Opinions

Geen idee wat de makers voor sfeer wilde overdragen. Enorm over de top hip qua editing, camerawerk en filtertjes, etc en een flitsende soundtrack in zo'n film? Tsja..

Plotje vond ik wel de moeite waard en sleepte me door de film. Het is ook best vermakelijk allemaal met een leuke rol van Gabriel Byrne maar geen moment erg hoogstaand, en visueel is het, ondanks dat het totaal niet past, wel aardig uitgevoerd.

Kleine 2.5*

ps. haha die superfoute jaren 90 kleding, meubels en sierraden enz.. Kon me dat eigenlijk helemaal niet meer zo herinneren.

dat een erg verhaal nog niet direct een goede film oplevert daar is deze film het bewijs van. Vanwege de inhoud raakt het je best, maar om nou te zeggen dat het erg goed uitgevoerd is... vond het wel heel erg volgens het boekje allemaal. 2.5*

Aangenaam filmpje. Vooral qua sfeer de moeite waard. De regie is prima met vooral qua editing uiterst effectief en ook het camerawerk is erg goed verzorgd.

Inhoudelijk is het wat clichérijker maar de film blijft toch meer teren op de sfeer dan op het verhaaltje vond ik. Desondanks vond ik het jammer dat de herkomst van Charlie weinig origineel was. Verder vond ik het tegen het einde wat rommelig verteld allemaal. Zo wordt het mij persoonlijk niet duidelijk waarom Charlie vanaf dat India kind is al zo geobsedeerd is door haar? Terwijl dat toch redelijk essentieel is.

Afijn verder een prima film met goeie rollen. Weinig mis mee maar er had misschien ook wat meer spanning in gekund, dat miste toch wel een klein beetje.

3.5*

Mooi realisme. Personages die zichzelf spelen (toch?) en zelf ook lijken te worstelen met het geloof. Vooral het einde is bijzonder sterk. 3.5*

Grandioos. Zo'n docu waar je min of meer toevallig (maar toch niet helemaal) op de juiste plek op het juiste moment bent om alles op de voet vast te kunnen leggen. Ongelofelijk om te zien wat voor verzameling criminelen er rond Trump beweegt wat een hele samenleving voor de gek weet te houden. Die hele rant nog op het einde met het laatste shot in de dinner erachteraan is ook echt om te smullen!

Ik hoorde dat er nogal wat problemen waren met de financiering van deze film. Dat was ook behoorlijk te zien..

..want tot de helft was het best goed te doen. De storm zag er prima uit, vooral de openinsscene was sterk met de golven en het harde geluid. Eigenlijk wordt de film naar het einde toe steeds minder, zoals gezegd was het vrij lang goed te hebben, maar als de storm uitgeraast is, is dat ook behoorlijk het geval voor de film. Ongeveer hier zal het geweest moeten zijn dat ze tot de ontdekking kwamen dat het budget er toch wel erg rap doorheen is gegaan, want de film wordt dan behoorlijk afgehaspelt. Script stelt al zeeeeeeer weinig voor, maar de uitwerking is toch wel heel erg mager. Personages komen niet verder dan wat je vooraf al weet. De vader van het kind komt al helemaal niet in het stuk voor, het zou ook misschien wel een ideetje zijn wat meer over hem prijs te geven. Ook die hele 'romance' tussen Julia en Aldo komt behoorlijk uit de lucht vallen, kennelijk is het totaal geen issue dat ze zijn broer al eens gehad heeft, en vice versa, maar er is ook verder al nauwelijks chemie tussen die twee. En de vader van Julia loopt eigenlijk ook maar verloren tussen de rest door. Zijn hele schuldgevoel komt ook voor geen meter uit de verf. Dialogen worden met de minuut tergender en eenvoudiger. Maar het einde is pas echt bizar..

Ongelofelijk wat een walgelijk dom makkelijk scorend sentimenteel kuteinde. Niet te filmen. Denk je eerst al het ergste gehad te hebben met Julia die gaat helpen zandzakken sjouwen, en Aldo die zich ook als redder in nood opwerpt, voor de zoveelste keer ( ), krijg je vervolgens ook nog waar je natuurlijk op kan wachten, de zoon duikt jaren later op, uitgerekend op zo'n moment ( ), maar waar Sombogaart echt alle perken te buiten gaat is dat 'Opgedragen aan alle slachtoffers..'-gelul, walgelijk ( ).

En natuurlijk door de film heen een vreselijk dik aangezette soundtrack, zoals verwacht bij een dergelijke film, maar je blijft je verbazen over een compleet gebrek aan fantasie bij het opstellen van zo'n score, dertien in een dozijn 'kijk mensen, drama' soundtrack.

Maar zoals ook gezegd, nog vrij lang best te behappen, had best een 2.5* uitgesleept kunnen worden. De effecten waren prima in orde, verhaal is mager, maar te vergeven, maar de echte ramp in deze film zit niet in het begin, maar tegen het einde. Sombogaart mist op zeldzaame wijze een bocht.

1.5*

Lelijk vond ik de film allerminst, je ziet ook al in Stranger Than Paradise Jarmusch' ultieme gevoel voor sfeer en kadering terug. Het is duidelijk met minder materiaal geschoten, dat merk je ook wat in het geluid.

Al is het niet Jarmusch' beste, ook dit is weer een lekkere sfeervolle film. Het mist lang wat van de allure zoals in Down By Law waar hij wel voluit gaat, daarom een stuk lagere score, maar dat laatste kwartier is wel echt prachtig hoor. Het is een beetje jammer dat het niet over de gehele linie zo denderend is, vooral het eerste stuk is niet zo gek boeiend.

3.5*

Was weer eens tijd voor een Hitch.

Vond dit een van zijn besten. Een geweldig script, waarin een nogal doorgedraaid figuur een eenzijdig 'gemaakte' deal uitvoert en daarbij zijn tegenspeler erg in de problemen brengt. Tegenwoordig zou het niet zo origineel meer zijn, maar hier merk je aan alles dat het vernieuwend was. De frustratie in het personage van de tennisser had wat meer gemogen, maar verder is het een effectief uitgangspunt dat goed wordt uitgewerkt.

Uitstekende vertolkingen ook van beide hoofdrolspelers. Eigenlijk is het allemaal bijzonder vermakelijk gedaan, met een paar heel sterke scenes (moest erg lachen toen die psych voor die tenniswedstrijd stoicijns naar die tennisser zat te kijken terwijl iedereen om hem heen de wedstrijd zat te volgen ). Ook een paar erg fraaie shots en een spectaculair slot, maken dit een van de beste van de grootmeester als je het mij vraagt.

4.0*

Goeie rauwe film met een glansrol (maar weer eens) voor Hoffman.

Erg gelaagd ook, verschillende rollen die van invloed zijn op de uiteindelijk showdown. Laatste halfuur was erg knap. Thriller die niet vervalt in de gebruikelijke cliché's. Erg vlot verteld ook allemaal.

3.5*

Inderdaad wel erg theatraal opgezet deze film. Je moet wel echt van de een op een discussies en vetes houden die wat aan soaps deden denken. Ook met hetzelfde soort verbanden en verhoudingen etc. Nu wil ik dit niet een soap noemen, want het is veel dieper en subtieler. Desondanks is het mij toch iets te dik aangezet. Het deed me wat denken aan Whatever Happened to Baby Jane? , maar die werkt toch iets beter voor mij omdat het daar wat minder realistisch wordt gebracht.

Maar nu lijkt het alsof ik er heel weinig aan vond, en dat is ook niet het geval. Met de film raak ik meer en meer fan van Brando. Had ook al in zijn jonge jaren een geniale uitstraling, en verder vind ik het allemaal vermakelijk genoeg voor twee uur. 3* derhalve.

Hehe mijn god, ik weet echt niet wat je hier van moet zeggen.

Bij vlagen erg slecht, maar continu wel bevreemdend. Bruno is echt een halve gare, niet helemaal in orde, en acteert vrij beroerd. Vaak ook een film die best flauw is met die spraakverwarringen, maar bijvoorbeeld het einde is best wel geniaal met die dieren.

Geen idee wat ik er mee aan moet. Voorlopig wacht ik dan ook nog maar even met stemmen.

Edit: Even laten zakken, maar vind het toch net wat te onnozel vaak. Echt een hele gekke film, en misschien dat ik hem de volgende keer opeens fantastisch vind hoor, maar als ik nu 2* geef zit het aardig in de buurt van de algemene balans.

Begint wel aardig. Mooi ook, en erg Japans natuurlijk, ingetogen en stilistisch. Die shots van de lucht zien er weer hartstikke mooi uit. Qua vertelling stelt het allemaal niet zo heel erg veel voor alleen. Het begin is wel schattig, maar met de overgang naar het 'volwassen' stuk wordt het allemaal wel een beetje flauw. Bij die overgang (de laatste keer dat ze elkaar zagen) kun je sowieso erg veel vraagtekens zetten, net als het moment dat ze elkaar wederom ontmoeten. Maakt het er allemaal niet beter op.
Vind het wel een leuk genre, maar dit was nou niet meteen de meest opvallende daarin die ik zag.

2.5*

Leuk coming-of-age drama.

Erg vlotte film, met veel visuele truucjes en een redelijke soundtrack, die was me wat te veel van hetzelfde, maar dat krijg je met iemand als Alex Turner, die is nu eenmaal eentonig.

Verder een aardig verhaaltje, typische tienerjarenproblematiek, maar wel leuk uitgewerkt. Te meer door de leuke personages, leuke humor, en sterk acteerspel.

Had er misschien wat meer van verwacht, want het is nu een soort film met een sfeertje dat je vaker terugziet in met name populaire Amerikaanse indieproducties (denk aan Juno, 500 Days of Summer etc), met veel cinemareferenties enzovoorts. Erg bijzonder vond ik het niet, hoewel het op filmtechnisch vlak wel bijzonder leuke dingen laat zien.

Oke, kleine 3.5*, voordeel van de twijfel dan maar.

Loodzwaar en heftig, totaal negatief en absoluut akelig.

Nee een leuke film is Submarino zeker niet, alles wat fout kan gaan, gaat ook fout, maar het is wel een bijzonder sterke prent geworden. Festen was op een bepaalde manier nog luchtig tussen alle gitzwarte momenten, maar dat was hier allerminst het geval. Erg sterke acteurs ook, met name ook dat zoontje.

Erg toevallig vond ik het niet, laat staan ongeloofwaardig. Maar misschien wel iets te overdadig, maakt het zo hier en daar wat te veel. Zonder vals sentiment overigens.

3.5*

Geinig.

Een beetje een Japanse Kuifje variant, vond dat ventje er zelfs een beetje op lijken. Ook het avontuur-aspect doet er erg aan denken met achtervolgingen op treinen etc. Wat dat betreft was het geen al te hoogdravende film.

Paar dingen die er uitspringen. Natuurlijk de verbluffende animatie, met al zijn details en precisie. Ook het 'camerawerk' wat er in zat was behoorlijk inovatief. Daarnaast zijn de designs om van te smullen, paar prachtige ontwerpen gezien, zoals die soldaten met harnas..

Laatste stuk is een zeer langdurige actiecyclus, die wat te uitgebreid is en nogal doordraaft. Daarnaast werken een paar bijelementen niet zo (dat vervelende grietje/vader-zoon-kleinzoon twisten), maar voor de rest een vermakelijk geheel.

3.5*

Gemengde gevoelens bij grootst opgezet spektakel.

Visueel kent het inderdaad wel zo zijn momenten, maar de enige scene waar ik echt van onder de indruk was, was met de trein en de robots, vond ik qua timing en ritme echt sterk. Voor de rest vond ik de actie teleurstellend, braaf en niks meer dan wat je normaal ziet in actiefilms.

Grootste probleem is echter wel het compleet belachelijk slecht geschreven script, echt een rommeltje, en ook echt compleet willekeurig qua overgangen. En verder is het idee wel geinig, maar de uitwerking niet erg denderend. Ass-kickende babes krijgen een beetje overkill tegenwoordig, en het was niet zo dat ze nou zo briljant bedreven waren in de vechtkunst. Choreografie was soms zo ontzettend lame. En ook vroeg ik me de hele film af waarom alle emotie zo klef en sentimenteel moest zijn.

Verder wat minpuntjes mbt de CGI die ik altijd wel heb, namelijk als alles uit de computer komt het er echt te fake uit begint te zien, vooral met veel beweging en diepte.

Leuke ideetjes, slecht uitgewerkt, heel erg slecht geschreven script, maar met vermakelijke fases zoals met de trein, beste stuk van de film. Ook vond ik een aantal designs van creaturen wel de moeite waard. Verder, tegenvallend.

2*

Mooie film.

Vooral omdat het er visueel zo gelikt uitziet. Erg mooie lichtinvallen en contrasten en natuurlijk fijne camerabewegingen, erg Russisch. Inhoudelijk was het wat minder, vrij standaard en wat typisch WOII gebeuren wat we wel kennen uit Russische oorlogsfilms. Verhaaltje verloopt verder aardig, de moeite waard, maar nergens echt groots. Het theatrale acteren zo hier en daar is wel jammer, vooral Bondarchuk zelf acteerde niet echt subtiel.

Maar al met al wel de moeite waard. 3.5*

Ietwat langdradig, maar wederom een bijzonder fraai animatie.

De stijl en animaties zijn weer prachtig. Met name de luchtcombats zien er fantastisch uit. Wat minder zijn de personages, die bij vlagen wel erg onnatuurlijk bewegen, wat erg in contrast is met de ontwerpen van de vliegtuigen etc.

Inhoudelijk is het vooral een rustige zweem met dialogen met een filosofische ondertoon. Maar hier mist het net wat extra's tov andere Oshii's. De soundtrack is wel weer erg fraai.

Al met al erg mooi, maar het mist telkens wat extra's, en er is overal wel iets aan te merken. 3.5*

Had hier toch wel wat meer stemmen verwacht dan alleen die van McSavah. Is online toch een stukje populairder dan hier tot nu toe.

Verdient wel wat meer aandacht namelijk. Prima indie/mumblecore-filmpje van Amy Seimetz, de vrouwelijke hoofdrolspeelster in o.a. Upstream Color met haar langspeeldebuut. Het is een behoorlijk ruwe, grimmige roadmovie met vooral uitstekend sounddesign. Het camerawerk is verfrissend en het verhaaltje boeiend genoeg en vooral goed overgebracht. Wat minder zijn de wat houterige dialogen, ook wat inherent aan het stijltje, maar toch.

Het is over de gehele linie misschien niet enorm indrukwekkend, maar vond het toch een erg aangenaam minimalistisch low-budget filmpje. 3.5*

Had ik bij Le Passion de Jeanne d'Arc nog een wow-gevoel, hier is dat toch al een stuk minder. Sunrise begint behoorlijk sterk en zelfs wat duister, maar raakt dat halverwege behoorlijk kwijt door enerzijds een ommekeer die een beetje te zoet wordt met de daarbijbehorende nogal belerende romantisering van 'het huwelijk', en anderzijds de zeer matige slapstick (dat varkentje ). Tegen het einde dan wel een herstel, al was het absolute einde juist vrij flauw natuurlijk.

Blijft natuurlijk wel de sterke visuele kant staan, al vond ik Le Passion ook daarin ietsje beter. Maar alsnog een hoop scenes gezien die later veelvuldig zijn gekopieerd.

2.5*

Wervelend oudje, niet helemaal mijn soort film dit soort oerklassiekers, maar zo nu en dan is het wel leuk en het heeft allemaal zo zijn charme. Zo ook deze.

Zo geniet ik vaak toch het meeste van de sfeer, kleding, auto's en muziek enzo dan van de verhaaltjes en het acteerwerk in dit soort films. Niet dat het slecht is geacteerd, integendeel, maar het zijn toch altijd duidelijk acteurs met het expressionisme nog in het achterhoofd. En voor mij werkt dat zonder geluid nou eenmaal wat beter dan met denk ik.

De film zelf is vlot en leuk, het script is sterk (how ironic), al voelt het gedeelte met dat mede-scriptschrijven een beetje overbodig. Qua personages moet het vooral van Norma Desmond komen, overtuigend wanhopig gespeeld. Visueel vond ik het niet zo veel hebben, het mooiste gedeelte zat helemaal in het begin (en wederom op het eind) met het shot van de bodem van het zwembad, maar veel meer dan dat kon ik er niet uithalen.

Al met al een leuke film. Volgens mij ook de eerste Wilder die ik heb gezien, dus wat dat betreft had het slechter gekund. 3.5*

edit: Witness for the Prosecution was blijkbaar ook van hem, die heb ik wel al eens gezien.

Erg leuke sci-fi, vooral omdat het er visueel allemaal zo prachtig uitziet en het vlot verteld is. Bijna klassiek hoe er een theologisch randje bijgehaald wordt. Wat mij betreft hadden ze daar zelfs nog wat meer mee gedaan.

Helaas ontkomt Sunshine niet aan de cliché's van de crewmembers van een ruimtemissie die één voor één omkomen, zich opofferen, en dat soort noble causes, maar ik denk dat het bijna niet anders op te vangen valt binnen de setting om de film de gehele speelduur iets te kunnen bieden. Wat ik wel echt jammer vind is dat het laatste halfuur niet wat subtieler kon, best een mooie climax hoor, maar wel ontzettend bombastisch en overdadig en bijna van een compleet andere orde dan het veel subtielere eerste gedeelte. De soundtrack vond ik in eerste instantie ook wel een stuk sterker dan tegen het einde.

Voorbij voordat je het weet, jammer genoeg niet op een groot scherm kunnen kijken, had voor de kijkervaring waarschijnlijk een stuk overweldigender geweest. 3.5*

Absoluut vermakelijk.

Erg oldschool avonturen Sci-Fi filmpje, ademt flink wat 70s sfeer, en de film zelf doet daar ook flink aan denken. Een film die jeugdig avonturisme aanspreekt. De film gaat over een groepje tieners die tegen wil en dank betrokken raken bij een groot geheim. Sowieso al een script waar je wel van kan raden dat Spielberg een flinke vinger in de pap heeft, maar vooral bepaalde scenes doen daar erg sterk aan denken. De jongeren lopen uiteraard weer levend uit een treinongeluk, ook de 'dader' overleeft het op de een of andere manier, en zo lopen de jongeren dwars door oorlogsgebied heen, ze komen daar sowieso al heel makkelijk weer binnen, maar lijken verder alles te kunnen doen wat ze willen. Allemaal erg klassiek maar best te vergeven in avontuur als deze.

De regie van Abrams is verder wel aardig. Visueel zitten er wat 'moderne' kleurenstrepen in die regisseurs als PT Anderson en Kar-Wai Wong gebruiken. Natuurlijk heeft Abrams lang niet de klasse van deze namen, die artistieke keuze voelt dan ook een beetje willekeurig. De muziek is verder flink onopvallend. Het geluid is wel erg sterk en helder. In het begin al sterk bij het treinongeluk, wat eigenlijk de hele film door vast gehouden blijft worden.

Het verhaaltje is best fijn en spreekt tot de verbeelding, de kinderen doen het leuk, al heeft Elle Fanning het in Somewhere al wel heel wat beter gedaan dan hier. Uiteindelijk valt er ook wel flink wat aan te merken op het redelijk weinig ter zaken doende middenstuk. Verder valt de alien erg tegen, was niet veel soeps qua design. En ook daarvoor was het veel onduidelijk en buiten beeld. Einde is ook wat klef met dat kettinkje, maar dat wist je van te voren wel een beetje bij zo'n film.

Al met al best wel leuk. 3.5* vind ik wat te hoog, daar is het toch net wat te kindvriendelijk en braaf voor, maar een dikke 3* verdient hij zeker wel.

Ik zal er geen geheim van maken dat ik weinig heb met zulke Amerikaanse comedies, ik kijk ze dan ook zelden, deze kwam toevallig langs.

De zoveelste 'getting laid'-comedy met de bekende High School elementen die uit de VS komt. Ondanks dat ik dus bijna geen Hollywood-comedies kijk moet dat toch wel het meest uitgemolken thema zijn binnen het genre. Niet bepaald origineel dus.

Buiten dat valt deze best uit te kijken, al snap ik niet waarom dit twee uur moet duren. Erg grappig is het geen moment, en de redelijk suffe stukjes worden afgewisseld met een paar aardige momentjes, niet toevallig als Cera aan het woord kwam, de enige der acteurs met een bovengemiddeld talent die niet opzichtig zijn best doet om grappig te zijn, maar wel zo nu en dan eens gevat uit de hoek kwam. Zoveel grappiger dan twee politieagenten die wat over 'cock' en 'fuck' roepen (ochjee hun voorbeeldfunctie!) wat mij betreft. Die agenten waren dan ook weer zo'n typisch stel persiflerende dienders der wet die het liefste de hele dag donuts eten, hier dan gezien het tienerthema lurkend aan de alcohol. Hebben we ook al gezien. Die dikkerd was vooral luidruchtig maar zelden komisch. Blijven er nog wat zijpersonages zoals de eeuwige nerd compleet met bril en inhaler en de lekkere edoch ietwat onzekere tienermeisjes.

Zoals gezegd sporadisch een leuk stukje of een droge opmerking, verder vooral een nogal nietszeggende herhaaloefening van 30 jaar Amerikaanse tienercomedies.

2*

Niet onaardig luchtig filmpje met best aardige humor. Normaal vind ik Van Koningsbrugge best vreselijk, maar hier komt hij iets beter uit de verf. Soms nog iets te houterig, vooral qua lichaamshouding, maar dat is wel te vergeven.

Script-technisch is het allemaal niet zo best, en verder is het nogal een polderversie van Eternal Sunshine.. maar het werkt door de lulligheid vaak wel. Verder ook qua look bovengemiddeld.

Had er helemaal niks over gehoord, en had er ook weinig van verwacht, maar het was allemaal best de moeite waard.

3.0*

Helemaal niet zo slecht.

Af en toe te veel over de top, vooral in het middenstuk, maar verder toch gewoon best een aardig hard en sadistisch filmpje. Dochterlief mag natuurlijk bij lange na niet tippen aan de kwaliteiten van pa, maar Surveillance is dan ook een heel ander type film dan de grote werken van David Lynch. Cinematografisch nog geen schim van de betere Lynch' helaas.

Kwam wat moeilijk op gang, maar tegen het einde zat de vaart er behoorlijk in. Plot kwam echter voor mij ook gewoon behoorlijk verrassend, en zo slecht vond ik het niet uitgewerkt, itt wat ik meermaals heb gelezen.

aardige 3*

Hoog tijd voor een wat minder overtuigende recensie hier tussendoor. Fikse tegenvaller!

Cinematografisch dik in orde, valt genoeg leuks te zien, maar dat alleen kan een film niet redden. De humor vond ik erg wisselvallig. Normaal ben ik toch wel te porren voor Japanse humor, van de wat droge humor als in Kitano's werk tot de absurde spelshows die we allemaal wel kennen. Ik verwachtte een soort mix daartussen, maar eigenlijk is het van alles en beetje en veel van niks. Ik lees termen als 'knotsgek', verbaas me er toch wel een beetje over dat zoveel mensen dit zo enorm absurdistisch vinden. Het verhaal is zeker bij vlagen absurdistisch (Bird man), de humor toch maar zelden.

Vinnie Jones vind ik doorgaans altijd wel komisch, maar hier wordt hij toch vooral erg in de weg gestaan door een hoogst irritante sidekick. Maakt hem zelf ook nogal suf vind ik. Die sidekick zit er ongetwijfeld in voor de Japanse kijkers, scheelt weer in de ondertiteling ofzo, zijn ze dat gewend in Japan? In ieder geval had dat hele personage van mij geschrapt mogen worden, want er was niks leuks aan. Vooral erg storend. Jones had gewoon lekker de vrijheid moeten krijgen, want wat was zijn komische inbreng nou helemaal. Denk dat ik 1x gelachen heb om 'What's Your Function in Life, - None, Cool'. Volgens mij hebben ze vooraf tegen Jones gezegd 'praat maar zo over-the-top Engels als mogelijk', en schreeuw maar zo hard je kunt, en heeft hij dat iets te serieus genomen, want het hele accent was vreselijk geforceerd en dat geblèèr was ook niet één keer geslaagd. Net een van de dingen die hem normaal zo komisch maakt, dat accent. Gemiste kans nummer 2.

Dan had je de vogelvader. Eigenlijk nog wel het leukste personage. Kwamen nog regelmatig wat leuke scenes voorbij met hem in de hoofdrol. Vooral toen hij stond te fladderen voor het raam moest ik zeker wel lachen.

De vrouw die het telkens weer overleefde begon erg goed, kickte behoorlijk ass. Daar bleef het ook alleen bij, want bij elke herhaaloefening werd het allemaal veel minder. Bedoeld of onbedoeld, de hele verhaallijn had er onder te lijden.

Die 3 inbrekers waren nog wel het meest vervelend van allemaal, flauwe en vooral niet leuke humor, over-the-top personages die simpelweg niet werkten.

Tot slot die reclamevrouw, veruit het minst interessante geval van de 5. Ben haar rol ook eigenlijk al weer zowat vergeten, op die flauwe brainstorm-sessies na die, wederom, niet humoristisch waren.

Globale verhaal was dan ook vrij onsamenhangend en rommelig. Film schommelt tussen een beetje gek doen en humoristische quotes maar het werkt eigenlijk allemaal maar zelden. Duurde ook nog iets te lang.

Wilde eigenlijk 2* geven, maar bij het schrijven van de recensie merk ik dat ik nog negatiever ben dan toen ik begon. Misschien dat ik hem morgen alsnog omlaag haal, daar lijkt het wel op, want ik vind 2* eigenlijk nog wel iets te hoog voor dit povere werk.

Inderdaad een soort gestyleerde "Pusher" dit.

Of elke andere misdaadfilm met drugscriminelen. Maar dan wel bijzonder leuk en vlot uitgewerkt. Met personages die goud waard zijn, en een aangename kapstok in de vorm van het verhaaltje. Ook dat verdient alles behalve de originaliteitsprijs (rise, fall en het meisje), maar tof is het wel.

Visueel zitten er ook een hoop gave truucjes in, zoals met die korte 'fotoshots' vlak na elkaar in het begin. En voor de rest is het sowieso een visueel erg fijn afgewerkt filmpje, met een leuke -ietwat foute- soundtrack. Vooral in de openingscredits (a la Pusher maar weer) erg gaaf gedaan.

Erg vermakelijk, promoot dit goed en dit kan overal in de wereld aanslaan. 4*

Inderdaad een simpel experiment, wel leuk om te zien. En inderdaad, misschien wat onethisch, maar volgens mij kan het uiteindelijk op die leeftijd nog niet zo veel kwaad.

Filmisch vond ik het juist wisselvallig. Paar mooie shots op het einde, maar de spiegel-scenes bevatten een aantal matige veel te onafgewerkte zooms etc. Verder inhoudelijk wat te lang gerekt, hoewel het einde het wel weer goedmaakt, vooral de opluchting en het begrip van het ventje was mooi om te zien.

Best grappig een keer te zien. 3*

Wat een onverwacht schitterende film zeg. Laat ik alvast duidelijk zijn dat ik musicals normaal echt een misdaad tegen de menselijkheid vind. Het belangrijkste, het verhaal, is natuurlijk opzich al waard voor een dikke voldoende. Cinematografisch was het van begin tot eind schitterend. De geweldige openingsscene, die ik al op youtube had gezien maanden geleden, kwam op het witte doek nog beter naar voren. De grauwe straten van London, de gore stadslucht, het contrast met de felblauwe zee, het dieprode bloed, het is allemaal tegen het perfecte aan.

Dan komen we bij een substantieel deel van de film, de zang en muziek. In het begin vond ik het eigenlijk vooral heel irritant.. daarna ga je wat beter naar de tekst luisteren en hoor je pas de genialiteit. Komische teksten en leuke rijm. Zoals ik al zei zag ik echt tegen het zangaspect op, maar het viel me heel erg mee, sterker nog, het werkte gewoon heel goed.

Tim Burton heeft gewoon een bijzonder goede en originele film neergezet. 4.5*

Bizarre film, and I loved it.

Zelden zo'n knetterlijp zootje zo droog gebracht zien worden, ik vond Seymour Hoffman echt geweldig. Bij vlagen echt heel grappig, geweldige dialogen en een script wat op zichzelf al geweldig is. Eigenlijk kun je zo veel en weinig over deze film zeggen, kun je hem zowel affikken als de hemel inprijzen, maar bovenal is het een belevenis met bizarre situaties en levensloop wat je gewoon maar over je heen moet laten komen.

4*

In Bonn gezien op een stomme-filmfestival van ARTE op de binnenplaats van de universiteit. Als ik het goed verstaan heb is deze film pas recent opgedoken na verloren te zijn beschouwd. Een onverwachts leuke klucht die op de een of andere manier erg goed werkt. Bijzonder grappig uitgewerkt, meestal is humor nogal lastig als de grap op zich laat wachten door de tussentitels, maar hier had je daar vrij weinig last van. Vrij truttig naar hedendaagse maatstaven, maar behoorlijk gewaagd voor de tijd waaruit het komt.

Wel de nodige racistische elementen, maar ook dat heeft natuurlijk alles met de tijdgeest te maken. 3,5*

Onoverzichtelijke film. Je wordt als kijker aan je lot overgelaten, er wordt totaal geen duidelijkheid geschept over waar de film nu precies heen wil. Tegen het einde verandert dat ook zelfs maar een heel klein beetje.

Toch nog 2.5* voor de poging de aandacht te vestigen op deze zaak. Ik begrijp ook wel dat dit hele complex en mondiale verhoudingen zijn die je niet 1, 2, 3 uit je mouw schudt als je dat op het witte doek moet brengen.