Opinions

Inderdaad een erg leuke film.

Het was even inkomen, het gezwets over soorten wijn begon op een gegeven moment wel wat te irriteren in het begin. Beetje te veel interessant doenerij. Maar naarmate de film vordert werd ie steeds leuker.

Het gaat over twee losers voor de duidelijkheid, de ene weet het erg duidelijk van zichzelf en probeert er niet al te veel de nadruk op te leggen. De ander vindt zichzelf juist het mannetje, maar ondertussen.... Erg goed geschreven dialogen, leuke situaties en dramatisch ook aardig. Deed me denken aan The Trip van vorig jaar, maar deze was er natuurlijk wel eerder. Ik vond ze uiteindelijk net zo leuk.

Visueel was het aangenaam maar niet echt al te opvallend. Een paar erg leuke scenes tillen de film van leuk naar erg leuk te tillen. Met name die scene waar Giamatti die portomonnee terug gaat halen , heerlijk.

4*

Echt geniaal.

Ik had al wel wat verwacht van Wheatley, maar dit was toch wel meer dan dat. Prachtig wrang, en prettig gestoorde film. Het is een soort Bonnie & Clyde in de Highlands, met een stel onmetelijke verstoorde persoonlijkheden die om welke reden dan ook langs allerlei oersuffe trekpleisters gaan. Je krijgt vanaf minuut één medelijden.

De humor is echt fantastisch, het verhaaltje eigenlijk in zekere zin best triest, en visueel is het bij vlagen geweldig. Het camerawerk is vaak erg sterk, maar Wheatley blinkt vooral uit in de editing. Zoveel ontzettend leuke scenes gezien, ik denk dat de kills er nog nooit zo grappig hebben uitgezien als in Sightseers. Wheatley brengt alles echt fantastisch in beeld. En dan het simpele maar oh-zo wrange en ironische einde. Kon niet beter eigenlijk.

Heb er nog een nachtje over geslapen maar ga toch voor de 4.5*. Wheatley

Vond het niet al te veel om het lijf hebben.

Beetje een Lost in Translation van vaderlandse bodem. Het gaat vooral over eenzaamheid en isolement in Tokyo. Komt nu wel wat meer gedrevenheid van de hoofdpersoon bij kijken. Al vond ik dat het allemaal niet genoeg over kwam. Ook audiovisueel en qua sfeer weinig bijzonders.

Zeker niet slecht, maar biedt veel te weinig om echt interessant genoemd te kunnen worden.

2.5*

Eigenlijk tot de helft wel de moeite waard.

Lekkere sfeer en dito sounddesign tot dat moment. Veel maffe situaties en een vaag gebeuren houden de film eigenlijk continu boeiend. Wel erg veel game-achtige situaties, zoals die scene met zo'n monster zonder armen, waar zelfs het camerawerk zo uit een tussenfilmpje van de game had kunnen komen. Ook was de puzzel wat te vlot en leek er amper moeite gedaan te moeten worden voor de hints. In een film wel nodig om de vaart er in te houden, maar zoiets zal in een game (als je er zelf inzit) wel veel beter werken. Maar al met al, lang stevende deze film af op een mooi cijfer.

Totdat blijkbaar de weirde situaties en de grimmige sfeer overboord moesten worden gedaan voor een uiterst duf verhaaltje over hekserij, goedheid en slechtheid en andere dingen die totaal de angel uit de film haalden. Het hele gebeuren in die kerk heeft nog geen kwart van de uitstraling van de rest van de film. Erg jammer dat alles uitgelegd moest worden. Hoewel... het was nog steeds allemaal uiterst rommelig gebracht, het had daardoor ook nog eens amper meerwaarde dat elke stap verteld werd. Snap volgens mij wel een beetje in elkaar zit, maar had liever gehad dat ik er geen fuck van begreep en de film boeiend was, dan dat ik het wel een soort van doorheb, en van de film heel weinig overbleef.

Potentie was er wel degelijk, zat er ook volop in het begin. Het laatste stuk was ronduit slecht. Kleine 2.5* overall.

Niet veel beter of slechter dan het origineel. Wel wat andere dingen in, spanning wordt minder uit de suggestie gehaald en meer uit wat je ziet, dat is wat minder. Wat sterker is, is dat het net wat beter verteld is tot het laatste stuk dan in het origineel, het laatste stuk is dan weer flink minder. In het origineel al niet bepaald het beste stuk, hier nog slechter.

Wel wederom een goeie rol van Olsen, maar wat zo jammer is, is dat het one-shot principe en het volgen van en vermengen van de trauma's en daadwerkelijke gebeurtenissen van een misbruikt meisje niet wat beter uitgewerkt lijkt te kunnen worden. Gebeurtenissen zijn uiteindelijk weer te vergezocht en moet origineler kunnen dan deze bekende variant zonder een andere titel te hoeven noemen.

ook 2*

Mja, vond dit bij vlagen best aardig, maar ook heel vaak behoorlijk vervelend. Dat enorm aangedikte gevatte in de dialogen trok ik soms erg slecht. Vooral omdat er eigenlijk alleen maar vervelende personages in deze film lopen. Cooper is té overdreven popie-jopie, Lawrence als personage te aangedikt bijdehand en boos. Als actrice vond ik haar altijd erg down to earth overkomen. Hier juist niet. Het gaat me niet om het personage zelf, maar Lawrence laat soms iets te veel merken hoe tof ze deze rol wel niet vond. Kwam niet meer naturel over en deed me iets te veel denken aan een persoonlijke moment of fame. Vond haar in Winter's Bone echt een stuk beter, maargoed wie ben ik. Hun onderlinge dialogen, en dan met name in het begin (oh ja die en die medicijnen...) waren echt een beetje vervelend.

Verder de rest van de cast. De Niro vond ik eigenlijk ook vervelend, maar nog niet zo erg als die moeder. Die donkere gast die met Cooper in de inrichting zat is ook redelijk vermoeiend, net als Cooper's broer, Lawrence's zus en zwager. Het is niet erg leuk dat je in een film praktisch iedereen onsympathiek vind zonder dat het zo bedoeld is.

Qua regie vond ik het nog wel aardig, en tegen het einde werd het wel iets minder dweperig, maar kwam het sentiment behoorlijk opzet, al weet je dat ook al van tevoren. Werd nog vrij aardig uitgewerkt, maar de dans vond ik tegenvallen als sleutelmoment van de film. Het is ook geen heel slechte film verder maar ook niet heel groots als je het mij vraagt met een hoop licht vervelende personages. Dat werkt niet zo in feelgood denk ik.

2.5*

Het was me jammer genoeg nog niet gelukt Afterschool te zien, maar dat zal er wel snel van komen. Simon Killer is een erg mooie, subtiele, dreigende en sfeervolle film. Geproduceerd door o.a. Sean Durkin van Martha Marcy May Marlene, en dat is te merken. Het is een film in een zelfde stroming van filmmakers die handheld filmen, en dicht op te huid zitten met subtiel uitgewerkte personages en motivaties.

Ook in Simon Killer wordt er een hoop in het midden gelaten. We vallen eigenlijk midden in het verhaal van een net afgestudeerde twintiger, een niet bepaald sympathiek figuur die duidelijk worstelt met zichzelf. Niet alleen zijn op de klippen gelopen relatie zorgt voor problemen, gaandeweg de film wordt toch wel duidelijk dat hij niet helemaal in orde is. Al blijft het allemaal wel subtiel en wordt eigenlijk nooit echt duidelijk wat nu echt de aard van de problemen is. De titel helpt je eigenlijk de hele film door in een bepaalde richting, maar de film zelf drukt daar geen stempel op.

Verder visueel erg sterk. Zeer los, maar bij vlagen erg gestyleerd, goed camerawerk en effectieve filters. Vond het uitstekend werken. De soundtrack is ook ontzettend fijn, en er zitten een sterke dansscenes in. Het acteerniveau is redelijk goed, vrij naturel, soms wat minder sterk maar dat was te vergeven.

Verdient wel 4*.

Erg vermakelijke film.

Grappig hoe je het noodloot al vanaf scene 1 ziet aankomen, en personages zulke omzwaaiingen kunnen maken door een tas met geld. Een erg humoristische film ook als je het mij vraagt, al mocht het soms wat subtieler. Wat dat betreft is het een soort Coen Brothers film, maar die zijn doorgaans toch net wat grappiger.

Het laatste stuk is misschien wat flauwer, al past het absolute eind juist wel weer erg goed. Lekker wrang slot. Sterke rollen ook en een sterk sfeertje.

3.5*

Ook een middelmatige aflevering van The Simpsons is gewoon leuk.

Want dat is dit gewoon eigenlijk, een extreem lange aflevering, met een verhaaltje wat ook in 20 minuten kan, en dus verder niet zoveel toevoegt aan de serie. Het tempo is ook wat lager, en ook de grapdichtheid is niet heel erg hoog. Verder snap ik de opgepimpte animatie niet zo. 3D, why?

Alsnog komen er wel flink wat mooie momenten voorbij en vermaak je je elk moment wel, maar het is nergens zo groots als de serie kan zijn. Kijk ik nog liever een stuk of 4 afleveringen in dit tijdsbestek dan deze film.

3*

Leuke stijlvolle film. Visueel schitterend, al vanaf de eerste scene. Door de hele film vind ik de scenes in de regen het mooiste, kunst hoe ze dat op het beeld hebben gekregen. Verder slaan de verhalen natuurlijk nergens op, maar dat hoort er natuurlijk bij. Leuk over the top, veel overdreven geweld en sadistische personages. 3.5*

Sfeervol maar behoorlijk saai filmpje.

Lukte eigenlijk geen moment de aandacht vast te houden, verhaaltje is te slap en een tikkeltje afgezaagd (soort kind van een verre neef van The Wicker Man en het zusje van Seven), en qua personages is het allemaal wel erg over the top bij momenten zodat het allemaal niet echt overkomt. Einde was ook erg suf en voorspelbaar.

Niet echt slecht maar weet gewoon niet te boeien, ondanks dat er flink wat ingrediënten inzitten die tot een goede film hadden kunnen leiden. Sfeervol, visueel prima, aardige soundtrack, maar dat is niet altijd genoeg zo blijkt maar weer. Het is scripttechnisch soms allemaal ook niet best, en uiteindelijk (ondanks wat dwaalsporen) erg voorspelbaar hoe het uitdraait. Jammer.

2.0*

Dit was inderdaad erg sterk. Zeer intense horrorfilm, bloedstollend spannend en zeer eng. Opbouw en spanningsboog is magnifiek. Sounddesign en score is ook ontzettend goed, en het ziet er allemaal erg strak uit.

Zo loopt het eigenlijk heel lang heel goed, maar laat de film jammer genoeg in het laatste halfuur alles te veel lopen. Laatste stuk is echt beduidend minder. Inmiddels is de clou wel duidelijk, en alles loopt naar het einde toe minder verrassend. Komt ook omdat de spanning van de zoektocht naar de clou niet interessant genoeg en eigenlijk vooral niet mysterieus genoeg is, en loopt het aspect van de verhuizing verhaaltechnisch niet zo lekker. Ook de schrikeffecten zijn wat gemakzuchtiger en makkelijker.

Los van dat een erg sterke horrorfilm, en een van de weinige keren dat ik ook fysiek beroerd raak door zo'n film. 3.5* maar had makkelijk een halve bij gemoeten.

Alle goede bedoelingen en het campy retrogevoel in de sfeer van Amsterdamned en De Lift ten spijt is het jammer genoeg gewoon geen beste film geworden.

De film is erg herkenbaar als eentje van Dick Maas, volledig in lijn met de tweede helft van de jaren 00 zijn de 80's niet ver weg. Gelukkig heeft de film dat nog, en is het allemaal zelfbewust, anders was het denk ik heel weinig waard geweest. Enkele leuke momenten redden het nog aardig, maar uiteindelijk vond ik het niet grappig genoeg om de minpunten helemaal te counteren.

Allereerst wordt er gewoon wel écht slecht geacteerd, en dat heeft weinig met Nederland te maken, of dat het gewoon meer opvalt omdat het Nederlands is, het is gewoon echt dramatisch. De dialogen zijn daarnaast gewoon echt te krakkemikkig voor woorden, tel de acteurs en slecht geschreven teksten bij elkaar op en je krijgt zouteloze oneliners over en weer, zielloos opgelezen van een blaadje tekst. Het meest typerende daarvoor zat al helemaal in het begin in dat klaslokaal. Hoe de leerlingen daar 'spontaan' om beurten grappig bedoelde quotes uitbrachten was echt niet om aan te horen, echt tenenkrommend.

Tussendoor wat geinige fragmenten, tot we bij de achtervolginsscene aankomen. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Maas hier veruit het hoogtepunt van de film in zag (begrijpelijk ook wel, daar niet van). Helaas is de scene gewoon slecht. Om te beginnen zijn de effecten erg ondermaats, het zag er echt niet uit, meer kan ik er niet van maken. Daarnaast was de choreografie ook niet best, en van wat je moest zien was weinig te volgen. Bovendien was de scene ook echt ontzettend gek getimed, uit het niets was daar ineens die achtervolging, nergens wordt er iets aangekondigd, een scene die totaal uit de lucht valt en daarmee elke context voor een achtervolging mist. Iets te veel gedacht dat de scene zelf zo vlammend zou worden dat we dat wel konden vergeven vermoed ik, niet het geval helaas. Gelukkig eindigde de scene nog wel grappig. Wel vond ik dat na deze scene de film aardig doodsloeg, tot de climax (die ook wel aardig tegenviel).

Verder staan er ook nog wat kleinere minpunten, zoals bedenkelijke geluidseffecten, saaie cinematografie, en veel getelefoneerde schrikmomenten. Vond ook de make-up er wel eens beter uit heeft gezien in zulke films, met name de verbrande kop van Niklas zag er niet echt denderend uit.

Uiteindelijk is het weliswaar voorbij voordat je het weet, en natuurlijk is het soms best wel leuk. Had wel iets stuk lolligers verwacht en gehoopt, dit is gewoon te beperkt om de veelvoudige minpunten door de vingers te zien.

2*

Blijft een hele goede film, maar ik verlaag hem toch met een half sterretje omdat ik hier en daar toch wat fouten en eigenaardigheden tegenkwam. 4* dus.

Tweede Bergman en ook deze vond ik vrij sterk. Wat makkelijker dan Persona. Filosofisch is dit gewoon vrij interessante materie, pakt aardig uit. Verder een sterke cinematografie wederom.

Mijn favoriete regisseur zal hij niet snel worden, maar Bergman levert voor zover wel interessante films af.

3.5*

Aardig wegkijkertje, maar... uiteraard redelijk standaard.

Audiovisueel doorsnee, acteurs zijn aardig (Rowlands vooral), en het verhaaltje boeit nog wel. Het plotje was nog wel geinig, maar in retrospectief maakt de ontknoping een hoop handelingen van de personages nogal belachelijk. Kan het gemist hebben, maar het hele gedoe met die spiegels kwam uiteindelijk alleen maar over om de kijker een beetje op het verkeerde been te zetten. Tenzij je zegt dat het allemaal onderdeel was om dat meisje dat Hoodoo-gedoe te laten geloven, maar dat lijkt me een beetje vergezocht als je ook de hele tijd schimmen in spiegeltjes ziet, en John Hurt helemaal in paniek raakt als hij een spiegeltje voorgehouden wordt, en er vanalles beweegt vanachter dat geheime deurtje enzo.

Afijn.. 2.5*

Vond het een behoorlijk onduidelijke en ruwe documentaire. De sfeer en met name de muziek vergoedt dan wel weer een hoop. Bovendien gewoon een must-see voor Drake fans.

3*

Inderdaad, Skyfall is beter dan de vorige twee Bonds. Dat is dan ook mijn enige (echte) referentiekader wat ik op het genre kan plakken. Ik heb vroeger natuurlijk wel eens een Bond gezien, maar welke dat zijn geweest zou ik niet weten. Vond het allemaal een grote eenheidsworst eerlijk gezegd. In hoeverre Skyfall overeen komt met de andere films in de afgelopen 50 jaar kan me dus niet zoveel schelen, laat staan in hoeverre de film en het hoofdpersonage trouw blijft aan de boeken.

In ieder geval is de film vooral visueel een wereld van verschil met de vorige twee delen. Met name Quantum of Solace was verschrikkelijk lelijk geschoten. In Skyfall vallen een aantal dingen erg op. De camera (weet niet welke ze hebben gebruikt) is duidelijk state of the art. En Deakins als cinematograaf is denk ik wel een meesterzet geweest. Voor blockbuster begrippen is dit namelijk een erg mooi geschoten film. Met name de scenes in Shanghai en Macau zien er prachtig uit. Misschien wel te mooi, want deze nachtscenes vloeken qua pracht en praal wat met de overige scenes.

Inhoudelijk dan, ja dat is dan toch meer Bond-getrouw, een stuk minder namelijk. Dat Bond ouder en minder fitter is, dat is een gegeven van de film. De verschillen tussen de oude en nieuwe garde worden een keer of 50 benadrukt. Dat Bond versleten is ook nog zo'n 50 keer. Al met al is het bijna niet te missen dat Bond zich lichamelijk moet overtreffen. Snappen jullie hem? Bond is oud! ...wat zien daarvan terug op beeld. Hij hijgt af en toe, bijvoorbeeld als hij aan een lift hangt. Tot zover de strijd van Bond met zijn ouderdom...

De Badguy is altijd een relevant element in dit soort films, en ook hier. Ze liften slim mee op de populariteit van psychotische mismaakte slechterikken a la the Joker etc. Waar ze vwb het script sowieso goed naar gekeken heeft. Niet dat The Dark Knight daar nou zo origineel mee was, maar het geeft wel heel goed weer wat het populaire tijdsbeeld is. De badguy wordt gespeeld door Bardem die er zoals vanzelfsprekend een uitstekende vertolking aan geeft. Het personage zelf is een stuk minder. 'Silva' haalt de motivatie uit het feit dat hij als voormalig MI6-agent door M is opgeofferd na roekeloos gedrag waarbij ook nog de levens van 6 andere agenten zijn gered. En zie daar de parallel met Bond, die ook is opgeofferd om anderen te redden. Toen begon ik toch wel blij te worden van deze film, Bond zal toch wel begrip voelen voor zijn lotgenoot? Helaas.. eigenlijk wordt het gaanderweg de film duidelijk dat deze hele loyaliteitskwestie met M totaal niet uitgewerkt wordt, terwijl dat het meest interessante aspect van de film had kunnen zijn. En als dan ook nog blijkt dat het enige motief van Sllva 'wraak' is, en hij M publiekelijk wil excecuteren (wat zelfs niet lukt waarna er genoegen wordt genomen met een 'gewone' aanslag), wist ik dat het script wederom zeer teleurstellend is.

Desalniettemin, moet gezegd dat de film er fraai uitziet, de actiescenes zijn ook sterk, de vertolkingen van de acteurs zijn goed tot uitstekend, en het verhaal loopt vlot. Dus een 3*, maar dat script laat zo veel potentieel liggen.

Dan zit je vroeg op de avond, halverwege Finding Neverland op je horloge te kijken hoelang dit nog gaat duren, in de wetenschap dat later op de avond een Burton-film op de buis komt, eentje die je nog niet eerder zag. En wat een contrast met Finding Neverland, waar er echt geen eind aan kwam, vloog Sleepy Hollow voorbij.

Toegegeven, het verhaal van Sleepy Hollow is niet de meest spectaculaire ooit. Vanaf minuut één staat echter de handtekening van Burton door de hele film heen gegrafeerd in elk shot. Het is smullen vanaf minuut één, wat een stijl en wat een sfeer.

Depp is, ook weer in tegenstelling tot Finding Neverland, lekker op dreef, al was het soms wat tegen het overdreven aan. Geen dragende rol, zoals als in de piratentrilogie, maar wel een bijzonder sterke.

3.5*

Schitterende film. feel-good? Ja soms wel, maar absoluut niet tot het sentimentele aan toe (al kan ik me ook wel weer voorstellen dat je dat nu net wel vindt).

Eigenlijk is de hele film eigenlijk best ongeloofwaardig, het hele verhaal is allemaal veel te toevallig natuurlijk. De 20 miljoen roepie-vraag was in grote lijnen ook wel duidelijk na slechts een kwartiertje. Het mooie is net dat dit in dit geval nou net helemaal niet stoort! Slumdog Millionaire zit eigenlijk best subliem in elkaar, voor elke actie en achter elke vraag is haast een levensverhaal voorhande. Cameravoering en regie is ook meer dan subliem, erg kleurrijk en zeer levendig.

De climax is echt prachtig uitgewerkt, ook met de opoffering van Salim erbij wat het levensverhaal echt zijn glans geeft. Ook dat weer paste perfect binnen de rest van het verhaal.

Dikke 4* en misschien ga ik binnenkort gewoon lekker nog een keer.

Voor een film die het moet hebben van de actie, vond ik de actie eigenlijk behoorlijk karig. Wat we gezien hebben is een stel grommende nazi's met allerlei gekke messen, een vuurgevecht over een halve meter in een lift, en wat schoten uit een naastgelegen flat.
Nu overdrijf ik natuurlijk wat, maar echt veel meer was het niet, en de actiescenes die er waren, waren nog best aan de korte kant. Overigens zal ik me niet profileren als actiekenner hoor, sterker nog, met pure actiefilms heb ik helemaal niets.

Smokin' Aces probeert daarnaast tevergeefs een emotioneel element toe te voegen. Een huilend doelwit, een verliefde huurmoordenaarres, een boze FBI-agent. Allen waren ze volledig ongeloofwaardig en pastte het niet in het karakter van deze film. Dat blijkt ook uit het ridicule einde..

Nog net 2* voor deze gekkigheid.

Goh wat een wijsheid weer. Vandaar ook dat ze in Hollywood films als deze aan de lopende band aan het remaken zijn..

Anyway, aardige film. Beetje langdradig, maar het verhaaltje is best aardig met een actuele tint. Vooral interessant omdat je het hoofdpersonage aan de ene kant echt een mega irritant balletje vindt met z'n gladde vette haartjes, overhempje en lakschoentje, maar naar verloop van tijd hem wel leert kennen als iemand met een ontzettende geldingsdrang. En dan toch leef je wel met hem mee, best apart.

Een stel prima acteurs, maar hier en daar wat wisselvallig, best een leuke soundtrack ook. Ook visueel valt het wel op. Nogal ruw, veel out-of-focus en handheld, beetje slordig soms, maar het meest opvallend is het feit dat het licht ontzettend fel doorkomt. Met name in binnenscenes met een raam op de achtergrond zit je eigenlijk naar een wit vlak te kijken. Weet nou niet of ik het echt fijn vond, het gaf visueel bij vlagen wel een boost, maar ook vaak stond het me tegen dat het je afleidde van de voorgrond.

Kijkt wel leuk weg, omdat het verhaaltje en de personages wel de moeite waard zijn.

3*

Zoals verwacht een beetje een -te- tienerfilmpje.

Qua fantasywereld pakt het aanvankelijk niet al te boeiend en origineel uit, met kastelen, zwaarden, veldslagen etc, de goeie prinses op een wit- en de woeste slechte rijders op een zwart paard, het hielp allemaal niet echt. Ook weer hetzelfde liedje qua accenten, gek genoeg spreken in Amerikaanse films met een fantasy/oudheid tintje iedereen met een archaisch 'Brits' accent, zo ook hier weer.
Verrassend genoeg werd er in dat elfenbos juist wel weer creatief uitgepakt. Was allemaal een beetje té CGI-wise, dieren zagen er niet al te realistisch uit, maar die onderlinge reacties tussen flora en fauna en de overgang was wel goed gedaan.

Visueel verder nog best redelijk, zat nog vrij leuk camerawerk in met wat out-of-focus wat wel aardig werkte bijvoorbeeld. Soundtrack was heel erg cliché, zelfs voor zo'n film.

Wel het hoogtepunt van de film weliswaar, want voor de rest is het een nogal langdradig verhaal. Vond dat er wel érg lang uitgetrokken werd om eindelijk bij die opstandelingen te komen. Verder wat plichtmatige cheesy-scenes, zoals de kus en de Braveheart-speech. De gevechten en veldslagen waren vrij saai, zeker gezien het feit dat je met een stel dwergen best wat creatieve dingen kan bedenken werd er wel erg weinig gedaan.

Qua personages was het ook niet al te veel. Met name de vreselijke overacting van Theron en haar broer vielen op, maar ook Hemsworth was niet best. Stewart zelf viel dan nog zeker mee, heeft wel de juiste uitstraling voor het personage. De rest was allemaal nogal kleurloos, inclusief de dwergen.

Uiteindelijk een kijkbaar maar te langgerekt filmpje, niet creatief genoeg en te standaard. Ondanks enkele lichtpuntjes niet erg goed. 2*

Het is natuurlijk allemaal niet bijster goed doordacht, maar al met al is er voor alle eigenaardigheden wel een -zij het vergezochte- verklaring te bedenken. Een comic verfilming die weinig pretendeert maar wel een leuk allergaartje aan diverse locaties en personages laat zien. Eigenlijk is elke coupe wel weer iets totaal anders, en dat is al bij al toch wel leuk om te zien. De sporadische actiescenes zien er verder prima uit, net als de decors, het camerawerk etc. Wel jammer van die game-look van de besneeuwde buitenwereld. 3/3.5*

Gewoon een leuke film, niks meer maar ook zeker niks minder.

Vooral het eerste uur is leuk. Zuckerberg is echt een enorme droogkloot en een lul-de-behanger eerste klas, maar ik moest toch een paar keer hardop lachen, zoals de scene waarin hij die tweeling ontmoet

Sowieso vond ik de hoofdrolspelers stuk voor stuk uitstekend gecast en prima spelen, Eisenberg steelt vooral de show, perfecte mimiek voor deze rol, maar met name ook Garfield deed het opvallend goed.

Verder een uitermate strak geregisseerde film, visueel niet al te indrukwekkend, al was de bootrace wel behoorlijk tof. Fincher weet vooral in het eerste stuk het studentensfeertje leuk over te brengen. Zoals gezegd ook meteen het beste stuk uit de film, als het zooitje zich naar Californië verplaast kakt de film wat in en is het echte leuke er wel een beetje af. Dat juridische oorlogje was in het tweede stuk te overheersend, en eigenlijk boeide dat niet zo bijzonder veel.

Uiteindelijk wel gewoon een knappe film, niet erg bijzonder, wel leuk en grappig. 3.5*

Het is aardig vlot..

Dat is wel het meest positieve eraan, dat het leuk wegkijkt, maar echt goed is het niet. Een nogal doorgewinterd verhaal, best langdradig, veel te veel verhaal gestopt in korte tijd, zo erg dat het laatste halfuur echt een rommeltje was. Afgeraffeld stukje verhaal dat schiet van verraad naar bombardement naar bevrijding zonder enige lijn.

Verder best typische (volgens mij nagesynchroniseerde) Hollandse dialogen, erg theatraal en onnatuurlijk. Weliswaar met mooie aankleding, en Verhoeven regisseert natuurlijk wel goed en er zitten wel wat aardige momenten in. Maar bovenal ontbreekt bij mij het gevoel "Nou, dat was me nog eens een verhaal van die Erik", redelijk interessant, maar niet waanzinnig intrigerend of enorm boeiend.

2.5*

Eenzijdig... jazeker. Maar als je kolonisten interviewt krijg je eenzijdige verhalen. Zijn namelijk zo'n beetje de meest koppige mensen die er op aarde rondlopen.

Zo'n verhaal wat iemand vertelt ook wat er dan voorbij komt:

- "Palestijnen hebben de landen voor het uizoeken, Syrie, Libanon, Iran. Wij kunnen alleen maar hier wonen..." .

.......

Met zulke mensen valt echt geen zinnig gesprek te voeren natuurlijk. Dit conflict is inmiddels dusdanig dat alles een viceuze cirkel wordt. En opzich vind ik dat deze documentaire wel een interessant punt in de cirkel neemt en dat gedetailleerd laat zien. Hoe kinderen al volop in het conflict zitten ook, aan de Palestijnse kant is dat allemaal niet anders natuurlijk.

Niet bijster briljant ofzo, en redelijk droog, maar ik mag altijd wel graag naar dit soort portretten kijken.

3*

Zeker geen slechte film.

Het verhaal is ietwat clichématig maar verder wel aardig uitgewerkt. Visueel is het bij momenten ook zeker de moeite waard, en ook de soundtrack was lang niet slecht. En vooral die kerel vond ik behoorlijk sterk acteren. Qua drama kent het ook een paar sterke momenten.

Echt groots wordt het nooit, daarvoor is het wat te gewoontjes en te langdradig. Het einde was ook een beetje overbodig, had evengoed 10 minuten eerder kunnen eindigen voor m'n gevoel. Ook was het wat knullig hoe vooral die vrouw in de verschillende levensfase vertolkt werd door kind-acteurs die echt totaal niet op d'r leken. Elke keer zag ze er echt totaal anders uit.

Al met al vrij aardig. 3*

Iets moeizamere Sokurov voor mij. Vond het acteerwerk, met name van de Keizer, wat te aangedikt, maar ook van de Amerikaanse tegenspelers was het niet erg naturel. Visueel wel aantrekkelijk en de film heeft iets hypnotiserends door het geweldige sounddesign, daarvoor nog wel een krappe 3*