Opinions

Visueel bijzonder hoogstaand, maar ik neem aan dat iedereen dat heeft kunnen zien, sowieso al goed voor een voldoende. Prachtige openingsscene, en dat blijft de volle 3 uur zo.

Verder blijft het natuurlijk zware Russische kost. Na al eerder Stalker gezien te hebben was ik niet echt zeker of het genre me uberhaupt verder zou liggen. Het filosofische aspect in Solaris lag me sowieso wat beter dan die in Stalker, en visueel vond ik Solaris niet echt veel onderdoen.

4*

Bevreemende en kille film. Erg grauw ook.

Misschien moet ik hem nog eens zien, was wat moe, maar vond hem best aardig en vooral sfeervol. Niet echt een fijne film, en ook wat lang. Met name het eerste uur vond ik wat te repititief, maar tegen het einde zitten er wel een paar coole scenes in.

3*

Nogal kolderiek blijspel met grote acteurs van die tijd. Je ziet het tegenwoordig ook wel vaak, grote sterren die bij elkaar komen en wat lol gaan maken in een comedy. Pluspunt dat hier de acteurs de film duidelijk dragen, want dat vind ik vaak nogal tegen vallen.

Verder vond ik er barweinig aan helaas, kon er niet om lachen, en na een uur had ik de verkleedpartijtjes en bijbehorende stemmetjes wel gezien. Een enkel leuk moment uit het eerste stuk heb ik daarna ook niet meer gezien. Zo ook de hyperactiviteit van Curtis en Lemmon, was in het begin nog best geinig, maar ging tegen het einde ook nogal op de zenuwen werken.

Ik denk dat dit je vooral moet liggen, kan me hele hoge cijfers dan ook goed voorstellen. Het is alleen echt mijn humor niet, en het blije sfeertje werkt op een gegeven moment ook niet meer voor mij.

2*

Relaxte sfeervolle schets dat enerzijds het romantische Hollywoodleven afbreekt, maar het op een bepaalde manier ook wel versterkt door de cliché's van een stortvloed aan mooie vrouwen, lekker weer en half dronken je dagen doorkomen. Ook dat gegeven zelf is wat cliché, maar het werkt wel.

Eigenlijk vond ik het uiterlijke zelfbesef op het einde niet helemaal goed gepast, want ook zonder dat had je wel door dat hij er uiteindelijk niet veel aanvond. Daarvoor zit er ook helemaal geen misplaatst drama in, wat wel erg fijn was, op zo'n dramatische wending zat je eigenlijk ook niet te wachten, en Coppola houdt zich nog aardig in tegen het einde. De relatie met het dochtertje was goed uitgewerkt vond ik. Belangrijkste uiteindelijk was misschien wel de nodige humor, een paar erg leuke scenes.

Goed ingetogen gespeeld ook van alle acteurs, en de film ziet er mooi en zomers uit. Ook de soundtrack beviel me bij vlagen best wel.

3.5*

Een van de beste Kitano's tot nu toe gezien.

Een aantal geweldige scenes op het strand die het hem vooral doen. Verhaal is behoorlijk luchtig met een donker randje, Kitano zelf is wederom geweldig op dreef. Sonatine is ook vaak komisch (dat sumoworstelen en het vuurwerkgevecht), en Kitano's blik heeft vaak ook zijn humoristische kanten.

Vaak wat slordig geknipt hier en daar, en de look is soms iets te goedkoop, maar mag de pret amper drukken. Mooie film!

4*

Ik had deze graag 0,5* gegeven, maar ik vond het serieus te pijnlijk om echt te kijken.

Had nog wat dingetjes te doen, dus was nog op rond die tijd, en had de TV aanstaan. Ik kende de titel van de film wel toen ik langszapte, maar toen ik plotseling Ben Kingsley zag was ik even verbaasd. Ik was nog meer verbaasd toen ik de bizar houterige dialogen moest aanhoren, en viel zowat van mijn stoel toen ik even later de special effects zag. Alleen al hoe die stad eruit zag, en die autootjes, en dat alles op een opzichtig bluescreen. Begrijp er weinig van hoe Ben Kingsley hier terecht is gekomen, maar hij trok zich duidelijk niet veel aan van zijn status, en deed rustig mee in het B-niveau van de hele film. Ik viel dus van de ene verbazing in de andere, en net had ik dat ook weer even toen ik hierboven las:

Hier heeft iemand een berg geld achterover gedrukt mensen. Geen problemen met talentloze filmmakers, maar geef ze geen geld en er is niks aan het handje zou je zeggen, en ze maken slechte films voor weinig geld (The Asylum). Niemand die het ze kwalijk neemt en er iets over kan melden. Maar dit?

Hoe zo'n oerdom uitgangspunt tot een nog slechter script resulteert mag ook een prestatie heten trouwens.

Halverwege had ik het al goed gehad, en heb ik het echt niet meer gevolgd, af en toe keek ik op en zag ik weer een lelijk vormgegeven CGI-monster, en dan wist je het wel weer.

Voor het eerste stuk makkelijk een 0,5.

Vermakelijke sci-fi film, vrij klein opgezet, veel budget zal er niet inzitten.

De film kent hier en daar dezelfde accenten als Duncan Jones vorige film Moon. Zo wordt de protagonist ook in Source Code ook hier in een kleinere ruimte vastgehouden op een bepaalde manier, en is de smalle ethiek nagenoeg hetzelfde. We hebben weer te maken met het misbruiken van een persoon voor het hogere doel.

Qua verhaal zitten er wat kleine haken en ogen aan. Natuurlijk is het vergezochte sci-fi, maar soms wordt het allemaal wel heel makkelijk opgevat. Ze gebruiken de korte-termijn geheugen van een slachtoffer in de trein. Prima, leuk bedacht, maar strikt genomen kan je dan toch alleen de herinneringen gebruiken van die persoon? Zoals gezegd, ja het is SF, maar met herinneringen kun je geen alternatieve tijdlijn produceren. En waarom hij dan toch doorleeft op het einde ontgaat me ook een beetje. Dit is allemaal wel heel erg vrijblijvend, 'alles kan', en zelfs voor een luchtig sci-fi thriller wel erg gemakzuchtig.
Sowieso al wel meer wat kleine puntjes, zoals bijvoorbeeld de uitleg van de techniek. "Ja het is iets met kwantummechanica", zodat de kijker weet dat het ingewikkeld is, maar zonder veel details te hoeven geven. Verder vond ik de film wel leuk beginnen, maar als op een gegeven moment elke keer opnieuw terugkeert blijft de puzzel eigenlijk een beetje steken. De eerste keren komt hij eigenlijk geen steek verder, en de 4e of 5e keer lukt ineens alles en vindt hij de bomber. Had toch wat meer opbouw in gezeten, want dit was ook betrekkelijk flauw. Sowieso ook jammer dat er al zo opzichtig gehint wordt naar wie het gedaan moet hebben. Niet door de feiten, maar wel door elke keer uitgebreid te focussen op het feit dat hij zijn portomonnee laat liggen. Evengoed blijkt dan dat de film nog niet af was, en er opeens een romance te moeten zijn, alsof dat de film enige rechtvaardiging gaf...

Al met al een film die tot halverwege vrij sterk, spannend en mysterieus was, ik me goed had weten te vermaken, maar als de mystiek eenmaal wegvalt toch een stuk minder is en naar een flauw eind hobbelt. Er zitten natuurlijk wel wat goeie dingen in, zo was het toch een fijn begin, visueel is het aardig. De CGI is vaak niet echt denderend, maar er wordt wel spaarzaam mee omgegaan. Camerawerk valt zo nu en dan wel in positieve zin op. En Gyllenhaal is best een prima acteur als hij de goeie projecten weet te kiezen.

Voor een avondje wel de moeite waard, maar te veel kleine foutjes voor een beter cijfer. Had ook verder totaal geen emotionele impact, en de indruk is eigenlijk vrij snel weer verdwenen.

kleine 3*

Nogal zwaar aangezet allemaal. Op een gegeven moment is het een brok ellende wat achter elkaar uitgerold wordt . Maakte het er allemaal niet erg geloofwaardiger op. Hoe dan ook die halve crew van Billy ineens bij zijn aardsvijand rond de ring zit maakte het wel erg bont op het 'onrecht'-vlak. Het verhaaltje onderscheidt zich ook niet bepaald tussen alle agressiever boksers-films en loopt wel erg by the book.

Qua regie is het wel aardig genoeg om te blijven kijken, muzikaal is het goed, en Gyllenhaal heeft zich aardig uitgesloofd of er zo bij te lopen. Verder een vrij standaard boksfilm die nog wel aardig vlot kijkt maar nauwelijks blijft hangen.

2.5*

edit: en 50 cent? Mijn hemel...

Een film die al erg lang op het lijstje stond, maar 'The Cranes Are Flying' viel toch wat tegen, daardoor kwam het er niet echt van deze te kijken.

Toch jammer, want dit vind ik veel sterker. Waar The Cranes Are Flying het van enkele visueel sterke scenes moet hebben, is Soy Cuba eigenlijk 140 minuten lang wonderschoon. Erg imponerend en vooruitstrevend camerawerk, waar andere grote regisseurs later veel van hebben afgekeken. Neem de tracking-shots van hoofdpersonages die zo nu en dan zijsprongetjes naar andere personen maken, om uiteindelijk weer bij de hoofdpersoon terug te keren (Anderson). Of het warrig ge-edite snelle camerawerk waar Tsukamoto jaloers op mag zijn. En wat te denken van de blurry effecten die soms niet onderdoen voor Wong Kar-Wai. Het is allemaal nog wat onafgewerkt, maar het toont wel een ontzettend grote visie.

Vooral het eerste stuk is ook erg sfeervol, broeierige Cubaanse muziek met warme zomerse beelden.

Het is jammer genoeg inhoudelijk al wat minder, maar toch ook een stuk strakker dan Kalatozov's andere, soms zelfs meeslepend zoals het laatste verhaaltje met name. Maakt echter dat het eindcijfer de 4.5* net niet haalt, maar vooral visueel is dit een mijlpaal, echt geweldig.

4*

Tegenvaller. Heb een zwak voor dystopische films, maar dan moet het wel meer te bieden hebben dan alleen een negatief toekomstbeeld.

Vond het er tamelijk goedkoop uit zien, geen visuele kant die in het oog springt, geen originele designs, geen inventieve shots. Het schetst eigenlijk een wereld als de onze, maar dan stampvol en zonder normaal voedsel. Zitten wel een paar aardige dingetjes in, zoals de lijken die met de vuilniswagens worden afgevoerd, en de vrouwen die bij de huur zitten inbegrepen, maar dan houdt het verder wel op.

Verhaal en plot zijn geinig, maar niet zo verrassend als de film een beetje wil doen vermoeden. Vond het acteerwerk verder redelijk. Tegen het einde vond ik de knulligheid van de actiescenes steeds meer overheersen. Kijkt als geheel wel aardig weg, maar stelt helaas veel minder voor dan ik had verwacht.

2*

Spartacus blinkt op veel fronten uit tov hedendaagse Grieks-Romeinse spektakelfilms, en dan met name in het uitmuntende verhaal en het verbluffende acteerniveau. Wat ontbrak in films als Gladiator (magere vertelling, Russel Crowe, red) zit hier allemaal in. Uitblinkers zijn absoluut Charles Laughton, acteur die een film als deze extra glans geeft, en natuurlijk Kirk himself.

Waar ik nog steeds bij blijf is dat het spektakel in dergelijke films toch nog altijd toe moeten geven op de hedendaagse technieken. Niet dat het een schande is, maar de constatering is dat de Horrors en Thrillers wat mij betreft in die tijden een stuk verder waren op het visuele vlak. Ik zal hier ongetwijfeld wat mensen door over mij heen krijgen, maar ik vind dit toch altijd het minste punt van dergelijke films. Spartacus komt op dit punt een heel eind, maar zoals Gladiator wordt het toch niet.

Overigens vind ik dit als geheel wel een stuk betere film als Gladiator dus, vandaar ook de 4*

ps. Viel me nu pas op hoe ernstig veel Kirk en zoonlief op elkaar lijken, niet alleen qua uiterlijk, de stem is ook nog eens identiek.

De film begon zeer moeizaam, maar na verloop van tijd overstijgt het dat niveau toch wel langzamerhand. Het wordt wat pijnlijker, maar eigenlijk blijft het altijd wat clichematig. Beetje te veel geijkte paden allemaal waarbij de personages allerlei issues onder het laagje vernis hebben zitten enzo. Verder geloofde ik de rolverdeling niet helemaal. Die knul als popiejopie kon nog net, maar dat meisje als impopulair grietje? Tsja... Het verveelt niet, maar echt geweldig is het ook niet. 3*

Slappe hap. Een nikszeggend en raar verhaaltje als kapstok voor wat hoppen tussen landen om overal maar een actiescene kwijt te kunnen. Het dient zich al aan als in Mexico een enorme onploffing plaatsvindt en 100 meter verderop iedereen rustig door gaat met feestvieren. Waltz is daarnaast de allersaaiste Bond-villain ooit denk ik. Speelt bovendien zijn vaste karikatuur, de twaalf talen vloeiend ontbrak alleen dit maal.

Nee ik snap niet wat je hier nu aan moet vinden, godbetert 2,5 uur lang..

Ps. Van Hoytema is helaas ook geen Deakins, maar dat is geen schande.

Aardige Cronenberg, maar een wat grijze muis in zijn oeuvre.

Weet niet altijd even te boeien, ondanks dat het nog best aardig uitgewerkt wordt. De film is in ieder geval sfeervol en geheimzinnig, maar misschien net wat te helder en rechtlijnig om je te dompelen in de belevingswereld van de hoofdpersoon. Net te veel afgevlakt dan de film lief is.

3*

Minder dan verwacht. Iets te veel gedoe, terwijl de gekkigheid een stuk beter werkte. Maakt dat de film leuke momenten afwisselt met iets te veel saaiere fases. Iets te karikaturaal ook, vooral Spies. Bro is leuk maar heeft het ook wel eens spetterender gedaan. Best leuk, maar er had meer in gezeten denk ik. Ook qua regie voor Boe's doen te gewoontjes. 3*

Redelijke film, maar had er toch wat meer van verwacht.

Wel onderhoudend, en het boeit opzich wel. De personages zijn ook zeker wel aardig, en het is best spannend. De vertelstructuur is wel erg vloeiend, je moet wel van goeie huize komen als je alles chronologisch zo door elkaar gooit. Ook wel een paar mindere dingen.

De moordenaar alleen al. Goede vertolking, daar niet van, maar dit soort types zijn in films dan altijd 'de gewone man', maar ze hebben altijd wel duidelijke rare trekjes om voor de antagonist door te gaan. Je hoeft alleen maar die belachelijke sik te zien om te weten dat ie niet pluis is. Verder vond ik de film niet zo mooi ogen.

Desalniettemin best een spannende film, had op punten nog wel wat beter gekund.

3*

Zoals gezegd had ik er beduidend meer van verwacht.

Korine is bepaald geen doorsnee filmmaker. De adem van mening bezoeker in de sneak stokte bij het zien van de titel. Absoluut ook te prijzen dat Korine een artistieke insteek toepast op een enorm hersenloos festijn. Dat botst in elk geval aardig en dat is leuk als je het mij vraagt.

Ook visueel is het bij vlagen sterk. Neon-kitschy met een slick zooitje shots en camerabewegingen stelen de show. Daartussenin vond ik het minder. Het eerste halfuur is een aaneenschakeling van TMF-videoclips, waar geen enkele afwisseling in zat. Bier, tieten, belachelijk slechte muziek en slow-mo's. Te veel van het goede als je het mij vroeg en vond het toen ook allemaal niet echt de goeie kant op gaan, want er gebeurde verder gewoon helemaal niks.

Met de intree van Franco wordt het wat beter. Tamelijk geniaal personage toch wel, en de film wint wat vaart en verhaal. Toch zit daar ook veel van het zelfde in, wat belachelijk gedoe met al z'n shit" wat wel lollig is maar na een keer of 4 ook wel aan kracht inboet en dat geldt ook voor zijn "gevoelige" gedichtjes. Ook het feit dat we drie of vier keer de telefoonconversaties van de meisjes horen maakt dat ik het idee heb dat Korine niet al te veel te vertellen had. Als thema en omgeving zit je op zich wel gebeiteld, mits je ook inhoudelijk wat verder kan gaan.

Drie scenes maken dat je ziet dat Korine een begenadigd cineast is. Dat is die scene waarin Alien begint met Britney Spears te zingen waarbij een belachelijk soort saamhorigheid totaal botst met de beelden van overvallen etc. Verder de overval in het begin natuurlijk en het absolute slot, was denk ik wel het beste moment van de film. Vooral audiovisueel een indrukwekkend staaltje. Ook de muziek (buiten dan al die belachelijk slechte Skrillex-onzin die verder wel goed paste overigens) van Martinez was bij vlagen sterk. Maar het als je het mij vraagt door het concept jammer dat je eigenlijk anderhalf uur naar meer van hetzelfde zit te kijken. Korine weet weinig over te brengen zoals dat bij Gummo juist net wel lukte.

Krap 3*tje.

Vrij mager werk. Uitstraling van een tv-film anno 1980. Vooral het acteren stelde werkelijk geen zak voor, beetje met de tong uit de mond hangen als je neergeschoten wordt, het leek wel een slapstick af en toe. Aanvankelijk stelt het verhaal ook niet zo gek veel voor, de uitwerking is mager, net als de personages. Met de terugtocht wordt het allemaal een pak interessanter, maar eigenlijk is dat al te laat. Visueel ook behoorlijk gedateerd voor de tijd al, als je ziet dat Schindler's List om maar iets te noemen uit hetzelfde bouwjaar is.

2*

Eerste herziening gisteravond, en gaat een punt omhoog. Stalker is in tweede instantie wat beter te bevatten als je poezie wat meer beleeft dan er direct betekenis aan wil geven. Intrigerende scenes, vooral die fantastische scenes voor de kamer. Geweldige locaties, perfecte cameravoering, en hoe kan het toch dat water zo geweldig klinkt in Tarkovsky's films.

4*

Ken niks van Star Trek, en dit zal er niet zo gek veel aan veranderen vermoed ik.

Begint met typisch 'die-die-en-die-zijn-belangrijk' gebeuren, de meest belangrijke personages komen aan bod, en hun karaktertrekjes worden op clichématige wijze uitvergroot. Helemaal hoe Kirk aan boord springt lijkt wel te zijn ontstaan uit 2 of 3 schrapsessies in het script, mist echt elke vorm van motivatie. Verder blijft het ook allemaal erg vlak en saai, en ontvouwt het verhaaltje zich. Boeit helaas ook al niet, helemaal niet omdat al snel duidelijk wordt wat voor een idioten zich met vanalles bemoeien. Die Rus, oeiiiii, Simon Pegg die op een gegeven moment als een soort mad scientist langs kwam, wat helemaal nergens over ging, en het onvermijdelijke Spock laat z'n ratio varen. Toch eigenlijk wel pijnlijk hoe je het voor elkaar krijgt een script zó afgezaagd te krijgen. Thema's van lik-me-vestje wat je helaas altijd wel tegenkomt in dit soort vehikels.

De acteurs zijn ook niet al te boeiend. Spock bijvoorbeeld zal vast wel geinstrueerd zijn star over te komen, maar deze kerel overdreef het allemaal wel héél erg. Kirk is niks meer dan een veredelde soapie. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de dialogen ook verder helemaal nergens naar leken. Wat me ook erg tegen begon te staan was die verwijzingen naar de bekende elementjes uit het Star Trek universum die zelfs ik wel ken, al zal ik er ongetwijfeld een paar hebben gemist hoor. Vond ze erg lame, en voornamelijk aanvoelen als fanvoer.

Verder ziet het er wel aardig uit allemaal. SFX zijn redelijk sterk, al worden op bepaalde momenten ook wel eens flink de plank gemist (die beesten in de sneeuw bijvoorbeeld). Cameravoering is niet onaardig maar ook echt niet groots. De soundtrack is vervelend overbombastisch.

Al met al heel erg typisch, valt weinig memorabels uit te halen. Het kijkt wel weg, 2* daarvoor, maar voor de rest zie ik er weinig interessants in terug.

Oioioi wat slecht.

Deel 1 van de nieuwe serie heb ik toch wel een paar keer gezien, maar dat moet al 8 jaar terug zijn dat ik die voor het laatst zag. Dit deel ook al eens voor de helft gezien een paar jaar terug, dat het zo belabberd was had ik me niet herinnerd.

Eigenlijk is alles wel slecht. Het script is werkelijk niet om aan te zien, een enorm rommeltje. Een hoopje dramatiek, veel strontvervelende romantiek, en wat schortende actiescenes, dat is wel een goeie samenvatting. Alleen al die opbouw in die relatie tussen Anakin en Padmé is echt ontzettend slap. Blijkbaar is Anakin al verliefd nog voordat hij haar terugziet. Hoelang is het geleden, 15 jaar? Als zo'n klein ventje uberhaupt al weer wat verliefdheid is gelooft toch niemand daar wat van zeker. En tussen alle wijze woorden van 'taken volbrengen', en 'toekomst staat ons in de weg' ten spijt volgt er (uiteraard) wel gewoon een huwelijk. Schrap dat gejammer dan ook gewoon denk ik dan.

Het helpt ook niet echt dat Hayden Christensen werkelijk een acteur van bedenkelijk allooi is. Echt niet om aan te zien dit. McGregor en Portman lijken zich ook al aan het niveau op te trekken (als je dan nog van optrekken mag spreken), getuigen de bedenkelijke dialogen tussen de drie waar het niveau al niet over naar huis te schrijven is, maar voor hoe ze gebracht worden moet mogelijk nog dieper in de krochten van Hollywood gezocht worden.

Natuurlijk is het echt een oertypisch tussendeel, met geforceerde climaxen enzo, wat ook allemaal wel ter kennis aangenomen had kunnen worden. Verhaaltje is niks, het deel van Obi-Wan is vooral enorm langdradig en nikszeggend, Anakin's deel is vervelend overdramatisch geneuzel. Je weet toch wel wat de uitkomst is. En beste filmmakers, scenes op een lopende band heb ik nu wel gezien, zeker als het weer 'net op tijd' goed afloopt.

Tja en verder. Een enorm CGI-onding, vaak zelfs opvallend lelijk voor een film met zo'n monsterbudget. Een almaar jammerende soundtrack. Veel opvallende foutjes (dat slotgevecht met Dooku bijvoorbeeld. Anakin blokt het zwaard van Dooku die Obi-Wan wil uitschakelen, en vervolgens gooit Obi-Wan, net nog gered door Anakin van meters afstand zijn lightsaber toe ). Kluchterige 'humor' in de film, erg jammerlijk. En bovenal al dat geforceerd vasthouden aan die oude trilogie. Ik snap dat C3PO en R2D2 ook al deel uitmaakte van het grote avontuur voor deze nieuwe films, maar hier doen ze werkelijk niks anders dan wat mee- en in de weg lopen. Opeens stapt C3PO ook maar gewoon aan boord bij het gezelschap. Had nog niks van betekenis gezegd, maar het zal wel niet anders kunnen voor de volgende delen ofzo?

En wat blijft er dan nog over. De designs zijn nog steeds wel leuk, maar daar kijk je na de 4 vorige delen ook niet meer van op.

Een zooitje. 1*

Alweer een stuk beter dan deel 2.

Een veel interessanter verhaal is toch wel het belangrijkste. Toch wel geinig hoe het icoon van de Star Wars-reeks zich heeft gevormd. De uitwerking laat weliswaar nog wel te wensen over, Anakin is wel heel erg makkelijk beinvloedbaar bijvoorbeeld.

Verder scheelt het ook dat Hayden Christensen wat vooruit is gegaan. Nog steeds niet al te best, maar in ieder geval lang niet zo slecht als in Attack of the Clones. Ook de CGI is wat vooruit gegaan, maar ik vind het nog opvallend matig voor zo'n enorme blockbuster. De soundtrack vond ik ook minder storen.

En uiteindelijk valt het allemaal nog een klein beetje in het water als alle losse eindjes aan elkaar worden geknoopt. Palpatine moet blijkbaar slissen als hij openlijk slecht is, Chewbacca wordt nog snel even voorgesteld, de kinderen uit elkaar gehaald. Allemaal van die dingetjes die een opmaat vormen voor de oude trilogie, maar uit deze film duidelijk de vaart halen. Het is ook jammer dat Lucas niet zo'n beste regisseur is. Die overgangen tussen de scenes zien er zelfs erg amateuristisch uit (van die fade-in's die ook in Powerpoint zitten), en qua timing klopt er soms heel weinig van.

Vermakelijker en een stuk strakker dan deel 2, maar nog steeds niet helemaal je-dat. 2.5*

Verschrikkelijk saai, rommelig en lachwekkend. Wat een janboel is hier van gemaakt, niet om aan te zien.

In tegenstelling tot de 3 laatste films vond ik dit een bijzonder vermakelijk ruimteavontuurtje. Ik ben geen groot fan van de oude films, maar die hadden wel iets nostalgisch en zijn stuk voor stuk films met karakter, en dat heeft deze ook weer. Zag er allemaal fraai uit, sfeertje klopt weer en de oude personages hadden daadwerkelijk meerwaarde. De 'echte' hoofdpersonages waren dan wel weer beduidend minder interessant, het is allemaal nogal voorspelbaar en een beetje flauw dat er weer een familielid van... naar de darkside is overgeheveld. Trouwens nogal vrijblijvend verwerkt in de film, want een erg sterk motief heeft Kylo Ren niet.

Maar al met al erg leuk en ook gelukkig niet te lang. 3.5*

Best aardige zoete feelgood.

De humor is redelijk. Verhaaltje best de moeite waard, al is het iets te moralistisch misschien. Ontkomt er echter niet aan om wel erg klef en sentimenteel te worden, met name richting het eind.

Verder weinig op aan te merken, leuk voor een keertje. 3*

McKenzie doet niet veel bijzonders met het genre, maar werkt een goed verhaal sterk uit. Komt allemaal bijzonder geloofwaardig over dankzij de goed uitgewerkte personages en goede dialogen. Ruw en hard maar menselijk. Alleen het ophangen geloofde ik niet zo op het einde. Ruime 3.5*.

Ps. Jongen was 19, niet 17.

It's afraid!!! YEAAAAAAH!!!!

Alweer even niet gezien, blijft een heerlijke satire. Toch gewoon geweldig hoe Verhoeven als Europeaan even heel Amerika te kijk zet met hun eigen geld

Heerlijk hoe naief iedereen is en met een onbegrensd superioriteitsgevoel aangevallen wordt ('What are we gonna do? Just kill em! ). Heerlijk hoe de acteurs zelf waarschijnlijk dachten eindelijk door te breken, terwijl hun hele 'zijn' er mee belachelijk gemaakt wordt. Heerlijk hoe veel cliché's Verhoeven wel niet in de film stopt, en heerlijk hoe slecht pompeus de soundtrack wel niet is. De film zou gewoon barslecht zijn geweest als Verhoeven niet zo'n leuke satirische laag in de film had gestopt.

Mooiste illustratieve scene is toch wel waar die kindertjes al die kakkerlakken vertrappen, everybody is doin' their part! .

I'm also doin' my part, dit onbegrepen filmpje mag niet langer enkel aangezien worden voor lompe actiefilm. Daarom, vanavond, op alle zenders.

van 3.5 naar 4*

Een dosis intriges, liefdesrelaties, ruzies, de vrienden waarvan een het helemaal gemaakt heeft en de ander nog in een klein appartementje woont. Het is allemaal zeer standaard koek. Verder vermaakt het nog best, en is zeker te behappen, maar dit is echt een film die je volgende week al bent vergeten. Zelfs de plottwist gaf je het gevoel de film ooit al eens eerder te hebben gezien
Acteerniveau is verder wel in orde, Affleck houdt zich net staande, Crowe doet het prima, de rest van de cast met vooral Helen Mirren is eigenlijk nog wel het sterkste. Dat maakt dit zeker geen wanproduct, maar dit kan ook moeilijk echt interessant genoemd worden.

2.5*

Niet onaardig opzich, maar nogal een debiele uitwerking. Hoop vraagtekens toch wel over het script, en vooral dat ze dan zogezegd fysiek meeloopt met die militairenwas echt een complete misser. En hoe ga je uitleggen dat iemand die op een bermbom rijdt nog snel even zijn camera pakt om het te registreren.

2*

Erg mooie film, voor mij persoonlijk nog het meeste te vergelijken met de films van Zvyagintsev, als je een moderne vergelijking wil maken.

De film begint met een zonsopgang, en eindigt met een zonsondergang, beiden evenzo fabelachtig mooi. Daartussen ontvouwd een verhaal over twijfel over God en zijn bedoelingen die me wat deet denken aan Offret van Tarkovsky, thematiek die wat oud aanvoelt. Wel een paar erg mooie scenes tussendoor.

Maar veel wordt gecorrigeerd door de geweldige cinematografie, zo goed als Zvyagintsev of Tarkovsky vind ik het niet, daar is het allemaal wat levendiger, Stellet Licht ziet er wel echt heel mooi uit, maar is daarbinnen net wat minder dynamisch.

3.5*