
Voor de rest wel sfeervol en een paar goede bijrollen, maar meer ook niet.

2,5*

All Is Lost is een mooie one man show van Robert Redford, die hier als ervaren rot een krachtige rol neerzet. Er gebeurt meer dan genoeg om een op het oog saaie plot tot het einde voort te stuwen.
Toch is de shit die Redford mee maakt wel iets teveel van het goede. Ondanks dat het realistisch is hoop je toch af en toe op een rustmoment of een moment dat het wat beter gaat, maar de hoeveelheid bad luck is op een gegeven moment wel bereikt. Tegelijkertijd is het natuurlijk wel een frisse look op dit genre dat beter mee kan gaan met de realiteit, maar tijdens de hele film blijf je dat nare gevoel continu houden.
Alleen jammer dat ze op het einde dan toch nog positief hebben gemaakt, waardoor je toch het idee krijgt dat ze breken met de rest van de film. Dan had ik toch liever ook een roteinde gehad, want het moment dat hij zonk had toch iets emotioneels.

Zeker geen slechte film, maar de eentonigheid van alle kutdingen die Redford overkomt is me net even iets teveel. Daarnaast is het lastig om het zwijgzame acteren zonder dialoog van Redford goed te kunnen beoordelen, maar op mij kwam hij wel overtuigend over.

3,0*

Sluit me aan bij niethie, overigens moet ik wel zeggen dat ondanks de prima passende soundtrack de muziek echt totaal niet mijn stijl is. Echter kan ik de film hier niet om afkraken natuurlijk. Ook Folland is heerlijk sympathiek en het rustige verhaaltje kibbelt lekker door richting het einde.

Film met een herzieningswaarde!

3*

Ondanks dat het plot aanspreekt en het lastig is om een slechte oorlogsfilm te maken is het Mann toch gelukt met de remake van All Queit on the Western Front.

Het grootste probleem is dat je continu een afstand voelt tussen jezelf als kijker en wat er op het scherm gebeurt. De film slaagt er niet in om tot je door te dringen en daardoor is eigenlijk alles wat er op het scherm gebeurt een bijzaak. Je leeft niet mee met de personages, voor zover ze überhaupt een karakter hebben. Iedereen blijft redelijk anoniem, waardoor het je ook geen zak uitmaakt wat er gebeurt. Daarnaast is er een film met een soortgelijk plot die je wel bij de strot grijpt, Full Metal Jacket. De harde ontberingen tijdens de opleiding en het psychologische aspect komt daar veel beter tot z'n recht, ondanks een compleet andere setting.

Het helpt verder ook niet mee dat Duitsers allemaal Engels(Brits en Amerikaans) spreken, wat ook niet helpt om de kijker de film in mee te sleuren.

Her en der wat mooie scènes(het doden van die Fransman) en zijn de modderige loopgraven mooi vorm gegeven, maar het helpt niet om je emotioneel te betrekken in All Quiet on the Western Frond.

1,5*

Een aardige film, maar nadat je afleveringen uit de serie hebt gezien voelt de film toch ietwat teleurstellend aan. De humor is minder aanwezig en de film is af en toe wat te zwaar t.o.v. de serie. Ook is bijna 2 uur ietwat te lang voor een film in dit genre. Gelukkig zijn die lullo's van Swift boys wel echte mannen en komen de rollen niet geforceerd over, iets waar ik me in neerlands cinema wel is aan irriteer.

2,5*

De film begint veelbelovend en is ook vooral het eerste uur erg grappig. Wel is de humor soms iets te geforceerd(Cas Jansen zijn rol als moslim) en is de intro iets te overduidelijk en uitleggerig.

Toch heb ik regelmatig moeten lachen met als hoogtepunt de overnachting op de Duitse nudistencamping.

Hierna gaat de film wat bergaf, wordt het veel te langdradig, geforceerd(wat een gedoe in dat Franse kutdorpje zeg) en bovenal ook veel te sentimenteel en klef. Je mist af en toe het voetballen wel en de nadruk ligt toch wat teveel op de persoonlijke problemen, waardoor het laatste half uur verandert in een uitlaatklep voor de acteurs en een overduidelijke ode aan Antonie Kamerling. Enkel de leuke en natuurlijke gespeelde personages slepen je vanaf dit moment door de film heen.

De serie blijft toch veel leuker(juist omdat 20 minuten voor dit veel beter past dan ruim 2 uur).

2,5*

Extreem saaie 'horror/thriller', wat enkel door de prachtige Heard, het mooifilmerij en een geinig einde nog het aanzien waard is. Voor de rest zou ik me maar goed wapenen voor een lange zit omdat de tienerproblemen blijkbaar belangrijker zijn, en dat ondanks de geringe speelduur.

2*

De film en de locaties zijn mooi en de sterk acterende Elle Fanning heeft al een aantal keren bewezen dat zij met gemak een film kan dragen. Ook leuk dat ze zich in verschillende genres begeeft, behalve dan de absolute blockbusters. Ook in all the Bright Places is ze sympathiek en kan ze haar emoties op het scherm goed kwijt. De film is erg deprimerend van toon en probeert een mooie boodschap over te brengen, maar doordat Smith's personage niet heel sterk is geschreven en ook niet geacteerd, blijft het effect waar de makers voor wilden gaan een beetje in het midden liggen.

Aan Fanning heeft het iig niet gelegen.

3,0*

All Together Now is een leuke en kleine Netflix film die wat zwaarder op de maag ligt dan de gebruikelijke films in dit genre. Juist het gewichtige zorgt ervoor dat deze film prima uit te zitten valt en zich prima staande weet te houden tussen de vele coming of age tienerfilms die op het platform verschijnen. Dat alles erg mierzoet eindigt en andere plotelementen ook uitgekauwd zijn, kan ik uiteraard wel voor lief nemen, want het voelt wel verdiend aan. Mede dankzij het sterke spel van Auli'i Cravalho.

3,0*

De humor en de dik aangezette typetjes moeten je liggen, waardoor dit echt een typische film is waarbij de smaakkwestie naar voren komt. Ik heb een aantal keer hard moeten lachen om de botte over de top humor en verrotte personages, dus Alleen maar nette mensen valt wel in mijn smaakcategorie. Wel wordt het verhaal erg zwak gebracht en werd het avontuur van David steeds ongeloofwaardiger en vervelender. Jammer na zo'n sterk begin.

2,5*

Ik moet zeggen dat ik me best heb vermaakt door het luchtige toontje in de film. Ik heb me een keer niet gestoord aan het acteerwerk en het is allemaal best aandoenlijk.

Echter duurt Alles is Samsung veel te lang en zouden veel situaties beter uit de verf komen als dit materiaal voor een serie zou worden gebruikt. Doordat er zoveel in één film gepropt wordt komen niet alle verhaallijnen even goed uit de verf, bijvoorbeeld die met de twee ouders die uit elkaar gegroeid zijn.

Krappe 3,0*

Inmiddels al weer twee dagen geleden dat ik deze film heb gezien en er is bijzonder weinig blijven hangen. De film zit verder degelijk in elkaar, maar nergens zit er een momentje in de film die je nog niet eerder hebt gezien(om over Love Actually geripte verhaallijnen nog niet eens te beginnen).

Deed Alles is Familie me toch wat meer.

2,5*

Leuk leuk leuk, dit zijn nou films waar ik van houd.

De film geeft een mooie coming of age gevoel bij de 15 jarige William. Hij gaat mee met een rock-groep om als journalist een artikel over ze te schrijven.

In het begin is het natuurlijk allemaal extreem vrolijk en worden alle mooie kanten van het rocksterren leventje uitgelicht. Dit levert lekker veel sympathieke en vermakelijk momenten op. Tuurlijk loopt dit leventje niet altijd op rolletjes en dat komt ook extreem goed naar voren.

Dit wordt allemaal in beeld gebracht met zeer sfeervolle jaren 70 muziek, een razend enthousiaste jonge cast en een speelduur waar ik WEL vrolijk van wordt, vooral in zo'n genre als dit. Enig puntje van kritiek is het dialoog met Hudson in New York in dat parkje, niet helemaal overtuigend van Fugit, kan me wel in goongumpa's commentaar vinden, hij heeft geen koppie om boos te zijn

Almost Famous is een zeer goede coming of age film, verpakt in een rock wereld jasje. Een aanrader voor liefhebbers van het genre.

4*

De film kwam wat moeizaam op gang en het was echt voorspelbaar aan alle kanten. Het is vooral dat de jongelui aanstekelijk acteren en het acceptabel maken om naar te kijken, want het plot was verder matig en veel bijrollen voelen toch onderbelicht aan. Gelooft bijvoorbeeld iemand nou echt dat de hoofdrolspeelster dikke vrienden is geworden met die drie meiden? Verder scheelt het dat zo'n zomers dorpje altijd een mooie locatie is om films te laten plaatsvinden.

Middle of the road meuk. Niet slecht, maar nergens laat het ook een blijvende indruk achter.

2,5*

Doodsaaie film dat totaal niet tot leven wil komen en ten onder gaat aan de zwakke uitwerking van Dushku haar personage. Haar inleving/emotionele betrokkenheid in de zaak komt nooit echt goed aan het licht, net zoals haar toewijding gedrevenheid. Zeer matig geschreven en geacteerde rol van Dushku. Sowieso vind ik het maar raar als zo'n lekkere meid zo'n gestoorde rechercheur moet spelen. Stupide.

Het is allemaal maar bijzonder matig uigewerkt en uiteindelijk gaat de film ook nog is ten onder aan het vele oninteressante gelul. Het onderzoek is totaal niet spannend en boeit ook op geen enkele manier. Einde deed dan ook niet meer dan mijn wenkbrauwen fronzen.

Ook het camerawerk was bij tijd en wijlen om te janken, vooral tijdens die groepstherapie in een mini cirkeltje ergens na een kwartiertje kon ik wel janken zo slecht was dat.

Eigenlijk niks goeds over de film te melden, nou ja... toch nog iets: Ik heb ze wel is slechter gezien.

Voor de rest een zeer slechte film dat schromelijk overgewaardeerd wordt op MovieMeter.

1*